Met het nieuwe onderzoeksproject Werken met Gevoel bouwt het lectoraat Robotica van Inholland voort op eerder onderzoek én geeft het een stevige impuls aan technologische innovatie in Noord-Holland Noord. In samenwerking met regionale maakbedrijven wordt onderzocht hoe robots niet alleen kunnen ‘kijken’, maar ook beter kunnen ‘voelen’. Dat is belangrijk voor sectoren waar het steeds lastiger wordt om mensen te vinden voor zwaar, vies of gevaarlijk werk. 

Volgens projectleider Cock is dit het juiste moment om deze stap te zetten. De vraag vanuit de industrie is actueel en de technologie is inmiddels ver genoeg ontwikkeld. Waar krachtregeling vroeger vooral was voorbehouden aan hooggespecialiseerd onderzoek, wordt het nu steeds beter toepasbaar in de dagelijkse praktijk van regionale MKB-bedrijven. 

Sterke regionale verankering 
Een bijzonder aspect van Werken met Gevoel is de sterke regionale betrokkenheid. Alle deelnemende bedrijven zijn gevestigd in Noord-Holland Noord. Het gaat om eindgebruikers, systeembouwers en brancheorganisaties zoals Metaalunie en FME. Samen vormen zij een netwerk waarin kennis niet alleen wordt ontwikkeld, maar ook actief wordt gedeeld met andere bedrijven in de regio. 

Daarnaast zijn kennisinstellingen aangehaakt, waaronder TU Delft voor specialistische kennis over regelalgoritmes. Ook Inholland Academy en het Talland College spelen een rol bij het ontwikkelen van lesmodules, zodat de opgedane kennis breder beschikbaar komt voor bedrijven en professionals in de regio. 

Van praktijkvraag naar digitale tweeling 
In het eerste projectjaar wordt gewerkt aan concrete regionale vraagstukken van onder andere Arie Haaghort Champignons, EKB/Aqualectra en AgrinServ. Deze praktijkcases vormen de basis voor het ontwikkelen van een zogeheten digitale tweeling: een virtueel model van het robotproces dat helpt voorspellen hoe nauwkeurig, snel en kwalitatief een taak kan worden uitgevoerd. 

Belangrijk daarbij is dat het gaat om vraagstukken waarvoor geen kant-en-klare oplossingen bestaan. Als een oplossing eenvoudig te koop zou zijn, zouden bedrijven deze niet bij Inholland neerleggen. Juist de complexiteit — zoals het ruimtelijk regelen van kracht bij wisselende vormen of materialen — maakt dit onderzoek vernieuwend en relevant. Door eerst de volledige ‘pijplijn’ van een robotproces in kaart te brengen en per stap technische keuzes te onderbouwen, wordt gewerkt aan een kennisbasis die ook voor andere toepassingen inzetbaar is.

In deze fase worden technische bouwstenen geïnventariseerd, oplossingen vergeleken en vastgelegd in een doorzoekbare kennisstructuur. Parallel daaraan ontstaat een eerste architectuur voor de digitale tweeling en worden de eerste use-cases daadwerkelijk getest. Door te doen en te experimenteren, groeit de kennis het snelst. 

Leren en innoveren tegelijk 
Het Innovatielab van Inholland speelt een centrale rol in het project. Hier bouwen studenten en onderzoekers samen aan proefopstellingen met industriële robots. Studenten werken aan actuele vraagstukken uit de regionale beroepspraktijk en zien hoe hun kennis direct wordt toegepast. Dat zorgt voor motivatie én voor onderwijs dat nauw aansluit op de arbeidsmarkt in Noord-Holland Noord. 

Wat Werken met Gevoel voor veel betrokkenen inspirerend maakt, is dat het onderzoek bijdraagt aan een doorbraak die al lang in de lucht hing: krachtregeling die niet alleen theoretisch werkt, maar ook praktisch toepasbaar is in kleinere series en variërende productieprocessen. Precies het type innovatie dat past bij de maakbedrijven in de regio en bij de rol van Inholland als kennispartner.

In de Nederlandse tuinbouwsector heerst een hardnekkig spanningsveld: enerzijds is er de drang naar innovatie en verduurzaming, anderzijds een terughoudendheid om kennis te delen. Vooral kleinere en middelgrote telers ervaren een drempel om hun zorgvuldig opgebouwde kennis en data openbaar te maken. Toch lijkt juist daar een belangrijke sleutel te liggen voor het versterken van de sector als geheel.

 In onder andere Groenten en Fruit Actueel en Food & Agri Business deelt lector Biomimicry Mauro Gallo deze visie in zijn opiniestuk “Kennisdeling is de sleutel voor een toekomstbestendige tuinbouw”. En benadrukt hij dat samenwerking en het delen van kennis essentieel zijn om de glastuinbouw duurzamer, innovatiever en weerbaarder te maken. Wanneer er een cultuur ontstaat waarin telers, onderzoekers en onderwijsinstellingen actief informatie uitwisselen, kunnen technologische ontwikkelingen sneller hun weg vinden naar de praktijk.

 Onderzoeksprojecten zoals Flappy, dat met bio-geïnspireerde drones gewasdata verzamelt om plagen en ziekten te detecteren en te herkennen, en de daaruit voortkomende HortiDatabase, waarin kennis over plagen en ziekten wordt gedeeld, laten zien hoe gezamenlijke data-inzet kan leiden tot beter onderbouwde teeltbeslissingen. Voor alle telers, ook voor middelgrote en kleinere telers. Met deze kennis kunnen telers sneller en effectiever reageren om hun gewassen te beschermen tegen. Zo illustreert het artikel dat toekomstbestendigheid niet alleen uit techniek komt, maar vooral uit vertrouwen, openheid en de moed om kennis te delen binnen de sector.

 Lees het hele artikel hier:  Groenten en Fruit Actueel

Tussen de 10 en 25 procent van alle gewassen gaat verloren door ziekten en plagen. Stel je voor dat dit percentage flink omlaag kan. Dat ziekten en plagen in een vroeg stadium kunnen worden aangepakt of zelfs voorkomen, zodat er minder chemische bestrijdingsmiddelen nodig zijn en gewassen dus duurzamer verbouwd kunnen worden. Het lectoraat Biomimicry van Hogeschool Inholland, werkt samen met de TU Delft, het bedrijfsleven, promovendi en studenten om dat met technologie te bereiken. Dat doen ze met het ‘Flappy’-project: fladderende drones die kwekers helpen om duurzaam te verbouwen. 

Sven Hockers stortte zich vorig jaar op dit bijzondere ‘Flappy’-project. Hij bouwde als student Luchtvaarttechnologie bij Inholland een computermodel. “Deze drone heeft geen helikoptervleugels, zoals de meeste drones, maar vleugels die lijken op die van een libelle”, vertelt hij enthousiast. “Daarmee kan de drone, net als een libelle, stil in de lucht blijven hangen, naar voren en naar achteren bewegen. Ik heb een computermodel gemaakt die deze drone simuleert. Je kunt daarmee zien hoe het kan werken.” 

Complexiteit in een kas voor een drone
Dat er gekozen is voor andersoortige vleugels is niet verwonderlijk, vertelt Eveline Stilma, adviseur innovatieve plantenteelt. Zij is via Greenport West-Holland verbonden aan dit bijzondere onderzoeksproject. “We kunnen zoveel inspiratie uit de natuur halen. Zo kan een drone met deze vleugels veel gemakkelijker tussen de gewassen doorvliegen, zonder dat het planten beschadigt.”  

Helemaal nieuw is een drone met dit soort vleugels niet, maar wat dit project zo bijzonder maakt, is dat de drone maar zo’n vijftien centimeter klein mag zijn. Daarnaast moeten er ook nog minicamera’s en sensoren aan hangen die ziekten en plagen kunnen waarnemen. Al met al een pittige klus, vertelt Sven. “Wat ik mij in eerste instantie niet realiseerde, is hoe complex een kas is. Deze drone laten vliegen is een ding, maar er zijn nog veel meer variabelen waartegen de drone bestand moet zijn. Neem de tijd van de dag, de hoogte van een plant, het seizoen. Maar ook praktisch: als er een tak uitsteekt, moet de drone daar natuurlijk niet tegenaan vliegen.”   

Volgende stappen en uitdagingen in ‘Flappy’-project 
Het computermodel is inmiddels af. Nu is het tijd voor de volgende stap in het ‘Flappy’-project en daar gaat Agnieszka Nowak aan meewerken. Inholland en de TU Delft hebben haar voor dit project aangetrokken als promovendus. Zij gaat zich onder meer bezig houden met de communicatie tussen de drones. “Je wilt natuurlijk niet dat alle drones dezelfde planten gaan inspecteren. Het is dus belangrijk dat ze onderling weten wie welk deel op zich neemt”, legt Agnieszka uit. Ook moeten de drones autonoom kunnen opladen en vliegen, dus zonder tussenkomst van mensen. Mauro Gallo, associate lector Biomimicry, beaamt dat er nog veel werk aan de winkel is. “GPS, bijvoorbeeld, zorgt ervoor dat je heel gemakkelijk kunt lokaliseren, maar in een kas kan dat niet en dus moeten we hiervoor een oplossing bedenken.” “Kortom, er liggen nog heel wat uitdagingen”, lacht Agnieszka. “Maar die ga ik graag aan. Ik hoop dat we kunnen bijdragen aan een betere bestrijding van ziekten en plagen, maar ook aan het terugdringen van schadelijke bestrijdingsmiddelen.” 

Natuur-inclusieve tuinbouw
Het doel van het ‘Flappy’-project is om ervoor te zorgen dat de drones vroegtijdig informatie verzamelen over een probleem, maar dat ze ook aangeven wát een tuinder eraan kan doen en wáár exact het probleem zit. Eveline ziet met het ‘Flappy’-project dan ook zeker voordelen voor tuinders. “Biodiversiteit is ingewikkeld. Alles haakt in elkaar. Daarom zou het mooi zijn als technologie kan bijdragen aan natuur-inclusieve tuinbouw en biodiversiteit.” Dat is precies de reden waarom Mauro blij is met de bijdrage van Eveline. “Willen we écht duurzaam verbouwen, dan moeten we ook de monocultuur aanpakken en daar heeft zij ervaring mee.” Als het aan Mauro ligt, groeien er in de toekomst meerdere gewassen in een kas waarbij de ‘Flappy’-drones zorgen voor monitoring, het voorkomen van problemen en zelfs dat tuinders een seintje krijgen wanneer ze het beste kunnen oogsten.  

Onderzoek verbindende schakel tussen werkveld en studenten 
“Wat ik zo geweldig vind aan onderzoeksprojecten bij Inholland, is dat we de verbindende schakel zijn tussen onderzoek aan de ene kant, het bedrijfsleven aan de andere kant en natuurlijk onze studenten vanuit verschillende opleidingen”, zegt Mauro enthousiast. Sven heeft dat zeker zo ervaren na veelvuldig overleg met de andere partijen in het ‘Flappy’-project en ook Agnieszka ziet veel winst door theorie, praktijk, kennis en ervaring te combineren. “Ik vind het fantastisch dat we samenwerken met tuinders. Zij weten wat ze nodig hebben en kunnen dat zelf het beste aangeven”, zegt Agnieszka. Ook het werken met studenten van Inholland was voor haar een reden om bij dit project aan de slag te gaan. “Het is niet alleen theorie. We gaan met een bestaand probleem aan de gang en betrekken studenten erbij. Hoe waardevol is dat?” 

Kickoff evenement Flappy-project
Kom op woensdag 10 mei 2023 naar het kick-off evenement van het Flappy-project! Inholland studenten en collega's zijn van harte uitgenodigd deel te nemen. De onderzoekers delen graag hun ambities met je,  net als de onderzoeksactiviteiten die nodig zijn om de projectdoelen te bereiken. 

Meer informatie & aanmelden

Studenten van Hogeschool Inholland doen regelmatig technisch praktijkonderzoek. Bijvoorbeeld binnen de lectoraten Composiet, Biomimicry, Robotica en Data Driven Smart Society. In het Innovatielab van Inholland Alkmaar hebben ze de ruimte om aan hun opdrachten te werken. Zo ook in deze ‘spin-off’ van het project Growing airplanes, dat zoekt naar een biocomposiet-schuim voor de luchtvaart. Inholland Alkmaar werkt daarin samen met vliegtuigbouwer Airbus, Stichting Innovatie Glastuinbouw Nederland en Studio Cartier.

Milieuvriendelijk en sterk
Allereerst: wat is mycelium eigenlijk? “Een netwerk van schimmeldraden”, antwoordt Björn, nu vierdejaarsstudent Werktuigbouwkunde. “Op zichzelf heb je daar niet veel aan. Het wordt pas nuttig als je het gebruikt om vezels – bijvoorbeeld houtsnippers of hennep – mee aan elkaar te verbinden. Als je de juiste schimmelsoort uitkiest, krijg je een sterk materiaal: mycelium biocomposiet.” Dat is milieuvriendelijk, want kan gekweekt worden met afvalstromen uit de tuinbouw, en is bovendien recyclebaar.

Groeien in mal
Die eigenschappen zijn niet het enige voordeel van bouwen met schimmels. Bij reguliere surfboards is het handmatig shapen van de vorm een arbeidsintensieve stap. Bij groeien in voorgevormde mallen kan die overgeslagen worden. Maar dat is de theorie – het was aan Björn om een proof of concept te leveren dat mycelium biocomposiet bruikbaar is. Als fervent surfer met ervaring met het maken en repareren van boards, besloot hij het bouwproces van A tot Z op zich te nemen. De eerste uitdaging was om technische criteria op te stellen, ook omdat veel eigenschappen van schimmels en vezels onbekend waren. Maar Björn kwam eruit. In het Innovatielab liet hij de schimmel ongeveer zeven dagen in een mal groeien en daarna opdrogen.

Tent als extra uitdaging
Een probleem was dat een surfboard geen klein voorwerp is. Björn: “Hem schoonhouden was daardoor erg lastig, terwijl hij absoluut niet in aanraking mocht komen met andere schimmelsporen. Zeker in het begin, toen de schimmel nog niet dominant genoeg was om groei van andere schimmels tegen te gaan.” De oplossing: een grote tent met gecontroleerd klimaat voor het board. Dus bouwde hij die in het Innovatielab. Een medestudent hielp met het maken van de programmeerbare regelkast. “Mede daardoor heb ik in mijn stage erg veel ervaring opgedaan”, zegt Björn.

Missie geslaagd
Ten slotte werd een waterdichte huid van glasvezel en vlasvezel composiet aangebracht en was het tijd voor de vuurdoop. En waar kun je de vorm, sterkte en gewicht van een surfboard nou beter testen dan in zee? Dus stapte Björn de branding in met zijn mycelium board, gevolgd door Mark Wokke, docent-onderzoeker bij het lectoraat Composiet, die hem eerder begeleidde in het Innovatielab. De actiebeelden die Mark met zijn GoPro maakte, bewijzen dat dit prototype al heel bruikbaar is! 

Altijd zoeken naar nieuwe oplossingen
Docent-onderzoeker Mark: “Mycelium is veelbelovend, maar is slechts één biocomposiet. Er zijn bijvoorbeeld ook nieuwe harsen op basis van suiker en fruit, en vezels van vlas en hennep. Het Innovatielab wil een proeftuin zijn waar studenten daarmee kunnen experimenteren. Zo gaan ze met een open mind aan de slag bij toekomstige werkgevers. Ik hoop dat ze daar verder experimenteren met ‘schonere’ materialen, in plaats van de hars te pakken die daar al op de plank ligt. We willen ze leren altijd te zoeken naar nieuwe oplossingen.”

Niet het einde
Ook het stageproject van Björn werkt door, binnen en buiten Inholland. Zoals via Andy Cartier, mycelium consultant en partner van Inholland Alkmaar. In zijn eigen werkplaats deed hij experimenten voor het project Growing airplanes hij en leverde het juiste ‘myceliumrecept’. “Het groeien van het surfboard was ontzettend leuk en de samenwerking met Inholland geweldig. Björn nam een heleboel specifieke kennis mee. Ik ben overtuigd van de veelzijdigheid van het materiaal, van architectuurprojecten tot drijvende eilanden.” Inmiddels heeft Andy Cartier contact met een bedrijf dat verder wil experimenteren met Björns surfboard-mal.

Windmolenwieken
En dan is er Kristiana Sevastjanova, afstudeerder bij de opleiding Luchtvaarttechnologie, die momenteel wetenschappelijk materiaalonderzoek doet naar het mycelium dat Björn gebruikte. Zij wil de mogelijkheden en beperkingen ervan verder in kaart brengen. Want zouden windmolenwieken van recyclebaar mycelium niet geweldig zijn? Daarom groeide ze haar eigen samples en test ze die met de machines in het Innovatielab. “Ik kan alvast vertellen dat deze niet heel geschikt zijn voor windmolens”, zegt ze lachend. “Dus eerst ga ik eerst toepassingen met lagesterkte-testen.” Dat kost tijd, maar íémand moet het doen, zegt ze. “En ik vind hands-on werken en daarna data analyseren heel interessant.”

Een kas vol zwermende insecten. Daar zit natuurlijk geen kweker op te wachten. Tenzij het minirobots zijn die insectenplagen en ziekten juist helpen bestrijden. Vroegtijdig, zeer precies en duurzaam. De komende vier jaar werkt Hogeschool Inholland samen met partners uit het werk-, onderwijs- en kennisveld aan dit innovatieve concept. 

De land- en tuinbouw staat voor een complexe uitdaging. Er zijn steeds meer monden in de wereld om te voeden. Dat vraagt om zeer efficiënte productiemethoden. Maar dat wordt lastiger nu de richtlijnen rond chemische bestrijdingsmiddelen steeds strenger worden. Hoe kun je als kweker ecologisch verantwoord te werk gaan zonder dat je oogst deels verloren gaat door insectenplagen en ziekten? 

Plagen en ziekten detecteren 
Mauro Gallo, associate lector Biomimicry, buigt zich al jaren over het vraagstuk. “Belangrijk is om een plaag of ziekte zo vroeg mogelijk te detecteren. Want alleen dan kun je heel gericht en effectief biologische bestrijdingsmiddelen inzetten. De vraag is hoe je dat doet? Een kweker kan niet continu als zijn planten in de gaten houden en er zijn ook onvoldoende mensen om dit voor hem te doen.” 

Vliegende microscopen 
Zo ontstond het idee om geen mensenogen maar robots in te zetten om plagen en ziekten vroegtijdig te detecteren. “Dat is een technische uitdaging. Drones met propellers zijn niet geschikt voor kassen met bijvoorbeeld tomaten-, paprika- en courgetteplanten. Ze zijn te groot, kunnen de planten stuk maken en veroorzaken luchtwervelingen waardoor je insecten en ziekten niet kunt waarnemen. We hebben eigenlijk kleine, behendig vliegende microscopen nodig.” 

Fladderende drones 
Als associate lector Biomimicry laat Mauro zich inspireren door goede voorbeelden uit de natuur. Dragen vlinders de oplossing niet aan? “We willen inderdaad fladderende drones ontwikkelen. Het bedrijf Flapper Drones levert die al voor de entertainmentindustrie. Maar met een spanwijdte van 50 centimeter zijn die nog te groot.” 

RAAK PRO-subsidie 
Mauro en zijn collega’s van Biomimicry werkten met steun van onder meer de subsidiedesk van Inholland en adviesbureau Nehem aan een aanvraag voor een RAAK PRO-subsidie. En met succes. De komende vier jaar gaat Inholland met een breed consortium van partners uit het werk-, onderwijs- en kennisveld zich inzetten voor het project ‘Bio-inspired Micro Aerial Vehicle for sustainable pest control in horticulture’, of kortweg het ‘Flappy’-project. 

Onderzoeksinstelling Vertify 
Een van de partners is Vertify, een onderzoeksinstelling voor plantaardige teelt. “We werken al voor meerdere projecten met Inholland samen”, zegt Business Development Manager Pieter Vlaar. “Ook op het gebied van digital farming. Zowel van een technische als bedrijfskundige kant denken we met elkaar na over oplossingen voor vraagstukken waar ondernemers nu mee te maken hebben of krijgen.” 

Verlichting van werk en zorgen 
“Met kleine, autonoom vliegende drones zijn kwekers absoluut geholpen”, benadrukt Pieter. “Het verlicht hun werk en hun zorgen als ze daarmee ziekten en plagen heel gericht en met een lage ecologische impact kunnen bestrijden.” 

Technische uitdagingen 
Het consortium staat een aantal technische uitdagingen te wachten om de ‘flappy’ of ‘fladderende’ drones te ontwikkelen. “De eerste uitdaging is om ze klein genoeg te krijgen om tussen de planten te vliegen”, zegt Mauro. “Daarnaast zijn de vliegtijd en energie-efficiëntie uitdagingen. Een camera maar zeker ook een batterij zorgt voor gewicht en dat kost energie om in de lucht te houden. We werken onder meer nauw samen met fundamenteel onderzoekers van TU Delft om daar oplossingen voor te ontwikkelen.” 

Praktische toepassing 
Op de onderzoekslocatie van Vertify in het World Horti Center te Naaldwijk kunnen de fladderende drones hun eerste proefvluchten maken. Pieter: “Hier zouden we bijvoorbeeld luizen kunnen kweken en monitoren of de in staat zijn drones zo’n beginnende haard te detecteren. De stap naar de praktische toepassing is minstens zo belangrijk als de technische ontwikkeling, want het zijn de kwekers die uiteindelijk de nieuwe toepassing moeten accepteren.” 

Zeer multidisciplinair 
Studenten en opleidingen van verschillende domeinen zijn bij het project aangehaakt, zoals Techniek, Ontwerpen & Informatica, Agri, Food & Life Sciences en Business, Finance & Law. “Het is een zeer multidisciplinair project”, zegt Mauro. “Zo brachten studenten Accountancy & Finance al eerder in kaart wat de economische verliezen van ziekten en plagen zijn.” De studenten van verschillende opleidingen zijn welkom bij Vertify, stelt Pieter. “Voor elke mijlpaal in het project kunnen we werkpakketten maken waarbij ook studenten een rol zullen hebben.” 

Nieuwe minors 
"In multidisciplinaire groepen zullen we studenten laten samenwerken”, zegt Mauro. “Dat is ook waar biomimicry over gaat: biologie en technologie komen samen om duurzame oplossingen te ontwikkelen. Het project zal een schat aan nieuwe kennis opleveren waarmee we de verschillende opleidingen kunnen vernieuwen. En we zullen nieuwe, interdisciplinaire minors opzetten.” 

Onlangs werd Mauro Gallo, associate lector van Biomimicry, geïnterviewd voor een artikel op Innovationorigins.com. In het gesprek vertelt Mauro Gallo dat biomimicry veel meer is dan alleen het kopiëren van de natuur. 'Kijk niet alleen naar de natuur bij het ontwerpen van een product, maar neem het hele systeem mee', stelt Mauro Gallo.

In het artikel vertelt Mauro dat hij nog nooit van biomimicry had gehoord: "Met een achtergrond als mechanisch engineer was hij vooral bezig met fundamenteel onderzoek op het gebied van warmte-overdracht en thermo-fluid-dynamica. “Maar ik heb altijd een fascinatie gehad voor hoe efficiënt de menselijke huid de lichaamstemperatuur regelt. Je gaat zweten om af te koelen, of je bloedvaten krimpen. Er zijn allerlei strategieën die het lichaam gebruikt om dit te regelen. Dat zie je overal in de natuur. Er is niet één oplossing. Terwijl een gewone verwarming maar één strategie kent om warmte te verplaatsen. Daarin kunnen we leren van de natuur.”

Walvisvinnen als inspiratiebron
“Neem de bladen van windmolens. Hier zitten kleine uitsteeksels op die zijn geïnspireerd op de vinnen van walvissen. Wetenschappers dachten lang dat dit een fout van de natuur was, maar in een windtunnel ontdekten ze dat deze uitsteeksels voor meer lift en minder frictie zorgen. Engineers hebben dit vertaald in efficiëntere en stillere bladen”, vertelt Gallo via een videoverbinding. “ 

(bron: Innovation Origins.com, artikel ”Biomimicry is meer dan simpelweg kopiëren uit de natuur, geschreven door Milan Lenters")

Lees het hele artikel hier.  

Dysfagie
Dysfagie is de medische benaming voor problemen met kauwen en/of slikken. Dysfagie is geen op zichzelf staande ziekte, maar een symptoom van een onderliggende aandoening, denk bijvoorbeeld aan verlamming na een hersenbloeding. Mensen die kauw- of slikproblemen hebben kunnen vaak lastig uit eten. Momenteel is er geen geschikt hulpmiddel op de markt om het eten voor te bereiden. Het hulpmiddel dat ontwikkeld is door de studenten zou een welkome oplossing kunnen zijn voor dit probleem. Je bestelt bijvoorbeeld in een restaurant hetzelfde als de andere gasten aan je tafel, stopt het in de machine. Deze maalt je eten fijn zodat je verder ongestoord kunt eten.

Hulpmiddel
Op deze manier kan het hulpmiddel  mensen met dysfagie helpen minder geïsoleerd te raken, zelfstandig actief te blijven en minder buiten de boot te vallen bij groepsinitiatieven zoals restaurantbezoek. Het bevordert op die manier inclusiviteit en dat is van grote waarde en zeer 'Inhollands'. Met inspiratie uit de natuur, hoe eten mensen en wat gebeurt er eigenlijk bij kauwen en slikken?, zijn er nieuwe oplossingen bedacht waarbij onder andere de viscositeit, dikstroperigheid, van het eten goed gemeten kan worden.

Ontwerpen en presenteren
De eerste ontwerpronde is afgerond en het ziet er veelbelovend uit. Op donderdag 4 juni hebben de studenten hun ontwerpvoorstel gepresenteerd via MS Teams aan onderzoeker Feike van der Leij en associate lector Biomimicry Mauro Gallo. De onderzoekers brachten het onderwerp in op een gezamenlijke bijeenkomst van de domeinen Techniek, Ontwerpen en Informatica en Agri, Food en Life Sciences. 

Teamprestatie
Onderzoeker Feike van der Leij is enthousiast: “Deze studenten zijn ver gekomen met het uitdenken van dit bijzondere hulpmiddel. Het moet wel nog verder uitgewerkt worden voordat het klaar is voor het defintieve ontwerp en om het in productie te brengen”. Docent Koen de Cock, die het team begeleidt, voegt toe: “Dit team is boven zichzelf uitgestegen. Het is een geloofwaardig ontwerp geworden, waarbij kritische onderdelen zoals de pomp nog wel verder uitgewerkt moeten worden. Dat is misschien iets voor een volgende groep studenten Werktuigbouwkunde.”

Advies
Docent Koen de Cock, onderzoeker Feike van der Leij en associate lector Mauro Gallo adviseren om het ontwerp van het hulpmiddel ook uit te werken in een mockup. Studenten van de opleiding Verpleegkunde zouden met deze mockup kunnen onderzoeken wat mensen met dysfagie er zelf van vinden. Studenten van de opleiding Werktuigbouwkunde kunnen aan de hand van het testen van een prototype voor de pomp onderzoeken of het concept haalbaar is. 

Meerjarenplan
Het ontwerp van een discreet hulpmiddel voor mensen met kauw- en slikproblemen gaat over meerdere jaren lopen, deze groep studenten heeft een uitstekend begin gemaakt. Er is een detailontwerp gemaakt van het hulpmiddel in Computer Aided Design (CAD) pakket SolidWorks uitgewerkt, zodat de principewerking en realiseerbaarheid duidelijk gemaakt kan worden. In de komende jaren komen vervolgstappen. De eerstvolgende stap in de realisatie van het hulpmiddel is het testen van de kritische componenten, dat zal een volgende groep studenten doen. Vervolgens komt er een prototype dat getest kan worden door mensen met kauw- en slikproblemen. Op basis van de uitkomst van die test kan het ontwerp verder verfijnd worden. De gedachte is ook hogescholen uit het buitenland erbij te betrekken, bijvoorbeeld in programma’s zoals AAL Europe.

De vijf studenten bedachten zeshoekvormige vleesbakken van gerecycled plastic. Deze vleesbakken zijn voorzien van een onderlaag die gebaseerd is op het effect dat optreedt bij bladverliezende bomen. De laag geeft in de kleuren groen (nog goed bruikbaar), oranje (nog bruikbaar) en rood (niet meer bruikbaar) de houdbaarheid van het vlees aan. Met dit idee kan voedselverspilling voorkomen worden. En de vorm leidt tot een effectiever transport.

Van powerballen tot hydrocones
Overige ideeën die tijdens de workshop zijn bedacht waren onder andere de Power Bolletjes die onder invloed van osmotische waarden water afgeven of vasthouden. De bolletjes zijn speciaal bedoeld voor planten en groenten die een zekere waterbehoefte hebben en lang houdbaar moeten zijn. Ook werd de Hydro Cone bedacht, een luchtbevochtiger gebaseerd op een dennenappel. Een ander idee voor een verpakking is gebaseerd op een zeekomkommer waardoor de structuur van de verpakking van zacht naar hard kan veranderen. Dit bespaart materiaal, ruimte en is schokbestendig. Ook de cactus diende als inspiratie. Zo bedachten studenten speciale rugzakken waar watercompartimenten in kunnen worden verwerkt.

What's in the box?
De Biomimicry workshop werd verzorgd door Britt Hendriks, afstudeerder Biomimicry bij de opleiding Dier- & Veehouderij van Inholland en Teffany Kartopawiro, docent Dier & Veehouderij. Naast een competitie tussen studentgroepen voor het beste nature inspired idee werd ook aan de studenten gevraagd ‘blind’ voorwerpen in dozen aan te raken tijdens “What’s in the box”. Hierbij moesten ze zelf bedenken wat ze dachten te voelen en dit voorwerp te associëren met Biomimicry. De studenten werden verrast door het voelen van (nep)wimpers (toegepaste techniek in windtunnels), boomschors met hars (lijm gebaseerd op hars) en klitten met weerhaakjes (klittenband).

Natuurlijke inspiratie
Studenten geven aan het eind van de workshop aan dat deze workshop ze heeft aangezet tot het nadenken over het oplossen van problemen, door af te kijken van de natuur… Of door juist inspiratie te halen uit de natuur en aan de hand daarvan dagelijkse problemen op te lossen.

Onderwijsverandering bij Business Studies
Ingrid Moes, clustermanager Business Studies bij Hogeschool Inholland, benadrukte in haar welkomstwoord dat het onderwijs vast zit in oude structuren en dat het roer om moet. Studenten moeten leren werken in een wereld die verandert, moeten leren hoe je complexe onderwerpen in multidisciplinaire teams samen kunt oplossen. Hiervoor is een andere invulling van het curriculum noodzakelijk.

Zo begint de opleiding Business Studies met een brede basis voor studenten, waarna in het tweede jaar al meer aandacht komt voor de individuele leerwensen van professionals. In het derde en vierde leerjaar bouwen studenten een portfolio door actief in teams aan de slag te gaan met maatschappelijke vraagstukken. Om dit mogelijk te maken wordt het curriculum aangepast, krijgen docenten training in een meer coachende rol en wordt een breed netwerk aan externe partijen opgebouwd.

Leren van de natuur met Mauro Gallo
Mauro Gallo, associate lector Biomimicry, stelde in zijn bijdrage dat we heel goed van de natuur kunnen leren. Niet alleen door natuurlijke vormen ‘te kopiëren’ bij het ontwerpen van nieuwe producten, maar ook door processen en ecosystemen van de natuur als uitgangsbasis te nemen voor het vinden van duurzame oplossingen. Een technische uitdaging dient aan de ontwerptafel niet langer alleen door technici onderzocht te worden maar samen met biologen, economen, sociale wetenschappers, overheid, beleidsmakers en andere stakeholders die zijn gerelateerd aan het vraagstuk. Merlijn Hoenekamp, tuin- en landschapsontwerper bij Ingenieursbureau Donkergroen, lichtte daarop een circulair ontwerp toe voor een tuin.

Hoe ziet de circulaire economie eruit?
De deelnemers onderzochten vervolgens het thema ‘circulair’ aan de hand van een tiental stellingen. Centraal stonden hierbij de vragen of duurzaamheidsgerichte innovatie voor iedereen betaalbaar gemaakt moet worden, op welke schaal de circulaire economie het beste functioneert en welke vragen belangrijk zijn om verbinding te maken met de circulaire economie. Er ontstonden hevige discussies waarbij iedereen de ruimte kreeg om zijn eigen visie in te brengen. Het werd duidelijk dat het in de praktijk niet mee valt om bij het samen onderzoeken partijen van verschillende achtergronden op een lijn te krijgen. Tegelijkertijd waren deelnemers blij verrast over de nieuwe inzichten die ze opdeden.

Het ‘samen onderzoeken’ laat je op een andere manier naar vraagstukken kijken en stimuleert om buiten de kaders te denken. Het is niet ongrijpbaar en kan eenvoudig in gang gezet worden door samen simpelweg de eerste stappen te nemen. Het interprofessionele onderzoeksproces zal geleidelijk aan steeds soepeler gaan verlopen. De positieve ervaringen zullen anderen inspireren om ook zelf deze methodiek uit te proberen. Van groot belang is om in de beginfase van een project zoveel mogelijk mensen bij het project te betrekken en het vraagstuk vanuit diverse disciplinaire invalshoeken te onderzoeken. De uitvoering volgt dan vanzelf.

Het was opnieuw een inspirerende masterclass met veel handvatten voor de noodzakelijke transitie binnen ‘De wereld die verandert’. "Deze serie verdient een groter publiek", aldus de enthousiaste reactie van een deelnemer.

Afsluitende masterclass op 24 juni. Meld je aan!
De volgende afsluitende masterclass ‘In actie’ vindt plaats op maandagmiddag 24 juni in de fraaie omgeving van Huisduinen. Bianca Heynis, eigenaar van Yoin, vertaalt de eerste drie masterclasses op een ‘beweeglijke’ manier naar een actiegerichte vorm van samenwerken. Plaatsen zijn beperkt, dus meld je snel aan via de website!

Ook interesse in de Kenniswerkplaatsmethodiek?
Wil je ook een serie inspirerende masterclasses Kenniswerkplaatsmethodiek voor jouw netwerk? Neem dan contact met ons op. We stellen ons format en de draaiboeken graag beschikbaar en kunnen je desgewenst ook ondersteunen met de opzet en organisatie. Voor vragen of nadere informatie mail je Heleen Bouwmans, expeditieleider KennisWerkPlaatsMethodiek via heleen.bouwmans@inholland.nl

Welke onderzoeker van Inholland die maatschappelijk relevant en praktijkgericht onderzoek heeft gedaan verdient volgens jou de Wij Inholland award in de categorie onderzoek? We zijn op zoek naar een Inholland-onderzoeker en onderzoeksteams die innovatief onderzoek hebben gedaan, aansluitend op de Inholland-thema’s gezond, duurzaam en creatief én daarmee een brug slaand naar het werkveld. De uitreiking vindt plaats tijdens de Dag van het Onderzoek, dinsdag 25 juni 2019 bij Inholland Den Haag. Je hebt tot 24 mei 2019 om je voordracht in te zenden.

Naast een eervolle vermelding krijgt de winnaar een award, volop publiciteit en een geldbedrag van 2.500 euro om te besteden aan individuele scholing en persoonlijke ontwikkeling. Hierbij kan gedacht worden aan een cursus, workshop, congres of werkbezoek gerelateerd aan de onderzoeksactiviteiten.

Welk onderzoek komt in aanmerking?
Voor de Wij Inholland award - Onderzoek 2019 komen alle onderzoeksprojecten in aanmerking die zijn uitgevoerd door een onderzoeker of onderzoeksteam in dienst van Inholland. Daarnaast hebben de projecten geresulteerd in een publicatie of ander tastbaar onderzoeksresultaat.

Winnaar 2018
Vorig jaar ging de award naar Petra Boersma (onderzoekslijn Gezondheid & Welzijn van Kwetsbare Ouderen) voor haar onderzoek naar de Veder Contact Methode om te communiceren met mensen met dementie.

Wat zijn de beoordelingscriteria?
De beoordelingscriteria zijn gebaseerd op het Inholland Onderwijskompas en het Brancheprotocol Kwaliteitszorg Onderzoek (BKO):

• Persoonlijk en dichtbij: het onderzoek is van belang voor het onderwijs en de beroepspraktijk, en de resultaten worden in het onderwijs en het werkveld gebruikt.
• Durf te leren: het onderzoek is gericht op innovatie en vernieuwing, zowel in aanpak als qua doorwerking.
• Diversiteit als kracht: het onderzoek heeft een discipline- en/of domeinoverstijgend karakter of is op andere wijze gericht op verbinding.
• We bekennen kleur: het onderzoek draagt bij aan de profilerende thema’s Duurzaam, Gezond en Creatief.
• Kwaliteit in interactie: het onderzoek heeft een grondige methodologische basis en is het resultaat van coproductie met andere partijen.
• Grensverleggend onderzoek: is dit jaar het thema van de Dag van het Onderzoek en daarmee een extra criterium. Waarom is juist dit onderzoek grensverleggend?  

Jury
De jury maakt uit alle inzendingen een eerste selectie op basis van de bovengenoemde criteria. Dit leidt tot een shortlist van drie onderzoeken die vervolgens nader beoordeeld worden door de jury. De samenstelling van de jury wordt later bekendgemaakt. 

Hoe draag je iemand voor?
Je kunt een eigen onderzoek inzenden, maar ook een ander voordragen. De inzending bevat in ieder geval onderstaande informatie:

• een motivatie per criterium waarom het onderzoek voor de Wij Inholland award - Onderzoek 2019 in aanmerking komt;
• een korte beschrijving van het onderzoeksproject;
• achtergrondinformatie over de onderzoeker (bijvoorbeeld curriculum vitae);
• een kopie van een publicatie/publiciteit over het onderzoeksresultaat.

Je kunt de inzending tot 24 mei 2019 per e-mail versturen naar Bart Muusse. de secretaris van de jury.

Drones in de kas
Het duurzame doel van HiPerGreen is om telers in de kas met minder middelen en grondstoffen aan een hoger rendement te helpen. De oplossing is een drone die ziekten en plagen opspoort en de groei van het gewas checkt. Bram Sanders, Chris Ramsay, Lucien Fesselet en Will Simmonds wonnen eerder met Drones in de Kas een Wij Inholland award voor het beste studentenproject. Met HiPerGreen hebben ze een doorstart gemaakt. Bij het project zijn acht groepen docenten en studenten betrokken van opleidingen uit drie domeinen (Agri, Food & Life Sciences, Business Finance & Law en Techniek Ontwerpen & Informatica) en vier Inholland-locaties (Delft, Alkmaar, Haarlem en Diemen). Inholland-lector Cock Heemskerk (Robotica) speelt een sleutelrol in het project.

Een nieuw hoofdstuk in de gentechniek
CRISPR-Cas is een nieuwe technologie die het mogelijk maakt om erfelijk materiaal van virussen, bacteriën, cellen, planten en dieren op relatief eenvoudige wijze, zeer nauwkeurig en efficiënt te veranderen. Dit kan door het aanbrengen van genetische veranderingen die leiden tot veranderde eigenschappen, of het toevoegen van geheel nieuwe genetische informatie hoger rendement te helpen. Vanuit Inholland doet lector Nelleke Kreike (Green Biotechnology) onderzoek naar CRISPR-Cas.

Innovation Expo
Bedrijven, kennisinstellingen, maatschappelijke organisaties en overheden kunnen kennismaken met de Inholland-projecten tijdens de Innovation Expo 2018, 4 oktober 2018 in de RDM Onderzeebootloods in Rotterdam. Op de expo zijn Nederlandse oplossingen te zien voor de grote maatschappelijke uitdagingen op het gebied van circulaire economie, energie, water, mobiliteit, gebouwde omgeving, gezondheid en voedsel en de benodigde sleuteltechnologieën.

People, planet en profit
Hogeschool Inholland streeft naar de juiste balans tussen ‘people, planet en profit’ zodat ons leven sociaal, veilig en stabiel is. Dus duurzaam werken met passie en respect voor het draagvermogen van de wereld, met tegelijkertijd een gezonde focus op (verdere) economische groei. Alleen dan kunnen we zorgen voor een goede kwaliteit van leven voor nu en voor toekomstige generaties. People, Planet en Profit is onderdeel van het thema; werken aan duurzame oplossingen.

Kom jij de Expo en onze stand bezoeken? Meld je dan hier aan! Je vindt ons in de Onderzeebootloods bij de stands 14-1 en 14-2.

Mauro Gallo, associate lector Biomimicry én academisch visionair. Hoe ziet hij de toekomst voor zich? “In het slaan van bruggen tussen verschillende disciplines”, legt Gallo uit. “En ik wil studenten inspireren om hetzelfde te doen.” Gallo heeft ook niet stilgezeten in de afgelopen maanden.

In april gaf Gallo zijn inaugurale rede bij Aeres Hogeschool in Wageningen. Daarnaast is hij druk bezig als programmatrekker binnen Inholland’s nieuwe visie Samen werken aan duurzame oplossingen: “Ik heb een aantal plannen voor het komende jaar. En ze hebben allemaal te maken met het samenbrengen van mensen en kennis.” Zijn plan? “Het is vergelijkbaar met verhuizen of een bruiloft organiseren. Voeg het maar toe aan mijn lijstje met stressvolle, maar spannende gebeurtenissen.”

Uitdaging nr. 1: een master in duurzaamheid ontwikkelen
Mauro Gallo richt zich volledig op een multidisciplinaire aanpak. “Er heerst nu een cultuur van ‘hokjesdenken’ en dat is een belemmering. Biologen hebben hun eigen onderzoek. Natuurkundigen hebben hun eigen onderzoek. Net als economen, bouwkundigen en wiskundigen. Conclusie? We werken en leven allemaal in onze eigen aparte bubbels. Er is een serieus gebrek aan communicatie. En dit moet veranderen.”

Gelukkig is er een oplossing. Binnen Inholland’s visie Samen werken aan duurzame oplossingen, werkt Mauro Gallo samen met andere professionals aan een nieuwe master in duurzaamheid. Als alles goed gaat, kunnen studenten zich rond september 2020 al aanmelden. Op dit moment begint het studieprogramma langzaamaan vorm te krijgen: het eerste jaar richt zich op de basis, zoals terminologie, (sociale) concepten, en biomimicry. Tijdens hun tweede jaar krijgen studenten de kans om zich te specialiseren in één van de drie programmalijnen van Inholland’s nieuwe visie: Feeding & Greening Mega Cities, Living in an Urban Delta, en Gallo’s eigen domein: Nature Inspired Products & Services.

Studenten leren bovendien meer over de communicatie met studenten en professionals uit andere vakgebieden, waardoor dit programma een holistische aanpak heeft. Studenten ontwikkelen niet alleen een product, ze moeten ook het systeem begrijpen. “Stel je voor”, legt Gallo uit, “een student ontwerpt een hypermoderne zelf-oogstende robot. Dat is fantastisch, maar deze robot moet natuurlijk zelf ook uit duurzame materialen bestaan. Anders verdoen we onze tijd!"

Uitdaging nr. 2: agrarische modellen verbeteren
Gallo spreekt duidelijke taal: “Als je kijkt naar onze agrarische sector, dan ben ik van mening dat we in een paradoxale situatie zijn beland. Menselijke activiteiten zouden dicht bij de natuur moeten staan, maar wat is er aan de hand? Industriële modellen vieren hoogtij. Dit zorgt voor veel problemen.” Monocultuur komt op dit moment het vaakst voor in de agrarische sector, wat betekent dat boeren maar één soort gewas verbouwen. Dit model is niet duurzaam om verschillende redenen: er zijn chemische middelen (pesticiden) nodig, het veroorzaakt gronderosie en het vermindert de kwaliteit van ons voedsel. Kortom: te veel problemen.

Drie hogescholen werken samen aan dit innovatieve project: Inholland Delft, Aeres Hogeschool in Wageningen en Hogeschool Van Hall Larenstein in Leeuwarden. Wat is hun aanpak? De oplossing ligt in biodiversiteit. Een ambitieus plan, maar niet onmogelijk. “Een stuk land moet meer dan één type gewas kunnen ondersteunen.” Helaas is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Stel je voor, een boer die jarenlang alleen maar appels cultiveerde, heeft het natuurlijk veel makkelijker dan zijn buurman die besluit om naast appels, ook peren, pompoenen, champignons en aardappelen te verbouwen. Verschillende gewassen verbouwen betekent ook hogere kosten, omdat er meer handmatig werk verricht wordt. “Mijn oplossing?”, zegt Gallo, “Biologisch geïnspireerde robots.” Het is een uitdagend project, dat op dit moment nog in de kinderschoenen staat, maar het heeft zeker de potentie om de agrarische sector radicaal te veranderen.

Uitdaging nr. 3: onze waterwegen zuiveren
Gallo’s meest recente project richt zich geheel op watermanagement in de agrifood-sector. “Ik ben geïnteresseerd in het ontwikkelen van bio-geïnspireerde filtreersystemen om lekkages in waterwegen te verbeteren”, legt Gallo uit. “We weten namelijk pas vrij recent”, gaat hij verder, “wat het effect is van afval op ons water. Denk aan medicijnen bijvoorbeeld, die eindigen vaak in ons afvalwater en dit kan schadelijk zijn voor ons en onze omgeving.” Dus wat kunnen we hieraan doen? Gallo denkt aan een natuurlijke oplossing: drasland. Kleine oppervlaktes water, zoals vijvers en moerassen, kunnen verontreinigd water filteren. De planten absorberen namelijk de schadelijke stoffen uit het water. En Gallo gaat graag nog een stapje verder met behulp van biomimicry: “We kunnen de capaciteiten van drasland verhogen door de natuurlijke oplossingen te imiteren en te verbeteren waar nodig.”

Associate lector Biomimicry Mauro Gallo houdt vrijdag 20 april zijn lectorale rede bij Aeres Hogeschool in Wageningen. Tijdens zijn lezing ‘Biomimicry: leren van de natuur voor duurzame oplossingen’ verkent Gallo het interdisciplinaire werkveld waarin natuurlijke processen en ecosystemen worden ingezet om complexe problemen in onze maatschappij aan te pakken.

In zijn rede beantwoordt Gallo vragen als:

Hoe motiveren én faciliteren we onderzoekers van verschillende vakgebieden en verschillende onderzoeksculturen, zoals engineering, economie, sociale wetenschappen en biologie, om verbinding met elkaar te leggen.

Hoe kunnen we onderzoekers uit genoemde vakgebieden vertrouwd maken met biologisch geïnspireerde ontwerpen?

Biomimicry is een samenwerking tussen Aeres Hogeschool in Wageningen, Hogeschool Van Hall Larenstein in Leeuwarden en Hogeschool Inholland Delft. Gezien het gemeenschappelijke groene ‘dna’ van de drie onderwijsinstellingen gaat Gallo specifiek in op hoe biomimicry van waarde kan zijn voor innovatieve oplossingen in de agrifoodsector.

Programma

14.00 uur: Welkom
14.30 uur: Opening door Joep Houterman, collegevoorzitter Aeres Hogeschool Wageningen
14.40 uur: Inaugurele rede Dr. Mauro Gallo
15.40 uur: Inaugurele ceremonie, door faculteitsdirecteur Madelon de Beus (UAS Aeres Wageningen) en kenniskringlid Biomimicry en kenniskringleden van Inholland en Van Hall-Larenstein
16.00 uur: Borrel

Aanmelden
Relaties en andere geïnteresseerden die de lectorale rede van Mauro Gallo willen bijwonen kunnen zich aanmelden tot 16 april. Ook is het mogelijk om de lectorale te bekijken via de livestream. Aanmelden (voor bijeenkomst óf livestream).

Duurzaamheid. Intelligente designs. Groene keuzes. Als experimentalist, kijkt Dr. Mauro Gallo uit naar de toekomst. Als lector Biomimicry aan Hogeschool Inholland werkt hij sinds september aan de programmalijn ‘Nature Inspired Products & Services’. Een belangrijke stap om de visie van Inholland ‘Samen werken aan duurzame oplossingen’ te versterken. Duurzaamheid, samenwerking en een open blik staan centraal.  Open staan is belangrijk voor dit nieuwe lectoraat. Biomimicry gaat immers over grenzen weerleggen en disciplines aan elkaar koppelen.

Wat is biomimicry?
“Het gaat letterlijk om het nabootsen van de natuur. De gedachte hierachter is dat de natuur al een oplossing heeft voor veel van onze problemen. Een voorbeeld. Het viel een wetenschapper op dat walvissen vinnen hebben met kleine uitsteeksels. Hij vroeg zich af waarom. Wat bleek? Deze kleine stukjes verminderen turbulentie en geluid: een briljant systeem eigenlijk. Deze wetenschapper vond een manier om deze techniek toe te passen op windmolens, volledig geïnspireerd door de natuur. Het is ongelofelijk effectief.”

Waarom dit vakgebied?
“Biomimicry was aanvankelijk een onbekend terrein, maar het past wel bij mij. Ik ben gewend om ‘dingen’ te onderzoeken en dit onderzoek is ook gericht op mensen. Het is helemaal nieuw, maar ik vind het fantastisch. Kijk bijvoorbeeld eens naar hoe onze lichamen warmte reguleren. Transpiratie is een optie. Een andere oplossing is dat onze bloedvaten groter en kleiner worden. Ik denk dat het heel interessant is om dit toe te passen op elektronica. Of, neem een voorbeeld aan vogels. Zij kunnen gemakkelijk landen op hele kleine takjes. Onze vliegtuigen hebben gigantische landingsbanen nodig. Deze voorbeelden inspireren mij elke dag.”

Wat ben je van plan?
“Het is een drieluik. Ten eerste, biomimicry is multidisciplinair. Daarmee wil ik zeggen dat onze ontwerpen een inspiratie kunnen zijn voor bijna alles. Deze aanpak alleen is niet genoeg. Specialisten moeten beter met elkaar communiceren, samen rond de tafel gaan zitten en elkaar begrijpen. Zo kunnen we echt problemen oplossen. Dit noem je een interdisciplinaire aanpak.”

En dan?
“Al deze oplossingen moeten ook hun plek krijgen in de samenleving. We moeten kennis overbrengen. Dit is de zogenaamde transdisciplinaire aanpak. En dat gebeurt te weinig. In het kort: we hebben iedereen nodig aan de ontwerptafel. Van biologen en ingenieurs tot productie-experts en zelfs economen. Alle aspecten van productontwikkeling zijn nodig.”

Kun je een voorbeeld geven?
“Denk aan ingenieurs. Zij kijken niet vaak naar de voorbeelden om hen heen. Is het je weleens opgevallen hoe de vleugels van vliegtuigen zijn veranderd? Ingenieurs kwamen erachter hoe een lichte buiging in het puntje van de vleugels de aerodynamische prestaties flink verbeterde. Ongelofelijk. Een bioloog had ze namelijk al veel eerder kunnen vertellen dat adelaars precies dezelfde techniek gebruiken. Dus? We moeten beter communiceren. En dat is precies wat ik binnen het lectoraat van biomimicry wil bereiken: ik wil grenzen verleggen.”

Dat klinkt ambitieus
“Ja, dat is het waarschijnlijk wel. Maar ik heb uitdagingen nodig. En is het niet beter om te zeggen dat ik het geprobeerd heb, dan om te zeggen dat ik heb gefaald? Ik heb uitdagingen nodig in mijn leven. Anders heb ik geen plezier in mijn werk. Daarnaast moet ik ergens beginnen. Het is belangrijk dat we een systematische aanpak vinden om specifieke problemen aan te vliegen. Op dit moment mist dit in de academische wereld. Het is nu heel moeilijk om bruggen te slaan tussen verschillende disciplines. Ze spreken allemaal een andere taal, hebben verschillende manieren van werken en doen. Heel frustrerend. Ik denk bijvoorbeeld, dat biomimicry toekomstige ingenieurs kan helpen om een meer holistische aanpak in hun ontwerpen te volgen.”

Biomimicry gaat over nieuwe ideeën. Heb je een specifiek probleem in gedachten?
“Ja. We gaan biomimicry inzetten in de agrifoodsector. Op dit moment is de agrarische sector voornamelijk gebaseerd op monocultuur. Dit betekent dat boeren veel pesticiden en (kunst)mest gebruiken. Dit leidt weer tot erosie en verminderde bodemkwaliteit. Het mooie is dat biomimicry de agrarische sector juist kan verbeteren. Hoe? Met onze bio-geïnspireerde oplossingen. We zoeken constant naar duurzame en biodiverse modellen. En er zijn heel veel mogelijkheden. We kunnen bijvoorbeeld bio-geïnspireerde robots ontwerpen die helpen met de oogst van gewassen. Of denk aan de filtreersystemen van mangrovebossen of menselijke nieren. Deze natuurlijke processen kunnen als inspiratie dienen voor filtreersystemen die wij als mensen zelf ontwikkelen om watermanagement en de kwaliteit van water in de agrarische sector te verbeteren.”

Wat wil je bereiken met dit lectoraat?
“Laten zien hoe biomimicry tot betere oplossingen kan komen dan traditionele manieren. Waarom proberen we toch altijd om het wiel opnieuw uit te vinden? De natuur biedt de oplossingen al. Het is alleen frustrerend dat we nog geen toegang hebben tot deze oplossingen. Het zou ons heel veel tijd besparen. Bovendien maakt het onze ontwerpen duurzamer.”

Tot slot, wat verwacht je van studenten?
“Studenten hebben verse hersenen met originele ideeën. Ze blijven mij verrassen. Als lector vind ik het contact met studenten heel belangrijk. Daarom wil ik studenten ook betrekken bij alle projecten.”

Biomimicry is een samenwerking tussen Aeres Hogeschool in Wageningen, Hogeschool Van Hall Larenstein in Leeuwarden en Hogeschool Inholland Delft. Bij Inholland is het lectoraat Biomimicry een bijzonder initiatief van de domeinen TOI en AFL.