DigiQuest wordt georganiseerd door Hogeschool Inholland in samenwerking met IBCOL. Het event voor studenten vindt plaats op 17 november a.s. in het NEMO Science Museum Amsterdam. In dit  impactgedreven evenement onderzoeken studenten en professionals samen hoe ontwikkelingen als blockchain, AI en big data een bijdrage kunnen leveren aan het oplossen van de grote uitdagingen waar de samenleving vandaag de dag voor staat.

Blockchain Olympiade
Hogeschool Inholland deed in 2020 voor het eerst mee aan de Internationale Blockchain Olympiade, een jaarlijkse competitie voor studenten. Deelnemers worden uitgedaagd om maatschappelijke vraagstukken op te lossen met behulp van opkomende tech zoals AI en blockchain. Inholland werd dat jaar derde en die podiumprijs kreeg aandacht en bracht het gesprek op gang. Zo ontstond het idee om de Olympiade ook een keer naar Amsterdam te halen.

Projectleider Richard John: “We wilden graag samenwerken met de Olympiade om zo nog meer creatieve antwoorden te vinden op de grote problemen waar we nu voor staan. Het was onze wens om rond de Olympiade een groter evenement op poten te zetten. We zijn er trots op dat de Olympiade dit jaar voor het eerst in Europa plaatsvindt; eerder was dat onder andere in Hong Kong, Canada en Bangladesh. Op 17 november onderzoeken studenten en partners in NEMO hoe je met techniek de toekomst kunt beïnvloeden.”

Sprong voorwaarts
Initiatiefnemer Peggy van Schijndel: “We willen niet alleen laten zien welke rol techniek kan spelen bij sociale innovatie, maar ook echt een bijdrage leveren. Daarom werken studenten aan echte maatschappelijke uitdagingen, die worden ingebracht door onze partners. Dat zijn bedrijven als Deloitte, The Next Web en OpenAI, maar ook organisaties als Oxfam Novib en The Rainforest Alliance. In verschillende workshops pitchen zij diverse uitdagingen die door studenten worden opgepakt. We zitten in een belangrijke fase van technische ontwikkeling en vernieuwing. Maar het is een sprong voorwaarts die ook weer nieuwe uitdagingen met zich meebrengt, bijvoorbeeld op het gebied van rechten, inclusie, privacy en het eigenaarschap van data. Dat zijn allemaal onderwerpen die aan bod zullen komen.”

Tijdens het evenement zijn er paneldiscussies en actieve workshops, bijvoorbeeld over educatie voor Gen Z en de maatschappelijke kant van deze ontwikkeling, zoals privacy en mensenrechten. Richard: “De digital space gaat een belangrijke rol spelen in het onderwijs. Daarom wil Inholland het nu al zoveel mogelijk inbedden in de educatie. Het is heel mooi dat we die ontwikkeling samen met zoveel partners uit de praktijk kunnen verkennen. En met een grote groep internationale studenten natuurlijk. Aan de Olympiade doen studenten van over de hele wereld mee. Het is ook interessant om hun visie op dit onderwerp te horen.”

Snijvlak tussen technologie en maatschappij
Peggy: “DigiQuest is een evenement voor iedereen die weet dat je een tech-component nodig hebt om grote maatschappelijke vraagstukken op te lossen. Natuurlijk kun je daar mensen bij gebruiken met een technische achtergrond, maar we richten ons juist ook op studenten van studies als Creative Business of uit de hoek van innovatie of zorg en welzijn. Zij weten misschien wat minder van technologie, maar zijn zich wel bewust van de maatschappelijke problemen die spelen. Het gaat echt om dat snijvlak tussen deze technische ontwikkelingen en de urgente issues.”

Het evenement richt zich daarmee dus op een breed publiek. Aan de Olympiade doen ook studenten van andere onderwijsinstellingen mee en de gemeente Amsterdam schrijft een challenge uit voor scholieren uit het voortgezet onderwijs. Zij gaan onderzoeken hoe technologie kan worden ingezet bij het oplossen van typisch stedelijke uitdaging. “Zo is er voor iedereen wat te beleven”, aldus Richard. “Om te beginnen is het voor onze studenten een mooie kans om kennis te maken met het bedrijfsleven en toekomstige werkgevers. Verder leer je tijdens DigiQuest hoe je AI en blockchain kunt inzetten voor jouw eigen toekomst, zowel professioneel als persoonlijk. En tot slot is het gewoon een leuke dag waarop je studenten van over de hele wereld ontmoet en gratis toegang hebt tot NEMO.”

Bekijk de website voor meer info en meld je nu aan!

'Mijn belangstelling voor de haven is flink gegroeid'

Milica Matkovic (21, vierdejaars Tourism Management) realiseerde zich pas toen ze stagiair was bij de Wereldhavendagen Academy dat ze altijd wel wat met de haven heeft gehad. Haar vader werkte er. “Er was altijd een lichte interesse." Sinds haar stage is die belangstelling flink gegroeid.

“Tot eind juni liep ik stage bij de Wereldhavendagen Academy. Ik kwam er toevallig terecht: ik had ergens anders gesolliciteerd, zag deze mogelijkheid en pakte hem, omdat het dichter bij mijn huis was. Pas toen ontdekte ik dat werken in de haven niet alleen zwaar mannenwerk is, waarvan je vuile handen krijgt!”

“Als stagiair moest ik studenten van Inholland en andere Rotterdamse onderwijsinstellingen koppelen aan onderzoeksopdrachten voor de WHD. Ik heb daardoor leren communiceren met mensen uit verschillende lagen: jonge talenten van mbo, hbo en universiteit, (opleidings-)managers, docenten en directieleden uit de onderwijs- en evenementensector. Met de een praat je wat nonchalanter, met de ander wat formeler en professioneler.”

“Het zou me niet verbazen als ik straks toch in de haven terechtkom, zeker als het ook met toerisme te maken heeft. Ik probeer ook anderen daar enthousiast voor te maken: ‘Hoe denk je dat je aan je AliExpress-pakketjes komt? Aan je schoenen? Je groente?’ Maar het blijft vooral veel zenden; er komen weinig reacties binnen. Jammer, want er zijn zo veel toffe banen!”

“Natuurlijk ga ik zelf ook naar de WHD! Ik zou er van alles willen zien en ontdekken. Dat worden volle dagen, ja. Ik ga mijn best doen om er van acht uur ’s ochtends tot laat in de avond bij te zijn!”

'Ik merkte dat mijn mening echt telde'

Arinda de Tender (18, tweedejaars Creative Business) heeft veel geleerd tijdens haar opdracht voor de Wereldhavendagen. Maar het mooiste is dat ze er ook veel zelfvertrouwen door kreeg: “Dat mijn mening er toe doet! Dat gaf zo’n kick!"

“Onze opdracht was om het nieuwe logo van de WHD beter te positioneren, zodat de WHD-fans het zouden herkennen. Ik heb daarvoor ouderen in mijn omgeving geïnterviewd. Tot mijn verbazing zagen maar weinig mensen dat het logo was veranderd. Terwijl het er toch echt anders uit ziet. Het moest lekker veel energie opwekken. En dat doet het!”

“Via deze opdracht kwamen ook allerlei andere dingen op mijn pad. Zo heb ik meegedacht over manieren om nieuwe jonge vrijwilligers te werven en kon ik een workshop volgen hoe je jezelf het beste kan presenteren tijdens een event. En ik heb er een aantal leuke contacten aan overgehouden.”

“Het meest waardevolle wat ik van dit alles heb opgestoken is dat ik merkte dat mijn mening echt telde. Dat vond ik eerst raar: wat moet jij nou met mijn mening? Zo gaf iemand van Rotterdam Festivals aan dat zij graag wat met ons idee van een Wereldhavennacht zou willen doen: een nacht waarin op de Rotterdamse kades wordt gefeest.  Zij vond het zo jammer dat dit plan niet verder werd uitgewerkt. Het geeft je zelfvertrouwen als mensen in zulke hoge posities je ideeën serieus nemen!”

“De Wereldhavendagen zijn een familiedingetje: we gaan er elk jaar samen naar toe. Dus ook dit jaar!”

'Ik wist niet dat er bij merchandising zó veel komt kijken'

Max Storn (21, derdejaars Business Studies) is een echte Rotterdammer. Toch had hij de Wereldhavendagen nog nooit bezocht. Dit jaar gaat hij wel. De opdracht die hij deed voor WHD heeft hem nieuwsgierig gemaakt.

“Bij het zoeken naar een opdrachtgever voor onze studieopdracht stuitten wij op de WHD. Een onderzoek naar de mogelijkheden van merchandising – dat leek ons interessant. Niet zo’n saai onderwerp. Het gaat natuurlijk over de kosten, maar ook over het ontwikkelen van petjes, shirtjes, sleutelhangers. Hoe ziet zo’n prototype eruit? We onderzochten hoe het gefinancierd én duurzaam geproduceerd kon worden. Ik deed vooral dat stukje financiering.”

“Ik wist niet dat er zó veel bij merchandising komt kijken. Dat je niet zomaar even 100.000 shirtjes kan laten drukken, maar dat je echt goed onderzoek moet doen. Beetje teleurstellend was dat slechts 15 procent van de geënquêteerden geïnteresseerd bleek in zo’n product. Maar, 15 procent van 100.000: dat zijn nog altijd 15.000 kopers. We kregen uiteindelijk een 8,6 voor ons verslag. Ik had wel een voldoende verwacht, maar niet dat het zo’n hoog cijfer zou worden!”

“Ik heb nog geen idee wat ik uiteindelijk wil worden. Wel heb ik ontdekt dat werken bij zo’n grote organisatie als de WHD veel mogelijkheden biedt. Later in de haven werken? Nee, niet echt.”

“Maar ik ga dit jaar wél voor het eerst naar de Wereldhavendagen. Ben benieuwd hoe het eraan toe gaat met al die demonstraties en die grote boten. Die nieuwsgierigheid is echt door de WHD-opdracht gewekt!”

“We staan hier op het enige stukje eiland waar nog geen bestemmingsplan voor is”, vertelt lab-lead Karel Koch bij de opening van het programma. Een van de ideeën is om hier een voedselbos te gaan ontwikkelen: dit is bedacht door lector Patrick Huntjens in samenwerking met een aantal studenten. Wij vinden het een mooie plek om de placemakingprojecten van onze studenten en partners voor het Zeeburgereiland te presenteren.”

Vooruitgeschoven post
Inholland Amsterdam/Diemen verhuist in 2024 naar de Sluisbuurt op Zeeburgereiland. “Sluislab is een soort vooruitgeschoven post met allerlei activiteiten rondom sociale innovatie”, zegt Karel: “We zijn aan het experimenteren: hoe kun je met elkaar een eiland uitvinden? Die verhuizing is de reden dat we hier met studenten en onderzoekers in samenwerking met bewoners en andere partners actief zijn.”

Bewoners, lokale bedrijven, de gemeente, maar ook steeds meer kunstenaars haken aan. “Op dit moment ontwikkelen we een mooi programma met het Sandberg Instituut, de masteropleiding van de Rietveld Academie.”

Landingsvaartuig
De opening van de showcase wordt gepresenteerd vanaf een opmerkelijk podium: een soort landingsvaartuig, gemaakt door Rob Voerman. Geen traditioneel kunstwerk, maar een multifunctioneel gebruiksvoorwerp. Rob licht dat zelf toe: “Je kunt ‘m gebruiken als foodtruck of als podium bij een debat of kleine voorstelling. Als je dit onderdeel naar beneden klapt ontstaat er een projectiescherm. Pauzemomentje? Even lekker om je heen kijken? Daarvoor is de hoge kant zeer geschikt. Wil je er een luifel of andere dingen aan vastmaken? Ook in dat opzicht is hij flexibel.”

En laat ditzelfde object nou ook worden ingezet bij het verbeelden van ideeën die kunstenaars, ontwerpers, studenten en onderzoekers hebben vormgegeven voor de ontwikkeling van het eiland. Jules van den Langenberg van het Sandberg Instituut vertelt daar meer over: “We programmeren tijdelijke en permanente interventies in de buurt. Zoals een Koreaanse barbecuetafel die door een jonge kunstenares is gemaakt voor de Sportheldenbuurt en daadwerkelijk wordt gebruikt. In die schone Hollandse wereld is een vies hoekje gemaakt, want die barbecue wordt natuurlijk hartstikke goor. En ja, dan ontstaat er opeens een heel ander soort gesprek tussen de bewoners.” Deze constatering leidt tot hilariteit bij het aanwezige publiek.

“Het volgende plan is om met dit landingsvaartuig naar het bouwterrein te gaan en dan voorstellen te laten zien van verschillende kunstenaars”, besluit Jules. Ik nodig jullie uit om in augustus en september met Karel en mij het terrein op te komen!” 

Witte vlag
Om de showcase een officieel tintje te geven, wordt er een witte vlag gehesen. “We geven ons over!”, grapt Karel. Maar nee, er is toch sprake van een andere symboliek: die van het lege canvas, het eiland waar we zelf invulling aan geven. En waarvoor nog veel denkkracht nodig is, dus iedereen die aan de slag wil met Sluislab is welkom.

Hierna volgt een mooi programma met workshops en presentaties. Componist en geluidskunstenaar Sophie Jurrjens trapt af met haar speciaal voor dit nu nog lege gebied gecomponeerde geluidswandeling.

Ethisch hart
Geïnspireerd door het idee van het voedselbos zijn bewoners en studenten nu al aan de slag gegaan met een permacultuurtuintje, een duurzame landbouwmethode waarbij je de bodem niet uitput, maar juist blijft voeden. Sluislab vroeg permacultuurontwerper Gé Visser om ze te helpen. Permacultuur is zoveel meer dan alleen landbouw, vindt Gé: “Het gaat om het creëren van een community. De permacultuur heeft een ethisch hart; het gaat over zorg voor de aarde én voor mensen. Ik denk dat het daarom zo mooi past op een terrein als dit: connecties leggen onder, maar ook boven de grond. Dan krijg je een heel sterk systeem.”

Bewoner Laura Koopmans, zelf student biologie bij de UvA, meldde zich aan om met medebewoners van haar appartementencomplex het tuintje te verzorgen. Maar ze gaan nog een stap verder: “We willen een grotere tuin aanleggen. We hebben daar subsidie voor aangevraagd, maar de bodem van het placemakingterrein bleek niet geschikt. Uiteindelijk hebben we een andere plek – van 150m² – op het eiland gevonden.”

Die plek ligt buiten de woonwijk en de brede en drukke IJburglaan loopt ertussen. Slechts tien minuten lopen, maar de mentale afstand is vele malen groter. Dus nu is de volgende puzzel: hoe betrek je mensen bij de toekomstige gemeenschappelijke tuin? De workshopdeelnemers gaan aan de slag met creatieve oplossingen.

Queertet
Een groep studenten richt zich op een uitdaging rondom de queer community. Veel mensen associëren deze community vooral met de regenboogvlag, maar weten niet goed wat het nu eigenlijk inhoudt. De studenten ontwikkelden een Engelstalig ‘queertet’ om kennis over te brengen op een losse manier. Deelnemers aan de workshop beginnen gelijk fanatiek te spelen: “Heb jij van de less-known sexualities de pansexual?” “En mag ik van jou van gender expressions de masculin? En de androgyn? En de gender nonconforming? Kwartet!” Zodra er een kwartet compleet is, leest een van de studenten de uitleg op de kaarten voor.

Nog meer sociale activiteiten passeren de revue. Zo heeft architect Jeffrey Bolhuis ‘Wielemaatjes’ ontworpen: te verplaatsen modules die door alle bewoners op Zeeburgereiland gedeeld en gebruikt mogen worden voor diverse toepassingen. Ze bevorderen de interactie en het vertrouwen tussen bewoners. Jeffrey volgt met behulp van trackers waar ze zijn en wat ermee gebeurt. En in Project Sprint hebben studenten een dansworkshop voor ouderen ontwikkeld, die ze gelijk bij het publiek uittesten met behulp van persona’s. Dan sta je zomaar met z’n allen de jive te dansen in de zon en voelt de zandvlakte opeens niet zo leeg meer.

Het ULT-lab is sinds 2020 betrokken bij verschillende ‘multistakeholder design challenges’ in Amsterdam-Noord. Bijzonder aan deze challenge Placemaking After Dark is dat de Gemeente Amsterdam aan de studenten vroeg om na te denken over manieren om het Buikslotermeerplein niet overdag maar na zonsondergang te veranderen in een veilige en aantrekkelijke plek. Twee maanden lang werkten ze aan deze opdracht, samen met docent-onderzoekers, partners uit het werkveld en experts, waaronder lichtkunstenaar Titia Ex.

Lichtconcepten
De studenten ontwierpen lichtconcepten met sprookjesachtige namen als Connecting the Dots, Glow Games en Magic Lantern Park. Van de vijf groepen waren er twee met internationale studenten, één afkomstig van een Litouwse universiteit en anderen van de internationale opleidingen bij Inholland.

Hamideh uit Iran is een van de internationale studenten. Zij was betrokken bij het concept Dare to Dance. “Wij willen aandacht vragen voor de vlindertuin die aan het plein grenst door het gebruik van interactieve vlindertegels. Bezoekers vinden dansend hun weg naar de tuin. ’s Avonds is hier op het plein weinig te doen, daarom willen wij mensen aansporen om iets actiefs te doen. Dat zijn dus deze tegels geworden”, vertelt zij trots bij de raamposter die zij met haar groep maakte.

De groep van Mirela uit Roemenië ontwierp The Magic Lantern Park, waarin het bevorderen van de sociale interactie tussen bewoners en bezoekers centraal staat. Mirela: “Met tweedehands lantaarns willen wij mensen verlicht van A naar B krijgen. Elke lantaarn krijgt een eigen kleur die een specifieke betekenis heeft. Op die manier stimuleren wij dat mensen het gesprek met elkaar aangaan. Dit idee is tot stand gekomen na veel overleg met de buurtbewoners. We vonden het belangrijk om van hen te horen wat zij missen op het plein. Het contact met anderen was voor hen een belangrijk onderwerp.”

Amsterdamse identiteit
Daan Woudhuysen, manager van winkelcentrum Boven ’t Y, vindt het leuk om zijn kennis met studenten te delen en heeft daarom graag een bijdrage geleverd aan het project: “De functie van het winkelcentrum is aan het veranderen. Wij spelen daar op in door heel bewust op zoek te gaan naar verbinding. Met de studenten van Inholland, de theaterschool hier in de buurt en natuurlijk de bewoners van Noord. Het centrum is overgenomen door toeristen, maar hier in Noord vind je nog de oorspronkelijke Amsterdamse identiteit. Die moeten we koesteren. Dat heb ik de studenten ook meegegeven. Met elkaar bereik je veel meer; zo kom je tot prachtige ideeën. Dat zie je hier!”

Inge Maass, gebiedsmakelaar in Noord en opdrachtgever namens de gemeente Amsterdam: “Ik ben verrast door de ideeën waarmee de studenten zijn gekomen. Het is fijn dat ze de kaders waarin wij werken gewoon hebben losgelaten. Daardoor zie je dat er creativiteit gaat stromen. Zij hebben gekeken naar hoe zij het plein zouden willen zien, zonder belemmeringen. Dat is prachtig. Aan de andere kant heb je als overheid natuurlijk te maken met zaken als budgetten en regelgeving. Ik hoop dat we elkaar uiteindelijk ergens in het midden ontmoeten!”

Verleden, heden en toekomst
Roos Gerritsma, lab lead van het ULT-lab, verzamelt de maatschappelijke vraagstukken die spelen in Amsterdam-Noord en zoekt vervolgens studenten, onderzoekers, buurtbewoners en deskundigen bij elkaar die met zo’n vraag aan de slag kunnen. “Dit plein heeft zijn geschiedenis, vertelt Roos. “Onze studenten verdiepen zich in dat verhaal. We noemen dat ‘place-based educational research’. Aan de hand van een speciale tool kijken de studenten naar het verleden, het heden en de toekomst van een plek. Daardoor ga je het anders beleven. Ik ben heel trots op het eindresultaat. Deze derdejaarsstudenten hebben er echt het maximale uitgehaald.”

Hoe nu verder? Roos: “We gaan nu kijken hoe we deze leuke ideeën verder kunnen trekken. Misschien zijn er studenten die er in een stage iets mee kunnen of die erop willen afstuderen. We proberen er subsidies voor te vinden. Vaak heb je een lange adem nodig voor dit soort projecten. Maar het ULT-lab blijft er aandacht aan besteden, juist omdat studenten – die buiten de kaders denken – onze partners inspireren. Zij zijn vaak belast met een rugzak die steeds zwaarder wordt. Daar hebben onze studenten geen last van.”

Ook nieuwsgierig naar het werk van de studenten? De posterexpositie hangt nog tot en met 30 april in de Modestraat aan het Buikslotermeerplein. De dertien ramen van de broedplaats bevatten informatie over de lichtconcepten, stakeholders, netwerkpartners en het lab. Komt dat zien!

Een mooi team
Frank over Mark: “Mark studeerde Werktuigbouwkunde in Alkmaar en ging daarna bij Inholland Composites in Delft werken. Hij is een meester met composieten, speelde rugby in het Nederlands team en is dol op surfen. Mark is de relaxte gast die de tijd neemt voor studenten en altijd een luisterend oor heeft. Wij verschillen veel - een hele generatie zelfs - maar we hebben hetzelfde doel met het lab en we willen hetzelfde voor onze studenten. Daardoor komen dingen ook echt van de grond. En hoe idioot mijn voorstel ook is, Mark zegt altijd: Ja, gaan we doen!” 

Mark over Frank: “Frank is van huis uit instrumentmaker. Hij werkte jarenlang in het bedrijfsleven en gaf les in Amsterdam, voordat hij in Alkmaar belandde; eerst bij Werktuigbouwkunde, daarna bij het Innovatielab. Frank heeft die fijne precisie, maar houdt ook van drummen. Voor de draaibank, (3D)tekenen, computergestuurd frezen of het begeleiden van groepen studenten moet je bij hem zijn. Verder is hij organisatorisch sterk; Frank heeft het Innovatielab echt de professionaliseringsslag gegeven die het nodig had, zeker op het gebied van veiligheid.”

Van klushoekje naar superprofessionele werkplaats
Frank: “In het Innovatielab werken studenten en onderzoekers samen aan uiteenlopende praktijkopdrachten. En Mark ik en bestieren de hele boel: bestellingen, uitvoering, begeleiding van de projecten en alles wat daarbij hoort. We zijn docent, psycholoog en coach in één. Prachtig is dat.” 

Mark: “We begonnen in 2018 met één 3D-printer, wat bureaus en een kruiskopschroevendraaier. Inmiddels is het lab zo uit z’n jasje gegroeid dat we naar een nieuwe plek bij Inholland Alkmaar, het D-gebouw, verhuizen. Daar hebben we eindelijk het state-of-the-art lab waarvan we altijd al zeiden dat we het hadden. Alles netjes onder één vleugel: het Lamineerlab Composieten, een gedeelte TechValley, de Smart Industry-oplossingen en stageprojecten. De kracht van het lab is dat studenten van alle opleidingen elkaars expertise gebruiken. Vergelijkbaar met een kantoor: je werkt aan je eigen project, maar je helpt ook je collega’s.” 

Met studenten en collega’s de meest gave projecten aanpakken
Frank: “We willen zo spannend en uitdagend mogelijk onderwijs bieden. Wil je de aansluiting met andere hbo’s en universiteiten houden, dan is zo’n lab de levensader voor de school. Hier doen we de gave dingen, hier gaan de hartjes sneller van kloppen, hiervoor zijn studenten naar Alkmaar gekomen. Zo is er project Fixar (drones prepareren om schade aan windmolens vast te stellen), Growing Airplanes (met behulp van Mycelium-schimmels een biologische surfplank ‘laten groeien’) of proeven met een Hololens.” 

Mark: “En natuurlijk de Zonneboot! Als onderdeel van een internationale wedstrijd bouwen we een geheel zelfvoorzienende - Inholland-roze - boot van zeven meter. We doen alles zelf: van stuurinrichting tot zonnepanelen, tot tekening en composieten. Met studenten van onder andere Werktuigbouwkunde, Technische Informatica en Elektrotechniek, maar ook van Technische Bedrijfskunde. Zo zet je de school in de spotlights én je laat zien dat je bezig bent met duurzaamheid. De ‘professional van de toekomst’ bewust maken dat het ook anders kan en moet - geweldig om daaraan te mogen bijdragen.”

Studenten zijn het allerbelangrijkst
Mark: “De fantastische projecten, de nieuwste technieken en de uitdagingen van het onderwijs maken ons werk zo geweldig. Het mooie van deze leeftijdsgroep is dat ze nog aan het uitvogelen zijn wat ze willen en kunnen. Hier in het lab leren ze samenwerken, elkaar durven aanspreken als dingen niet goed gaan, en tegen de tijd dat ze weggaan zijn het totaal andere jongens.” 

Frank: “Met studenten werken is echt prachtig. Je gaat mee in de waan van de dag, altijd benieuwd met wat voor maffe ideeën ze nu weer aankomen. Hét grote leermoment in engineering is het maakmoment, want pas dan kom je problemen tegen die je (samen) moet oplossen. En dat proces zien wij voortdurend. Maar om bij ons aan de slag te gaan moeten ze wel bereid zijn een stapje harder te lopen. Wij zoeken de gretige student met die twinkeling in de ogen - die in het geval van de Zonneboot ook echt de wedstrijd wil winnen.”

Tijdens de masterclass staat een ogenschijnlijke eenvoudige vraag centraal: ‘waarom’. Waarom kom je je bed uit? En, wat doet het ertoe? Experts van de Red Zebra Group houden studenten deze vragen voor. Dit in combinatie met de vraag die studenten zichzelf stellen: ‘wie ben ik?’. Het lijkt een open deur, maar tijdens de masterclass blijkt de inhoud wel degelijk de lading te dekken. Dat vindt ook Barbara van Baal, derdejaarsstudent Leisure & Events Management aan Inholland Diemen. Ze combineert haar studie met een vaste baan bij Up Events in Amsterdam.

Waarom?
Barbara: “De dag startte met het geven van feedback en het creëren van een ‘safe space’, een veilige omgeving waar je je vertrouwd voelt en jezelf kunt zijn. Na verloop van tijd verschoof het accent naar manieren om jezelf te ontplooien en naar processen te kijken. Daarna kwam de ‘waarom’-vraag centraal te staan. Zoals in mijn werk: waarom kom je een event boeken? Moet het van je baas, is het bedoeld als een gezellig uitje of staat teambuilding van de afdeling centraal? Dus niet wát komen jullie bij ons doen, maar waaróm komen jullie naar ons evenementenbureau. Het lijkt zo eenvoudig, maar het is zo essentieel om je daar voortdurend bewust van te zijn.”

Emotie en intuïtie zijn belangrijk bij het maken van keuzes en ratio speelt daarbij een ondergeschikte rol. Waarom zijn mensen fan van Apple? Ze vertrouwen het merk, maar een telefoon van een concurrerend merk is soms de helft goedkoper en werkt net zo goed. Barbara: “Tijdens de masterclass begreep ik steeds beter de waarde van het proces. Ik heb vandaag geleerd om verschillende perspectieven te zien en handelingen in een ander daglicht te plaatsen. Daardoor krijg je andere inzichten. Het herkennen van je eigen zwakheden is belangrijk tijdens de ‘journey’ die je tijdens je persoonlijke ontwikkeling doormaakt. Waarom koop ook ík een Apple en geen Samsung? Dat was voor mij echt een moment van zelfreflectie. Ik zou het geen ‘life changing moment’ noemen, maar het wordt wel steeds duidelijker wat deze reis voor mij inhoudt.”

Buikslotermeerplein
Barbara komt dit ook tegen tijdens het labproject ‘After Dark’ op het Buikslotermeerplein in Amsterdam Noord. “Wij willen met oplossingen komen om het plein en de omgeving leefbaarder te maken als de winkels sluiten en het donker wordt. Wij spreken met bewoners, winkeliers en bezoekers, en maken een overzicht van hun behoeftes. Zij stellen de vragen en zetten ons daarmee aan het denken.”

De ervaringen van Barbara sluiten naadloos aan bij de nieuwe onderwijs- en onderzoeksmethodiek van de urban living labs. Niet ‘top down’, maar studenten zelf met oplossingen laten komen. Dat vertellen Zac Woolfitt, learning director van het Amsterdamse ULT-lab, en de eveneens aan dit lab verbonden leercoach Jeroen Jager. “Studenten volgen verschillende programma’s samen met nationale en internationale studenten van andere studierichtingen. Multidisciplinair en inclusief dus.” Het is een nieuwe constructie, elk lab heeft onderzoekers, een lector, leercoaches; elk met een eigen achtergrond. En, zo vult Jeroen Jager aan: “Die diversiteit maakt het extra interessant en waardevol en levert een bijdrage aan de voorbereiding van studenten op hun toekomst als young professional.”

‘Wicked problem’
Studenten van verschillende disciplines werken samen om een ‘wicked problem’ – oftewel een complex probleem – op te lossen. Daarbij gebruiken ze onder andere de design thinking-methode, waarin de mens centraal staat en studenten op een creatieve manier onderzoeken wat nodig is om het probleem op te lossen.

De weg die je aflegt tijdens je persoonlijke ontwikkeling hoeft niet altijd abstract te zijn. Het gaat er eveneens om een adequaat antwoord te geven op basisvragen, legt Zac Woolfitt uit. “We helpen de studenten om daar een antwoord op te geven. Leerdoelen bepalen, een planning maken en je daar ook aan houden zijn essentiële studievaardigheden. Studenten doen onderzoek naar wat er speelt in de wereld. Bijvoorbeeld: het maken van een website is secundair, het onderzoek doen naar het ‘hoe en wat’ daarachter is primair. Ze ontdekken en bepalen zelf. Wij zijn meedenkers, wij staan als coach niet boven maar naast onze studenten. Om een metafoor te gebruiken: we klimmen niet, we vliegen. De tijd die ze krijgen voor zelfreflectie is van grote waarde voor studenten die zich kwetsbaar durven op te stellen en zich daardoor persoonlijk ontwikkelen.”

Belangrijke aanvulling
Faith Hulleman, vierdejaarsstudent Leisure & Events Management, ziet dit programma als een belangrijke aanvulling op wat ze gaat doen na haar opleiding. “Ik wil hierna psychologie gaan studeren. Zelfreflectie is daarbij heel essentieel. Ik heb geleerd eerst te luisteren naar wat anderen doen en denken, en vervolgens daarmee aan de slag te gaan. Ik besef dat mijn identiteit voortdurend verandert. Ik ben als student verbonden aan het SLUISLab, gelegen in een nieuwe buurt met nieuwe bewoners. Hoe zorg je daar voor verbinding? Praten met huidige en nieuwe bewoners en met bezoekers, en je dan realiseren wat de waarde van een buurtgemeenschap is.”

Ze woont zelf op een boerderij. “Als ik uit het raam kijk, zie ik groene weilanden. Ik moet me dus voortdurend in anderen verplaatsen die níet zo wonen. Het is zo belangrijk dat er iemand is waar je een connectie mee hebt. Daar heb je empathisch vermogen voor nodig. Dat werd vandaag expliciet benoemd. Dat sprak mij bijzonder aan.”

Merel Schöffel (28) afgestudeerd Media en Entertainment Management in 2019, zette Start up GetKarma op en is nu directeur bij Trive.

For the English version, click here

Het is niet erg om even aan te modderen
Na mijn studie was ik nog een beetje zoekende. Aan de ene kant was ik super gedreven om grote dingen te doen en impact maken! Maar aan de andere kant wist ik niet precies wat en vooral bij welke organisatie. Mensen verwachten dat je na het behalen van je diploma meteen een serieuze baan hebt. Maar het is niet erg om even aan te modderen en nadenken over welke kant je op wilt. Er ligt zoveel druk op deze generatie. Pak gerust een half jaartje na je studie om dit rustig uit te zoeken.

Oprichting GetKarma
Tijdens mijn studie begon ik, bij Start Up Campus Haarlem, met mijn eigen onderneming GetKarma. Dat is een platform dat jongeren en vrijwilligerswerk bij elkaar brengt. Ik zag in mijn omgeving dat veel jongeren goed willen doen maar geen zin hebben in een vaste vrijwilligersdienst. Ik ging hiervoor, na mijn studie, op onderzoek uit en sprak veel mensen. Toen kwam ik via via bij Trive terecht. Zij hielpen mij uiteindelijk bij de verdere ontwikkeling van GetKarma en ik deed in ruil onbetaald werk. Dat werk begon ik steeds leuker te vinden. Dat zag ook de oprichter van Trive.

Directeur worden? Dat is goed, doe ik!
Ondertussen was ik in dienst gekomen en begon ik steeds meer betrokken te raken bij de organisatie. De oprichter zag ook dat ik met het team bezig was. Toen zei hij: ’Dit gaat zo goed. Ik wil eigenlijk dat jij dit bedrijf gaat leiden als directeur,’ Ik zei: Dat is goed, doe ik! Dat ben ik nu aan het doen.

Eerst richtten we ons vooral op startups. Inmiddels hebben we een koerswijziging gemaakt richting de publieke en culturele sector. Zo heb ik samen met het team o.a. een groot aantal oorlogsmusea en het centraal museum in Utrecht geholpen bij hun digitale transformatie. Hier ben ik mega trots op.

Ondertussen heb ik veel geleerd in de rol als directeur. Het was niet altijd makkelijk en ik ben mezelf meermaals tegengekomen. Denk aan lastige projecten, afscheid nemen van teamleden en te veel hooi op je vork nemen. Het hoort er allemaal bij.  Ik heb wel geleerd dingen minder persoonlijk te nemen. Eerst voelde het vaak als een persoonlijk falen als er iets niet goed ging. Nu kan ik dingen beter in perspectief zien. Op veel dingen heb je geen invloed. Het leven is vaak geluk hebben. Zorgen dat je iedere dag weer blijft proberen er het beste van te maken is het belangrijkste. Just enjoy the ride!

Start Up programma
Ik was op zoek naar een extra uitdaging naast m’n studie. Veel mensen gaan na hun media studie gedeeltelijk aan de slag als freelancer, dus het is goed  om te leren hoe het werkt om zelf iets op te zetten. Daarom deed ik mee aan het Start Up programma van Start Up Campus Haarlem. SUCH is echt een plek die losstaat van je studie. Ook het idee dat er professionals werden ingevlogen om je te helpen, is te gek. Meedoen met het Start Up programma heeft me een toolkit gegeven om nieuwe projecten te starten en heeft bijgedragen aan een stukje professionele ontwikkeling.

Voor alle studenten die willen ondernemen zou ik zeggen: ‘Niet bang zijn en gewoon doen’. Dat is het belangrijkste. Zorgen dat je met mensen in contact komt. En duidelijk aangeven wat je wilt leren. De meeste mensen zeggen 'ja' tegen een concrete hulpvraag. Het is een hele fijne basis om vanuit te experimenteren. Fail fast, fail forward. Wees niet bang om op je bek te gaan. Dat hoort er gewoon bij.

Te gast zijn TikTok experts Tess Scholten en Britt Messing van For You Agency. Met hun agency helpen ze TikTok creators met het uitbouwen en personaliseren van hun socials en de connectie met bedrijven. Daarnaast helpen ze bedrijven en merken hun doelgroep te bereiken op TikTok. Ze weten dus als geen ander hoe je van jouw TikTok-account een succes kunt maken! 

Wat zijn de ICE Sessions?
De ICE Sessions vormen een reeks van shows waarin studenten van Hogeschool Inholland geïnspireerd worden en leren van professionals uit het werkveld. Het doel is om skills te leren die je niet opdoet tijdens je opleiding. Denk aan ondernemen, effectief communiceren, relaties opbouwen, netwerken, persoonlijk leiderschap, gezondheid, vitaliteit, time-management, personal branding, etc.

Meld je nu aan!
Tijdens de ICE Sessions is er volop ruimte voor jouw vragen. Wat wil jij weten van Tess en Britt? Meld je nu gratis aan via deze link en kom dinsdag 2 november naar Start Up Campus Haarlem bij Inholland Haarlem. Wij zorgen voor lekkere hapjes en drankjes. De deuren gaan om 16.00 uur open en we beginnen om 16.30 uur. Deze sessies zijn voor studenten én medewerkers toegankelijk. 

Meld je gratis aan!

Jordy Twisk (25) studeerde in 2021 af aan de opleiding Technische Informatica bij Hogeschool Inholland Alkmaar. Inmiddels werkt hij fulltime bij B2S, draait hij als DJ onder de naam Jordan Ville in clubs en organiseert hij met vrienden evenementen in de omgeving waar hij woont.

For the English version, click here

Dingen die er niet zijn óf uniek zijn, vind ik leuk!
Ik ben een creatieve jongen! Het hele concept bedenken én creëren, dat vind ik tof. Bij mijn afstudeerstage zagen ze ook dat ik ondernemend ben en van aanpakken houd. Ik leer snel en ben erg leergierig, dingen die er nog niet zijn of uniek zijn, vind ik leuk! Het sociale aspect in werk vind ik erg belangrijk. In mijn huidige werk klikt het zo goed met het team. Dat is super!

‘Dat kunnen wij ook’
Ik kom uit Abbekerk een klein dorp in Noord-Holland. Er wonen zo’n 2000 inwoners. Toen we in 2019 met een acht vrienden naar een feestje fietsen, dachten we: ‘dat kunnen wij ook!’. We namen contact op met de jongerenvereniging en zijn toen klein begonnen. De eerste editie was twee weken van tevoren uitverkocht. Vanuit daar zijn we verder gegaan en werd iedere editie steeds groter. Naast onder andere NYE-feesten in een kerk & Poolparty’s in het zwembad, hebben wij ook de afgelopen jaren de zaterdag van onze kermis opgepakt. Nadat dit jaar onze kroeg, waar we mee samenwerkten, plaats moest maken voor nieuwbouw hebben wij dit jaar het volledige 4-daagse evenement opgepakt.

Maar het bedenken en opbouwen is misschien nog wel leuker dan het feestje zelf. En om dit samen met vrienden te doen, is helemaal fantastisch. Samen hebben wij een stichting opgericht waaruit wij alles organiseren. Ons doel is toffe evenementen organiseren op unieke locaties.

Verzamel de juiste mensen om je heen
Tijdens corona merkten we dat het ontbreken van contact voor jongeren een groot gemis is. De jongeren uit het dorp konden nergens anders naar toe. Ik wilde zelf ook zo graag weer nieuwe mensen ontmoeten. Daarom ben ik blij dat we toen weer iets konden gaan organiseren.

Toen we hoorden dat je tot 750 mensen buiten een festival mocht organiseren, zijn we meteen bij elkaar gaan zitten. In 3,5 week hebben we alles georganiseerd. Van niets tot aan een uitverkocht festival!

Ik mag mezelf wel het creatieve brein van de organisatie noemen denk ik. Ik focus me graag op verrassende details, decor, special effects en andere showelementen. Het is te gek als mensen binnenkomen en denken ‘wow’ wat ziet dit er vet uit. Daar word ik heel gelukkig van! In ons team heeft ieder zo zijn eigen kwaliteiten. Het is heel belangrijk dat je de juiste mensen om je heen verzameld. Als je ergens niet goed in bent, zoek iemand die er wel verstand van heeft. Dan bouw je een team.

‘Gewoon doen. Gewoon beginnen’
Tijdens mijn studie miste ik het ondernemen. Toen ik werd getipt op het Start Up programma van SUCH wist ik meteen, dit ga ik doen. Ik had vooraf niet gedacht dat ik er zoveel uit zou halen. Ik gebruik nog steeds de kennis vanuit de workshops in mijn werk. Zowel bij het opzetten van de evenementen binnen de stichting als bij alle andere evenementen die ik mede organiseer.

Ondernemen is gewoon doen. Gewoon beginnen. Probeer het! Ga op je bek, dat hebben wij ook gedaan. Iedereen maakt fouten en daar leer je echt het meeste van. Dan weet je ‘dit gaan we volgende keer beter doen’.

Tijdens het grootse evenement van SBS6 (tussen 14 en 16 oktober) dansen honderd koppels 50 uur op muziek van bekende dj’s en artiesten. Slechts één danskoppel wint een enorme geldprijs van 100.000 euro. Met De Dansmarathon vraagt SBS samen met de Vriendenloterij en verschillende Nederlandse artiesten aandacht voor het Longfonds dat strijdt voor gezonde lucht en gezonde longen.

Mini-dansmarathon voor en door studenten
Talpa en SBS6 hebben studenten Creative Business uitgenodigd om ook deel uit te maken van het spektakel. Een studentprojectteam is meteen aan de slag gegaan om voor een spetterend dansevent te zorgen bij Inholland Den Haag. Alle studenten zijn uitgenodigd om mee te doen!

Silent Disco Breakfast Club
Als dansconcept hebben ze de Silent Disco Breakfast Club bedacht. Een battle tussen twee dj’s, beide spelend op een ander kanaal, die op ‘hun dansvloer’ zoveel mogelijk publiek moeten zien te verzamelen. Ook zijn er verschillende actieve dansactiviteiten zoals ‘technorobics’ en een stoelendans. Kom je ook? Vanaf 11.00 uur gaat het los (ook de live-uitzending dus) en kunnen de voetjes van de vloer. Na 12.00 uur zijn er broodjes en drankjes. Vanaf 13.00 uur is er bovendien een limbo-wedstrijd!

Rudy Nicola (29) studeerde in 2018 af aan de opleiding Media & Entertainment Management (nu Creative Business) bij Hogeschool Inholland Haarlem. Inmiddels verrijkt hij met zijn onderneming levens van mensen met waardevolle verhalen. Hij neemt ons mee in zijn learnings én geeft tips.

Start Up Campus Haarlem (SUCH) van Hogeschool Inholland gaat in gesprek met oud-deelnemers van hun programma’s en volgt hen op hun weg naar succes en deelt hun inspirerende verhalen.

Na een succesvolle stageplek bij NH Nieuws en een functie als online marketeer bij Bellicon begon Rudy in 2017 bij de communicatieafdeling van Hogeschool Inholland. Daarnaast werkte hij vrijwillig bij streekomroep Haarlem105 en ZFM Zandvoort. Zijn veelzijdigheid en enthousiasme valt op en zo rolt hij van het ene project in het andere. Inmiddels staat hij aan het roer van zijn eigen onderneming en focust hij zich op podcastproductie, voice-overwerk en presentatieklussen. Sinds kort presenteert hij niet alleen op de radio, maar wordt hij ook steeds vaker voor video gevraagd.

Het gaat mij om impact, niet om views
Rudy: “In alles wat ik doe, van radio maken bij Haarlem105 tot podcasts maken met collega’s, komt één ding sterk naar voren. In mijn rol kan ik waardevolle verhalen ophalen en deze delen met anderen. Het idee dat een student of medewerker hierdoor leert of geïnspireerd raakt, triggert iets bij mij. Het gaat mij niet om de views of likes maar juist om de impact. Ik ben nu dagelijks bezig met de dingen die ik het leukst vind. Bedrijven huren mij bijvoorbeeld in voor het inspreken van hun commercial of het produceren van podcasts. Ik hoorde veelgevraagd spreker Remco Claassen eens zeggen ‘het doel is dat de mensen iets gaan doen, laten of nooit meer vergeten’. Daar streef ik ook naar.”

Hoge gunfactor van jonge mensen
“De meeste mensen vinden het op weg helpen van jonge mensen leuk. In ieder geval heb ik dat zo bij Inholland ervaren. Misschien hebben jonge mensen een hogere gunfactor. Maak daar ook gebruik van”, begint Rudy. “Maar uiteindelijk gaat het om kwaliteit, de juiste competenties en zichtbaar zijn. Doordat ik een ondernemende mindset heb, heb ik veel kansen gekregen en benut bij Inholland. Toen mijn tijdelijke contract hier afliep, ben ik voor mezelf begonnen en heb ik mijn wereld verbreed.”

Personal branding & ICE Sessions
“Bij het programma Personal Branding van Start Up Campus Haarlem heb ik geleerd hoe ik mezelf het beste kan profileren. De lessen uit het programma neem ik nog steeds mee in de dingen die ik doe. Mijn mooiste en meest leerzame ervaring zijn toch wel de ICE Sessions. Ik ben ontzettend dankbaar dat we dat opgezet hebben. Ik krijg echt een platform om mezelf te ontwikkelen als presentator. Het kan altijd beter, maar als je ziet hoe we zijn begonnen. Dan ben ik trots op mijn persoonlijke groei.”

Zeg overal ja op
“Voor iedere student die overweegt om iets te ondernemen, zou ik zeggen: Just do it! Zie alles als een leermoment, dan kun je niet falen. Zeg ‘ja’ op elke kans die je krijgt. Van carrière-/studiegerelateerde projecten tot persoonlijke feestjes. Die ervaringen geven je inzichten en op lange termijn veel voldoening. Bij SUCH komen allemaal mensen met dezelfde ondernemende mindset. Door bij elkaar te komen en uit je comfortzone te gaan, leer je zoveel meer. Echt een aanrader!”

Weleens een bootje gebouwd van een lege wasverzachterfles en chipszak? Of ligt een margarinekuipje toch beter op de golven? Voor de deur van Nautilus worden scheepjes te water gelaten in een opblaasbad. Student Julia de Groot pitcht het concept van Social ReSAILcling vanaf een vlotpodium, gemaakt van plastic afval. Een hedendaagse variant op de Titanic: het gevaar is allang geen ijsberg meer, het is nu een berg plastic die het oceaanleven dreigt te verstikken. Laten we dat materiaal nu maar eens gaan gebruiken om onszelf te redden, is de moraal van Julia’s verhaal.

Bewustwordingscampagne
Vandaag werken de bezoekers mee aan het eerste hoofdstuk van een ‘positive provocation’ campagne voor SAIL Amsterdam. Het begint klein, met shampooflessen en een kinderbadje, maar vanaf nu gaan ze opschalen. De komende jaren zullen de bootjes steeds serieuzer worden. Het eindpunt is SAIL 2025. Het doel is om dan een IJ-waardige boot van plastic afval in de SAIL Parade te laten meevaren. Zo wordt het opruimen van de plastic soep gekoppeld aan SAIL; een bewustwordingscampagne die zowel het evenement als het milieu ten goede komt.

Een voorproefje in het klein: dat is de rode draad van de SLUISlab Picknick Showcase en gelijk ook de gedachte achter het ontwerpend onderzoek dat SLUISlab aanzwengelt met professionele partners. Voorzichtig beginnen met kleinschalige prototypes, testen wat werkt, aanpassingen doen en weer verder. Lablead Karel Koch is trots op het feit dat er ondanks de coronabelemmeringen toch zo veel onderzoeksprojecten zijn gedaan. “We zijn dit jaar begonnen met experimenteren in de wijk, samen op zoek gegaan naar manieren om de Amsterdamse Sluisbuurt vorm te geven. Het mooie is dat het niet alleen bij kartonnen modellen is gebleven, er zijn echt prototypes gemaakt waar partners mee verder willen. Daarmee zullen we de komende tijd steeds zichtbaarder worden op het eiland.”

Minisafari
SLUISlab-studenten nemen de bezoekers in kleine groepjes mee op minisafari door de Sportheldenbuurt, via zelfbouwproject Nautilus, de oude waterzuiveringssilo’s en de skatebaan naar het braakliggende terrein aan het water waar straks de nieuwe wijk gebouwd wordt.

De projectresultaten worden met verve op drie verschillende locaties gepresenteerd, door studenten die zich de afgelopen tijd de kunst van het ontwerpend onderzoek eigen hebben gemaakt. Het blijft niet bij kijken en luisteren; bezoekers moeten meedoen. Er wordt geplant, gebouwd, geknutseld, gemediteerd en gesport. Zo worden de deelnemers ongemerkt onderdeel van het onderzoek: het is de ideale manier om nieuwe data te vergaren waar de onderzoeker weer verder mee kan.

Buurtkoffer
Een project dat grotendeels is gericht op het ophalen van informatie uit de wijk, is de buurtkoffer van Emma Stoop. Haar grote houten rolkoffer – prototype nummer 2 – staat vandaag bij de keet van bouwende aannemer Dura Vermeer. ‘Voorbij de Usual Suspects’ is de werktitel, ze studeerde erop af in het lab. Emma onderzocht hoe je bewonersparticipatie laagdrempeliger kunt maken: hoe bereik je ook de groepen die normaliter niet van zich laten horen? In een tijd dat de digitalisering nog een tandje werd opgevoerd, gooide Emma het over een heel andere boeg. Een grote opvallende kist op wielen, met van alles erop en eraan: een prikbord, brievenbus, tafelblad, schrijfwaren, limonade, koffie en zelfs een cactus. Ze gaf de koffer bewust geen strak design. “Het oogt gezellig rommelig, en dat maakt nieuwsgierig.”

Emma ging bij haar interventies expres een eindje bij de koffer vandaan staan op straat. En dat werkte, mensen kwamen spontaan een kijkje nemen. De eerste test leidde al tot vijftig interacties in een uur tijd. De Buurtkamer van SLUISlabpartner Dynamo benaderde haar gedurende het onderzoek met een verzoek om kwetsbare groepen in de wijk te bereiken; die lieten zich verleiden door de analoge aanpak op straat. Ze hingen briefjes op, stopten een reactie in de brievenbus of deden hun verhaal bij een bakje koffie. De Buurtkamer wil door met de koffer, maar ook andere partners, studenten en leercoaches kunnen hem gebruiken voor hun onderzoek, om respondenten en vrijwilligers te vinden, te netwerken of nieuws te verspreiden.

Work like a Beast
Aan de andere kant van de bouwplaats, op het zogenoemde ‘placemaking terrein’ is alvast een voorschot genomen op het plan van een duurzame broedplaats met de naam ‘Het Baggerbeest’. Een kweektuin van big bags in de gedaante van Het Baggerbeest toont een voorproefje van de publieke pluktuin die het team bedacht voor op het dak van de broedplaats. Samen tuinieren en daar de vruchten van plukken: duurzaam en inclusief. ‘Work like a Beast’ heet het project.

Ze hebben er een specialist bijgehaald die hen heeft geadviseerd over duurzaam bodemgebruik en zijn vervolgens planten gaan opkweken. “In Nederland zit op veel plaatsen nog minder leven in de grond dan in het zand van de Sahara, zegt Gé Visser, expert in permacultuur. “Je moet niet de plant, maar de bodem voeden en een ecosysteem creëren dat zichzelf in balans houdt en de biodiversiteit stimuleert.” Dat hebben ze hier gedaan met een heel diverse verzameling: aardbeien, smeerwortel, blauwe bes, rabarber, mais, druiven en een olijfwilg die stikstof aan de bodem afgeeft. Het team heeft een groepje jongeren uit de buurt bereid gevonden de planten te verzorgen.

Ruilmarkt
De laatste workshop van de dag gaat over hoe je op een makkelijke manier iets kunt betekenen voor elkaar. Het studententeam Swap-Swap Society presenteert Slow Down Sunday, ook een programma dat sociale cohesie en duurzaamheid in één concept verenigt. Door op vaste tijdstippen een ruilmarkt te organiseren – denk aan kinderkleding, speelgoed, gereedschap – kunnen bewoners en gebruikers van de nieuwe wijk elkaar helpen aan tweedehands spullen, óók door ze zelf te maken.

Rutger Boxhoorn, docent Creative Business, staat centraal in deze aflevering. We wandelen door Inholland Rotterdam.

We hebben het met deze creatieve docent én ondernemer over zijn eerste dag bij Inholland, hoe het is om een eigen bedrijf te combineren met het docentschap, wat hij hoopt dat studenten meekrijgen na een samenwerking met hem en waar hij staat als we hem in 2040 tegenkomen bij de Inholland Reünie.

Beluister de podcast hieronder of via Anchor op onder meer Apple Podcast, Google Podcast of Overcast.

Met het busje van Inholland geparkeerd voor de deur, belt het entertainmentduo Kenneth en Andor (studenten van Hogeschool Inholland Haarlem) aan bij de nieuwe studenten voor een grote verrassing.

Karaoke, disco en een quiz
In de versierde bus staat een dj-booth met erachter dj én Inholland-student Bente. Terwijl zij de muziek draait, zorgen Kenneth en Andor in amper een halfuur tijd voor karaoke, disco en een quiz. Ook mogen de studenten spontaan een speech geven, een potje ‘fris pong’ spelen, gevolgd door een fotomoment voor de bus.

Amber werd met haar vriendinnen verrast op de stoep. Amber: “Ik ga de Pabo doen, samen met een vriendin. En twee andere vriendinnen gaan Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken (MBRT) studeren bij Inholland Haarlem. Zo leuk om met elkaar dit feestje te vieren met Inholland. We kijken nu al uit naar onze introductieweek.”

Compleet overdonderd
Sophie gaat in september Creative Business studeren bij Inholland Haarlem. Sophie: “Nadat ik hoorde dat ik geslaagd was, heb ik me gelijk opgegeven. Ik was compleet overdonderd toen ze ineens voor mijn deur stonden. Het was zo ontzettend leuk. Echt gaaf dat Inholland dit feestje met mij heeft gevierd. Wat een mooie start bij mijn nieuwe studie. Ik heb er zo’n zin in, maar nu eerst vakantie.”

‘Ik verdien een examenfeestje, omdat…’
Om kans te maken op dit persoonlijke geslaagd-feestje mochten aankomend studenten die dit jaar examen deden een slagzin afmaken: ‘Ik verdien een examenfeestje, omdat…’ Via een ansichtkaart van Inholland konden zij op de website hun gegevens achterlaten en de slagzin afmaken. Om mee te doen, was het invullen van het telefoonnummer van een ouder verplicht. “Op die manier konden we hen inlichten en meteen toestemming vragen”, licht Fredy Doornhof, communicatieadviseur bij Inholland Haarlem toe. Zij nam het initiatief voor dit feestje.

Heel de wijk genoot mee
Ishan uit Barendrecht gaat Communicatie studeren bij Inholland Rotterdam en zit in de finale van de Mister International Netherlands verkiezing: “Ik vond het heel origineel om zo’n warm welkom te krijgen van mijn toekomstige hbo-school. Het feestje was leuk en origineel en heel mijn wijk kon even meegenieten.” Ishan komt van het mbo en is benieuwd hoe het wordt op het hbo. “Ik kijk er naar uit om officieel een student te zijn.”

Ouders in het complot
De ouders van Quinty uit Zoetermeer zaten in het complot om hun dochter te verrassen. De aankomend student Tourism Management had niets verwacht. “Bedankt voor het examenfeestje op mijn stoep! Het was een superorigineel idee, en de activiteiten waren ook erg leuk. Ook al kan ik niet zingen, ik heb erg genoten van de karaoke! Ik kijk er heel erg naar uit nog meer van zulke leuke mensen te ontmoeten als ik ga studeren bij Inholland. Ik hoop dat ik net zoveel lol ga hebben in mijn studiejaren als tijdens het feest!”

Alle studenten in het zonnetje
Doordat afgelopen studiejaar zo anders is verlopen, zetten Inholland Haarlem en Rotterdam graag al hun studenten in het zonnetje. Voor de nieuwe eerstejaars doen ze dat door deze actie, een leuke introductieperiode en ons 100 dagen programma. En ze hebben komend studiejaar toffe dingen in petto voor de huidige studenten om hen warm te onthalen.

Picknicktafels
Urban Resort ontwikkelt en beheert broedplaatsen voor kunstenaars, ambachtslieden, zzp’ers, starters en buurtinitiatieven. Het idee is dat ze daar kunnen werken en vooral vrijuit experimenteren op artistiek, sociaal en maatschappelijk vlak. Zo’n plek wil Urban Resort nu ook creëren in het entreegebied van de Sluisbuurt, daar waar de Piet Heintunnel uitkomt. “De gemeente heeft er al picknicktafels neergezet en er is ruimte voor tijdelijke initiatieven”, vertelt Karel. “En tijdelijk is dus tien jaar, zolang de bouw van de wijk voortduurt.”

Naast SLUISlab kan ook heel Inholland Amsterdam/Diemen hiervan profiteren. “Als dit doorgaat, dan wordt het hopelijk in de loop van 2022 gerealiseerd. Ik sta natuurlijk te popelen om daar met SLUISlab en andere bewoners naartoe te gaan. Maar hoe mooi zou het zijn als we er ook al Open Dagen en andere evenementen kunnen organiseren, in aanloop naar de nieuwbouw!”, filosofeert Karel.

Slibbeestje
Urban Resort en SLUISlab hebben studenten gevraagd om belevenisconcepten rondom duurzaamheid te bedenken. Duurzaamheid wordt een belangrijk thema voor de Sluisbuurt en dus ook voor het studentenproject Duurzame Broedplaats Baggerbeest. Het begint al bij de naam: het plan is vernoemd naar een fictief slibbeestje dat niet alleen symbool staat voor het ontstaan van het Zeeburgereiland – oorspronkelijk een baggerbergplaats voor het IJ –, maar ook voor de lokale biodiversiteit.

Melanie Zwezerijnen, student Leisure & Events Management: “Ons werd gevraagd om te onderzoeken op welke concrete, verrassende en vooral ook relevante manier een broedplaats in zijn ontwerp en realisatie, functie en programmering kan bijdragen aan een duurzame toekomst voor iedereen in de Sluisbuurt. Daar zijn we mee aan de slag gegaan. Afgelopen februari, in de Week van de Circulaire Economie, hebben we aan een hackathon deelgenomen en daar zijn we op heel toffe ideeën gekomen.”

Voedselbos
Een van die ideeën is afgeleid van een groter plan: het aanleggen van een voedselbos op een stuk grond van zeven hectare waar nog geen bestemming voor is, op de oostpunt van het Zeeburgereiland. “Zo’n bos waar je niet alleen wandelt, maar ook fruit plukt of groente verbouwt, is natuurlijk een geweldig idee! Patrick Huntjens, onze lector Sociale Innovaties in het Groene Domein, maakt zich hier hard voor”, vertelt Karel enthousiast. “In de loop van dit jaar horen we of die grond geheel of gedeeltelijk een voedselbos gaat worden. Maar het duurt natuurlijk nog jaren voor het zover is. Daarom is het nou juist zo leuk om dat idee van dat voedselbos of een andere vorm van stadslandbouw alvast te implementeren op een kleinere schaal binnen het plan van de duurzame broedplaats. En dat is precies wat Melanie en haar team hebben gedaan, in het verlengde van die hackathon.”

Boompje planten
“Klopt”, valt Melanie Karel bij. “We willen bovenop het dak een voedselbos implementeren voor alle mensen die betrokken zijn bij de broedplaats, zodat ze zelf sap of tomatenpuree kunnen maken. En door ze bijvoorbeeld hun eigen boompje te laten planten, blijven de bewoners ook echt betrokken. Daarnaast verbinden we mensen op die manier meer met de broedplaats en elkaar.”

In het plan van Melanie en haar team komt er een kas op het dak van de broedplaats. “Daarvoor zijn we nu proefjes aan het doen”, legt Melanie uit. “Mijn teamgenoot Sylvia heeft een ontwerp voor een pluktuin gemaakt. We hebben er ook speelelementen aan toegevoegd.”

Permacultuur
“We hebben er natuurlijk wel wat specialisten bijgehaald”, voegt Karel toe. “Want hoe maak je een duurzame stadstuin? Onze studenten zijn niet opgeleid op het terrein van permacultuur, daarom worden ze daarbij ondersteund. Zo bouw je door dingen te maken gelijk al aan een kennisnetwerk in de omgeving.

Sinds kort heeft SLUISlab een eigen website. “Zo kunnen we zo’n project als dat van Melanie en haar team onder de aandacht brengen bij (potentiële) partners. We laten zien op welke manier wij vanuit de labs niet alleen anders dénken over onderwijs en onderzoek, maar dat ook dóen. Met behulp van onze website bieden we aan belangstellenden binnen en buiten Inholland de mogelijkheid om aan te haken: we maken het ze makkelijker om met ons in verbinding te komen.”

Als journalist en regisseur weet Bregittha Nuyten hoe ze moeilijke onderwerpen makkelijk kan uitleggen. Sinds 2007 doet ze dit ook als hybride (parttime) docent bij onze hogeschool, omdat ze de liefde voor haar vak graag overbrengt aan een nieuwe generatie. Wat ze in die veertien jaar heeft geleerd? “Onderwijs is veel meer dan het vertellen van verhalen uit de praktijk. Kijk naar de behoefte van de student en bedenk hoe je daar een bijdrage aan levert.”

Onze collega Bregittha maakt als freelance regisseur en journalist documentaires. Daarnaast geeft ze mediatrainingen. Vast ijkpunt in haar werkweek zijn de maandag en de dinsdag. Dan geeft ze bij onze hogeschool les over alles wat met audiovisuele producties te maken heeft, van scriptschrijven en monteren tot uitleg over het Nederlandse medialandschap.

Liefde voor het vak
Haar start bij Hogeschool Inholland had een heel praktische aanleiding. “Mijn werkgever, omroep KRO, stapte uit het actualiteitenprogramma Netwerk. Ik wilde best verder als freelancer, maar ik zocht daarnaast een vaste baan, het liefst bij mij om de hoek. Omdat ik graag de liefde voor mijn vak overbreng aan een nieuwe generatie, besloot ik te solliciteren bij Hogeschool Inholland, bij mij in Haarlem. Vanaf het begin deed ik dit werk parttime om voldoende ruimte te hebben om mijn freelance werk op te bouwen.”

Lerarenopleiding
Voor Bregittha was de overstap naar het onderwijs niet zo groot. “Als je televisieprogramma’s maakt, ben je al continu bezig met de vraag hoe je moeilijke onderwerpen eenvoudig vertelt, precies wat een docent doet. Bovendien heb ik in het verleden een jaar de lerarenopleiding gevolgd toen ik was uitgeloot voor de Filmacademie en de opleiding Journalistiek, die ik later wel heb afgerond.” Voor wie die achtergrond niet heeft, biedt onze hogeschool mogelijkheden didactische vaardigheden te ontwikkelen.

Scherp blijven
Dat Bregittha nog steeds les geeft bij ons, zegt genoeg. “Ik houd van uitleggen en het directe contact met jongeren. Hoe zij denken en media consumeren is voor mijn televisiewerk ook verrijkend. Lineair televisiekijken is er bij hen niet meer bij, ze gaan daarvoor naar andere platforms, iets wat lang niet iedereen in Hilversum voldoende beseft. Studenten houden me bovendien scherp. Alleen al doordat ik gedwongen word uit te leggen hoe ik dingen doe. Maar ook doordat ze technisch razendsnel zijn. Zo zijn we rolmodellen voor elkaar.”

Up-to-date kennis
De praktijkgerichte lessen van onze collega Bregittha zorgen voor herkenning. “Omdat studenten net als ik producties maken, lopen we tegen dezelfde dingen aan. Hoe ga je bijvoorbeeld om met omstandigheden die niet in het script staan? En omdat ik midden in de praktijk sta, is mijn kennis up-to-date, zoals rond camera’s en drones waarin de laatste jaren enorm veel technologische ontwikkeling is. Leuk is dat ik vervolgens geregeld oud-studenten tegenkom in het werkveld.”

Leerdoelen en competenties
Naast het contact met studenten vindt Bregittha het fijn om bij Inholland collega’s te hebben. “Ik voel me echt onderdeel van een community, bijvoorbeeld als ik uitgenodigd word voor een kerstactiviteit. En ik geniet van de wisselwerking met collega’s als we het over de finesses van onderwijs geven hebben. Dat is veel meer dan verhalen vertellen uit je eigen praktijk. Als hybride (parttime) docent wil je aan het begin misschien alleen maar lekker vertellen. Maar wat jij interessant vindt, is niet altijd relevant. Er zijn leerdoelen, competenties die je studenten eigen moeten maken. Belangrijk is die voor ogen te houden en dan in je eigen rugzak zoeken naar de juiste verhalen en ervaringen om ze daarbij te helpen.”

Ambacht leren
“De leercurve van verhalen vertellen naar echt onderwijzen heb ik zelf ook doorgemaakt”, zegt Bregittha. “Dankzij gesprekken met andere docenten en de cursussen die ik bij onze hogeschool heb gevolgd. Onderwijs is een ambacht en zoals elk ambacht moet je dat leren. Hoe maak je je kennis relevant voor je studenten en hoe stel je die in dienst van uitdagend onderwijs, daar gaat het om.”

Willen vlammen
Onderwijs is meer dan verhalen vertellen en ook meer dan lesgeven. “Er gaat ook tijd zitten in het voorbereiden van lessen en nakijken. Daar moet je je als beginnend hybride (parttime) docent niet in vergissen.” Een andere tip voor nieuwe collega’s? “Fijn is als jouw studenten willen vlammen. Maar ze zullen niet allemaal aan je lippen hangen. Sommige studenten kiezen voor een opleiding zonder een duidelijke motivatie. Probeer ook hen mee te nemen en besef dat de vlam bij hen ook later kan ontstaan, als iemand door een project of stage opeens merkt wat diegene wil. Dat is heel mooi om te zien.”

Corona heeft het toerisme in steden op zijn kop gezet. De lege straten en pleinen nodigden uit om na te denken hoe we omgaan met grote bezoekersaantallen. Gaan we in de toekomst op oude voet verder of willen we verandering? Ko Koens, lector New Urban Tourism, pleit voor het laatste. In zijn lectorale rede van 2 juni schetst hij de mogelijkheden van een radicaal andere kijk. Zie toerisme als integraal onderdeel van meerdere processen die steden beter kunnen maken. Samen met studenten onderzoeken we in de praktijk de mogelijkheden.

Ko spreekt zijn rede uit op een symbolisch moment en op een symbolische plek. Achter hem bieden de ramen van BlueCity, een hub voor pioniers in circulaire economie, uitzicht op het centrum van zonnig Rotterdam dat ontwaakt uit de lockdown. Uit binnen- en buitenland zijn de ogen op de kersverse lector gericht – online of ten minste op 1,5 meter afstand. We hebben te maken met corona, maar we kijken ook weer vooruit. Hoe kan toerisme zich weer gaan ontwikkelen? Ingeleid door moderator Samira Ben Messaoud, neemt Ko ons mee in zijn blik naar de toekomst.

Radicale verandering
“De behoefte aan verandering van het toerisme in steden is groot”, signaleert Ko. “Ik heb veel visies voorbijzien komen, maar heel weinig strategieën en plannen. Dan zal het niet verbazen dat we snel zullen terugvallen in het oude patroon.” Ko pleit voor een radicale, systemische verandering waarin toerisme een positieve impact op steden kan hebben. “Hiervoor is een holistische blik nodig waarin je toerisme beschouwt als een integraal onderdeel van de stad. Hiermee openen we een nieuwe deur naar een nieuw perspectief om steden beter te maken.”

Meer dan economie
Zo’n radicale verandering van stedelijk toerisme is niet eenvoudig van de grond te krijgen, waarschuwt Ko. “Toerisme wordt namelijk vaak gezien als een aparte sector die losstaat van de stedelijke omgeving, terwijl stakeholders juist met elkaar moeten samenwerken om samen iets goeds voor de stad te ontwikkelen. Bovendien willen veel stakeholders behouden wat er is en zijn bedrijven nu vooral bezig te overleven in deze crisis.” Toch is deze verandering de strijd waard. “Want toerisme wordt nu te zeer vanuit economische waarde bezien. Wat levert het de stad op? Terwijl niet iedereen in de stad profiteert. Bovendien dreigen steden een commodity te worden waarvoor je moet betalen.”

Hyperlokale blik
Zie je toerisme als een integraal deel van de stad dat meer dan alleen economische waarde genereert, dan kunnen er mooie initiatieven ontstaan, zoals een publieke ruimte Superkilen in Kopenhagen waar vluchtelingen, bewoners en toeristen elkaar ontmoeten. “In wezen zijn toeristen en bewoners niet verschillend. Ook als bewoner ben je soms een toerist in eigen stad. Kijk hoe je die stromen van bezoekers en bewoners kunt samenbrengen, wat de impact is. Doe dat hyperlokaal, want dat maakt het vraagstuk, dat door politiek en botsende belangen complex genoeg is, behapbaarder.”

Urban living labs
Een pasklaar stappenplan om tot een nieuw soort stedelijk toerisme te komen heeft Ko niet. “Snelle oplossingen zijn er niet. Wat ik wel weet, is dat je met de vraagstukken in de praktijk aan de slag moet samen met alle betrokkenen. ‘Geen woorden maar daden’, zoals we in Rotterdam zeggen. Met de Urban Leisure & Tourism Labs van Hogeschool Inholland in Amsterdam en Rotterdam zijn we daar al mee bezig. Samen met lokale stakeholders én studenten. Zo leren we allemaal van elkaar en maken we met elkaar de stad. Hopelijk vinden we daarmee ook opnieuw nieuw, stedelijk toerisme uit.”

Social return on tourism
Claudio Milano is visiting research fellow betrokken bij Inholland en bij de onderzoekslijn van Ko. Via een liveverbinding met Barcelona benadrukt hij het belang om te kijken naar hoe toerisme een positieve en negatieve impact op steden kan hebben. “Neem daarin de social return on tourism mee. Wat geef je met toerisme terug aan bewoners?”

Rotterdams voorbeeld
Hoe reframe je stedelijk toerisme zodat het kan bijdragen aan de stedelijke ontwikkeling van bijvoorbeeld Rotterdam? Ewout Versloot van het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen (NBTC) en Siobhan Burger van het bureau Arttenders praten daarover door met Ko. “Een belangrijke stap is om niet alleen uit te gaan van economische KPI’s”, zegt Ewout. “Wat levert de investering van de gemeente op? Experimenteer ook met KPI’s op basis van andere waarden.” Zo ontwikkelde Arttenders in samenwerking met de gemeente en het Eurovisie Songfestival The Splash in Rotterdam-Zuid, een multifunctionele ontmoetingsplaats voor bewoners en bezoekers die de identiteit van de buurt versterkt. “Om zo’n initiatief er in de discussie doorheen te krijgen helpt het onderzoek van Ko enorm.”

Ontwikkelen tot professional
“Het openen van een nieuwe deur, zoals je in de presentatie liet zien, is een prachtige metafoor om opeens een nieuw perspectief te ontdekken”, zegt Huug den Deugd, lid van het College van Bestuur. “Dat is precies wat je vooral ook als student bij Inholland kunt doen. Hen daarin coachen om zich tot professional te ontwikkelen is ons belangrijkste doel.” Voor Ko’s officiële inauguratie overhandigt Huug een beeldje. “Alle geluk, plezier en succes. Ik ben blij dat je onder ons bent.”

Heb je de lectorale rede gemist of wil je er meer over lezen? Bekijk hieronder de presentatie of download de rede in boekvorm.

Juist in deze bijzondere periode waarin de coronapandemie zoveel veranderingen teweeg heeft gebracht in de samenleving, zien we hoe belangrijk flexibiliteit en verbondenheid zijn. Dat geldt zeker ook voor het onderwijs. “We vinden het essentieel dat onderwijs verbonden is met de beroepspraktijk waarin de studenten gaan werken”, vertelt Peggy. “Want het heeft geen zin om studenten op te leiden voor een vak zoals dat vijf jaar geleden was. We willen dat ze onze school verlaten met relevante actuele kwalitatieve kennis en praktijkervaring.”

Iets heel tofs
Wat heb je daar dan voor nodig? “Samenwerking met de beroepenvelden. Je kunt het als hogeschool niet alleen. En het wordt alleen maar urgenter omdat veel beroepenvelden nu zo snel veranderen.” Ze blikt terug: “Als een partner uit het werkveld drie jaar geleden contact zocht met de vraag: ‘Ik ben met iets heel tofs bezig, kunnen jullie studenten mij daarbij helpen?’, dan moesten we zeggen: volgend jaar hebben we tijd. Of: het past nu niet in de Onderwijs- en Examenregeling. Daarom besloten we om open ruimtes te creëren van 30 EC, een heel semester aan studiepunten, waarin onderwijs en onderzoek altijd met elkaar samenwerken.”

“We wilden in 2018 bewust met een experiment beginnen”, vervolgt Peggy. “Klein, dan langzaam opschalen, en daarbij niet alleen ruimte creëren voor onze studenten maar ook voor onze professionals, zodat zij kunnen doen waar ze goed in zijn. Zo groeiden mijn portefeuille onderzoek en de portefeuille onderwijsvernieuwing van Simone Groen-Roesink langzamerhand meer naar elkaar toe. We pakten onderwijs- en onderzoeksvernieuwing steeds meer domeinbreed op, waarbij we onderweg bleven leren en verbeteren.”

Best wel stoer
“Natuurlijk zijn we altijd al bezig geweest met onderwijsvernieuwing”, vult Esther haar aan. “Maar het was wat fragmentarischer dan nu. Omdat we met z’n allen design thinking omarmen en op grotere schaal veranderingen doorvoeren, is het zichtbaarder geworden. Er is ook ruimte gecreëerd. Zoals die 30 EC, Creative Growth Initiative noemden we dat destijds. Dat is best wel stoer: dat we experimenten hebben ingezet en gefinancierd, omdat we geloofden in interdisciplinair samenwerken. En wat we daar geleerd hebben passen we meer en meer toe, overal in het onderwijs, van jaar 1 tot en met afstuderen.”

“We hebben geen losse experimenten, maar bundelen ze in onze living labs”, zegt Peggy. “En ook nog opleidingsoverstijgend, zelfs domeinoverstijgend. We zijn op iedere locatie een multidisciplinaire hogeschool en dat kunnen we mooi als kracht inzetten in deze beweging. Iedere opleiding heeft zijn eigen pad te bewandelen, dus het is niet ‘one size fits all’. Maar die leerroutes en ontdekkingstocht van studenten, waarom zou dat beperkt moeten blijven tot één domein? Dat is maar een gecreëerde grens tussen vakgebieden. En vraagstukken in de stad waaraan wij worden gevraagd een bijdrage te leveren, zijn bijna per definitie interdisciplinair.”

Doe maar op mijn manier
“Hoe diverser de groep, des te interessanter de mix van perspectieven en ideeën is die binnen het programma ontstaat”, merkt Esther op. “Mooi om te zien hoe studenten dat ervaren. Dat ze eerst denken: ‘Jij vindt dat het anders moet, maar doe maar op mijn manier, want zo móet het, toch?’ En dat dan op een gegeven moment het kwartje valt: ‘Oh, maar wacht even, wat jij zegt komt vanuit een ander perspectief, dat is eigenlijk ook wel interessant!’ Zo zien ze in dat niet iedereen op dezelfde manier naar de wereld kijkt.”

Dat de verschuiving naar een interdisciplinaire samenwerking zich deels afspeelt rondom de Amsterdamse Sluisbuurt is niet toevallig: “We hebben onze voorgenomen verhuizing naar de Sluisbuurt aangegrepen om het met álle domeinen te doen. Want dat is een prachtige aanleiding om onze onderlinge samenwerking te versterken en samen de hogeschool te vernieuwen”, legt Peggy uit. “Zowel in het onderwijs, als in praktijkgericht onderzoek.”

Van waarde voor de lokale omgeving
De living labs bevinden zich dáár waar maatschappelijke vraagstukken spelen. “Op die manier proberen we van waarde te zijn voor de lokale omgeving. Het Urban Leisure & Tourism (ULT) Lab Amsterdam is daar al wat jaren geleden mee begonnen, in Amsterdam-Noord. En nu doen we datzelfde met het SLUISlab in de Sluisbuurt en Citylab Haarlem.”

Naast die aansluiting met de buitenwereld staat de persoonlijke ontwikkeling van de studenten voorop. “Het gaat er niet om dat je getraind wordt voor een specifieke rol die je vervolgens veertig jaar lang in diverse organisaties vervult, nee, je moet veel meer vanuit je eigen navigatie leren om steeds mee te bewegen in die snel veranderende wereld. Dan is het niet handig als je eerst vier jaar lang te horen krijgen dat je moet doen wat een docent wil. Daarom hebben we ervoor gekozen om de student zélf de regie te laten pakken over zijn onderwijstraject.”

Eigen websites
Sinds kort hebben SLUISlab, ULT-lab Amsterdam en ULT-lab Rotterdam elk een eigen website die een bijdrage gaat leveren aan de zichtbaarheid van alle activiteiten. Peggy: “Ons onderzoek heeft vaak de vorm van prototyping, co-creatie, sociale innovatie. Daarbij is framing van belang, inclusief het betrekken van stakeholders. Het brengt daarnaast evenementen en andere gezamenlijke activiteiten met zich mee. Dan heb je een communicatieplatform nodig. We gaan de sites ook gebruiken om onze huidige partners het krediet te geven dat ze verdienen. Zij zijn immers deel van de community van onze living labs. En we willen natuurlijk steeds meer organisaties en burgers (consumenten, gebruikers, betrokkenen) bij de labs betrekken.“

Esther heeft een wens: “Het is ook voor studenten belangrijk om een podium te hebben, zodat ze kunnen laten zien wat ze gedaan hebben. Dat motiveert ze extra om niet voor een zesje te gaan. Dus ik hoop dat hun projecten via de website in de etalage worden gezet.” Waarop Peggy spontaan reageert: “Dat gaan we zeker doen!”

Creatieve concepten vanuit Citylab Haarlem
Het was lange tijd onzeker of en in welke vorm het bevrijdingsfestival dit jaar doorgang kon vinden. Daarom legde het Bevrijdingspop-bestuur in september de volgende opdracht bij Citylab Haarlem neer: hoe kunnen de bevrijdingsthema’s op een veilige manier toch aan een breed publiek worden overgebracht? “Vanuit Citylab helpen studenten oplossingen te vinden voor maatschappelijke vraagstukken die aangeleverd worden vanuit de gemeente, het bedrijfsleven of maatschappelijke organisaties”, zegt Esther Weeber, coördinator van Citylab Haarlem. “Dat doen zij vanuit hun eigen invalshoek en opleidingsachtergrond. Zo werkten aan deze opdracht onder meer Inholland-studenten van de opleidingen Tourism Management, Communicatie, Creative Business en Associate degree Facilitair Eventmanagement mee, en dat zie je terug in de frisse nieuwe ideeën.”

Twee groepen studenten van verschillende opleidingen gingen met de opdracht aan de slag. Ze richtten zich enerzijds op online vormgeving met livestreams en interactieve elementen. Anderzijds bedachten ze een thematische aanvulling op het bestaande programma, in de vorm van podcasts en video’s. Marjan Gielen, projectmanager Relatiemanagement van Bevrijdingspop: “Het bestuur was zeer enthousiast over de gepresenteerde concepten, het was echt goed in elkaar gestoken. De connectie met de studenten is voor Bevrijdingspop erg waardevol, omdat zij helpen het festival aantrekkelijk te maken voor de doelgroep waarvan zij zelf onderdeel zijn.”

Online platform voor een unieke beleving
Jesse van Duijn, student Ad Facilitair Eventmanagement van Inholland Diemen, was een van de bedenkers van het online platform met toebehoren. “Uit ons onderzoek bleek dat de doelgroep geen trek had om urenlang naar een scherm te staren. Daarom stelden wij een digitale wereld voor. Niet passief kijken, maar een unieke interactieve bezoekers-experience!” Optredens via meerdere livestreams, een Q&A met artiesten, tot aan bestellingen via virtuele foodstalls die je real life thuisbezorgd krijgt. “Niet alle concepten waren haalbaar”, zegt Marjan Gielen. “Maar het was een uitstekende basis om op verder te gaan; het concept van het platform zullen wij zeker ook de komende jaren gebruiken.”

De samenwerking binnen een groep onbekende studenten bleek verrassend productief. Jesse: “Mooi hoe zo’n groep echt een team wordt en hoe we met al die verschillende denkwijzen tot de beste oplossing kwamen. En supertof natuurlijk dat onze ideeën echt gebruikt worden.”

Thematische podcast en filmopnames
De studenten die de podcast en video-opnames bedachten, kregen de kans om dit ook zelf uit te voeren. Dominique Caspers, tweedejaarsstudent International Creative Business van Inholland Haarlem. “We hebben een podcast gemaakt met twee WOII-veteranen, over vrijheid en onvrijheid in deze tijd. Normaal staan zij op De Dreef, nu zaten ze bij mij aan tafel!” De studenten schreven het script, legden contact en verzorgden de techniek. Ook maakten zij een video-uitzending over Corrie ten Boom vanuit het Corrie ten Boomhuis.

Normaalgesproken nemen deze tweedejaarsstudenten de programmering en productie voor hun rekening van de optredens op het Plein van de Vrijheid, het eigen podium op het Bevrijdingspop-terrein, ingericht voor Haarlems talent. Om dat zoveel mogelijk na te bootsen kregen zij deze keer de regie over één opnamedag in het Patronaat: tijdens de optredens van de bands en acts van het Conservatorium Haarlem en Triple Threat. Deze optredens zijn opgenomen op Koningsdag. “Filmen, een podcast maken, de socials beheren en artiestenbegeleiding, plus het hele creatieve proces dat eraan voorafging”, somt Dominique op. “Wat een fantastische ervaring!”

* foto’s van de bands gemaakt door fotograaf Roel Syperda

Conservatorium in the spotlights
De online programmering van Bevrijdingspop start op 5 mei om 13.00 uur en loopt door tot 23.00 uur. Dan zijn ook de optredens te zien en te beluisteren van de twee Conservatoriumbands: de diepe, dromerige grooves van CHARLOT en de rock-pop-funk van Bob Poldermans. “Bevrijdingspop biedt beginnend talent altijd een geweldige kans om zichzelf te laten zien”, zegt Arjan Muusz, 'Head of Pop Department' van het Conservatorium Haarlem. “Op een echt podium herrie maken met eigen werk is een geweldige kick.” Uiteraard is optreden in het zonnetje voor duizend man een groot verschil met online opnames. “Het is heel bijzonder om voor een lege zaal te staan met de gedachte dat er veel mensen meekijken”, zegt zangeres Lotte Mulder van CHARLOT. “Maar het was vooral ook superfijn om na zo’n lange tijd weer op het podium te staan.” Drummer Steve Cuiper van Bob Poldermans juicht: “Na een jaar binnen zitten mogen we ons nu weer volledig richten op het neerzetten van een waanzinnige show.” Jesse van Duijn valt hem bij: “Bevrijdingspop is zo supertof, ik ga zeker kijken op 5 mei!” 

Programma online Bevrijdingspop
Bevrijdingspop Haarlem komt dit jaar met een groots, gratis, online festival. Live uitgezonden op 5 mei vanuit het Patronaat en te bekijken via bevrijdingspop.nl. Met optredens van onder andere Typhoon, Eefje de Visser, Altin Gün, Banji, Jonna Fraser, Davina Michelle en Tino Martin. De presentatie is in handen van Giel Beelen. Er zijn drie livestreams te bekijken. Het eigen programma van Bevrijdingspop start om 13.00 uur en loopt door tot 23.00 uur. Naast de optredens en thematische items zijn er interactieve onderdelen, met interviews met artiesten en de mogelijkheid om te chatten met de sprekers van de Vrijheidscolleges. Vanaf 9.00 uur start Haarlem105 als onderdeel van de online programmering een marathonuitzending.

Vertegenwoordigd waren de cultuurbranche, food & retail & hospitality, sport en de Amsterdamse muziekbranche. 120 studenten, verdeeld over zeventien projectgroepen, verzorgden de content voor het event; een stuurgroep van acht studenten voerde de overkoepelende regie en zette de kaders uit. Sanne Briefjes (19) en Leanne Domínguez Orozco (20) maakten deel uit van de stuurgroep. “Als we iets hebben geleerd, dan is het dat je nooit je hoofd moet laten hangen – niet als bedrijf tijdens corona en niet als organisator van een groot event.”

Inspirerende content
De projectgroepen droegen per branche inspirerende content aan, wat veel kijkjes achter de schermen opleverde. Er waren online workshops, studenten gingen langs bij drive-throughs en take-aways en in de Melkweg vonden mooie ‘rond-de-tafelgesprekken’ plaats. Grote indruk maakte special guest Maarten Schram van Fieldlab, die de ins & outs toelichtte rondom de recente testevenementen.

De deelnemende organisaties lieten vooral zien dat je wel degelijk waarde kunt toevoegen in deze tijd, ook al gaan belangrijke evenementen of voorstellingen niet door, aldus Leanne. “Er zijn talloze creatieve manieren om je zaak draaiende te houden en veel online alternatieven om toch te kunnen werken. Verder besteden bedrijven zorgvuldig aandacht aan het behouden van de connectie met het publiek. Iedereen doet z’n best om creatief en origineel te zijn, hoewel goede ideeën ook wel weer gekopieerd worden van een ander.”

Snel schakelen
Dat de organisatie van een groot event soms behoorlijk stressvol kan zijn, ondervonden de studenten toen het misging met het geluid. “De meesten van ons werkten voor het eerst mee aan zo’n groot project”, zegt Sanne. “Dus toen het geluid wegviel waren we echt even wanhopig. Alle projectgroepen hadden een eigen consultant voor advies en begeleiding, en voor de stuurgroep was dat Wendy de Jongh, projectcoördinator en docent Event Management. Zij was onze steun en toeverlaat en raadde ons aan om de start met een half uurtje uit te stellen, wat ons voldoende tijd gaf om te hergroeperen en het probleem op te lossen. Het was een uitdaging om snel te schakelen en toch rustig te blijven, maar uiteindelijk kwam alles goed.”

Enorme ontwikkeling
Terugkijkend zijn ze trots dat ze met zo’n grote groep studenten zo’n geslaagd evenement hebben neergezet, met 185 deelnemers afkomstig uit het professionele werkveld en uit het onderwijs. Sanne: “Het organiseren van dit event is een van de hoogtepunten van mijn opleiding: ik ben de praktijk ingegaan, heb op locatie gewerkt en we hebben zoveel positieve feedback gekregen. Dingen vielen echt op hun plaats!” Daarnaast zijn beide studenten heel blij met de technische ondersteuning van het bedrijf H20 Esports Campus in Purmerend, van waaruit het evenement live werd gehost.

Leanne vindt het achteraf zelfs goed dat het even misging met het geluid. “Het klinkt misschien gek, maar juist daardoor heb ik enorm veel geleerd. Je krijgt zo ontzettend veel mee als je de boel van A tot Z organiseert, dat het voelt alsof ik een enorme ontwikkeling heb doorgemaakt. De belangrijkste les? Communicatie is key! Én dat je moet doorzetten. Verder zorgde dit project voor een sterk saamhorigheidsgevoel onder de tweedejaarsstudenten, want ook al verliep alles grotendeels online, het voelde echt als ‘samen’. En dat is zoveel beter dan in je eentje op je kamertje voor een tentamen zitten leren!”

In de studio’s van het Conservatorium werken die woensdagmiddag verschillende studenten zich in het zweet. Het oogt weliswaar rustiger dan voorgaande jaren, toch hangt er weer een uitgelaten en vrolijke sfeer. Uit de studio’s klinken verschillende instrumenten en zang. Studenten krijgen de kans om via muziekuitgeverijen en labels hun nummer te pitchen voor een artiest, reclame of film.

Zoom
Per dagdeel kunnen dertig studenten aanwezig zijn op het Conservatorium, de rest werkt thuis aan de muziek. Studenten Max Risseeuw, Steven Geraerts en Jochem van den Bongarth zijn samen in een groep ingedeeld en produceren het nummer Stuck On Your Love voor dj Ruben de Ronde. De vierde student, vocalist Michael uit Manchester, werkt mee aan het nummer via Zoom.

“Internationale studenten overnachten normaal gesproken in een hostel”, vertelt Remco van Eijndhoven (43), International Relations Coördinator van het Conservatorium Haarlem. “Nu werken ze vanuit verschillende locaties samen. Hoewel ze elkaar nooit eerder hebben ontmoet, levert het mooie prestaties op."

Ook de studenten reageren enthousiast. Tussen het schrijven en opnemen door krijgen zij via Zoom coaching. Eerstejaarsstudent en producer Gerard Hallink, tweedejaarsstudent en zangeres Cheyenne Howell en derdejaarsstudent en gitarist Jitze Pielage zitten later op de middag klaar achter hun laptop.

Geluid
“Staat je geluid wel aan?”, vraagt songwriter en producer Tony Cornelissen aan Jitze, die niet direct verstaanbaar is. Cornelissen luistert hun nummer 'Deze Vrouw' fragmentarisch en voorziet ze van feedback. Het groepje heeft vervolgens nog de avond en nacht om het nummer af te ronden. En de avondklok? Die is volgens Van Eijndhoven niet van invloed op het resultaat. “De meeste studenten hebben apparatuur thuis.”

Van Eijndhoven vertelt dat het digitale Writers Camp zorgt voor een intiemere setting en meer persoonlijke aandacht. “Normaal gesproken is het een drukte van jewelste op school en krijgen studenten feedback tussen de hectiek door. Een digitale bijeenkomst dwingt ons meer te plannen, waardoor studenten per groep veel uitgebreider commentaar krijgen.”

Inspirerend
De Amsterdammer is al acht jaar verbonden aan het Conservatorium en is zelf drummer in de band Memphis Maniacs. “Het is inspirerend om te zien hoe flexibel, maar ook creatief de studenten zijn. Dat het Writers Camp op deze manier toch door kan gaan, helpt ons tegen de coronablues.” De eindpresentatie van alle nummers vindt jaarlijks plaats in de Philharmonie. Alle 35 nummers werden donderdagmiddag gepresenteerd door dj Joran van Pol en Van Eijndhoven tijdens een live radiostreaming via Zoom.

De Duitse songwriter en producer en tevens vaste pianist en producer van Joss Stone, Christian Lohr, voorziet studenten voor een laatste keer van feedback. Een aantal nummers blijkt zo goed dat ze na een paar kleine laatste aanpassingen dan echt gepitcht mogen worden.

Hogeschool Inholland
Conservatorium Haarlem is onderdeel van Hogeschool Inholland en biedt drie afstudeerrichtingen: Pop, E-music en Creative Artist. Dit keer deden internationale deelnemers van conservatoria zoals Royal Northern College of Music Manchester, Leeds Conservatoire, SRH Berlijn en Metropolia Helsinki voor het eerst online mee. Tijdens het Writers Camp werken studenten van alle studierichtingen en -jaren samen. Sinds februari 2021 is er ook een nieuwe tweejarige opleiding voor getalenteerde producers/artiesten die naast hun carrière part-time willen studeren om zich nog verder professioneel te ontwikkelen: Associate Degree Electronic Music.

Dit artikel is gepubliceerd in het Haarlems Dagblad op zaterdag 3 april 2021
Journalist: Jiska Kroon
Foto’s: Ben Houdijk

Rotterdam Make It Happen staat voor de typische Rotterdamse mentaliteit: werelds, grensverleggend en no-nonsense. Nahied: “Als Hogeschool Inholland stimuleren wij onze studenten om hun talenten te ontwikkelen en tegelijkertijd hun grenzen te verleggen om hen al tijdens hun studie te verbinden aan het werkveld. Deze twee missies sluiten hier naadloos op elkaar aan.”

Slimme samenwerkingen
De samenwerking wordt inhoudelijk geladen via Urban Leisure & Tourism Lab Rotterdam, opgericht vanuit het Domein Creative Business van onze hogeschool. “Het opleiden van talenten tot analyserende, weerbare, innoverende professionals doe je als onderwijsinstelling,niet alleen. Daar heb je het beroepenveld en onderzoekers keihard bij nodig. In het lab onderzoeken wij door slimme samenwerking met overheden, bedrijven, bewoners, ondernemers, onderzoekers en studenten hoe toerisme en vrijetijdsbesteding een positieve bijdrage kunnen leveren aan de stad”, vertelt Nahied. “Studenten van verschillende domeinen en opleidingen gaan met vraagstukken aan de slag aan de hand van vernieuwende methodes zoals serious gaming of design thinking."

Open en inclusief
Het Urban Leisure & Tourism Lab Rotterdam zorgt er met haar verbindende rol voor dat vraagstukken op een open en inclusieve manier worden benaderd. Het lab bestaat uit een team van docenten, lectoren, onderzoekers, docent-onderzoekers en associate-lectoren. Zo regelt kwartiermaker Iris Kerst bijvoorbeeld alle zaken die nodig zijn om het stadslab op te zetten: “Ik hoop dat we met veel partners en studenten gaan samenwerken en met elkaar interessante vraagstukken op het gebied van toerisme en leisure oppakken en zo samen de stad nog mooier maken. Op korte termijn hoop ik een mooie plek te vinden op Rotterdam-Zuid waar de eerste fysieke locatie van het lab kan worden geopend.”

Eurovisie Songfestival
In het lab gaan studenten, onderzoekers en Rotterdam Make It Happen al direct aan de slag met een evenement waar muziek in zit: het Eurovisie Songfestival. Zo onderzoeken ze welke innovaties kunnen helpen om bewoners uit bepaalde Rotterdamse wijken bij internationale hybride evenementen (on- en  offline) te betrekken, zoals het Eurovisie Songfestival Rotterdam. Nahied tot slot: “Ik hoop dat we met het lab mooie verbindingen kunnen leggen tussen onderzoek, onderwijs, het werkveld en bewoners. Om zo tot praktijkgerichte innovaties te komen om Rotterdam als stad op een duurzame manier te transformeren. Daarmee hoop ik dat we een voorbeeld zijn voor andere steden wereldwijd.”

*) Behalve met de ontwikkeling van een website voor het Urban Leisure & Tourism Lab Rotterdam zijn we de laatste maanden ook druk bezig geweest met het ontwikkelen van websites voor het Urban Leisure & Tourism Lab Amsterdam en voor het SLUISlab in de Amsterdamse wijk Sluisbuurt.

‘Dilemma-dinsdag’
“Onze opdrachtgever Bea Becht (accountmanager FM en relatiebeheerder WIR Amsterdam/Diemen - red.) vroeg ons om een Instagramaccount op te zetten voor onze eigen opleiding”, zegt Rianne van Kuijk. “Eerst hebben we enquêtes uitgezet bij onze medestudenten om erachter te komen wat zij zouden willen zien. Op basis daarvan hebben we een opzet gemaakt.” De studenten werken met rubrieken. “Elke zondag plaatsen wij het weekrooster”, vertelt studiegenoot Emese Lagerweij, “en eens in de drie weken posten we een vacature op de woensdag. Soms zetten we een bedrijf, student of docent centraal.” Cune Alders: “Bij stories doen we iets interactiefs: op maandag en vrijdag bedenken we een leuke quote en de dinsdag noemen wij ‘dilemma-dinsdag’; zo betrekken we de studenten er meer bij.”

De stoute schoenen aantrekken
Anderhalf jaar heeft de opleiding hard gewerkt aan het nieuwe onderwijsconcept. “Wij dachten: we trekken de stoute schoenen aan en gaan het gewoon doen!”, zegt Arsjaad Imami. “Ons hele team vond het noodzakelijk om onderwijs te bieden dat zich snel aanpast aan veranderingen in de maatschappij. En waarin je gelijk aan de slag kunt met vraagstukken die daadwerkelijk in ons werkveld leven.”

Waren de studenten zich bewust van dit nieuwe onderwijsconcept toen ze aan de opleiding begonnen? Rianne: “Ik heb de studie om die reden gekozen, want ik werk al drie jaar in de kinderopvang en zag mezelf echt niet meer achter de boeken zitten stampen voor een tentamen. Nu ben ik met de praktijk bezig en leer ik de theorie al doende.” Voor Emese was het wel een pluspuntje, maar gaf het niet de doorslag. Cune lacht verontschuldigend: “Ik had het niet door! Ik kreeg een informatieboekje, zag daarin geen tentamens en dacht: ‘Wat is dit?’ Maar al snel vond ik het eigenlijk wel chill!”

Programmatisch toetsen
Geen tentamens? “We zijn overgestapt op programmatisch toetsen”, licht Arsjaad toe. “Dat houdt in dat je niet meer elke periode vakken aftoetst met een schriftelijk tentamen. Een toets laat zien dat je de kennis beheerst, maar wij vinden dat het er vooral om gaat dat je je blijft ontwikkelen en kunt reflecteren op jezelf. Studenten krijgen feedback van coaches, opdrachtgevers en elkaar. Je kijkt eerst vooruit: waarin wil ik me ontwikkelen? Vervolgens ga je daarmee aan de slag en kijk je of je op de goede weg zit en wat je kunt doen om jezelf te verbeteren.”

Hoe werkt dat dan? “We hebben drie soorten feedbackmomenten”, legt Rianne uit: “Het voortgangsfeedbackmoment ‘intermediate’ vindt halverwege het jaar plaats en bij de ‘high-stake’ aan het einde van het jaar krijg je cijfers voor je leeruitkomsten. ‘Low-stakes’ kun je eigenlijk elk moment aanvragen. Tijdens ons Instagramproject hebben we verschillende soorten vaardigheden en kerntaken ontwikkeld. Dat toon je aan met een verantwoording en reflectie. Je moet er meerdere bewijsstukken voor aanleveren.”

Leergemeenschap
“Vroeger stond de docent voorin de klas te zenden”, gaat Arsjaad verder. “Nu voer je zelf een opdracht uit en stelt de docent in de rol van coach jou prikkelende vragen zodat jij geactiveerd wordt om jouw weg te vervolgen. Met studenten, coaches, opdrachtgevers uit het werkveld en onderzoekers vormen we een leergemeenschap. Je ziet nu soms ook gebeuren dat studenten inzichten krijgen die docenten in eerste instantie nog niet in hun bagage hadden. Je leert mét en ván elkaar en creëert samen nieuwe kennis.”

Rianne: “Waar ik in het begin aan moest wennen was dat wij de eerste lichting studenten zijn van dit nieuwe onderwijs. Wij hadden vragen maar de docenten konden die niet altijd beantwoorden. Pas na het eerste low-stake-moment dacht ik: ohhh, dus zó werkt het!” Cune: “Bij iedereen begint het kwartje steeds meer te vallen. Na de eerste vier weken, waarin we veel informatie kregen over de aanpak van een praktijkvraagstuk, mochten we zelf aan de slag. Maar, volgens mij spreek ik bijna voor iedereen, die eerste opdracht was een beetje een mislukking. Als ik er nu op terugkijk vind ik dat ik het zó anders had moeten aanpakken! Het is natuurlijk een leerzame ervaring, maar iets meer voorkennis was wel prettig geweest.”

Promostudent
Voor de drie studenten heeft het Instagramproject een vervolg gekregen. Rianne: “Het leek Bea wel cool als wij na het afronden van de opdracht daadwerkelijk dit instagramaccount zouden gaan bijhouden als promostudent. Vanaf het moment dat het account live ging, hield onze opdracht op en zijn we begonnen als promo. Ons vierde groepslid besloot te stoppen en wij zijn met z’n drieën doorgegaan. Op 17 januari hebben we onze eerste post geplaatst.”

Hoe zijn de reacties? Emese: “Vooral het weekrooster krijgen we veel complimenten over, omdat het echt handig is. We gebruiken daarvoor een template van de website Canva.” Rianne: “Het is zelfs zo dat coördinator jaar 1 Sara Steenkamp ons roostertemplate heeft overgenomen omdat dat overzichtelijker is dan wat ze eerst zelf gebruikte.”

“Wat ons heel erg heeft geholpen tijdens het proces was de begeleiding van Bea zelf”, vertelt Emese. Rianne valt haar enthousiast bij: “Bea is echt een topper! Ook als we het allemaal even zat waren konden we ons ei bij haar kwijt, hahaha!”

De eerste in Nederland
Arsjaad merkt dat er binnen en buiten Inholland veel interesse is voor het nieuwe onderwijsconcept van de opleiding. “We zijn de eerste in Nederland binnen ons vakgebied. De andere FM-opleidingen verbazen zich er ook over hoe we dit doen in coronatijd.” Er valt nog genoeg te verbeteren. “Maar als je daar open over bent, zeker naar studenten toe, dan kom je er ook wel. We peilen constant hun mening, ontwikkelen samen oplossingen en koppelen terug wat we met de actiepunten gedaan hebben.”

Onlangs blikte Arsjaad met zijn team terug op het afgelopen half jaar. “Iedereen vond: wat wij nu doen is echt te gek! Het geeft zoveel energie, ook om te zien wat het met studenten doet. Hier gaan we mee door!”

Joke Hermes gaf haar visie hierop in de livecast van 9 maart van het Centre of Expertise for Creative Innovation (CoECI) bij Pakhuis de Zwijger. Onderzoekers, ontwerpers en experts uit het werkveld probeerden in deze uitzending samen de bubbelsamenleving te duiden en zochten naar creatieve methoden om deze te doorbreken.

Bruggen slaan en openingen vinden
“Niets bubbeligs is een mens vreemd”, vindt Joke. “Je moet mensen hun bubbels ook gunnen, want natuurlijk zoeken we omgevingen op waar we ons prettig voelen en waar we met gelijkgestemden optrekken. De kunst is dan ook om mensen bewust te maken van hun bubbel zonder ze eruit te jagen. En daarvoor is het noodzakelijk dat we leren hoe we bruggen slaan, openingen vinden en geïnteresseerd blijven in andere bubbels.”

“Vanuit de onderzoekslijn Inclusion and the Creative Industries bekijken we hoe de creatieve industrie kan bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke kwesties. Daarbij zoeken we creatieve methoden om degenen om wie het gaat zoveel mogelijk bij het onderzoek te betrekken. Het bruggen slaan als professional begint er dus al mee dat je denkt vanuit verbindingen, dat je het gesprek durft aan te gaan en dat je begrijpt dat het eigenaarschap van dat gesprek óók aan de andere kant ligt.”

Participatief publieksonderzoek
Onder meer met het Inholland-Sluislab richt Joke zich daarvoor op allerlei vormen van participatief publieksonderzoek. “Wat is er leuker dan als hogeschoolonderzoeker samen met studenten, bewoners en bijvoorbeeld lokale ondernemers experimenten uit te voeren om op nieuwe manieren in gesprek te komen? Zoals het programma Positive Provocations van Karel Koch, lead van het Sluislab, en lector Societal Impact Design Wina Smeenk: met een licht prikkelende stelling mensen op de pont aanspreken op maatschappelijke thema’s of reflecties op hun eigen gedrag.”

Een ander voorbeeld is de Mobiele Buurtkamer, het afstudeerproject van Communicatiestudent Emma Stoop: een lessenaartje waar mensen berichten en ideeën over de wijk kunnen achterlaten. “Het is coronaproof en staat buiten bij de Albert Heijn, dus daar komen mensen vanzelf langs. Fantastisch! Want zo komen ook eens de ‘unusual suspects’ aan het woord, de mensen die niet standaard naar de wijkvergaderingen gaan.”

Inholland-professionals
Als lector Media, Cultuur & Burgerschap wil ze professionals opleiden die ernaar streven content uiteraard ‘fit for purpose’ te maken, maar die het behalve economische waarde ook sociale en culturele waarde willen meegeven. Joke: “Dan krijg je professionals die reflexief zijn op wat ze zelf wel en niet kunnen, die zorgen dat het gesprek ontstaat en die bereid zijn om samen met betrokkenen oplossingen te vinden zonder dat ze denken iets ‘wel even te fiksen’. Emma Stoop ging op zoek naar methoden om contact te maken vóórdat je een plan of strategie uitzet en ze bracht communicatie tot stand op een niet-standaard manier. Met zo’n experimentele vorm breidt zij als het ware haar repertoire uit en dat neemt ze de rest van haar carrière mee. Ze weet voor altijd dat je ook contact kunt maken langs een andere route dan zenden, namelijk door de dialoog te zoeken en door bruggen te slaan.”

Meer over Jokes visie op dit onderwerp kun je teruglezen in het artikel waarin de livecast De 'bubbelsamenleving' in tijden van verkiezingen werd aangekondigd.

Onder belangstelling van maar liefst 500 online aanwezigen sprak Jürg Thölke woensdag 10 maart zijn eerste rede uit als lector Authentic Leadership van Hogeschool Inholland. Zijn boodschap? Voor de complexe vraagstukken van deze tijd zijn professionals nodig die streven naar de beste versie van zichzelf en in verbinding staan met de wereld om zich heen. “Het vraagt om een reis naar binnen en naar buiten. Het goede nieuws is, dat we allemaal de gave hebben die reis aan te gaan.”

In de publicatie van Jürgs rede staat een schrijnend citaat van Haim Ginott. Ginott overleefde de vernietigingskampen van de nazi's, gebouwd door wat hij noemt ‘geleerde ingenieurs’, waar ‘goed opgeleide artsen’ en ‘getrainde verpleegsters’ hun werk deden. “Dus ik sta wantrouwend tegenover onderwijs. Mijn verzoek is: help uw kinderen mens te worden.” Ginott, die na de Tweede Wereldoorlog zelf begon als onderwijzer, besluit: “Lezen schrijven en rekenen zijn alleen belangrijk als ze dienen om onze kinderen menselijker te maken.”

WK voetbal in Qatar
Een krachtigere opdracht voor Jürg is haast niet denkbaar. “Elke professional moet in staat zijn zijn mening te vormen. Neem de misstanden rond het WK voetbal in Qatar. Hoe verhouden we ons daartoe?” Bewust worden van jezelf en de wereld om je heen, daar draait het om in Jürgs rede. Vandaar dat hij begint met een serie persoonlijke vragen aan zichzelf: “Mag ik hier zijn, zonder mezelf te verliezen? Durf ik mezelf in de beste versie te laten zien? Kan ik deze onderzoekslijn aanvaarden dienend aan de bedoeling ervan en niet aan mijn ego?”

Oefening, discipline en moed
Niet gedachteloos handelen en onbewust veroordelen, maar wakker worden, uit je automatismen stappen en bewust kiezen. “Dit lukt alleen als we in verbinding staan met de wereld om ons heen”, stelt Jürg. “Het is een opgave waardoor jouw gave pas echt tot zijn recht komt.” Die opgave is niet eenvoudig. “Het vergt oefening, discipline, moed. Het is een reis naar binnen en naar buiten die je moet ervaren met hand, hoofd en hart.” Zo word je wakkerder, kun je vernieuwen, zie je helder wat echt gedaan moet worden vanuit een bewuste verhouding tot de wereld. “De mens die deze reis maakt, kan ik vertrouwen.”

Theatervoorstelling van studenten
Authentiek zijn is volgens Jürg de continue zoektocht naar “de beste versie van jezelf in verbinding met de wereld”. Leiderschap is de rol die iedereen kan pakken om zich op zijn manier in te zetten voor een betere wereld. Professionals die authentiek leiderschap tonen kunnen zo de complexe maatschappelijke vraagstukken van vandaag oppakken. Creativiteit speelt hierin een bevrijdende, verbindende en inspirerende rol, zo laat Jürg aan de hand van voorbeelden zien. Zoals een opera gebaseerd op verhalen van vrouwen in Afghanistan en een theatervoorstelling van studenten met psychische klachten.

Empathie, geen hiërarchie
Na afloop van zijn rede laat Jürg zien hoe Inholland studenten ruimte biedt leiderschap te tonen, ervaring op te doen met hun zoektocht naar binnen en buiten en om hun creativiteit in te zetten voor actuele, maatschappelijke vraagstukken. Hij geeft het woord aan Quinty Appel, student Creative Business. Samen met studenten van verschillende opleidingen onderzochten ze manieren om mantelouders te ondersteunen. “Eindelijk kon ik mijn creativiteit uiten omdat het proces niet van tevoren was ingevuld. Ik mocht er zijn. En het werd ook best persoonlijk. De ouders voelden zich niet gehoord, zaten vast in systemen en zo voel ik me soms ook.” Ook leercoach Ouafila Bejja-Essayah van Inholland vond het project bijzonder vanwege het partnerschap en de gelijkwaardigheid. “We voelden empathie. Er was geen sprake van hiërarchie tussen docenten en studenten.”

Manager met leiderschap worden
De ruim 500 aanwezigen kunnen online hun vragen stellen. Zo vraagt lector Donald Ropes hoe je leider wordt in plaats van manager. “Een manager is een rol”, antwoordt Jürg. “Die is ook nodig. Maar bij elke rol hoort ook leiderschap. Geef studenten daarom het gereedschap om manager te zijn en leiderschap te tonen. Bij Inholland doen we dat met verschillende projecten. Niet door erover te vertellen, maar door het studenten te laten ervaren.” De vragenronde geeft graphic recorder Rooske Eerden tijd om de laatste hand te leggen aan haar visueel verslag van de woorden van Jürg, Quinty en Ouafila: authentiek leiderschap als een voortdurende dansende beweging naar binnen en buiten.

Met hart, kennis en kunde
“Je mag hier zijn”, beaamde Huug de Deugd, lid van het College van Bestuur, als reactie op Jürgs vraag aan het begin van zijn rede. “Jouw voorbeelden met creativiteit en kunst om buiten jezelf en diep binnen jezelf te gaan zijn inspirerend. Jij hebt daar het hart, de kennis en kunde voor en het schrijven van verhalen en het verbeelden zijn erg belangrijke werkvormen in het onderwijs om meer te gebruiken.” Om zijn woorden symbolisch kracht bij te zetten en Jürg officieel te installeren overhandigt Peggy van Schijndel, manager Onderzoek & Innovatie bij het Domein Creative Business, het beeldje dat elke nieuwe lector ontvangt: “Veel wijsheid en werkplezier.”

Heb je de lectorale rede gemist of wil je er meer over lezen? Bekijk de livecast terug, het visueel verslag of download de publicatie 'Gave en Opgave. Authentiek leiderschap als zoektocht naar de beste versie van jezelf in verbinding met de wereld om je heen'.

Enorm trots zijn wij op onze alumnus Communicatie en multitalent Jimi de Groot. Afgelopen zomer studeerde hij af en nu staat hij in de CommLaude 2021 van marketingplatform Adformatie. “Dat ik mijn scriptie afrondde, een baan vond in coronatijd én dat ik op de lijst met aanstormende talenten stond is de drieslag geweest waardoor ik de wind weer in mijn zeilen heb gekregen”, aldus Jimi.

Het schrijven van de scriptie, waar Jimi een 8,1 voor scoorde, gebeurde namelijk niet helemaal zonder slag of stoot. “De waarheid is dat ik de afgelopen jaren best onzeker was over mijn zaak. Ook omdat er een aantal studieonderdelen niet lekker liepen, zoals het schrijven van mijn scriptie. Dan ga je toch twijfelen of je wel de juiste keuzes hebt gemaakt. Sterker nog, ik heb zelfs even overwogen om me in te schrijven voor de luchtverkeersopleiding.” Uiteindelijk viel alles voor Jimi toch op z’n plek: “Ik ben nu erg dankbaar voor de erkenning in de lijst van Adformatie en mijn ouders zijn vooral ook heel trots!”

Geïnspireerd door een tv-serie
Nadat Jimi gestopt was met de lerarenopleiding Engels koos hij, na lang wikken en wegen, voor de studie Communicatie bij Inholland Rotterdam. “In die tijd keek in de serie Mad Men en dat gaat over de reclamewereld. Dat vond ik heel tof. Ik wist niet dat die wereld bestond. Ik ben toen samen met mijn studiekeuzecoach door de studiekeuzegids gegaan en heb toen de Open Dag van Inholland bezocht. Ik vond het verhaal over creativiteit leuk en ik kreeg gelijk een goed gevoel bij het gebouw en de sfeer.”

Niet alles zelf willen doen
Jimi is blij dat hij in zijn studietijd zoveel persoonlijke aandacht kreeg van zijn docenten: “Zij waren ook oprecht betrokken bij wat ik deed en of het goed met me ging.” Verder leerde Jimi tijdens zijn studie dat samenwerken erg belangrijk is: “Je kunt niet alles zelf doen. Ik denk dat ambitieuze mensen snel in die valkuil zullen trappen. Samen doe je het vaak beter dan dat je zelf alle touwtjes in handen houdt."

Lef tonen en kritisch zijn
Jimi leerde in zijn studietijd ook veel over zichzelf: “Als creatief kom ik in mijn huidige werk dagelijks uit mijn comfortzone. Het vereist lef om in een groep ergens wat van te vinden. Maar als je mij zes jaar geleden had gesproken, dan had ik hier heel anders gezeten. Ik was toen veel meer naar binnen gekeerd. Nu heb ik geleerd dat je op andere mensen kunt leunen. Ik durf nu ergens wat van te vinden en ‘ja, maar…’ te zeggen. Ik durf een idee de wereld in te gooien, om vervolgens weer te ontdekken wat anderen daarvan vinden. Iedereen kan dat, al moet je het wel in jezelf aanwakkeren.”

Een baan vinden in coronatijd
Jimi vond na zijn afstuderen een baan als junior copywriter en concepter bij reclamebureau Nijgh in Rotterdam. “Ik had een post op LinkedIn gezet met mijn scriptiecijfer en een opvallende foto. Al snel werd ik benaderd. Ik had niet verwacht dat ik in deze tijd gelijk een baan zou vinden”. Jimi raadt afstudeerders dan ook aan om docenten een aanbeveling achter te laten op LinkedIn, zoals hij zelf ook deed. “Maar mijn allergrootste tip is: vraag niet te veel van jezelf. Onthoud dat je naast je scriptie ook een mens bent en een leven mag hebben en dat je dat jezelf ook echt moet gunnen.”

Waar zien we Jimi over vijf jaar?
"Ik ben nog lang niet klaar met leren en groeien. Op de lange termijn wil ik creatief directeur worden, bijvoorbeeld bij een politieke partij verantwoordelijk zijn voor de verkiezingscampagne. Maar over vijf jaar hoop ik dat nog steeds hetzelfde werk doe, alleen dan 50 keer zo goed!”

Leren = durven. Elke laatste donderdag van de maand vertelt een andere student van Inholland zijn of haar persoonlijke verhaal. Wat drijft deze studenten? Wat doen ze om lef te tonen en uit hun comfortzone te stappen en wat leren ze daarvan?

Duurzaam dancefestival
De term 'Smart' in Smart Culture staat voor de focus op effectieve manieren om belevenissen te creëren die interactief en betekenisvol zijn. De studenten gebruikten hiervoor de design-thinkingmethode. "Het proces van design thinking was redelijk nieuw voor ons", zegt studente Juul. "We hebben ons flink moeten verdiepen in de verschillende fases van analyse, conceptontwikkeling en optimalisatie van ons prototype." Juul, Milo en vier medestudenten bedachten een concept voor een meerdaags dancefestival, waarbij duurzaamheid vooropstaat. Opdrachtgever (of beter gezegd: samenwerkingspartner) was festivalorganisatie Rêve Events uit Amsterdam, die hiermee aan andere organisatoren wilde laten zien dat festivals niet altijd een aanslag op de natuur hoeven te zijn.

Uit drie onderscheidende concepten werd gekozen voor de Inner Nature-opzet: back-to-basic met veel aandacht voor recyclebare en natuurlijke materialen en een accent op spiritualiteit. Rêve Events en docenten beoordeelden het eindproduct als uitstekend. Helaas is het mede vanwege corona onduidelijk of de organisatie het plan ook op korte termijn zal gebruiken.

Kritisch op elkaar
Een goede les voor de toekomst is om vooraf goed af te stemmen wat je van elkaar verwacht, weet Milo. “De communicatie met de opdrachtgever verliep soms wat stroef. Daar staat echter tegenover dat wij als team volledig op elkaar waren ingespeeld. We durfden onderling kritisch te zijn op elkaar en daardoor hebben we echt een kwaliteitsproduct kunnen neerzetten.”

In overleg met docent en coördinator Marie-Ange de Kort-Weerts stelden de studenten een uitgebreider implementatieplan voor dan in eerste instantie van hen werd gevraagd. “Een volledig concept, waarin alle aspecten van het organiseren van een festival zijn verwerkt. Dus niet een losse marketingcommunicatiestrategie of financiële begroting, maar uitgesplitst tot de stroomvoorziening, afvalverwerking, leveranciers en het materiaal van de bekers aan toe.” Zo’n totaalconcept kost meer tijd, maar Milo kan het zijn medestudenten aanraden. “Als een andere aanpak het doel van de opdrachtgever beter dient, durf dat dan vooral voor te stellen!” Ook Juul benadrukt de meerwaarde van die keuze. “Door het hele proces mee te nemen in plaats van één enkel onderdeel werd dit een ontzettend waardevolle ervaring.”

'A Festival Experience'
Een tweede groep ontwikkelde een concept voor het Amsterdamse stadscircus Magic Circus. “Bij hun voorstellingen werd een nieuwe doelgroep van jonge twintigers gesignaleerd”, vertelt studente Ella, “en de organisatie wilde graag weten wat deze leeftijdsgroep aansprak om daar verder op in te kunnen haken.” De studenten stelden via intensief onderzoek de belangrijkste trends onder de doelgroep vast en werkten op basis daarvan hun prototype uit. Het resultaat was ‘Magic Circus presents: A Festival Experience’. “We hebben de oorspronkelijke show en de circustent behouden, maar in de randprogrammering komt een geheel nieuwe (festival)belevenis naar voren, met hangmatten, muziek en eetgelegenheden met vega(n)-aanbod.”

Ze schreven een uitvoerig advies- en inspiratiedocument inclusief interactieve plattegrond van het terrein. “Een complete ervaring”, aldus studente Lisanne, vormgeefster van de plattegrond, “waarbij we voor ieder programmaonderdeel aangeven hoe de persona’s Fleur en Giovanni alles beleven en wat zij aan motivatie nodig hebben om te komen.” Zowel Magic Circus als de doelgroep was enthousiast over het uiteindelijke concept. Wel moet helaas het circus vanwege de coronamaatregelen voorlopig de deuren gesloten houden.

Leermoment
Dankzij het online werken kon er binnen het team snel geschakeld worden - in het contact met de opdrachtgever pakte het echter minder goed uit. Ella: “Al direct in het begin ontstond er miscommunicatie, waarop naar ons idee vrij heftig gereageerd werd. Hoe ga je daarmee om? Onze docent en consultant Annette van der Zee raadde ons aan niet vanuit onze verongelijktheid te reageren en daar hebben we veel aan gehad. Het kwam goed, maar het was wel een leermoment. In deze tijd van digitale communicatie moeten we niet uit het oog verliezen dat je toch gewoon nog met mensen te maken hebt.”

De opdracht heeft Lisanne vertrouwen gegeven in het verdere afstudeertraject, waarin immers dezelfde design-thinkingprocessen worden gevolgd. Ella vond vooral de afwisseling ‘superleerzaam’. “Ook de laatste opdrachtgever was qua branche weer zo prettig vernieuwend!”

De Tors, studenten Matilde Brambilla, Keisha Griffith, Cassandra van Waveren en Daniël Broomans, zijn derdejaarsstudenten van vier verschillende opleidingen. Ze voelden zich aangetrokken tot het nieuwe, avontuurlijke programma van de CGI-minor. Pas een week voordat ze samen aan dit project begonnen, leerden ze elkaar kennen. Na slechts een paar weken fysiek samenwerken, waren ze genoodzaakt om over te stappen naar MS Teams, vanwege de coronamaatregelen. Het was zeker niet gemakkelijk. Cassandra blikt terug: “Voor mij persoonlijk was het niet zo leuk om samen te werken via Teams. Communicatie was erg moeilijk en we leerden elkaar kennen via het scherm. Dat is niet mijn favoriete manier.”

Bewustzijn vergroten
Na een semester hard werken presenteerden ze een innovatief prototype aan vertegenwoordigers van de gemeente Amsterdam, leerregisseur Esther Bouw en SLUISlab-lead Karel Koch. “Ons concept ‘Seenergy’ staat voor ‘see the energy’", legt Matilde uit. “Ons doel is om het bewustzijn te vergroten over beweging – synoniem aan energie – en hoe wij daar als mensen natuurlijke dragers van zijn. Ons vertrekpunt was deze vraag: wat is het meest inclusieve en gebruikte element in een stad? Het antwoord: de straten. We wilden die transformeren.”

“Het draait allemaal om het activeren van de routes tussen de pont en de tram”, vult Keisha aan: “Hoe je verschillende delen van de Sluisbuurt met elkaar verbindt door van de ene plek naar de andere te gaan. We willen mensen helpen met hun reis door de Sluisbuurt.”

Menselijke kracht
“En zo kwamen we op het idee om interactieve en speelse elementen te plaatsen die stroom zouden opwekken op de paden van de Sluisbuurt”, vervolgt Matilde. “Mensen zullen degenen zijn die de schakelaar activeren door op die energieopwekkende tegels te stappen, te springen of te spelen. Energie wordt geproduceerd door niets meer dan menselijke loopkracht en het wordt verzameld en hergebruikt op basis van de behoeften van de gemeenschap. We willen de hele gemeenschap erbij betrekken.”

Keisha legt uit hoe het werkt: “De tegels worden op een generator geplaatst. Als je erop stapt, maakt de tegel contact met de generator en produceert hij energie. Hij verzamelt ook gegevens: hoeveel stappen zijn er gezet, hoeveel energie wordt er geproduceerd en wat kun je met de energie doen?”

Gezamenlijke en persoonlijke beloningen
De som van de collectieve bewegingen wordt weergegeven op digitale informatieborden in de wijk: op deze manier wordt de gemeenschap op de hoogte gehouden van haar collectieve inspanning. Op de borden wordt ook uitgelegd waarvoor de energie wordt gebruikt. Daarnaast voegen The Tors een persoonlijke beloning toe: de verzamelde data worden naar een mobiele app gestuurd waarin het mogelijk is om de individuele bijdrage te zien. “Dit zal mensen triggeren en hen motiveren om nog meer te bewegen.”

Hoeveel het Seenergy-concept zou kunnen bijdragen aan de stroomvoorziening van de Sluisbuurt, is op dit moment niet echt in te schatten. Daniël: “Ons doel is in eerste instantie om het concept zelf energie-neutraal te maken, om de generator en digitale informatieborden zelfvoorzienend te maken. Maar er is ook een optie voor de gemeente om de energie te gebruiken voor de gebouwen in de buurt.”

Positieve impact op het milieu
“Het is niet realistisch om te denken dat we met dit plan voldoende energie kunnen produceren om de hele buurt te ondersteunen”, zegt Matilde resoluut. "We zouden elke tegel in de Sluisbuurt moeten gebruiken en we zouden evenveel toeristen nodig hebben als in het centrum van Amsterdam. Nee, onze belangrijkste focus is om bewustzijn te creëren over beweging, gezondheid en energie.” Keisha voegt eraan toe: “Op dit moment zitten we in een lockdown, waardoor we allemaal vaker gaan wandelen. Dit bracht ons op het idee om een wandeling door de buurt wat leuker te maken door mensen hun eigen positieve impact op het milieu te laten zien.”

Het team heeft een aantrekkelijke brochure gemaakt met een plattegrond waarop iedere groep tegels te zien is, elk met een eigen uitstraling en doel. Cassandra is vooral blij met hun idee van de ‘street art’-tegels in de hoofdstraat: “We willen daar 500 tegels met straatkunst neerleggen. Die worden onwijs groot en kleurrijk!” Daniël ziet dat idee ook zitten, “niet alleen omdat het er druk zal zijn en er daarom veel voetstappen worden gemaakt, maar ook vanwege de cocreatie: we laten bewoners van het eiland zélf die tegels ontwerpen.” De Tors willen graag samenwerken met kunstenaars, maar ook met lokale scholen zodat kinderen kunnen helpen met het ontwerpen van de 500 tegels in de hoofdstraat. Elk jaar kan de ‘look’ van de tegels aangepast worden door verschillende kunstenaars of scholen – of een school in samenwerking met een kunstenaar. Echt een ‘Creative Growth Initiative’ ván buren vóór buren!

“Waarom níet zoiets doen?”
Onder de vertegenwoordigers van de gemeente Amsterdam waren Mirjana Milanovic, hoofdontwerper Sluisbuurt, en Jan Straub, senior projectmanager Zeeburgereiland. Na het bekijken van de presentaties van alle CGI-teams, was hun eerste reactie: “Waarom níet zoiets doen?” Ze waren erg onder de indruk van dit innovatieve concept en prezen de synergie van verschillende aspecten: gezondheid en welzijn aan de ene kant, en duurzaamheid en communitybuilding aan de andere kant.

“Ik denk dat we een concept hebben ontwikkeld waar we echt trots op kunnen zijn!”, besluit Cassandra.

Tijdens de kick-offweek worden de studenten onder begeleiding van fotograaf Steef Fleur, communicatiestrateeg Barbara Philipp en artdirector Matthijs Koppen creatief uitgedaagd om een tentoonstelling voor de Sluisbuurt in aanbouw te organiseren. De opdracht die ze krijgen is om de Sluisbuurt een gezicht te geven. En zo tegelijkertijd het achterliggende verhaal te ontdekken dat bewoners, samenwerkingspartners zoals de gemeente Amsterdam en lokale ondernemers, en natuurlijk de hogeschool verbindt. Aan de hand van dit verhaal leren alle belanghebbenden elkaar beter kennen en dat helpt om van de Sluisbuurt een nog mooiere plek te maken.

Placemaking voor de Sluisbuurt
De realisatie van de Sluisbuurt is enorm belangrijk voor Hogeschool Inholland. Bijna alle opleidingen in Amsterdam en Diemen verhuizen in de toekomst naar het nieuwe gebouw in die toekomstige wijk. Dit betekent dat ongeveer 7.500 studenten daar mogen studeren. Tegelijkertijd is dit hét moment voor de hogeschool om een duurzame verbinding op te bouwen met de omgeving, de bewoners en plaatselijke ondernemers. Nu al werken studenten en onderzoekers vanuit het SLUISlab op het Zeeburgereiland in multidisciplinaire vraagstukken aan placemaking – belevenisconcepten – voor de Sluisbuurt, samen met gemeente en bewoners. De kick-offweek van het Creative Future programma is een voorbeeld van hoe de samenwerking met de buurt nog verder wordt gestimuleerd.

Coronaproof tentoonstelling in Nautilus
De foto's bij dit artikel lichten al een tipje van de sluier op. Nieuwsgierig geworden? Bezichtig de tentoonstelling ‘Het gezicht van Zeeburgereiland’ op vrijdag 5 februari van 14:30 tot 15:45 uur via een openbare Teams-vergadering (klik hier) gepresenteerd door Karel Koch en Kim Hagenaar van het SLUISlab. In de uitzending geven organiserende studenten een virtuele tour waarin zij toelichting geven op het ontwikkelingsproces van hun creaties en hoe de tentoonstelling tot stand is gekomen. Wil je de tentoonstelling op locatie bekijken? Dat kan ook. Vanaf vrijdagmiddag 16:00 uur is de tentoonstelling, buiten vanaf de straat, door de ramen van Nautilus Expobar 24 uur per dag coronaproof te zien.

Adres: Nautilus, Eef Kamerbeekstraat 1006, Amsterdam.

Meer informatie over Sluisbuurt of SLUISlab is te vinden op onze sharepointpagina over de nieuwbouw Inholland Amsterdam.
Of neem contact op met lab-coördinator Kim Hagenaar: kim.hagenaar@inholland.nl

Begin 2020 startte Wina bij Inholland als associate lector Empathisch Co-Design. Ze is sindsdien ook lab lead van het Urban Leisure & Tourism Lab in Amsterdam. In deze labomgeving zet ze co-designprocessen op met studenten, onderzoekers, bewoners, bezoekers, gemeenten en (non-)profitorganisaties. “Doel is om samen, vanuit verschillende perspectieven, maatschappelijke vraagstukken aan te pakken door nieuwe kansen te ontdekken, te ontwerpen en te testen”, zegt Wina. Naast haar werk als lector heeft Wina ruim tien jaar haar eigen co-designbureau. Ze is gepromoveerd op onderzoek uit haar praktijk. Wina heeft veel ervaring met onderwijsontwikkeling bij hogescholen, de Technische Universiteit Eindhoven en THNK School of Creative Leadership. “Mijn kennis van de praktijk, het onderzoek en onderwijs wil ik verbinden en inzetten bij Inholland.”

Onderzoek en onderwijs in living labs
Met haar onderzoekslijn Societal Impact Design is Wina onderdeel van de onderzoeksgroep Creative Business. De groeiende onderzoeksgroep is volop in ontwikkeling, onder meer om onderzoek, onderwijs en beroepspraktijk verder met elkaar te vervlechten. Onderwijs en onderzoek vinden steeds meer plaats in living labs. Hier kunnen studenten zich voorbereiden op het werken in complexe contexten waar de vraag van stakeholders niet altijd duidelijk is. Ze kunnen zich ontwikkelen tot creatieve en adaptieve professionals door aan de hand van levensechte vraagstukken ontwerpend te onderzoeken. In de context van het Urban Leisure & Tourism Lab doet Wina dit in samenwerking met onderzoekers en professionals met een achtergrond in vrijetijdsbeleving, toerisme en events. Binnen de opleidingen van het Domein Creative Business krijgt het labonderwijs een steeds prominentere plek. “Toen door corona veel stages en projecten niet door konden gaan, bood het labonderwijs een welkom en uitdagend alternatief”, zegt Wina. “Sindsdien hebben de labs bewezen op zichzelf heel geschikt te zijn om onderwijs te vernieuwen. Vandaar de visie om meer domeinbreed onderwijs te gaan inrichten.”

Onderzoeksgroep Systemisch Co-design
Wina versterkt de al aanwezige design- en leiderschapexpertise van de onderzoeksgroep Creative Business. Haar onderzoekslijn is een aanvulling op die van lectoren Guido Stompff (Design Thinking) en Jürg Thölke (Authentic Leadership). De drie lectoren werken niet alleen onderling nauw samen, maar ook met lectoren van Hogeschool Utrecht, Hogeschool Rotterdam en De Haagse Hogeschool. Samen werken zij aan het oprichten van een kenniscentrum op het gebied van Systemisch Co-design. Doel is om een infrastructuur op te zetten om lessen uit leergemeenschappen (zoals labs) te delen over het systemisch perspectief in maatschappelijke vraagstukken en over de bijbehorende co-designprocessen.

Meer horen van Wina Smeenk? Kijk maandag 1 februari om 20.30 uur online naar de Fair Tourism #6: Tourism: that's us - Pakhuis de Zwijger, een gesprek over onze gezamenlijke verantwoordelijkheid als toerist.

Tim werd in september, samen met medestudenten Roosje Bosch, Melissa Mettes en Cassijn Schröder, gekoppeld aan Suzan Schouten van YoungPWR. Suzan: “Ik heb in mijn loopbaan veel geluk gehad. Van verlegen meisje klom ik op naar directeur van het weekblad Donald Duck. Niet iedereen heeft dat geluk, daarom heb ik YoungPWR opgericht; een start-up die jongeren en jonge ondernemers helpt op de arbeidsmarkt. Ik koppel ze aan bedrijven in mijn netwerk om ze ervaring op te laten doen met hun talent.” Haar opdracht aan de vier studenten was kort en krachtig: meer naamsbekendheid voor YoungPWR.

Ambitieus plan…
Enthousiast gingen de studenten aan de slag. Ze bedachten een online event waar ondernemers hun tips en tricks met jongeren delen en vragen beantwoorden. “If you can dream it, you can do it. Deze quote van Walt Disney is de lijfspreuk van Suzan. Ze spoorde ons aan groots te dromen. Met als gevolg dat het plan nogal ambitieus werd.” Het team werd uitgebreid met stagiairs en studenten van de HvA. Twaalf man sterk regelden ze een locatie (Grand Hotel Huis ter Duin in Noordwijk aan Zee), de techniek, sponsors, marketing… “Samen hebben we ervoor gezorgd dat alles tot in de puntjes was geregeld”, vertelt Tim. Wie de gasten zouden zijn, was tot twee weken voor het event nog niet duidelijk. Dat bracht de nodige spanning met zich mee. “En toen zegden Constantijn van Oranje, Erben Wennemars en DJ Kill the Buzz toe om te komen. Echt ongelooflijk!” 

Karakter belangrijker dan talent
Oud-schaatser Erben Wennemars heeft er zin in. Geanimeerd vertelt hij over zijn lange weg naar de top. “Ik was trainbaar en dat is veel belangrijker dan talent. Ik heb veel geleerd van de coaches die ik heb gehad. De eerste leerde me haalbare doelen te stellen. Als je wereldkampioen wilt worden, word dan eerst kampioen van Dalfsen.” Zijn tweede coach leerde hem dat je alles kan, tot het tegendeel is bewezen. Kan niet bestaat niet. Of hij tips heeft voor jongeren? Zeker, want in de ogen van Erben hebben topsport en ondernemerschap veel overeenkomsten. “Kijk waarom iets wel lukt, in plaats van te blijven hangen in waarom het niet lukt. En zoek naar mensen van wie je kunt leren. Durf te vragen en jezelf kwetsbaar op te stellen, ga op zoek naar wat jij nodig hebt.” 

Leer van je valkuilen
De drijfveer van prins Constantijn van Oranje om te ondernemen was nooit om de grootste te worden maar om onafhankelijk te zijn. Met het bedrijf Techleap ondersteunt en helpt hij technologisch ondernemerschap versnellen. “Twee van mijn kinderen zijn ondernemer en alleen al door naar hen te kijken en te luisteren, leer ik veel. Jongeren hebben veel online ervaring, ouderen meer levenservaring. Breng je dat samen, dan versterk je elkaar.” Zijn tip is dan ook om zoveel mogelijk mensen aan te haken bij het verwezenlijken van je droom. En om gewoon te beginnen. “Ondernemerschap is een weg van vallen en opstaan. Een ondernemer is koppig maar staat ook open om te luisteren, vragen te stellen en kennis te absorberen.” 

Hou vast aan jezelf
Als kind van een andere cultuur moest Adithya Nanuru, alias dj Kill The Buzz, vaak voor zichzelf opkomen. “Hoe vaak kreeg ik nee te horen… maar van elke nee kun je leren. Laat het je niet van je doel weerhouden, loop om de gaten in de weg heen.” De muzikale dj (hij studeerde korte tijd aan het Conservatorium) werkte onder andere samen met dj Hardwell. “Hoe gaaf is het als je je eigen ideeën op papier zet en uitvoert. Dan komt het hard aan als anderen het niet mooi vinden, en ga je aan jezelf twijfelen. Doe dat niet! Blijf vooral vasthouden aan wat je zelf mooi vindt en werk aan je gunfactor. Socialise, kom met mensen in contact. Echt, dat is heel belangrijk.” 

Groot, groter, groots
Het team van studenten kijkt vol trots terug op het YoungPWR Kickstart Event. “Van een klein naar groot evenement, met grootse gasten! Het was een mooie en bijzondere ervaring waar we heel veel van hebben geleerd. Wat de tip is die mij het meest is bijgebleven?” Tim denkt na maar moet het antwoord schuldig blijven. “Dan moet ik de livestream nog een keer terugkijken, ik was op de avond zelf te druk met werk achter de camera”.

Kijk net als Tim, de livestream terug.

Creative Business-student Jouke-Jan Middendorp (24) weet het zeker: hij wil graag vóór de camera staan. Om die droom te realiseren is hij nu druk bezig om zoveel mogelijk te leren. Zo gaat hij per 1 februari stage lopen bij videoproductiebedrijf Towel Media en speelt hij één van de hoofdrollen in de Inholland-campagne voor de Nationale Studenten Enquête (NSE), waarin studenten enthousiast worden gemaakt om de enquête in te vullen.

“Het liefst stap ik uit mijn comfortzone en ga ik dingen gewoon doén. Dus toen ik de vraag kreeg om te acteren in de NSE-campagne twijfelde ik geen moment”, aldus Jouke-Jan. “Vroeger gooide ik mails over enquêtes gelijk de prullenbak in, maar ik heb ingezien dat het echt belangrijk is om je mening te geven als daarom gevraagd wordt. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor bijvoorbeeld jouw broertje of zusje, of iemand anders die op zoek is naar een studie. Als jij jouw mening geeft via de NSE, dan help je daar ook anderen mee”.

Onderzoek naar mentale gezondheid onder jongeren
De ambitieuze Jouke-Jan weet nu heel goed wat hij wil, maar een paar jaar terug - na zijn mbo-opleiding travel & hospitality - kwam hij zelf ook in de positie dat hij niet wist welke studie hij moest gaan volgen. “Verhalen en meningen van anderen hebben mij toen geholpen met het maken van mijn studiekeuze. Nu voel ik me thuis bij Hogeschool Inholland, de sfeer is gewoon heel goed.” Jouke-Jan zit nu in het derde jaar van zijn studie bij Inholland Rotterdam. Hij heeft zojuist zijn minor AV/TV afgerond, waarin hij samen met zijn projectgroep genaamd ‘PUNT.’ onderzoek heeft gedaan naar de mentale gezondheid onder jongeren. “Het was heel leerzaam om verschillende producties met mijn projectgroep te draaien. Ik ben het meest trots op het laatste onderdeel van het project, de studiodag.”

Positieve mindset
Zelf heeft Jouke-Jan niet veel last van de ‘mentale crisis’. “Tuurlijk zijn er momenten dat ik enorm baal van de situatie, maar ik probeer altijd het positieve er van in te zien. Ik ervaar weinig stress en ik geloof erin dat alles altijd weer goed komt. Ik ga bijna beginnen met mijn stage, waar ik ook weer veel nieuwe mensen leer kennen en van die gedachte word ik gewoon heel blij. Ik zou andere studenten, die het soms misschien even niet zien zitten, aanraden om gezond te blijven nadenken. Zoek iemand die jou kan steunen en supporten en probeer altijd positief te blijven! Wat ik de afgelopen jaren ontdekt heb is dat als je wat losser in het leven staat, je uit je comfortzone stapt en dingen gelijk doet, dat je dan pas écht dingen leert. Voor mij is mijn motto niet leren = durven, maar leren = doen."

Leren = durven. Elke laatste donderdag van de maand vertelt een andere student van Inholland zijn of haar persoonlijke verhaal. Wat drijft deze studenten? Wat doen ze om lef te tonen en uit hun comfort zone te stappen en wat leren ze daarvan?

Wil jij als student ook je opleiding waarderen? Vul dan de enquête in, je vindt de link in je Inholland-inbox!

Wina Smeenk licht alvast een tipje van de sluier op: “Wanneer we begrijpen hoe onze meningen over toeristen in ons land worden gevormd, kunnen we ons misschien beter inleven in hoe andere landen ons zien wanneer wij bij hen op bezoek zijn. En vice versa.”

Urban Leisure & Tourism Lab
In het Urban Leisure & Tourism Lab in Amsterdam-Noord werken onderzoekers, docenten en studenten samen met de werkveldpartners (gemeente, bedrijven, non-profitorganisaties, bewoners en bezoekers) aan vraagstukken rondom bezoekerseconomie. Deze vraagstukken worden in de wijk opgehaald en men gaat met elkaar op zoek naar nieuwe toeristische en vrijetijdsconcepten. Als lector Empatisch Co-Design ligt Wina’s interesse met name in de wijze waarop partijen met behulp van participatieve en co-creatieve designtechnieken tot sociale innovaties komen.

Empathisch co-design
“Co-design is inherent aan samenwerken”, zegt Wina. “Voor mij gaat het erom dat je samen met de betrokkenen van een vraagstuk onderzoekt wat het gezamenlijke en individueel belang is om iets te veranderen. En dat begint met goed naar elkaar te luisteren. Als je niet je best doet om te begrijpen waarom een ander iets belangrijk vindt of welk belang iemand heeft, dan kom je er samen niet uit.”

“Een stapje verder dan begrip ligt empathie: je inleven. Zijn wij behalve bewoner van een gebied, stad of plek, niet net zo goed zelf ook toerist of dagjesbezoeker? En kunnen we onze eigen positieve en negatieve ervaringen niet inzetten om ons beter en bewuster te gedragen in het buitenland? En andersom, om bezoekers die hierheen komen dezelfde gastvrijheid te bieden die wij elders ontvangen?”

Een faire omgeving
Vanuit een beter begrip voor andermans behoeften kunnen we met elkaar wellicht alternatieve concepten verzinnen, aldus Wina: innovatieve producten en diensten voor de vrijetijdssector en het toerisme, die wel aansluiten bij die behoeften van mensen, maar minder overlast bezorgen. Ze denkt aan de inmiddels uit het straatbeeld verdwenen bierfiets. “Het is te makkelijk om te zeggen dat de toerist altijd maar waardevol moet zijn, terwijl het systeem eromheen vaak economisch profiteert. Ook de ondernemer die die fiets aanbiedt, heeft een bepaalde verantwoordelijkheid. Of de gemeente die de vergunning verstrekt. Ik denk dat je die verantwoordelijkheid meer met elkaar moet nemen, in plaats van te wijzen naar de toerist."

Mariëlle volgt de opleiding Tourism Management bij Inholland Haarlem. Haar stage bij een specialist in wellness- en kuurvakanties stopte toen de boekingen sinds half maart uitbleven. “Op zich logisch, maar ik kreeg er wel de kriebels van”, vertelt Mariëlle. “Hoe moest ik nu verder? Toen kwam mijn studieloopbaanbegeleider met het CGE-programma. Op basis van onder meer motivatie, competenties en leerdoelen werd ik ingedeeld in een groep die aan de slag ging voor Citylab Haarlem en Haarlem Food Future. Met als opdracht om een nieuwe, maatschappelijk relevante toepassing voor olifantsgras te bedenken.”

Snel schakelen
Mariëlle: “We hadden elkaar nog nooit ontmoet en alle contacten verliepen digitaal. Dat was in het begin een beetje raar, maar we hadden een superfijne groep waarmee we lekker konden werken. Er moest veel gebeuren in korte tijd en onderling moesten we snel schakelen. Daardoor heb ik mijn flexibiliteit enorm verbeterd, wat een van mijn leerdoelen was. Ook heb ik veel geleerd op het gebied van online samenwerking, wat zeker de komende jaren van pas gaat komen.”

De groep bedacht een concept voor Happy Soups. Daarbij krijgen mensen die ‘een extraatje kunnen gebruiken’ een beker soep aangeboden. Gemaakt van gered voedsel en geserveerd in bekers van olifantsgras, een duurzaam geteelde grondstof. “Deskresearch was een ander belangrijk leerdoel. Dat heb ik onder meer gedaan door me te verdiepen in olifantsgras en mijn bevindingen samen te vatten. Daarnaast heb ik aanleunwoningen in de regio Haarlem in kaart gebracht, en die benaderd om te onderzoeken of bewoners interesse hadden in Happy Soups.”

Terug naar de tekentafel
“We zijn in het proces een paar keer teruggestuurd naar de tekentafel. Dat is op het moment zelf niet fijn, want de opdrachtgever is dan nog niet tevreden. Maar het is wel heel leerzaam en het heeft tot een beter resultaat geleid, waar we uiteindelijk heel trots op zijn en wat we zelfs hebben mogen presenteren aan minister Van Engelshoven. Dat had ik half maart allemaal niet kunnen bedenken. CGE was voor mij echt een uitkomst, anders had ik nu mijn derdejaarsstage nog moeten doen. Nu heb ik dat jaar kunnen afronden en hoop ik dit jaar af te studeren.”

Positive Provocation
Jasmien El Dahshan, student Leisure & Events Management aan Inholland Diemen, vond het na een eerdere afgekeurde stage-opdracht riskant om in deze tijd een stage in de eventbranche te zoeken. “Na contact met de opleidingsmanager mocht ik aan de slag binnen het team dat vanuit het ULT-lab en het SLUISlab een ‘Positive Provocation’ ging ontwikkelen voor Amsterdam-Noord en Zeeburgereiland. Dat heeft geleid tot het concept van een app die bijdraagt aan het verspreiden van toerisme, door met een flexibele toeristenbelasting te werken. Drukke wijken als het centrum zijn rood, daar betaal je het hoogste bedrag. Rustige gebieden, bijvoorbeeld campings aan de rand van de stad, zijn groen en daar betaal je niets. Zo kan een toerist de verblijfskosten drukken én spreid je toerisme over de stad. Bovendien worden de opbrengsten van de toeristenbelasting terug geïnvesteerd in de betreffende wijk.”

Stad in balans
“We hebben een persbericht verspreid en op social media gedeeld om reacties te krijgen van bewoners, ondernemers, ambtenaren en politici. Je bent niet zozeer bezig bent met een zelfbedacht concept omdat het je ‘wel leuk lijkt’, maar met een echt bestaand probleem dat leeft onder inwoners. Ik ben zelf geboren en getogen Amsterdamse en vind het heel gaaf om in mijn eigen stad na te denken over oplossingen om het – wat mij betreft uit de hand gelopen – massatoerisme wat meer in balans te krijgen. Die vertaalslag van idee naar praktijk, alles waar je dan tegen aanloopt, is heel leerzaam.”

“Meestal heb je veel kaders en regels bij schoolopdrachten. Hier had ik het gevoel dat we echt vrij werden gelaten en dat niks fout was. Alles in samenspraak met de opdrachtgever natuurlijk, van wie we regelmatig feedback kregen. Maar we mochten al onze creativiteit aanwenden en inzetten en zo ontwikkel je jezelf heel snel. Dat helpt me straks weer bij mijn afstudeeropdracht en natuurlijk ook na mijn afstuderen. Ook vond ik het prettig om dit met studenten van andere opleidingen te doen. Iedereen werkt vanuit zijn of haar eigen vakgebied, heeft een andere aanpak en werkt met andere modellen. Heel interessant. En, ook niet onbelangrijk, zo kan ik mijn derde jaar goed afronden en me volledig storten op het afstuderen.”

Samen met de Hogeschool van Amsterdam (penvoerder), Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten en sinds kort ook de Gerrit Rietveld Academie vormt Inholland het samenwerkingsnetwerk Centre of Expertise (CoE) for Creative Innovation. Na een periode waarin geïnvesteerd is in innovatie- en kennisnetwerken en thematische innovatielabs, is de laatste maanden vooral ingezet op de herprofilering van het CoE. Aanleiding daarvoor was de toetreding van de Gerrit Rietveld Academie als vierde partner, maar ook de nieuwe rol van een Centre of Expertise, zoals de Vereniging Hogescholen die had voorgesteld: als motor voor het oplossen van maatschappelijke vraagstukken.

Kick-off
De vier hogescholen vierden samen met vertegenwoordigers uit het werkveld en partners uit Amsterdam de doorstart van het CoE én de lancering van de nieuwe naam tijdens een online kick-off. Het bestuur en de programmaraad van het netwerk blikten terug op de successen van de afgelopen zeven jaar die de toegevoegde waarde van deze samenwerking voor het onderwijs, onderzoek en grootstedelijke thema’s wel bewezen hebben. “Eigenlijk hebben we teruggekeken naar wat is er opgebouwd de afgelopen jaren, welke lessen we daaruit kunnen leren, en wat we meenemen naar een nieuwe fase waarin we weer volop nieuwe projecten gaan opstarten”, vertelt Peggy van Schijndel, manager Onderzoek en Innovatie, die tijdens de kick-off een korte presentatie verzorgde over het Urban Leisure & Tourism Lab.

De burgers in de wijk
Naast het ULT-lab werden nog drie andere parels gepresenteerd die binnen het CoE zijn opgebouwd. Peggy ziet daarin een rode draad: “We zoeken allemaal naar die verbinding tussen de vraagstukken in de stad en de bijdrage die de creatieve industrie kan leveren aan een duurzame en inclusieve samenleving. En we doen dat elk met nét weer een andere ontstaansgeschiedenis, in combinatie met studenten, docenten, partijen uit de creatieve industrie en betrokkenen, in ons geval de burgers in de wijk.”

Creatieve innovaties
Die lokale bevolking weet precies waar de uitdagingen liggen in de eigen woonomgeving, zoals het plaatselijke toerismevraagstuk. “Als je daar dan creatieve professionals aan toevoegt – ontwerpers bijvoorbeeld – dan kunnen zij gezamenlijk tot creatieve innovaties komen. Het Centre of Expertise krijgt niet voor niets de naam ‘Creative Innovation’: dat gaat dus juist over kennis in thema’s als gezondheid, duurzaamheid of energietransitie, én de bijdrage die de creatieve professional daar met methoden en technieken aan kan leveren.”

Langs het slingerpad van het creatieve proces
De inbreng van Inholland in dit Centre of Expertise komt vooral vanuit het creatief-zakelijke domein. Er is bij Inholland heel veel commitment om vanuit onderwijs en onderzoek bij te dragen aan een meer duurzame en inclusieve stad, juist ook binnen de creatieve opleidingen. Die maatschappelijke gedrevenheid is nu sterker verweven in dit gezamenlijke Centre of Expertise. Zoals Marij Urlings, directeur domein Creative Business, in haar videoboodschap over het CoE for Creative Innovation zegt: “We zijn verheugd dat maatschappelijke vraagstukken nu ook in dit Centre of Expertise een belangrijke rol gaan spelen. (…) Wij zijn er trots op om langs het slingerpad van het creatieve proces een bijdrage te leveren aan uitdagingen in de maatschappij.”

Met een recordaantal van 500 online toeschouwers sprak Guido Stompff vrijdag 27 november zijn lectorale rede uit als lector Design Thinking van Hogeschool Inholland. Die belangstelling verbaast niet, want design thinking is ‘hot’. Guido tilt zijn expertise een stuk verder door zich te richten op teams. “Want in teams begint de echte innovatie. Hoe je daar komt? Door met elkaar de kracht van verbeelding te benutten.”

Design thinking is problemen oplossen zoals ontwerpers dat doen. Het is een zeer bruikbare methode voor met name ingewikkelde, maatschappelijke vraagstukken. Daar spelen vaak verschillende belangen en perspectieven. Design thinking leert je uitzoomen, de verschillende perspectieven te bekijken, daarvoor oplossingen te ontwerpen, zodat er een stortvloed van ideeën ontstaat. Vervolgens kun je tot de verrassende ontdekking komen dat tussen al die ideeën een of zelfs meerdere oplossingen zitten waar iedereen blij van wordt. Of zoals Guido dit wonderlijke proces omschrijft: “Design thinking is leren door creëren".

Echte opdracht met design thinking
Hoe verrassend design thinking uitpakt, ervaren studenten van Inholland nu al. “De nieuwe generatie heeft de flexibiliteit om met design thinking de wereld te verbeteren.” Om dat te bewijzen krijgt Julia van der Kolk, student Creative Business, het podium. Samen met vijf studenten van andere Inholland-opleidingen kreeg zij de opdracht om iets met olifantsgras te doen en daarmee een duurzame, maatschappelijke toepassing te ontwikkelen.

Op de fiets en in gesprek met mensen
“We begrepen dat je van olifantsgras alternatief plastic kunt maken”, vertelt Julia. “We bedachten vervolgens wat toepassingen, zoals een doggybag en een picknickmand, en kwamen uiteindelijk op het idee om bekers te maken en die te vullen met soep van overgebleven groente. Maar wie konden we blij maken met de soep? Dat werd een zoektocht en we ontdekten dat soep eten een mooi sociaal bindmiddel is in buurthuizen. Hoe we tot dat inzicht kwamen? Door op de fiets te stappen en in gesprek te gaan met mensen.” Het begin van het project vond Julia best spannend. “We wisten van tevoren ook echt niet wat het resultaat zou zijn. Maar onze opdrachtgevers reageerden uiteindelijk heel enthousiast.”

Creatief zwermen
In zijn lectorale rede breekt Guido een lans voor design thinking in teams als methode om de taaie vraagstukken van vandaag te kraken. “Alleen met elkaar hebben we voldoende brainpower. Samen kom je in een bijzonder proces van ‘creatief zwermen’ waarbij je als team tot oplossingen komt: net als een vlucht vogels weet geen enkel individu waar de groep heen gaat.” Inmiddels heeft Guido ontdekt wat het leidende principe is in dit creatieve groepsproces. “Het is de kracht van verbeelding. Zodra je oplossingen begint te schetsen, ontstaat een gemeenschappelijke taal die onderlinge tegenstellingen binnen teams overstijgt. Mensen gaan samenwerken.”

Verschillende vormen van verbeelding
Volgens Guido zijn er twee dingen nodig om de verbeelding en het teamproces op gang te brengen. “Je moet als team een beeld hebben van de huidige situatie en van de toekomstige: laat zien waar je naartoe wilt. Daarnaast luistert het nauw welke vormen van verbeelding je voor welk team inzet. Bij het creëren van ideeën in multidisciplinaire teams werken memoblaadjes goed om snel te kunnen schetsen en uit te gummen. Bij cocreatie met bijvoorbeeld participerende bewoners en gebruikers kun je het beste objecten inzetten om te bouwen en knutselen. Wil je je opdrachtgever overtuigen, dan presenteer je een toekomstdroom die van het scherm spat. En er is de fase waarin je je idee onder gebruikers wilt testen. Leg hen dan realistische, maar schetsmatige beelden voor. Het zijn verschillende vormen van verbeelding die je in een ontwikkelingsproces allemaal nodig kunt hebben.”

Nieuwe generatie studenten
Guido is al twintig jaar bezig met design thinking en tien jaar met verbeelden. “En ik leer nog steeds door te doen. Niet voor niets heb ik mijn eerste inzichten over verbeelding al viermaal herzien. Nu wil ik een nieuwe generatie studenten opleiden om Nederland een beetje creatiever te maken. Verbeelden kan hierin de motor zijn. Bij Inholland ligt het accent op sociale innovaties, leren in labs, participatie en inclusie. Ik ben blij dat ik daaraan kan bijdragen.”

Authentiek en toegankelijk
Huug de Deugd, lid van het College van Bestuur, zorgt voor het officiële tintje tijdens de livecast. Hij spreekt Guido op afstand toe: “Je bent zeer betekenisvol voor het Domein Creative Business en heel Inholland. Jouw komst helpt ons op de weg die we met de hogeschool al wilden opgaan: meer denken vanuit ontwerp.” Huug demonstreert vervolgens letterlijk de kracht van verbeelding door Guido te inaugureren met de symbolische uitreiking van een traditioneel ‘Inholland-beeldje’ voor lectoren. “We zijn trots je in ons midden te mogen hebben.” Trots is ook Marij Urlings, directeur van het Domein Creative Business. “Met het verbeelden breng je de Creative Future-visie van ons domein een stap verder. Je bent authentiek en toegankelijk. Ik verheug me op een mooie voortzetting van onze samenwerking.”

Twee keer de ‘verkeerde’ studiekeuze maken, waardoor je het drukke studentenleven in de ene stad moet verruilen voor het leven bij je ouders thuis, mét 12 huisdieren. Communicatiestudent Jules ten Cate (21) maakte vorig jaar een nieuwe start bij Inholland Rotterdam, nadat ze eerder twee verschillende studies volgde in Maastricht. ‘Drie maal is scheepsrecht’ is een spreekwoord dat voor Jules opgaat. “Bij Inholland zit ik nu eindelijk op mijn plek”. Wat is Jules haar verhaal over het maken van haar studiekeuzes? Wat heeft ze van de periode in Maastricht geleerd? En op welke manier stapt zij nu regelmatig uit haar comfortzone?

Op haar zeventiende rondde Jules haar middelbare school af. Na een tussenjaar in het buitenland besloot ze van Rotterdam te verhuizen naar Maastricht. Ze begon met haar opleiding op de Taalacademie. “Deze opleiding was op dat moment mijn enige doel. Maar ondertussen werd ik ook lid van een studentenvereniging en maakte ik nieuwe vrienden. Ik had het toen drukker met student zijn dan met studeren.” Na een aantal maanden besloot Jules dan ook om te stoppen met de opleiding. “Dit moest ik aan mijn ouders vertellen. Ik vond het zo eng dat ik ze uiteindelijk een brief heb geschreven. Gelukkig hadden ze begrip voor mijn keuze”.

Studiekeuzestress
Jules wilde haar geliefde studentenleven in Maastricht niet verlaten, dus koos ze voor de lerarenopleiding Engels. Toen haar stage aan het einde van het jaar vroegtijdig werd beëindigd ontstond er stress bij Jules. Ze wilde niet het studiejaar opnieuw doen of een andere stage volgen. “Twee weken voor de inschrijfdeadline van een nieuw studiejaar besloot ik toch terug te gaan naar Rotterdam, naar mijn ouders. Ik moest binnen twee weken een nieuwe studie vinden. Maar ik zat op dat moment niet lekker in mijn vel. Het stoppen bij mijn tweede studie zorgde ook voor een deuk in mijn zelfvertrouwen.” Jules werd via de vriend van haar zus gewezen op de studie Communicatie bij Inholland Rotterdam. Ze bezocht een meeloopdag en was gelijk verkocht. “Het voelde als thuiskomen. Letterlijk, omdat ik na drie jaar Maastricht weer terug kwam in mijn stad én omdat ik me gelijk goed voelde bij de sfeer die er in het gebouw hing. Het gebouw is groot, maar erg toegankelijk.”

Jezelf tegenkomen
“Ik ben mezelf de afgelopen jaren wel een aantal keer tegengekomen. Maar wat ik geleerd heb in dit proces is dat ik op mijn eigen gevoel moet vertrouwen en dat moet volgen. Nu ben ik op mijn plek bij Inholland. Dit komt vooral door mijn medestudenten en de docenten. Zij zijn erg vriendelijk en altijd bereid om mij te helpen. Ik heb voor het eerst bij een opleiding het gevoel van: ‘ja', en ik zie mezelf later in deze branche werken. Ik zou studenten dan ook aanraden om bij meerdere opleidingen Open Dagen te bezoeken en om niet te vergeten ook een plan b te maken.”

Terug naar het ouderlijk nest
Nu woont Jules weer bij haar ouders in Berkenwoude, een klein dorpje net buiten Rotterdam. “Ik vind het heel gezellig bij mijn ouders. We hebben twaalf huisdieren, zes honden, vijf katten en een konijn. Dus het is een drukke boel bij ons thuis. Het hele thuiszitten tijdens de coronaperiode heb ik dus ook niet als vervelend ervaren, want ik vermaak me hier wel.”

Over je grenzen heen
Jules stapte de afgelopen jaren regelmatig uit haar comfortzone, zo ook bij Inholland. Naast haar studie begeleidt Jules namelijk verschillende studenten als ‘studentbuddy’ van het Studentsucces Centrum. “Ik heb het aangedurfd om mezelf hiervoor aan te melden. Ik ben een rustig en introvert persoon, maar ik wilde graag ook buiten mijn klas om nieuwe mensen leren kennen. Het SSC was hiervoor de perfecte plek. Daarnaast heb ik de afgelopen jaren op veel verschillende vlakken veel ervaring opgedaan, hier kan ik de eerstejaars goed mee helpen tijdens onze één-op-één coachingsessies. We organiseren nu één keer per week een ‘social hour’, studenten kunnen dan digitaal even binnenstappen om met ons, en met elkaar, te kletsen.” Door zich aan te melden als Studentbuddy is Jules over haar grenzen heen gegaan. “In deze rol moet ik best vaak op de voorgrond treden, wat ik normaal gesproken niet doe. Ik zit nu soms op locatie in Rotterdam, in lokaal 0-211, waarbij ik mensen moet ontvangen en presentaties moet geven, dat vind ik allemaal nog steeds best spannend, maar deze periode is tot nu toe erg nuttig en leerzaam”.

Leren = durven. Elke laatste donderdag van de maand vertelt een andere student van Inholland zijn of haar persoonlijke verhaal. Wat drijft deze studenten? Wat doen ze om lef te tonen en uit hun comfort zone te stappen en wat leren ze daarvan?

Wil je als student deelnemen aan het social hour van het SSC? Meer informatie daarover vind je op het Rotterdam portaal.

Redouan Ait Chitt, oud-student Creative Business, is onlangs geëerd voor zijn inzet en betrokkenheid in zijn stad Gorinchem. Als blijk van waardering heeft de 31-jarige Gorcumse topbreakdancer en inspirator voor zijn dansgroep “BreakSquad” een dansstudio gekregen, een lichtsculptuur met zijn motto en is hij benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

No Excuses, No Limits
De oud-student Creative Business laat met zijn motto ‘No Excuses, No Limits’ zien dat je met wilskracht en vastberadenheid vooroordelen kunt doorbreken en je passie kunt ontwikkelen. Bekijk hieronder de video van zijn benoeming tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

De studenten pitchten hun presentaties in de collegezaal van het Inholland-gebouw. De ‘Dragons’ konden dit vanachter hun computer volgen via Teams. De techniek dreigde even roet in het eten te gooien waardoor de eerste groep haar pitch over moest doen. Maar dankzij de nodige flexibiliteit en enig improvisatiewerk lukte het toch om alle presentaties over het voetlicht te brengen. Daarbij waren de Dragons onder de indruk van de creativiteit en vooral de praktische toepasbaarheid van de ideeën van de vijf groepen studenten. "Het ziet er heel goed uit", zei eenzaamheidsdeskundige Jeannette Rijks naar aanleiding van één van de presentaties. "Veelbelovend, ik wil hier later nog wel eens over doorpraten!".

Lonely Losers Festival
Iedere groep had zich gefocust op een zelfgekozen doelgroep, waarvoor zij met behulp van Design Thinking met oplossingen moesten komen om (het gevoel van) eenzaamheid te bestrijden. Dat leidde onder meer tot concepten als The Rolling Show, een wekelijkse online talkshow waarin gasten met een fysieke beperking anderen inspireren door te vertellen wat ze allemaal wél kunnen. Voor de single millenials was een app bedacht die helpt om gevoelens van eenzaamheid om te zetten in iets positiefs. Met daarnaast het Lonely Losers Festival, waar je niet met vrienden maar juist alléén naartoe gaat en op basis van interesses een gekleurd armbandje krijgt als aanknooppunt voor gesprek. En voor de groep Mantelzorgers was er het idee van de Homiebox, een workshop door een trainer aan huis (van kookcursus tot schilderen) en een ‘moment of zen’, een rust- en verwendag voor Mantelzorgers.

Hier moeten jullie iets mee!
Ook het idee voor ouders waarvan de kinderen de deur uit zijn, de empty nesters, scoorde hoge ogen. Voor die doelgroep bedachten de studenten een digitaal fotolijstje, waar kinderen een foto naartoe kunnen sturen, al dan niet vergezeld van een gesproken bericht. Die functie bestaat natuurlijk al via bijvoorbeeld Whatsapp, de studenten wilden echter juist iets dat niet via social media gaat maar direct de huiskamer (en harten) van de ouders in. "Dit gaat over mij!", reageerde één van de Dragons in de chat. "Waar kan ik deze kopen? Ik wil hem meteen hebben! Ik vrees dat dit zó’n goed idee is, dat jullie hier wel wat mee moeten doen!".

Vrienden 'vangen' 
Uiteindelijk kozen de Dragons de groep die kwam met een Pokemon-achtige app, waarmee auditief beperkten digitaal en ‘in het echt’ contact met elkaar kunnen maken om zo nieuwe vrienden te ‘vangen’. Een toepassing die volgens de Dragons goed is toegesneden op de doelgroep en die bovendien aanhaakt bij een al bekende en populaire app, waardoor de drempel om nieuwe mensen te ontmoeten enorm wordt verlaagd. Ook over dit idee wilden één van de Dragons graag nog eens doorpraten. Kortom, voor de studenten is deze module weliswaar met succes afgerond, van de gepresenteerde concepten zullen we ongetwijfeld nog meer horen…

Isis Jonker (18), student International Creative Business in Den Haag, rondde afgelopen zomer haar vwo af. In haar vijfde jaar ontdekte Isis dat ze liever een hbo-opleiding wilde volgen, in plaats van een universitaire studie. Na het bezoeken van een Open Dag en een dag Proefstuderen, wist ze het zeker: hier wilde ze bij horen. Waarom koos Isis voor Inholland? Hoe beleeft ze haar studententijd en wat heeft ze in deze korte periode al over zichzelf geleerd?

Direct bij de start van de opleiding was Isis al erg betrokken bij de hogeschool. Op Instagram scrolde ze langs een vacature voor studentmedewerker bij het Studenten Initiatieven Fonds (SIF). Zonder enige twijfel ging Isis de uitdaging aan. Ze toonde lef en met al haar enthousiasme en open houding werd ze aangenomen. Nu staat ze aan de start van het opzetten van het fonds. Dit voelde voor Isis als dé kans om zichzelf als eerstejaars te laten zien. “Ik dacht: dit heb ik nog nooit gedaan, ik ga het gewoon doen.” Isis houdt van nieuwe dingen proberen en wil graag veel ervaring op doen. Ze leerde al snel dat het belangrijk is dat je zelf het initiatief neemt. “Wat ik de afgelopen periode heb geleerd is dat de energie die je uitstraalt, ook de energie is die je terugkrijgt.”

Het studentenleven anno 2020
Het volgen van online meetings voor het SIF én het volgen van colleges doet Isis allemaal vanuit haar studentenkamer in Leiden. Ze had wel een ander beeld van hoe haar eerste jaar zou verlopen. “Het is natuurlijk een beetje een gekke situatie, ik zou liever vaker dan één keer per week naar Den Haag afreizen.” Isis mist de interactie met de docenten en medestudenten. Samen met 15 andere huisgenoten zit ze thuis in hetzelfde schuitje: “Dat is soms druk, maar ook gezellig”. Uiteraard had Isis de studententijd iets anders voorgesteld, maar ze heeft al veel vrienden gemaakt: “Ik werd in een projectgroepje gezet en met die meiden spreek ik vaak online af. Ik vind het ook belangrijk om contact te houden met de mensen in mijn klas.”

Jezelf kunnen zijn
Isis is blij met haar keuze voor Inholland: “De vibe is gewoon goed. Iedereen is lekker open en zichzelf. Ik voel me geaccepteerd voor wie ik ben en ik kan mezelf zijn. De docenten kennen je bij naam, dus het voelt voor mij ook erg persoonlijk.” Ze raadt nieuwe studenten dan ook aan om een (Online) Open Dag te bezoeken: “Toen ik bij de Open Dag van Inholland kwam, maakte ik kennis met Creative Business docent Leslo Wanders. Hij was zo open en enthousiast, wat mij daardoor ook erg enthousiast maakte. Ik kreeg gelijk een beter beeld van de opleiding. Zelfs mijn moeder was direct overtuigd.” Naast de Open Dag ging Isis ook een dag Proefstuderen. Hier kon ze ook andere studenten ontmoeten. “Twee meiden die ik op die dag heb ontmoet, spreek ik nog regelmatig. Het helpt heel erg om naar een Open Dag te gaan, om zo al wat mensen te leren kennen en een beter beeld te krijgen van je studie. Het is gelijk een goed begin!”

Leren = durven. Elke laatste donderdag van de maand vertelt een andere student van Inholland zijn of haar persoonlijke verhaal. Wat drijft deze studenten? Wat doen ze om lef te tonen en uit hun comfort zone te stappen en wat leren ze daarvan?

Om elkaar en de wereld te laten zien dat we de Duurzame Ontwikkelingsdoelen ondersteunen (SDG’s), doet Hogeschool Inholland samen met talloze andere organisaties, gemeenten, onderwijsinstellingen en bedrijven mee aan de SDG-vlaggenactie. Op 25 september 2020 is het vijf jaar geleden dat de wereld de SDG’s omarmde, die de wereld op weg moeten helpen naar een “inclusieve, rechtvaardige en duurzame maatschappij in 2030.” Deze dag vindt ook de vijfde SDG Action Day plaats.

Net als vele andere organisaties en instellingen wappert vrijdag de SDG-vlag bij gebouwen van Inholland om support te betuigen. Ook op landelijk niveau is het hoger beroepsonderwijs aangesloten bij de SDG’s. Op 9 mei jongstleden ondertekende Maurice Limmen, voorzitter van de Vereniging Hogescholen, het SDG Charter tijdens het jaarcongres van de Vereniging. Inholland tekende het charter al eerder. De profilerende thema’s die zijn uitgewerkt in de visies De Gezonde Samenleving, Duurzame Oplossingen en Creative Future geven invulling aan de bijdrage van Inholland aan de SDG’s.

De SDG’s (Sustainable Development Goals of Duurzame Ontwikkelingsdoelen) zijn zeventien doelen om van de wereld een betere plek te maken in 2030. De SDG’s zijn afgesproken door de landen die zijn aangesloten bij de Verenigde Naties (VN), waaronder Nederland. De doelen kwamen er op basis van wereldwijde inbreng van organisaties en individuen. De Duurzame Ontwikkelingsdoelen startten in 2015 en lopen nog tot 2030. Ze zijn een mondiaal kompas voor uitdagingen als armoede, onderwijs en de klimaatcrisis. Het zijn de opvolgers van de Millenniumdoelen, die liepen van 2000 tot 2015.

Ga voor meer informatie naar www.sdgnederland.nl

“We wilden deze kick-off graag op het bouwterrein van de Sluisbuurt laten plaatsvinden”, legt Karel Koch, lablead van het SLUISlab, uit. Het terrein wordt door het ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam en bouwbedrijf Dura Vermeer bouwrijp gemaakt. De komende tien jaar gaan zij zich gezamenlijk bezighouden met de ontwikkeling van deze nieuwe wijk. “Ze zijn op dit moment druk bezig met de voorbereiding voor de infrastructuur”, vertelt Karel. “Het bouwterrein is nog niet veilig genoeg, maar het is ons gelukt om toestemming te krijgen om pal ernaast, bij ‘Keet Zeeburgereiland’ onze kick-off-week te organiseren.”

Nautilus
“Het plan was om vanaf september 2020 met ons SLUISlab op een tijdelijke locatie te zitten in de Sluisbuurt”, gaat Karel door. “Er zou ook tijdelijke horeca komen, maar dat is nog even uitgesteld door de gemeente. Wel hebben we een plek gevonden in een pand in de naastgelegen Sportheldenbuurt: Nautilus. Vanaf nu zitten de onderzoekers van het SLUISlab daar elke donderdag, samen met CGI-leerregisseur Esther Bouw en haar studenten.”

Esther Bouw vult aan: “Buurtonderzoek en dingen uitproberen zijn belangrijk voor de CGI-studenten; om dat goed te kunnen doen wilden we zo graag het terrein op!” Esther begeleidt de komende twintig weken evenzoveel studenten in multidisciplinaire vraagstukken rondom ‘placemaking’ voor de Sluisbuurt. Het gaat hierbij om belevenisconcepten met een tijdelijk karakter, om de openbare ruimte aantrekkelijk te maken voor en met de buurtbewoners. CGI-studenten volgen uiteenlopende opleidingen aan verschillende vestigingen van Inholland. Deze lichting is afkomstig van Leisure & Events Management, Verpleegkunde, Facility Management, Tourism Management (Nederlands- en Engelstalig) en Creative Business (Nederlands- en Engelstalig).

‘Placemaking Picknick’
Tijdens de kick-off-week hebben de studenten onder begeleiding van beeldend kunstenaar Rob Voerman en industrieel ontwerper Davy Wouda een podium en festivalmeubilair ontworpen en gebouwd. Een mooie manier om met elkaar kennis te maken en gelijk al in teams samen te werken. Cris van Dijk, student Verpleegkunde, vertelt daarover: "Gewoon dóen, dat leerde ik tijdens de week. We zijn handiger dan gedacht! Door krachten te bundelen kun je met iets simpels iets moois neerzetten."

Op vrijdag werd het startsein voor het CGI-semester gegeven tijdens het programma ‘Placemaking Picknick’, waarbij de presentatie in handen was van Karel Koch en Noor Mohamed, student Leisure & Events Management.

Rondleiding op het bouwterrein
Een nieuwbouwquiz en een rondleiding op het bouwterrein vormden onderdeel van het programma. Merel de Boer en Myrthe Dortants van het Inholland-voorbereidingsteam nieuwbouw Amsterdam brachten de studenten in spelvorm onder meer bij dat het silhouet van de Sluisbuurt is geïnspireerd op de Canadese stad Vancouver.

Roelof Veen (omgevingsmanager) en Roy Belmer (directievoerder) van de gemeente Amsterdam legden tijdens de rondleiding uit dat op het terrein een laag zand is gestort die op sommige plekken 5 meter dik is. Deze zandlaag zorgt ervoor dat de onderliggende grond in de loop van de tijd door het gewicht inklinkt, waardoor er een stabiele bodem ligt die de infrastructuur kan dragen. Onder andere voor het fundament van gebouwen moet een deel van het aangebrachte zand weer worden afgegraven. Daardoor tekent de omtrek van het Inholland-gebouw zich al af en dat was duidelijk te zien!

Zichtbaar in de buurt
Kim Hagenaar, coördinator van het SLUISlab, blikt tevreden terug op het evenement: “Het mooie is dat we hier met het SLUISlab het nieuwbouwteam van de Inholland Service Organisatie, de CGI-studenten en docenten, collega’s van de onderzoeksgroep Creative Business én medewerkers van de gemeente Amsterdam aan elkaar koppelen. Zo brengen we placemaking, nieuwbouw en vernieuwing rond leren en onderzoeken bij elkaar. Ook in Nautilus gaan we nu aan de slag met studenten, onderzoekers, bewoners én partners uit het werkveld. Zo worden we letterlijk zichtbaar in de buurt en kunnen we makkelijker de mogelijkheden voor onze studenten verkennen. Gelukkig zie ik bij alle partijen veel flexibiliteit en vertrouwen: we gaan het gewoon dóen!”

Met een relaxte glimlach lopen drie studenten van de Associate degree Crossmediale Communicatie rond in het atrium van het hoofdkantoor van T-Mobile. Ze hebben de organisatie in handen van een brainstormevent om innovatieve concepten te bedenken met 5G-technologie. Terwijl hun studiegenoten hun ideeën uitwerken, stellen de drie vast dat het event op rolletjes loopt. “Ik had dit nooit geleerd als ik in de schoolbanken was blijven zitten”, zegt een van hen. “Het smaakt absoluut naar meer.”

Leestijd +- 4 minuten

T-Mobile wil in 2020 een landelijk dekkend 5G-netwerk uitrollen. Met de komst van 5G ontstaat er een waaier aan nieuwe technologische mogelijkheden. Denk aan toepassingen rond e-health, zelfrijdende auto’s en nog veel meer. Dit vraagt om nieuwe concepten die de wereld een beetje beter kunnen maken. Op 6 februari waren studenten van de Associate degree Crossmediale Communicatie uitgenodigd om op het hoofdkantoor van T-Mobile creatieve concepten te ontwikkelen.

Vrije denkers
“Echte innovatie komt van vrije denkers buiten organisaties”, zegt Ewout Karel, Innovatiemanager bij T-Mobile. “Mensen met een open blik, die lateraal denken, zoals studenten. Maar je hebt organisaties zoals T-Mobile nodig om innovaties verder te ontwikkelen. Op basis van gedeelde passies ontstaat de ideale match met start-ups en studenten.” Een uitgelezen kans om die match te zoeken is volgens Karel het 5G-netwerk. “Het is alsof we een volstrekt nieuw spoorwegennet aanleggen. Nu moeten we nog verzinnen wat we op dat lege spoor willen laten rijden.”

Samen met studenten
T-Mobile heeft twee onderzoekslocaties om 5G-concepten te ontwikkelen. Daarnaast werkt het telecombedrijf met studenten van verschillende hogescholen. “Nieuw is dat de studenten van Inholland het event zelf organiseren en dat doen ze bizar strak”, zegt Karel. “Daar kunnen ze in verder als ze willen.”

Uitgewerkt draaiboek
De organisatie van dit event ligt in handen van drie studenten Crossmediale Communicatie: Bo van der Werf, Floor Cremers en Jeffrey van de Velde. Terwijl hun medestudenten in het gigantische atrium van het T-Mobile hoofdkantoor aan magenta picknicktafels de wildste concepten bedenken, bespreken ze het volgende actiepunt in hun detaillistisch uitgewerkte draaiboek. Langzaamaan overheerst de trots: het event verloopt succesvol.

Wervingscampagne ontwikkelen
“Ik wilde dit event helpen organiseren,” vertelt Jeffrey. “Onder meer omdat ik later graag in de public relations werk. Oktober vorig jaar begonnen we met dit project. We zetten een campagne op om studenten te werven. Het is een lastige doelgroep om over te halen. We ontdekten dat vooral het leren brainstormen interessant voor hen is. Dat stelden we dan ook centraal in onze wervingscampagne met posters, e-mails, social media en het werven in de stad.”

Wendbaar zijn
Een uitdaging was om het evenement in relatief korte tijd op poten te zetten. “Het project viel bijvoorbeeld rond kerst weken stil en de communicatie verliep soms traag”, zegt Jeffrey. “Mooi was dat toen de tijd begon te dringen we met ons projectgroepje echt hecht samen gingen werken. En als iets niet lukte, raakten we niet in paniek, maar zochten we gewoon een andere oplossing en gingen we verder. Die wendbaarheid is heel belangrijk in de eventbranche. Ik had dit nooit geleerd als ik in de schoolbanken was blijven zitten. Het smaakt absoluut naar meer.”

Activerend onderwijs
Wie ook met een glunderend gezicht rondloopt is coach Anouk Becht. “Mijn rol is om de studenten in het organiseren van het event te ondersteunen. Bij Crossmediale Communicatie omarmen we volledig deze vormen van activerend onderwijs waarin we samenwerken met bedrijven aan concrete beroepsproducten. Ik kauw ze niet voor hoe je een event organiseert en een campagne er omheen bedenkt; dat vinden ze zelf uit. Je ziet vervolgens dat ze echt hun best doen om er een succes van te maken. Ze komen naar mij toe om vragen te stellen en feedback te krijgen, zetten zelf een Trello-omgeving op om digitaal samen te werken; net als in het echte bedrijfsleven. Met traditioneel, klassikaal onderwijs krijg je dit op deze manier niet voor elkaar. En mooi is dat Floor, Bo en Jeffrey hun ervaringen hierna delen met onze andere studenten. Zo keert dit project weer terug in ons onderwijs.”

Toeristisch Den Haag
Na de brainstormsessie pitchen de groepen studenten hun concepten voor de opdrachtgevers van T-Mobile, zoals een app om de veiligheid in uitgaansgebieden te monitoren en een platform om met een influencer te eten in duurzame restaurants en iets te doen tegen voedselverspilling. “Wij bedachten een concept om Den Haag aantrekkelijker te maken voor toeristen”, zegt student Mara Visser. “Op verschillende locaties kun je met je telefoon een digitale werkelijkheid oproepen en zien hoe die plek er bijvoorbeeld honderd jaar geleden uitzag.”

Leren brainstormen
“Het is mooi dat we de kans krijgen dit soort onderwijs te volgen”, vindt Mara. “Het is belangrijk voor mij om te leren brainstormen. Ik heb vandaag technieken geleerd om gave concepten te bedenken. Dit helpt me bij het volgende project dat ik bij Crossmediale Communicatie doe. Daarin help ik een ICT-bedrijf om content voor hun website te maken.”

Winnend concept
Student Bas Elbers kwam met zijn groep tot het winnende concept: een technologie waarmee je met je mobiele telefoon lokale artiesten in Den Haag kunt oproepen in hologrammen. Het zorgt voor promotie van deze artiesten en voor sociale cohesie tussen omstanders die zich rond de hologrammen verzamelen. “Juist om dit soort creatieve concepten te bedenken heb ik gekozen voor Crossmediale Communicatie. En de praktische aanpak van de opleiding bevalt me ook heel goed. Continu in de boeken zitten en de stof opdreunen bij tentamens, werkt niet voor mij. Zo heb ik eerder bijvoorbeeld al persona’s mogen ontwikkelen en kwaliteitsafspraken van Inholland mogen visualiseren. Je hebt het gevoel dat je al aan het werk bent. En met het 5G-concept kan het echt serieus worden. T-Mobile wil verder met ons idee. Hoe? Daar gaan we het nog over hebben.”

“Met Strukton Worksphere hebben we een partner in huis die zich met veel expertise en vakmanschap zal inzetten om de doelstellingen van Hogeschool Inholland op het gebied van een veilige en gezonde leer- en werkomgeving te realiseren”, zegt Fred Bode, manager Vastgoed & Huisvesting van Hogeschool Inholland in een reactie. “We kijken uit naar een mooie en succesvolle samenwerking!”

Samenwerken op resultaat: duurzaam, gezond en creatief
De Inholland-thema’s duurzaam, gezond en creatief sluiten goed aan bij Strukton Worksphere. “Als specialist in verduurzamen van vastgoed denken wij creatief mee over oplossingen waarmee organisaties de energieprestaties van hun gebouwen kunnen verbeteren en de milieueffecten tot een minimum kunnen beperken”, aldus regiodirecteur Kees van Oosteren van Strukton Worksphere. “Goede gebouwen dragen immers bij aan de creativiteit, het welzijn en werkplezier van gebruikers en het imago van de organisatie.”

Hogeschool Inholland en Strukton Worksphere gaan een samenwerking aan voor twee jaar, met de mogelijkheid tot verlenging voor onbepaalde tijd. Het gaat om werkzaamheden op de zes locaties in Noord en Zuid. Met het onderhoud ondersteunt Strukton Worksphere Inholland om de doelstellingen op het gebied van een veilige en gezonde leer- en werkomgeving te realiseren.

Naar een efficiënte en effectieve huisvesting
Doel van het onderhoud voor Inholland is om de exploitatie van de gebouwen te verbeteren om zo te komen tot een gedragen efficiënte en effectieve huisvesting, passend bij de missie en visie van Hogeschool Inholland. Strukton Worksphere treedt hierbij op als verantwoordelijke en is zich als uitvoerende partij bewust ten aanzien van de risico’s die spelen voor de hogeschool. Strukton Worksphere inventariseert, legt vast, voert uit, analyseert, verbetert en rapporteert hierover eenduidig en objectief. Hogeschool Inholland treedt op als regievoerder.

Hogeschool Inholland wil onder meer bereiken dat:

• de risico’s op uitval van de gebouwtechniek minimaal zijn door een klantgerichte dienstverlening voor het beheer en onderhoud;
• de veiligheid en gezondheid van studenten en medewerkers van de Hogeschool Inholland geborgd zijn;
• de gebouwen worden verbeterd en verduurzaamd door innovaties toe te passen en een minimale energiebehoefte na te streven.

Van oud keukenkastje naar hippe designlamp. Het is een opvallende transformatie, maar studenten Saskia van der Velden, Emmanuel Bakare en Timo van der Steenhoven zagen het voor zich. Hun SET-light leverde hen in mei de hoofdprijs van de NS Circular Challenge op. "Organisaties vinden het heel leuk als studenten interesse tonen of zelf iets willen opzetten.”

Voor de Challenge bedenken studenten van technische Inholland-opleidingen creatieve, circulaire bestemmingen voor oude interieuronderdelen. Alle studenten doen mee aan het honoursprogramma van het Domein Techniek, Ontwerpen & Informatica. Hun opdrachtgevers zijn bedrijven uit Noord-Holland. Timo, Emmanuel en Saskia gingen in zee met woningcorporatie de Alliantie, die circulatie wil toepassen bij de renovatie van woningen.

Van oude naar nieuwe meubels
“Bij circulatie worden materialen niet afgebroken, maar liefst in hun eigen functie opnieuw gebruikt”, zegt Timo. “Wij ontwierpen lampen die gemaakt zijn van oude keukenkastjes uit woningen van de Alliantie, die op deze manier meubels blijven. Door vier identieke vormen te snijden, zijn verschillende formaten en typen lampen mogelijk.” Het team deelde de juryprijs met Kim Dekker en Timo Klaver van project Simon; zij transformeerden oude treinvloeren in scheidingswanden. Een derde team zocht een nieuwe bestemming voor treinstoelen.

Saskia doet de opleiding Bouwkunde, Emmanuel studeert Aeronautical Engineering en Timo volgt Technische Informatica. “Dat zijn drie heel verschillende werelden”, zegt Timo. “Toch zijn we – na wat hobbels – geëindigd met de SET-light, mede omdat we ieder input gaven vanuit onze opleiding.”

Simpliciteit heeft charme
De studenten volgden als onderdeel van de Challenge masterclasses met onder meer circulaire adviesbureaus Noorderwind en Regeneration Design, en met Mauro Gallo, associate lector 'Biomimicry - leren van de natuur voor duurzame oplossingen'. Het team stak van de masterclasses op dat de natuur haar tijd neemt voor evolutionair ontwerp en daarbij zo weinig mogelijk arbeid en energie gebruikt.

“Bij bio-inspired design is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit. De ontwikkeling van een goed, gehercirculeerd product moet je daarom niet overhaasten", aldus Timo. "Wel is het heel complex om iets heel eenvoudigs te maken. We kwamen vanzelf uit bij een minimalistisch ontwerp. Simpliciteit heeft zijn eigen charme.”

Geheel circulair
Saskia was verantwoordelijk voor het ontwerp. Ze hield daarbij rekening met de praktische uitvoerbaarheid. “Eerst bedacht ik een metalen lamp, maar hout is lichter, duurzamer en makkelijker te bewerken.” De beoogde circulariteit vormde een uitdaging. “De verbindingen kunnen we moeilijk lijmen, want dan is de lamp niet echt circulair meer. We kozen daarom voor tandverbindingen. Daardoor valt de lamp ook nog eens makkelijk uit elkaar te halen én te stapelen”, aldus Saskia.

Geen wittejassenvrees
Timo ontdekte tijdens dit honourstraject dat ‘wittejassenvrees’ niet nodig is. “Ik ben veel mondiger geworden. Als student heb je al snel ontzag voor mensen met een hoge functie binnen organisaties, maar wij werden in de praktijk snel uitgenodigd om te videobellen of op bezoek te komen. Ze vinden het heel leuk als studenten interesse tonen of zelf iets willen opzetten.”

De Alliantie vroeg de studenten na de Challenge om een productieproces uit te werken en meer prototypes te maken. Daar voelden de teamleden wel wat voor. “Ik heb tot nu toe al zoveel geleerd, ik wil het hier niet bij laten!”, zegt Timo. Saskia vult aan: “We zijn nu op zoek naar een bedrijf dat onze lampen machinaal kan vervaardigen.” Het zou daarom zomaar kunnen dat de SET-light straks in de winkels ligt.

Studenten die deelnamen aan de minors SLUISlab CGI, SLUISlab CGE en ULT-lab CGE, leverden de afgelopen weken prachtige duurzaam verbindende concepten op, bleek uit diverse online eindpresentaties. Een groot deel van de studententeams richtte zich op vraagstukken rondom de Sluisbuurt op Zeeburgereiland, waar Inholland Amsterdam/Diemen zich over een paar jaar vestigt.

Sociale functie
Een goede bereikbaarheid wordt bijvoorbeeld heel belangrijk voor zowel studenten en collega’s van Inholland alsook de buurtbewoners en bedrijven die zich in de nieuwe wijk gaan vestigen. Dat begint met een pont die een tijdelijke verbinding realiseert tussen het Oostelijk Havengebied en Zeeburgereiland. De gemeente Amsterdam is al druk bezig met het onderzoek naar mogelijkheden voor de aanleg van zo’n tijdelijke pontlijn en bijbehorende infrastructurele maatregelen en producten. Maar hoe mooi zou het zijn om de pont ook een sociale functie te geven? Om buurtbewoners met elkaar in contact te brengen? Daar hebben twee studententeams zich vanuit het SLUISlab over gebogen.

Team 1 bestaat uit Nancy, Celine, Annemieke, Linda, Daniela, Bodil en Volkan, afkomstig van de opleidingen Ad Facilitair Eventmanagement, Tourism Management, Creative Business (MEM) en Business IT & Management. Zij hebben een concept bedacht dat uit twee elementen is opgebouwd: een digibord op de pont, waarop je met behulp van je smartphone en een QR-code een oproep kunt plaatsen, en een interactieve plattegrond op de vloer van de pont.

Oproepen
Annemieke legt het concept uit: “Op zo’n digibord kun je allerlei soorten oproepen plaatsen. Denk aan een groep vrouwen die een zangclub wil oprichten en daar nog leden voor zoekt. Of een alleenstaande moeder die een oppas nodig heeft voor haar zoontje. Berichten zijn te plaatsen via je telefoon, maar alleen te lezen via het digibord, omdat we niet willen dat iedereen alleen maar op zijn telefoon zit te kijken.”

“Wij zoeken naar een langere verbinding tussen mensen dan alleen een gesprekje op de pont,” vult Celine aan. “Dat bereiken we dus met de oproepjes op het digibord. Als mensen daarop reageren en met elkaar in contact komen, ontstaat er een duurzame verbinding. Wij geven ze een klein zetje.”

Daarnaast is de groep – geïnspireerd door musea – op het idee gekomen om een interactieve plattegrond in de vloer van de pont te verwerken. “Je gaat op een stip staan voor meer informatie over datgene wat jij interessant vindt. Wat is er te doen op Zeeburgereiland? Welke restaurants zijn aanraders? Maar je ziet ook leuke weetjes over de buurt, of een stukje historie.”

Koffiepunten sparen
Nicole, Kylie, Jennifer, Sven, Benthe, Manon en Roni van team 2 komen eveneens met een digitaal platform in de vorm van een interactief scherm, maar toch heel anders uitgewerkt. ‘Smart Together’ biedt de mogelijkheid om in het midden van de pont, met behulp van gratis wifi en je eigen mobiele device, games en oud-Hollandse spelletjes te spelen met je medepassagiers. Maar je kunt ook koffiepunten sparen, de nieuwsbrief of hotspots van de buurt bekijken of meedoen aan buurtpeilingen. Roni en Benthe vertellen er meer over: “Ook zonder mobiele telefoon kun je op een analoge manier toch spellen spelen. En aan beide wallen zijn er koffietentjes, gerund door lokale ondernemers.” Op een speelse manier stimuleert het team dat passagiers hun lege koffiebeker keurig in de prullenbak werpen.

Peter Blummel, omgevingsmanager bij de gemeente Amsterdam, reageert enthousiast: “Erg leuk dat jullie van de pont een plek maken om koffie te drinken. Dat creëert een rustmomentje en brengt mensen inderdaad met elkaar in contact. En vanuit het platform kun je heel veel verschillende dingen doen. Zoiets als het sparen van koffiepunten: het zijn kleine dingen die bijdragen aan een fijne pontervaring.” Ook het digibord en de vloerplattegrond van team 1 vindt hij interessante ideeën: “In zo’n nieuwe wijk zijn veel mensen aan het ontdekken wie de andere bewoners zijn en waar ze elkaar bij kunnen helpen. En ik denk dat een vloerplattegrond wel een geschikte methode is om op de pont in gesprek te raken.”

Tijdelijke nederzetting
Hiernaast zijn er nog veel meer mooie belevenisconcepten ontwikkeld, die bijdragen aan de opbouw van een prettig en leefbaar Zeeburgereiland. Zoals SluisBox, een intergenerationele jukebox waarop je de collectieve muzieksmaak van de eilanders gezamenlijk kunt beluisteren in een park. En Sluisdorp, een tijdelijke, verplaatsbare nederzetting met muziek, foodtrucks, een speeltuin, games, een interactieve muur, markt, podium, kroeg, een boekhoek waar ook workshops gegeven worden en een sporthoek. Maar ook Waste = Food, een openbaar toegankelijke duurzaamheidsbeleving met ‘edutainment’ voor en door bewoners van Amsterdam-Noord, waarbij je elkaar leert hoe je voedsel recyclet. Dit laatstgenoemde concept is vanuit het Urban Leisure & Tourism Lab (ULT-lab) ontwikkeld.

Sharmilee Jayakkumaran, stedenbouwkundig ontwerper bij de gemeente Amsterdam, staat te popelen om een aantal ideeën te implementeren. “En wat ik nou ook zo fijn vind, is dat we gedurende dit proces veel van elkaar geleerd hebben. Dit onderwijsconcept is zo waardevol!”

Ter vervanging van een fysieke tour langs inspirerende samenwerkplekken van andere organisaties, organiseerde Merel samen met collega’s Myrthe Dortants (ISO), Karel Koch en Kim Hagenaar (SLUISlab) en studenten Maarten Mansveld en Femke Walsma een interactieve Teams-sessie voor ruim dertig collega’s van Inholland Amsterdam/Diemen. De komende tijd vinden er meer van dit soort inspiratietours plaats, in aanloop naar de nieuwbouw.

Wat past bij ons?
“We gaan keuzes maken”, legde Merel aan het begin van de bijeenkomst uit. “Wat voor leer- en werkomgeving hebben we nodig? Wat past bij ons? Functies, praktische zaken, wat je er kunt doen, maar ook sfeer. Voel ik me hier prettig, wil ik hier graag zijn? Beide aspecten pakken we mee vandaag, want dat zou je ook doen als je echt op tour zou gaan. Vandaag zoomen we in op ruimtes om samen te werken in het nieuwe gebouw. Plekken om geconcentreerd te werken, learning spaces en ontmoetingsplekken komen in volgende inspiratietours aan bod.”

Vervolgens namen Maarten en Femke het stokje over. Deze derdejaarsstudenten Facility Management hadden binnen de minor Creative Growth Initiative (CGI) de afgelopen maanden deze inspiratietour voorbereid, ondersteund door Merel en Karel. Tijdens de sessie legde Maarten drie foto’s van virtuele samenwerkplekken voor aan de deelnemers. Met behulp van de enquêtetool menti.com en hun smartphone konden ze een aantal vragen over deze werkplekken beantwoorden en zo hun mening geven. Na het doornemen van elke samenwerkplek, reflecteerde Femke samen met de deelnemers op hun antwoorden.

Vragen die de studenten aan de deelnemers stelden waren onder meer: zou je hier prettig kunnen samenwerken? Waarom wel/niet? Wat vind je van de sfeer? Welke functies zou je liever willen veranderen en waarom? Wat vind je van de stijl, het licht, het type plekken van deze ruimte? Welk soort geluid stel je je voor bij deze ruimte? Wat springt er positief uit voor jou? Wat zou je van de beelden mee willen nemen naar de nieuwe locatie? Wat zou je binnenkort willen realiseren in je huidige gebouw, als je de mogelijkheid hebt?

Grote gemene delers
Uiteraard liepen de antwoorden uiteen, maar toch waren er wel grote gemene delers te zien: de meeste collega’s hadden duidelijke voorkeuren voor warme kleuren en ruime daglichttoetreding, activerende werkplekken, veel ‘groen’, een informele sfeer, niet te veel prikkels of geluid, een goede mix van zit- en sta-plekken, flexibele indeling, variatie in meubilair en een afwisseling in ruimtes met open of juist intieme sfeer.

Monique Koelewijn, directeur Facilitaire Zaken en Vastgoed, gaf aan het eind van de tour aan dat de meeste voorkeuren van de deelnemers al in het basisontwerp van het gebouw zitten. “Mooi om te zien dat jullie die zaken vanuit de gebruikerskant ook belangrijk vinden. De verdere indeling en inrichting krijgen steeds meer vorm dankzij nog meer inspiratietours en inzichten die we het komende anderhalve jaar nog gaan opdoen met nieuwe onderwijsvormen. Dus ik heb het gevoel dat dat echt helemaal goed gaat komen!”

Goeie slaapplek
“Wat mij bijblijft is dat er een hoop humor en optimisme in de reacties zat”, blikt Maarten vlak na afloop terug. Het meest opvallend was waarschijnlijk 'ziet eruit als goeie slaapplek' toen we keken naar een intieme werkruimte voor kleine teams. Het verdiepende gesprek aan het einde van ieder beeld op basis van de reacties die waren gegeven, was erg waardevol.”

Hoe gaan ze nu verder met deze verzamelde reacties? “Deze virtuele tour was pas het begin. In de weken hierna gaan wij samen met het team de data die tijdens de tour zijn vergaard verder verwerken; er is namelijk nog van alles mogelijk in de daadwerkelijke inrichting van Inholland Amsterdam. De leukste opgave zal zijn om uit de vele verschillende reacties een eerlijke lijn te creëren en deze in de rest van het traject te borgen. Aan het einde van het hele traject moeten de aanwezigen zien dat ze bij de tour zijn gehoord.”

Snoeihard  innoveren
Merel en Maarten zijn samen tot een leuke conclusie gekomen: “Stiekem hebben we snoeihard zitten innoveren - een nieuw probleem vraagt om een nieuwe oplossing. Tijdens een pandemie je publiek digitaal prikkelen en succesvol mee laten denken over een huisvestingsconcept, is achteraf gezien een behoorlijke prestatie. Daar mogen we best trots op zijn!”

Studenten Luchtvaarttechnologie zijn minstens zo wendbaar als het elektrische vliegtuig dat ze bouwen. Dat bewezen ze de afgelopen maanden wel. In oktober startte project DragonFly bij Inholland Composites in Delft. De ontwikkeling ging daarna onverminderd door, corona of geen corona!

Mark Ommert is oud-student Luchtvaarttechnologie en geeft nu leiding aan project DragonFly. Hij vertelt enthousiast over het project, waar gemiddeld vijftien studenten aan werken. “Vanuit de opleiding bouwden de afgelopen maanden een breed netwerk op. Op het gebied van elektrische aandrijving gaat er de komende tijd wereldwijd veel gebeuren, de ontwikkelingen gaan snel. Projecten zoals het onze zijn hard nodig om verder te komen.”

In mei ging de website van project DragonFly live. Ook waren er een haalbaarheidsstudie en een technisch onderzoek naar de constructie, vertelt Arnold Koetje, programmamanager bij Inholland Composites. “De overheid wil dat we in 2070 klimaatneutraal vliegen, dus het is belangrijk dat we ons snel de technologieën eigen maken die hiervoor nodig zijn. Elektromotoren zijn een deel van de oplossing.”

Creatieve uitdagingen
Luca Baak is een van de studenten die aan project DragonFly bouwt. Voor zijn afstudeeronderzoek richt hij zich op het ontwerp van de ‘engine mount’ voorin het toestel. In de elektrisch aangedreven Dragonfly houdt deze mount de elektromotor, motorcontroller én de batterijen op hun plek. Dat betekende flink wat uitdagingen voor Luca. “Ik moest er creatief ‘omheen’ ontwerpen. Er is niet veel literatuur over, omdat het niet vaak is gedaan – elektrische vliegtuigen zijn zeldzaam. Dus baseerde ik me onder meer op foto’s.”

Volgens Luca hebben sommige mede-afstudeerders thuis een halve werkplaats ingericht, omdat ze vliegtuigonderdelen fysiek moeten testen. Zelf heeft hij genoeg aan een geavanceerd designprogramma op zijn laptop. Wel zo handig in coronatijd. “Met die software kan ik alles doen. Ik doe sterkteberekeningen, bepaal het beste ontwerp en zorg dat die voldoet aan alle regelgeving.”

Luca zegt dat hij de afgelopen tijd veel ervaring opdeed met projectmanagement. “Thuis heb ik minder informeel contact met mijn begeleider en docenten. Ik kan in het voorbijgaan niet even iets vragen, zoals ik normaal gesproken bij Inholland doe. Dus ik ga zelf op zoek naar antwoorden. Ook zijn heldere afspraken over meetings en volgende stappen nu extra belangrijk. Net als zelfdiscipline, om ook thuis productief te zijn.”

Grote bekendheid
Project DragonFly is nu bekend in binnen- en buitenland, zegt projectmanager Arnold. “Zo kwam het dat Saluqi Motors, een Eindhovense onderneming die elektromotoren voor onder andere de luchtvaartsector ontwikkelt, contact met ons opnam. Ze zien dit type vliegtuig als een hele geschikte ‘airframe’ om één van hun eerste elektromotoren te testen. Wereldwijd is er maar een handjevol fabrikanten, dus het is heel bijzonder dat we samenwerken met een nieuwe, Nederlandse speler.”

Ontwerpen, bouwen, testen
De coronacrisis raakt de luchtvaartindustrie hard. Maar dat wil niet zeggen dat ook project DragonFly eronder lijdt, zegt Arnold Koetje. Integendeel. “Omdat grote bedrijven in zwaar weer verkeren en hun onderzoek op een lager pitje zetten, speelt dat ons in de kaart. Bovendien is er in deze tijd minder aandacht voor vliegtuigonderhoud, maar juist meer voor ontwerpen, bouwen en testen – zaken waar we als opleiding Luchtvaarttechnologie op focussen.”

De opleiding Facility Management zocht een paar maanden geleden contact met de serviceorganisatie: “We zijn met facilitaire zaken in gesprek geraakt om te kijken of we experimenten kunnen doen waar we straks in de Sluisbuurt wat aan hebben”, vertelt Elze Reitsema, docent van de minor Workplace & Real Estate Management. “Ik zag het programma Creative Growth Initiative als voorbeeld – speciaal daarvoor is in Diemen een eigen ruimte ingericht voor projectmatig werken – maar ik wilde nog nét even een stapje verder gaan in het creëren van een eigen projectruimte voor onze studenten.”

Ontwerpvrijheid
Geen klassen meer, maar alle tachtig eerstejaarsstudenten in één leerlandschap, met docenten daar middenin, om hen elke dag indien nodig ondersteuning te bieden. Dat was het idee. “Voor zoveel studenten moet je inmiddels een hele vleugel uitbreken, haha!” Binnen de minor Workplace & Real Estate Management, waarin derdejaarsstudenten zich richten op huisvesting en ruimtegebruik, hebben acht teams een learning space ontworpen voor hun (toekomstige) medestudenten. Elk groepje kwam met een eigen oplossing. Elze: “De ruimte op de eerste verdieping (A1.18 en A1.20) was al aangewezen en we gaven ze ook wat randvoorwaarden mee, maar daarbinnen kregen ze volledige ontwerpvrijheid.”

Myrthe Dortants, die zich vanuit de serviceorganisatie bezighoudt met facilitaire zaken en huisvesting, is samen met Merel de Boer aangesloten als projectleider van de verbouwing van de twee voormalige leslokalen. “Ik heb echt bijzondere en creatieve ideeën voorbij zien komen. We hadden wel duidelijk een top 3 van beste ontwerpen, maar uiteindelijk hebben we uit alle acht voorstellen de leukste elementen gehaald, die eigenlijk ook het beste aansloten op het beeld dat wij zelf voor ogen hadden. We zijn nu de ideeën aan het finetunen, ook bijvoorbeeld om – zeker nu in deze coronatijd – te kijken welke audiovisuele middelen we erbij in kunnen zetten, zodat je een goede verbinding hebt met studenten thuis en dan zo ook samen kunt werken. Straks geven we er een klap op en dan gaan we deze zomer verbouwen en inrichten.”

Meeproeven
De focus ligt op eerstejaarsstudenten, zeker nu ons land voorlopig nog een anderhalvemetersamenleving blijft: er mogen in september maximaal 20-25 studenten tegelijk in de ruimte zijn. Myrthe: “Maar ook de ouderejaars moeten kunnen ‘meeproeven’ en zich uitgenodigd voelen om samen te werken. We doen dat door de lobby erbij te betrekken en andere werkplekken die er in de buurt liggen. Op die manier wordt de hele etage aantrekkelijk om te studeren. Het is ook mooi als je gelijk ziet: hier zit de opleiding Facility Management.” Elze vult aan: “Bovendien gaat de learning space niet op slot. Ik schat in dat er vrijwel altijd bezetting zal zijn. Het is verder nog een beetje koffiedik kijken hoe de ontwikkelingen de komende maanden zullen zijn. Ik vind het belangrijk om binding te krijgen met eerstejaarsstudenten. Die krijg je niet met een beeldscherm, daar geloof ik niet in. Daarom is het ook goed dat er relatief veel verblijftijd in Diemen voor eerstejaars wordt gereserveerd.”

Welke ontwerpideeën worden nu eigenlijk overgenomen voor de learning space? “We gaan bijvoorbeeld met zones werken die elk een eigen kleur krijgen”, legt Myrthe uit. “De ontspanningsplek wordt groen en de focusplek geel. Groepswerk vindt plaats in de blauwe zone. Die kleuren laten we terugkomen in meubilair en wanden. Daarnaast zorgen we voor veel diversiteit in meubilair: afwisseling in hoog en laag, projecttafels, treinzitbanken en een tribune voor presentaties. En er komt een kurkwand waarop je helemaal los kunt gaan door er van alles aan op te hangen en daardoor dingen makkelijk visueel te maken. Het moet echt als hun eigen ruimte gaan voelen.”

Nieuwbouw in de Sluisbuurt
“Ik zie een verschuiving in het ruimtegebruik”, geeft Elze aan. Om te kunnen focussen werk je thuis; ontmoeten en samenwerken doe je in het gebouw. Steeds vaker wordt een andere vlakverdeling in onderwijsgebouwen gehanteerd, met hellende vloeren en grote tribunes waar vaak ook nog zitjes op te vinden zijn.” Myrthe haakt daarop in: “In onze nieuwbouw in de Sluisbuurt zie je in de entreehal al een soort tribunevorm. Die gaat mee met de etages. Je kunt die tribunevorm gebruiken voor evenementen, maar ook om elkaar te ontmoeten en samen te werken. En er komen veel meer learning spaces naast theorielokalen. Daarom is het ook zo goed dat we er nu in Diemen al mee gaan werken.”

Elze: “We gaan ons onderwijs inrichten met praktijkvraagstukken. Het leuke is dat dit dus gelijk al zo’n praktijkvraagstuk was. En deze samenwerking tussen de FM-opleiding en FM-afdeling van Inholland is echt een win-win. We zijn elkaar de afgelopen periode ook op andere fronten gaan helpen. Er is bijvoorbeeld een groep studenten gedoken op coronamaatregelen in ons gebouw. Een goede ontwikkeling, vind ik zelf!”