Voor veel collega’s én studenten blijft het werk van examencommissies onzichtbaar, terwijl ze cruciaal zijn voor de kwaliteit van ons onderwijs. Met deze serie laten we leden van examencommissies aan het woord – over wat ze doen, waarom het ertoe doet, en wat het hen oplevert. Aan het woord is Maria Borgers. Bij de opleiding Mondzorgkunde is zij naast docent ook voorzitter van de examencommissie.

Kun je kort iets vertellen over jezelf?
“Ik ben sinds 2020 werkzaam als docent bij de opleiding Mondzorgkunde. 
Daarvoor heb ik tien jaar met veel plezier gewerkt als mondhygiënist. Tijdens het begeleiden van stagiairs en het inwerken van nieuwe collega’s merkte ik dat het onderwijs goed bij mij zou kunnen passen. Nu kan ik bijdragen aan de ontwikkeling van toekomstige mondhygiënisten.”

Wat bracht je bij de examencommissie, en wat geeft jou energie?
“Mijn interesse in toetsing ontstond tijdens mijn BKE. Eind 2022 werd ik door een collega benaderd om lid te worden van de examencommissie. Een half jaar later werd ik voorzitter. Interessant zijn de verschillende taken bij de commissie en dat je kijkt naar de hele opleiding. Het is belangrijk om het overzicht te bewaren.”

“Een van de mooiste momenten vind ik de diploma-uitreiking: het moment waarop studenten hun diploma ondertekenen en echt klaar zijn voor het werkveld. Daar doe je het natuurlijk allemaal voor.”

Wat doe je concreet?
“Elke twee weken nemen we de belangrijke ontwikkelingen door en bespreken we verzoeken van studenten, zoals extra toetskansen, vrijstellingen of aanpassingen in het studieprogramma. Samen met de toetscommissie houden we zicht op toetsing. Daarnaast heb ik regelmatig overleg met het management en de curriculumcommissie.
Aan het begin van het studiejaar wijzen we examinatoren aan en voeren we steekproeven uit, bijvoorbeeld van afstudeerproducten. Meldingen van mogelijke fraude of onregelmatigheden onderzoeken we zorgvuldig.”  

“We werken volgens een jaarplan en ik schrijf na elk studiejaar een jaarverslag, waarin ik mij verantwoord wat we hebben gedaan en welke ontwikkelingen we zien. Door al onze taken borgen we de kwaliteit van toetsing en daarmee het diploma.”

Het onderwijs is volop in beweging. Hoe ervaar je dat als examencommissie?
“Op dit moment wordt het curriculum van Mondzorgkunde volledig geactualiseerd. Wij worden goed op de hoogte gehouden van de voortgang en denken mee. Zo worden wij samen met de toetscommissie betrokken bij keuzes rondom toetsvormen. Daarin nemen we de razendsnelle ontwikkelingen op het gebied van AI mee. Uiteindelijk moet natuurlijk aangetoond worden dat studenten het juiste niveau daadwerkelijk beheersen.”

Wat is voor jou het meest uitdagend in deze rol?
“Het is mijn verantwoordelijkheid om signalen en knelpunten tijdig aan te kaarten, bijvoorbeeld bij het management en commissies. Zeker in het begin vond ik dat niet altijd eenvoudig. Maar ik zorg ervoor dat ik met voldoende afstand en objectief naar een situatie kijk. Zo blijf ik gefocust op kwaliteit en verbetering. Sinds enkele jaren zijn taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden van management, commissies en verschillende functies binnen onze opleiding vastgelegd. Die duidelijkheid maakt het gemakkelijker om het gesprek met elkaar aan te gaan.”

Toetsing is meer dan controle: het raakt ook aan leren en ontwikkelen. Hoe vind jij de balans?
“Binnen onze opleiding kijkt de toetscommissie inhoudelijk naar elke toets. De examencommissie richt zich meer op het bewaken van het grotere geheel. Binnen de toetscyclus is de evaluatie een belangrijke stap. Juist dan hoor je wat studenten en docenten hebben ervaren. Dat geeft inzicht in wat goed werkt en wat beter kan. Ook voor ons is dat een leerproces. Daarnaast hebben we naast summatieve ook formatieve toetsen. Dit is heel waardevol, want studenten zien daarmee waar ze staan en waarin ze kunnen groeien.”

Wat zou jij aan collega’s willen meegeven die overwegen om zich aan te sluiten bij een examencommissie? Wat moeten ze weten, en wat kan het hen brengen?
“Je moet het leuk vinden om dingen zorgvuldig uit te zoeken en om situaties van verschillende kanten te bekijken. Zeker bij vermoedens van onregelmatigheden of bij complexe verzoeken. Wees ook niet verrast over hoeveel verschillende taken en verantwoordelijkheden je hebt. Maar juist dat maakt het werk zo leerzaam en afwisselend.”
“Ik denk dat ik door mijn werk binnen de examencommissie een betere docent ben geworden. Ik heb veel meer zicht gekregen op toetsing en op hoe alle onderdelen van de opleiding met elkaar samenhangen.”

“En wees niet bang als je nog niet precies weet wat er allemaal bij hoort. Je groeit erin, je leert onderweg en je krijgt ondersteuning van collega’s. Als het werk bij je past, kan het je ontzettend veel brengen, professioneel én persoonlijk.”

Tot slot: welk moment, besluit of inzicht is jou bijgebleven en laat goed zien waar jullie als examencommissie voor staan?
“Er is niet één concreet moment of besluit. Maar juist de manier waarop wij besluiten nemen, laat goed zien waar wij voor staan. We bekijken elke casus afzonderlijk en hebben oog voor gelijke behandeling en specifieke omstandigheden. Als iets niet volledig duidelijk is, zijn we proactief en winnen we advies in. We durven kritisch te zijn, ook naar onszelf en naar elkaar. Zo houden we elkaar scherp.”

“De studenten staan natuurlijk centraal. We denken met hen mee én hebben oog voor wat logistiek en organisatorisch realistisch is. Onze besluiten motiveren en onderbouwen we zo zorgvuldig mogelijk, zodat inzichtelijk wordt hoe wij tot ons besluit zijn gekomen. Die combinatie van kritisch zijn, meedenken en zorgvuldigheid typeert waar wij als examencommissie voor staan.”

Meer informatie over de examencommissie vind je op Weten & Regelen via Iris.

Voor veel collega’s én studenten blijft het werk van examencommissies onzichtbaar, terwijl ze cruciaal zijn voor de kwaliteit van ons onderwijs. Met deze serie laten we leden van examencommissies aan het woord – over wat ze doen, waarom het ertoe doet, en wat het hen oplevert.  Aan het woord is Janine Duivenvoorden naast haar werk als docent recht is zij voorzitter van de examencommissie recht en veiligheid. 

Kun je kort iets vertellen over jezelf?
“Vanaf 2001 ben ik werkzaam voor Hogeschool Inholland met name in de rol van docent recht. Daarnaast heb ik verschillende commissies, coördinatiefuncties en andere taken gedaan en ben ik sinds 2020 voorzitter van de examencommissie recht en veiligheid. Verder ben ik getrouwd en heb drie kinderen.” 

Wat bracht je bij de examencommissie, en wat geeft jou energie? 
"Bij de examencommissie komen verschillende gebieden samen, zoals toetsing aan de OER (onderwijs- en examenregeling, red.), maken van beleid en het voeren van juridische procedures. Precies wat mij aansprak vanuit mijn achtergrond als jurist. Ook kan ik mooi gebruik maken van mijn kennis van de verschillende opleidingen. Waar ik energie van krijg is dat ik in gesprek met studenten, vaak in beroepsprocedures, de studenten kan wijzen op de mogelijkheden die er nog open staan om tot oplossingen van problemen te komen. Vaak geeft dit studenten veel meer dan dat ze zich storten in de juridische procedure.” 

Wat doe je concreet?
“Digitaal behandelen we verzoeken van studenten. Het gaat dan bijvoorbeeld over extra kansen, vrijstellingen of studenten die het oneens zijn met een beoordeling. Bespreekgevallen behandelen we in onze vergaderingen. Ook overleggen met het management van de opleidingen en met andere commissies. We maken verder beleid en ondertekenen digitaal de getuigschriften (propedeuses en diploma’s) en als voorzitter behandel ik samen met een collega-lid de beroepszaken. Aan het begin van het studiejaar benoemen we de examinatoren en door het jaar heen checken we achteraf toetsen, stagedossiers en afstudeerdossiers.” 

Het onderwijs is volop in beweging. Hoe ervaar je dat als examencommissie?
“In de ruim 24 jaar dat ik werk voor Inholland heb ik al veel bewegingen meegemaakt. Daar zitten goede bewegingen bij, maar ook bewegingen die niet zo goed zijn bevallen. Voor de examencommissie is het belangrijk om de borging van de kwaliteit van toetsen goed in de gaten te houden. Dat is de toetssteen vanuit de WHW (wet hoger onderwijs, red.). De opleidingen die vallen onder de examencommissie recht en veiligheid zijn geen koplopers op het gebied van flexibilisering, onderwijs in labs en nieuwe toetsvormen. Dit betekent dat wij als examencommissie kunnen leren van andere examencommissies die hiermee omgaan.” 

“Daarnaast heeft de toetscommissie, die onder de examencommissie valt, een lerende houding. Dit betekent dat zij proactief onderzoek doen naar verschillende nieuwe vormen van toetsing en daar praktische oplossingen (bijv. checklists) voor bedenken. Leden van de examencommissie, die tevens docent zijn, zitten in de onderwijsontwikkelteams en kunnen zo tijdens het ontwerp van het onderwijs de examencommissie erbij betrekken. Tijdens het overleg met het management van de opleidingen is het onderwijsontwikkelproces ook een standaard agendapunt.” 

Wat is voor jou het meest uitdagend in deze rol?
“Over het algemeen gaat het contact tussen commissies en management van de opleidingen heel goed. We weten elkaar te vinden als dat nodig is. De examencommissie benoemt soms ook pijnpunten. Dat kunnen stevige gesprekken zijn, maar ik zie dat meer als dat we samen komen tot een betere werkwijze of verstandhouding.”  

“Een ander spanningsveld dat wij regelmatig tegenkomen is het balanceren tussen het belang van student (studeerbaarheid) en organiseerbaarheid voor een opleiding. Als examencommissie spannen wij ons in om beide belangen te wegen, maar daarin moeten soms moeilijke keuzes gemaakt worden. Daarom onderbouwen wij onze besluiten ook altijd zo navolgbaar als mogelijk.”  

Elke opleiding kent zijn eigen dynamiek en uitdagingen. Welke zie jij terug in jullie context, en wat heb jij daarvan geleerd?
“Onder de examencommissie recht en veiligheid vallen drie opleidingen met onder elke opleiding weer verschillende varianten (deeltijd, associate degree, hbo-master). Hoewel tenminste van elke opleiding er tenminste twee leden in de examencommissie zitten is het soms lastig voor de overige leden om de specifieke verzoeken helemaal te doorgronden. Aan de andere kant is het een voordeel omdat we good practices van de verschillende opleidingen kunnen delen met de andere opleidingen.” 

Wat zou jij aan collega’s willen meegeven die overwegen om zich aan te sluiten bij een examencommissie? Wat moeten ze weten, en wat kan het hen brengen?
“Bij de examencommissie komen veel zaken bij elkaar. Dat maakt dat je een spin in het web bent en met veel belangen moet omgaan. Maar ook belangrijk is dat je het belang van de student zelf in het oog houdt. Een mooie manier om met collega’s maar ook met studenten samen te werken!” 

Tot slot: welk moment, besluit of inzicht is jou bijgebleven en laat goed zien waar jullie als examencommissie voor staan?
“Bij de opleiding Integrale Veiligheidskunde moest er een hersteltraject ingegaan worden om de opleiding geaccrediteerd te krijgen. Samen met de opleiding is er een plan gemaakt en uitgevoerd. Dit was niet altijd even makkelijk en heeft veel tijd gekost. Achteraf gezien was dat het meer dan waard. Samen hebben we de schouders eronder gezet. De opleiding is geprofessionaliseerd en wij konden onze hand in het vuur steken voor de kwaliteit van toetsing.”   

Meer informatie over de examencommissie vind je op Weten & Regelen via Iris.

Voor veel collega’s én studenten blijft het werk van examencommissies onzichtbaar, terwijl ze cruciaal zijn voor de kwaliteit van ons onderwijs. Met deze serie laten we leden van examencommissies aan het woord – over wat ze doen, waarom het ertoe doet, en wat het hen oplevert.  Aan het woord is Patricia Wayling naast haar werk als docent aan de Pabo actief in de examencommissie voor die opleiding. 

Kun je kort iets vertellen over jezelf?
“Ik ben een van de ‘dino’s’ van het Pabo Inholland Rotterdam-team, zoals ik het zelf weleens noem. Tien jaar geleden ben ik hier begonnen als docent Engels. Ik ben van huis uit opgeleid aan de ALO én de pabo, en heb jarenlang voor de klas gestaan in het basisonderwijs.” 

Wat bracht je bij de examencommissie?
“Dat begon eigenlijk heel praktisch: ik wilde graag mijn baan uitbreiden. In 2015 kwam er een vacature vrij met examencommissiewerk erbij. Dat leek me interessant. Zo begon ik als locatielid voor Rotterdam, met als eerste taak het behandelen van casuïstiek en het opstellen van voorstellen.” 

“Inmiddels ben ik voorzitter en nog steeds lid namens Rotterdam. Dat betekent dat ik bijna drie dagen per week met examencommissiewerk bezig ben. De andere dagen werk ik als docent, begeleider en examinator.” 

Wat doe je concreet in jouw rol?
“Als locatielid behandel ik alle fraude- en onregelmatigheidsmeldingen van de locaties Den Haag, Rotterdam en Dordrecht. Dat betekent dat ik, wanneer er een vermoeden van fraude is, letterlijk in gesprek ga met de docent die het signaleerde, met de student zelf en soms met de praktijkplek. Die ‘Sherlock Holmes-momentjes’ helpen me tot een zorgvuldig besluit te komen.” 

“We werken met een fraudeladder, zodat we elke casus eerlijk en zoveel mogelijk gelijkwaardig beoordelen. Als voorzitter heb ik daarnaast veel contact met management, curriculumcommissie, kwaliteitsmedewerker en Juridische Zaken. En ik ben actief in een landelijk netwerk van examencommissies. Ook schrijf ik het jaarverslag en denk mee over de Onderwijs- en Examenregeling.” 

Het onderwijs is volop in beweging. Hoe ervaar je dat als examencommissie?
“Wij zitten midden in een grote curriculumwijziging. Ik ben juist voorzitter geworden omdat ik achter het concept sta: programmatisch toetsen, leren vanuit de praktijk en samen opleiden mét de praktijk. We werken bijvoorbeeld met externe examinatoren uit het werkveld. Dat vind ik enorm waardevol.” 

“Voor ons als examencommissie betekende deze verandering een flinke stap. We moesten meegroeien: van gefragmenteerd, summatief toetsen naar een meer holistische blik. Dat was best een uitdaging. Soms voel ik me binnen het team een beetje een voorloper, ik ben al langer overtuigd van deze richting. De trein waarin we nu zitten gaat wat mij betreft precies de goede kant op. En al ben ik dan niet de machinist, ik ben zeker een happy passenger. Uitstappen? Geen denken aan!” 

Kom je ook spanningsvelden tegen in je werk?
“Wij als examencommissie moeten, wettelijk verplicht, ons eigen management controleren. Terwijl we gewoon in dienst zijn van diezelfde baas. En dat wordt nog uitdagender als je bedenkt dat ik zelf ook deel uitmaak van het team dat ik op onderdelen moet controleren. Mocht het schuren, dan helpt de gedachte dat we allemaal het beste onderwijs willen voor onze studenten. Dat is onze gezamenlijke stip op de horizon.” 

Toetsing is meer dan controle: het raakt ook aan leren en ontwikkeling. Hoe zie jij die balans, en hoe probeer je als examencommissie daaraan bij te dragen?
“In een toets laten zien dat je iets kunt, is presteren, maar dat betekent nog niet dat je het ook echt geleerd hebt. Ons nieuwe curriculum vertrekt juist vanuit leren in de praktijk. Studenten ontwikkelen zich daar, en bij ons op de hogeschool leren ze welke kennis daarbij hoort en hoe die kennis in elkaar grijpt. Dat vraagt dus ook iets van hoe wij als examencommissie toetsen benaderen.” 

“Waar we vroeger vooral achteraf controleerden, schuiven we nu veel vaker aan bij beslismomenten over studenten. Niet om met een rood potlood klaar te zitten, maar om vanuit vertrouwen het gesprek te voeren. Ons oude motto was: ‘Vertrouwen is goed, controleren is beter’. Nu is het: vertrouwen is cruciaal, zéker als je ook de ruimte wilt om scherpe, ontwikkelingsgerichte vragen te stellen of aanbevelingen te doen.” 

Wat zou jij aan collega’s willen meegeven die overwegen om zich aan te sluiten bij een examencommissie?
“Het is niet per se een taak waar mensen meteen voor in de rij staan. Maar als het op je pad komt, kan het verrassend goed bij je passen. En als dat niet zo is, dan merk je dat gelukkig snel genoeg, en kun je besluiten om er niet verder in te investeren.” 

“Maar voor wie zich aangesproken voelt, komen vaak vanzelf bepaalde eigenschappen naar boven: rechtvaardigheidsgevoel, de behoefte om dingen goed en eerlijk te doen. Niet op individueel niveau alleen, maar vanuit het grotere perspectief van kwaliteitsborging.” 

“Wat je wel moet durven, is het ‘zorgen’ een beetje loslaten. Wij als onderwijzers, juffen en meesters, zijn van nature geneigd om te zorgen. Maar in de examencommissie balanceren we altijd op de grens tussen borgen en zorgen. Het vraagt dat je leert kijken naar de consequenties van je beslissingen voor álle studenten, niet alleen die ene casus voor je.” 

Kun je een voorbeeld geven van een moment waarop jullie als commissie het verschil maakten?
“Een paar jaar geleden wilde de opleiding dat studenten in het verkorte deeltijdtraject automatisch vrijstelling kregen voor onderzoeksvaardigheden op eindniveau, omdat ze al een hbo- of wo-opleiding hadden afgerond. Maar vrijstellingen verleen je niet zomaar: die zijn wettelijk gezien de verantwoordelijkheid van de examencommissie. Wij zijn toen kritisch gaan kijken: hadden deze studenten écht al onderzoekservaring op het vereiste niveau?” 

“Wat bleek: tot ongeveer 2012 werd op veel hbo-opleidingen nog geen volwaardig afstudeeronderzoek gedaan. Daarom hebben we onderbouwd dat alleen wo-studenten én hbo’ers die ná 2012 zijn afgestudeerd automatisch in aanmerking komen voor vrijstelling. Voor eerdere diploma’s beoordelen we het individueel, op basis van bewijs van onderzoeksvaardigheden. Zo waarborgen we de kwaliteit.” 

“Een ander voorbeeld is de invoering van een nieuwe toets voor de vaardigheid Nederlands. Met het verdwijnen van veel kennistoetsen in het nieuwe curriculum, vroegen wij ons af: hoe weten we nog zeker dat studenten voldoende parate taalvaardigheid hebben? Denk aan situaties in de klas waar je snel iets moet schrijven of corrigeren. De opleiding begreep dat en heeft daarop een gerichte toets ingevoerd. Zo dragen we ook bij aan de maatschappelijke verantwoordelijkheid van onze opleiding, want taalvaardigheid is simpelweg essentieel voor iedere leraar.” 

Meer informatie over de examencommissie vind je op Weten & Regelen via Iris.

Voor veel collega’s én studenten blijft het werk van examencommissies onzichtbaar, terwijl ze cruciaal zijn voor de kwaliteit van ons onderwijs. Met deze serie laten we leden van examencommissies aan het woord – over wat ze doen, waarom het ertoe doet, en wat het hen oplevert. We starten met Jurgen Klapwijk, docent én voorzitter van de examencommissies voor Tourism Management en Leisure en Event Management bij Inholland Rotterdam. 

Kun je kort iets over jezelf vertellen?
“Ik ben Jurgen Klapwijk, 55 jaar, en werk nu een aantal jaar bij Inholland als docent bij Tourism Management. Voordat ik hier begon, heb ik jarenlang in het toerisme gewerkt, onder andere als directeur van twee VVV-organisaties. Daarna heb ik de overstap gemaakt naar de communicatie, en werkte ik bij een bureau in Utrecht. Via gastcolleges ben ik ooit in aanraking gekomen met Inholland, en dat vond ik altijd heel leuk om te doen. Net voor corona kwam er ruimte om een vak op te pakken, dat groeide uit, en uiteindelijk ben ik fulltime in het onderwijs gestapt.” 

Wat heeft jou ertoe bewogen om in een examencommissie te stappen? 
“Er kwam een vacature voorbij en ik zat toen nog maar kort bij Inholland. Ik vroeg aan mijn teamleider: ‘Hoe zit dat eigenlijk, wat moet je daar allemaal voor doen?’ En die zei: ‘Dat zou eigenlijk best wat voor jou kunnen zijn.’ Uiteindelijk ben ik erin gerold, en zelfs meteen als voorzitter, wat vrij bijzonder is. Meestal begin je als lid, maar ik had al ervaring met voorzitterschappen en besturen. Wat me aanspreekt, is dat je vanuit die rol echt mee kunt denken over het bredere plaatje in het onderwijs.” 

Wat doe je als voorzitter van de examencommissie? 
“De hoofdtaak is het borgen van de kwaliteit van het diploma. Uiteindelijk moet je als student de deur uitgaan met de juiste bagage. We kijken naar de hele toetscyclus: toetsen we de juiste dingen, op het juiste niveau, en volgens de afgesproken kaders? Elke dinsdagmiddag hebben we een vast overleg. Daarin behandelen we bijvoorbeeld verzoeken van studenten, extra kansen, persoonlijke omstandigheden, en bespreken we ontwikkelingen in het onderwijs.”  “Als voorzitter ben ik ook het eerste aanspreekpunt richting andere commissies of het management. Je bent een beetje het gezicht van de commissie, en dat is prima.” 

Het onderwijs verandert snel. Hoe kijken jullie als commissie naar ontwikkelingen als flexibilisering en nieuwe toetsvormen?
“Die ontwikkelingen zijn heel belangrijk. De wereld verandert, dus ons onderwijs moet meebewegen. Maar: je kunt buiten niet veranderen als je binnen niet verandert. Zo is flexibilisering een mooi streven, studenten meer ruimte geven om zelf keuzes te maken, maar we moeten wel scherp blijven: voldoet dat nog aan de eisen die we stellen aan een afgestudeerde professional?” 

Wat vind je het meest uitdagend aan deze rol?
“Wij bedienen twee opleidingen, en die zijn behoorlijk verschillend. De ene werkt met grotere toetsblokken, de ander met kleinere. Dat vraagt veel afstemming en scherpte.” 

“Daarnaast verandert het speelveld continu. AI is daar een goed voorbeeld van. We moeten telkens opnieuw kijken: wat betekent dit voor het onderwijs, en voor de manier waarop we toetsen? Dat maakt het uitdagend, maar ook interessant.” 

Toetsing raakt ook aan leren en ontwikkeling. Hoe kijk jij daartegenaan? 
“Ik ben blij dat ik naast deze rol ook nog gewoon lesgeef. Dan zie je van dichtbij wat werkt in de praktijk. We zijn nu bezig met een verschuiving naar grotere, geïntegreerde toetsvormen – beroepsproducten. Dat vind ik een goede ontwikkeling, want het sluit beter aan bij hoe studenten straks in het werkveld moeten functioneren. En dan is het ook belangrijk dat wij als commissie waakzaam blijven en toetsen we wat we moeten toetsen. En doen we dat op het juiste niveau? Ik vind het belangrijk dat we als commissie meedenken en niet alleen afvinken. We moeten snappen wat er speelt, en dan mee kunnen bewegen zonder concessies te doen aan kwaliteit.” 

Hoe helpt de gezamenlijke visie op onderwijs en toetsing jou in je rol? 
“Die visie helpt als onderlegger, om keuzes op te baseren. Maar elke opleiding heeft natuurlijk zijn eigen dynamiek. We zijn geen eenheidsworst, en dat is ook goed – buiten is het ook geen eenheidsworst.” 

“Wat ik een mooi voorbeeld vind, is hoe we bij Tourism Management werken met authentieke beroepsproducten. Studenten pakken echte vraagstukken op, bijvoorbeeld van een touroperator of een gemeente. Dat sluit goed aan bij de visie én bij wat het werkveld van ons vraagt.” 

Wat is typisch aan jullie opleidingen, en wat leer je daarvan? 
“Zoals gezegd: Leisure en Tourism verschillen in structuur en toetsing. Dat maakt het soms zoeken, want je wil recht doen aan beide opleidingen.” 

“Wat ik geleerd heb, is dat je altijd scherp moet blijven: wat vraagt deze opleiding, wat vraagt het werkveld, en hoe houden we dat werkbaar én van goede kwaliteit?” 

Wat zou je collega’s willen meegeven die overwegen om lid te worden van een examencommissie? 
“Je krijgt echt een breder beeld van het onderwijs. Als docent zit je vaak in je eigen vakgebied, maar vanuit de commissie kijk je naar het hele speelveld.” 

“We zijn ook bezig met onze zichtbaarheid – bij studenten én collega’s. Soms hoor je nog: ‘O jee, dat moet naar de examencommissie.’ Terwijl we juist bestaan om mee te denken, dingen mogelijk te maken, en te zorgen voor gelijke kansen. Dus ik zeg: stap erin, en ervaar hoe leuk, interessant en waardevol het is.” 

Tot slot: kun je nog een mooi inzicht met ons delen? 
“Wat ik mooi vind, is dat we de afgelopen tijd meer zichtbaar zijn geworden. Collega’s weten ons beter te vinden, studenten ook. Dan zie je dat er dingen boven tafel komen die anders misschien onder de radar blijven.” 

“En ja, soms zijn er schrijnende situaties – studenten met heftige omstandigheden. Dan is het heel fijn dat je via de examencommissie kunt helpen om studeerbaarheid te behouden, zonder concessies te doen aan de kwaliteit. Daar doe ik het uiteindelijk voor.” 

Meer informatie over de examencommissie vind je op Weten & Regelen via Iris.