In twintig weken een werkende windturbine bouwen en die presenteren op een internationaal podium: studenten van de minor Energietransitie van Hogeschool Inholland deden het tijdens de International Small Wind Turbine Contest (ISWTC 2025) in Nantes, Frankrijk. Een intensief avontuur vol techniek, teamwork en internationale contacten.

 
De minor Energietransitie is bedoeld voor derde- en vierdejaars Werktuigbouwkunde (WTB), Elektrotechniek (ET) en Technische Informatica (TI). Studenten werken in multidisciplinaire teams aan projecten zoals de ontwikkeling van een kleine windturbine voor Sub-Sahara Afrika of een waterstoflader als alternatief voor batterijen in campers. "Ze ontdekken dat ze hun kennis kunnen toepassen en écht bijdragen aan de energietransitie", aldus de minorcoördinatoren Henny van der Zee en Robert Zoetmulder. “Dat motiveert enorm.”

Kleine windturbine
Werktuigbouwkunde-student Jort Hover leidde het team dat aan de windturbine werkte en uiteindelijk naar Frankrijk ging. "We begonnen helemaal from scratch, met elf studenten uit drie disciplines", vertelt hij. “De WTB’ers ontwierpen het frame en de mechanische onderdelen; de jongens van Elektrotechniek splitsten zich op: één groep bouwde de generator, de andere verzorgde de beveiligingen, zoals zekeringen die bij overbelasting ingrijpen. Iedereen bracht zijn eigen expertise in, en dat werkte super. Je moet je niet bemoeien met andermans vakgebied, maar samen zorgen dat alle puzzelstukjes passen.”

Semih Can Karakoç, student Technische Informatica, ontwikkelde de Human-Machine Interface. "Heel gaaf, want zo kon je live op je telefoon zien hoe de turbine presteerde", zegt hij enthousiast. Het eindresultaat? Een werkende turbine van 1,60 meter in diameter en 1,5 à 2 meter hoog, die in de windtunnel zo’n 4700 toeren per minuut haalde. "Toen stonden we wel even te juichen", glimlacht Jort. “Alleen viel de energieopbrengst wat tegen: 17,5 watt bij 15 m/s windsnelheid.”

Internationaal podium
De reis naar Nantes zat vol hoogtepunten: de windtunneltest, presentaties voor een internationale jury en spreken op de Wind Energy Science Conference met zo’n 190 onderzoekers en studenten in de zaal. "Best spannend", geeft Jort toe, “vooral om technisch Engels te gebruiken. Maar iedereen wist dat we studenten waren, dat maakte het een stuk relaxter.”

Ook buiten het technische programma was de ervaring onvergetelijk. Semih: “De laatste avond gingen we met teams uit Canada, Egypte en Denemarken op stap. Echt geweldig! Zulke ontmoetingen vergeet je niet. Misschien zouden we het een volgende keer realistischer aanpakken qua tijd en planning, maar wat we hier nu samen hebben bereikt, daar zijn we ontzettend trots op.”

Leren voor de toekomst
Docenten Henny en Robert zijn enthousiast over de minor. "Studenten leren hier niet alleen techniek, maar ook samenwerken, plannen, budgetteren en omgaan met tegenslagen", legt Robert uit. "En dat alles in een sector die staat te springen om technisch talent." De minor onderscheidt zich door de technische diepgang. “Waar andere programma’s breed blijven, gaan wij juist de details in. Onze studenten nemen actuele kennis en vaardigheden mee waar de arbeidsmarkt direct op zit te wachten.”

Voor Semih en Jort was het avontuur niet alleen leerzaam, maar ook een springplank naar stages, banen en vervolgprojecten. "Je leert hier dingen die je nergens anders krijgt, zelfs niet binnen de opleiding. En die kennis kunnen we straks goed gebruiken in de energietransitie", zegt Semih. Jort knikt: “En als je dan met je team in een busje naar Frankrijk rijdt, meedoet aan een internationale competitie en met je eigen windturbine de show steelt, dan weet je: dit zet je niet alleen trots op je cv, maar neem je de rest van je leven mee."

Ook dit jaar schitterden de studentondernemingen van Hogeschool Inholland tijdens de landelijke verkiezing van stichting Jong Ondernemen, gehouden in het Beatrix Theater in Utrecht. De titel Best Student Company van het jaar 2024 was voor team Hulpey, dat nu door mag naar de Europese finale op Sicilië begin juli. Team Saga Medical Solutions behaalde niet alleen een eervolle tweede plaats, maar sleepte bovendien de prestigieuze FedEx Award én Delta Cargo Innovation Award in de wacht. In de teams deden studenten mee van Inholland Alkmaar, Haarlem en van NHL Stenden Hogeschool Leeuwarden.

Ieder jaar organiseert Jong Ondernemen de verkiezing voor beste Student Company van Nederland, waarbij de minor Innoveren & Ondernemen van Inholland Alkmaar consequent uitblinkt. Al jaren domineren hun teams de landelijke finale, en ook werd de Europese titel al eens veroverd. Tijdens de multidisciplinaire minor leren derde- en vierdejaarsstudenten wat het betekent om zelf te ondernemen. In vijf maanden tijd ontwikkelen ze een duurzaam en innovatief concept, stellen zelf een ondernemingsplan op, werven aandeelhouders en brengen hun product daadwerkelijk op de markt. Zo ontwikkelen ze belangrijke ondernemende vaardigheden zoals flexibiliteit, creativiteit en het vermogen om kritisch en probleemoplossend te denken en samen te werken. Daarbij wordt er nauw samengewerkt met Ondernemend Alkmaar, BDO-accountants en het Inholland Innovatielab.

Kracht in een handomdraai
“Deze overwinning is de kers op de taart”, juicht student-ondernemer Caspar Mooijman (Bouwmanagement & Vastgoed) van Hulpey. “Sicilië stond al vanaf dag één in onze roadmap, maar dat die droom, na maandenlang keihard werken, dan echt uitkomt - dat is echt onwerkelijk.” Het team bestaat verder uit Kaj Otten, B’Elanna van der Park, Meike Kruijer (Technische Bedrijfskunde) en Wiebe Sluijter (NHL Stenden). Zij ontwikkelden het Sleutelmaatje, een hulpmiddel voor mensen met reuma of handproblemen dat sleutels omdraaien in het slot vergemakkelijkt. “Er bestonden al enkele minder goed functionerende oplossingen, maar ons product is eenvoudiger in gebruik, universeel en volledig duurzaam.”

Het multidisciplinaire aspect pakte binnen hun team heel goed uit: hun persoonlijkheden, achtergronden en specialiteiten sloten perfect aan en iedereen pakte een eigen rol. “Uniek aan de minor is dat je in een veilige omgeving gaat ondernemen. Fouten maken mag, dat is ontzettend leerzaam.” Hoogtepunten? “Dat we tweehonderd stuks hebben verkocht en uiteraard de titel. Dat je zo’n succesvolle startup hebt opgezet, dat is een wel heel mooie opstap voor je carrière."

Streven naar een duurzame zorgsector
Ook voor Saga Medical Solutions overtrof de finale elke verwachting. “Het was superindrukwekkend!” zegt Samuel Poldervaart (Bouwkunde). “Die buzz van het daar zijn, onze pitch, alle geïnteresseerden die op je af komen.” Samen met Eddie Arenoe (Elektrotechniek), Richard Pureveen, Levi Vreeker en Mees Jansen (Technische Bedrijfskunde) richtte hij Saga op. “Nederlandse zorginstellingen zijn jaarlijks verantwoordelijk voor 8 megaton CO2-uitstoot - dat is 7% van het totaal! Daarom willen we een van de grote veroorzakers van afval, het veel gebruikte kartonnen nierbekkenbakje, vervangen door een circulair alternatief, dat bovendien makkelijk schoon te maken is.” Saga staat al geregistreerd bij de KvK, met uitbreidingsplannen voor Europa en daarbuiten.

“Je leert vooral door te dóen”, benadrukt mede-oprichter Richard. "Je kunt wel van alles bedenken vanachter je bureau, maar zelf de markt opgaan met een half-af product om feedback op te halen, is andere koek. Dan sta je soms trillend op je benen. Uiteindelijk is ondernemen ook een confrontatie met jezelf: wat zijn mijn sterktes, zwaktes, hoe reageer ik? Die persoonlijke ontwikkeling vind je nergens anders.”

Circulair innoveren en ondernemen
Met maar liefst zeventien teams en meer dan honderd deelnemers blijft de minor groeien. "We focussen steeds meer op circulair innoveren. Dat spreekt duidelijk aan, ook buiten Inholland, wat het interdisciplinaire karakter versterkt en ons programma verrijkt”, aldus Nol Graas, samen met Annemarie Hoffman en Claudia Breuls coördinator van de minor. “Het draait allemaal om ondernemende vaardigheden, die je zowel intern als extern kunt inzetten, en om het leren toepassen van innovaties binnen een bedrijf op een circulaire manier.”

"Het leuke is dat ze allemaal hun eigen expertise en kennis meebrengen en van daaruit samen een onderneming opbouwen”, vindt Annemarie. “Neem Hulpey; ze vonden de perfecte taakverdeling, werkten samen met sleutelspeciaalzaken door heel Nederland, en kwamen met een product dat onder meer de zelfredzaamheid van ouderen ondersteunt, wat het maatschappelijk hartstikke relevant maakt. Ook team Saga opereerde vanaf het begin superprofessioneel: ze hebben hun alternatieve nierbekkenbakje continu doorontwikkeld, in overleg met diverse grote zorginstellingen. Hun doorzettingsvermogen heeft al heel veel waardevolle contacten voor de toekomst opgeleverd.” Claudia besluit: “We zijn apetrots op beide teams met hun spatzuivere pitches en prachtige producten. Ze hebben het fantastisch gedaan!”

"Alles van waarde is weerloos", zo luidt een beroemde regel van dichter Lucebert. En dit geldt zeker voor de Waddenzee. Het gebied staat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO, maar is kwetsbaar voor vervuiling en klimaatverandering. Om de ecologische en economische waarde te beschermen werken het Waddenfonds, natuurbeschermingsorganisaties, provincies en het bedrijfsleven samen in het programma Green Shipping Waddenzee. Doel is een fossielvrije en CO₂-neutrale Waddenvloot. Daar horen ook faciliteiten aan de wal bij, zoals groene waterstof om op te varen.

Groene waterstof in Den Helder
"In de haven van Den Helder willen we de productie van groene waterstof demonstreren”, zegt Rogier Nijssen, die vanuit Inholland waarneemt voor collega-lector Carol Olson (Sustainable Energy). “De productie gebeurt lokaal. Zonnepanelen wekken duurzaam stroom op voor een elektrolyser, die water scheidt in waterstof en zuurstof. Elektrolyse is op zich een oude techniek. Waar we in Den Helder meer ervaring mee opdoen, is de koppeling met hernieuwbare energiebronnen. Hoe gaan we om met de fluctuerende stroomlevering van zonnepanelen? De zon schijnt immers niet constant. Uiteindelijke willen we met dit demonstratieproject nagaan of deze productie van groene waterstof technisch en economisch haalbaar is.”

Data-analyse van elektrolyser
“Inholland werkt samen met een keten van partners”, zegt Thara Mohan, docent-onderzoeker Elektrotechniek. Het gaat om energieleverancier ENGIE Services West, scheepsbouwer Damen Shipyards, Port of Den Helder, kennisorganisatie New Energy Coalition, certificeringsbedrijf Bureau Veritas en FME, de ondernemersvereniging voor de technologische industrie. “Onze bijdrage is om samen met studenten het functioneren van de elektrolyser te monitoren. Hoe presteert die na verloop van tijd? We willen toekomstige congestieproblemen vanwege pieken in vraag en aanbod van energie onderzoeken in combinatie met de elektrolyser. Welke impact heeft dat op de prestaties en levensduur van de elektrolyser? Hoe en wanneer kunnen onderhoud en reparaties zo efficiënt mogelijk worden gedaan? We verzamelen heel veel data, wat helpt om de productie van groene waterstof goedkoper te maken.”

Living lab
Het project is net van start gegaan, ENGIE moet de elektrolyser nog plaatsen. “Het is een prachtige kans om er een living lab van te maken. Zo kunnen studenten aanhaken op de razendsnelle ontwikkelingen in duurzame energie. En dankzij de breedte van Inholland kunnen we nu al meerdere onderzoekslijnen betrekken, zoals die van collega-lector Ander de Keijzer van Data Driven Smart Society”, zegt Rogier.

Opnemen in curriculum
Ook Thara betrekt graag studenten van verschillende opleidingen. “Niet alleen van Elektrotechniek maar ook bijvoorbeeld van Chemie, omdat elektrolyse een chemisch proces is en nieuwe ontwikkelingen daarin heel leerzaam zijn. Of denk aan Bouwkunde en Business Studies om te onderzoeken of groene waterstof bijvoorbeeld ook technisch en economisch haalbaar is om de gebouwde omgeving duurzaam te verwarmen.” Als docent-onderzoeker is Thara zeker van plan het project in Den Helder op te nemen in het curriculum van de Alkmaarse studenten Elektrotechniek. “Hopelijk al vanaf september 2021.”

Piet Glas, Henk van Dok, Paul Hubbeling en Henk Bekker starten in 1970 aan de HTS in Alkmaar, de voorloper van Hogeschool Inholland Alkmaar. In een tussenjaar ‘sterkstroom’ om vervolgens de opleiding Elektrotechniek op te pakken. Elektrotechniek wordt ook nu, vijftig jaar later, nog steeds aangeboden bij Inholland Alkmaar.

De oud-studenten zijn sinds de studententijd vrienden. Piet, Henk, Paul en Henk leerden elkaar kennen achterin een van de noodlokalen van de toen net opgestarte HTS in Alkmaar. Vijftig jaar later zijn ze terug bij de hogeschool waaraan ze vooral goede herinneringen bewaren. Ze organiseerden een speciale dag om de start van vijftig jaar geleden aan de opleiding te memoreren. “Een ouderwetse schooldag”, zo noemt Piet Glas het.

De techniekstudenten vroegen eind van de zomer of ze nog eens binnen mochten kijken bij hun ‘oude school’. Hogeschool Inholland Alkmaar is op dit verzoek ingegaan. Facilitair medewerker Elmar Hartog en communicatieadviseur Natasha Glass heetten de oud-studenten welkom en hebben ze rondgeleid in delen waar ze destijds studeren. Het B-gebouw staat op de nominatie om gesloopt te worden, maar kon nog worden bekeken. Het technisch lab, inmiddels gemoderniseerd, is nog steeds in gebruik door studenten Elektrotechniek.

Tijdens een speciale rondleiding keken de heren de ogen uit en was er veel herkenning. “Sommige lokalen zien er nog precies uit als vroeger”, zegt Henk Bekker. “Die kozijnen en die vloer herken ik nog!” roept Henk van Dok uit. In het technische lab is het echt een feest van herkenning. Huidige docent Patrick Berkmoes praat de oud-studenten bij over de huidige studieopdrachten en – projecten.

Van de vier studenten slaagde alleen Henk van Dok er niet in om de school af te ronden. “Ik kreeg de ziekte van Pfeiffer en dat ging niet snel over zodat ik direct in militaire dienst moest”. Het kwam goed met hem en ook met de andere studenten. Ze gingen allemaal ‘in de techniek’ aan de slag. Met grote projecten en met eigen ingenieursbureaus. De vrienden blijven elkaar na de studietijd zien en gaan regelmatig met elkaar op stap in binnen- en buitenland, ook vijftig jaar later nog.

In het Noordhollands Dagblad, editie Alkmaarse Courant verscheen het artikel ‘De ‘Pioniers’ van de Alkmaarse HTS zijn na vijftig jaar weer even terug op school’ (alleen toegankelijk voor abonnees).

Onderstaande foto is genomen vóór de coronacrisis

Aan het begin van het studiejaar kregen drie studenten de kans zich op het project Happy Pig te storten. “Bij de opleiding Dier- en Veehouderij hadden ze al een systeem bedacht”, zegt student Jos Ruijter. “Het moest aan een I-balk boven de varkenshokken kunnen bewegen en de biggen speelgoed aanbieden. En ze wilden er onder meer temperatuur, CO₂ en bewegingen mee meten. Wij kozen voor de uitdaging om iets te ontwerpen dat echt ging werken.”

Op bezoek in de varkensstal
“We gingen met elkaar brainstormen over het ontwerp en verdeelden de rollen”, zegt IJsbrand Koper. “Jos ging de PLC programmeren om het apparaat te besturen. Ferran Soebrata deed de programmering van de camera en de sensoren. Ik richtte me op de hardware en nam de leiding van het project op me. Dat betekende elke week een werkbespreking met onze docent en geregeld contact met de opleiding Dier- en Veehouderij om hun wensen af te stemmen. We gingen ook met zijn drieën naar de varkensstal in Noord-Brabant waar het apparaat zou komen. Zo kregen we een beter beeld van de situatie daar. En ook van de geur, eerlijk gezegd.”

Ontwerpen en programmeren
Terug bij Elektrotechniek in Alkmaar kregen de studenten alle benodigde materialen om hun ontwerp te gaan bouwen en programmeren in het practicumlokaal. “Het idee was om met de camera en de sensoren allerlei data uit te lezen in de stal”, zegt Ferran. “Zo wilden we bijvoorbeeld met de camera de beweeglijkheid van de biggen meten. Het zou kunnen zijn dat dit correleert met oor- en staartbijten. Hetzelfde kunnen we doen met de metingen van alle andere sensoren. Met ons apparaat kun je een drempelwaarde instellen zodat het automatisch in beweging komt en speelgoed aanbiedt aan de biggen om ze af te leiden.”

Flink puzzelen
Het was soms een flinke puzzel om het apparaat werkend te krijgen. “We zaten soms door te werken tot het practicumlokaal moest sluiten”, vertelt IJsbrand. Jos: “Een probleem was om de communicatie met de PLC goed te programmeren. Die programmeertaal was nieuw voor mij. De manier waarop de PLC codes uitleest, is een beetje apart. We hebben internet afgespeurd om de PLC goed te kunnen aansturen en van alles geprobeerd tot we eindelijk een instructie vonden. Toen hadden we ineens binnen 2 minuten de oplossing. Dat zijn mooie momenten.”

Extra functionaliteit
Eind januari was de projectpresentatie. “We kwamen eerlijk gezegd behoorlijk in tijdnood, omdat we op het laatste moment nog een functionaliteit moesten toevoegen”, zegt Ferran. “Het apparaat moest niet alleen precies boven het juiste varkenshok stil kunnen hangen, maar ook met speelgoed voor de biggen naar beneden gaan. We besloten hiervoor gebruik te maken van een magneet op de balk en een encoder op de katrol. Hierdoor was twee weken na de presentatie ons apparaat pas echt af.”

Als een echt bedrijf
De drie studenten kregen enthousiaste reacties, ook van de opleiding Dier- en Veehouderij. Die kunnen nu met het apparaat metingen doen voor het Happy Pig-project. “Het was heel tof om een bijdrage te leveren”, zegt Jos. “Ik kreeg het gevoel alsof ik al echt in een bedrijf functioneerde met een bepaald onderzoeksdoel en onze docent als leidinggevende.” Ferran vond de praktische aard van hun project heel fijn. “En vooral dat er echt iets met ons apparaat gedaan wordt.” IJsbrand heeft ook iets in zichzelf ontdekt. “Het leiden van projecten blijk ik erg leuk te vinden. Misschien wil ik me daar na mijn afstuderen meer op gaan richten.”

“Dit is het leukste klaslokaal van Nederland”, zo noemde een van de studenten hun eerste kennismaking met het dorp aan zee in september 2019. Het is een treffende omschrijving van het project THuisduinen2050 . Voor onbepaalde tijd zullen steeds nieuwe groepen studenten hier hun theoretische kennis in praktijk brengen om het ambitieuze plan van de inwoners waar te maken. Met THuisduinen2050 wil het dorp zelfvoorzienend worden en volledig overschakelen op duurzame energie.

Oplossingen ontwerpen in een kenniswerkplaats
Het ‘leukste klaslokaal’ is een zogeheten kenniswerkplaats, verduidelijkt Heleen Bouwmans, projectleider Onderwijs van TerraTechnica, een Noord-Hollands platform voor duurzame energie. “Hier komen studenten, bewoners, overheid en bedrijven bijeen om kennis te delen, oplossingen te ontwerpen, te toetsen en aan te scherpen. De studenten zijn daarbij aan zet. Elk halfjaar begint een nieuwe groep binnen de vier thema’s die aansluiten op de omgevingsvisie van Huisduinen: energie en duurzaamheid, voeding en gezondheid, infrastructuur en logistiek en zorg en welzijn. Met de verschillende opleidingen kan Inholland hier heel goed invulling aan geven.”

Landscape and Environment Management
Tommie Pot richt zich als vierdejaars student Landscape & Environment Management op het thema voeding en gezondheid. “We begonnen vorig jaar met een bootcamp waarbij we met alle studenten Huisduinen verkenden en bewoners interviewden. We wilden direct van hen horen wat hun behoefte was. Ze zeiden dat ze meer lokaal en biologisch voedsel wilden, meer sociale cohesie en zelfvoorzienendheid. Er was dus een plek nodig om dit voedsel te verbouwen.”

1 hectare voedselbos
Bij hun wandeling door de omgeving zagen de studenten de potentie van de Huisduiner polder als plek om voedsel te verbouwen. “We hoorden dat de openheid van de polder gehandhaafd moest blijven. Jeffrey Tesselaar van Zuivelboerderij Tesselaar vertelde ons dat 1 hectare op zijn terrein wel verbouwd zou mogen worden. Na een enquête onder bewoners over de gewenste manier van voedsel verbouwen en toen restauranthouder Jan Bronsema in een expertmeeting aangaf geïnteresseerd te zijn in lokale producten, werkten we het idee van een voedselbos uit.”

Gemeente enthousiast
Terug bij Inholland gingen Tommie en zijn medestudenten op zoek naar de haalbaarheid van het voedselbos. “We werkten ons plan uit in een ontwerp en zijn daarmee naar de gemeente Den Helder gegaan”, vertelt Tommie. “Ze reageerden heel enthousiast. Ook bijvoorbeeld omdat het bos een parkachtige omgeving kon worden waar bewoners elkaar kunnen ontmoeten.”

'Je doet er echt toe als student'
Tommie kijkt met plezier en trots terug op de afgelopen maanden. “We hebben echt iets kunnen betekenen voor het dorp en je hebt het gevoel er als student toe te doen. Je leert ook veel meer dan als je veilig op school blijft. Overleggen met bewoners, presenteren aan de gemeente: dat soort vaardigheden heb ik mezelf bijgebracht.”

'Heel fijn samenwerken met studenten'
Vanaf de aftrap is boer Jeffrey Tesselaar betrokken bij THuisduinen2050. “Ik vind het heel goed dat we met elkaar nadenken hoe we kunnen verduurzamen. Toen de studenten via een enquête vroegen of wij betrokken wilden zijn, reageerden we meteen positief. De manier van samenwerken en plannen smeden met studenten vind ik heel fijn. Het is super leerzaam voor iedereen en lekker praktisch. Toen studenten een plek zochten voor hun voedselbos, hebben wij een geschikte plek voor hen aangewezen. Of het bos ook rendabel zal zijn, weet ik niet. Ik geloof dat andere studenten dat gaan doorrekenen. Als een van de experts heb ik in het project ruimte om mijn inbreng te geven. Zo komen we met elkaar tot werkbare oplossingen.”

Onderzoek naar duurzame energie
Een grote opgave voor Huisduinen is om de energievoorziening te verduurzamen. “Hiervoor zijn heel wat oplossingen te kiezen”, weet student Elektrotechniek Sten Kortekaas: “We hebben onderzoek gedaan naar de mogelijkheden en die steeds afgezet tegen de wensen van de bewoners. Ook na de eerste kennismaking met hen zijn we teruggekeerd naar het dorp om ons plan van aanpak te presenteren. ‘Het gaat de goede kant op’, zeiden ze.”

'Echt de praktijk in duiken'
“Het is een leuke uitdaging”, zegt medestudent Dirk Tromp. “Je kunt als student echt de praktijk in duiken en een koppeling maken met de theorie die je hebt geleerd. Voordeel voor Huisduinen is dat wij, anders dan een commercieel bureau, heel open en breed naar hun vraagstuk kijken. We hebben geen financieel belang bij een bepaalde oplossing.”

Voorbeeld voor Nederland
Voor de 265 huishoudens stelden de studenten een combinatie van duurzame bronnen voor, plus een buffersysteem van verschillende soorten accu’s om de opgewekte energie later te kunnen gebruiken. “Hiermee hebben we gewoon een bijdrage geleverd aan het verduurzamen van het dorp”, zegt Sten trots. “Wie weet dat de rest van Nederland met belangstelling kijkt hoe Huisduinen dit doet.” Dirk: “Het is een enorme motivatie als mensen iets doen met jouw aanbevelingen. Van de interactie met hen heb ik veel opgestoken en ook in de manieren van onderzoek.”

Interprofessioneel werken
Projectleider Bouwmans merkt na een halfjaar de potentie van de kenniswerkplaats. “Tal van andere opleidingen kunnen aansluiten bij het project. Zo leren studenten interprofessioneel werken, precies zoals dat in het werkveld gebeurt. En behalve in Huisduinen zou Inholland dit concept op verschillende andere plekken in de Randstad kunnen openen.”

Verpleegkundige-in-opleiding Samira vindt het een meerwaarde om met Elektrotechniek samen te werken. “Als verpleegkundige ken je de technische mogelijkheden vaak niet. Dan kan het gebeuren dat je een oplossing bedenkt die helemaal niet kan, en dat is zonde van je tijd en energie. In deze opzet krijg je tijdens de brainstorm gelijk al feedback zodat je je kunt richten op een haalbare oplossing. Dankzij de e-healthdagen ben ik me veel bewuster geworden van de meerwaarde van andere vakgebieden. Je hebt elkaar nodig om tot een goede oplossing te komen.” Haar groepsgenoot Anouk, student Verpleegkunde, gaat zelfs nog een stap verder. “Alleen Verpleegkunde en Elektrotechniek bij elkaar is niet genoeg. Je zou er ook iemand bij moeten hebben voor de financiën of die verstand heeft van verzekeringen. En zo zijn er vast nog andere disciplines die van meerwaarde kunnen zijn bij het bedenken van een zorgoplossing.”

Buiten de eigen kaders denken
Toenemende vergrijzing en dreigende personeelstekorten; de problemen in de zorg maken de inzet van technische zorgoplossingen steeds belangrijker. “Er is technisch veel mogelijk maar dat sluit niet altijd aan bij de zorg. De zorg moet aangeven waar ze behoefte aan heeft.” En dat lukt alleen als je elkaar weet te vinden, aldus Ybranda. “Ik merk dat de studenten Verpleegkunde na de e-healthdagen meer out-of-the-box denken en ook buiten de eigen kaders van hun eigen opleiding durven te kijken. Ze betrekken sneller andere partijen bij hun oplossingen. Dat vind ik een goede ontwikkeling.”

Radartjes beginnen te draaien
In totaal gingen dit jaar ruim 400 eerstejaarsstudenten van de opleidingen Verpleegkunde (Amsterdam en Alkmaar) en Elektrotechniek (Alkmaar) in Alkmaar aan de slag met het bedenken van e-healthoplossingen. In een Hackaton-achtige werkvorm werkten ze in groepjes aan een oplossing voor een casus, bestaande uit een doelgroep, probleem en doelstelling. Kjell, student Elektrotechniek: “In het begin ging het over zorg en ziektebeelden, dat vond ik minder interessant. Voor mij werd het pas leuk toen we naar de oplossing gingen zoeken. Al gingen mijn radartjes al wel draaien toen mijn groepsgenoten van Verpleegkunde het probleem in beeld probeerden te krijgen. Dat heb ik wel geleerd, dat je voor een goede zorgoplossing die medische informatie gewoon nodig hebt.”

Over de schutting kijken
Het werken met e-health binnen diverse opleidingen zorgt ervoor dat toekomstige professionals leren van het belang van de ontwikkelingen op zowel zorg als technologisch gebied. Niels Gemen is als docent bij de opleiding Verpleegkunde bij de e-healthdagen betrokken. “De e-healthdagen brengen zorg en elektrotechniek bij elkaar. We bieden onze studenten de mogelijkheid om over de eigen schutting heen te kijken. Met mooie resultaten!” Hij doelt op de diverse oplossingen die na afloop van elk dagdeel aan elkaar worden gepresenteerd. “Het mooiste zou zijn als we na de e-healthdagen samen verder gaan met het uitwerken van de oplossingen. Nu gebeurt dat nog binnen de opleidingen afzonderlijk. Hoe kunnen we dit nog verder integreren? En wellicht ook nog andere opleidingen betrekken? Dan ontstaan er echt mooie dingen!”

Onverwachte combinatie die werkt
Cees Jeroen Bes is docent Elektrotechniek en begeleidt de groepjes waar nodig. “Onze studenten waren niet gelijk enthousiast. Verpleegkunde, wat moesten ze daar in hemelsnaam mee? Nu denken ze er anders over. Als techneut mis je de medische kennis, en de verpleegkundigen missen de technische bagage. Het is wellicht een onverwachte combinatie maar je vult elkaar aan, en hebt elkaar nodig als je op zoek gaat naar technische oplossingen in de zorg.” Dat heeft ook Ruben ervaren. De student Elektrotechniek was deelnemer in zowel oktober als december. “Na de vorige keer zijn we verder gegaan met onze oplossing: een technisch geavanceerd pillendoosje. Maar al snel liepen we tegen bepaalde vragen aan. Hoeveel pillen slik je eigenlijk? Waar moet het doosje aan voldoen? Toen hebben we achteraf contact gezocht met een van de studenten Verpleegkunde uit ons groepje. Wil je dat jouw oplossing echt werkt, dan heb je elkaar gewoon nodig.”