Vanaf dag één op excursies en opdrachten doen voor échte bedrijven, dat is wat de opleiding Dier in de Duurzame Samenleving volgens studenten typeert. Tijdens het eerstejaarsvak Dier & Mens verdiep je je in de relatie tussen dieren en mensen, want hoe kunnen deze het beste samenleven? Studenten Emma en Sanne vertellen over hun ervaring met het vak en de opleiding. 

Relatie tussen dier en mens 
Tijdens het eerste jaar van hun studie Dier in de Duurzame Samenleving krijgen studenten het vak Dier & Mens. In de vorm van hoorcolleges, werkcolleges, workshops, excursies en projecten leer je over de relatie tussen mensen en dieren. Onderwerpen als dierenwelzijn, dierethiek en zoönosen (ziektes die van dier op mens worden overgedragen) komen aan bod. “Bij het onderwerp dierenwelzijn ging het bijvoorbeeld over het gedrag van verschillende diersoorten zoals paarden, honden en katten. Wat is ‘natuurlijk gedrag’ en hoe zien we dat deze dieren zich gedragen in onze samenleving? Bij dierethiek hadden we het veel over dieren in de zorg, zoals een hulphond. Dit is natuurlijk een supermooi hulpmiddel voor mensen, maar zo’n hond moet 24/7 aanstaan. Hoe ervaart die hond dat eigenlijk?” vertelt Emma.  

Sanne vult aan: “Ik heb altijd stage willen lopen op een zorgboerderij. Meestal ben je dan bezig met de mensen die daar werken, maar wij moeten ons juist richten op de dieren en hoe zo’n situatie voor hen is.”  

Excursies en workshops 
Voor het vak gingen de studenten op meerdere excursies naar bedrijven met dieren. Zo gingen ze op bezoek bij kinderboerderij De Bokkesprong in Rotterdam voor een uitgebreide rondleiding en namen ze een kijkje bij boerderij Het Lansingerland, waar onder andere een kinderopvang, zorgboerderij en boerderijwinkel te vinden zijn.  

Het meest bijzondere was de workshop hondencoaching van coachingpraktijk Bo Vertelt! “Er kwamen twee honden in de klas waarmee we eigenlijk een gezamenlijke coaching sessie deden. In groepjes bespraken we vragen over wat we bijvoorbeeld belangrijk vinden in ons leven. Terwijl we daarmee bezig waren liepen de honden rond” vertelt Emma enthousiast.  

Naast dat het natuurlijk heel leuk is om twee honden in de klas te hebben, hadden ze ook echt een functie vertelt Sanne: “Naast dat veel mensen zich relaxter voelen om over serieuze dingen te praten terwijl ze een hond aaien, werken de honden ook als een soort spiegel. Als jij zegt dat het goed met je gaat terwijl dat eigenlijk helemaal niet zo is, prikt zo’n hond daar doorheen en laat dat zien met zijn gedrag. Zo bijzonder!” 

Creatieve opdrachten 
In plaats van een toets, maken de studenten voor het vak groepsopdrachten gekoppeld aan de excursies. Zo breng je wat je hebt geleerd direct in de praktijk. Alle groepjes schreven een artikel en maakten een poster en een 'sway’ over bedrijven naar keuze. Het idee is dat de gekozen bedrijven de ‘eindproducten' ook daadwerkelijk kunnen gebruiken.  

Emma: “We maakten een artikel over kinderboerderij de Bokkesprong dat geplaatst kan worden in een tijdschrift over dieren. We hebben op eigen initiatief de kinderboerderij bezocht en zijn daarna nog een keer op afspraak langsgegaan om vragen te stellen over bijvoorbeeld educatie, dierenwelzijn en hoe zij omgaan met ziektes als vogelgriep. Zo hebben we veel informatie verzameld voor het artikel, met als doel om mensen bekender te maken met de kinderboerderij en enthousiast te maken voor een bezoek.” 

Ook maakten het groepje een mooi opgemaakte poster voor boerderij Het Lansingerland. De poster laat op een aantrekkelijke manier al het aanbod voor dagbesteding voor mensen met een beperking zien. Deze kan de boerderij ophangen op de locatie en nog meer mensen trekken voor de dagbesteding. 

Folder over hondencoaching 
Emma en Sanne waren zo enthousiast over de workshop van Bo Vertelt! dat ze besloten hun laatste opdracht voor dit bedrijf uit te voeren. Na wat contact via de mail belandde Emma bij de eigenaren aan de keukentafel. “Tijdens het vak Mens & Dier kregen we ook les in hoe je op een professionele manier contact legt met bedrijven. We schreven een mail naar Bo Vertelt! en kregen direct een enthousiast reactie. Een paar dagen later was ik bij de eigenaren, en hun leuke honden, op bezoek om hen te interviewen over het bedrijf.”  

Met deze informatie en hun eigen ervaring maakten de studenten uiteindelijk een informatiefolder voor Bo Vertelt! "Deze kunnen ze achterlaten als ze weer ergens een workshop geven.” 

Aan de slag in de praktijk 
Wat Sanne en Emma het leukste vinden aan hun opleiding? Dat je vanaf dag één op excursie gaat en samenwerkt met échte bedrijven. Emma: “Hiervoor deed ik een dierstudie aan de universiteit. Daar stond ik vooral veel in het lab. Bij Dier in de Duurzame Samenleving ga je er echt op uit en ontmoet je veel mensen. Je leert in de praktijk, dat vind ik heel leuk.”  

“Je krijgt echt mooie kansen bij de opleiding omdat je zoveel samenwerkt met bedrijven. Je krijgt veel verantwoordelijkheid en kan bedrijven ook echt helpen, dat vind ik heel erg leuk. Ik zit pas in het eerste jaar maar heb nu al veel ervaring opgedaan” vertelt Sanne. 

Inholland Delft vormt de solide basis van waaruit vierdejaarsstudenten zich de rol van Green Junior aanmeten en aan de slag gaan voor echte opdrachtgevers. De Green Juniors teams zijn multidisciplinair samengesteld met studenten van de vier ‘groene’ opleidingen: Food Commerce & Technology, Dier in de Duurzame Samenleving, Landscape and Environment Management en Tuinbouw & Agribusiness. De kers op de taart vormen de videopresentaties van hun bevindingen op het jaarlijkse Green Juniors Filmfestival – beoordeelt door een vierkoppige jury onder leiding van Vincent Hodde (Education department van Eye Filmmuseum). 

Hittestress bij runderen 
In opdracht van Lerica le Roux-Pullen, onderzoeker bij de Dienst Landbouwkundig Onderzoek van Wageningen Food Safety Research, is een van de teams aan de slag gegaan met het vraagstuk ‘Hittestress en natuurlijke remedies: oplossingen voor de veehouderij’. De Green Juniors brachten middels literatuuronderzoek, vakbeursbezoek, interviews en bevraging van werkveldexpert Nico Sas (melkveehouderij Sas), de bestaande situatie in kaart. Wat blijkt? “Runderen kunnen al vanaf 18°C symptomen van hittestress vertonen”, vertelt Shanika, student Dier in de Duurzame Samenleving.  

“Uit ons onderzoek kwamen drie natuurlijke middelen die melkveehouders in kunnen zetten om de symptomen van hittestress bij hun vee te bestrijden: Natriumbicarbonaat, Capsicum en Kaoliniet. Dit uiteraard naast het vereiste van goed management van de leefomgeving van de runderen”, vertelt Food Commerce & Technology student Irene. De studenten hebben hun bevindingen en aanbevelingen vervolgens in foldervorm gegoten en aangeboden op de Vakbeurs Rundveehouderij. De aanbevelingen zijn zelfs opgenomen in de nog te verschijnen nieuwe versie van het Stalboekje melkvee: handboek voor natuurlijke diergezondheidzorg met kruiden en andere natuurproducten. .

Duurzaam zwerfpad-ontwerp 
Het meest outside-the-boxvraagstuk kwam van Stichting Blauwzaam. Dit is een platform voor duurzaam ondernemen in Alblasserwaard & Vijfheerenlanden, de regio bekend van het wonderschone Kinderdijkpad langs de iconische molens. De studenten werd gevraagd een nieuwe wandelroute, ook wel ‘zwerfpad’ genoemd, samen te stellen. Het zwerfpad heeft als specifiek doel het reguleren en verspreiden van het massatoerisme in het kwetsbare natuurgebied. Student Landscape and Environment Management Kjed: “Wij zijn bezig geweest met het ontwerpen van een duurzame wandelroute door een natuurmuseum”. 

Gebruikmakend van moderne software, hun eigen gemaakte wandeltochten, een gebiedsexpert genaamd ‘De Visdief’ en lokale boeren, hebben deze Green Juniors een gedegen proof of concept afgeleverd aan de betrokken ketenpartners. Waarover studente Dier in de Duurzame Samenleving Sofie zeer hoopvol opmerkt: “Ik kan niet wachten tot natuurliefhebbers uit binnen- en buitenland ons zwerfpad gaan bewandelen.” 

De winnaar onder de winnaars 
Als onderdeel van het project maakten de Green Juniors een film en presenteerden deze tijdens het jaarlijkse Film Festival. “Aan veel van de vertoonde projecten ben ik persoonlijk verbonden; het is geweldig om zulke mooie resultaten te zien”, verhaalt dagvoorzitter van het filmfestival Jan Willem Donkers, Manager Business Development Agri Food & Life Sciences bij Inholland. Er kan echter maar één winnaar zijn: het project Quality of bell pepper from vertical farms. Juryvoorzitter Vincent Hodde roemde hun gebruik van timelapses, waardoor het publiek een unieke inkijk in het groeiproces van de paprikaplant werd gegeven. “Een creatieve en goedgekozen filmtechniek.” 

Optimale kweek in vertical farms 
Deze winnende groep onderzocht voor het project Fieldlab Vertical Farming hoe met behulp van blauw licht en ver-rood licht paprikaplanten optimaal opgekweekt kunnen worden in een Vertical Farming klimaatkamer. Een tuinder van het Montreahof in Berkel en Rodenrijs gaf bij dit onderzoek de kaders aan, vertelt Tuinbouw & Agribussiness student John. Hij is zoon van een radijsteler uit het Westland en dus erg thuis in de branche. Sjoerd Van Marrewijk, assistent-onderzoeker bij Vertify, begeleidde de studenten bij hun onderzoek in de wereld van Vertical Farming.  

Naast de pragmatisch ingestelde John, bestond de groep ook uit meerdere Chinese studenten. John: “De juiste balans vinden tussen de meer theoretisch ingestelde Chinese studenten en de pragmatische insteek van onze Nederlandse teamleden was geen enkel probleem en maakte de taakverdeling juist makkelijker. De cultuurverschillen en omgangsvormen vormden een grotere te nemen horde. Maar door de samenstelling van mijn groep heb ik meer geleerd over de internationale context van de sector.” 

Het resultaat van dit onderzoek toont dat het enkel en alleen prijstechnisch nog niet interessant is voor opkwekers om over te stappen op de klimaatkamer. Sjoerd van Marrewijk (Vertify): “De kracht van het opkweken met Vertical Farming zit hem in de planbaarheid, reproduceerbaarheid en sturingsmechanismen van de klimaatkamers. Ook de traditionele teelt van allerlei andere gewassen, plukt de vruchten van deze bevindingen”. 

Circulaire daadkracht voor de sector 
Met deze lichting Green Juniors heeft de sector weer meer circulaire daadkracht gekregen om onze maatschappij en de economie toekomstbestendiger te maken. Het is de taak voor de nieuwe jaargang studenten om het goede werk voort te zetten. Opdrachtgever en onderzoeker Lerica le Roux-Pullen: “De hoeveelheid vergaarde informatie, inzichten en meningen heeft een positief effect op de toekomst van het vakgebied: aan de enthousiaste werkhouding van de studenten zal het in ieder geval niet liggen.” 

Huisduinen wil in 2050 zelfvoorzienend en volledig duurzaam zijn. Het Noord-Hollandse dorp schakelt Inholland-studenten van diverse opleidingen in om hiervoor ideeën te bedenken en uit te werken. Zoals een voedselbos en een doordacht plan om inwoners fit te houden. “Je werkt niet zo zeer voor een cijfer, maar je levert iets op waar een opdrachtgever ook echt iets aan heeft.”

Huisduinen is inmiddels een vertrouwde plek voor steeds meer studenten. Sinds september 2019 werken opeenvolgende groepen mee aan het project Thuisduinen2050. In multidisciplinaire teams pakken ze elk een half jaar lang een specifiek onderdeel op om de ambitie van een zelfvoorzienend en volledig duurzaam dorp te helpen waarmaken. In een zogeheten kenniswerkplaats kunnen ze hun kennis in de praktijk toepassen. Ze komen samen met inwoners en ondernemers, delen kennis, ontwerpen oplossingen, onderzoeken die en scherpen ze aan.

Voedselbos
Een van de ideeën voor Huisduinen is de ontwikkeling van een voedselbos. “Het was bedacht door een groep studenten vóór ons”, vertelt Ilse Zuijdam, vierdejaarsstudent Dier in de duurzame samenleving. “Inwoners verbouwen hun eigen voedsel, het brengt hen samen en je combineert het met natuur. Het sprak me aan om hiermee bij te dragen aan iets concreets. Ik kwam in een groepje terecht met studenten van Landscape and Environment Management. Ik richtte me vooral op de vraag welke rol dieren in het voedselbos kunnen hebben.”

Introductiedag
Afgelopen september startte de kenniswerkplaats voor alle groepen met een introductiedag in Huisduinen. “We kregen te horen en te lezen wat ze precies met het voedselbos wilden. We zijn toen gaan onderzoeken hoe ze dit concept haalbaar kunnen maken. We bezochten andere voedselbossen en interviewden experts. Het bleek al snel dat de combinatie met loslopende dieren niet zo kansrijk was.”

Kosten en baten
Om het voedselbos ook financieel-economisch door te lichten kreeg Ilses groepje versterking van studenten Finance & Control, zoals vierdejaarsstudent Stef Ridder. “We zetten de verwachte kosten op een rij en bedachten extra mogelijkheden voor voldoende opbrengst. In januari presenteerden we uiteindelijk ons gezamenlijk advies voor het voedselbos. We stelden voor om ook zones voor een voedselpark en een moestuin in te richten, met een dagbesteding voor mensen met een beperking en activiteiten voor de buurt.”

Verschillen in benadering
Stef vindt het een bijzonder project. “Je werkt niet zo zeer voor een cijfer, maar je levert iets op waar een opdrachtgever ook echt iets aan heeft. Nieuw is ook dat je feedback krijgt van direct betrokkenen, zoals mensen van het dorp, en voor het eerst werkte ik samen met studenten van andere opleidingen. Bij Landscape and Environment Management begonnen ze meteen allerlei ideeën te tekenen, terwijl we bij Finance & Control veel meer gericht zijn op cijfers en de vraag hoe je al die ideeën gaat bekostigen. Die verschillen in benadering zijn heel interessant.”

Bewegen voor 55-plussers
Zelfvoorzienend zijn betekent voor de inwoners ook zo lang mogelijk zelfstandig kunnen blijven wonen en dus gezond blijven. “Een manier om dat te doen is in beweging blijven”, zegt Sophie Nijssen, derdejaarsstudent Verpleegkunde. Ze onderzocht samen met studiegenoten en studenten van Finance & Control de mogelijkheden voor een bewegingsprogramma voor 55-plussers in Huisduinen. “Al op de eerste dag in het dorp begonnen we na te denken wat we konden ontwikkelen. We dachten aan wandelactiviteiten in de omgeving. Experts adviseerden een aantrekkelijke combinatie te maken met een natuurgids of een sportbegeleider.”

Elkaar versterken
De studenten Verpleegkunde onderzochten de motivatie van mensen om te bewegen, hielden een enquête onder inwoners en gingen na wat het beste past bij 55-plussers. “Ook zochten we partners in de omgeving die het programma en de activiteiten konden uitvoeren. De studenten van Finance & Control rekenden alles door. Je merkt dan hoe anders zij zijn opgeleid en dat je er toch samen uitkomt, elkaar verstrekt.”

Net als in de echte wereld
André Schutte, inwoner, ondernemer en projectleider van Thuisduinen2050, herkent het verhaal van de studenten. “Leren dat theorie echt betekenis krijgt in de context van de praktijk. Elkaars taal leren spreken als studenten van verschillende opleidingen. Dat is hoe het in de echte wereld gaat, dat moeten we allemaal leren en daar is deze kenniswerkplaats voor. In Huisduinen zetten we hiervoor een nieuw onderwijssysteem neer.”

Ongelooflijk enthousiast
“Iedereen in Huisduinen is ongelooflijk enthousiast over het proces”, vertelt Schutte verder. “De posterpresentaties in januari leverden prachtige resultaten op. Het mooi uitgewerkt concept van het voedselbos is echt een handboek voor ons om mee verder te gaan. Deze groep studenten was heel gretig en hebben ons met een heel mooi filmpje goed meegenomen in hun ideeën. Het bewegingsprogramma voor 55-plussers is ook heel bruikbaar. We gaan het misschien vertalen naar een duurzame vorm van toerisme om te kitesurfen, kanoën of te suppen.”

Steeds rijkere methodiek
Heleen Bouwmans ziet als expeditieleider van de kenniswerkplaats dat de nieuwe vorm van onderwijs steeds meer wortel schiet, ook bij Inholland. “De aanpak wordt meer en meer multidisciplinair. Docenten vervullen een nieuwe rol als coach waarbij ze studenten begeleiden om met design thinking en co-creatie nieuwe oplossingen te ontwerpen en te testen. De kenniswerkplaatsmethodiek wordt steeds rijker, met een beter programma, uitgebreidere toolkit, beter opgeleide professionals en inwoners die beter weten wat ze kunnen verwachten.”

Nieuwe kenniswerkplaatsen
Naast de kenniswerkplaats van Huisduinen zullen er kenniswerkplaatsen op andere locaties ontstaan, verwacht Bouwmans. Het collegevoorstel om de werkwijze ook op te zetten voor andere wijken van Den Helder is in de maak. Het past bij de verantwoordelijkheid die lokale overheden nemen om te werken aan participatie en sociale cohesie in gemeenschappen. “Dankzij de enthousiaste inzet van Inholland weten we dat een kenniswerkplaats werkt.”

Meer weten?

Lees Expeditie kenniswerkplaatsmethodiek van Heleen Bouwmans en meld je aan voor de interactieve kenniskantines, waarin we ervaringen delen en ons voorbereiden op projecten die in september gaan starten:

• 25 maart, 15.00 tot 17.00 uur (online): ontwerp van multidisciplinaire projecten op basis van de kennisagenda Thuisduinen2050
• 15 april, 15.00 tot 17.00 uur (online): procesmethodieken en vormgeving van het onderwijs in de kenniswerkplaats
• 27 mei, 15.00 tot 17.00 uur: speelveld en invulling van rollen in de kenniswerkplaats

Als 19-jarige verhuisde Teffany Kartopawiro van Suriname naar Nederland, om van haar passie voor dieren haar beroep te maken. Met haar drive naar verduurzaming in combinatie met ondernemerschap ontwikkelde ze zich tot onderzoeker. Daarbij leidt ze de student van morgen op.   

Met haar innovatieve en vooruitkijkende blik heeft Teffany ervaren dat ze als ‘niet boerenmeisje’ goed out of the box kan denken, in een steeds veranderende maatschappij en wereld. Door met haar tijd mee te gaan inspireert ze haar studenten van onze opleiding Dier in de Duurzame Samenleving en moedigt ze hen aan hetzelfde te doen door te blijven innoveren. 

Maak kennis met Teffany in deze #ditbenik-aflevering.  

Werken bij Inholland 
Onze collega´s zijn sterke persoonlijkheden, die durven te staan voor wie ze zijn. En die weten dat ze élkaar nodig hebben, met ieder hun eigen drijfveren en kwaliteiten, om maatschappelijke vraagstukken op te lossen voor een duurzame, gezonde en creatieve samenleving. Daarom bieden wij bij Inholland een veilige en persoonlijke werkomgeving waarin iedere collega zich als uniek mens kan laten zien én horen. Door onze krachten te bundelen, maken we samen het verschil.  

Meer informatie over Werken bij Inholland? Ga naar de site.

Onderstaande foto is genomen vóór de coronacrisis

Aan het begin van het studiejaar kregen drie studenten de kans zich op het project Happy Pig te storten. “Bij de opleiding Dier- en Veehouderij hadden ze al een systeem bedacht”, zegt student Jos Ruijter. “Het moest aan een I-balk boven de varkenshokken kunnen bewegen en de biggen speelgoed aanbieden. En ze wilden er onder meer temperatuur, CO₂ en bewegingen mee meten. Wij kozen voor de uitdaging om iets te ontwerpen dat echt ging werken.”

Op bezoek in de varkensstal
“We gingen met elkaar brainstormen over het ontwerp en verdeelden de rollen”, zegt IJsbrand Koper. “Jos ging de PLC programmeren om het apparaat te besturen. Ferran Soebrata deed de programmering van de camera en de sensoren. Ik richtte me op de hardware en nam de leiding van het project op me. Dat betekende elke week een werkbespreking met onze docent en geregeld contact met de opleiding Dier- en Veehouderij om hun wensen af te stemmen. We gingen ook met zijn drieën naar de varkensstal in Noord-Brabant waar het apparaat zou komen. Zo kregen we een beter beeld van de situatie daar. En ook van de geur, eerlijk gezegd.”

Ontwerpen en programmeren
Terug bij Elektrotechniek in Alkmaar kregen de studenten alle benodigde materialen om hun ontwerp te gaan bouwen en programmeren in het practicumlokaal. “Het idee was om met de camera en de sensoren allerlei data uit te lezen in de stal”, zegt Ferran. “Zo wilden we bijvoorbeeld met de camera de beweeglijkheid van de biggen meten. Het zou kunnen zijn dat dit correleert met oor- en staartbijten. Hetzelfde kunnen we doen met de metingen van alle andere sensoren. Met ons apparaat kun je een drempelwaarde instellen zodat het automatisch in beweging komt en speelgoed aanbiedt aan de biggen om ze af te leiden.”

Flink puzzelen
Het was soms een flinke puzzel om het apparaat werkend te krijgen. “We zaten soms door te werken tot het practicumlokaal moest sluiten”, vertelt IJsbrand. Jos: “Een probleem was om de communicatie met de PLC goed te programmeren. Die programmeertaal was nieuw voor mij. De manier waarop de PLC codes uitleest, is een beetje apart. We hebben internet afgespeurd om de PLC goed te kunnen aansturen en van alles geprobeerd tot we eindelijk een instructie vonden. Toen hadden we ineens binnen 2 minuten de oplossing. Dat zijn mooie momenten.”

Extra functionaliteit
Eind januari was de projectpresentatie. “We kwamen eerlijk gezegd behoorlijk in tijdnood, omdat we op het laatste moment nog een functionaliteit moesten toevoegen”, zegt Ferran. “Het apparaat moest niet alleen precies boven het juiste varkenshok stil kunnen hangen, maar ook met speelgoed voor de biggen naar beneden gaan. We besloten hiervoor gebruik te maken van een magneet op de balk en een encoder op de katrol. Hierdoor was twee weken na de presentatie ons apparaat pas echt af.”

Als een echt bedrijf
De drie studenten kregen enthousiaste reacties, ook van de opleiding Dier- en Veehouderij. Die kunnen nu met het apparaat metingen doen voor het Happy Pig-project. “Het was heel tof om een bijdrage te leveren”, zegt Jos. “Ik kreeg het gevoel alsof ik al echt in een bedrijf functioneerde met een bepaald onderzoeksdoel en onze docent als leidinggevende.” Ferran vond de praktische aard van hun project heel fijn. “En vooral dat er echt iets met ons apparaat gedaan wordt.” IJsbrand heeft ook iets in zichzelf ontdekt. “Het leiden van projecten blijk ik erg leuk te vinden. Misschien wil ik me daar na mijn afstuderen meer op gaan richten.”

De vijf studenten bedachten zeshoekvormige vleesbakken van gerecycled plastic. Deze vleesbakken zijn voorzien van een onderlaag die gebaseerd is op het effect dat optreedt bij bladverliezende bomen. De laag geeft in de kleuren groen (nog goed bruikbaar), oranje (nog bruikbaar) en rood (niet meer bruikbaar) de houdbaarheid van het vlees aan. Met dit idee kan voedselverspilling voorkomen worden. En de vorm leidt tot een effectiever transport.

Van powerballen tot hydrocones
Overige ideeën die tijdens de workshop zijn bedacht waren onder andere de Power Bolletjes die onder invloed van osmotische waarden water afgeven of vasthouden. De bolletjes zijn speciaal bedoeld voor planten en groenten die een zekere waterbehoefte hebben en lang houdbaar moeten zijn. Ook werd de Hydro Cone bedacht, een luchtbevochtiger gebaseerd op een dennenappel. Een ander idee voor een verpakking is gebaseerd op een zeekomkommer waardoor de structuur van de verpakking van zacht naar hard kan veranderen. Dit bespaart materiaal, ruimte en is schokbestendig. Ook de cactus diende als inspiratie. Zo bedachten studenten speciale rugzakken waar watercompartimenten in kunnen worden verwerkt.

What's in the box?
De Biomimicry workshop werd verzorgd door Britt Hendriks, afstudeerder Biomimicry bij de opleiding Dier- & Veehouderij van Inholland en Teffany Kartopawiro, docent Dier & Veehouderij. Naast een competitie tussen studentgroepen voor het beste nature inspired idee werd ook aan de studenten gevraagd ‘blind’ voorwerpen in dozen aan te raken tijdens “What’s in the box”. Hierbij moesten ze zelf bedenken wat ze dachten te voelen en dit voorwerp te associëren met Biomimicry. De studenten werden verrast door het voelen van (nep)wimpers (toegepaste techniek in windtunnels), boomschors met hars (lijm gebaseerd op hars) en klitten met weerhaakjes (klittenband).

Natuurlijke inspiratie
Studenten geven aan het eind van de workshop aan dat deze workshop ze heeft aangezet tot het nadenken over het oplossen van problemen, door af te kijken van de natuur… Of door juist inspiratie te halen uit de natuur en aan de hand daarvan dagelijkse problemen op te lossen.

Studenten van Hogeschool Inholland hebben onderzocht welk afleidingsmateriaal het best werkt als hokverrijking voor biggen. Het project Happy Pig moet uiteindelijk leiden tot robotisering in hokverrijking.

Vier studenten van de Dier- en Veehouderij opleiding van hogeschool Inholland Delft, te weten Robin van Buijtenen, Lotte Jansen, Anna Koote en Lieke Philippa, hebben in het vierde jaar van de opleiding de ‘Happy Pig’ ontwikkeld. Een opstap naar speelgoed om het oor- en staartbijten tegen te gaan. Uiteindelijk moet het project een robot opleveren, gebouwd door techniekstudenten. Het viertal heeft gekeken naar welke speeltjes het best geschikt zijn als afleidingsmateriaal voor zo’n robot. Bij Happy Big komen dierwelzijn en techniek samen.

In een artikel, dat op 22 maart 2018 is verschenen op de site van Boerderij, gaan de vier studenten in op de vraag waarom ze hebben gekozen voor het onderwerp hokverrijking en de werking van de Happy Pig. Lees hier het complete artikel.