Ze behoort tot de eerste lichting lectoren van Inholland. En nu, na twintig jaar, kijkt Joke Hermes, lector Inclusion and the Creative Industries, met evenveel gedrevenheid naar de creatieve sector als toen ze begon. Sterker nog, haar onderzoeksgebied wordt in haar ogen alleen maar interessanter. Bijvoorbeeld door de komst van steeds meer media, door generatieve AI, door het feit dat mediagebruikers nu ook mediamakers zijn en de wisselwerking tussen media, burgerschap en inclusie. Ter ere van haar jubileum blikt Joke donderdag 4 juli terug én vooruit tijdens een feestelijke bijeenkomst in de Amsterdamse Sluisbuurt. 

Hoe verhouden mensen zich tot de media en hoe verhouden zij zich via de media tot elkaar? Het zijn vragen op het snijvlak van media, cultuur en burgerschap die Joke oneindig interesseren. Ook al toen ze in 2004 begon als lector bij Inholland. “We zijn allemaal verbonden met een collectief dat groter is dan onze familie- en vriendenkring. Denk aan de vele andere Nederlanders, die we onmogelijk allemaal persoonlijk kennen, maar van wie we dankzij de media toch een beeld hebben en met wie we rechten en plichten delen. Het is cultureel burgerschap waarin identiteit en representatie een belangrijke rol spelen.” 

Participatief publieksonderzoek 
In haar lectoraat richt Joke zich vooral op de vraag hoe media kunnen bijdragen aan een inclusieve samenleving en hoe creatieve professionals die opdracht kunnen oppakken. Via participatief publieksonderzoek probeert ze antwoord te krijgen. “Het is een manier van kwalitatief onderzoek waarvoor je geleerd moet hebben goed te luisteren. Het gaat dieper dan wat individuele mensen je letterlijk vertellen. Je gaat op zoek naar de bredere thema’s en frames. Je hoort mensen natuurlijk vertellen over hun overtuigingen en ervaringen maar dwars door een serie interviews heen ga je begrijpen welke verhalen we samen delen waardoor we ons tot elkaar kunnen verhouden.” 

Voorbeeldprojecten 
Een voorbeeld van participatief publieksonderzoek is het project Stagediscriminatie? Hoeft niet!. Onderzoekers en studenten trokken gezamenlijk, in co-creatie met elkaar op: zij hielden zestig interviews onder studenten uit het hbo en wo en interviews met werkgevers om inzicht te krijgen in ervaringen en belevingen van stagediscriminatie en om handvatten op te stellen hier iets te tegen doen. Wat blijkt: meer tijd besteden aan afwijzen, helpt alle studenten, niet alleen diegenen die vanwege hun naam of achtergrond worden gediscrimineerd. Zeer actueel is de wijze waarop social media een rol spelen in thema’s, frames en de verhalen die mensen delen. Met het project #datmeenjeniet wil het lectoraat discriminatie op sociale media tegengaan door bij jongeren de sociale norm dat online discriminatie niet acceptabel is te vergroten en hen vaardigheden en tools aanreiken om hier iets tegen te doen. 

Dichter bij het onderwijs 
Toen Joke als lector startte, was haar vorm van onderzoek verre van gebruikelijk bij Inholland. “Ik moest sowieso goed zoeken naar collega-onderzoekers. Inholland had nog maar zeven lectoraten. Inmiddels hebben we er 45.” Onderzoek was destijds in een aparte organisatie ondergebracht. Met de oprichting van kenniscentra en Centres of Expertise is onderzoek veel meer verweven met het onderwijs. “Die verbinding tussen onderzoek en onderwijs is heel belangrijk,” zegt Joke, “zowel voor de professionalisering van docenten en het dissemineren van nieuwe kennis als voor de doorontwikkeling van curricula: de drie kerntaken van lectoraten.” 

Living labs en masters 
Plekken waar onderwijs en onderzoek bijeenkomen zijn de living labs. Ook die zag Joke ontstaan. “Living labs zijn ontzettend mooi om complexe vraagstukken aan te pakken, samen met het werkveld. Ze zijn tegelijk een plek om onderzoeksprojecten plaats te laten vinden en een instrument om – interdisciplinair – onderwijs te organiseren.” Een ander kruispunt tussen onderzoek en onderwijs zijn de masters. “Inholland toont hiermee lef, want het vergt extra kwalificaties om masteronderwijs te geven. En het is goed dat het gebeurt, want daarmee bieden we zogeheten praktisch geschoolde professionals de mogelijkheid om meer theoretiserend, reflexief en onderzoekend te denken.” 

Praktisch en theoretisch onderwijs 
En juist op dit punt valt er volgens Joke nog veel te verbeteren. Want waarom houdt Nederland zo vast aan het onderscheid tussen praktisch en theoretisch onderwijs? “Ons land loopt achter als je kijkt naar bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk of Zweden. Daar is wo- en hbo-onderzoek en onderwijs nagenoeg gelijkgetrokken. Dat maakt dat het theoretische en meer praktijkgerichte onderzoek en onderwijs veel gemakkelijker trans- en interdisciplinair kan samenwerken, juist om de grote maatschappelijke vraagstukken van nu aan te pakken. Gelukkig is er nu wel de mogelijkheid om een Professional Doctorate te doen naast de meer klassiek wetenschappelijke PhD.” 

Werken aan mediageletterdheid 
Het belet Joke niet om enthousiast naar de toekomst te kijken. “We leven in superspannende tijden. Door de grote variëteit aan media, de professionals én amateurs die mediacontent maken, de opkomst van generatieve AI en kwesties rond des- en misinformatie is er voor mensen in mijn vakgebied geen interessantere periode denkbaar. De belangrijkste uitdaging voor de toekomst ligt in mediageletterdheid. Ik gebruik bewust niet het mooie woord ‘mediawijsheid’, want dat impliceert inzicht en begrip van de werking van media. Bij mediageletterdheid gaat veel meer om de skills en competenties om met media om te gaan, omdat wij allemaal onderdeel zijn geworden van de media.” 

Rol van creative professionals 
In het huidige pluriforme, doe-het-zelf-medialandschap hebben creatieve professionals volgens Joke een bijzondere rol. “Als makers kunnen zij anderen helpen om op een verantwoorde manier met media om te gaan. Zeker als we ze geleerd hebben om onderzoekend te werken en ze daardoor oog hebben gekregen voor hoe we deze publieke omgeving met elkaar vormgeven.” Een project waarin dit bijvoorbeeld naar voren komt is MediaNumeric, waarin studenten leren zich bewust te worden van hoe ze als creatieve professionals data kunnen gebruiken, misinformatie kunnen herkennen en verspreiding ervan kunnen voorkomen. 

Toekomst met generatieve AI 
Jokes blik naar de toekomst is gespeend van pessimisme. “Nee, ik heb geen doemscenario’s, ook niet als het gaat om generatieve AI. Ik vind het wel spannend welke kant het met AI op gaat, omdat verdienmodellen nu draaien om authenticiteit. AI is niet echt, het is nét echt. Wijzen we dat in de toekomst af en ontwikkelen we tools om echt van onecht te onderscheiden? Of waarderen we AI later als hoogwaardige nep?” 

Echte mensen 
“Wat niet is veranderd, is het contact met echte mensen”, constateert Joke tot slot. “Om te checken wat leuk of belangrijk is, ga je nog steeds te rade bij de mensen om je heen. Dat is nu zo, en dat was twintig jaar geleden het geval. De creatieve professionals die wij opleiden verbinden mensen met verhalen. Of je nou bijvoorbeeld Creative Business, Muziek of Communicatie studeert: met beelden, woorden of geluid vertel je verhalen waarin mensen zich thuis kunnen voelen en met elkaar in verbinding kunnen staan.” 

Wat is online discriminatie? Hoe herken je het? En als je het tegenkomt op sociale media, welke actie onderneem je dan? De nieuwe e-learning #DatMeenJeNiet zet jongeren aan het denken en activeert ze zelf in actie te komen. Deze online tool is met én voor jongeren ontwikkeld in het onlangs afgeronde, gelijknamige project van Movisie, Diversity Media en het lectoraat Inclusion and the Creative Industries van Inholland. Het doel van het project was dat ook jongeren de sociale norm uitdragen dat online discriminatie niet oké is. 

In het driejarige project #DatMeenJeNiet zijn 34 jongeren (influencers en Inholland-studenten) getraind en gevolgd in het uitspreken tegen online discriminatie op sociale media. Vanuit het onderzoek zijn zes strategieën gedestilleerd om op discriminerende opmerkingen te reageren. Betrokken lector Joke Hermes: “Je kunt niet alles zomaar over iedereen zeggen. Iemand moet opstaan en zeggen dat dat niet deugt. Deze jongeren zijn van bystanders omgevormd naar upstanders. Maar we merkten dat het reageren op dergelijke haatdragende berichten slopend kan zijn.” Onderzoeker Mirthe van Hee vult aan: “Daarom hebben we upstanders daarin actief begeleid, waren er check-ins met individuele coaches en hadden ze gezamenlijk een WhatsApp-groep waarin ze zich bij elkaar geborgen voelden.” 

Geleerde lessen 
De upstanders zijn drie jaar lang gevolgd om de impact van hun acties te achterhalen. Daaruit is een aantal belangrijke lessen geleerd. Projectleider Joline Verloove van Movisie: “Allereerst: je collectief uitspreken als groep tegen online discriminatie voelt empowering, voor zowel de upstanders zelf als voor hun volgers. Ze krijgen meer het gevoel dat het tegengaan van online discriminatie serieus wordt genomen. Ten tweede is een belangrijke uitkomst dat er meer bewustwording en kennis over online discriminatie is gekomen. En over de uiteenlopende vormen, zoals vreemdelingenhaat, seksisme, validisme (discriminatie van mensen met een beperking) en fatshaming. Daarnaast is ook gebleken dat het activeren van volgers lastig is. Hiervoor hebben we verschillende redenen gevonden. Een deel consumeert en scrolt vooral door hun sociale media, anderen durven zich niet uit te spreken omdat ze bang zijn als ‘moraalridder’ te worden bestempeld.” 

Kennis borgen in e-learning 
De online tool kan een goede aanzet tot activatie zijn. De Nederlandstalige e-learning #DatMeenJeNiet is ontwikkeld op basis van de ervaringen van de upstanders en de kennis die is opgedaan in dit project. Ook is er door studenten van Hogeschool Inholland een Engelstalige variant gemaakt om internationale studenten meer bewust te maken van online discriminatie. De e-learning is bedoeld voor jongeren en is bruikbaar in het jongerenwerk en binnen het onderwijs. Binnen Inholland wordt nu uitgezocht hoe deze tool binnen de dagelijkse onderwijspraktijk kan worden ingezet.  

Hoe ervaren een student de e-learning? 
Na het doorlopen van de e-learning is derdejaarsstudent Communicatie Kimberley Meijer zich meer bewust van online discriminatie. “Mijn vriend komt uit Rusland en krijgt online soms vervelende opmerkingen. Dat is een vorm van discriminatie en zo zijn er nog veel meer vormen. De e-learning laat je via video’s, afbeeldingen en oefeningen ermee kennismaken. Wat ik heb geleerd in de e-learning is dat er veel manieren zijn waarop je kunt reageren. En dat je een manier moet vinden die bij jou past. Tijdens mijn opleiding leer ik meer over het geven van feedback. Zoals via de sandwich-methode: positief, kritisch, positief. Zo zou ik op een discriminerend bericht kunnen reageren. Het blijft wel een stap om dat voor het eerst doen. Maar: alles wat ik zeg, is goed. Want online discriminatie is niet oké.” 

Wat vindt de docent ervan? 
Mark Jacobs, docent bij de Ad Crossmediale Communicatie, ziet de e-learning als een mooie manier voor studenten om persoonlijk te groeien. “Het is een waardevolle tool waarmee je handvatten krijgt om adequaat te reageren bij online discriminatie. De upstanders laten zien hoe je je hiertegen uitspreekt. Onze studenten leren al heel veel over feedback geven, op de werkvloer. Deze e-learning biedt ze een andere context, in het publieke domein. Je zou het kunnen zien als digital literacy of ‘netiquette’; hoe je netjes kunt handelen bij hate speech. Het draagt bij aan de persoonlijke ontwikkeling van studenten. In de e-learning zitten ook duidelijke voorbeelden. Het geeft mij een glimp van hoe heftig het is om online gediscrimineerd te worden, iets wat ik persoonlijk nog nooit ervaren heb.” 

Meer weten? Lees het onderzoeksrapport met de ervaringen van upstanders 

Volg de e-learning (NL) via Movisie  
Volg de e-learning (EN) Are you serious via Moodle 

Ruim een jaar is Mireille van der Zee studentendecaan bij Hogeschool Inholland Alkmaar. Zij staat open voor de problemen van alle studenten. Zo ook voor studenten die te maken hebben met discriminatie en racisme. Een moeilijk onderwerp waarover studenten niet snel vertellen, is haar ervaring. “Daarom ben ik op zoek naar manieren om institutioneel en interpersoonlijk racisme beter te herkennen en bespreekbaar te maken.” Laat dit nu net het onderwerp zijn van de komende Community of Practice (CoP) Diversiteit op donderdag 23 juni.

Mireille is van huis uit psycholoog. “Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat iedereen gehoord wordt, ongeacht wie hij of zij is. Je moet helemaal jezelf kunnen zijn. Dit betekent dat ik me als gesprekspartner bewust wil zijn van mijn eigen vooroordelen.” 

Nauwelijks besproken
Het valt Mireille op dat racisme vaak onbesproken blijft. “Maar we weten dat het bestaat. Los van de onderzoeken en cijfers hierover: vraag het studenten van kleur en de verhalen komen vanzelf.”

Proactief navragen
Dat is precies wat Mireille doet: studenten proactief en open vragen naar ervaringen met discriminatie in de breedste zin van het woord. “Want studenten komen daar niet makkelijk zelf mee. En dat kan ik me goed voorstellen. Het kan lastig zijn voor een student om ervaringen van racisme te delen. Toch zou ik het heel fijn vinden als studenten weten dat ze daarover met mij in gesprek kunnen. Daarom breng ik het zelf regelmatig ter sprake.”

Elk studentgesprek maatwerk
Studenten kunnen schrikken of zich ongemakkelijk voelen als het onderwerp ter tafel komt, weet Mireille. “Ze zijn soms verrast, maar wat volgt is altijd een fijn gesprek. Hoe dit verloopt is maatwerk. Het hangt af van wat ze hebben meegemaakt en wat ze erover willen vertellen. Sommigen zullen aangeven geen last te hebben van racisme. Anderen zeggen dat ze elke dag leven met discriminatie. Ik ga na hoe ze ermee omgaan en wat er nodig is om zich beter te voelen. En ik vraag hoe ze het vinden om dit met mij te bespreken, omdat ik racisme nooit zelf heb meegemaakt.”

Jaarplan decanaat
Discriminatie en racisme onder studenten zijn belangrijke thema’s bij Hogeschool Inholland. De onderzoekslijnen Diversiteitsvraagstukken en Inclusion and the Creative Industries doen er onderzoek naar, bijvoorbeeld binnen het project Stagediscriminatie? Hoeft niet!. Ook het decanaat van Inholland Alkmaar pakt het vraagstuk op. “In ons jaarplan hebben we het doel opgenomen om meer zicht te krijgen op signalen van discriminatie en racisme en de gevolgen ervan voor studenten. Naast dat we met een student kunnen meedenken, kan een student ook naar de vertrouwenspersoon.”

Bijeenkomst 23 juni: hoe pak je racisme aan?
Volgens Mireille kan het lastig zijn signalen van discriminatie en racisme direct te herkennen en te bespreken. “Ik ben nog op zoek naar manieren om racisme beter te herkennen en bespreekbaar te maken en zo misschien een verandering te kunnen brengen voor studenten.” Mireille is lid van de CoP Diversiteit en kijkt uit naar de volgende online bijeenkomst, op donderdag 23 juni van 14.00 tot 16.00 uur. Want deze bijeenkomst staat juist geheel in het teken van antiracisme in het onderwijs: hoe herken je het en wat kun je eraan doen?

Geïnteresseerd? Meld je nu aan voor de CoP en je krijgt te zijner tijd een uitnodiging om de bijeenkomst bij te wonen. 

Uitschelden, shamen en discrimineren. Het gebeurt nogal eens op social media. Gelukkig spreken steeds meer mensen zich uit tegen vormen van online discriminatie, zoals racisme en seksisme. Het project #DatMeenJeNiet geeft deze 'upstanders' de kennis en tools om bewustwording te vergroten, effectief weerwoord te bieden en volgers mee te krijgen. “Het is mooi om voor elkaar op te komen en met elkaar sterker te staan”, zegt Inholland-student Cassie Schoutens, die op 9 september startte als upstander in het project.

In 2019 startte #DatMeenJeNiet, een project dat Inholland uitvoert samen met kennispartners Movisie en Diversity Media. “Het past perfect bij onze hogeschool”, vindt Joke Hermes, lector Inclusion and the Creative Industries. “Het gaat over in- en uitsluiten en als hogeschool met de kernwaarden persoonlijk en dichtbij staan we voor inclusie. Bovendien gaat mijn onderzoekslijn over media, cultuur en burgerschap: hoe willen we als professionals waarde toevoegen, ook sociaal, en durf je je als mens ergens voor uit te spreken.”

Tool voor het onderwijs
Het doel van #DatMeenJeNiet is om online discriminatie tegen te gaan. Het project wil jongeren ervan bewust maken dat online discriminatie niet acceptabel is en hen stimuleren zich ertegen uit te spreken. “We gaan na waar jongeren die zich uitspreken, de upstanders, tegenaanlopen”, vertelt Joke. “Hoe verlopen de discussies en hoe kun je op een inhoudelijke, effectieve manier reageren op discriminerende uitingen. We willen daar voor het werkveld een handreiking voor schrijven. Onze inzichten gebruiken we ook om een tool te ontwikkelen voor het onderwijs, zodat het onderwerp bij onze docenten en studenten bespreekbaar kan worden gemaakt. Hoe die tool eruitziet? In een co-designtraject gaan we daar samen met onder meer studenten een goede vorm voor ontwikkelen.”

Verhalen van upstanders delen
Mirthe van den Hee is als onderzoeker en leercoach vanaf het begin betrokken bij #DatMeenJeNiet. “Zelf heb ik nooit met discriminatie of seksisme te maken gehad. Maar bij de gesprekken met de eerste groep upstanders, hoorde ik wat zij dagelijks over zich heen kregen, en dan komt het onderwerp dichtbij. Wat doe je als je daarmee te maken krijgt? Wat werkt wel en niet? Ik leer daar zelf ook van en spreek me uit door de verhalen van upstanders te delen en zo bewustzijn te creëren in mijn omgeving.”

#DatMeenJeNiet monitoren
Mirthe hielp mee om voor elk jaar voldoende upstanders te werven. “Zij spreken zich een paar keer per maand uit op een onderwerp en in een vorm die bij hen past: een post, illustratie, story of video bijvoorbeeld. Ze plaatsen daar de hashtag bij. Als onderzoekers monitoren we de impact ervan. Zijn er veel likes, komt er een open discussie op gang? Daarnaast houden we ieder jaar interviews met volgers van upstanders. Mengen zij zich in een discussie of vinden ze dat te eng? Weten ze wat ze moeten zeggen? Zo kunnen we zien wat werkt tegen online discriminatie.”

Voor elkaar opkomen
Cassie Schoutens is vierdejaarsstudent Communicatie en een van de upstanders. Zij en haar groepje zijn donderdag 9 september begonnen. “Vóór mijn afstudeerscriptie was ik al betrokken bij het project. Ik onderzocht het verschijnsel en de gevolgen van ‘mom-shaming’: het bekritiseren van anderen als slechte moeder.” Toen Mirthe op zoek ging naar nieuwe upstanders, meldde Cassie zich aan. “Het mooie van het project is dat je heel veel van de andere upstanders kunt leren en dat je voor elkaar kunt opkomen”, zegt Cassie. “Samen staan we sterk.”

Inzichten voor communicatie
De rol van upstander past bij Cassie. “Van nature ben ik iemand die reageert op onrecht. Ik ben uit op een open gesprek. Je hoeft het dan niet met elkaar eens te zijn, als je elkaar maar aan het denken zet, begrip hebt voor elkaar. Zien volgers dat er een rustige discussie ontstaat, dan hoeven ze de volgende keer niet bang te zijn om ook eens te reageren op online discriminatie.” Ook beroepsmatig vindt Cassie het project interessant. “Naast mijn opleiding werk ik op een communicatieafdeling. #DatMeenJeNiet gaat over psychologie, gedrag en hoe je met elkaar omgaat. Hoe giet je dat in effectieve communicatie? Mijn afstudeerscriptie gaat daar ook over. Ik ben benieuwd wat ik als upstander ga leren en wat ik daarvan kan meenemen als communicatieprofessional.”

Meer info over #DatMeenJeNiet:

• #DatMeenJeNiet | Inholland
• #DatMeenJeNiet | Movisie

Omdat haat en racisme op social media nauwelijks bestraft worden, wil een meerderheid van de Tweede Kamer de pakkans verhogen. Naar aanleiding van dit bericht was er in diverse media-aandacht voor #datmeenjeniet, een project van Movisie, Diversity Media en Hogeschool Inholland. Daarbij worden jongeren getraind om voor elkaar op te komen als ze online op discriminatie stuiten en te laten zien dat online discriminatie niet acceptabel is.

Lees over Noor die via RTL Nieuws én de website van Eva Jinek laat weten dat zij op social media erg veel haat en racistische opmerkingen over zich heen krijgt en hoe ze daarmee omgaat. Zelf is ze er inmiddels wel aan gewend, al betekent het niet dat het geen impact heeft. Maar vooral maakt ze zich zorgen over jongeren die te maken krijgen met een stroom aan haatdragende comments.

Via het online magazine ExpresZo is er aandacht voor #datmeenjeniet in de blog van Lian. “Stop online discriminatie. Het is kwetsend, pijnlijk en kan serieuze gevolgen hebben. Zelf kijk ik niet langer toe. Als ik haatreacties zie laat ik een positief bericht achter, al zijn het maar hartjes of vlaggetjes. Ook like ik vaak positieve berichten die bovenaan staan. Steeds vaker stuur ik iemand een persoonlijk bericht om wat extra liefde te strooien. Het zijn kleine dingen, maar ik denk dat die grote impact kunnen maken. In gesprek gaan met mensen die online discrimineren vind ik nog lastig. Gelukkig heeft #DatMeenJeNiet hele handige tips over hoe je zelf kunt ingrijpen bij online discriminatie.”

Meer info over #datmeenjeniet:

• #datmeenjeniet | Inholland
• #DatMeenJeNiet | Movisie

Met seksistische comments, racistische uithalen of homofobe posts is online discriminatie aan de orde van de dag. Het aantal meldingen blijft toenemen. Om deze ontwikkeling een halt toe te roepen krijgen jongeren die online actief zijn begeleiding vanuit #datmeentjeniet. Zo leren ze hoe zij online (nog meer) het verschil kunnen maken en in actie kunnen komen tegen online discriminatie. Veel jongeren zien discriminerende content namelijk wel voorbijkomen, maar weten niet goed wat ze ertegen kunnen doen. Door in te grijpen, zijn zij niet langer een zwijgende omstander, maar eerder een ‘upstander’.

Ingrijpen heeft zin
En ingrijpen heeft zin, blijkt uit onderzoek van Movisie en Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS). De reacties van omstanders bij discriminatie zijn erg belangrijk. Zo past de dader mogelijk zijn reactie aan, voelt het slachtoffer zich gesteund en wordt er een sociale norm gecommuniceerd waaruit blijkt dat online discriminatie niet normaal is.

De campagne #datmeenjeniet vloeit voort uit een onderzoeksproject waarin Hogeschool Inholland samenwerkt met kennisinstituut Movisie en Diversity Media. Actieve rol in het project spelen studenten van de opleidingen Creative Business, Business Innovation en Business Studies. Voor studenten van deze opleidingen zijn media en communicatie (en hoe je je op mediaplatformen moet gedragen) onlosmakelijk onderdeel geworden van beroepen waarvoor ze worden opgeleid. Studenten Business Innovation richten zich bijvoorbeeld op ‘wicked problems’, zoals online ‘hate speech’ en discriminatie. "Ik word erg blij van het enthousiasme waarmee studenten zich inzetten voor dit project. Mooi zoals ze het komen tot een fijnere wereld vertalen in een professionele uitdaging en andersom", reageert Joke Hermes, als lector Media, Cultuur & Burgerschap betrokken bij het project.

Wat werkt wel en wat werkt niet?
Tijdens workshops krijgen upstanders informatie over wat wel en niet werkt bij online reageren en ontwikkelen of verscherpen ze een eigen strategie om (een vorm van) discriminatie aan te pakken. Ze doen ook mee met een campagne om de boodschap uit te dragen dat online discriminatie onacceptabel is.

De aanpak wordt gedurende drie jaar tussentijds geëvalueerd en bijgestuurd. In het najaar van 2022 wordt alle kennis gebundeld in een e-learning, te gebruiken voor in het onderwijs en jongerenwerk. Ook wordt de kennis geborgd in opleidingen van Hogeschool Inholland.

Campagne
Afgelopen dinsdag is de campagne officieel gelanceerd op sociale media. Sinds dat moment trekken upstanders samen met bekende influencers het #datmeenjeniet T-shirt aan om mensen bewust te maken van online discriminatie en hen op te roepen om daartegen in opstand te komen.