Tijdens de Week van het Geld (23 tot en met 27 maart) besteden we extra aandacht aan financiële zorgen onder studenten. Steeds meer studerende jongeren in Nederland kampen met financiële problemen. Door stijgende kosten voor levensonderhoud, dure huisvesting en veranderingen in de studiefinanciering hebben veel studenten moeite om rond te komen. Dat blijkt uit het recent onderzoek onder hbo-studenten van Rick Wolff, verbonden aan het lectoraat Diversiteitsvraagstukken van Hogeschool Inholland. 

“Studenten hebben steeds meer moeite om rond te komen door stijgende kosten voor levensonderhoud en dure huisvesting,” zegt Rick. “Voor sommige studenten betekent dat dat ze voortdurend moeten afwegen waar ze hun geld aan uitgeven. Ze maken bewuste keuzes waarachter financiële nood schuilt.” 

Bijbaan
Ook volgens landelijk onderzoek ervaart één op de vijf studenten in het hoger beroepsonderwijs en aan universiteiten serieuze financiële problemen. Sommigen kunnen hun collegegeld niet betalen. Hierdoor ontstaat studievertraging of studenten worden gedwongen om te stoppen met hun opleiding. Tegelijkertijd heeft het merendeel van de studenten naast de studie een bijbaan. 

Daarnaast zijn studenten steeds afhankelijker van financiële steun van hun ouders. Veel jongeren blijven langer thuis wonen om kosten te besparen. Bovendien kan niet iedere student rekenen op extra steun. Dit vergroot de kansenongelijkheid. 

Kwetsbaar
Uit interviews met studenten van Hogeschool Inholland blijkt dat vooral studenten zonder ondersteuning van hun ouders kwetsbaar zijn. Zij geven aan vaak stress te ervaren en zijn daardoor vaak afwezig tijdens colleges  en andere activiteiten op de hogeschool. Ook hebben ze moeite  om zich te concentreren door de combinatie van studie en werk. 

Rick pleit ervoor dat onderwijsinstellingen meer aandacht besteden aan financiële problemen onder studenten. Vanuit het lectoraat zijn ze daarom bezig met een soortgelijk onderzoek onder internationale studenten. “Door deze problemen eerder te signaleren en ondersteuning toegankelijker te maken, kan worden voorkomen dat geldzorgen leiden tot studievertraging of uitval,” legt Rick uit.  

Rick benadrukt dat geldzorgen geen reden mogen zijn voor een lagere kans op studiesucces. “Het is belangrijk om studenten in hun context te zien en oog te hebben voor hun leefwereld,” zegt hij. “Afwezigheid hoeft niet altijd te wijzen op een gebrek aan motivatie, het kan ook het gevolg zijn van (dreigende) financiële problemen.” 

Daarom is het belangrijk om te investeren in een goede relatie met studenten en een vertrouwensband op te bouwen. “Als die band er is, durven studenten eerder open te zijn over gevoelige onderwerpen zoals geldzorgen.” 

Hogeschool Inholland wil hier actief aan bijdragen door financiële problemen eerder te signaleren en ondersteuning toegankelijker te maken. “Op die manier kunnen we voorkomen dat geld een belemmering vormt,” zegt Rick. “En daadwerkelijk werken aan gelijke kansen voor alle studenten.” 

Meer weten?
In een uitgebreid artikel gaan onderzoekers Rick Wolff, lector Machteld de Jong en Julia Delhaas dieper in op hoe financiële lasten het dagelijks leven, het welzijn en de studieprestaties van studenten beïnvloeden. Zij laten zij zien dat geldzorgen niet alleen een kwestie van keuzes zijn, maar ook van kansenongelijkheid.

Lees het hele artikel hier: Kosten van kansen op kennis

Tijdens de Week van het Geld staan we stil bij een onderwerp dat vaak onzichtbaar blijft: armoede onder studenten. Voor docent Clementine Witkamp werd de impact daarvan pas echt duidelijk toen zij zich tijdens haar master Onderwijswetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam verdiepte in financiële stress bij hbo-studenten. Wat betekent het als geldzorgen invloed hebben op studeren en je plek voelen binnen je opleiding, ook bij Hogeschool Inholland? Collegelid Marije Deutekom gaat hierover met haar in gesprek. 

Marije: “In het voorgesprek hadden we het erover dat je voor de start van je onderzoek dacht: speelt armoede onder studenten hier wel echt? Kun je ons meenemen in hoe dat beeld bij jou is gekanteld en op welk moment je besefte dat dit dichterbij en groter was dan je aanvankelijk dacht?” 

Clementine: “Ik wist oprecht niet goed hoe het zat met armoede onder studenten in Haarlem. Maar toen ik me erin ging verdiepen, zag ik dat het veel dichterbij is dan ik dacht.  Wat me vooral opviel is hoeveel studenten naast hun studie moeten werken, niet een paar uur, maar substantieel. En dat heeft direct invloed op hun aanwezigheid in de les.” Die nieuwe blik werkt door in haar dagelijks werk. Waar ze eerder vooral keek naar aanwezigheid en studievoortgang, ziet ze nu vaker de context erachter. 

Diversiteit in de praktijk
Marije: “Tijdens je master werkte je met een bredere definitie van diversiteit. Wat veranderde dat in jouw denken? En waarom is het belangrijk dat we armoede en sociaaleconomische verschillen niet als iets losstaands zien, maar als wezenlijk onderdeel van hoe kansengelijkheid in het onderwijs werkt?” 

Clementine: “Tijdens mijn master werd een brede definitie van diversiteit gebruikt en dat was voor mij echt een eyeopener. Het gaat niet alleen over culturele achtergrond, maar ook over sociaaleconomische positie, gezondheid, leeftijd en vooropleiding. Als je kijkt naar armoede, zie je hoe belangrijk die sociaaleconomische factor is. Als je ouders je financieel niet kunnen ondersteunen, moet je veel zelf betalen. Dat heeft impact op je studie.” 

Ze herinnert zich een moment tijdens een open dag. “Een meisje vroeg me wat een hbo-opleiding kost. Ik wist het collegegeld, maar niet alle bijkomende kosten. Toen realiseerde ik me: voor sommige studenten is dit geen bijzaak, maar een doorslaggevende factor.” 

Studeren is niet voor iedereen vanzelfsprekend
Marije: “Je zegt eigenlijk dat studenten soms niet alleen kiezen op interesse of talent, maar ook op wat financieel haalbaar voelt. Wat zegt dat volgens jou over hoe ‘vrij’ studiekeuzes in de praktijk eigenlijk zijn?” 

Clementine: “Ik vind dat studenten vooral een studie moeten kiezen die ze leuk vinden. Maar de realiteit is dat kosten vaak zwaar meewegen. Zeker voor mbo-studenten kan het een drempel zijn: ga je investeren in een hbo-opleiding, of kies je ervoor om meteen te gaan werken? Het is confronterend om te zien hoeveel invloed geld daarin heeft.”

Een vicieuze cirkel
In haar onderzoek kwam Clementine ook theoretische inzichten tegen die haar hielpen om patronen te herkennen, zoals de theorie van Pierre Bourdieu. 

Clementine: “Studenten met weinig financiële middelen moeten vaak veel werken. Daardoor zijn ze minder op school. En als je minder aanwezig bent, bouw je minder contact op met docenten en medestudenten. Dat heeft invloed op je gevoel van erbij horen. Uiteindelijk werkt dat ook door in je netwerk en je kansen later. Het is echt een vicieuze cirkel."  

Marije: “Wat zijn volgens jou dingen die iedere docent morgen al anders zou kunnen doen, zonder dat het meteen weer een groot nieuw project hoeft te worden?” 

Clementine: “Nou, ik probeer sowieso altijd de student te zien, maar ik begrijp gedrag nu beter. Ik oordeel minder snel en stel vaker vragen. Als een student afwezig is, denk ik niet meteen dat iemand ongemotiveerd is. Ik vraag me af: wat speelt er?” Ze noemt een voorbeeld van een student die veel stress ervoer door de thuissituatie. “De ouders woonden niet in Nederland en de student moest alles zelf regelen. Dat gaf veel druk. Dan kun je als docent niet alles oplossen, maar je kunt wel luisteren en meedenken. Dat helpt al. Bewust zijn, vragen stellen en weten waar je naartoe kunt verwijzen. Ik wist bijvoorbeeld niet dat er financiële coaches zijn binnen Inholland. Nu kan ik studenten doorverwijzen. Je hoeft het probleem niet zelf op te lossen, maar je kunt wel een belangrijke rol spelen in het ondersteunen.” 

Ze deelt haar inzichten ook met collega’s. “Ik breng het onderwerp in tijdens teamoverleggen en wil mijn presentatie nog binnen mijn team delen. Het helpt om dit samen bespreekbaar te maken.” 

Marije: “Tegelijk zie je volgens mij ook dat het systeem soms tegenwerkt, bijvoorbeeld door werkdruk, gebrek aan tijd en wisselende roosters. Wanneer wordt een individueel probleem van een student volgens jou eigenlijk een organisatievraagstuk voor Inholland?” 

Clementine: “Het kan door de werkdruk lastig zijn om een balans te vinden tussen kennisoverdracht en de verbinding maken met studenten.  Terwijl juist het contact met studenten zo belangrijk is. Daarnaast is er minder tijd voor professionalisering, terwijl kennis over dit soort thema’s helpt om signalen te herkennen.” Ook praktische zaken spelen een rol. “Het lesrooster wisselt nu vaak per week. Voor studenten die moeten werken is dat heel lastig. Ik sprak een student met een nulurencontract, niet omdat ze dat wilde, maar omdat vaste uren niet te combineren zijn met haar rooster.” 

Onderwijs dat uitnodigt
Marije: “Wat wil je ons als college van bestuur meegeven?” 

Clementine: “Aandacht en tijd voor studenten zijn belangrijker dan ooit. Studenten zijn minder vaak op school en denken soms dat ze het met AI wel redden. Juist daarom moet onderwijs iets bieden wat je niet online krijgt: goede lessen, contact en betrokkenheid. Dat is wat studenten motiveert om te komen.” 

Kennis benutten
Tot slot benadrukt Clementine het belang van het benutten van bestaande kennis. “Binnen Inholland is veel onderzoek beschikbaar, bijvoorbeeld vanuit lectoraten. Het is belangrijk dat die kennis ook echt terechtkomt in het onderwijs en het beleid. Zeker nu er weinig tijd is, moeten we slim gebruikmaken van wat er al is.” 

Wat gebeurt er als financiële stress jarenlang meespeelt in een gezin? Hoe beïnvloedt dat het welzijn van ouders en de schoolprestaties van kinderen? En vooral: wat werkt écht om gezinnen duurzaam te ondersteunen? Binnen het project Veerkrachtige Gezinnen zoeken onderzoekers van Hogeschool Inholland samen met partners in Den Haag naar antwoorden op deze vragen. Met een innovatieve aanpak wordt gewerkt aan structurele oplossingen die verder gaan dan symptoombestrijding. Het project richt zich op het verminderen van schulden bij gezinnen en het versterken van hun veerkracht en maatschappelijke betrokkenheid. Want financiële stress raakt het hele gezin: het dagelijks leven, de gezondheid en de kansen van kinderen.

Samenwerking rond gezinnen 
Het project ‘Veerkrachtige Gezinnen’ is een intensieve samenwerking tussen de gemeente Den Haag, het primair onderwijs in regio Haaglanden, diverse welzijnsorganisaties en Hogeschool Inholland Den Haag. Aanjager en initiatiefnemer vanuit Inholland, Edwin Wilkens: “De aanpak is integraal en bestaat uit drie samenhangende pijlers: schulden afbouwen, coaching voor ouders en het koppelen van een maatje aan het kind. Daarnaast zijn er oudercommunity’s en naschoolse activiteiten die bijdragen aan vertrouwen, verbinding en perspectief. Centraal staat de overtuiging dat structurele verbetering alleen mogelijk is als ouders niet alleen financieel worden geholpen, maar ook worden ondersteund om hun veerkracht te versterken, hun vaardigheden te vergroten en hun netwerk uit te bouwen.” 

De rol van de lectoraten: onderzoek dat verdiept en verbindt 
Vanuit Inholland zijn drie lectoraten betrokken bij het onderzoek. Het Lectoraat Studiesucces en het Lectoraat Diversiteitsvraagstukken onderzoeken welke effecten deze integrale aanpak heeft op het welzijn, gedrag en schoolsucces van kinderen, en op de leefwereld en veerkracht van ouders. De onderzoekers werken met een gecombineerde onderzoeksopzet. Enerzijds verzamelen zij kwantitatieve data via vragenlijsten om ontwikkelingen in motivatie, welzijn, betrokkenheid en leerprestaties van het kind zichtbaar te maken. Anderzijds verdiepen zij zich via levensverhalen van ouders in de dagelijkse realiteit van armoede, stress, opvoeding en ondersteuning. 

“Armoede en bestaansonzekerheid drukken zwaar op het welzijn en functioneren van kinderen, zowel thuis als op school. Met dit onderzoek willen we zicht krijgen op hoeverre een samenhangende aanpak rust in gezinnen brengt en de ontwikkeling van kinderen duurzaam versterkt, zodat zij zich beter voelen, beter presteren en kunnen floreren,” aldus Lisa Klinkenberg, senior onderzoeker studentenwelzijn, lectoraat Studiesucces 

Somya Bouzaggou, onderzoeker diversiteit van het Lectoraat Diversiteitsvraagstukken benadrukt: 
“Levensverhalen laten zien hoe schulden en bestaansonzekerheid zich verweven met het dagelijks leven van ouders. Door hun ervaringen zorgvuldig op te tekenen, maken we zichtbaar wat vaak verborgen blijft en leren we welke vormen van ondersteuning echt verschil maken.” Juist de combinatie van cijfers en verhalen maakt het onderzoek krachtig: het levert zowel harde data als betekenisvolle inzichten op voor professionals, beleidsmakers en scholen die willen bijdragen aan het verminderen van kansenongelijkheid. 

Onderzoek naar zelfredzaamheid  
Een ander onderdeel van het project is het actieonderzoek naar de zelfredzaamheid van ouders. Samen met ouders onderzoekt het Lectoraat Toegankelijkheid van het Recht welke ondersteuning nodig is om beter de weg te vinden naar instanties en hulpverlening. Dat leidt tot laagdrempelige interventies, zoals workshops over geldzaken, hulp bij het invullen van formulieren en werkbezoeken aan organisaties in de wijk. Deze interventies dragen bij aan meer overzicht en financiële rust. Daarnaast wordt onderzocht hoe instanties beter kunnen samenwerken om eerder en directer hulp te bieden aan gezinnen. Martin Blaakman, lector bij het lectoraat Toegankelijkheid van het Recht, licht toe: “Ook ouders in bestaansonzekerheid willen het beste voor hun kinderen. Maar zij weten niet altijd de wegen naar hulp te vinden. Met ons project onderzoeken we hun zelfredzaamheid en ontwerpen we interventies die hen echt verder helpen.” 

Duurzame impact  
Door onderzoek en praktijk zo nauw met elkaar te verbinden, draagt het project Veerkrachtige Gezinnen bij aan blijvende bestaanszekerheid. Niet alleen door schulden te verminderen, maar door gezinnen structureel te ondersteunen en hun veerkracht te versterken. Zo ontstaat meer financiële rust, meer vertrouwen en betere ontwikkelkansen voor kinderen. Met deze aanpak laten de lectoraten van Inholland zien hoe praktijkgericht onderzoek kan bijdragen aan duurzame, concrete oplossingen – samen met gezinnen en partners in de stad. 

Hoe blijf je in gesprek als overtuigingen botsen? En hoe maak je ruimte voor nuance in een tijd van scherpe tegenstellingen? Tijdens de Community of Practice ‘Dialoog en verbinding in tijden van polarisatie’ op 7 november bij Inholland Amsterdam gingen studenten, docenten en collega’s hierover in gesprek. Een middag vol persoonlijke verhalen, reflectie en hoop. 

De Community of Practice (CoP) Diversiteit is een initiatief van het lectoraat Diversiteitvraagstukken binnen Inholland waarin collega’s, studenten en externe partners samen leren rond actuele maatschappelijke thema’s met een link naar diversiteit en inclusie. De bijeenkomst werd geopend door Inholland-collegevoorzitter Bart Combee. Collega's en studenten deelden ervaringen en perspectieven om deze direct te vertalen naar de praktijk van het onderwijs. Lucas Rurup, directeur van het domein Onderwijs & Innovatie, leidde het gesprek.  

Mensenrechten als kompas 
Centraal stonden Amsterdamse gemeenteraadsleden Itay Garmy (Volt) en Sheher Khan (DENK). Ondanks hun religieuze en culturele verschillen werken de joodse Garmy en de islamitische Sheher samen tegen polarisatie. Hun boodschap was helder: samenwerking is mogelijk als je elkaar blijft zien als mens. “Het begint bij gelijke mensenrechten, dat is voor mij niet onderhandelbaar,” aldus Sheher Khan. 

Volgens de raadsleden bieden mensenrechten een gemeenschappelijke basis om moeilijke gesprekken te voeren. “Mensen denken vaak dat als je verbinding zoekt, je iets van jezelf kwijtraakt,” zei Garmy. “Dat is niet zo. Het gaat erom te blijven luisteren en nieuwsgierig te zijn.” Hun verhaal raakte vragen die ook binnen het onderwijs leven: Hoe blijf je in gesprek als overtuigingen botsen? Hoe leer je studenten luisteren zonder zichzelf te verliezen? En hoe maak je ruimte voor nuance in een tijd van scherpe tegenstellingen? 

‘Wij zijn niet de standaardstudenten’ 
Lysandra deelt openhartig haar ervaring als langstudeerder bij Communicatie (Inholland Rotterdam): “Langstudeerders hebben vaak een rugzakje: persoonlijke omstandigheden waardoor vertraging is ontstaan. Wij zijn niet de standaardstudenten; we hebben veel meegemaakt, maar zetten door.” 

Naast haar studie werkte ze bij verschillende gemeenten, waaronder Rotterdam. “Daar ontdekte ik hoe belangrijk het is dat communicatie echt toegankelijk is, in begrijpelijke taal.” Haar ambitie ligt bij participatie: “Hoe motiveer je burgers om mee te doen, en hoe zorg je dat hun inbreng ook echt wordt gebruikt? Te vaak voelt participatie als een checklist: ‘we hebben het gedaan’, maar wat gebeurt er daarna? Als mensen niets terugzien van hun bijdrage, verdwijnt het vertrouwen.” 

Ook persoonlijke ervaringen beïnvloeden haar visie. Als gedupeerde ouder in de toeslagenaffaire zegt ze: “Ik weet hoe het voelt om misstanden te willen aankaarten en niet gehoord te worden. Dat heeft mijn kijk op communicatie veranderd. Als je echt verbinding wilt, moet je de taal van mensen spreken.”  

Luisteren zonder oordeel 
Lysandra raakte onder de indruk van de openheid tussen Garmy en Khan. “Ik kwam uit Rotterdam met de verwachting dat het gesprek over polarisatie in Nederland zou gaan. Uiteindelijk ging het ook over Israël en Palestina, dat was even schakelen, maar juist daardoor werd het interessant. Ik kreeg inzicht in hoe mensen met verschillende achtergronden omgaan met meningsverschillen.” 

Ze zag hoe de twee politici het gesprek aangingen zonder elkaar te veroordelen. “Ze gaven eerlijk toe dat ze niet altijd op één lijn zitten, maar toch vriendschap behouden. Agree to disagree zonder aanvallend te worden. Dat is iets wat ik herken vanuit communicatie: doorvragen naar het waarom achter iemands mening. Je hoeft niet meteen in de verdediging te schieten.” 

Bruggen bouwen 
Voor Lysandra ligt hier een directe link met haar toekomstige beroep. “Het ging over bruggen bouwen en verbinding zoeken, en dat is precies wat communicatieprofessionals moeten kunnen. Nieuwsgierig zijn, luisteren, de ander proberen te begrijpen, dat is niet alleen belangrijk op je werk, maar ook in het dagelijks leven.” 

Ze ziet de relevantie ook voor het onderwijs. “Polarisatie komt in zoveel discussies terug: over armoede, vluchtelingen, het slavernijverleden, de toeslagenaffaire, zorgbezuinigingen. Deze bijeenkomst gaf mij technieken om zulke gesprekken constructief te voeren. Dat is waardevol, zeker voor studenten die straks als professionals midden in de maatschappij staan.” 

Waarden als basis 
“Wat ik meeneem is: neem je eigen waarden serieus. Sta voor wie je bent, ook als je mening verandert door nieuwe inzichten. Als jij je waarden niet serieus neemt, doet niemand dat. En: wees nieuwsgierig naar elkaar. Alleen zo kun je bruggen bouwen.” 

Docent Social Work Rubina Boasman windt er geen doekjes om: thema’s als racisme, uitsluiting en stagediscriminatie zijn geen bijzaken. “Het is onze taak als opleiding om studenten hierop voor te bereiden. Dat doe je niet met één vak in het eerste jaar. Dit moet een rode draad zijn door het hele curriculum.” 

Tijdens de Community of Practice (CoP) Diversiteit op 3 juli in Den Haag stond de vergeten geschiedenis van verzet en antiracisme centraal. Verhalen van solidariteit en moed, verborgen in de Haagse wijk Bezuidenhout. Rubina was één van de deelnemers. “Deze verhalen zijn zó relevant voor het onderwijs van nu! De spreker was zó sterk – ik wilde blijven luisteren. Als docent dacht ik meteen: dit kan ik gebruiken. Dit móet ik gebruiken.” 

Verhalen die blijven hangen
De middag begon met een uitgebreide lezing van Jos Belt over de vriendschap tussen Anton de Kom en Mohammad Hatta, twee iconen van antikoloniale strijd die in de jaren dertig op loopafstand van elkaar woonden. Wat volgde was een wandeling door hun oude buurt.  

Als docent diversiteit en cultuursensitief werken maakt Rubina zich hard voor structurele aandacht voor deze thema’s. Deze bijeenkomst bevestigde opnieuw wat ze dagelijks ervaart: “De lessen over diversiteit en inclusie in ons curriculum zijn vaak nog te oppervlakkig. Terwijl studenten hier zóveel mee te maken krijgen in de praktijk.” 

“Als studenten in het eerste jaar een vak hierover krijgen, moeten we dat in de jaren daarna ook blijven voeden. Anders bloedt het dood en dan zeggen vierdejaars ineens: ‘We hebben hier eigenlijk heel weinig over gehad.’” Rubina ziet het als haar taak om studenten voor te bereiden op de wereld waarin ze straks terechtkomen, inclusief de ongemakkelijke kanten daarvan. “Als studenten straks de praktijk in gaan, krijgen ze hiermee te maken, of wij ze er nu op voorbereiden of niet.” 

Volgens Rubina moet er in het Nederlandse onderwijs veel meer aandacht zijn voor diversiteit, zeker bij opleidingen zoals Social Work en de Pabo. “Studenten moeten klaargemaakt worden voor de maatschappij, dus voor een diverse wereld. Nederland is namelijk al heel lang een divers land.” Rubina heeft een duidelijke tip voor collega-docenten: “Denk goed na over waar je studenten straks gaan werken. In welke context? In welke sector? Waarmee krijgen ze daar te maken? Waar worden ze mee geconfronteerd? En hoe kan je dat terug laten komen je lessen? Leer ze met een diverse blik kijken.” 

Van CoP naar klaslokaal
Voor Rubina zijn bijeenkomsten als de Community of Practice Diversiteit directe inspiratie voor haar onderwijs. Zo liet ze studenten in haar lessen rituelen en verhalen uit een Keti-Koti-dialoogtafel ervaren en ging ze met hen gesprek over familiegeschiedenis en erfgoed. “Dat bracht zoveel los, ook bij studenten van wie je het niet verwacht. Zo hoort onderwijs te zijn.” Ook thema's als stagediscriminatie krijgen bij haar structureel aandacht. “Toen ik zelf studeerde, waarschuwden docenten me al voor mogelijke uitsluiting. Dat gaf me houvast. Die verantwoordelijkheid hebben wij nu ook. Daarom moeten wij het gesprek juist aangaan, ook met stagebedrijven.” Dit jaar maakt ze daarbij gebruik van materialen uit de Haagse aanpak Gelijke stagekansen, zoals posters met herkenbare quotes die studenten uitnodigen tot gesprek.

Te willekeurig
Toch vindt Rubina dat meer nodig is dan losse lessen of persoonlijke inzet. “Het is nu te willekeurig. Ik neem cultureel sensitief werken overal mee in mijn onderwijs, maar een collega misschien niet. In het nieuwe curriculum van Social Work wil ik het structureel verankeren, niet als bijzaak, maar als volwaardig vakonderdeel.” Volgens haar moeten opleidingen de expertise van docenten, lectoraten en initiatieven zoals de CoP bundelen. “Laat ons meedenken, geef ons materiaal, maak het praktisch. Docenten zijn doeners: als ze zien dat het werkt, gaan ze het gebruiken.” 

Meer weten of aansluiten?
Tijdens de CoP hoor je verhalen die je nergens anders hoort. Dit laat je even stilstaan bij waarom je doet wat je doet, zodat je met nieuwe ideeën je klaslokaal instapt. Dat is de kracht van deze bijeenkomsten.  

Ben je geïnspireerd geraakt door Rubina's verhaal? Denk mee over hoe we studenten leren met een bredere blik naar de geschiedenis te kijken, sociale ongelijkheid te herkennen en hiermee om te gaan in hun toekomstige beroep. Mail je interesse naar Tjitske Lovert en sluit op vrijdag 19 september aan bij de sessie van Keti Koti Next Steps. 

Meld je aan voor de volgende CoP op 7 november!
De volgende Community of Practice vindt plaats op vrijdag 7 november* van 10.30 tot 12.30 uur bij Inholland Amsterdam. Samen met collegevoorzitter Bart Combee gaan we in gesprek met de Amsterdamse raadleden Itay Garmy en Sheher Khan, die een actie tegen polarisatie zijn gestart. Ondanks hun religieuze verschillen – Garmy is Joods, Kahn is islamitisch – zien ze mogelijkheden voor dialoog. Hoopvolle inspiratie met ervaringen en inzichten die we mee kunnen nemen in ons onderwijs en onze school. Meld je alvast aan via deze link.  

*) De Community of Practice van donderdag 6 november is vanwege de agenda van de sprekers verplaatst naar vrijdag 7 november.  

Samen met studenten, collega’s, oud-studenten én vijf leerlingen van het Willem Blaeu-college vulden achttien enthousiaste opvarenden de Inholland-boot. Inclusief een spontane extra gast én de zoon van de schipper. “Iedereen is welkom, en zo voelde het ook echt,” vertelt Lotte Breedveld, procescoördinator bij het domein Business, Finance & Law. “Het was warm, vrolijk en er is veel gelachen. Overal langs de route stonden mensen te juichen. We zijn volop gefotografeerd, zowel vanaf de kade als op de boot!”

De boot was feestelijk versierd met ballonnen, geregeld via een collega van Inholland Academy. “Dat maakte het extra feestelijk. Het was één groot, verbindend feestje.”

Meer dan alleen meedoen
Waarom is deelname van Inholland belangrijk? Kristan de Geus, relatiebeheerder bij Werving, Instroom & Relatiemanagement, legt uit: “Onze hogeschool heeft diversiteit en inclusie hoog op de agenda staan. Daar hoort zichtbaarheid bij. Of het nu gaat om lhbti+, racisme of andere vormen van uitsluiting: het draait om jezelf kunnen zijn en je veilig voelen op school.”

Communicatieadviseur Michelle Buijs vult aan: “Iedereen beleeft inclusie anders. Daarom is het belangrijk het gesprek aan te blijven gaan. Samen met andere onderwijsinstellingen varen we mee, letterlijk én figuurlijk. Inholland wil daarin verbinden.”

De Alkmaar Pride werd live uitgezonden door NH Nieuws. De Inholland-boot is onder andere te zien op minuut 10:50 en 14:00 van de uitzending.

Bekijk het terug via: NH Nieuws – Alkmaar Pride

Tot volgend jaar!
Hogeschool Inholland Alkmaar kijkt nu al uit naar een nieuwe deelname in 2026. Want inclusie en zichtbaarheid – dat blijft een feestje waard.

Hoe zorgen we ervoor dat internationale studenten zich thuis voelen binnen Hogeschool Inholland? Dit was het thema tijdens de laatste Community of Practice (CoP) Diversiteit op 30 januari. Veel internationale studenten vinden het lastig om hun weg binnen Nederland en de hogeschool te vinden. Een gebrek aan gevoel van belonging kan een negatieve invloed hebben op hun welzijn en zelfs leiden tot uitval. Tijdens de CoP stonden initiatieven centraal die bijdragen aan een soepelere overgang en een sterker gevoel van verbondenheid binnen Inholland. 

Een inspirerend initiatief komt van Imani Hooi, student International Creative Business en oprichter van Caribean United in Den Haag. Twee jaar geleden richtte zij deze community op om studenten van Caribische afkomst of met affiniteit met de Caribische cultuur met elkaar te verbinden. “Naast problemen rond huisvesting zag ik dat veel Caribische studenten vaak worden behandeld als Nederlandse studenten. Dit terwijl ze vaak tegen specifieke uitdagingen aanlopen, zoals onzekerheid over taalgebruik en onbekendheid met praktische zaken.” 

Culturele herkenning
Caribbean United organiseert laagdrempelige evenementen waar studenten elkaar ontmoeten en ervaringen delen. “We willen studenten een gevoel van thuis geven en doen dat bijvoorbeeld met Caribisch eten en muziek.” Daarnaast doet Imani haar afstudeeronderzoek naar hoe Caribische studenten beter ondersteund kunnen worden. “Een belangrijke bevinding is dat culturele herkenning cruciaal is. Ook binnen de Caribische gemeenschap zijn er verschillen, het is essentieel om hier als hogeschool oog voor te hebben,” legt Imani uit.  

Sheovan Deira, een andere spreker tijdens de CoP is oprichter van de Surinaamse studentengemeenschap SUholland in Amsterdam. Ze herkent de uitdagingen van internationale studenten. Zelf verhuisde ze in 2022 naar Nederland om te studeren. Ze dacht dat ze goed voorbereid was, want ze spreekt de taal en heeft hier familie. “Ik begon ruim op tijd met regelen, maar kwam toch voor vele uitdagingen te staan. Van het aanvragen van een BSN en het openen van een bankrekening tot het vinden van werk. Bedrijven moesten namelijk een tewerkstellingsvergunning aanvragen als ze mij in dienst zouden nemen, maar dat wilden ze vaak niet doen. Veel processen zijn onbekend voor internationale studenten en dat maakt het moeilijk.” 

Workshops en begeleiding
Door haar eigen ervaringen besloot Sheovan iets te doen. “Ik zag dat veel studenten tegen dezelfde obstakels aanliepen. Als we informatie eerder met elkaar delen, kunnen we het voor iedereen makkelijker maken.” Zo ontstond SUholland, een community waar studenten praktische informatie, maar ook gezelligheid en herkenning vinden. “We organiseren niet alleen culturele evenementen zoals Keti Koti en Surinaamse kerstvieringen, maar bieden ook workshops en begeleiding. Ons doel is dat studenten zich thuis voelen.”  

Coördinator community building
Jurio Maduro, docent Social Work in Den Haag en sinds kort coördinator community building bij Inholland herkent zich ook in de problemen waar internationale studenten tegenaan lopen. Zelf kwam hij op negentienjarige leeftijd vanuit Aruba naar Nederland. “Het was spannend en nieuw, maar ook een cultuurshock. Alles was anders: het onderwijssysteem, het openbaar vervoer, de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Ik had het geluk dat ik familie hier had, maar veel studenten staan er alleen voor.” 

Zijn eigen ervaring maakte hem bewust van de uitdagingen waarmee internationale studenten kampen. “Ik zie studenten dezelfde reis maken als ik destijds en tegen dezelfde problemen aanlopen. Ik vraag mezelf vaak af: wat had ik zelf gewild toen ik student was? Hoe kunnen we deze studenten ondersteunen?” 

Jurio’s nieuwe functie draait om het bouwen van een gemeenschap. “Een community betekent niet alleen een groep studenten die elkaar opzoeken, maar een omgeving waarin ze zich welkom voelen. Binnen Inholland willen we een ecosysteem creëren waarin studenten zich erkend en gesteund voelen, waarin ze zichzelf kunnen en mogen zijn.” 

Waarom deelnemen aan de Community of Practice?
Zowel Imani als Sheovan benadrukken het belang van bijeenkomsten zoals de Community of Practice. “We werken vaak in onze eigen bubbels, maar door samen te komen, leren we van elkaar en versterken we elkaar,” zegt Sheovan. “Bij SUholland hebben we bijvoorbeeld geleerd hoe belangrijk het is om van tevoren contact te leggen met studenten die naar Nederland komen. Dit gebeurt nu al bij Caribische studenten, maar nog niet voor Surinaamse studenten. Daar moeten we iets aan doen.” 

Collectieve verantwoordelijkheid
Jurio ziet ook een bredere verantwoordelijkheid: “Sense of belonging moet de kern zijn van hoe we internationale studenten ondersteunen. De cijfers liegen er niet om: sinds 2010 is slechts 9 procent van de Caribische en Surinaamse studenten afgestudeerd. Dat betekent dat we als hogeschool een collectieve verantwoordelijkheid hebben om dit te verbeteren.” 

De Community of Practice biedt een waardevol platform om kennis en ervaringen te delen en samen oplossingen te zoeken. Wil jij ook bijdragen aan een inclusievere omgeving voor studenten en collega’s? Zorg dan dat je bij de volgende CoP aanwezig bent! 

Contact 
Mocht je vragen en/of ideeën hebben over hoe we Caribische of Surinaamse studenten kunnen ondersteunen, neem dan contact op met Jurio: jurio.maduro@inholland.nl (06 1527 9398).

“Op 1 juli 2024 is het Nationale Herdenkingsjaar -150 jaar afschaffing van de Slavernij- ten einde. Daarmee is het niet klaar, bij Inholland gaan we door en bieden we plek. Herdenken en overdenken – samen de tijd nemen, elkaars verhaal horen, ons diep laten raken en daarin voorgaan - houdt nooit op,” vertelt Mieke van den Berg, lid van het college van bestuur van Hogeschool Inholland. De afgelopen periode stond in het teken van Keti Koti, we hebben de highlights van de afgelopen periode nog even voor je op een rijtje gezet!  

Foto-expositie: Wat betekent Keti Koti voor jou? 
Op verschillende locaties was vanaf 27 mei de foto-expositie: 'Wat betekent Keti Koti voor jou?' te bewonderen. Op de foto’s toonden studenten en collega's met diverse achtergronden wat Keti Koti voor hen betekent. De diversiteit in verhalen bracht diepe inzichten en nieuwe perspectieven naar voren. “Er was bijvoorbeeld ook een wit iemand en een moslim bij. Ik heb er eigenlijk nooit zo bij stilgestaan, dat Keti Koti voor iedereen iets kan betekenen,” vertelt een collega.  

Keti Koti-markt op 6 juni 
“Ook tijdens de Keti Koti-markt in Den Haag was het prachtig om te zien hoe mensen samenkwamen om aandacht te besteden aan cultuur en Keti Koti. Het Marron-optreden was leuk om te zien en gaf een interessante inkijk in de Surinaamse geschiedenis,” vertelt Creative Business student Imani Hooi. Zelf was ze de afgelopen weken bij meerdere van de activiteiten aanwezig en voor de markt organiseerde ze een mini-workshop over natural hair waar bezoekers hun eigen ‘leave-in conditioner’ mochten maken. “Ik heb de Keti Koti-activiteiten als inspirerend ervaren. Het is fijn om te zien dat Hogeschool Inholland aandacht besteedt aan het slavernijverleden en de gevolgen hiervan onder de aandacht brengt, evenals het vieren van cultuur,” vertelt ze.  Ook Tjitske Lovert, onderzoeker bij het lectoraat Diversiteitsvraagstukken en medeorganisator van verschillende Keti Koti-activiteiten was enthousiast. “Doordat de markt zo laagdrempelig was, deden zelfs voorbijgangers die voor de Europese verkiezingen kwamen stemmen, leuk mee! Dankzij de interactieve quiz van SSC-student Jody van der Weide leerden de aanwezigen meer over Keti Koti.”  

Collega Silvana Herben stond bij de boekenkraam waar Yvon van Kinderboekenwinkel Alice in Wonderland boeken verkocht die bij het thema pasten. Ze kon mensen hier goed over informeren. “De markt was heel gezellig en we hebben veel relevante kinderboeken verkocht.”  

CoP met Howard Komproe op 20 juni 
Imani vond de Community of Practice, ook in Den Haag, met Howard Komproe het interessantst. “Zijn benadering van aandachtig luisteren en het onder de aandacht brengen van het belang van vrijheid en verbinding heeft me aan het denken gezet,” vertelt ze. “Het interactieve element zorgde ervoor dat iedereen betrokken was en actief meedeed, het leren kennen van meerdere perspectieven maakt de ervaring nog waardevoller.” 

Tijdens de CoP stonden we stil bij wat ons verbindt, hoe we mensen mee kunnen nemen in de bewustwording over de doorwerking van dit verleden, hoe we om kunnen gaan met weerstand, ook in de huidige politieke context. En welke rol humor hierin kan spelen. Collega Mireille van der Zee, studentendecaan in Alkmaar, vertelt hierover: “Het gebeurt niet vaak dat je met mensen van zulke verschillende achtergronden zo open en eerlijk kunt praten over iets zo belangrijks en pijnlijks als slavernij. Het contact dat wij op die momenten hebben, maakt mij heel dankbaar."  

Toekomst  
Met deze terugblik willen we iedereen bedanken voor hun deelname en inzet om van Keti Koti een betekenisvolle gebeurtenis te maken. Samen werken we aan een toekomst van erkenning, verbinding en vrijheid. Tjitske benadrukte de groei van de Keti Koti-activiteiten: "Ik vind het heel mooi om te zien hoe iets dat we twee jaar geleden klein op locatie Den Haag zijn gestart, is uitgegroeid tot iets dat op alle locaties zichtbaar is." Ze roept studenten én collega’s op om na te denken over manieren waarmee we Keti Koti meer in het onderwijs kunnen integreren. 

Heb je ideeën hierover en/of wil je hierover meedenken? Neem dan contact op met tjitske.lovert@inholland.nl. 

Diversiteit en inclusie is en blijft een onderwerp van ons allemaal. Zo besloten de leden van de Alkmaarse community Diversiteit & Inclusie om ook dit jaar deel te nemen aan de Alkmaar Pride. Hoogtepunt hierin is het deelnemen aan de grachtenparade met een speciale Inholland-boot.

Inholland-boot
Dit jaar liep dat een beetje anders.. De inholland-boot was versierd en bemand met feestelijk aangeklede studenten en collega’s. De start van de boot vanaf de Broekerveiling ging voorspoedig en op tijd. De Inholland-boot met startnummer 10 was op zaterdagochtend 25 mei op weg naar het beginpunt van de botenparade. De Inholland-boot zou aansluiten bij zo’n 25 boten die van het Noordhollandsch Kanaal ter hoogte van Stadsstrand De Kade vertrokken aan hun feestelijke rondgang door de grachten van Alkmaar. Om uiteindelijk aan te meren bij het Waagplein.

Sluis
Zo rond 11.00 uur stuitte de Inholland-boot op een kink in de vaarroute. De sluis tussen Langedijk en Alkmaar bleek stuk te zijn. Een paar uur is met man en macht geprobeerd de sluis werkend te krijgen. De Inholland-boot stond met bemanning te popelen om met de feestelijke Alkmaar Pride botenparade mee te varen. Het is helaas niet gelukt om de sluis te repareren en om 14.00 uur heeft de Inholland-boot rechtsomkeert gemaakt, terug naar de Broekerveiling.

Veilig voelen
Studenten en collega’s die in Alkmaar bij het IJkgebouw op de Inholland-boot zouden opstappen zijn op andere boten overgestapt en hebben zich in het Pride-spektakel gemengd. Het liep anders dan verwacht. Toch hebben we als Inhollanders, in een speciaal Inholland-Pride-t-shirt, laten zien dat we het belangrijk vinden dat iedereen zich veilig voelt op school en daarbuiten.

Waarom is het belangrijk dat Hogeschool Inholland zich tijdens dit evenement laat zien? 
Kristan de Geus, relatiebeheerder bij Werving, Instroom & Relatiemanagement (WIR) Inholland Alkmaar: “Onze hogeschool heeft diversiteit en inclusie hoog in het vaandel staan. Er is daarom een taskforce voor dit onderwerp. Dat is Inholland-breed, in Alkmaar wilden we op locatie meer doen. Daarom ben ik vorig jaar samen met mijn collega, Michelle Buijs, de community Diversiteit & Inclusie begonnen. Het gaat daarbij niet alleen om de lhbti+-gemeenschap, maar bijvoorbeeld ook over racisme en discriminatie. Het gaat over jezelf kunnen zijn en je veilig voelen op school.” 

Community 
Michelle Buijs is communicatieadviseur bij Inholland Alkmaar en voegt toe: “We hebben een gemêleerde groep samengesteld van collega’s en studenten. Die diversiteit is belangrijk omdat iedereen anders tegen dit onderwerp aankijkt. Wat betekent inclusie voor jou? Het is zo ontzettend belangrijk het gevoel te hebben jezelf te kunnen zijn. Het is fijn dat we ons in deze community van verschillende kanten er een beeld en mening over kunnen vormen. De ambitie is dat uiteindelijk ook mensen van buiten Inholland zich aansluiten, zoals de gemeente Alkmaar, het mbo en andere onderwijsinstellingen. Zo creëer je een olievlek. Inholland speelt daarbij graag een verbindende rol.” 

Victory of love
Victory of Love, dat was het thema van de Alkmaar Pride 2024. Met een knipoog naar het feit dat de Victorie bij Alkmaar begint! En waar dit breed gedragen wordt. Dit heeft de organisatie laten zien door middel van een hele week met diverse activiteiten en als hoogtepunt het paradepaardje: De kleurrijke parade door de grachten van het mooie Alkmaar.

Hogeschool Inholland Alkmaar en de community Diversiteit & Inclusie wil volgend jaar weer deelnemen en hoopt dat de sluis tussen Langedijk en Alkmaar dan wel werkt.

Inholland-collegelid Mieke van den Berg gaat deze maand in gesprek met Wouter van Velzen en Ben van der Sluijs. Wouter werkt bij de Inholland Service Organisatie (ISO) in Delft als assistent facilitair medewerker. Ben is de werkbegeleider van Wouter, die via het participatiebanentraject bij Inholland is komen werken. Ben werkt al 34 jaar voor Inholland en “bemoeit zich overal mee” om primaire processen bij Inholland zo goed mogelijk te laten verlopen.

Mieke: “Wouter, kun je vertellen wie je bent?”
Wouter: “Ik werk nu inmiddels zes jaar als participatiemedewerker voor Inholland. Ik ben begonnen als schoonmaakmedewerker in Den Haag, maar ik ben door Ben, die zag dat ik meer in mijn mars had, naar Inholland Delft gehaald.”

Wouter is één van de vier participatiemedewerkers in Delft. Ben noemt ze ‘pareltjes’: ”Ik zie geen verschil tussen reguliere- en participatiemedewerkers. Natuurlijk moet je altijd even aftasten, maar ik kijk vooral naar hun kwaliteiten. Wouter is echt een aanpakker en bij zulke collega’s ga ik vooral op  mijn gevoel af en kijk ik naar de manier waarop zijn talenten zo goed mogelijk kunnen worden ingezet. Wouter heeft zich de afgelopen zes jaar heel sterk ontwikkeld. Hij helpt iedereen binnen de onze vestiging.”

Wouter: “Ik ben 31 jaar oud en ik kom uit Leiden. In mei 2018 ben ik bij Inholland Den Haag als schoonmaakmedewerker begonnen vanuit het participatietraject. Ik was daar heel goed ontvangen en had het daar heel erg naar mijn zin. Ben zag me daar aan het werk en vroeg of ik naar Delft wilde komen. Dat was in januari 2019. In Delft werk ik inmiddels als assistent facilitair medewerker. Ook hier kreeg ik een heel rustige inwerktijd. Er was tijd om met iedereen te praten en er werd regelmatig aan me gevraagd hoe het ging en wat ik wilde doen. Ik kreeg eerst een proefplaatsing, maar ik heb nu een vaste aanstelling. Bij Inholland, en dan met name Ben, kijkt men heel goed naar wat mensen kunnen, wat ze willen en wat ze nodig hebben om hun werk goed te kunnen doen. Ben is altijd heel open en eerlijk, ik word net als iedereen uit het team behandeld. En als ik iets niet goed doe, dan helpt hij me om het wel goed te doen. Ik vind dat heel fijn, dat er rust is, dat ik vragen kan stellen en dat er met je wordt gesproken. Bij andere werkgevers die een participatiemedewerker aannemen, wordt toch vooral gekeken wat het oplevert en na twee jaar moet je er weer uit. Dat is bij Inholland niet zo, daar bouw je echt een band op met je collega’s'.”

Wouter: “Ik heb leerproblemen. Mede daardoor ben ik in de participatiewet terechtgekomen. Soms leer ik makkelijk en soms moeilijk. Ik ben iemand die graag in de praktijk leert. Dat werkt beter dan dat ik dat uit een boek moet doen. Via Inholland heb ik een aantal trainingen gevolgd en daar ben ik heel blij mee. Dat was zowel in de praktijk, maar ook uit boeken, maar dat ging goed. Ik ben iemand die heel graag de handen uit de mouwen steekt, maar heb daar wel structuur en duidelijkheid bij nodig. En die krijg ik nu. Maar ik krijg ook weer vrijheid om bepaalde dingen op mijn eigen manier te doen. Dat ik die kansen ook krijg van Ben vind ik ook leuk. Als dingen niet goed lukken, dan ga ik naar Ben toe, maar hij neemt ook het initiatief richting mij als hij ziet dat ik extra hulp nodig heb. Ben geeft me altijd heel snel duidelijkheid, maar eigenlijk kan ik bij iedereen in het team terecht, iedereen helpt me.”

Ben: “Veel mensen zouden wat kunnen leren van participatiemedewerkers. De werkethiek is ontzettend hoog.”

Mieke: “Kun je vertellen wat je doet bij ISO, en wat daar zo leuk en inspirerend aan is?”

Wouter: “Als assistent facilitair medewerker vind ik alles wat ik doe leuk omdat elke dag anders is. Elke ochtend begin ik met een facilitaire ronde. Ik kijk of de verlichting het doet, of de lokalen netjes zijn, of het warm genoeg is. Of er goed onderwijs kan worden gegeven dus. Dat ik daar een rol in kan spelen, vind ik heel leuk. De ronde die ik elke dag loop, ik begin om half 8, is echt belangrijk want als er dingen niet goed zijn geregeld, heeft dat invloed op de lessen. Ik zie dan vaak kleine dingen die ik zelf snel kan oplossen, bijvoorbeeld even de tafels netjes zetten, of de schermen het doen of een lichtje maken. Als schoonmaker ben je vaak onzichtbaar omdat je werkt op tijden dat er geen medewerkers zijn, maar nu ziet iedereen wat ik doe. Dat ik ook echt bijdraag aan het onderwijs. Die zichtbaarheid vind ik leuk. Mensen zien dan ook dat niks zomaar gebeurt, dat mensen weten wie dat heeft gedaan. Inholland is heel goed in het zichtbaar maken van iedereen, ook van mensen in participatiebanen. Er is ruimte voor iedereen en dat is fijn.”

Ben: “Mijn werk bestaat uit allemaal mooie ervaringen en natuurlijk vind ik het heel leuk om deze woorden van Wouter te horen. Pas heb ik nog een dame in de schoonmaak aangenomen, dat is ook een parel. Ik ben haar nu aan het begeleiden. Ik zie dat ze helemaal opbloeit. Daar doe ik het voor. Er leven heel onjuiste voorstellingen over mensen in participatiebanen. Dat het vooral gedoe zou opleveren in een team, dat het begeleiden heel veel tijd kost. Maar ik zie juist mensen die er heel erg voor gaan, ze willen juist heel graag werken. Ik beschouw ons als een team, ik wil niet de baas zijn. De waarden van Inholland, dat je erbij hoort en jezelf mag zijn, inclusie dus, dat laten we elke dag in ons werk zien.”

Wouter: “Ik ervaar dat precies zo.”

Mieke: “En hoe ziet jouw dag er verder uit, nadat je de ronde hebt gelopen en collega’s heb geholpen?”

Wouter: “Om 12.00 uur gaan we lunchen. Maar ook dan komen collega’s met vragen binnenlopen. Ik vind het nooit een probleem om mijn lunch te onderbreken en ze dan even te helpen. We lunchen altijd met elkaar, we zijn met vijf personen. We praten dan over van alles en nog wat. En ik werk ook één avond in de week. Eerst hadden we een beveiliger, maar dat was duur, nu doe ik dat en dat gaat ook goed. Ik werk inmiddels 35 uur per week, dat is bijna fulltime. Op de andere dagen is mijn werkdag om 15.00 uur voorbij.”

Mieke: “Waar ben je trots op in jouw werk?”
Wouter: “Ik ben er trots op dat ik onderdeel mag zijn van een leuk team binnen Inholland. Ik heb ook bij andere werkgevers gezien dat ze iemand die via een participatiebaan binnenkomt vooral als iemand met problemen zagen. Bij Inholland ben ik echt onderdeel van het team.”

Ben: “Bij de weekstart of het maandelijks teamoverleg dan praat iedereen mee. Dus ook de ideeën van Wouter worden gehoord en meegenomen in onze aanpak. Ik zie ook dat Wouter doorgroeit naar een ander, hoger, level en dat is mooi.”

Wouter: “Ik zie dat zelf ook en ik ervaar ik me steeds kan ontwikkelen binnen Inholland. En als dingen niet zo goed gaan, dan is dat ook niet erg. Dan praat ik daar over met Ben. Niet alleen over het probleem, maar vooral wat ik nodig heb om het te kunnen oplossen. Omdat Ben heel open en eerlijk is tegen mij, kan ik zijn feedback ook goed hebben. Ook omdat ik merk dat er daarna meteen dingen veranderen. In het begin vond ik het wel lastig om met feedback om te gaan, maar ik zie dat Ben het oprecht bedoelt en het erom gaat mij en het werk te verbeteren. Wat ik daarin nodig heb, dat is echt een andere insteek dan iemand alleen maar te wijzen op de dingen die niet goed gaan.”

Mieke: “Eigenlijk is jullie aanpak een best practice voor Inholland. Open en eerlijk het gesprek aangaan over het functioneren van iemand, nagaan wat iemand nodig heeft, vaststellen hoe je je werk nog beter kunt doen. Snel en op een integere wijze met elkaar in gesprek gaan, dat is heel belangrijk en zorgt voor onderling vertrouwen en verbinding.

Inholland wil graag een organisatie zijn waar iedereen zich thuis voelt, inclusief. Voel jij je thuis bij Inholland en in jouw werk en wat is hierin belangrijk voor je?”

Wouter: “Ik voel me heel erg thuis bij Inholland. Belangrijk hierin voor mij is dat ik kansen krijg om mezelf te ontwikkelen, dat ik word gezien om wie ik ben en om wat ik kan. En daarmee help ik Inholland ook weer. Bij Inholland gebeurt alles in een team en wordt daarin van alles besproken. Ik had bijvoorbeeld bedacht dat het handig zou zijn als ik een kar bij me zou hebben bij mijn ronde waarop ik veel spullen kan meenemen. Dingen die ik zelf aandraag, worden dan dagelijkse praktijk, dat is fijn en laat zien dat ik word geaccepteerd.”

Mieke: “En waar zie je jezelf over vijf jaar?”

Wouter: “Ik ben heel ambitieus, ik wil mezelf blijven ontwikkelen. Waar ik over vijf jaar sta, dat vind ik echt een lastige vraag, je weet nooit hoe het gaat over vijf jaar. Voor mij is het wel belangrijk dat ik dan geen assistent facilitair medewerker meer ben, maar een echte facilitair medewerker 3. Dat is mijn droom, mijn ambitie. Ik durf daar niet altijd open over te zijn omdat ik toch bang ben dat het me niet lukt en dat ik dan teleurgesteld word. Maar eigenlijk doe ik dat werk grotendeels al. En daarvoor moet ik me blijven ontwikkelen. Ik heb nu met Ben een formulier met competenties gemaakt en ik ben hard bezig om dat te bereiken.”

Mieke: “Heb je nog tips voor Inholland? Hoe de hogeschool er nog beter voor kan zorgen dat iedereen zich thuis voelt?”

Wouter: “Ik hoop dat Inholland op deze manier blijft omgaan met participatiemedewerkers. Dat ze worden gezien als collega’s die teams komen versterken.”

Mieke: “Dank je wel voor dit mooie gesprek. Ik wist vooraf niet goed wat ik kon verwachten van mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Het belangrijkste wat ik meeneem uit dit gesprek is dat ik denk dat ik heel goed begrijp wat je bedoelt als je zegt wat je nodig hebt om goed te kunnen werken. En dat daarin eigenlijk geen verschillen bestaan tussen reguliere- en participatiemedewerkers. Het gaat om tijd, aandacht, rust, ruimte voor ontwikkeling en bovenal het gevoel te hebben deel uit te maken van een team. Dat je er echt bij hoort.”

“Als hogeschool hebben we de maatschappelijke verantwoordelijkheid om rechtvaardig onderwijs aan te bieden met gelijke kansen voor iedereen.” Aldus Geeske Dronkers, kwaliteitsadviseur bij de opleiding Verloskunde. En het blijft niet bij woorden. Samen met collega’s is zij bezig het curriculum van haar opleiding inclusief te maken. Voor inspiratie en praktische tips nam ze deel aan de inspiratiedag Community of Practice (CoP) Diversiteit.

“Op initiatief van een collega heeft onze opleiding in 2020 de werkgroep Diversiteit, Inclusie en Anti-Discriminatie opgericht, kortweg DIAD”, vertelt Geeske. “Doel is onder meer om inclusiviteit en diversiteit in ons onderwijs en leeromgeving te bevorderen. Denk aan de representatie van de samenleving in de studentenpopulatie.”

Witte opleiding
Verloskunde wordt gegeven in Amsterdam en Groningen. “We zijn een nogal ‘witte’ opleiding, met een sterke oververtegenwoordiging van jonge vrouwen uit een hoogopgeleid milieu”, zegt Geeske. “Het probleem is dat we daardoor een homogene groep verloskundigen opleiden voor een heel diverse Nederlandse bevolking. Mensen uit een witte wereld die niet per se weten of aanvoelen wat goede zorg voor vrouwen uit andere bevolkingsgroepen betekent. Uit onderzoek weten we dat er een verschil in kwaliteit is tussen geboortezorg voor witte mensen en geboortezorg voor mensen van kleur. Ook de sociaaleconomische status speelt een rol.”

Geeske geeft een voorbeeld waartoe dit verschil in geboortezorg kan leiden. “Een student maakte mee dat een verloskundige geen counselgesprekken voert met moslimvrouwen over bijvoorbeeld NIPT-testen (een prenatale bloedtest, red.) vanwege het taalverschil en omdat ze de uitkomst van die gesprekken al denkt te weten.”

Aanpassing curriculum
Om iedere aanstaande moeder en pasgeboren kind even goede zorg te geven, wil Verloskunde werken aan het selecteren van een diversere groep studenten. “Hoe geven we studenten vanwege onze numerus fixus allemaal gelijke kansen? En die gelijke kansen gelden natuurlijk ook als studenten eenmaal binnen zijn. Dat vraagt om een kritische blik naar ons onderwijs. Sluiten we bijvoorbeeld door onkosten, zoals voor stages en vervoer, bepaalde groepen studenten uit? Maar het zit ook in het curriculum. Is dat niet erg vanuit een eenzijdig westers, wit perspectief ontwikkeld? Kunnen we studenten een bredere, meer genuanceerde blik meegeven? Wat de werkgroep DIAD heeft geregeld, is dat studenten de minor Gender and Diversity in Science, Society and Culture kunnen volgen aan de Rijksuniversiteit Groningen.”

Diverse perspectieven 
In afstemming met het management van de opleiding heeft werkgroep DIAD een handleiding opgesteld voor diversiteit en inclusief onderwijs. “Hiermee willen we borgen dat we in de opleiding lesmateriaal gebruiken met een evenwichtige afspiegeling van diverse perspectieven. Zo willen we bijvoorbeeld gebruikmaken van niet-westerse bronnen, afbeeldingen en literatuur, vinden we het belangrijk om gastdocenten uit te nodigen voor een andere blik en nemen we ethische kwesties mee als onderwerp. Het gaat om inclusie in de breedste zin van het woord, en dus ook over onder meer gender, levensovertuiging, BMI, woonwijk, inkomen en geaardheid.” 

Praktische aanpassingen 
De aanpassingen in het lesmateriaal door de werkgroep zijn vaak zeer simpel en praktisch. “Naast witte fantomen (anatomische modellen van baby’s om verlossingen te oefenen, red.) hebben we nu ook een donkere. En dan merk je meteen dat studenten heel relevante vragen beginnen te stellen als: ‘Hoe kun je aan de huid van een baby van kleur zien dat het een zuurstoftekort heeft?’ De blik van de studenten wordt direct minder wit.” 

Als eerste opleiding 
“We zijn in Nederland de eerste opleiding Verloskunde die met inclusief onderwijs bezig is”, zegt Geeske. “Gelukkig hebben we contact met het lectoraat Diversiteitsvraagstukken om kennis op te doen. Ook onderhouden we op dit gebied contact met Hanzehogeschool Groningen, volgen we de ontwikkelingen bij de geneeskundeopleidingen en hebben we contact met Lianne Mulder van Amsterdam UMC, die onderzoek doet naar kansenongelijkheid in de selectie voor het hbo en wo. Andersom draagt onze werkgroep onderwerpen aan voor onderzoeksopdrachten en -stages waar onze studenten aan kunnen deelnemen. Zo doet een groep studenten Verloskunde op eigen verzoek per februari onderzoek naar hoe studenten van kleur onze opleiding ervaren.”

Inspiratiedag CoP Diversiteit
Donderdag 11 januari organiseerde het lectoraat Diversiteitsvraagstukken, de Taskforce Diversiteit en Inclusie en het NPO-onderzoeksconsortium Welzijn & Binding een inspiratiedag gericht op inclusief onderwijs. Hoe kunnen we door middel van co-design werken aan inclusieve studentenparticipatie en een inclusief curriculum? In werkgroepen gingen collega’s hiermee aan de slag, zo ook Geeske. “Ik wilde zien of ik wat kon leren van de bijeenkomst en misschien wat nieuwe contacten kon leggen. Ons werkgroepje boog zich over de vraag hoe je studenten ons onderwijs laat evalueren, op een manier die recht doet aan diversiteit. Ons idee was om hen standaard te laten reflecteren in hun portfolio, dat ze na elk onderwijsonderdeel moeten maken. De klassenvertegenwoordiger verzamelt en bespreekt de evaluaties vervolgens met de opleiding.”

Rechtvaardig onderwijs
“Mooi van de CoP is om te zien hoeveel mensen met inclusie en diversiteit bezig zijn. Ik krijg daar energie van. Ik vind het een belangrijk onderwerp voor iedereen binnen Inholland. Als hogeschool hebben we de maatschappelijke verantwoordelijkheid om rechtvaardig onderwijs aan te bieden met gelijke kansen voor iedereen. Het zou een gemiste kans zijn als we die belofte niet waarmaken.”

Werken in groepjes is een belangrijke en effectieve manier om te leren samenwerken en elkaar beter te leren kennen. Dat gaat niet vanzelf goed maar vergt zorgvuldige organisatie, vooral in een divers samengestelde klas. Machteld de Jong, lector Diversiteitsvraagstukken en Huub Nelis, Directievoorzitter MBO College Zuid bij ROC van Amsterdam delen praktische aanbevelingen uit hun boek ‘Help. Onze school is gekleurd’ waarmee onderwijsprofessionals zelf aan de slag kunnen.  

Het onderwijs is dé plek waar alle kinderen en jongeren naartoe gaan en waar verschillen samenkomen. Een van de belangrijkste doelen van gemengde scholen is dat kinderen en jongeren met verschillende achtergronden samen leren, samen werken en leren samen te leven. Dat gaat niet vanzelf, maar dat moet worden georganiseerd en het werken in groepjes is daarbij een van de belangrijkste methoden om dat te leren.

Samenwerken
Het samenwerken in groepjes door kinderen en jongeren wordt steeds meer gebruikelijk in het onderwijs. Dat kan op basis van een heel concrete vraag zijn vanuit de praktijk, maar het kan ook gericht zijn op het organiseren van activiteiten in de school of in de klas zelf. Met elkaar samenwerken is een belangrijk onderdeel van de opleiding, want door te leren goed met elkaar samen te werken krijg je immers inzicht in individuele verschillen tussen jongeren, maar ook in je eigen leer- en samenwerkingsstijl.

In de praktijk blijkt echter dat veel docenten het lastig vinden met de dynamiek die bij het samenwerken in groepjes plaatsvindt om te gaan. Dat begint al bij de start: laat je jongeren zelf groepjes maken of maak je als docent zelf een groepsindeling?

Op het moment dat jongeren zelf groepjes mogen maken, blijkt dat veel van deze groepjes zich gaan vormen via ‘etnische’ of ‘culturele’ lijnen. Je ziet veelal dat jongeren met een migratieachtergrond bij elkaar gaan zitten en dat geldt ook voor jongeren zonder migratieachtergrond. Onbekend blijkt nog altijd onbemind… Omdat het onderwijs een plek is voor ontmoeting en ontwikkeling, ervaren veel docenten dit als een dilemma. Laat ik jongeren zelf groepjes maken, met als gevolg dat niet iedereen elkaar leert kennen, er geen uitwisseling onderling plaatsvindt en bestaande, hardnekkige beelden van en over elkaar in stand blijven? Of deel ik zelf de groepjes in met als gevolg dat ik weerstand kan gaan krijgen vanuit jongeren? Daarnaast blijkt ook dat veel docenten de groepsdynamiek binnen een diverse groep lastig vinden omdat ze zich handelingsverlegen voelen om met mogelijke conflicten in de samenwerking tussen jongeren om te gaan.

Diverse school
Binnen een diverse school is samenwerking dé manier om jongeren met elkaar in contact te brengen. Ze hebben dan immers een gemeenschappelijk doel dat moet worden gehaald en dat ook met een cijfer wordt beoordeeld. Het is dan ook zeer aan te bevelen om als docent zelf heel diverse groepjes te maken, zodat jongeren met elkaar leren samenwerken en in contact komen met leeftijdsgenoten met een heel andere achtergrond. Tegelijkertijd weten we uit onderzoek dat er bij samenwerking in groepjes een grote druk kan komen te staan op de groepsleden, die onderlinge spanningen juist kan aanwakkeren. Het is dus belangrijk dat docenten zich dit vooraf realiseren en daarop inspelen.

Ontmoeting en uitwisseling
Uit onze onderzoeken is naar voren gekomen dat docenten, veel meer dan nu het geval is in het onderwijs, groepsvorming langs ‘etnische’ of ‘culturele’ lijnen zouden moeten doorbreken door zélf groepen te maken en die zo frequent van samenstelling te wijzigen dat alle jongeren elkaar binnen een half jaar in een projectgroep hebben ontmoet. Hierdoor leren jongeren elkaar écht kennen en is het onderwijs ook daadwerkelijk dé plek waar ontmoeting en uitwisseling plaatsvindt, uiteraard onder begeleiding van een docent.

Hoe zorg je ervoor dat samenwerking in groepen goed werkt in de onderwijspraktijk?

• Start met kleine en praktische opdrachten die aansluiten bij de belevingswereld van jongeren. Hierdoor kan samenwerking in groepjes die jongeren niet zelf hebben gekozen eenvoudiger plaatsvinden;
• Maak de groepsindeling niet onderhandelbaar. De docent maakt de groepjes, de groepsindeling is een gegeven;
• Zorg voor een goed uitgewerkte opdracht, met een heldere structuur, aandacht voor taakverdeling, regelmatige afstemmingsmomenten en ruimte voor tussentijdse evaluatie. Met de groep en met de groep en de docent;
• Wees als docent bereikbaar voor vragen of problemen die door de groepsdynamiek kunnen ontstaan en neem hierin de regie;
• Niet alleen het uitwerken van de projectopdracht is een doel, maar ook de onderlinge samenwerking tussen de jongeren. En het leren hoe je dat op een constructieve manier doet. Dat betekent ook dat je als docent jongeren helpt inzicht te krijgen in wat je aanspreekt in de samenwerking met de andere groepsleden en waardoor ergernissen worden veroorzaakt en kunnen worden weggenomen;
• Realiseer je als docent dat niet elke jongere groepssamenwerking prettig vindt. Het is dan ook belangrijk groepswerk af te wisselen met individuele opdrachten. In een onderwijscontext zijn niet alle jongeren even sociaal gericht, ze zijn in eerste instantie gericht op hun individuele cijfer en hun individuele diploma. Samenwerking met anderen kan soms als hinderlijk worden ervaren. Ook hierin is het belangrijk als docent te wijzen op het belang van leren samenwerken met mensen omdat dit in toekomstige beroepen ook het geval is.

Overeenkomsten
Het onderwijs is de plek waar jongeren elkaar ontmoeten en waar overeenkomsten en verschillen zichtbaar worden. Dat is inspirerend en verrijkend, maar kan er in de samenwerking tussen jongeren ook toe leiden dat verschillen zorgen voor frustraties en bevestiging van stereotype beelden van elkaar. Door samen te werken in een diverse groep, onder begeleiding van een ervaren docent die met groepsdynamiek weet om te gaan en verschillen tussen jongeren niet beschouwt als iets ingewikkelds, maar als onderdeel van het groepsproces zelf, leren jongeren niet alleen een gemeenschappelijk einddoel te behalen (de opdracht), maar krijgen ze ook de mogelijkheid elkaar te leren kennen en vriendschappen te sluiten met leeftijdsgenoten met wie ze anders niet in contact waren gekomen. En in de huidige, gepolariseerde, samenleving is dat een belangrijke taak van het onderwijs.

“Gelijke stagekansen voor alle studenten door bewustwording te vergroten en verbinding te creëren!” Dat was de boodschap van de jaarafsluiting van de Haagse aanpak Gelijke Stagekansen in Den Haag. Op maandag 18 december  kwamen docenten, studenten, werkgevers, maatschappelijke organisaties en beleidsmakers op locatie Inholland Den Haag bij elkaar om het jaar op creatieve én feestelijke wijze af te sluiten. Onder andere ook om te vieren dat de Haagse aanpak wegens succes zich naar andere regio’s kan gaan uitbreiden.

De projectgroep blikte terug op een succesvol jaar, waarin mooie stappen in de strijd tegen stagediscriminatie gemaakt zijn. Denk bijvoorbeeld aan de ondertekening van het Haags Manifest Gelijke stagekansen en de overhandiging van het Handboek Gelijke Stagekansen aan wethouder Hilbert Bredemeijer van Onderwijs. Toch is stagediscriminatie nog steeds een groot maatschappelijk probleem. Een stad als Den Haag telt ruim 50.000 studenten waarvan zeker acht procent met stagediscriminatie te maken heeft (SCP, 2021). Dit blijft echter veelal verborgen, onder andere door een lage meldingsbereidheid. Ook dit jaar kwamen er slechts twee officiële meldingen van stagediscriminatie bij Den Haag Meldt (vanaf 1 januari: Discriminatie.nl Den Haag) binnen. Studenten voelen zich niet veilig en zijn bang dat ze helemaal geen stageplek vinden als ze problemen melden. Het is daarom belangrijk om de bewustwording onder werkgevers, docenten én studenten te vergroten.  

Aan de hand van een flitsende pubquiz werd gereflecteerd op het afgelopen jaar. Naast verschillende feiten en weetjes over stagediscriminatie kwamen er mooie praktijkvoorbeelden van de verschillende partners aan de orde. Zo zijn er afgelopen jaar naast de inspirerende community werksessies weer verschillende VR-sessies van Critical Mass georganiseerd voor docenten van de Haagse onderwijsinstellingen en hun werkveld, is er in samenwerking met Stichting ELBHO een keurmerk voor inclusieve stagebedrijven ontwikkeld, en zijn er in 2023  45 studenten door studenten van het Stagepunt van de Haagse Hogeschool aan een stageplek geholpen. Hogeschool Inholland heeft tevens een artikel over discriminatie en ander ongewenst gedrag toegevoegd aan de stageovereenkomst.

Students as Partners
Om stagediscriminatie aan te pakken en daadwerkelijk een transitie op gang te brengen naar gelijke stagekansen, is het gehele speelveld nodig. Docenten, stagebegeleiders, bedrijven en organisaties, beleidsmakers, onderzoekers, inclusion officers en studenten: met elkaar vormen zij de Haagse aanpak. Hoewel de verantwoordelijkheid voor stagediscriminatie niet bij de student ligt, zijn studenten een belangrijke partner in de aanpak en zijn zij op verschillende manieren betrokken en actief, onder andere via stages en praktijkopdrachten. Zo ondersteunen studenten van de Haagse hogeschool studenten die moeite hebben met het vinden van een stageplek via het Stagepunt.

Ook studenten van Hogeschool Inholland zijn structureel betrokken, communicatiestudenten ontwikkelden bijvoorbeeld een aanpak om via LinkedIn meer werkgevers te bereiken en te betrekken. Izabella, student Communicatie uit Rotterdam vertelt over haar rol: “Dit project is echt iets anders dan een normale opdracht want je helpt er andere mensen mee. Stagediscriminatie is een groot probleem, ik wist zelf niet dat het zo heftig was. Pas als je er met mensen uit je omgeving over praat, dan komen de verhalen. Een studiegenoot van mij heeft er bijvoorbeeld ook mee te maken. Wij werken aan de zichtbaarheid op LinkedIn via de pagina Haagse aanpak gelijke stagekansen en geven social media tips zodat er meer bewustwording en aandacht voor gelijke stage kansen komt.” 

Vooruitblik
Tjitske Lovert, onderzoeker bij het lectoraat Diversiteitsvraagstukken en programma- en communitymanager van de Haagse aanpak, blikt tijdens de bijeenkomst ook alvast vooruit. “Ik ben trots op wat we allemaal bereikt hebben, zeker met het Haags Manifest dat dit jaar is ondertekend,” vertelt ze enthousiast. “Op die manier zijn ook de werkgeversorganisaties als VNO NCW regio Den Haag en MKB Den Haag direct betrokken.” De Haagse aanpak is zelfs zo’n succes dat deze landelijk als één van de ‘best practices’ gezien wordt en ter inspiratie voor andere regio’s dient die stagediscriminatie willen aanpakken. “Het is mooi om te zien hoe actief het netwerk is dat we in Den Haag hebben opgebouwd en welke stappen we hebben gezet. Ik ben dan ook heel blij dat we met behulp van financiering van Instituut Gak vanaf komend jaar kunnen uitbreiden naar andere regio’s. Welke regio's dat worden, wordt binnen dat project bekeken, maar dit is een mooi vooruitzicht.” 

Natuurlijk gaat de aanpak ook in Den Haag verder met de betrokken en wellicht nieuwe partners, er zijn al een aantal sessies gepland. Zo wordt het Gelijke kansenspel doorontwikkeld voor werkgevers en ondernemers, zal er een grote campagne in Den Haag gelanceerd worden en staat er een ‘Manifestival’ in de planning. “Om stagediscriminatie  aan te pakken, heb je een lange adem nodig. Het is ook belangrijk dat we met elkaar even stil staan bij de stappen die we maken en kleine successen vieren, dat hebben we vandaag gedaan,” sluit Tjitske af.   

Bij Hogeschool Inholland vinden we het heel belangrijk dat studenten en collega’s weten dat zij zichzelf kunnen zijn. En dat iedereen erbij hoort en op waarde wordt geschat. In Alkmaar werken wij daarom actief aan het bevorderen van inclusie. We zijn expliciet tegen discriminatie en racisme, in welke vorm dan ook. 

Hier geven we op verschillende manieren uiting aan. Zo wappert voor de hoofdingang de progress pride-vlag en hebben wij afgelopen jaar voor het eerst meegevaren met de Alkmaar Pride. Dit was een groot succes, in mei 2024 gaan we dat weer doen.

Voor iedereen
De toilettengroep in de hal van de begane grond, naast de lift, is genderneutraal. Deze wc’s zijn dus toegankelijk voor iedereen, en te herkennen aan de letters ‘wc’. In de rest van het gebouw zijn er op iedere verdieping aparte heren- en damestoiletten te vinden. We willen dat een toiletbezoek voor elke student of collega gewoon een handeling wordt waarover je niet na hoeft te denken, op een plek waar je je welkom en veilig voelt.

Voor wie het nodig heeft
Op het genderneutrale toilet op de begane grond en op het damestoilet op de eerste etage zijn gratis menstruatieproducten beschikbaar. Deze zijn er speciaal voor studenten die tijdelijk, of langdurig, te weinig geld hebben om maandverband of tampons kopen. Denk daarom altijd eerst even goed na voordat je deze producten meeneemt: pak alleen als je het écht nodig hebt, en het zelf niet kunt betalen.  

De weg vinden
Deze zomer zijn op de route vanaf de bushalte en op de trappen binnen gele markeringen aangebracht, zodat ook slechtziende studenten in en rond ons gebouw de weg goed kunnen vinden.

Workshops
Ieder jaar worden er op de locatie workshops ‘Studeren met ADHD’ en ‘Studeren met ASS’ aangeboden.

Leergemeenschap Diversiteit & Inclusie
Afgelopen studiejaar hebben een aantal studenten en collega’s in Alkmaar de leergemeenschap Diversiteit & Inclusie gevormd. Een community om met elkaar nog meer stappen te kunnen zetten richting een nog inclusievere leeromgeving.

 Wil jij ook meedenken met ons? Stuur dan een mailtje aan michelle.buijs@inholland.nl.

 Je kunt ook altijd terecht bij de Alkmaarse studentendecanen (decanaat.alkmaar@inholland.nl) of de vertrouwenspersoon Weten & Regelen | Iris (inholland.nl) als je onprettige dingen meemaakt op dit gebied. 

Hogeschool Inholland Haarlem is een van de drie finalisten van de Participatieprijs werkgevers Regio Zuid-Kennemerland 2023. De prijs richt zich op werkgevers die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt duurzaam aan het werk helpen en houden. Zij zijn de beste ambassadeurs van het inclusief werkgeven. Ronald Paalvast, adviseur banenafspraak en loopbaan, is trots dat Inholland finalist is. “We maken al een flink aantal jaren werk van meer diversiteit op de werkvloer. Mooi dat dit nu gezien wordt.” 

Foto: Ronald Paalvast en Nicole van Dijk – door Judith Buijze-Cappon

Sinds 2016 geeft Inholland structureel invulling aan de wet banenafspraak, waarin staat dat er meer arbeidsplaatsen moeten komen voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.  Inholland wil een inclusieve organisatie zijn waarbij iedereen zichzelf kan zijn en zich thuis voelt. We waarderen verschillen tussen mensen en willen dat iedereen zijn talenten kan benutten én naar vermogen kan bijdragen. Inmiddels is er voor zo’n 42 medewerkers een passende functie in de organisatie gecreëerd. “Veel collega’s zijn nu duurzaam bij ons in dienst, volgende week tekenen we weer een contract”, vertellen Ronald en zijn collega Nicole van Dijk. 

 Passende functie creëren
Zo’n passende functie helpt een team om iemands takenpakket te verlichten of om taken die nu blijven liggen bij iemand onder te brengen. Inholland werkt intensief samen met Jobstap om kandidaten te werven en te selecteren die talenten, affiniteit en ambitie hebben die bij de functie past. Binnen Inholland wordt er een persoonlijk werkbegeleider gezocht die het talent op de werkvloer begeleidt. Deze werkbegeleider krijgt hiervoor ook coaching on the job en een werkbegeleiderstraining van twee dagen via Jobstap.  

Ervaringsverhalen 
Geïnteresseerd in ervaringsverhalen van teamleiders, werkbegeleiders en geplaatste werknemers? Lees dan een van deze artikelen:  

• Inholland maakt werk van de banenafspraak - Doe jij met ons mee?
• Dit ben ik: Carla Deurholt

Prijsuitreiking op 16 november 
Ronald en Nicole weten sinds eind september dat Inholland Haarlem finalist is bij de werkgeversprijs. De prijsuitreiking is op 16 november in de Koepel in Haarlem. “Nu begint het grote wachten”, zegt Ronald lachend. Al zitten ze voorlopig nog niet stil: Ronald en Nicole zijn onlangs geïnterviewd over hun nominatie (lees hier het interview). En binnenkort worden er filmopnames gemaakt bij de Pabo in Haarlem. Ronald: “Zo kunnen we ook visueel maken hoe een passende functie tot stand komt en hoe trots we daarop kunnen zijn.” 

Verbinden en verbonden zijn, dat is waar het om draaide op donderdag 5 oktober. Alkmaarse collega’s en studenten werden getrakteerd op een festival met communities, netwerken, leergemeenschappen en strategische cirkels. Dit alles onder de noemer: het Inholland Alkmaar Netwerkfestival.

Tijdens de eerste editie van het netwerkfestival hebben de verschillende communities van de locatie Inholland Alkmaar zichzelf op de Inholland-kaart kunnen zetten. Dit alles in festivalsfeer met leuke diverse spelactiviteiten. En natuurlijk ook onder het genot van een hapje en een drankje.

Het doel van dit evenement was om de Alkmaarse collega’s en betrokken studenten kennis te laten maken met de actieve netwerken van Hogeschool Inholland en in het bijzonder locatie Alkmaar. Zo waren er in totaal acht communities en drie strategische cirkels aanwezig.

De community Binden & Boeien ging in gesprek met collega’s aan de hand van een boeiend spel. Bij de community Diversiteit & Inclusie kon je een potje bingo meedoen in een speciale inclusieve variant. De community Vitaliteit liet je trappen voor je eigen smoothie op de smoothiefiets. Bij de community AUTholland kon je aan de slag met een uitdagend schaakspel. De Studentpartners lieten hun feestelijke kant zien en daar kon je dansen in de tent met silent disco. Daarnaast stond leergemeenschap Studentwelzijn klaar met de interessante workshop ‘Toekomst is Maakbaar’. Ook waren de netwerken De Verbinders en Campus Alkmaar te vinden op het festival, waar zij in gesprek gingen over het leggen van verbindingen en de nieuwe Sticky Campus die er gaat komen. Zo kon je direct je vragen stellen aan de projectleider en architect van de nieuwe Campus Alkmaar. Ook waren de strategische cirkels: Profilerende Thema’s, Studentwelzijn en Flexibel & Interdisciplinair Samenwerken op het festival om meer informatie te geven over de Inholland-brede activiteiten.

In totaal zijn er ruim 70 collega’s langsgekomen om kennis te maken met de aanwezige communities, netwerken, leergemeenschappen en strategische cirkels. Het vinden van elkaar, het creëren van verbinding en elkaar versterken zijn mooie uitkomsten voor de eerste editie van het Inholland Alkmaar Netwerkfestival.

Wil je meer weten over de communities? Klik dan hier om het communityboekje open te slaan!

Inholland-collegelid Mieke van den Berg gaat deze keer in gesprek met Samir Achbab. Samir is senior onderzoeker bij het lectoraat Diversiteitvraagstukken en houdt zich in zijn werk bezig met vraagstukken rondom het stimuleren van kansengelijkheid. Of je gelijke kansen hebt, blijkt ook af te hangen van iemands identiteit(en). Vanuit een interne gedrevenheid pleit Samir voor meer kennis en inzicht in denkbeelden en leefwerelden van mensen die, in eerste instantie, niet op je lijken. 

Mieke: Kun je vertellen wie je ‘bent’ en wat in het leven belangrijke momenten voor je zijn geweest?
Samir: “Ik ben Samir Achbab, ik ben geboren in 1985 en een geboren en getogen Hagenees. Daar ben ik echt trots op. Daarnaast heb ik een Marokkaanse achtergrond. Mijn ouders komen uit Marokko. Eigenlijk ben ik zoveel: ik ben moslim, een Marokkaanse Nederlander, een Riffijnse Nederlander, Hagenees, onderzoeker, echtgenoot, papa van twee zoontjes, een zoon, een broer. Ik beschik, net als andere mensen, over heel veel verschillende deelidentiteiten. Ik kom uit een gezin van vier kinderen, waarin ik lang de middelste ben geweest, maar er kwam nog een nakomertje. Ik woon inmiddels sinds kort zelf met mijn gezin in Delft, maar mijn familie woont nog altijd in Den Haag, waar ik heel frequent kom.”

Mieke: “Ik ben net 57 jaar geworden, ik ben moeder van twee kinderen van 20 en 18 jaar. Ik woon ruim 25 jaar in Amsterdam en voel me Amsterdams. Mijn man is een échte Amsterdammer en onze kinderen zijn er ook geboren. Ik kom eigenlijk uit Noord Brabant, woonde tijdens mijn middelbare school in Friesland en ging studeren in Groningen. De klik met mijn man had ik met mijn vorige liefdes niet, vooral omdat de achtergrond teveel verschilde.”

“Wat waren voor jou belangrijke momenten in je leven?”
Samir: “Dat is een heel ingewikkelde vraag, er zijn zoveel belangrijke momenten in mijn leven geweest. Een belangrijk moment was in ieder geval dat ik pas heel laat wist wat ik leuk vond aan school. Ik ben een eerste generatie student in de familie en ik wist tijdens mijn middelbare schooltijd niet welke richting ik eigenlijk uit wilde gaan. Ik wist wel dat mijn interesses bij geschiedenis en politiek lagen, ik was echt een politieke nieuwsjunkie. Maar om die interesses om te zetten in een juiste studie, dat is echt heel lastig als je daarin niet ondersteund wordt. Terugkijkend vond ik dat ik op de middelbare school daar ook niet in werd begeleid. 

“Ik had het liefst politicologie, sociologie of geschiedenis willen gaan studeren, maar al mijn vrienden  lachten me uit en triggerden met vragen als: wat word je dan, wat verdien je dan? Op die leeftijd ben je gevoelig voor peer pressure, daarom werd het een opleiding bestuurskunde. Dat is een multidisciplinaire opleiding en je kreeg een beetje politicologie, sociologie, rechten en economie.” 

“Daarnaast speelde ook mee dat je de stem van je ouders in je gedachten hoort: we zijn naar Nederland gekomen zodat jij het goed hebt en kunt klimmen op de maatschappelijke ladder. Een goede baan is dan ook heel belangrijk. Ik haalde prima cijfers en had een focus op presteren, maar echt weten waar ik gelukkig van werd, wist ik niet. Dit duurde tot mijn afstudeeropdracht, toen ik  onderzoek deed naar organisatiecultuur bij een school in Amsterdam Nieuw-West. Ineens ervoer ik: dit is wat ik wil, wat ik leuk vind en wat ik goed kan, onderzoek doen.”

“Dat is toch heel jammer, dat je je pas zo laat, in de staart van je opleiding, realiseert wat je goed kunt en wat je wilt. Daar laat het onderwijs wel iets liggen, zeker bij jongeren die als eerste gaan studeren uit hun familie. Wat me daardoor extra drijft, als mens, is dus die talentherkenning en talentontwikkeling bij jongeren die in sociaaleconomisch kwetsbare posities zitten. Juist zij zijn gebaat bij de kracht van het onderwijs, als emancipatiemotor. Dat wat betreft dit nog heel veel te winnen is in het onderwijs en dat we nog altijd talent verspillen, dat zit heel diep in mij en dat drijft me in mijn werk.”

“Dus een heel belangrijk moment in mijn leven was dat ik me realiseerde wat ik goed kan, wat ik leuk vind en wat ik wilde doen voor werk. En dat was onderzoek doen naar sociale vraagstukken.”

Mieke: “Hoe ben je bij het lectoraat Diversiteitvraagstukken van Inholland gekomen?”
“Ik ken Machteld (Machteld de Jong, lector Diversiteitsvraagstukken, red.)  al heel lang en nadat ik een aantal jaar bij de Vrije Universiteit (VU) had gewerkt aan mijn proefschrift, kwam er een vacature vrij als onderzoeker en daar heb ik op gereageerd. In het lectoraat kan ik al mijn interesses kwijt omdat we op een heel breed vlak onderzoek doen naar kansenongelijkheid in relatie tot de samenleving. Dat spreekt me enorm aan’.

Mieke: “In deze gesprekken staan de thema’s diversiteit en inclusie centraal. Wat betekenen deze thema’s voor jou en hoe geef je daar zelf invulling aan?”
Samir: “De thema’s diversiteit en inclusie betekenen heel veel voor mij. Diversiteit is voor mij de realiteit, mijn leven is divers, ik ben opgegroeid in een multiculturele context, in multicultureel Den Haag, dat is echt geen vraagstuk voor mij. Wat wel van belang is, hoe ik daar professioneel invulling aan geef.”

“Ik vind het dan ook heel mooi dat ik bij het lectoraat aan de slag kan met een thema als stagediscriminatie. En dan gaat het in essentie om arbeidsmarktdiscriminatie. Uitsluiting van arbeid is zeer schadelijk want arbeid is een cruciale maatschappelijke verdelingsmechanisme en een bron van creativiteit en welvaart. Vooral in mijn tiener- en adolescente jaren, waarin ik op zoek was naar bijbaantjes, heb ik dat ook wel meegemaakt, keiharde uitsluiting, racisme. Dat heeft een grote impact op mensen. Ik ben dan ook heel blij dat ik via mijn werk invulling kan geven aan iets dat voor mij heel belangrijk is: een superdiverse, inclusieve samenleving waar iedereen een plek kan krijgen, ook op de arbeidsmarkt.”

Mieke: “Heb je een eyeopener gehad door jouw onderzoek?
“Wat ik heb ontdekt bij de analyse van de gegevens rondom stagediscriminatie binnen het onderzoek dat we nu uitvoeren, is dat stagediscriminatie heel erg onder iemands huid kruipt. Het is meer dan een afwijzing krijgen, maar je gaat er op andere momenten ook naar gedragen. Je minder voelen. Waar ik ook van schrok was het verhaal van een studente die vertelde dat ze tijdens de stagemarkt op de hogeschool was verteld dat ze wel mocht komen stagelopen, maar dan moest ze wel haar hijab, haar hoofddoek, afdoen. Zijzelf had haar schouders erover opgehaald, maar haar medestudent vond die opmerking niet kunnen en heeft toen  een melding gedaan bij de opleiding. Dit was dus een werkgever die op bezoek was op een stagemarkt van de hogeschool. Dit laat weer zien dat er zelfs op bezoek bij een hogeschool er geen enkele schroom was om een student te discrimineren. Eigenlijk  voel ik niet eens verbazing, maar het irriteert me wel.”

Mieke: “Ja, ik heb hetzelfde gevoel. Ik ga dit zeker agenderen want we willen natuurlijk graag stageadressen die inclusie en diversiteit omarmen.”
Samir: “Wat ik ook mooi vind om te zien, is dat er binnen het lectoraat ruimte is voor studenten die zelf met een afstudeervoorstel komen. In mijn studieperiode en tijdens mijn opleiding was het toch meer zakelijk. Er was weinig bewustzijn of ruimte voor vraagstukken die jongeren persoonlijk bezighielden. Het lectoraat biedt die ruimte wel en we gaan ook met de studenten in gesprek, gedurende het onderzoek en aan het einde van hun afstudeerperiode geven ze altijd een presentatie voor het team. Dat is heel interessant. Inholland biedt jongeren via onderzoek en via onderwijs echt de ruimte met de vragen om te gaan die spelen in hun leven.”

Mieke: “Inholland’s missie is een bijdrage te leveren aan de inclusieve wereld van morgen. Welke rol zie je daarin voor jezelf?”
Samir: “Ik vind het heel goed dat Inholland diversiteit en inclusie zo nadrukkelijk agendeert. Door mijn proefschrift op te leveren en mijn kennis wereldkundig te maken, hoop ik hieraan bij te dragen. Mijn proefschrift richt zich op het analyseren van de veranderende verzorgingsstaat vanuit een narratief perspectief. Hoe geven professionals in het lokaal sociaal domein betekenis aan de decentralisaties en het streven naar een inclusieve arbeidsmarkt?”

“Ten tweede weet ik dat aandacht alleen voor diversiteit niet genoeg is, maar je ook moet inzoomen op de schaduwkanten van het diversiteitswerk, dus op racisme, discriminatie en uitsluitingsmechanismen in de samenleving. Ik wil via de onderzoeken van het lectoraat een bijdrage leveren aan deze bewustwording, en pijnstukken agenderen die ook bij diversiteit horen en waar we niet voor moeten wegduiken. Dat is voor mij persoonlijk ook heel belangrijk.”

Mieke: “In het begin van het interview benadrukte je dat je meerdere identiteiten hebt, net als ieder mens uiteraard. Kun je iets vertellen over de combinatie van vader zijn en onderzoeker zijn in relatie tot het thema diversiteit en inclusie? Wat geef je jouw kinderen mee uit jouw werk, zowel inhoudelijk als vanuit de wijze waarop je jouw werk doet?”
Samir: “Ik probeer mij in mijn werk hard te maken voor het tegengaan van stagediscriminatie. Ik werk vanuit idealen en wil de weg minder hobbelig maken voor de volgende generatie(s) inclusief mijn eigen kinderen. Juist omdat ikzelf heel wat arbeidsmarktdiscriminatie heb meegemaakt op jonge leeftijd. Ik wil niet dat zij diezelfde uitsluiting zullen meemaken. Ik hoop bij te kunnen dragen aan een wereld waarin discriminatie en racisme het liefst helemaal verdwijnen. Via mijn werk als onderzoeker kan ik zowel vanuit onze onderzoeksresultaten als vanuit ervaringskennis bijdragen aan de bewustwording van deze kwalijke uitsluiting van mensen. Mijn kinderen zijn nog heel jong, maar ik geef ze in kindertaal mee dat alle mensen gelijk zijn en dezelfde rechten hebben, ongeacht de specifieke omstandigheden waarin ze leven.”  

Mieke: “Welke vraag wil je mij nog stellen, een vraag die je misschien niet durft te stellen?”
Samir: “Ik weet wel een vraag. We hebben gezien bij diversiteit dat de aandacht in golven gaat. Soms is er veel aandacht (en geld) voor, maar het kan ook zomaar weer uit beeld zijn. Hoe zorg jij er als lid van het College van Bestuur voor dat de aandacht voor diversiteit en inclusie structureel blijft?”

Mieke: “Dat is een heel goede vraag. Afgelopen week zei iemand tegen mij dat ik echt het boegbeeld ben van diversiteit en inclusie. Ik vind dat mooi om te horen. Het mag echter niet afhankelijk van mijn inzet zijn natuurlijk en dat is bij Inholland ook niet het geval. We vinden het ook een erg belangrijk thema waar we veel ruimte voor maken. Dit doen we via het landelijk overleg diversiteit en inclusie en de taskforce diversiteit en inclusie. Ook ben ik voorzitter van de Community of Practice Diversiteit waarmee ik laat zien dat ik echt betrokken ben en ik hier ook over bevraagd kan worden. Door iedereen, ook door studenten. Ik ervaar ook dat er continu impulsen zijn binnen de organisatie om dit thema verder op te pakken en structureel in de organisatie te verankeren. Ik ervaar ook dat we bij Inholland echt goed met diversiteit en inclusie bezig zijn en ik bewaak ook echt dat dit zo blijft.”

De Pabo krijgt in 2024 een vernieuwd onderwijsprogramma dat zorgt voor toekomstbestendige onderwijsprofessionals. Bij dit grote innovatietraject werkt Hogeschool Inholland samen met basisscholen, studenten, docenten en lectoraten zoals het lectoraat Diversiteitsvraagstukken. Onderzoeker Marette Ebert vertelt hoe zij zich inzet voor een Pabo waar nog meer ruimte is voor diversiteit en inclusie.

“Mijn ideale Pabo is een plek waar studenten en medewerkers elkaar waarderen en zien.  Een plek waar we diversiteit vieren, iedere medewerker en student brengt verschillende perspectieven met zich mee en dat is zo waardevol. Als we diversiteit en inclusie op die manier benaderen, dan zien we het niet meer als iets ingewikkelds en moeilijks, maar juist als iets interessants waar we van kunnen leren,” vertelt Marette enthousiast.  

Na deze mooie woorden is het  niet verwonderlijk dat Marette blij was met de opdracht die ze vanuit het lectoraat Diversiteitsvraagstukken kreeg: onderzoeken hoe inclusief onderwijs onderdeel wordt van de kern van het nieuwe curriculum. Marette bracht hiervoor in kaart wat lerarenopleiders nodig hebben om aan inclusief onderwijs bij te dragen en op welke manier er binnen de Pabo’s al aandacht is voor dit onderwerp. Ze voerde gesprekken met lerarenopleiders van de vijf Pabolocaties. Hierbij vergat ze ook de opleiders van de praktijkscholen niet, in het nieuwe curriculum wordt de samenwerking met deze scholen namelijk nog intensiever.   

 Betere samenleving 
Het gaat bij diversiteit en inclusie niet altijd om een etnische achtergrond, Marette was zelf bijvoorbeeld een eerste generatie student van haar familie, een groep waar het lectoraat ook aandacht voor vraagt. Andere voorbeelden van diversiteitskenmerken zijn sekse, gender, een beperking, seksuele voorkeur, religie enzovoorts. “Diversiteit en inclusie spelen op alle locaties, onze studenten gaan de maatschappij in, lopen stage en gaan straks op scholen werken waar ze lesgeven aan kinderen met diverse achtergronden. Het is belangrijk kinderen buiten hun eigen hokje te leren kijken en ze te laten zien dat er meer in de wereld is,” legt Marette uit. “Als we vanuit de kern van de Pabo aan diversiteit en inclusie bijdragen, dan kunnen we maatschappij-breed zo’n mooi effect teweegbrengen. Ik geloof echt dat we dan tot een betere samenleving komen,” zegt Marette stellig.   

Helaas moet er nog veel gebeuren voor het zover is. “Je ziet de maatschappij een bepaalde kant op polariseren, de kansenongelijkheid in het onderwijs neemt toe. In het vernieuwd onderwijsprogramma kunnen we het thema kansenongelijkheid in de kern aanpakken. Kijken naar onderwijs waarbij we de talenten die diversiteit met zich meebrengt beter herkennen en benutten en mensen niet meer buitensluiten doordat ze niet in het standaard hokje passen, dat moet echt stoppen.” Het goede nieuws is dat Marette binnen de Pabo’s al ambassadeurs heeft. Mensen die het belangrijk en interessant vinden, al met diversiteit aan de slag zijn en zo  als voorbeeld dienen voor collega’s. “Ik merkte tijdens het onderzoek dat er een voedingsbodem is, medewerkers reageerden positief en willen zelf met dit thema aan de slag, maar weten niet altijd hoe, daar wil ik ze bij helpen."

Resultaten 
Uit het onderzoek blijkt dat de manier waarop er momenteel aandacht is voor thema’s als diversiteit, inclusie en kansenongelijkheid afhankelijk is van individuele docenten. “Als zij het onderwerp belangrijk vinden, dan besteden ze er aandacht aan. Ook zijn er vakken waarbij inclusief onderwijs aan de orde komt, maar wij willen bereiken dat docenten zelf nadenken over hun eigen handelen en rekening houden met en aansluiten bij die diversiteit.” De volgende stap is een advies schrijven en volgend jaar gaat Marette vanuit het lectoraat Diversiteitsvraagstukken met het nieuwe onderwijsprogramma aan de slag. “Ik kijk met de ontwikkelteams mee en ondersteun hen waar nodig om het programma in de kern inclusief te maken. Daarvoor ga ik meetmiddelen ontwikkelen waarmee we kunnen bijhouden hoe het ervoor staat met de inclusieve leeromgeving. Verder heb ik al diverse trainingen ontwikkeld op het gebied van inclusief lesgeven. Het gaat om vijf sessies die we alle docenten binnen Inholland via het HRM portaal aanbieden. Docenten hebben het druk, dus het zou goed zijn om op Teamdagen voor Pabodocenten aandacht aan diversiteit en inclusie te besteden. Ik zou graag de interactie met docenten aangaan. Vandaaruit stel ik mijn sessies ook bij, het is mooi om van elkaar te leren.”    

Contact
Marette presenteerde de resultaten van haar onderzoek op 14 april jl. Heb je deze presentatie gemist, dan kun je die hier terugkijken. Heb je vragen of wil je meedenken over dit onderwerp? Neem dan contact op met Marette Ebert via: marette.ebert@inholland.nl   

Even voorstellen:  
Marette Ebert werkt al jarenlang bij Inholland en is onderzoeker voor het lectoraat Diversiteitsvraagstukken. Daarnaast geeft ze les bij de opleiding Business Innovation in Diemen, een internationale opleiding met studenten vanuit de hele wereld, waar ze vakken geeft die gericht zijn op cultuur zoals: Cultural Awareness, Multicultural Teamwork, etc. Hiervoor heeft ze een tijdje in Suriname gewoond, waar ze ook in het hoger onderwijs werkte.  

Ons onderwijs verandert. Van aanbodgericht, klassikaal onderwijs bewegen we naar vormen waarin studenten zelf regie nemen in hun leertrajecten. Maar hoe inclusief is dit zelfsturend leren? Hoe maken we het geschikt voor alle studenten? Deze vragen stonden centraal bij de laatste Community of Practice (CoP) Diversiteit van Hogeschool Inholland, waar ook studenten Faith Hulleman en Sander von Kriegenbergh aanschoven. Hun advies? “Zorg voor een goede onboarding en leg uit waarom je deze vorm van onderwijs geeft.”

Faith is vierdejaars Leisure & Events Management. In haar derde jaar kreeg ze voor het eerst te maken met zelfsturend onderwijs. “Het was een labtrack vanuit het Urban Leisure & Tourism Lab Rotterdam. Het ging om een city marketing-vraagstuk om Hoek van Holland als badplaats beter op de kaart te zetten. Ik heb dit als heel zwaar ervaren, omdat de opdracht niet echt was afgebakend. Daar moesten we zelf voor zorgen en dat was ik niet gewend. Ik ben altijd van het structureren en plannen geweest en voelde me echt in het diepe gegooid.” 

Advies over zelfregie 
Sander herkent het verhaal van Faith. “Niet uit eigen ervaring, hoor. Ik ben eerstejaars Social Work en volg een traditioneel studieprogramma. Maar ik ben wel studentcoach geweest en ken de ervaringen van eerstejaarsstudenten die worstelen met de overgang van middelbaar naar hoger beroepsonderwijs. Daarnaast zit ik in het Team Zelfregie, dat onderzoek doet naar zelfregie en opleidingen daarover adviseert. Hoe kun je studenten toerusten zelfregie te nemen? Waar zitten kansen en valkuilen?” 

Smaak te pakken 
In haar vierde jaar heeft Faith een veel positievere ervaring gehad met zelfsturend onderwijs. “Dat was in het SLUISlab op Zeeburgereiland in Amsterdam. Het vraagstuk ging toen over het creëren van een goede leefruimte voor toekomstige bewoners van de Sluisbuurt. Net als in Hoek van Holland gingen we ook nu met een team op locatie aan de slag om mensen te bevragen en aan de hand van design thinking concepten te ontwerpen. Omdat ik het jaar daarvoor al kennis gemaakt had met deze manier van leren, kreeg ik de smaak veel meer te pakken. Ik leerde loslaten en begreep dat het ontwikkelen van concepten niet een vast stappenplan volgt. Zo zit de wereld gewoon niet in elkaar.” 

Meerwaarde zelfsturend leren
Faith erkent nu de meerwaarde van het zelfsturend leren in living labs. “Ik word opgeleid tot eventmanager en dan moet ik deze manier van werken leren. Ook het leren luisteren naar mensen voor wie je plannen maakt, zoals bewoners, is belangrijk, net als de vaardigheid om interdisciplinair te werken. Daarnaast vormt een track in een living lab je als persoon. Het maakt je weerbaarder en zorgt ervoor dat je niet meteen in de stress raakt als zaken continu veranderen.”

Leren leren
Voor Sander klinkt Faiths ervaring in het SLUISLab aantrekkelijk. “De vraag is of het  geschikt is voor alle studenten”, zegt hij. Faith is er echter van overtuigd dat zelfsturend en inclusief onderwijs prima samengaan. “Iedereen kan dit, als er maar voldoende begeleiding en tools zijn zodat je je kunt ontwikkelen in het nemen van zelfregie. De één heeft wat meer hulp en tijd nodig dan de ander.” Sander knikt. “Het is dus eigenlijk een kwestie van leren leren. Zorg voor een goede onboarding en begeleid studenten om vaardigheden op te doen waarmee ze zichzelf kunnen begeleiden.”

In stappen introduceren
Volgens beide studenten zou het een goed idee zijn om zelfsturend leren in stappen te introduceren door elementen ervan op te nemen in traditionele vormen van onderwijs. “Anders is het te overweldigend en verliezen studenten in een lab hun motivatie”, zegt Faith. Sander noemt nog een belangrijk punt: “Benoem ook de reden waarom je deze vorm van onderwijs aanbiedt”, zegt Sander. “Dat zelfsturend leren je bijvoorbeeld later helpt in het werkveld.” Faith knikt: “Als je dat erbij vertelt, zou je als student ook eerder kiezen voor een project in een living lab.”

Meer weten over dit type onderwijs? 
Wil je meer weten over hogeschoolbrede labtracks en minoren, waar zelfregie een belangrijk element is? Bekijk ze hier.

Bijeenkomst gemist? 
Kijk de bijeenkomst terug.

Inholland-collegelid Mieke van den Berg gaat deze week in gesprek met Kelly van Bakel, net afgestudeerd aan de opleiding Creative Business in Haarlem. Kelly is 24 jaar oud, dansdocent en voor de liefde verhuisd naar Heemstede. Met behulp van haar afstudeeronderzoek onder lhbti+ studenten zet Kelly zich in voor een inclusieve(re) hogeschool. Met als speerpunt: de opzet van een Hogeschool Inholland Pride community. Een mooi moment zo, aangezien op 1 juni ook de Pride Month van start gaat.

Mieke: Waarom is aandacht voor diversiteit en inclusie belangrijk voor jou?
“Ik definieer mezelf als queer”, zegt Kelly. “Ik heb een relatie met een cisman, maar feitelijk val ik op iedereen. Ik voel me aangetrokken tot een persoon, niet tot een geslacht. Aandacht voor diversiteit en inclusie is volgens mij heel belangrijk omdat we in een heel diverse samenleving leven. Niet iedereen voelt zich welkom. Ik ben juist van mening dat als je openstaat voor iedereen we een veel mooiere toekomst voor ons hebben. Iedereen zou moeten kunnen zijn hoe hij, zij of hen zich voelt, zonder dat je wordt opgesloten in hokjes waar je niet meer uitkomt. Uitsluiting en discriminatie van bepaalde groepen in onze samenleving heeft bij mij wel iets aangewakkerd, met name in het feminisme herken ik me heel erg.”

Je bent net afgestudeerd, kun je iets vertellen over jouw afstudeeronderzoek?
“Thomas Glaudemans van het lectoraat Diversiteitvraagstukken heeft twee jaar geleden onderzoek gedaan naar de ervaringen en belevingen van studenten die zichzelf scharen onder de lhbti+ gemeenschap. Uit zijn onderzoek blijkt dat er een grote wens is vanuit deze community om ook binnen de hogeschool in contact te staan met elkaar. Omdat ik zijn onderzoeksresultaten belangrijk vind en wilde dat hier daadwerkelijk iets mee gedaan zou worden binnen Inholland heb ik deze resultaten gebruikt als startpunt voor het daadwerkelijk vervullen van deze behoeften."

“Mijn afstudeeronderzoek ging dan ook over hoe Hogeschool Inholland studenten lhbti+ studenten met elkaar kan verbinden. Ook uit mijn onderzoek blijkt dat studenten echt behoefte hebben aan een community met mensen in wie ze zich kunnen herkennen. Het is vanuit de studenten gedacht dan ook heel belangrijk dat Inholland dat faciliteert. Zij vinden dat belangrijk omdat ze zich daardoor gehoord en gesteund voelen. Dat zorgt voor een inclusieve hogeschool en draagt uiteindelijk bij aan studieplezier en studiesucces.”

Wat zijn de belangrijkste uitkomsten van jouw onderzoek?
“De grootste behoefte van lhbti+ studenten is om in contact met elkaar te komen en elkaar te ontmoeten op de hogeschool. Naar aanleiding van interviews met queerstudenten en experts op het gebied van pride of community forming is er een concept ontstaan dat de oplossing biedt op deze vraag. Dat is Hogeschool Inholland Pride: één community voor alle locaties van de hogeschool met een communitymanager die de community activeert."

"Vanuit deze community kan aandacht besteed worden aan lhbti+ thema’s met onder andere activiteiten, lezingen en panels en kunnen er evenementen georganiseerd worden gericht op verbinding, bijvoorbeeld op lhbti+ gerelateerde dagen. Ik heb daarom ook een inclusie- en diversiteitskalender ontwikkeld, waar deze dagen op terug te vinden zijn. Ook kan meegedacht worden over het beleid op school. Denk aan genderneutrale toiletten of corporate campagnes.”

“Of aan taalgebruik. Tijdens de laatste Community of Practice-bijeenkomst in januari 2023 kwam bijvoorbeeld ook naar voren hoe lastig het is mensen op de juiste wijze aan te spreken, zij/haar, hij/hem, hen/diens. Ik weet dat veel mensen dit lastig vinden en daarom iemand liever bij de voornaam noemen. Maar uit mijn onderzoek weet ik dat mensen het juist heel prettig vinden als je ze vraagt hoe ze aangesproken willen worden. De nieuwe lhbti+ community, bestaande uit  studenten én Inholland-collega’s, kan hierbij helpen en adviseren.”

Wanneer ben jij je bewust geworden van het belang van aandacht voor een inclusieve hogeschool?
“Toen ik bij de Startup Campus in Haarlem ging stage lopen heb ik een powervrouwendag georganiseerd. Dat was feitelijk het moment dat bij mij het vuurtje ging branden, het was de eerste keer dat ik bezig was met inclusie in de hogeschool en ik zag de kansen die er liggen. Het is fijn dat bij Inholland deze kansen ook worden benut. Samen met Peter Scheffer, Hans Zahn, Delano van Steenveld, Donny Keizer en Keo Vliege waren we vertegenwoordigers en hebben we het thema lhtbi+ echt op de kaart gezet. Daar ben ik trots op.”

Hoe zorg je voor een goede balans tussen individuele behoeften en het onderdeel zijn van de hogeschool?
“Ik realiseer me dat het toch een paradox is: Inholland wil een inclusieve hogeschool zijn, maar door aparte gemeenschappen te ontwikkelen lijkt het alsof er juist schotten worden opgeworpen. Toch blijkt dat in de praktijk niet zo te zijn. De community’s helpen studenten juist bruggen te maken naar anderen, naar de hogeschool, naar de samenleving omdat ze in de community gelijkgestemden ontmoeten en daardoor meer geëmpowerd worden. Ik vind dat Inholland diversiteit en inclusie hoog in het vaandel heeft staan en daarom pleit ik voor nog meer zichtbaarheid van deze diversiteit, zoals bijvoorbeeld die van de queercommunity. Laat de regenboogvlag wapperen, wees je bewuster van het gebruik van inclusieve taal,  maar vier ook dagen als Paarse Vrijdag om als hogeschool uit te dragen hoe belangrijk dat is.”

En hoe ga jij en kunnen wij verder, volgens jou, met het thema diversiteit en inclusie?
“We kunnen niet van de ene op de andere dag de wereld veranderen, daarom denk ik dat we gewoon klein moeten beginnen. Met een aanjager die hiervoor ook tijd en geld krijgt om deze community in de organisatie te verankeren. Deze persoon kan aandacht voor queer op alle niveaus binnen de hogeschool stimuleren. Of het nu gaat om opleidingen, de decanen, beleidsafdelingen, onderzoek of het College van Bestuur; het is overal belangrijk. Op dit moment is het feitelijk vooral vrijwilligerswerk, dat geldt bijvoorbeeld ook voor het organiseren van de jaarlijkse Pride in juli.”

“Ik ben er trots op dat ik met mijn afstudeeronderzoek heb bijgedragen aan het vergroten van aandacht voor de queercommunity binnen Inholland, ik zie mezelf echt als een vertegenwoordiger van het thema. Inholland biedt veel ruimte om onderzoek te doen op dit thema, dat geeft nieuwe inzichten en faciliteert mooie projecten zoals bijvoorbeeld de powervrouwendag. Daarin is de hogeschool voor mij echt onderscheidend.”

Wil je ook in gesprek met Mieke? Stuur een mail aan machteld.deJong@inholland.nl (lectoraat Diversiteitvraagstukken) 

 Zo nemen we deel met een Inholland-boot aan de Alkmaar Pride op 27 mei, hangt er sinds kort een nieuwe vlag voor de hoofdingang van Inholland Alkmaar en zijn er wc’s die toegankelijk zijn voor alle studenten en collega’s. Wc’s voor iedereen.

Alkmaar Pride
Zaterdag 27 mei is de Alkmaar Pride in Alkmaar. Dit jaar vaart ook onze Alkmaarse hogeschool mee met een heuse Inholland-boot. Let op de boot met studenten en collega's in Inholland-shirts die door de grachten van Alkmaar gaat varen. De parade start om 14.00 uur bij de Turfmarkt in Alkmaar. Zien we jou ook op zaterdag 27 mei in de binnenstad van Alkmaar?

Nieuwe vlag
Voor de hoofdingang wappert sinds kort de progress pride-vlag. Bij deze vlag is de ‘oude’ regenboogvlag aangevuld met vijf extra kleuren, zodat hij niet meer alleen symbool staat voor de gay community, maar voor een veel groter deel van de LHBTI+-gemeenschap. De kleuren roze, blauw en wit representeren transgender personen, waarbij wit ook mensen vertegenwoordigt die zichzelf als non-binair identificeren. Daarnaast vertegenwoordigt wit voor ons intersekse personen, al bestaat er ook een pridevlag waarin deze groep wordt gesymboliseerd door een gele driehoek en een paarse cirkel. De bruine en zwarte strepen, ten slotte, zijn toegevoegd om mensen van kleur binnen de LHBTI+-community te representeren.

Genderneutrale wc
En ook zul je merken dat de toilettengroep in de hal, naast de lift, nu een genderneutrale wc is. Bij Inholland Alkmaar willen we dat een toiletbezoek voor elke student of collega gewoon een handeling wordt waar je niet over na hoeft te denken. We vinden sociale veiligheid belangrijk, en dat iedereen bij ons zichzelf kan zijn.

 Dit is hoe het werkt:

• Het herentoilet vind je op de begane grond van het A-gebouw in de hal. Op de vertrouwde plek aan de linkerzijde na binnenkomst door de draaideur. 
• Het damestoilet kun je vinden achter de L-Lounge, richting het restaurant. Dit zijn de bestaande damestoiletten.
• De nieuwe genderneutrale-wc’s vind je op de begane grond van het A-gebouw in de hal, rechts naast de liftengroep. Deze toiletten zijn te herkennen aan de letters ‘wc’.

De bewegwijzering naar de verschillende wc’s is aangepast. Verder waren er geen grote veranderingen of verbouwingen nodig.

Menstruatieproducten 
Ook belangrijk om te weten is dat in de wc’s naast de liftengroep op de begane grond gratis menstruatieproducten beschikbaar zijn.

Bij 1 op de 10 meisjes en vrouwen in Nederland die in armoede leven is thuis geen geld voor menstruatieproducten. Hogeschool Inholland stelt daarom gratis menstruatieproducten beschikbaar. Het is bedoeld voor vrouwen waar thuis geen geld is voor menstruatieproducten. We willen meisjes en vrouwen zelf de keus bieden om een product uit te kiezen dat bij hen past en dat zij comfortabel vinden.

Heb je vragen? 
Weet ons dan te vinden via servicepunt.alkmaar@inholland.nl of decanaat.alkmaar@inholland.nl.

Team Inholland Alkmaar en de community Diversiteit & Inclusie

Hoe kan Hogeschool Inholland een inclusieve omgeving zijn voor LHBTIAQ-studenten en -collega’s? Wat is er meer nodig dan het ophangen van regenboogvlaggen? In februari gingen tientallen collega’s en studenten hierover met elkaar in gesprek tijdens de Community of Practice (CoP) Diversiteit. Ook Andre Weststrate schoof online aan. “Een Inholland Pride vind ik een heel tof idee.”      

Andre werkt sinds september 2022 voor het webteam van onze hogeschool. “Het klinkt misschien als een cliché, maar de locatie in Haarlem voelde meteen vertrouwd. De omgeving is welkom, collega’s hebben oprecht interesse in je. En wat ik heel bijzonder vond, is om de optie ‘genderneutraal’ te kunnen kiezen bij mijn persoonsgegevens. Dat heb ik bij mijn vorige werkgevers niet meegemaakt.”      

Eigen identiteit bevragen      
Als het even lukt, woont Andre de CoP-bijeenkomsten bij. Zo ook de laatste online sessie over Inholland als inclusieve hogeschool voor de LHBTIAQ-community. “Zelf ben ik al jaren bezig om mijn eigen identiteit te bevragen. Voel ik mezelf man en wat betekent het om man te zijn? Ik beschouw mezelf meer als een masculien persoon, die ook wel eens nagellak en een rok draagt. Het is een traject waarmee ik nog steeds niet klaar ben.”      

Actieve community      
“De sfeer van de CoP-sessie was heel fijn en open”, vindt Andre. “Interessant was het onderzoek van student Kelly van Bakel. Ze stelde vast dat queer studenten behoefte hebben aan een actieve community, waarvoor Inholland de basis legt. Ik denk inderdaad dat het goed is om een centraal, laagdrempelig punt in te richten waar studenten en collega’s veilig hun vragen kunnen stellen en ondersteuning krijgen om iets te organiseren. Daarnaast vind ik het idee voor een Inholland Pride ook heel tof.”      

Steun van allies      
Collega’s Delano Steenveldt en Peter Scheffer vertelden in de CoP over hun bezoek aan een congres in Las Vegas om te leren hoe corporate Amerika de queer community ondersteunt. Ze onderstreepten onder meer het belang van allies: mensen buiten de queer community die openlijk steun geven. Onmisbaar is ook een executive sponsor die vanuit de hoogste laag van de organisatie onder meer financiële steun geeft.      

Podium gunnen      
Mieke van de Berg, lid van het College van Bestuur, is een ally en executive sponsor. “Ik vond het heel prettig dat ze erbij was”, zegt Andre. “Tijdens de breakoutsessie van de CoP vroeg ze hoe ze haar rol als ally het beste kon vervullen. We zeiden door er te zijn en de leden van de community het podium te gunnen. We spraken ook over genderneutrale toiletten, die je heel praktisch, stap voor stap kunt invoeren. En over regenboogvlaggen, die echt een welkom gevoel geven als ze bij de ingang wapperen.”      

Gewenste voornaamwoorden      
Zo zit een welkom gevoel in de kleinste gebaren. “Ik heb in mijn e-mailhandtekening mijn voornaamwoorden opgenomen: die en hen, met een linkje naar de website van Taaladvies met een uitleg hoe je deze voornaamwoorden kunt gebruiken. Het is heel prettig als mensen dat doen, dat ze laten zien dat ze over dit soort dingen nadenken. Mooi is ook dat collega’s van communicatie bezig zijn om het taalgebruik van Inholland nog inclusiever te maken. Ik ben uitgenodigd om kritisch mee te kijken. Mijn mening wordt gewaardeerd.”      

Bijeenkomst gemist?      
Kijk de bijeenkomst terug.     

Volgende CoP op 13 april      
De volgende bijeenkomst van de CoP Diversiteit vindt plaats op donderdag 13 april 2023 van 14.00 tot 16.00 uur met als thema ‘Inclusion & self-directed learning’. Hoe inclusief is het nieuwe onderwijs waar studenten hun eigen leerproces kunnen vormgeven? Deze bijeenkomst zal in het Engels plaatsvinden en is zowel door studenten als collega’s online bij te wonen. Geïnteresseerd? Meld je nu aan voor de CoP en je krijgt te zijner tijd een uitnodiging om de bijeenkomst bij te wonen.      

The next session of the Community of Practice Diversity is on Thursday 13 April from 14.00 – 16.00. The topic of this session is ‘Inclusion & self-directed learning’. How inclusive is the new education where students are the master of their own learning experience? The session will be in English, colleagues and students can join online. Interested? Sign up now and you will receive an invitation and link to join.

Overzicht Inholland-bijeenkomsten voor collega's      
Hogeschool Inholland organiseert tal van terugkerende bijeenkomsten bijvoorbeeld over het strategisch plan, onderwijsvernieuwing en -ontwikkeling, diversiteit & inclusie, toetsing en leercoaching. Bij deze bijeenkomsten zijn alle collega's welkom. We begrijpen dat je soms door de bomen het bos niet meer ziet. Daarom hebben we een handig overzicht gemaakt.  

De wereld staat voor flinke uitdagingen als het gaat om hoe we energie en materialen gebruiken. De groeiende wereldbevolking, stijgende energievraag en de noodzaak om uitstoot van broeikasgassen te verminderen, dwingen ons om creatief te denken over hoe we onze energie- en materialenbehoeften op een duurzame manier kunnen vervullen. Lector Composiet Rogier Nijssen en lector Gebouwde Omgeving Perica Savanović delen in de podcastserie Onderzoekers over de Toekomst hun visie op hoe we de transitie naar een duurzame toekomst kunnen vormgeven. Rogier: “Kijk altijd naar het grotere geheel. En vooral: blijf optimistisch.”

Rogier en Perica bundelen de komende jaren hun krachten: zij buigen zich over de transities die onder andere op het gebied van energie en materialen nodig zijn, zodat we aan een duurzame leefomgeving en veerkrachtige samenleving kunnen bouwen. En dit gaat niet zonder slag of stoot. Want de transities zijn complex en in relatie tot maatschappelijke opgaven in duurzaamheid en veerkracht zeer veelomvattend. Bovendien zijn er vaak tegenstrijdige belangen. Hoe ga je om met deze uitdagingen? En om welke zaken maken Rogier en Perica zich soms écht zorgen? 

Van windmolens tot aanklooien    
Naast integraal samenwerken en nieuwe verdienmodellen komen er nog meer onderwerpen aan bod. Wat heeft het knakken van een windmolen bij Zeewolde bijvoorbeeld te maken met een duurzame toekomst? Wat kunnen we leren van de positieve instelling van studenten? En waarom moeten we binnen onderzoek en onderwijs vooral experimenteren en ‘aanklooien’ als het gaat over de energietransitie en materialentransitie? Ontdek hoe Rogier en Perica hier tegenaan kijken.  

Meer weten over Rogiers en Perica’s kijk op een duurzame toekomst?     
Beluister de podcast nu via jouw favoriete podcast-app zoals Spotify, Google Podcast of Apple Podcast. En vergeet je niet te abonneren! Zo ben je als eerste op de hoogte van nieuwe afleveringen van Onderzoekers over de Toekomst. Aan het eind van iedere maand duiken we met een van onze inspirerende lectoren de diepte in over hoe de wereld in hoog tempo verandert. 

Hoe zorgen we voor meer diversiteit en inclusie in het hoger onderwijs? Die vraag stond centraal in de laatste sessie van de Community of Practice (CoP) Diversiteit. Na de presentatie van het boek ‘Diversiteit in het hoger onderwijs’ ontvouwde zich een open en eerlijk panelgesprek. Een van de panelleden was Mohammed Jâouna. Als docent en coach binnen het domein Creative Business mét de nodige levens- en werkervaring weet hij wat bijdraagt aan een inclusieve (leer)omgeving. “Het is belangrijk om hierover te praten maar ook om er gewoon mee aan de slag te gaan.” 

“Mijn grootvader kwam als zogeheten gastarbeider uit Marokko”, vertelt Mohammed. “Hij voorzag problemen als verschillende bevolkingsgroepen gescheiden van elkaar gingen wonen. Vandaar dat hij er bewust voor koos om zijn gezin op te laten groeien tussen de ‘Nederlanders’ om op die manier de taal en cultuur beter eigen te maken. Zo ben ik grotendeels in Amstelveen opgegroeid. Ik heb daar de codes van de witte wereld leren kennen en omdat ik familie had in Amsterdam leerde ik ook de codes van die diversere wereld kennen. Zo kan ik als een kameleon de switch maken afhankelijk van de omgeving waar ik ben. De keerzijde van opgroeien in zo’n omgeving is dat ik aan den lijve heb ondervonden hoe het is om anders te zijn en buiten de norm te vallen.” 

Witte wereld 
Mohammed volgde na zijn mbo-opleiding op een ‘zwarte school’ in Amsterdam de hbo-opleiding Leraar Lichamelijke Opvoeding (ALO) en kwam daar opnieuw in een witte wereld terecht. “Vier jaar lang werd impliciet en expliciet benadrukt dat ik anders was. Zo herinner ik me, na drie jaar studeren op die school, de dag na een inbraak op school. Ik liep met een groep studenten in de gang toen een docent naar mij toe stapte. Hij vroeg wie ik was en wat ik hier deed. Hij gaf aan dat ze extra voorzichtig waren vanwege de inbraak. Ik en niemand anders van mijn groep moest zich verantwoorden.” 

Persoonlijke missie 
“Ondanks alles heb ik een superleuke tijd gehad als student op die school. De pijn die ik heb ervaren gedurende mijn eigen jeugd, heb ik omgezet naar positieve energie om iets te betekenen voor de jeugd van nu en de volgende generaties. Ik heb er mijn persoonlijke missie van gemaakt om jongeren die hetzelfde meemaken als ik, zelfredzaam te maken. Ik heb het allemaal alleen moeten doen en weet hoe belangrijk het is dat je iemand hebt die je op zulke tegenslagen kan voorbereiden en iemand die deuren voor je opent.” Representatie draagt daartoe bij, ervoer Mohammed de voorbije jaren als docent en coach in onder meer het voortgezet speciaal onderwijs en het mbo. “Bi-culturele studenten wisten de weg naar mij goed te vinden, omdat ze zich eindelijk konden identificeren met een docent die op hen leek. Ze wisten dat ik begreep wat zij meemaakten.” 

Luchtige benadering 
Zijn werk in het onderwijs combineerde Mohammed jarenlang met trainingen en workshops rond diversiteit en inclusie, onder andere voor organisaties en professionals die met jongeren werken. “Ik ga in op de vraag hoe vooroordelen werken, want die bias hebben we allemaal. Hoe ontstaan ze in ons brein en hoe ga je om met deze op zich natuurlijke reactie? Bewustwording is de eerste stap. Ik heb hiervoor samen met Nora el Abdouni de game ‘Unlocking the Code’ ontwikkeld, zodat je het onderwerp, dat al zwaar genoeg is, op een speelse manier kunt benaderen. Met zo’n luchtige benadering creëer je makkelijker draagvlak bij mensen om actief mee te werken aan een inclusieve (leer)omgeving. We stimuleren organisaties te werken aan mindset, vaardigheden en structuur binnen de organisatie. Een van de belangrijkste vaardigheden waar we aandacht aan besteden is je kunnen verplaatsen in de ander, van perspectief kunnen wisselen met een (vreemde) ander. En dat vereist oefening.” 

Safe space  
Naast de mentale component vraagt inclusie ook om institutionele interventies, stelt Mohammed. “Welke maatregelen zijn nodig om de bias te tackelen die inclusie in de weg staat? Denk bijvoorbeeld aan een diverse sollicitatiecommissie inclusief studenten. Of werken aan een safe space om diversiteit en inclusie bespreekbaar te maken.” Vanwege zijn expertise werd Mohammed gevraagd om als panellid aan te schuiven bij de CoP-sessie naast andere collega’s en studenten. “Dit was zo’n safe space om het eerlijke en soms moeilijke gesprek met elkaar aan te gaan.”  

Echt effort leveren  
Sinds de zomer van 2022 is Mohammed docent en coach binnen het Domein Creative Business. Wat hij in veel organisaties miste, trof hij bij binnenkomst in Diemen wel aan. “Inholland is heel bewust met het thema diversiteit en inclusie bezig. Ik zag het aan de PR; studenten worden vertegenwoordigd in uitingen als posters in het gebouw en op de website. En ik lees het ook terug in de strategie. Inholland levert echt effort. Mooi vond ik ook dat Mieke (Mieke van den Berg, collegelid van Inholland, red.) in de CoP-sessie de ambitie uitsprak dat Inholland in diversiteit en inclusie een voorbeeld wil zijn voor andere organisaties.”  

Kijken naar de volledige mens  
In de CoP-sessie sprak Mohammed zijn trots uit over Inholland. Bijvoorbeeld over het bestaan van een gebedsruimte en hoe zijn mening werd gevraagd deze ruimte te verbeteren. “Ik heb een heel betrokken teamleider die het woord ‘diversiteit’ nooit in de mond heeft genomen maar er wel bewust mee bezig is”, vult hij aan. “Hij wil kwaliteit van onderwijs leveren met de juiste mensen op de juiste plek en kijkt daarbij naar de volledige mens: iemands diploma’s, werk- en levenservaring en hoe je bent als mens. In mijn geval was mijn bi-culturele achtergrond een mooie toegevoegde waarde naast mijn expertise in het werken met en voor jongeren en mijn ervaring in het onderwijs. Ik hoop dat andere teamleiders bij Inholland ook zo te werk gaan, want daarmee wordt de missie van Inholland werkelijkheid.”  

Van praten naar doen  
“Het is belangrijk om over diversiteit en inclusie te praten maar ook om er gewoon mee aan de slag te gaan op basis van passende maatregelen”, vindt Mohammed. “Laten we het niet te zwaar en ingewikkeld maken en met alle collega’s werken aan een inclusieve, ontvangende omgeving voor studenten en collega’s. Ik zou het leuk en nuttig vinden om samen met medewerkers en studenten de game ‘Unlocking the Code’ te spelen om zo een stap dichter bij een inclusievere hogeschool te zetten.”  

Samenwerking leidt tot betere resultaten. Ook de samenwerking tussen studenten, docenten en andere collega’s. Het project Students as Partners (SAP) binnen het NPO Onderzoeksconsortium Welzijn & Binding zet opleidingen aan tot een gelijkwaardig partnerschap. Het is het fundament voor onderwijs dat zich richt op gezamenlijke maatschappelijke vraagstukken. En het verhoogt het welzijn en de betrokkenheid van studenten. Maar hoe verhoog je studentenparticipatie in de praktijk? Op dinsdag 22 november gingen studenten en collega’s met elkaar in gesprek na een keynote van Mick Healey, emeritus hoogleraar aan de universiteit van Gloucestershire. 

“We zijn met ons programma vandaag onderdeel van de Creative Business conferentie”, spreekt Jürg Thölke, lector Authentic Leadership, de toehoorders in het DeLaMar Theater toe. “Dat is niet voor niets. Want bij Creative Business en andere domeinen binnen Inholland leren we studenten om oplossingen te ontwikkelen voor vraagstukken in de toekomst. Partnerschap is daarin key. En het aangaan van partnerschappen moeten we leren. Dat geldt voor studenten, docenten en instituten. Mick Healey, de vader van de SAP-beweging, kan ons dat leren.” 

Mick Healey  
Via een liveverbinding met de zaal bespreekt keynote speaker Healey, emeritus hoogleraar, het belang van een partnerschap met studenten. “Ieders ervaring doet ertoe in het onderwijs”, stelt hij. “Zeker die van studenten, want zij zijn de enigen die kunnen vertellen wat het is om student te zijn en hoe zij het onderwijs ervaren.”  

Partnerschap als proces  
Healey legt vervolgens uit dat er verschillende graden van studentbetrokkenheid bestaan: van studenten informeren en consulteren tot hen uitnodigen mee te denken, samen te werken als partners of hen zelfs de leiding te geven en te laten meebeslissen. “In het hoger onderwijs kan dit op allerlei vlakken, bijvoorbeeld in de manier van lesgeven, in onderzoek doen of bij het vormgeven van het curriculum. De mate van studentbetrokkenheid kan variëren per context. Belangrijk is dat je partnerschap ziet als een proces, een manier van doen: hoe kun je per situatie het studentpartnerschap bepalen?”  

Voorbeelden van studentpartnerschap en nieuwe mogelijkheden  
Gevraagd door Healey weten de aanwezigen van de zaal actuele voorbeelden van studentpartnerschap bij Hogeschool Inholland te noemen. Van studenten die op een gelijkwaardige manier samenwerken in een podcast of promotieteam van een opleiding tot studenten die meedenken over de bouw van de nieuwe locatie in Amsterdam. Maar het kan beter. Waarom betrekken we studenten niet bij de werving van nieuwe docenten, oppert iemand. Waarom laat je hen niet bedenken hoe je andere studenten het beste kunt benaderen om bijvoorbeeld zitting te nemen in een adviesraad? En waarom betaal je hen niet voor zo’n raadsfunctie. “Voor studentpartnerschap is het aan ons, docenten en onderzoekers, om als eerste de brug over te gaan en studenten welkom te heten”, roept Jürg op.  

De opname van de keynote is hieronder terug te kijken.  
 

Studentsucces Centra en partnerschapsradar  
Na de pauze delen de aanwezigen zich op om aan verschillende, thematische tafels dieper in te gaan op studentpartnerschap in de praktijk. Wat is de positie van Studentsucces Centra (SSC), welke rol hebben studenten hierin en welke ideeën hebben zij om deze SSC’s duidelijker te profileren? Daarnaast gaat een groep aan de slag met de partnerschapsradar, een tool om verschillende aspecten van partnerschap tussen opleiding en studenten in kaart te brengen en te stimuleren. Hoeveel contact ervaren studenten en docenten onderling, bijvoorbeeld? “De informele momenten na de les, dáár gaat het om”, zegt een docent. “Ik had wel meer contact willen hebben, en niet alleen over schoolzaken”, voegt een oud-student toe.  

Ladder van studentparticipatie  
Even verderop voert een groepje een levendige discussie op basis van een andere tool: de ladder van studentparticipatie in het curriculum. Hoe klim je van een vaststaand curriculum zonder participatie op naar een situatie waarin studenten feedback op het curriculum geven, keuzevrijheid en invloed hebben of uiteindelijke betrokken zijn in de besluitvorming? “Concludeer je dat het bij sommige zaken onwenselijk is dat studenten in control zijn, dan heb je er in elk geval wel over nagedacht”, wordt er gezegd. “Funest is juist als je studentparticipatie goed hebt geregeld, een gezamenlijk plan indient en dat het management dit vanwege de totstandkoming afwijst. Dan kan studentparticipatie zelfs tegen je werken.”  

Diversiteit  
Aan de tafel ernaast gaat de discussie over diversiteit. Ook dit heeft alles te maken met studentparticipatie. “Want het onderwijs moet iedereen dezelfde kansen geven en je het gevoel geven dat je jezelf kunt zijn”, zo betoogt een van de deelnemers. “Daarvoor is het belangrijk dat studenten goed gehoord worden.” Het is tweerichtingsverkeer, vult een docent aan. “Geef als student feedback op ons onderwijs. Wat heb jij in jouw specifieke geval nodig om professional te worden?” Een belangrijke vaststelling aan tafel? “Het gaat om structuur, cultuur en verbinding. Dat is wat we studenten moeten bieden.” 

Machteld doet met haar lectoraat inmiddels bijna vijf jaar onderzoek naar identiteitsvraagstukken, inclusie, studiesucces en binding in het hoger onderwijs. Ook had zij een centrale rol bij totstandkoming van een manifest om stagediscriminatie in hoger onderwijs aan te pakken.  


In deze aflevering deelt Machteld haar visie op het vrouwenquotum, de OneLove-aanvoerdersband en anoniem solliciteren. En ze geeft praktische tips voor het creëren van een inclusieve werkomgeving binnen organisaties. Waar zien we de uitdagingen terug in onze samenleving? Hoe beïnvloedt het onze werkomgeving? Op welke manier kan je zorgen voor een echte inclusieve werkomgeving? En wat is de juiste manier om hier mee om te gaan. 

Meer weten over Machteld’s kijk op een inclusieve werkomgeving? 
Beluister de podcast nu via jouw favoriete podcast-app zoals Spotify, Google Podcast of Apple Podcast. En vergeet je niet te abonneren! Zo ben je als eerste op de hoogte van nieuwe afleveringen van Onderzoekers over de Toekomst. Aan het eind van iedere maand duiken we met een van onze inspirerende lectoren de diepte in over hoe de wereld in hoog tempo verandert. 
 
 

Hoe kunnen we Inholland nog inclusiever maken? Tijdens de online Community of Practice Diversiteit (CoP) op donderdag 1 december aanstaande bespreken we thema’s uit het boek ‘Diversiteit in het hoger onderwijs’ en onderzoeken we welke strategieën je als onderwijsprofessional in kunt zetten om een omgeving te creëren waarin iedereen zijn plek vindt. 

Om structureel in dialoog te blijven over thema's rondom diversiteit en inclusie organiseert het lectoraat Diversiteitsvraagstukken vier keer per jaar een CoP-bijeenkomst waarbij een gastspreker aanwezig is om ons te inspireren, uit te dagen, aan het denken te zetten, discussie op gang te brengen en zaken aan te kaarten. 

Toekomstgericht 
Tijdens de komende bijeenkomst staat het boek ‘Diversiteit in het hoger onderwijs’ op het programma. Een boek over diversiteit in de studentenpopulatie en het personeelsbestand, maar ook over toegankelijkheid voor studenten met een beperking, omgaan met meertaligheid en ruimte geven aan niet-westerse perspectieven in opleidingen. Het boek spreekt alle deelnemers binnen het hoger onderwijs aan (docenten, lerarenopleiders, studenten en ondersteunend personeel). Ook presenteert het een toekomstgericht kader om werk te maken van diversiteit in het hoger onderwijs. 

Naast een korte inleiding van het boek staat er een panelgesprek met collega’s en studenten op het programma, waarin ruimte is om mee te praten over de thema’s die aan bod komen. 

“Vier krachtige lectoraten met grote maatschappelijke relevantie maken met methodologisch gevarieerd onderzoek impact, zowel binnen als buiten de hogeschool.” Een visitatiepanel vanuit de Vereniging Hogescholen gaf vorige week complimenten aan de lectoraten van het kenniscentrum Onderwijzen en Leren in Diversiteit.

Tijdens de visitatiedag bij Hogeschool Inholland Haarlem lieten de lectoraten De Pedagogische Opdracht, Studiesucces, Diversiteitsvraagstukken en Teaching, Learning & Technology samen met werkveldpartners overtuigend zien hoe ze bijdragen aan het realiseren van inclusieve en effectieve leeromgevingen. 

Maatschappelijk relevant en actueel onderzoek 
De lectoraten droegen bijvoorbeeld bij aan het Manifest tegen Stagediscriminatie en de recent verschenen verkenning van de Onderwijsraad naar de inzet van intelligente technologie. Deze praktijkvoorbeelden illustreren dat de onderzoeksthema’s van het kenniscentrum maatschappelijk relevant zijn. Het belang van de onderzoeksthema’s is in de afgelopen coronajaren alleen maar verder toegenomen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan toename in kansenongelijkheid door verschillen in thuissituaties, in digitale geletterdheid en in toegang tot de arbeidsmarkt. 

Het panel was lovend over de kwaliteit van het onderzoek en de methodologische verscheidenheid. Die variatie in methodologie reikt van kwalitatief onderzoek, bijvoorbeeld met behulp van levensverhalen, tot aan kwantitatief onderzoek. De verscheidenheid wordt ook benut in samenwerking tussen de onderzoekers, en uitwisseling over de lectoraten heen die erop is gericht dat onderzoekers van elkaar leren. 

Bij de dag waren veel interne en externe partners aanwezig, waaronder het College van Bestuur van Inholland, vertegenwoordigers van scholen uit het primair onderwijs, het mbo, de Vrije Universiteit en het ministerie van OCW. Zij deelden hun enthousiasme over wat het onderzoek voor hen betekent.  

Ambities voor de toekomst 
“De grote opkomst laat zien dat het kenniscentrum van waarde is en dat onze vier sterke lectoraten een mooi toekomstperspectief hebben”, zegt Ria de Gooijer, programmaleider onderzoek van het kenniscentrum. “Het panel daagt ons uit om de positie van het kenniscentrum duidelijker neer te zetten. Wil je het kenniscentrum als totaal positioneren als dé plek voor vraagstukken rondom inclusieve en effectieve leeromgevingen of positioneer je de individuele lectoraten? We gaan hier de komende jaren mee aan de slag en nodigen daarbij onze partners binnen en buiten de hogeschool uit om het gesprek met ons daarover te voeren.” 

Het onderzoek van het kenniscentrum is een pijler van het nieuwe Strategisch Plan van Inholland, waarin aandachtspunten in het onderzoek als ‘Student als partner’, hybride leeromgevingen en diversiteit en inclusie als belangrijke aandachtspunten voor de hogeschool worden benoemd. 

Om de onderzoeksresultaten in de praktijk te benutten heeft het kenniscentrum een rijke variatie aan publicaties. De films, animaties, factsheets, verhalen, artikelen en nieuwsbrieven zijn terug te vinden op de website van het kenniscentrum. 

De gemiddelde tiener leeft met zijn telefoon in zijn handen, maakt voortdurend foto’s en filmpjes. En deelt deze met vrienden. Dat is niet altijd onschuldig. Het verspreiden van (seksueel getint) beeldmateriaal gebeurt ook om iemand - vaak meisjes - reputatieschade toe te brengen. Exposen, noemen ze dat. Krista Schram, associate lector Publiek Vertrouwen in Veiligheid, onderzocht de impact van dit fenomeen. “Exposed worden heeft grote gevolgen – voor het meisje maar soms ook voor haar familie.” Op 3 november presenteert Krista in de kennissessie ‘Ik gooi je op Telegram’ de resultaten van het onderzoek in Rotterdam-West. Ook is er aandacht voor hoe cultuur van invloed is op exposen, voor de juridische normstelling en het vergroten van weerbaarheid onder meisjes.

Meld je aan voor deze kennissessie bij Inholland Rotterdam.
Zeker als je professional bent in de wijk en met jongeren werkt! 

Aanleiding voor het verkennende onderzoek Ik gooi je op Telegram waren de signalen rondom exposen vanuit de wijkpolitie en het jongerenwerk in Rotterdam-West, én het eerdere onderzoek Exposen exposed dat Krista Schram met lectoren Machteld de Jong en Marnix Eysink Smeets in 2020 heeft gepubliceerd.

Impact van exposen
Krista: “Met dit onderzoek willen we bewustwording creëren over hoe breed dit fenomeen leeft. Hoeveel angst het bij jongeren kan opleveren en wat de impact is. Exposen kan leiden tot schaamte en een laag zelfbeeld. Maar ook tot pesten, intimidatie en (eergerelateerd) geweld. Het heeft effect op hele families, want oneerbaar gedrag kan ook hun reputatie schaden.” Online exposen heeft dus ook offline gevolgen. “Wat je ook ziet is dat meisjes die nog niet ‘exposed’ zijn, de risico’s zoveel mogelijk willen uitsluiten. Ze hangen niet meer met vriendinnen op straat of maken een veilige kledingkeuze. Het is een beperking in hun bewegingsvrijheid en hun veerkracht.”

Geen victim blaming meer
Exposen is een fenomeen dat op jongeren veel impact heeft, maar ook voor ouders en professionals lastig is om mee om te gaan. “De manier waarop we als volwassenen over exposen praten moet anders. We moeten het perspectief verschuiven van het ‘dan had je maar geen foto moeten delen’ - het victim blaming - naar duidelijke grenzen stellen aan het exposegedrag van jongeren”, meent Krista. “Zo is er nu ook een wetsartikel (139Sr Strafbaarstelling wraakporno) aangenomen waarin exposen strafbaar is als je weet dat je daarmee schade berokkent. Zo’n wet biedt ook voor professionals handvatten om exposen te begrenzen.”

Kennis en ervaringen uitwisselen tijdens kennissessie
In de kennissessie wordt dieper ingegaan op deze juridische normstelling, als ook op de culturele invloeden bij exposen en de weerbaarheid van meiden en hun families. Daarnaast is er ruimte om met de aanwezigen kennis en ervaringen uit te wisselen.  “We willen graag in gesprek met professionals”, zegt Krista. “Daarom is er ook tijd ingeruimd voor een rondetafelgesprek waar professionals eigen casussen kunnen inbrengen en adviezen van experts kunnen vragen.”

Voor veel studenten in het hoger onderwijs is stagediscriminatie de dagelijkse realiteit. Ze kunnen moeilijk een stageplaats bemachtigen of krijgen te maken met discriminatie tijdens een stage. Hogescholen, universiteiten, de ministeries van OCW en SWZ, studentenorganisaties en werkgevers ondertekenden daarom deze zomer een manifest om stagediscriminatie aan te pakken. Studenten moeten op zo’n manier worden begeleid dat iedereen een gelijke kans heeft op een stageplek.

Lees ook het Nu.nl-artikel: Minister over stagediscriminatie: 'Goede voorbeelden belangrijker dan straf'

“Dit is een belangrijke stap naar kansengelijkheid voor al onze studenten, ongeacht hun migratieachtergrond, kleur, seksuele oriëntatie, gender, religie, of functiebeperking”, zegt collegelid Mieke van den Berg. “De veelheid en diversiteit aan ondertekenaars onderstreept de kracht en de boodschap van dit manifest: alleen door een gezamenlijke aanpak kunnen we stagediscriminatie tegengaan.”

Een student met migratieachtergrond voor wie geen plek is bij een stagebedrijf, terwijl een medestudent zonder migratieachtergrond daar wél wordt aangenomen. Of een student die wordt afgewezen voor een stage nadat ze had verteld over haar niet-heteroseksuele achtergrond. Het zijn twee voorbeelden van stagediscriminatie: kansenongelijkheid bij het bemachtigen van een stageplek, of discriminerende uitingen tijdens een stage. Dit gebeurt op basis van identiteitskenmerken als kleur, migratieachtergrond, seksuele oriëntatie, gender, religie en functiebeperking.

Minister Robbert Dijkgraaf van Onderwijs Cultuur en Wetenschap: “Voor mij is kansengelijkheid een topprioriteit en daarom wil ik stagediscriminatie hard aanpakken, zowel in het hoger onderwijs als in het mbo. Alleen samen kunnen we dit taaie probleem bestrijden. Het manifest in het hoger onderwijs is daarin een belangrijke stap.”

Emotionele impact
Uit onderzoek blijkt dat stagediscriminatie structureel van aard is en een grote emotionele impact heeft op studenten. Deze vorm van discriminatie beïnvloedt zelfvertrouwen en welbevinden op een negatieve manier, vergroot de kans op studievertraging en het vroegtijdig afbreken van de studie en zorgt ook voor een moeilijkere start op de arbeidsmarkt.

“Factoren als een migratie achtergrond of seksuele geaardheid zorgen voor ongelijke kansen op de arbeidsmarkt. Het doet wat met je als je keer op keer wordt afgewezen door ongrijpbare elementen. Stagediscriminatie heeft een enorme impact op studenten en in het slechtste geval haken ze zelfs af,” zegt onze lector Diversiteitsvraagstukken Machteld de Jong, die nauw betrokken was bij totstandkoming van het manifest. “Het is daarom belangrijk dat onderwijsinstellingen zich bewust zijn dat het vinden van een stageplek niet voor iedereen even makkelijk is.”

Met het manifest ontwikkelen onderwijsinstellingen en het werkveld gezamenlijk interventies. “Daar zijn we heel trots op want stagediscriminatie is onacceptabel!” zegt Machteld stellig.

Gezamenlijke aanpak
Stagediscriminatie kan alleen gezamenlijk worden opgelost. De Vereniging Hogescholen, Universiteiten van Nederland (UNL), studentenorganisaties ISO en LSVb, de ministeries van OCW en SZW en werkgeversorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland slaan daarom nu de handen ineen. Ze komen in actie met het ondertekenen van een manifest tegen stagediscriminatie hoger onderwijs en een gezamenlijk meerjarig werkprogramma. De organisaties spreken daarin uit dat ze gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor het tegengaan van stagediscriminatie, en dat ieder zich op zijn eigen manier zal inzetten om dit complexe vraagstuk te helpen oplossen.

In de periode tot en met 2026 wordt in samenwerking met ECHO (Expertise Centrum Diversiteitsbeleid) gewerkt aan onder meer het vergroten van het maatschappelijke bewustzijn over stagediscriminatie. Ook is het doel gezamenlijk effectieve verbeteracties te ontwikkelen, zowel op basis van bestaande maatregelen als door het ontwikkelen van nieuwe werkwijzen. Verder worden studenten, onderwijsprofessionals en werkgevers getraind, ondersteund en geactiveerd bij het aanpakken van stagediscriminatie.

Ook werkgevers sluiten aan
Bij het tegengaan van stagediscriminatie spelen werkgevers ook een belangrijke rol. Zo zal het Wetsvoorstel Toezicht Gelijke Kansen bij werving en selectie ook van toepassing zijn op de werving en selectie van stagiairs. Voor de ondersteuning van werkgevers wordt daarom aansluiting gezocht met onder andere het programma VIA (Verdere Integratie op de Arbeidsmarkt) en de Aanpak Arbeidsmarktdiscriminatie. Dit moet de diversiteit en inclusie bevorderen op de werkvloer.

‘Nu word je als student vaak aan je lot overgelaten’
Noor Mohamed zit in het laatste jaar van de opleiding Leisure & Events management van Inholland, en deed eerder mee aan het project #DatMeenJeNiet om op te komen tegen online discriminatie. Zij liep ook stage bij het lectoraat Diversiteitsvraagstukken. Noor hoopt dat het manifest zal helpen om het onderwerp onder de aandacht te brengen bij opleidingen en bedrijven. “Vaak word je als student in het kader van zelfstandigheid aan je lot overgelaten. Ik vind dat onderwijsinstellingen hier best in mogen helpen, gebruik maken van hun netwerk en dit beschikbaar stellen voor studenten. Dit houdt natuurlijk wel in dat studenten zélf moeten solliciteren en de stageplek regelen.”

Docenten hebben behoefte aan training en handvatten
Ona Birol, docent-onderzoeker bij het Inholland-lectoraat Diversiteitsvraagstukken: “Docenten hebben het meest behoefte aan training en handvatten om handelingsverlegenheid te overwinnen, om deze materie bespreekbaar te maken met stagebedrijven, en onderling. Ieder mens heeft de neiging om het gezellig te houden. Maar dit onderwerp is niet gezellig en dat hoeft ook niet. Het mag best schuren. Maar we moeten mensen ook in hun kracht zetten zodat ze hierover durven praten, zonder dat ze bang zijn dat ze voor racist worden uitgemaakt, want dat is het in 99 procent van de gevallen helemaal niet. Het gaat om onbewuste bias, bepaalde keuzes maken zonder dat je je er bewust van bent. Om kunnen gaan met die verlegenheid rond dit onderwerp, dat is voor mij en mijn collega’s belangrijk.”

Stagediscriminatie? Hoeft niet!
Al sinds enige tijd heeft het Inholland-lectoraat Diversiteitsvraagstukken het platform ‘Stagediscriminatie? Hoeft niet!’ ingericht. In de bijbehorende community worden ervaringen en kennis gedeeld en beantwoord. Ook de documentaire Liever Fleur dan Fatima  is onderdeel van dit project.

Vanaf september gaat in samenwerking met het Expertise Centrum Diversiteitsbeleid een werkprogramma van start om interventies te ontwikkelen voor het hoger onderwijs rondom stagediscriminatie. Het lectoraat Diversiteitsvraagstukken draagt het programma aan bij Inholland-opleidingen en docenten en monitort de voortgang.

Studenten en collega’s vierden 1 juli voor het eerst gezamenlijk Keti Koti bij Inholland Den Haag. Tijdens deze bijzondere dag wordt jaarlijks de afschaffing van de slavernij in Suriname en het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden herdacht en gevierd. Keti Koti betekent ‘verbroken ketenen’, verwijzend naar de boeien waarmee de tot slaafgemaakten vastgezet werden, in het Papiaments Kibra Kadena genoemd.

Het initiatief voor deze eerste Inholland-brede Keti Koti-viering is ontstaan bij het Lectoraat Diversiteitsvraagstukken. Vervolgens pakten collega’s en studenten samen de organisatie en uitvoering op, wat tot een zeer feestelijke, maar ook inhoudelijk zeer belangrijke viering heeft geleid.

Maker video: Wesley Arents

‘Trots dat we dit gezamenlijk organiseren’
Het gedeelde verleden van de slavernij is nog altijd erg belangrijk voor de gezamenlijke toekomst. Inclusiviteit is een belangrijke ambitie van Hogeschool Inholland en de viering is dan ook zeer enthousiast ontvangen door zowel studenten als medewerkers. “Het klinkt misschien gek omdat ik niet bij de organisatie betrokken was, maar het geeft me een gevoel van trots dat we dit gezamenlijk organiseren en vieren.”, vertelt docent Social Work Rotterdam Chantal Carrilho.

De viering startte met informatieve filmpjes van studente Imani Hooi en oud-student Andy Arduin, waarin zij uitleggen wat Keti Koti voor hen betekent. Vervolgens waren er dialoogtafels met als thema ‘Ruimte maken voor een open gesprek: hoe doe jij dat?’. Aan tafel zaten zowel studenten, docenten, teamleiders en onderwijsondersteuners.

Rituelen aan de Keti Koti-dialoogtafels
Zij voerden gesprekken volgens een vaste methode van de Keti Koti-dialoogtafels, die vooral draait om veel luisteren en niet meteen reageren. De tafels werden geopend met twee rituelen. Allereerst het kauwen op een stukje Kwasi Bita (bitter hout) vanwege de herinnering aan de bittere tijden in het verleden. En er werd op elkaars polsen wat kokosolie gewreven, refererend naar de pijn die de voorouders ervaarden of toegebracht hebben. Het wrijven symboliseert het wegwrijven van de pijn uit het verleden en de naweeën hiervan in het heden. Een mooie en speciale handeling volgens de aanwezigen, die hen niet onberoerd liet.  

De vrijheid vieren met tambú
Natuurlijk was er ook volop ruimte voor feest! Er waren heerlijke Surinaamse snacks en drankjes aanwezig en ook werd er gedanst op de muziek van tambú band Royal Crew. Tambú is de muziekvorm, trom en dans die is meegenomen door de tot slaafgemaakten uit West-Afrika naar  Curaçao. Het was een manier van communiceren onderling. Ooit meerdere malen verboden, leeft de muziek nog steeds. Niet iedereen kende het en voor sommigen was het even wennen, maar uiteindelijk stonden studenten en collega’s, waaronder locatiedirecteur Lucas Rurup, gezamenlijk te dansen om de vrijheid te vieren!

Mieke van den Berg, lid van het College van Bestuur van Inholland, was ook aanwezig en gaf een toespraak waarin zij het belang van deze viering onderstreepte. Al met al was de viering zeer geslaagd en gingen er al direct geluiden op om het volgend jaar nog grootser aan te pakken en hopelijk op meer locaties.

‘Co-creating an inclusive Learning environment for everyone at Inholland’ was het onderwerp waar Jesse Morsch & Jack Duman, van de opleiding Business Innovation onlangs over presenteerden. De studenten deelden de uitkomsten van hun afstudeeronderzoek met de leden van de onderzoeksgroep Diversiteitsvraagstukken. Vanuit het perspectief van de internationale student en de docent die les geeft binnen een internationale opleiding, onderzochten ze hoe Inholland de inclusie van internationale studenten kan bevorderen. 

Een belangrijk onderwerp, want internationale studenten lopen dikwijls tegen taal- en cultuurproblemen aan waardoor ze zich geïsoleerd voelen. De oplossing bestaat uit een platform voor studenten én docenten zodat ze beiden de juiste tools krijgen om bijvoorbeeld met cultuurverschillen om te gaan en ervaringen te delen.   

Voor de opleiding Business Innovation bestaat het afstudeertraject niet alleen uit het doen van onderzoek, maar voornamelijk uit het bedenken, conceptualiseren en testen van een innovatie die een ‘probleem’ oplost. Studenten Jesse Morsch en Jack Duman hebben tijdens hun onderzoekstraject goed bruikbare oplossingen ontwikkeld. Het lectoraat Diversiteitsvraagstukken gaat onderzoeken hoe we de uitkomsten van dit onderzoek Inhollandbreed kunnen implementeren.

Vlak voordat we de zomerperiode ingaan, laat het lectoraat Diversiteitvraagstukken  via een nieuwsbrief zien waar het de afgelopen periode mee bezig is geweest. Met Samir Achbab als nieuwe senior onderzoeker, die zich in de nieuwsbrief voorstelt, hebben ze een veelheid aan activiteiten ontplooid binnen en buiten onze hogeschool.

Klik hier om gelijk verder te lezen in de nieuwsbrief.

De Community of Practice heeft in 2022 twee indrukwekkende sessies georganiseerd over studeren met een functiebeperking, waarbij Mieke van den Berg het convenant voor Studenten + tekende, en in samenwerking met Echo vindt er op 23 juni een bijeenkomst over racisme en discriminatie plaats.

Ook de Taskforce Diversiteit en Inclusie heeft niet stilgezeten en had eind april een inspiratiedag in Amsterdam. Daarmee heeft het lectoraat een kadertekst  gemaakt voor het CvB en het DO. Daarnaast blijkt de Taskforce nu al heel waardevol te zijn om ervaringen te delen en collegiale feedback te geven op thema’s die raken aan diversiteit en inclusie. 

Verder hielden we ons bezig met een veelheid aan projecten. Een aantal daarvan lichten we toe in de nieuwsbrief: het mentoringsproject S4S, de Inclusivity Pathway Training, stagediscriminatie, het studentonderzoek op de HvA en het docentonderzoek bij Vocal Statements in Utrecht.

Ten slotte organiseren we samen met de HvA op 13 juli het bezoek van minister Dijkgraaf. Wil je daarbij zijn? Dan kun je contact opnemen met Machteld de Jong. 

Lees alles over bovenstaande updates in de nieuwsbrief.

Heb je vragen over de nieuwsbrief of aan het lectoraat Diversiteitvraagstukken? Neem dan contact met ons op.

Samen met vijf andere Randstandhogescholen organiseert Hogeschool Inholland dinsdag 10 mei een kennisdelingsochtend over ‘waarheidsvinding vanuit verschillende perspectieven’. De bijeenkomst is bedoeld voor docenten, praktijkonderzoekers, stafmedewerkers en studenten die willen weten hoe je verschillende perspectieven en (wetenschappelijke) bronnen aan de orde stelt in je onderwijs en onderzoek. 

Tijdens het programma komen vragen aan de orde als: ‘hoe ga je om met verschillende perspectieven op waarheid in de klas?’ en ‘hoe voorkom je dat binnen praktijkonderzoek alleen de dominante, mainstream perspectieven worden meegenomen?’.  

Daarnaast is er aandacht voor bronnen die in het onderwijs gebruikt worden bij het zoeken naar antwoorden op ethische vraagstukken, het voorkomen van zwart-wit-denken en gesprekken over alternatieve waarheden in de klas. Welke positie kies je hierbij als docent wanneer jezelf ook een sterke mening hebt over het onderwerp?’  

De bijeenkomst duurt van 9.00 tot 12.30 uur en vindt plaats bij Hogeschool Leiden. De keuze voor Leiden is niet toevallig: de stad Leiden is in 2022 ‘European City of Science’, Europese hoofdstad van kennis en wetenschap. Het centrale thema van dat jaar is ‘Who Knows?’, met vragen als: wat is de positie van wetenschap anno 2022, wie heeft de autoriteit om te beoordelen wat waar is en wat niet? Doel van dit jaar is het verbinden van wetenschap en samenleving. De bijeenkomst op 10 mei staat in het teken van dit bijzondere jaar.   

Meer informatie over het programma vind je op de website van Hogeschool Leiden. Je kunt je aanmelden voor de studiedag via dit formulier. Je ontvangt na aanmelden een bevestiging. 

Studenten komen niet alleen naar onze hogeschool om te leren. Ze willen ook onderdeel uitmaken van onze lerende gemeenschap, actief betrokken worden bij hun opleiding en gezien en gehoord worden. Dankzij het Nationaal Programma Onderwijs (NPO) kan Inholland haar expertise bundelen in een domeinoverstijgend onderzoeksconsortium waarin het welbevinden van de student centraal staat. “We willen dat studenten goed in hun vel zitten en zich onderdeel voelen van onze hogeschool.”

Het kabinet maakte met het NPO geld vrij voor het welzijn van studenten en hun binding met onderwijsinstellingen, want door de coronamaatregelen kwamen die in het gedrang. “Inholland is al langer met dit thema bezig”, zegt Sanne van Herpen, senior onderzoeker bij het lectoraat Studiesucces en projectleider van het NPO onderzoeksconsortium. “Niet alleen vanuit het lectoraat Studiesucces, maar ook vanuit de lectoraten Jeugd en Samenleving, Empowerment en Professionalisering, Diversiteitsvraagstukken en Authentic Leadership.”

Welzijn en binding
Dankzij het NPO kan Inholland de expertise van al die verschillende lectoraten bundelen in een onderzoeksconsortium om te werken aan welzijn en binding en om stagediscriminatie tegen te gaan. Daarnaast zetten we het geld per domein in om bijvoorbeeld de begeleiding van studenten te versterken. “Dit is heel belangrijk, want onderwijs is veel meer dan alleen kennis opdoen”, zegt Sanne. “Het gaat ook om persoonsvorming en je goed voelen. We willen dat studenten goed in hun vel zitten en zich onderdeel voelen van onze hogeschool.”

Projecten van het consortium
Het onderzoeksconsortium voert tot en met 2023 diverse projecten uit waarover de komende tijd diverse resultaten worden gedeeld:

• Twee projecten richten zich op de doorontwikkeling van de Studentsucces Centra (SSC’s). Hoe zorgen we voor een inclusieve gemeenschap waarbij studenten gemakkelijker met hun hulpvraag bij hun SSC aankloppen? Hoe kunnen we de coaching voor en door studenten verder verduurzamen? 
• Een project pakt stagediscriminatie aan door studenten en docenten verhalen te laten delen en interventies voor docententeams te ontwikkelen. 
• De studentenwelzijnsmonitor wordt verbeterd, onder meer door studenten een persoonlijke terugkoppeling te geven en rapportages per domein te maken. 
• Onderzocht wordt hoe het gaat met veerkrachtontwikkeling en sociale integratie binnen de domeinen Gezondheid, Sport & Welzijn en Creative Business. Hoe werkt daar bijvoorbeeld het Students4Students-coachingsprogramma? 
• Er komt een dashboard studentparticipatie met het idee studenten te stimuleren extra-curriculaire activiteiten te doen, wat hun binding met hun opleiding vergroot en waarmee ze belangrijke competenties ontwikkelen. 
• Er wordt gewerkt aan studentparticipatie met een PartnerschapsRadar om studenten meer gelijke partners te laten worden in het leerproces. 
• Er zijn professionele leergemeenschapsbijeenkomsten voor alle collega’s om kennis uit te wisselen en welzijn en binding verder in de praktijk te verbeteren. Dinsdag 31 mei vindt de tweede bijeenkomst plaats over veerkracht als strategie.

Inspannen als docent
Jacqueline Meijer, docent bij Business IT & Management in Diemen woonde de eerste leergemeenschapsbijeenkomst bij in maart. “Binding en welzijn vind ik superbelangrijk. Als docent moet je je daarvoor inspannen, voor studenten in alle jaren. Door corona was dat heel lastig. Nu pakken we de draad weer op en geef ik weer op locatie les, zodat je tussendoor dingen hoort van studenten en eens naar iemand kunt toelopen.”

Doorverwijzen
Jacqueline is naast docent ook studiebegeleider. “Ik voer in die rol klassikale en individuele gesprekken en probeer goed op signalen te letten om iemand door te verwijzen naar de studiecoach, naar de ouderejaars die als buddy’s optreden of naar het SSC. Als docent en studiebegeleider moet je scherp zijn op al die mogelijkheden. Het is fijn dat die opties en nieuwe invalshoeken in de leergemeenschapsbijeenkomsten naar voren komen.”

Keten van studentondersteuning
Marije Molthoff is coördinator van de SSC’s in Amsterdam en Diemen. Nu het SSC in de basis staat, heb ik mijn focus verbreed naar het in kaart brengen van de hele keten van studentondersteuning, waar het SSC deel van uitmaakt. Het vinden van de juiste ondersteuning willen we zo eenvoudig mogelijk maken voor de student. Daarvoor is het essentieel dat collega’s goed op de hoogte zijn van alle partners in het ondersteuningsnetwerk voor studenten. Elkaar kennen en weten wie welke ondersteuning kan bieden, maakt dat je studenten goed kunt doorverwijzen. Wij voeren hier nu gesprekken over op locatie en brengen dit met een visual in kaart.”

Peer-to-peer coaching
Marije is blij met het NPO onderzoeksconsortium. “Het is fijn dat de vraag wordt opgepakt hoe we de drempel van SSC’s nog meer kunnen verlagen. Er bestaat namelijk ‘vraagverlegenheid’ bij veel studenten. Ze ervaren een drempel om een hulpvraag te stellen. Daarnaast wordt binnen het consortium onderzoek gedaan naar peer-to-peer coaching; de kern van SSC’s. Het mooie van deze coaching is dat er tussen de gecoachte en de coachende student geen hiërarchische verhouding bestaat en dat ze er allebei veel van leren. Het is fantastisch dat Inholland met het NPO onderzoeksconsortium het onderzoek van verschillende lectoraten richt op het welzijn van de eigen studenten.”

Meld je aan voor de bijeenkomst op 31 mei
Vind je welzijn en binding ook belangrijk? Ben je benieuwd hoe we als school veerkracht kunnen ondersteunen bij onze studenten? Laat je informeren en inspireren op de volgende leergemeenschapsbijeenkomst op dinsdag 31 mei van 15.00 tot 17.00 uur. 

Meld je nu aan

Hogeschool Inholland wil een inclusieve school zijn. Dus ook voor mensen met een functiebeperking: voor studenten+. “Iedereen doet ertoe, iedereen krijgt een kans en verschillen tussen mensen zien we als kracht”, volgens Mieke van den Berg, lid van het College van Bestuur. Om die intentie kracht bij te zetten, heeft zij namens Inholland een VN-verdrag ondertekend. Dit gebeurde tijdens de Community of Practice (CoP) Diversiteit in maart waarbij ook studiecoach+ Ria Mooij aanwezig was.

Tijdens de CoP schoof Ria aan voor een van de paneldiscussies. Gevraagd naar een tip voor docenten zei ze: “Focus niet op wat studenten met een functiebeperking niet kunnen maar op wat ze wel kunnen. En vraag wat ze daarbij nodig hebben.” Het is ook hoe Ria zelf als studiecoach+ op een zo open mogelijke manier de gesprekken voert met de studenten Luchtvaarttechnologie en Aeronautical Engineering in Delft.

Vacature studiecoach+ 
Ria werkte lange tijd voor de opleiding Social Work tot ze in 2019 een vacature voor studiecoach+ langs zag komen. “Ik heb me altijd al willen inzetten voor mensen voor wie het leven moeilijk wordt gemaakt. Op mijn basisschool was er bijvoorbeeld een meisje dat een jongen wilde worden en toen dacht ik al: waarom help je haar niet gewoon?”

Via een verwijzing of rechtstreeks 
Ria werkt nu twee dagen in de week als studiecoach+. “Mijn functie zit tussen die van de studieloopbaanbegeleider en de decaan in. De studieloopbaanbegeleider kan studenten naar mij doorverwijzen, soms komt een student via de decaan. Maar studenten kunnen ook rechtstreeks naar mij komen.”

Gespreksonderwerpen 
In de gesprekken met studenten kan het over van alles gaan. “Denk aan praktische zaken zoals hulp bij iemands planning, overzicht over alle studiewerkzaamheden of het vinden van informatie. Maar het gaat ook om inzicht in je eigen kunnen. Wat lukt, wat lukt niet en hoe ga je daarmee om? Soms bied ik hulp bij emotionele problemen en iemands gedrag. Eigenlijk help ik de randvoorwaarden te creëren om goed te kunnen studeren.”

Studenten motiveren 
Écht luisteren wat studenten nodig hebben, daar draaien de gesprekken om. “Het helpt hen ook duidelijk te maken wat hen kan helpen”, zegt Ria. Met de focus op wat wel kan, benadrukt ze nog eens. “We willen allemaal gemotiveerd worden onze talenten te gebruiken. En die zijn per persoon verschillend. In het werkveld vallen al die verschillende talenten op hun plek. Het zou goed zijn om studenten op die plek te krijgen via individuele leerroutes.”

Tips voor studenten
Heeft Ria ook tips voor studenten? “Ik begrijp dat je het spannend vindt om support te vragen. Maar breng vooral een bezoek aan een studiecoach+ als je denkt dat je ergens tegenaan loopt bij het studeren. Bij het Domein Technologie, Ontwerpen & Informatica is er een in Alkmaar, een in Haarlem en Diemen en ik ben er in Delft. Daarnaast heeft het Domein Agri, Food & Life Sciences een studiecoach+ op de locatie Naaldwijkstraat in Amsterdam. Of ga naar je studieloopbaangebeleider, decaan of het Studiesucces Centrum. Kies de deur die jij het prettigst vindt.”

Bijeenkomst voor studenten
Overigens kreeg de CoP in maart nog een staartje. “Ik hoorde er van studenten met een functiebeperking dat ze erg op kunnen zien tegen hun stage. Zonde, want als ze zich daar van tevoren zo druk over maken, beïnvloedt dat hun studiesucces. Ik stelde daarom voor een bijeenkomst met ervaringsdeskundigen te organiseren om tips uit te wisselen. Die komt er nu ook echt! Op donderdag 12 mei in Haarlem en online." 

Studenten kunnen aan deze bijeenkomst deelnemen door een e-mail te sturen naar: irene.witteman@inholland.nl.

Nuttige en interessante CoP-bijeenkomsten
Wat Ria nuttig en interessant vindt aan CoP-bijeenkomsten als deze is het contact met collega’s met andere functies of uit andere domeinen. “Zo kan ik horen waar zij over nadenken of mee bezig zijn op het gebied van inclusief onderwijs. Dit weten we helaas vaak niet van elkaar. Door dit soort bijeenkomsten kom je elkaar wel tegen en kun je contacten leggen. Het geeft mij in ieder geval weer de nodige input: want er gebeuren al goede dingen, maar er kunnen nog veel meer stappen gezet worden naar nog meer inclusie. En doordat studenten aan het woord zijn en er wordt doorgevraagd, vertellen zij wat ze nodig hebben of lastig vinden.” 

Volgende CoP Diversiteit op donderdag 23 juni
Geïnteresseerd in de (online) bijeenkomsten van de CoP Diversiteit? Meld je nu aan voor de CoP van donderdag 23 juni van 14.00 tot 16.00 uur over antiracisme in het onderwijs.  Lees hier ook meer over in  het interview dat we  eerder dit jaar hadden met  studentendecaan Mireille van der Zee:  'Ik zoek naar manieren om racisme beter te herkennen en bespreekbaar te maken' .

Op de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie (21 maart) heeft de Haagse Aanpak Gelijke Stagekansen onder leiding van Inholland Den Haag en het lectoraat Diversiteitsvraagstukken opnieuw een mooie stap gezet. Tijdens een bijeenkomst met partners uit de regio is de intentie uitgesproken om gelijke stagekansen te realiseren en samenwerking vorm te geven. De intentieverklaring is bedoeld als een collectieve afspraak tussen onderwijsinstellingen, overheid, werkgevers en organisaties om zo iedereen een gelijke kans op de arbeidsmarkt te bieden. 

Uniek aan de Haagse Aanpak Gelijke Stagekansen is dat er ongekend veel partners zijn samengebracht om samen een vuist te maken - en dus echt impact - tegen stagediscriminatie. Zo zijn naast Inholland Den Haag ook ontwerpcollectief Idiotes, de gemeente Den Haag, Den Haag Meldt, ROC Mondriaan, de Haagse Hogeschool, het SBB, Prins27, Xtra welzijn, Cavero, mboRijnland, Start Up Your Life en Shared Value aangesloten. Op 21 maart werd tijdens een ontwerpsessie samen een intentieverklaring opgesteld waar al deze partijen zich aan willen houden om Gelijke Stagekansen een Haagse norm te maken. 

Concepten terugdringen stagediscriminatie 
Er ging een uitgebreid traject aan de intentieverklaring vooraf. Zo werden er met alle partners ontwerpsessies gehouden om concepten te bedenken die kunnen bijdragen aan het terugdringen van stagediscriminatie. De beste concepten zijn gebundeld en verwerkt in het Handboek Gelijke Stagekansen. Dit handboek werd vervolgens door drie studenten overhandigd aan Haagse wethouders Hilbert Bredemeijer en Arjen Kapteins en Jeugdombudsman Yvette Nas. De volgende stappen bestaan onder andere uit het uitwerken, uitvoeren en testen van de drie meest kansrijke concepten uit het Handboek. Hogeschool Inholland Den Haag nam het initiatief voor de Haagse Aanpak in 2020 naar aanleiding van vragen vanuit de gemeente en de ongelijkheid op de Haagse stage- en arbeidsmarkt. 

Meedenken en meewerken? 
Wil jij meedenken en meewerken aan dit vraagstuk? Je bent welkom! Meld je dan bij Tjitske Lovert van Hogeschool Inholland Den Haag via tjitske.lovert@inholland.nl. Lees meer over onze aanpak, of download het handboek Gelijke Stagekansen.

Dit is Amina’s ervaring. Wat is jouw ervaring? 

Op dit hindoeïstische feest dat in maart plaatsvindt, wordt de overwinning van het goede op het kwade gevierd.

Bekijk in de video de ervaringen van Astrita. Wat is jouw ervaring?  

Alle kinderen hebben recht op onderwijs, dus ook kinderen zonder verblijfstatus. In Nederland stopt dit recht voor jongeren zonder verblijfsstatus op hun achttiende verjaardag, ook wanneer zij hier de basis- en middelbare school hebben doorlopen. Hogeschool Inholland heeft donderdag 10 maart samen met de gemeente Amsterdam, Vrije Universiteit Amsterdam, Universiteit van Amsterdam, Hogeschool van Amsterdam en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten een convenant gesloten voor de pilot ‘Toegang hoger onderwijs voor Nederlandse ongedocumenteerde jongeren’.

‘Belangrijk om ook deze jongeren kansen te bieden’
Namens Hogeschool Inholland ondertekende Bas van Spréw het convenant, directeur van de Inholland-locatie Amsterdam/Diemen en het Inholland-domein Creative Business. “Wij vinden het vanuit onze hogeschool belangrijk om deze jongeren betere kansen te bieden op een mooie toekomst. Tijdens mijn werk voor de gemeente Amsterdam, waar ik in diverse rollen heb gewerkt, heb ik gezien en gehoord hoe belangrijk het is om ongedocumenteerden te helpen. Laten we hier ruchtbaarheid aan geven, zodat deze jongeren ook wéten waar ze terecht kunnen, en niet onder de radar blijven omdat ze wellicht denken dat er geen mogelijkheden voor hen zijn.”

 Wethouder Groot Wassink (Ongedocumenteerden): “In mijn eerste jaar als wethouder kwamen vier jongeren bij mij op bezoek die bijna achttien werden. Zij wonen (bijna) hun hele leven in Amsterdam, gaan hier naar school en leven een ‘Amsterdams leven’. Maar vanaf het moment dat zij achttien worden stoppen de mogelijkheden voor onderwijs en opleiding. En daarmee hun kansen op een mooie toekomst. Deze maatschappelijke uitsluiting heeft grote impact op hun leven. Met dit convenant gaan we maatwerk leveren en zeggen de hoger onderwijsinstellingen in Amsterdam toe zich in te zetten voor de toegang van ongedocumenteerde Nederlandse studenten tot het hoger onderwijs. Dit is belangrijk voor deze jongeren, maar ook voor de stad.”

Wat gaan de onderwijsinstellingen en de gemeente doen?
De onderwijsinstellingen, waaronder Hogeschool Inholland, bieden ondersteuning bij het volgen van onderwijs, bijvoorbeeld bij het aanvragen en verkrijgen van een studieverblijfsvergunning. Maar ze kijken ook of jongeren zonder verblijfstatus in aanmerking komen voor andere vormen van onderwijs, zoals contractonderwijs. De onderwijsinstellingen zetten daarnaast in op een lager tarief dan het voor de opleiding vastgestelde tarief.

De gemeente brengt de mogelijkheden in kaart om te komen tot een alternatieve vorm van (studie)financiering voor ongedocumenteerde Amsterdamse jongeren. Hiermee kunnen ze voldoen aan de noodzakelijke vereisten voor een studieverblijfsvergunning.

De onderwijsinstellingen en de gemeente dragen samen zorg voor informatie aan het voorgezet onderwijs. Het is belangrijk dat middelbare scholen en de jongeren zelf de mogelijkheden kennen voor toegang tot het hoger onderwijs. Ook wordt samen met betrokken instanties, zoals de gemeentelijke ombudsman en de IND, overleg gevoerd om de aanvraagprocedure voor een studentenverblijfsvergunning voor ongedocumenteerde (Amsterdamse) jongeren te vereenvoudigen. Dit kan bijvoorbeeld de toegang versnellen van jongeren die een opleiding willen volgen voor een krapteberoep.

Proces
De pilot gaat in maart van start voor de duur van twee schooljaren, tot maart 2024.

Tijdens de Community of Practice (CoP) Diversiteit op donderdag 24 maart ondertekent Hogeschool Inholland het VN-verdrag voor mensen met een handicap. Voor student Sylvia Groen is dat een belangrijke gebeurtenis. “Het laat zien dat onze hogeschool dit onderwerp belangrijk vindt en dat zorgt ervoor dat ik me nog meer vertrouwd en thuis kan voelen hier.” 

Sylvia heeft het syndroom van Gilles de la Tourette. Het is een hersenaandoening die fysieke tics veroorzaakt. Deze plotselinge, onwillekeurige bewegingen kunnen van persoon tot persoon verschillen. “Ik heb er geregeld last van dat ik mijn nek draai of dat mijn kaak zich spant”, zegt Sylvia. “Het gebeurt vooral als ik me psychisch gespannen voel.” 

Social Work 
In september is Sylvia begonnen aan de opleiding Social Work bij Hogeschool Inholland Alkmaar. “Ik probeer zo veel mogelijk op school te zijn. Soms is het lastig om veel lessen achter elkaar te volgen of te studeren. Voor de kerstvakantie had ik hierover een gesprek met mijn leercoach. Ik vertelde dat ik moeite had met het lezen van de theorie als ik op dat moment last heb van mijn tics. Hij gaf me tips over de luisterfunctie van Microsoft Word en dat ik notities zelf kon inspreken en terugluisteren als lezen even niet lukt. Ik vond het vooral erg fijn dat mijn leercoach echt meedacht met mij, met begrip en empathie.” 

Inclusief onderwijs 
Bij docenten wil Sylvia niet per se een punt maken van haar beperking. “Alleen als mensen vragen wat er aan de hand is, wil ik er best over vertellen.” Ze heeft wel een tip voor docenten. “Vraag en kijk wat er aan aanpassingen nodig zijn en let op verschillende behoeften als je het curriculum vormgeeft. Dat is inclusief onderwijs.” 

Nog steeds een taboe 
Volgens Sylvia zou het goed zijn als mensen binnen en buiten de hogeschool meer aandacht en begrip zouden hebben voor mensen met een beperking. “Er heerst nog steeds een taboe. Mensen draaien zich om als ze op straat iemand met een beperking voorbij zien komen.” 

Klankbordgroep Studeren+ 
Om studeren met een functiebeperking beter bespreekbaar te maken sloot Sylvia zich aan bij de Inholland klankbordgroep Studeren+. “Daarin zitten verschillende studenten, zoals iemand met diabetes die geregeld insuline moet spuiten, en iemand met autisme bij wie van alles in het hoofd kan omgaan. Het gaat dus ook om functiebeperkingen die lang niet altijd zichtbaar zijn, maar waarvan het fijn is dat docenten en decanen begrijpen wat het met een student doet. Vandaar dat Inholland geregeld workshops organiseert zodat ervaringsdeskundigen, docenten en decanen van elkaar kunnen leren.” 

Voorbeeld voor de maatschappij 
Met de ondertekening van het VN-verdrag committeert Inholland zich aan de inzet voor een betere positie voor mensen met een beperking. “Het laat zien dat onze hogeschool het onderwerp belangrijk vindt, er aandacht aan wil geven en dat zorgt ervoor dat ik me nog meer vertrouwd en thuis kan voelen hier. Als ik dan ergens mee zit, durf ik ook gemakkelijker naar iemand toe te stappen. Het onderwerp is bespreekbaar en daardoor kan en durf ik mezelf te zijn. Het is een eerste stap om af te rekenen met het taboe rond beperkingen. Inholland kan hiermee een voorbeeld zijn voor de rest van de maatschappij.” 

Meld je aan voor de CoP Diversiteit 
Geïnteresseerd in de (online) bijeenkomst van donderdag 24 maart van 14.00 tot 16.00 uur? Meld je nu aan voor de CoP en je krijgt te zijner tijd een uitnodiging om de bijeenkomst bij te wonen. 

Ook is er op 24 mei (van 14.00 tot 16.00 uur) een workshop over dit thema voor docenten en begeleiders. Je kunt je hiervoor aanmelden via het Leerportaal.

Dinsdag 8 maart is het Internationale Vrouwendag. Dit jaar is het thema van de dag V/M Solidariteit - De kracht voor verandering. Hogeschool Inholland doopt deze dag om in Powervrouwendag. Met en voor studenten zijn er op onze locaties dagprogramma’s met inspirerende activiteiten. Alkmaar, Den Haag, Diemen, Haarlem en Rotterdam hebben de afgelopen weken samengewerkt en zetten al onze Powervrouwen flink in de spotlights.

In onder andere de Verenigde Staten is Internationale Vrouwendag een officiële feestdag. In Nederland krijgt deze dag de laatste jaren eveneens  steeds meer inhoud en aandacht. 

“En dat is goed!”, zegt Kelly van Bakel. Als vierdejaarsstudent Creative Business bij Inholland Haarlem organiseert zij de Powervrouwendag in nauwe samenwerking met Jorien Stoop, communitymanager van de Start Up Campus Haarlem (SUCH).

Kelly: “Vorig jaar ontwikkelden we een programma in Haarlem waar Powervrouwen centraal stonden. Daar kregen we veel positieve reacties op. Dat vormde voor ons de aanleiding Powervrouwendag op meer locaties van onze hogeschool te organiseren. Het resultaat is dat we nu op vijf locaties uitgebreid bij deze dag stilstaan. Overigens gaat het tijdens deze dag niet alleen maar over vrouwen. Het gaat over iedereen, over onze LHBTIQ+ gemeenschap en natuurlijk over mannen.”

Diverse programma’s
Op iedere locatie verzorgt een team van studenten en collega’s een programma. “De diversiteit van de programma’s geeft zoveel energie. Iedere locatie heeft er echt een eigen kleur aan gegeven” aldus Kelly.

Zo kun je bijvoorbeeld in Alkmaar terecht voor een talentenparade, in Rotterdam komt Powervrouw Tara Boxman  spreken en kun je in Den Haag terecht voor een gastcollege van Femmes for Freedom. Diemen pakt uit met spraakmakende stellingen en gaat daarover in gesprek en in Haarlem schuift YouTuber, spreker, presentator en schrijver Linda de Munck aan tafel als (s)expert!

Iedere locatie sluit de dag af met een ICE Sessions, het succesvolle maandelijkse concept van Start Up Campus Haarlem. “Dat we hiermee de vibes van SUCH ook naar andere locaties kunnen brengen, is zo gaaf”, vult Jorien aan. “Bij het organiseren van zo’n locatie-overstijgend project, komt er veel kijken. Niet alleen organisatorisch maar ook financieel. Zo hebben we een aanvraag gedaan bij het SIF (Studenten Initiatieven Fonds) en is deze gehonoreerd. Hier zijn we superblij mee! Ook waren alle locaties bereid om zelf nog bij te dragen, indien de begroting niet helemaal sluitend was. Zo zie je dat dit thema actueel is en leeft onder onze studenten en collega’s.”

Bekijk het programma om te zien wat er op jouw locatie te doen is!

Hogeschool Inholland heeft op 14 december als een van de eerste hogescholen het manifest Let’s talk about Yes van Amnesty International ondertekend. Daarmee ondersteunt de hogeschool deze landelijke campagne, bedoeld om ervoor te zorgen dat in Nederland de norm is dat seksueel contact gebaseerd is op gelijkwaardigheid, vrijwilligheid en instemming.

“Inholland is een inclusieve hogeschool en iedereen is hier welkom. Als College van Bestuur vinden we het heel belangrijk is dat iedereen zich, op welk onderwerp dan ook, veilig voelt,” zegt collegelid en portefeuillehouder Mieke van den Berg.

Met de ondertekening belooft Hogeschool Inholland actie te ondernemen langs de lijnen van het Amnesty-manifest:

• Alle studenten kunnen workshops volgen waarvan bewezen is dat zij helpen om seksueel geweld terug te dringen.
• Er is heldere en continue communicatie over hulp- en meldingsvoorzieningen, en over eigen en wettelijke (gedrags)regels.
• Collega’s die veel contact hebben met studenten, krijgen trainingen zodat zij weten hoe te handelen bij signalen of berichten over seksueel geweld.
• De melding- en klachtenprocedure is helder/volledig en voor iedereen binnen de hogeschool beschikbaar en gemakkelijk te vinden.
• Collega’s met een rol in de klachtenprocedure, zoals vertrouwenspersonen en leden van de klachtencommissies krijgen specifieke trainingen.
• De hogeschool betrekt studenten bij het uitvoeren van bovenstaande acties en het uitvoeren van genoemde belofte.

Onderzoek
Het manifest is een antwoord op onderzoek in opdracht van Amnesty naar seksueel geweld onder studenten. Daaruit blijkt dat relatief veel studenten hiermee geconfronteerd worden. Afgelopen zomer presenteerde Amnesty International de resultaten van het onderzoek. Volgens het onderzoek maakt 11 procent van de vrouwelijke studenten en 1 procent van de mannen “penetratie zonder instemming” mee tijdens de studententijd. 67 procent van hen ondervindt daardoor psychische, seksuele, fysieke of sociale problemen.

Daarnaast geeft een meerderheid van de studenten aan dat zij niet weten waar ze binnen hun onderwijsinstelling informatie kunnen vinden of hulp kunnen krijgen na seksueel geweld.

Naast Hogeschool Inholland hebben tot nu toe ook Hogeschool Rotterdam, Vrije Universiteit Amsterdam en Maastricht University het manifest ondertekend.

In de afgelopen twee jaar heeft een team onder leiding van lector Machteld de Jong (Diversiteitsvraagstukken) en hoogleraar Halleh Ghorashi (Diversiteit en Integratie) onderzoek gedaan naar de kansenongelijkheid op de arbeidsmarkt. Wat houdt die ongelijkheid in stand en hoe kan die worden doorbroken? Op donderdag 25 november presenteerden de onderzoekers hun bevindingen tijdens de eindconferentie ‘Naar een inclusieve werkomgeving! Inzichten vanuit werk- en levenservaring en paradoxen uit de praktijk’.

Pedagogische invloed
Mieke van den Berg, collegelid van Inholland, trekt het thema van een inclusieve werkomgeving breder. “Het is ook toewerken naar een inclusieve samenleving. Want net als Inholland hebben ook werkgevers een pedagogische invloed. Met elkaar kunnen we hier onderzoekend aan werken.”

Corona: terug naar de ‘normmedewerker’
Tijdens het onderzoek ervoer Machteld de paradox van het wel willen werken aan een inclusieve werkomgeving maar het toch niet doen. “We kregen te maken met de coronacrisis. Organisaties waarmee we het onderzoek verrichtten, kwamen in zwaar weer. Hun reflex was om terug te grijpen naar de ‘normmedewerker’, omdat ze ‘geen risico’s wilden lopen’".

Vanuit twee perspectieven
Het onderzoek gebeurde in co-creatie met de betrokken werkgevers zodat zij gedurende het proces ook konden leren. De onderzoekers verdiepten zich in hun perspectief: wie zien zij als minder-geprivilegieerde groepen op de arbeidsmarkt en wat doen zij aan inclusie en diversiteit? Daarnaast richtte het onderzoek zich op het perspectief van mensen die niet tot de categorie normmedewerker behoren. Wat zijn hun ervaringen met uitsluiting en wat kunnen organisaties daaraan doen in hun ogen?

Institutionele bias aanpakken
Door beide perspectieven tegenover elkaar te zetten kwam de institutionele bias duidelijk naar voren: organisaties die zeggen inclusief te zijn en mensen die dat niet zo ervaren. “Dit kwam naar voren in vijf paradoxen gekoppeld aan vijf specifieke groepen”, zegt Halleh. “Zwarte Nederlanders, islamitische Nederlanders, vluchtelingen, LHBTQ+ Nederlanders en Nederlanders met een beperking.” Volgens Halleh zijn organisaties aan zet om met een mozaïek van generieke en specifieke interventies die bias aan te pakken. “Met verbeeldingskracht, daadkracht, overtuigingskracht en verbindingskracht kunnen we de transformatie voor elkaar krijgen.”

Paneldiscussies
Na de presentatie ontstonden onder leiding van dagvoorzitter Sarita Bajnath en enkele leden van het onderzoeksteam levendige paneldiscussies, afgewisseld door inspirerende optredens van schrijver en performer Babs Gons en van muzikant Isaac Bullock. Voor het eerste panel, dat een wetenschappelijke reactie kon geven op het onderzoek, namen Claartje Vinkenburg, Ismintha Waldring (beiden Vrije Universiteit Amsterdam) en Sjiera de Vries (Hogeschool Windesheim) plaats.

Actiegericht onderzoek helpt
“Het is mooi dat het onderzoek over paradoxen gaat”, vindt Claartje. “Organisaties kunnen die paradoxen expliciet en bespreekbaar maken.” Sjiera is het daarmee eens. “Het onderzoek brengt met verhalen de mechanismen naar voren van wat we enerzijds vinden en willen en anderzijds echt doen. Die stap naar het doen, daar stokt het. Dit actiegerichte onderzoek helpt om aan de slag te gaan.” Volgens Ismintha is een mogelijke volgende stap om naar organisaties te kijken waar inclusie wel werkt. “Het gaat erom niet te benadrukken dat mensen anders zijn maar om ze de ruimte te geven om zichzelf te zijn. Bijvoorbeeld met een plek om te bidden en eten geschikt voor iedereen.”

14 procent minder loon
Voor het tweede panel, dat inging op de praktijkgerichte vraag hoe we met dit onderzoek de meeste impact kunnen creëren, schoven Emma Lok (WOMEN Inc.), Yesim Candan (onder meer publicist en spreker) en Jacqueline Prins (Sociaal-Economische Raad (SER)) aan. Volgens Emma start de aanpak van de genderkloof met bewustwording door bijvoorbeeld cijfers te geven. “Vrouwen verdienen gemiddeld 14 procent minder dan mannen. Hoe zorg je dat je die moeilijke boodschap vertaalt en op verschillende niveaus hierover in gesprek gaat, van politiek en breed publiek tot individuele werkgevers.”

Rol van de SER
14 procent minder? Yesim vindt het een ernstige vorm van discriminatie. “Ik schrijf veel over diversiteit. Dat het goed is dat organisaties een afspiegeling zijn van de samenleving en dat het de creativiteit bevordert. Diversiteit zou een businessmodel moeten zijn.” Jacqueline strijdt er met de SER ook voor. “We hebben een advies opgesteld waardoor beursgenoteerde ondernemingen nu gehouden zijn aan genderdiversiteit aan de top. Op systemisch niveau hebben we dus impact. Maar als organisatie is de SER zelf ook nog onvoldoende divers. Met bijvoorbeeld onze eigen CAO proberen we dat te veranderen, met regelingen zoals verlof voor regenbooggezinnen en het opnemen van vrije dagen anders dan de christelijke feestdagen.”

Rapport aangeboden
Tot slot kreeg Jacqueline het onderzoeksrapport aangeboden. “Omdat jij je nu en in het verleden voor dit vraagstuk inzet”, zegt Halleh. “Het is tijd om kennis en verhalen te delen en in een leernetwerk co-creërend aan de slag te gaan. Het zou fantastisch zijn om inspanningen breder te trekken dan genderdiversiteit en de paradoxen uit dit onderzoek op te pakken.”

Volgende CoP op 27 januari 2022
De volgende (online) Community of Practice (CoP) Diversiteit is op donderdag 27 januari van 14.00 tot 16.00 uur. Het programma maken we nog bekend. Geïnteresseerd? Meld je nu aan voor de CoP en je krijgt te zijner tijd een uitnodiging om de bijeenkomst bij te wonen.

Naar aanleiding van het online symposium over de kindertoeslagenaffaire presenteerde het lectoraat Toegankelijkheid van het Recht van de onderzoeksgroep Recht & Veiligheid van Hogeschool Inholland deze week de uitkomsten van het symposium. Deze uitkomsten zijn aangedragen door de deelnemers van het symposium en bevatten oplossingen om soortgelijke situaties te herstellen, op te lossen, en proactief en preventief aan te pakken. Het manifest voor toegankelijk recht en menselijkheid  bevat ‘gereedschappen en denkwijzen’ om (aanstaande) professionals te helpen dit soort affaires en de gevolgen ervan te voorkomen. Met ontwerpgericht/ontwerpend onderzoek zijn antwoorden en praktische toepassingen bedacht. De rechtsbehoeften van de mensen staan hierin centraal.

“Het manifest en het verslag van het symposium vormen een belangrijke bijdrage aan de maatschappelijke discussie over de kinderopvangtoeslagenaffaire”, laat emeritus lector Ineke van den Berg (Toegankelijkheid van het Recht) in een reactie weten. “Deze laten zien wat het belang is van het opleiden van professionals met een moreel kompas die nadenken over de waarden zoals gelijkwaardigheid en aandacht voor de rechtsbehoeften van de burgers bij zijn werkzaamheden.”

De toeslagenaffaire laat zien dat het recht voor veel gedupeerden niet toegankelijk was. Ook institutionele discriminatie, enerzijds door mensen, anderzijds door algoritmen en systemen, speelde een rol. Tijdens het symposium op 23 april jongstleden hebben tal van deskundigen zich over deze kwestie gebogen. Lectoren, onderzoekers en docenten van tien hogescholen, studenten en opleidingsmanagers, gerechtsdeurwaarders, een gedupeerde, (sociaal) advocaten, een Tweede Kamerlid, vertegenwoordigers van de Nederlandse Belangenvereniging voor Gerechtsdeurwaarders, het UWV en College van de Rechten van de Mens deden mee. De gebruikte legal designmethoden en uitkomsten staan in het verslag ‘Ontwerpen voor toegankelijk recht’.

Meer oog voor de mensen en de menselijke maat in de dienstverlening
Deelnemers van het symposium werd gevraagd hoe zij zich zouden voelen indien zij slachtoffer zouden zijn van de toeslagenaffaire. De antwoorden gingen onder andere over gevoelens van onmacht, afwijzing, wanhoop, boosheid en schaamte. Vervolgens ging het over behoeften zoals gehoord worden, er mogen zijn, erkenning en excuses voor het leed en onrecht. Er zou vooral meer oog voor de mensen moeten zijn en menselijke maat in de dienstverlening.

“Er is een andere mindset nodig in de samenleving, politiek, uitvoering en het bestuur”, zo staat in het verslag beschreven. “Een andere manier van denken, andere uitgangspunten en ideeën over mensen en de samenleving. En een grondige heroverweging van definities, waarden, normen, criteria en de wijze waarop we een probleem, uitdaging of vraagstuk beschrijven. Evenals verbeelding voor een nieuw, ander, beter verhaal.”

De deelnemers van het symposium hebben oplossingen aangedragen om situaties te herstellen:. “Ze hebben het idee dat er nu langs elkaar heen wordt gewerkt, mensen maar wetten en regels uitvoeren zonder na te denken en dat de menselijke maat ontbreekt.”

‘Dit biedt uitzicht op een betere toekomst voor mensen’
Tijdens het symposium zijn antwoorden en praktische toepassingen bedacht om rechtvaardigheid voor gedupeerden en betrokkenen te realiseren en problemen te voorkomen. “De uitkomsten laten zien dat je met een grote, diverse en interdisciplinaire groep deelnemers en innovatief, activerend en maatschappelijk relevant onderwijs, en ontwerpgericht/ontwerpend onderzoek in zeer korte tijd tot inzichten, oplossingsrichtingen en leerervaringen komt: uitzicht op een betere toekomst voor mensen en toegang tot recht voor iedereen.”

Namens Hogeschool Inholland zijn verbonden aan het document en het symposium: Ineke van den Berg (emeritus lector Toegankelijkheid van het Recht), Janet van de Bunt (lector Toegankelijkheid van het Recht), Peter van den Heuvel (extern interdisciplinair designer van het Inholland Legal Design Lab) en Mark van der Zee (docent-onderzoeker).

Lees het verslag ‘Ontwerpen voor toegankelijk recht’ dat verscheen naar aanleiding van het legal designsymposium van 23 april 2021.

In mei 2019 is het onderzoek naar inclusieve werkomgevingen onder leiding van lector Machteld de Jong (Hogeschool Inholland) en hoogleraar Halleh Ghorashi (Vrije Universiteit) van start gegaan. De afgelopen twee jaar is in drie verschillende interviewrondes met twintig werkgevers (groot, klein, commercieel, non-profit) gesproken om erachter te komen op welke manier ‘institutionele bias’ een rol speelt bij het al dan niet nastreven en realiseren van een inclusieve werkomgeving.

Daarnaast zijn gedurende dezelfde periode twintig levensverhalen opgetekend van mensen die om verschillende redenen niet aan het beeld van de ‘normmedewerker’ voldoen en daarom minder-geprivilegieerd zijn op de Nederlandse arbeidsmarkt.

Wat zien we als we deze twee perspectieven met elkaar verbinden? Hoe kunnen we voorkomen dat bias het streven naar meer diversiteit en inclusiviteit binnen organisaties belemmert? Welke mozaïek aan interventies biedt dit onderzoek dat werkgevers in staat stelt om te (blijven) werken aan een daadwerkelijk transformatie naar een inclusieve werkomgeving?

Op de eindconferentie op donderdag 25 november a.s. zullen de onderzoekers hun onderzoeksresultaten delen met het publiek en in gesprek gaan over de resultaten met zowel experts uit de wetenschappelijke hoek, als met mensen uit de praktijk over de vraag: hoe kunnen we hiermee verder? Dit alles onder muzikale begeleiding van Isaac Bullock, met als afsluiting een reflectie van spoken word artiest Babs Gons.

• Eindconferentie ‘Naar een inclusieve werkomgeving! Inzichten vanuit werk- en levenservaring en paradoxen uit de praktijk’
• Donderdag 25 november 2021, 15:00 – 17.00 uur
• Online en op locatie: Hogeschool Inholland Amsterdam, Boelelaan 1109

Ook benieuwd naar de nieuwste inzichten op het gebied van diversiteit en inclusie binnen organisaties? Meld je dan aan via deze link. De conferentie is zowel online als op locatie (conferentiezaal) bij te wonen.

Met én voor internationale studenten, werd op 24 juni de Community of Practice (CoP) Diversiteit voor het eerst in het Engels georganiseerd. Dit had een goede reden. Want hoe ervaart onze internationale community binnen Inholland inclusiviteit? Wat kunnen we leren van de inzichten en ervaringen van internationale studenten rond dit thema? “Studenten moeten zich bewust zijn van de diversiteit aan mensen waarmee ze in contact komen en hoe vooroordelen carrièrebeperkend kunnen zijn.”

Aan onze hogeschool studeren nu 850 internationale studenten. We verwachten in de toekomst meer studenten uit verschillende delen van de wereld en die ontwikkeling verwelkomen we. Want diversiteit is een kracht die onze hogeschool verrijkt en onze opleidingen sterker en creatiever maakt. Maar er zijn ook uitdagingen, zoals discriminatie in alle denkbare bewuste en onbewuste vormen. Tijdens de CoP zijn deze uitdagingen in alle openheid besproken.

Learning community
Jannerieke Hommenga, manager onderwijs en onderzoek binnen het Domein Creative Business, schoof aan bij de CoP. “Ik vond het bijzonder waardevol dat ervoor gekozen is om deze sessie ook in het Engels te houden om ook onze internationale collega’s en studenten erbij te betrekken. Diversiteit en inclusie is een enorm belangrijk thema in onze samenleving en binnen Inholland. Het is goed dat er een werkvorm is gevonden vanuit de onderzoekslijn om de thematiek breed bespreekbaar te maken in deze sessies. Ze komen periodiek terug zodat dit continu onder de aandacht blijft. Een echte learning community met docenten en studenten als gelijkwaardige geprekspartners.”

Leren van studenten
Student Michiel Koelewijn was gevraagd om mee te denken over de LHBTI-gerelateerde projecten waaraan hij meedeed tijdens zijn studie. “Tijdens mijn projecten en tijdens de lessen heb ik me altijd beziggehouden met gender en identiteit, door docenten aan te spreken en op persoonlijk level. Ik vind het superbelangrijk dat organisaties als Inholland de vrijheid die ze uitstralen ook praktiseren in de lessen en colleges. Daarom sloot ik me graag aan bij deze CoP. Als gespreksleider merkte ik dat Inholland echt de intentie heeft om zich op dit gebied te blijven ontwikkelen en dat docenten en bestuur veel kunnen leren van de studenten. In het komende studiejaar ga ik dan ook graag samen met anderen binnen Inholland met zowel docenten als studenten over gender en identiteit in gesprek.” 

Diversiteit en inclusie moeten niet van bovenaf worden opgelegd
Eamonn Wilcox was als docent aanwezig. “Ik heb in veel landen gewerkt en gezien dat er vrijwel overal vooroordelen zijn, hoewel vaak onbewust. Het is mijn overtuiging dat onderwijs de sleutel is tot het faciliteren van verandering en dat onderwijsinstellingen bereid moeten zijn om zaken rustig en open te bespreken. Het is bemoedigend dat de CoP door studenten werd geleid. Diversiteit en inclusie moeten niet van bovenaf worden opgelegd. Dat betekent niet dat het college (College van Bestuur, red.) niets hoeft te doen. Er is een duidelijke gedragscode nodig en een heldere overkoepelende boodschap. Studenten moeten zich bewust zijn van de diversiteit aan mensen waarmee ze in contact komen en hoe vooroordelen carrièrebeperkend kunnen zijn. Het is mede onze verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat studenten en docenten zich bewust inspannen om niet alleen op discriminatie te wijzen, maar ook duidelijk te maken dat het verkeerd is.”

Why internationalisation?-sessies: praat mee over internationalisering bij Inholland
Parallel aan de CoP-bijeenkomsten lopen de #Why internationalisation?-sessies. Jannerieke, als lid van het Why internationalisation?-projectteam: “Samen met collega’s uit verschillende domeinen en stafdiensten hebben we een aantal cocreatie-sessies opgezet over de ‘why’ van internationalisering. Waarom isdit thema zo belangrijk voor Inholland? We werken toe naar een nieuwe visie op internationalisering voor onze hogeschool en de eerste CoP met internationale studenten was dan ook perfect getimed.”

Drie sessies tot en met november
Er zijn drie online Why internationalisation?-sessies van een dagdeel gepland op donderdagmiddag 30 september, dinsdagochtend 12 oktober en donderdagmiddag 4 november. Het is de bedoeling dat de deelnemers alle sessies doorlopen. Jannerieke: “We nodigen collega’s en studenten van harte uit om mee te bouwen aan onze toekomstbestendige visie, die als blauwdruk dient voor internationalisering bij Inholland en wordt meegenomen in de strategische plannen voor de komende jaren. Het gaat om bewustwording en verankering. Uiteindelijk zou het geen issue meer moeten zijn. Meld je vooral aan!”

Volgende Community of Practice Diversiteit
Op 25 november is de volgende CoP-bijeenkomst 'De inclusieve werkomgeving'. Benieuwd waar het over gaat? Abonneer je op de mailinglijst en blijf op de hoogte van de bijeenkomsten van de CoP Diversiteit.

Uitschelden, shamen en discrimineren. Het gebeurt nogal eens op social media. Gelukkig spreken steeds meer mensen zich uit tegen vormen van online discriminatie, zoals racisme en seksisme. Het project #DatMeenJeNiet geeft deze 'upstanders' de kennis en tools om bewustwording te vergroten, effectief weerwoord te bieden en volgers mee te krijgen. “Het is mooi om voor elkaar op te komen en met elkaar sterker te staan”, zegt Inholland-student Cassie Schoutens, die op 9 september startte als upstander in het project.

In 2019 startte #DatMeenJeNiet, een project dat Inholland uitvoert samen met kennispartners Movisie en Diversity Media. “Het past perfect bij onze hogeschool”, vindt Joke Hermes, lector Inclusion and the Creative Industries. “Het gaat over in- en uitsluiten en als hogeschool met de kernwaarden persoonlijk en dichtbij staan we voor inclusie. Bovendien gaat mijn onderzoekslijn over media, cultuur en burgerschap: hoe willen we als professionals waarde toevoegen, ook sociaal, en durf je je als mens ergens voor uit te spreken.”

Tool voor het onderwijs
Het doel van #DatMeenJeNiet is om online discriminatie tegen te gaan. Het project wil jongeren ervan bewust maken dat online discriminatie niet acceptabel is en hen stimuleren zich ertegen uit te spreken. “We gaan na waar jongeren die zich uitspreken, de upstanders, tegenaanlopen”, vertelt Joke. “Hoe verlopen de discussies en hoe kun je op een inhoudelijke, effectieve manier reageren op discriminerende uitingen. We willen daar voor het werkveld een handreiking voor schrijven. Onze inzichten gebruiken we ook om een tool te ontwikkelen voor het onderwijs, zodat het onderwerp bij onze docenten en studenten bespreekbaar kan worden gemaakt. Hoe die tool eruitziet? In een co-designtraject gaan we daar samen met onder meer studenten een goede vorm voor ontwikkelen.”

Verhalen van upstanders delen
Mirthe van den Hee is als onderzoeker en leercoach vanaf het begin betrokken bij #DatMeenJeNiet. “Zelf heb ik nooit met discriminatie of seksisme te maken gehad. Maar bij de gesprekken met de eerste groep upstanders, hoorde ik wat zij dagelijks over zich heen kregen, en dan komt het onderwerp dichtbij. Wat doe je als je daarmee te maken krijgt? Wat werkt wel en niet? Ik leer daar zelf ook van en spreek me uit door de verhalen van upstanders te delen en zo bewustzijn te creëren in mijn omgeving.”

#DatMeenJeNiet monitoren
Mirthe hielp mee om voor elk jaar voldoende upstanders te werven. “Zij spreken zich een paar keer per maand uit op een onderwerp en in een vorm die bij hen past: een post, illustratie, story of video bijvoorbeeld. Ze plaatsen daar de hashtag bij. Als onderzoekers monitoren we de impact ervan. Zijn er veel likes, komt er een open discussie op gang? Daarnaast houden we ieder jaar interviews met volgers van upstanders. Mengen zij zich in een discussie of vinden ze dat te eng? Weten ze wat ze moeten zeggen? Zo kunnen we zien wat werkt tegen online discriminatie.”

Voor elkaar opkomen
Cassie Schoutens is vierdejaarsstudent Communicatie en een van de upstanders. Zij en haar groepje zijn donderdag 9 september begonnen. “Vóór mijn afstudeerscriptie was ik al betrokken bij het project. Ik onderzocht het verschijnsel en de gevolgen van ‘mom-shaming’: het bekritiseren van anderen als slechte moeder.” Toen Mirthe op zoek ging naar nieuwe upstanders, meldde Cassie zich aan. “Het mooie van het project is dat je heel veel van de andere upstanders kunt leren en dat je voor elkaar kunt opkomen”, zegt Cassie. “Samen staan we sterk.”

Inzichten voor communicatie
De rol van upstander past bij Cassie. “Van nature ben ik iemand die reageert op onrecht. Ik ben uit op een open gesprek. Je hoeft het dan niet met elkaar eens te zijn, als je elkaar maar aan het denken zet, begrip hebt voor elkaar. Zien volgers dat er een rustige discussie ontstaat, dan hoeven ze de volgende keer niet bang te zijn om ook eens te reageren op online discriminatie.” Ook beroepsmatig vindt Cassie het project interessant. “Naast mijn opleiding werk ik op een communicatieafdeling. #DatMeenJeNiet gaat over psychologie, gedrag en hoe je met elkaar omgaat. Hoe giet je dat in effectieve communicatie? Mijn afstudeerscriptie gaat daar ook over. Ik ben benieuwd wat ik als upstander ga leren en wat ik daarvan kan meenemen als communicatieprofessional.”

Meer info over #DatMeenJeNiet:

• #DatMeenJeNiet | Inholland
• #DatMeenJeNiet | Movisie

Een goed voorbeeld van hoe dat gezamenlijk leren kan gaan, gaf Salkan, ervaringsdeskundige, bij de feestelijke ondertekening van de samenwerkingsovereenkomst van Sterk in Onderwijs: “Ik zou graag eens een dagje mee willen lopen als student, om dat te ervaren. Daar kan ik zelf dan van leren, maar ik kan ook kijken hoe studenten omgaan met iemand met een verstandelijke beperking. Welke taal ze gebruiken en of dat te begrijpen is. En of ze naar die persoon zelf kijken en er tegen praten, of alleen met de begeleider of de persoon ernaast.”

Sterk in Onderwijs is een initiatief van de LFB, de landelijke belangenorganisatie door en voor mensen met een verstandelijke beperking. Er zijn al STERKplaatsen in onder meer Utrecht (HU), Twente (ROC) en Nijmegen (HAN). Een belangrijke stap in de acceptatie en zichtbaarheid van mensen met een verstandelijke beperking, zo vertelt LFB-directeur Ellis Jongerius, die zelf ook een verstandelijke beperking heeft: “Omdat het gaat om gelijkwaardigheid, leren van elkaar en elkaar versterken. Ik denk ook dat daar veel behoefte aan is in de maatschappij, om die diversiteit te verbeteren. Ik ben zelf actief op beleidsniveau en ken en hoor veel mensen met een beperking. Dit project helpt om ze verder te brengen, maar het is ook goed voor de studenten van Inholland om van hen te leren.”

Diversiteit en inclusie
Marije Deutekom twijfelde als vestigingsdirecteur van locatie Inholland Haarlem geen moment om mee te doen met Sterk in Onderwijs. “Door studenten met een verstandelijke beperking hier – letterlijk en figuurlijk – een plek te bieden, maken we werk van diversiteit en inclusie. Daarbij kunnen zij veel betekenen voor onze studenten en ons onderwijs, onder meer door hun ervaringen en perspectieven te delen. In eerste instantie vanuit de opleiding Social Work, maar ik denk ook aan Sportkunde waarbij in toenemende mate aandacht is voor aangepast sporten. Laat mensen die zelf aangepast sporten maar vertellen wat zij nodig hebben en wat zij leuk vinden. Of studenten Bouwkunde, die bij de inrichting van gebouwen en de leefomgeving rekening moeten houden met mensen die minder mobiel zijn of niet goed kunnen lezen. En zo zie ik heel veel mogelijkheden waar we elkaar sterker kunnen maken.”

Chavelly heeft de opleiding tot ervaringsdeskundige al gedaan en gaat nu verder bij de STERKplaats bij Inholland. “Op mijn vorige school in IJmuiden vond ik rekenen heel leuk. Nu doe ik hier de administratie en elke maand de kas en de bank. Ook geef ik samen met mijn coach een cursus bij zorgaanbieders.” Ook zal Chavelly in gesprek gaan met studenten. “Ik zou eerst willen kennismaken en vertellen wie ik ben en wat voor beperking ik heb. Want iedereen is verschillend. Ook zou ik anderen willen leren kennen om te kijken naar mogelijkheden. Niet: “dat kan je niet”, maar eerst proberen voordat je zegt dat het niet lukt. En kijken waar iemand goed in is, wat hij of zij goed kan.”

Dagbesteding met meerwaarde
Partners van Sterk in Onderwijs zijn De Hartekamp Groep en de SIG, organisaties die ondersteuning bieden aan mensen met een beperking, onder meer op het gebied van wonen en werken. Ook Stichting De Baan, dat activiteiten organiseert voor vrijetijdsbesteding, sport en vakantie voor mensen met een beperking, heeft zich aangesloten. Daar waar de opleiding aan cliënten en bewoners van De Hartekamp Groep en de SIG een dagbesteding met meerwaarde biedt, fungeert De Baan vooral als netwerkpartner die hun deelnemers en bezoekers kan attenderen op Sterk in Onderwijs.

Andreas Trauernicht, manager dagbesteding bij De Hartekamp Groep: “Inholland leidt onze toekomstige werknemers op, ik vind het heel goed dat zij tijdens hun opleiding al regelmatig in contact zijn met de mensen waar ze straks in hun werk mee te maken hebben. Daarnaast is het geweldig dat er meer keuzes en mogelijkheden komen voor vervolgopleidingen voor mensen met een licht verstandelijke beperking. Waar ik met bewondering naar kijk, is dat er vanuit de LFB wordt ingezet op een gelijkwaardige relatie en dat we uit de rol ‘begeleider-cliënt’ stappen.”

Wederkerigheid als sleutelwoord
SIG-collega Jan Kroft sluit zich hierbij aan: “Als het gaat om mensen met een verstandelijke beperking wordt er meestal “gezorgd voor”. We kunnen en moeten hen veel meer een stem geven, ook diegenen waarmee je wat moeilijker kunt communiceren. Bijvoorbeeld door gesprekken te ondersteunen met tekeningen en pictogrammen. Het leren werkt hier twee kanten op, wederkerigheid is echt een sleutelwoord. Een mooie bijkomstigheid is dat studenten van Sterk in Onderwijs mondiger worden, meer voor zichzelf durven opkomen. Zo kunnen zij ons weer helpen om de zorg beter te maken door in gesprek te gaan met het zorgkantoor, kwaliteitsinstituten, de cliëntenraad, noem maar op.”

Het slotwoord is aan Rico, die begeleid zelfstandig woont bij de SIG. Op deskundige en humoristische wijze praatte hij de feestelijke aftrap aan elkaar en leidde hij geïnteresseerden rond. “Ik ben zelf ervaringsdeskundige in opleiding. 1 April ben ik begonnen met werken bij de LFB, en dat is geen grap! Ik kwam altijd bij het Kenniscafé dat de LFB en De Baan samen organiseren en wilde daar wel meedraaien. Ik werk nu elke dinsdag en donderdag bij de LFB in Haarlem. Ik maak alle PowerPoints en doe de techniek. Misschien kan een student van het Conservatorium Haarlem mij wel uitleggen hoe ik beter kan werken met een mengpaneel. Wat ik de studenten van Inholland wil leren is dat wij gezien worden: “hé, jij bent er één van Sterk in Onderwijs”. Dan voelen wij ons welkom.”

Yarima Lugo: “Pride is een jaarlijkse viering van de LGBTQ+ community voor zelfacceptatie, trots en om op te komen voor de rechten. Dus nog belangrijker is het eigenlijk een demonstratie voor de rechten die helaas nog niet vanzelfsprekend zijn.”

Bekijk in de video de ervaringen van Yarima. Wat is jouw ervaring?