Tom Roozen is uitgeroepen tot Impact-docent van het Jaar 2026. De alumnus van de Pabo van Hogeschool Inholland Rotterdam ontving de landelijke onderscheiding tijdens Young Impact Day in AFAS Live in Amsterdam, waar ruim 6.000 jongeren bijeenkwamen om te laten zien hoe zij bijdragen aan maatschappelijke verandering.

Met de verkiezing waardeert Young Impact docenten die jongeren inspireren om in actie te komen voor een betere samenleving. Tom (derde van links op de foto) ontving de titel vanwege zijn bijzondere manier van lesgeven in het voortgezet speciaal onderwijs, waarbij de samenleving zelf een belangrijk onderdeel vormt van het leerproces.

In mei werd Tom al genomineerd als enige docent uit Rotterdam én als enige docent uit het speciaal onderwijs. Tijdens de uitreiking op 10 juni werd bekendgemaakt dat hij samen met Jaco Scheer van KSG De Breul in Zeist de titel Impact-docent van het Jaar 2026 mag dragen.

Leren in de samenleving
In zijn werk gebruikt Tom de stad als leeromgeving. Met zijn leerlingen bezoekt hij organisaties, bedrijven en maatschappelijke initiatieven. Door jongeren in contact te brengen met hun omgeving, ontdekken zij nieuwe talenten, bouwen zij zelfvertrouwen op en ervaren zij dat zij ertoe doen.

Die aanpak sluit naadloos aan bij de visie waarmee Tom enkele jaren geleden afstudeerde aan de Pabo van Inholland. Als deelnemer aan de eerste groep zij-instromers speciaal onderwijs viel hij tijdens zijn opleiding al op door zijn betrokkenheid, energie en de manier waarop hij voortdurend kansen creëerde voor zijn leerlingen.

Een bevlogen student en docent
Teamleider Dorien Uittenbogaard herinnert zich hem nog goed: “Het was eigenlijk nooit saai als je hem in de klas had.” Ook praktijkbeoordelaar Annemarie Datema zag zijn ontwikkeling van dichtbij. "Tom is zoals zijn leerlingen zeggen eigenwijs, maar met het hart op meer dan de juiste plek voor zijn leerlingen."

Zijn afstuderen werd beloond met een 9. In zijn eindbeoordeling werd onder meer benadrukt hoe hij onderwijs betekenisvol weet te maken vanuit de leefwereld van zijn leerlingen.

Verbonden met Inholland
Zelf kijkt Tom met veel waardering terug op zijn opleiding bij Inholland. "Mijn weg in het onderwijs is mede gevormd bij Inholland. De stap naar het onderwijs en de manier waarop ik nu werk met mijn leerlingen, vindt daar voor een groot deel zijn basis."

Ook na zijn afstuderen bleef Tom verbonden aan de hogeschool. Hij nodigde docenten uit op zijn school en liet zijn leerlingen kennismaken met het hoger onderwijs. Daarmee creëert hij kansen en perspectieven voor jongeren die niet altijd vanzelfsprekend toegang hebben tot dergelijke ervaringen.

Tijdens zijn nominatiecampagne benadrukte Tom dat de verkiezing voor hem vooral ging over de leerlingen voor wie hij zich iedere dag inzet. “Stem niet alleen op mij, stem op deze leerlingen, voor gelijke kansen.”

Lees ook ons interview met Tom over de overstap naar het onderwijs.

Waarom blijven meiden en vrouwen in wijken als Meerwijk-Schalkwijk achter in sportdeelname? Volgens onderzoeker Daphne Heemskerk van het Sport- en beweeglab Meerwijk ontbreken daarvoor de juiste voorwaarden. “Als die niet kloppen, is meedoen simpelweg geen optie.”

Het Sport- en beweeglab Meerwijk is een samenwerking tussen het lectoraat Kracht van Sport en Bewegen van Hogeschool Inholland, SportSupport Kennemerland, de gemeente Haarlem, Buurts en partners in de wijk. In dit living lab werken bewoners, studenten en professionals samen aan vraagstukken rond gezondheid, sociale cohesie en gelijke kansen. Doel is sport en bewegen voor iedereen toegankelijk te maken en daarmee mentale en fysieke gezondheid te stimuleren.

Binnen een van de programmalijnen onderzoekt Daphne waarom regulier sportaanbod voor veel meiden en vrouwen niet aansluit bij hun wensen en behoeften. En wat er nodig is om deze groep wel te bereiken. Het onderzoek wordt mede gefinancierd door de gemeente Haarlem en het Kenniscentrum Sport en Bewegen.

Juiste omstandigheden
“Het probleem is niet motivatie”, zegt Daphne. “Deze groep weet dat bewegen gezond is en wil ook graag sporten. Maar deelname valt of staat met passende voorwaarden. Als je inclusie echt serieus neemt, moet je soms accepteren dat groepen behoefte hebben aan een eigen setting. Anders blijven ze buiten beeld.”

De voorwaarden zijn concreet. “Vrouwen willen sporten met alleen andere vrouwen, zonder dat mannen kunnen meekijken. Daarnaast spelen praktische drempels een rol. Veel vrouwen kennen het aanbod niet of kunnen het niet vinden door taal- en digitale barrières. Ook betaalbaarheid speelt mee.” Er is wel passend aanbod, benadrukt ze, maar dat wordt niet altijd gevonden. “En dat geldt niet alleen voor vrouwen zelf, maar ook voor professionals in de wijk. Daar valt nog winst te behalen.”

Ladies only
Bij kickboksschool Bouzidi Gym, naast de Spaarnehal in Meerwijk, is dat passende aanbod er. Twee keer per week is er een ladies only-bokszakles met vrouwelijke trainers. Voor de les vertrekken de laatste mannen, daarna gaat de deur dicht. Binnen zijn alleen vrouwen. “Het begint bij een plek waar vrouwen zich veilig voelen en zichzelf kunnen zijn”, zegt eigenaar en voormalig professioneel kickbokser Mourad Bouzidi. “Wat ook helpt is dat veel vaders en partners mij kennen en weten dat het hier goed geregeld is.”

Die vertrouwensbasis zie je terug in de opkomst: per les doen zo’n vijfentwintig vrouwen mee en de vraag naar extra lessen is groot. Voor veel deelneemsters is het meer dan sport, het is ook een moment voor zichzelf en om elkaar te ontmoeten. Bovendien heeft bewegen een positief effect op het mentale welzijn. “Het is hier gezellig, we zijn onder vrouwen én het is om de hoek”, vertelt een deelneemster. “Daardoor kan ik elke week meedoen. Je bouwt zelfvertrouwen op en voelt je sterker, ook buiten de sportschool.”

Spin in het web
Wat maakt deze aanpak anders? “In het lab blijven inzichten niet op papier staan”, zegt Daphne. “Wat uit onderzoek naar voren komt, testen we direct in de praktijk en zetten we door.” Het motto? Niet praten over, maar met de mensen die hier wonen.

Ze is veel in de wijk te vinden, sluit aan bij bestaande groepen en brengt mensen en organisaties met elkaar in contact. “Weten mensen je eenmaal te vinden, dan komen ze zelf met vragen of ideeën. Zo ontstaan nieuwe initiatieven als vrijzwemmen, yoga, damesfitness en dans.” Het doel is uiteindelijk dat dit netwerk zelfstandig kan functioneren.

Vervolgonderzoek
De programmalijn met beweegactiviteiten voor meiden en vrouwen van het Sport- en beweeglab loopt door tot eind 2027. Het onderzoek naar de wensen, behoeften en barrières van vrouwen is afgerond en heeft al tot nieuwe activiteiten geleid. Maar over meiden is nog veel onduidelijk; dit onderzoek loopt daarom door tot juli 2026.

Daphne: “Voor vrouwen weten we wat werkt en wat daarvoor nodig is. Dat willen we straks ook voor meiden kunnen zeggen. Het voornemen is vanaf augustus 2026 de effecten van ingezette en in te zetten acties te bepalen in vervolgonderzoek.”

De praktijk vraagt soms om concessies, weet Mourad. Hij is afhankelijk van een klein team vrouwelijke trainers en van de locatie. “Door de geplande sloop van de Spaarnehal moeten we op termijn verhuizen. Als de kosten daardoor stijgen, komt het laagdrempelige karakter van de dameslessen in het gedrang.”

Ondersteuning
Het succes bij Bouzidi Gym onderstreept hoe belangrijk het is om goed te luisteren naar wat er in de wijk nodig is, vindt Haarlems wethouder sport Eva de Raadt. Zij kwam onlangs kijken bij een ladies only-les. “Voor mij is het uitgangspunt dat elke Haarlemmer kan sporten, ongeacht achtergrond, leeftijd of sekse. Als regulier aanbod niet werkt, moeten we uitzoeken wat wél werkt. Initiatieven zoals deze gym laten zien hoe een veilige en afgeschermde setting het verschil maakt. Dat verdient onze ondersteuning.”

De Regio Deal NHN richt zich op het verbeteren van brede welvaart in de regio. In totaal is € 65 miljoen beschikbaar, verdeeld over drie programmalijnen: Beter Leren, Beter Werken en Beter Leven. Projecten komen alleen in aanmerking voor subsidie als partijen uit verschillende domeinen samen optrekken. Zo worden verbindingen gelegd tussen de verschillende lijnen en tussen organisaties, die elkaar beter weten te vinden en aanvullen.

Één verhaal, één netwerk, één route
Binnen de lijn Beter Leren werken Inholland, het Talland College en Vonk nadrukkelijker samen als één beroepsonderwijscollectief. Damienne Leijen van Inholland, Fabian Koning van het Talland College en Catelijne Zandbergen van Vonk halen ideeën op binnen hun organisaties, stemmen die onderling af en bepalen welke initiatieven kansrijk zijn. Als programmalijnmanager begeleidt Catelijne initiatiefnemers bovendien bij het indienen van hun plannen.

In het begin was dat nog zoeken. Inmiddels is er een werkwijze ontstaan waarin de instellingen elkaar tijdig betrekken en goed zicht hebben op aanvragen. “We trekken steeds meer samen op en spreken dezelfde taal”, zegt Catelijne. “Met één verhaal, één loket en één netwerk wordt de route naar onderwijs en werk voor inwoners en werkgevers overzichtelijker en toegankelijker.”

Uitgaan van wat de regio nodig heeft
Dat is hard nodig, benadrukt Fabian. Noord-Holland Noord kampt met vergrijzing, arbeidsmarktkrapte en uitstroom van jongeren. Tegelijkertijd verandert werk razendsnel en vragen beroepen om nieuwe vaardigheden. In sectoren als zorg, techniek en logistiek stapelen vacatures zich op, terwijl werkzoekenden niet altijd de juiste aansluiting vinden. “Die mismatch kun je alleen samen oplossen”, zegt hij.

Onderwijs speelt daarin een sleutelrol. “Het gaat niet meer alleen om het opleiden van 16-, 17-jarigen voor een beroep dat ze veertig jaar lang uitoefenen”, legt hij uit. “Het draait erom mensen te helpen zich hun hele leven te blijven ontwikkelen en zo duurzaam inzetbaar te blijven. Daarom zoeken mbo en hbo, onderwijs en bedrijfsleven elkaar op, over grenzen en doelgroepen heen.” Dat krijgt vorm in flexibel en modulair onderwijs, duidelijke leerroutes en trajecten die direct aansluiten op wat de regio vraagt.

Onderdeel van de oplossing
Samenwerking vraagt ook om scherpte in keuzes. Bij aanvragen van partners kijken de onderwijsinstellingen kritisch of een project bijdraagt aan de regio, past bij hun rol en of het uitvoerbaar is. “Wij willen onderdeel zijn van de oplossing, niet alleen van de uitkomst”, zegt Damienne. “Dat betekent dat we vanaf het begin meedenken, maar ook eerlijk zijn over wat we wel en niet kunnen waarmaken.”

“Die houding vergt soms geduld van partners, maar zorgt er ook voor dat het onderwijs als serieuze en betrouwbare partner wordt gezien. En het mooie is: of je nu met Inholland, Vonk of het Talland College spreekt: de lijn is hetzelfde.”

Samen bouwen aan de praktijk
Hoe dat er in de praktijk uitziet, blijkt uit projecten die vanuit de Regio Deal worden opgezet. Een veelbelovend voorbeeld is FlexMatch. Dit initiatief brengt in kaart wat iemand kan, wil en nodig heeft voor werk, en vertaalt dat naar passende leertrajecten. Soms over meerdere onderwijsinstellingen heen. “Het kan straks zomaar zijn dat iemand modules volgt bij Vonk, het Talland College én Inholland”, zegt Fabian. “Zo werk je stap voor stap toe naar een nieuw beroep.

Die werkwijze zie je ook terug in andere initiatieven. Sommige worden gezamenlijk opgepakt, zoals Entree NH, waarin het Talland College en Vonk samenwerken aan een inclusieve arbeidsmarkt. Andere projecten komen vanuit één instelling, maar sluiten aan op dezelfde regionale opgaven, zoals Logmotion rond transport en logistiek of Food Next van Inholland, een fieldlab waarin bedrijven, kennisinstellingen en overheden samenwerken aan innovaties in voedselproductie, circulariteit en digitalisering. Daarbij wordt telkens gekeken hoe andere partners kunnen aansluiten.

Ook op technologisch vlak wordt samengewerkt. Door gezamenlijk te investeren in toepassingen als XR, VR en immersive learning hoeven instellingen niet allemaal afzonderlijk hetzelfde te ontwikkelen. “Door kennis en faciliteiten te delen, kunnen lerenden ervaring opdoen met technologie die straks het verschil maakt in hun werkveld”, aldus Damienne.

Samen vooruit
De beweging is ingezet. Onderwijs en arbeidsmarkt groeien naar elkaar toe, met één gezamenlijke ambitie: een regio waarin iedereen mee kan doen en talent zich kan ontwikkelen. Ook in de samenwerking worden duidelijke stappen gezet. “We opereren steeds minder als losse eilanden en meer als partners met een gezamenlijke opdracht”, zegt Damienne.

Volgens Fabian vraagt dat om blijvende verandering. “Die manier van samenwerken moet overal landen. Niet alleen aan de bestuurstafel, maar juist ook binnen de organisaties zelf.” Heldere communicatie en betrokkenheid van collega’s zijn daarbij onmisbaar.

Voor Catelijne zit de grootste winst in wat er al staat. “We bouwen aan een netwerk dat ook op lange termijn blijft bestaan. Niet alles lukt meteen; soms moeten plannen worden aangescherpt of opnieuw ingediend. Maar we gaan vooruit. En met elke stap wordt zichtbaarder wat samenwerken echt oplevert.”

Frank Lommers, locatiedirecteur van Hogeschool Inholland Alkmaar, is uiteraard een trots man. “Het is een geweldige beloning voor de inzet van alle teams en studenten en het geeft aan dat het goed zit met de kwaliteit van ons onderwijs. Overigens scoren ook andere opleidingen heel goed, sommige komen net een paar tienden tekort om het predicaat Topopleiding te krijgen. Nu is dat op zichzelf overigens geen doel, want we werken elke dag aan het verbeteren van ons onderwijs zodat de studenten het maximale uit zichzelf halen en, zoals wij zeggen, skills voor het leven ontwikkelen.”

Nauwe samenwerking
“Het mooie vind ik dat beide Associate Degrees zijn ontstaan vanuit de vraag van bedrijven en organisaties in de regio, mede wegens krapte op de arbeidsmarkt. Er zijn wel cursussen en trainingen, maar er was een tekort aan veelomvattende, verdiepende opleidingsmogelijkheden voor hun medewerkers. Deze opleidingen zijn dan ook ontwikkeld in nauwe samenwerking met het werkveld en ook nu nog is ‘de praktijk’ nauw betrokken bij beide opleidingen. Geweldig dus dat deze Ad’s als Topopleiding zijn aangemerkt. Dat is goed voor Alkmaar en omgeving, voor onze hogeschool en natuurlijk vooral een groot compliment voor de collega’s en de studenten – want zíj maken die topopleiding.”

De Ad Sociaal Werk is, zoals teamleider Pascal Milhous het omschrijft: “Een deeltijdopleiding voor werkende professionals in de gehandicaptenzorg, die zich graag verder willen ontwikkelen.” De opleiding is relatief jong: in februari 2024 startte de eerste groep, inmiddels volgen zo’n 100 studenten de tweejarige opleiding. Pascal: “In de zorg nemen zowel de vraag als de complexiteit toe. Het vergroten van zelfregie staat centraal en het zogenoemde ‘multidisciplinaire samenwerken’ neemt een grotere rol in. De vraag naar gespecialiseerde professionals is dan ook groot, deze Ad biedt mensen die al in het werkveld actief zijn de kans om zich daarin te ontwikkelen.”

Meer uitdaging
Eén van die ‘student-professionals’ is Kirsten Monné. Zij is bij De Hartekamp Groep werkzaam als senior lid van het specialistisch wijkteam Beverwijk/Heemskerk. “Ik vind het belangrijk mezelf te blijven ontwikkelen, te blijven leren. Na veertien jaar zocht ik meer uitdaging en ben ik van Wonen overgestapt naar het Specialistische Wijkteam. De ene keer begeleid ik een gezin met een dochter met autisme, de andere keer een jongen met een licht verstandelijke beperking en verslavingsproblemen. Deze nieuwe rol betekende voor mij een heel andere manier van werken, een andere wereld. Ik heb veel meer te maken met andere instanties en doorverwijzers.”

“Vooral in het werken met gezinnen met kinderen miste ik bepaalde kennis. Het was de praktijkopleider bij De Hartekamp die me op deze opleiding bij Inholland wees. Die sluit heel mooi aan, vooral door de specialisatie in de gehandicaptenzorg, waar we met steeds complexere casuïstiek te maken hebben. Het feit dat het geen vier- maar een tweejarige opleiding was, trok me de drempel over. Het is niet niks om naast werk en gezin een studie te gaan volgen, maar ik krijg er energie van. We hebben een fijne klas, met veel mensen uit het veld. We wisselen veel ervaringen uit en dat is echt een meerwaarde. Het mooie vind ik dat ik de kennis die ik hier opdoe, meteen de volgende dag kan toepassen in de praktijk.”

Autonomie en vrijheid
Ook de Ad Maintenance is sterk praktijkgericht, zo zegt teamleider Hugo Verlaat: “Net als bij de Ad Sociaal Werk, is er in de opleiding veel flexibiliteit om in te spelen op de behoefte en werkomgeving van de studenten. In het begin is de opleiding vrij gestructureerd, dus een vast programma met basiskennis en -vaardigheden. Daarna hebben studenten veel autonomie en vrijheid in het bepalen van het doorlopen van het onderwijsprogramma: in tempo flexibel en afhankelijk van de opdracht waar ze aan werken. Dat zijn beroepsauthentieke opdrachten waarmee hun leeruitkomsten worden aangetoond. Studenten geven dit vorm met beroepsproducten waar de opdrachtgevers zich in herkennen. In de vorm van ‘learning labs’ vindt verder veel kennisuitwisseling plaats en bespreken we zaken waar onze studenten in de praktijk tegenaan lopen. Dat maakt dat de opleiding direct relevant is en aansluit bij hun dagelijkse werk.”

“De voltijds-Ad is een goede brug voor studenten die al een relevante mbo-4-diploma op zak hebben, of voor havisten en vwo’ers die praktijk en theorie willen combineren. Terwijl de deeltijd de kans biedt voor mensen die al in een technische omgeving werken, bijvoorbeeld met productiemachines, civiele installaties, wapensystemen bij een technische dienst, waterzuiveringsinstallaties, enzovoorts. Hier ontwikkelen zij zich verder door dieper in te gaan op de theorie en theoretische modellen ten behoeve van beschikbaarheidsverbetering. Én verbinden hieraan de praktijk door vast te stellen wat ‘het juiste is om te doen’ voor het onderhoud binnen de technisch omgeving van de organisatie. Bijvoorbeeld met betrekking tot voorraadbeheer, of in het voorspellen van de levensduur en vervanging van machines en machineonderdelen. Daarbij zijn de deeltijd- en voltijdopleiding aan elkaar verbonden, wat als extra waarde met zich meebrengt dat startende en ervaren professionals vanuit verschillende generaties met elkaar in aanraking komen en van elkaar leren en ook zichzelf te waarderen.”

Goed arbeidsperspectief
“Ik werk zelf relatief kort als teamleider bij Inholland, maar één van de dingen die me opvalt is dat studenten veel aandacht krijgen en dat zij zowel kennis als begeleiding krijgen aangeboden, precies op het moment dat zíj dat nodig hebben. In de tijd dat de studenten op school zijn, hebben we ruimte om een relatief grote groep docenten in te zetten. Met dus die grote vrijheid om zelf de opleiding in te vullen. Er is vanuit het werkveld grote behoefte aan veelzijdige onderhoudsengineers die én in de praktijk kunnen werken én de vaardigheden hebben om onderhoud te plannen, coördineren en te begeleiden. In die zin is de bekroning als topopleiding een enorme opsteker, die hopelijk ook een positief effect heeft op de instroom, want het is een hele interessante opleiding met een heel goed arbeidsperspectief.”

De opleiding Sportkunde bestaat twintig jaar. Het werd op 20 januari gevierd tijdens het Sportkunde-congres waar studenten, alumni, docenten en werkveldpartners samen kwamen voor een dag vol verdieping, ontmoeting en reflectie. Van leefstijl en aangepast sporten tot vitaliteit, gezondheidsmanagement en maatschappelijke impact: theorie en praktijk raken elkaar voortdurend en komen soms letterlijk in beweging.

Voeding en leefstijl zijn belangrijke onderdelen van de opleiding. In zijn openingslezing laat voedingswetenschapper Coen Dros (Erasmus MC) zien hoe belangrijk het is om beweringen hierover uit (sociale) media kritisch te beoordelen. Hij leert deelnemers hoe je nagaat of claims wetenschappelijk worden ondersteund. Ook Eva Creuzberg en Jellie Zuidema, onderzoekers bij Inholland, stellen een kritische vraag: hebben we wel extra eiwitten nodig in ons dagelijks dieet? Zij laten deelnemers kennis maken met verschillende – soms onbekende – eiwitbronnen.

Aangepast sporten: keuzevrijheid en serieus genomen worden
Indringend is de workshop over aangepast sporten, met bijdragen van atleet Iris van Loon en Inge van Liefland van Stichting het Gehandicapte Kind. Iris: “Ik wilde en kon veel meer, maar een sportvereniging vinden is ingewikkeld als een prothese hebt. Afwijzingen van verenigingen doen echt iets met je zelfvertrouwen.” Haar verhaal maakte duidelijk dat inclusie niet gaat over apart aanbod, maar over keuzevrijheid en maatwerk. Ook Inge benadrukt dat inclusief sporten vraagt om een andere mindset én een stevig netwerk van sportaanbieders, gemeenten en ondersteunende organisaties.

In de workshop hydrotherapie laat oefentherapeut Femke Jansen zien hoe bewegen in warm water mensen met pijnklachten, mobiliteitsproblemen of chronische aandoeningen kan ondersteunen.

Werken aan vitaliteit
Sportkunde gaat ook over gezondheidsmanagement en vitaliteit. Dr. Paul Kuijer (Amsterdam UMC) toont aan hoe kleine, praktische interventies grote impact kunnen hebben. Met zijn ‘beweegsnacks’ – korte beweegmomenten van vijf tot tien minuten – maakt hij duidelijk dat duurzame inzetbaarheid niet ingewikkeld hoeft te zijn.

Femke Verkerk-Venema, uitgeroepen tot Vitaliteitsmanager van het Jaar en alumnus van Sportkunde, laat zien hoe zij bij BAM werkt met het Huis van Vitaliteit. Vitaliteit gaat daarbij verder dan fysieke gezondheid en omvat ook mentale belasting, financiële zorgen en mantelzorg.

Alumni Sam van den Berg en Nick Groot benadrukken dat vitaliteit alleen werkt wanneer deze aansluit bij de cultuur van een organisatie.

Sport en maatschappij: impact maken
De middagsessie Sport & Maatschappij gaat over maatschappelijke impact. Evert van Rest, onderzoeker bij het lectoraat Kracht van sport en bewegen, benadrukt dat de maatschappelijke waarde van sport en bewegen inmiddels ruimschoots is aangetoond, maar dat niet iedereen daarvan profiteert. Sportverenigingen zijn vaak nog onvoldoende toegankelijk voor diverse doelgroepen.

Living labs in onder andere Haarlem Meerwijk en Zaandam laten zien hoe het anders kan: door inwoners zelf te betrekken bij het ontwikkelen van aanbod en hen eigenaar te maken van initiatieven. Okrah Donkor, oprichter van Triple Threat, benadrukt het belang van verantwoordelijkheid en communityvorming: “Give them the keys to the gym.” Vierdejaarsstudenten lieten in hun workshops zien hoe zij persoonlijke ervaringen, wetenschappelijke inzichten en concrete beleidsvoorstellen weten te verbinden.

Méér dan een jubileum
Tussen de sessies door was er volop ruimte voor ontmoeting. In de foyer spraken studenten, alumni, docenten en werkveldpartners elkaar. Denny Rijk, manager Opleiding bij Sportkunde: “Het Sportkunde-congres laat zien waar twintig jaar Sportkunde voor staat: denken én doen, wetenschap én menselijkheid, ambitie én aandacht. Niet als eindpunt, maar als stevig fundament voor de volgende twintig jaar.”

Het is een dagelijks terugkerende vraag voor velen: hoe zet je een maaltijd op tafel die zowel lekker als gezond is? Robin van den Berg voegt daar nog een derde ingrediënt aan toe: duurzaam. Want met zijn lectoraat Food, Health & Technology wil hij zich inzetten voor een versnelde transitie naar een duurzaam voedselsysteem met behulp van technologische innovaties. In zijn met enthousiasme doordrenkte lectorale rede schetste hij zijn plannen en diste hij enkele smaakvolle voorbeeldprojecten op, waarvan een groep studenten de toehoorders daadwerkelijk iets gezonds, duurzaams en lekkers lieten proeven.

Zonder spiekbriefjes en met een bewonderingswaardig gemak neemt Robin de goedgevulde zaal in Hogeschool Inholland Amsterdam mee in zijn lectorale rede. Ook al heeft hij geen enkele onderwijskundige ervaring, hij voelt zich helemaal op zijn plek in onze hogeschool, zo vertelt hij. Met zijn ruime ervaring in wetenschappelijk onderzoek en productontwikkeling in de voedselindustrie is Robin een lector met een missie. “Met het lectoraat Food, Health & Technology richt ik me op de volgende onderzoeksvraag: hoe en waar kunnen technologische innovaties op het gebied van voeding de transitie naar een duurzamer voedselsysteem ondersteunen en versnellen.”

Transitie van dierlijk naar plantaardig
Voor Robin staat het buiten kijf dat we aan een duurzamer voedselsysteem moeten werken. “Door groei van de wereldbevolking is 56 procent meer voedsel nodig. Tegelijkertijd is er geen ruimte om meer land te gebruiken voor voedselproductie en moeten we de uitstoot van broeikasgassen omlaag zien te krijgen. De enige manier om dit voor elkaar te krijgen, is inzetten op technologische innovatie en op de transitie van dierlijke naar plantaardige eiwitten. Hiervoor is samenwerking vereist in de voedselproductieketen. Van producent tot consument: iedereen heeft een rol in de transitie.”

Praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking
Naast samenwerking binnen de keten pleit Robin voor een praktijkgerichte aanpak. Dat verklaart mede zijn enthousiasme als kersverse lector. Want bij Inholland ligt immers de focus op praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking, zowel binnen als buiten onze hogeschool. Door deze samenwerking en met praktijkgericht onderzoek wil Robin werken aan drie waarden van voedsel. “Het moet én gezond én duurzaam én lekker zijn. Want als de smaak niet op orde is, wordt gezond en duurzaam voedsel niet geaccepteerd.”

Duurzame en gezonde voedselkeuzes
De transitie naar een duurzaam voedselsysteem is een te groot onderzoeksgebied voor het lectoraat. “Om echt impact te kunnen maken richten we ons op specifieke deelgebieden”, zegt Robin. “Het eerste gaat over duurzame en gezonde voedselkeuzes. Binnen dit thema doen we bijvoorbeeld consumentenonderzoek en onderzoek naar gezond en duurzaam voedselaanbod.” Een mooi voorbeeldproject is Aan tafel: een wijkkeuken als gezond, duurzaam en sociaal knooppunt waarin samen wordt gewerkt met het domein Gezondheid, Welzijn & Sport.”

Van dierlijk naar plantaardig
Het tweede deelgebied gaat over de eiwittransitie van dierlijk naar plantaardig. “Hier letten we op smaak, gezondheidsvoordelen en een duurzaam voedselsysteem”, zegt Robin die verder vertelt over het opzetten van het Fieldlab Food Processing & Handling, een samenwerking met het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica, het mkb-netwerk TechValley en mbo-instelling Vonk.

Voorkomen van voedselverspilling
Ook het derde en laatste thema van het lectoraat vereist samenwerking: het voorkomen van voedselverspilling. Want hoe kun je, naast het voorkomen van afval, de reststroom van een ander omzetten tot een nieuw voedselproduct? Een mooie oplossing komt van een van de studententeams dat deelnam aan de minor Food Challenge Ondernemen. Matthijs (Technische Bedrijfskunde), Nina, Toméu en Terri (alle drie Food Commerce & Technology) kreeg de uitdaging om een duurzaam, gezond en lekker product te ontwikkelen als voorbeeld voor de switch van dierlijk naar plantaardig. Met hun studentenbedrijf Maniteto’s ontwikkelden zij reepjes knolselderij met shoarmasmaak. Daarmee pakken ze ook voedselverspilling aan, omdat ze hun snack maken van afgedankte knolselderij.

Belangrijke rol voor studenten
“Met projecten zoals Maniteto’s tikken we het liefst alle boxen aan”, zegt Robin. “We gaan voor duurzame en gezonde voedselkeuzes, zetten in op de eiwittransitie en willen voedselverspilling voorkomen.” Een voorwaarde is dat studenten een rol krijgen in de projecten. “Door hen te betrekken leren ze wat er speelt in het werkveld. En door veel mooie projecten te draaien en daarmee naar buiten te treden kunnen we weer nieuwe studenten werven om verder te werken aan de transitie.”

Duurzame en veerkrachtige samenleving
“Samen eten verbindt”, zegt Jeroen van den Berg, voorzitter a.i. van het college van bestuur van Inholland, na afloop van de rede. “En dat verbindende element komt terug in wat Robin bij Inholland doet: onderzoek, onderwijs en praktijk met elkaar verbinden. Het lectoraat sluit bovendien aan bij transitie naar een duurzame, veerkrachtige samenleving waar we ons als hogeschool voor inzetten. Het gaat over kansengelijkheid door te werken aan gezond, duurzaam, lekker én betaalbaar eten, over een gezonde leefomgeving en over een verantwoorde economie waarin we rekening houden met de natuur en toekomstige generaties.”

Smakelijke borrel
Ter bekrachtiging van Robins installatie als lector overhandigt Jeroen hem een draagteken; een kunstwerk dat eveneens staat voor samenwerking en verbinding. En dan is het tijd voor de netwerkborrel met uiteraard de innovatieve snack van de studenten van Maniteto’s. Immers: the proof of the pudding is in the eating. Het blijkt niet alleen een gezonde en duurzame snack, maar ook zeer smakelijk.

Heb je de lectorale rede gemist? Bekijk de rede hier of bekijk de sfeerimpressie.

AI als e-bike voor het brein? Alleen als wij in de driver’s seat blijven! Dat was de kern van keynote van docent-onderzoeker Toon Otten tijdens onze Onderwijsinspiratiesessie van de Master Leren en Innoveren. Vanuit zijn onderzoek voor de lectoraten Studiesucces en Finance & Accountancy liet hij zien hoe AI ons denken kan versterken, maar ons óók kan afvlakken en zelfs cognitieve schuld kan veroorzaken, wat nadelig is voor het lerend vermogen. 
 
Dat laatste sluit aan bij recent onderzoek van MIT, dat laat zien dat te veel vertrouwen op AI kan leiden tot denkuitstel en verlies van eigen denkkracht. Alles hangt dus af van hoe bewust we AI inzetten. Toon werkt aan een eigen AI-assistent die juist is ontworpen om cognitieve schuld te voorkomen. De assistent activeert zowel  alpha- en beta-denken door o.a. socratische vragen en scaffolding. De eerste resultaten van de pilot bevestigen onze hypothese: gebruikers bouwen merkbaar minder en soms geen cognitieve schuld op. Toon zet deze assistent al in tijdens zijn lessen voor de AD Finance.

Menselijke lagen geven betekenis
Waar AI puur logica volgt, beschikken wij mensen over iets dat geen enkele robot heeft: intuïtie, gevoel, ruis, serendipiteit en zelfs vergissingen die tot nieuwe ideeën kunnen leiden. Precies die menselijke lagen geven betekenis en bepalen kwaliteit. De uitdaging is om actief te schakelen tussen analytisch (β) en intuïtief (α) denken en bewust te kiezen wanneer AI mag meedenken en waar we eerst zelf moeten vertragen.

AI-geletterdheid = AI-Basisbegrip + Vakkennis & Context + Prompting Skills + Kritische Validatie & Moed!
Toon benadrukte dat AI-gebruik geen technische vaardigheid is, maar een denkvaardigheid. Het vraagt om durven vertragen, scherp formuleren én de moed om AI te corrigeren wanneer intuïtie of expertise iets anders zeggen. Dit begrip van moed resoneerde sterk bij de aanwezige MLI-ers en alumni, omdat het raakt aan onze opgave om bedachtzaam te innoveren en duurzame impact te realiseren in onze eigen praktijkcontexten.

De sweet spot: AI als co-piloot met de mens in de driver’s seat
Toon nodigde ons uit om bewust te schakelen tussen alfa en beta. Om te vertragen in plaats van overslaan. Ook wees hij ons erop dat we onze alfa-kant meer kunnen toelaten door bijvoorbeeld de natuur in te gaan of muziek aan te zetten.  AI wordt dan geen vervanging van het denken, maar een manier om beter te blijven denken. 
Een co-piloot dus, met de mens aan het stuur.

Meedoen aan het onderzoek?
Onderzoekers Toon en Etienne Boots van het lectoraat Studiesucces zoeken professionals in onderwijscontexten die willen bijdragen aan vervolgonderzoek naar:

• AI-geletterdheid
• Cognitieve schuld
• Conversational AI.

Wil je meedoen of meer weten? Mail dan naar: toon.otten@inholland.nl

Aan iedereen die erbij was: dank voor je aanwezigheid! 
En Toon: dank voor de inspiratie!
 

Gezondheid en welzijn hebben alles met elkaar te maken, zeker als het gaat om preventie. Want een goede sociale omgeving helpt om fysieke en mentale problemen te voorkomen. Tijdens het najaarsevent van het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn op 24 november brak keynotespreker Carla Kolner daarom een lans voor ‘rechtvaardige preventie’ voor mensen in een kwetsbare (sociaal-economische) positie. Het is precies waar het Centre of Expertise (CoE) zich op richt in uiteenlopende praktijkgerichte onderzoeksprojecten. Elf ervan passeerden de revue.

Gonneke Willemsen is directeur van het domein Gezondheid, Sport en Welzijn en bestuursvoorzitter van het CoE. Ze is blij met het instellen van de CoE Programmaraad. Daarin denken en praten partners uit het werkveld mee over het CoE-programma. “We brengen kennisinstellingen, praktijkpartners, bedrijven, overheidsorganisaties en burgers actief samen om kennis te delen, te ontwikkelen en te verspreiden. We willen een langdurige samenwerking aangaan om zo de belangen van cliënten mee te nemen en impact te maken met onderzoek. Daarbij hebben we vooral aandacht voor mensen in kwetsbare posities.” Dit komt later duidelijk naar voren als dagvoorzitter Niels Hermens, bestuurslid van het CoE en lector Empowerment en Professionalisering, het podium geeft aan onderzoekers om hun projecten te pitchen.

Gezonder leven én kwaliteit van leven
Maar eerst is het woord aan keynotespreker Carla Kolner, programmacoördinator Samenspel Sociaal Gezond bij Hogeschool Utrecht. Ze deed promotieonderzoek naar de vraag hoe het sociaal domein en de (publieke) gezondheidszorg beter kan samenwerken voor preventie bij mensen in kwetsbare posities. “Juist zij hebben veel baat bij preventie.”

Ze constateert een mismatch tussen de benaderingen van beide domeinen. “De gezondheidslogica is gericht op langer en gezonder leven. Maar bij welzijn ligt de focus op de kwaliteit van (samen)leven. Taal, begrippen en werkwijzen verschillen daardoor.”

Gelijkheid en sociale kwaliteit
Carla pleit voor meer interdisciplinaire samenwerking in preventie waarbij er zowel aandacht is voor gezondheid als voor sociaaleconomische factoren. “Preventie, gelijkheid en de sociale kwaliteit van de samenleving moeten samengaan. Mensen hebben een goede sociale basis nodig. Een sociale infrastructuur die goed functioneert redt levens.”

Meer interdisciplinaire samenwerking
Jasmijn Holla, lector Kracht van Sport en Bewegen en bestuurslid van het CoE ziet al een toenemende samenwerking tussen het sociaal en het zorgdomein. “Kijk bijvoorbeeld naar de sociaal-medische netwerken in Amsterdam. Daarin werken onder meer huisartsen en welzijnscoaches samen en wordt het sociale netwerk ingezet om de druk op huisartsenzorg te verminderen.” Het is goed dat studenten nu al leren om interdisciplinair samen te werken, zoals studenten Verpleegkunde dat bijvoorbeeld doen onder aanvoering van het lectoraat Innovatie in de oncologische (netwerk)zorg.

Gezondheid geen prioriteit
“Kiezen voor gezondheid is een privilege voor mensen die het al goed hebben”, brengt Carla in haar keynote naar voren. Godfried Lambriex is het daarmee eens. Hij is lid van de programmaraad van het CoE en bestuurslid van Buurts, een Haarlems initiatief om de krachten van inwoners, vrijwilligers en andere organisaties te bundelen. “Kijk naar de stress in sommige families”, zegt hij. “Bijvoorbeeld vanwege geldproblemen. Dan is er geen rust in je hoofd om gezonde keuzes te maken en liggen de prioriteiten ergens anders.”

CoE-Stimuleringsronde
Ieder jaar geeft het CoE een aantal onderzoeksprojecten een financieel zetje in de rug om (interdisciplinair) onderzoek op het gebied van preventie in zorg en welzijn te kunnen starten of doorontwikkelen. Ze richten zich allemaal op een leefomgeving die gezondheid en welbevinden bevordert, ongelijkheid aanpakt en het leven van mensen in kwetsbare posities bevordert. Het afgelopen jaar ging het in de achtste Stimuleringsronde om elf projecten. Deelnemers van het najaarsevent konden tijdens de netwerklunch langs verschillende projecttafels om in gesprek te gaan met de onderzoekers. Maar voordat het zover was, kregen de onderzoekers onder strakke begeleiding van dagvoorzitter Niels vier minuten de tijd om hun project te pitchen. Zoals onderzoek naar een gezond voedingsaanbod op de basisschool, waar vooral kinderen uit gezinnen met een lagere sociaaleconomische positie baat bij hebben.

Mentale gezondheid jongeren
De mentale gezondheid van jongeren is een groeiende zorg, zo komt in de pitches duidelijk naar voren. Onderzoekers laten in hun presentaties over projecten zoals ‘Leefstijl in de GGZ’, ‘Sociale mediagebruik van jongeren in de GGZ’ en ‘Mentale gezondheid van hoogbegaafde jongeren’ zien hoe ze in co-creatie met professionals en cliënten praktische interventies ontwikkelen. Mentale gezondheid is ook een groot probleem in de muziekindustrie: 70 tot 80 procent van de professionals kampt met mentale problemen. Een van de onderzoeksprojecten, ‘Heal the healer’, richt zich op dit probleem en ontwikkelt lesmateriaal voor studenten die later in deze sector willen werken.

Gezondheidscoaches en andere interventies
Een al bestaande interventie is om met kwetsbare jongeren de zee in te gaan en lekker te surfen. Dat is niet alleen leuk, maar versterkt ook hun mentale welzijn, zo blijkt duidelijk uit een filmpje. Het project ‘Hang Loose’ moet uitwijzen hoe deze aanpak algemener ingezet kan worden. In Zaandam Oost loopt inmiddels ook een initiatief: gezondheidscoaches helpen inwoners bij vragen over leefstijl en gezondheid. Een bekende manier om mensen met overgewicht te helpen is de Gecombineerde Leefstijl Interventie. Maar die sluit minder goed aan bij mensen met een lagere sociaaleconomische positie. De ontwikkeling van een leefstijlapp moet daarin helpen, vertelt een betrokken onderzoeker. The BOX 2.0 is een ander voorbeeld waarin technologie centraal staat: het is thuismonitoring voor patiënten met reumatische auto-immuunsysteemziekten die anders heel vaak naar het ziekenhuis moeten.

Samen leren en vernieuwen
Er komt ook een mooi voorbeeld voorbij van interprofessioneel samenwerken: het project ‘Leren en innoveren in de oncologische zorg’. Hiervoor is een leer- en innovatienetwerk (LIN) opgezet: een lerende gemeenschap, waarin studenten verpleegkundigen, praktijkopleiders en docenten samen leren, onderzoek doen en innoveren om interventies voor leefstijlverandering in te bedden in de klinische praktijk. Net zomin als oncologie staat de specialistische ggz op zichzelf, zegt een andere onderzoeker. Onderzoek richt zich op de vraag hoe patiënten veilig kunnen terugschakelen naar lichtere zorg.

Nieuwe Stimuleringsronde
Het CoE financiert elk jaar praktijkgerichte onderzoekprojecten met een Stimuleringsbudget van ongeveer 400 duizend. Binnenkort maakt het bekend welke projecten in de negende Stimuleringsronde worden ondersteund en op 1 januari 2026 van start kunnen gaan. “We ontvingen maar liefst achttien voorstellen met een totale aanvraag die ons budget ruim overschreed”, zegt Gonneke. “In het voorjaar van 2026 hopen we de tiende Stimuleringsronde aan te kondigen zodat we in het najaar weer mooie aanvragen in behandeling kunnen nemen.”

“Kun je als lector activistisch zijn?” Het is een retorische vraag die Marije Deutekom, lid van het college van bestuur van Hogeschool Inholland, stelt vlak voor de inauguratie van Monique van der Veen als lector Samenwerken aan Mondgezondheid. Retorisch, want even hiervoor heeft Monique een zeer vurig betoog gehouden over het belang van een gezonde mond en de collectieve verantwoordelijkheid om daar preventief aan bij te dragen. “Iedereen moet gelijke kansen hebben op een goede mondgezondheid”, is haar pleidooi. En daarvoor wil Monique samenwerken, binnen en buiten het zorgdomein.

Heb je de lectorale rede gemist of wil je er meer over lezen? Download hier het redeboekje en krijg een indruk van de sfeer in de aftermovie.

“Samenwerken begint met een goed gesprek van mens tot mens, met alle zorgverleners, burgers, onderzoekers en beleidsmakers”, zegt Monique. Vandaar de titel van haar rede ‘Een ‘goed gebekt’ gesprek over samenwerken aan mondgezondheid’. Daarin zet ze uiteen wat het belang is van een goede mondgezondheid, hoe die samenhangt met je algemene fysieke en mentale gezondheid en hoe belangrijk het daarom is dat je je mond gezond houdt. “Ik zorg voor mijn mond en mijn mond zorgt voor mij.”

Slechte mondgezondheid als leefstijlaandoening
Ondertussen staat de mondgezondheid van mensen ernstig onder druk. Het is normaal geworden om regelmatig te snoepen, te snacken en iets zoets te drinken. Monique ziet een slechte mondgezondheid dan ook als een leefstijlaandoening. “Er is een overweldigend aanbod van ongezond voedsel, vooral in achterstandswijken waar armoede, stress en een beperkte toegang tot zorg bijdragen aan een slechtere mondgezondheid.” Want gezond eten is relatief duur en door geldgebrek gaat niet elke volwassene naar de tandarts. Mondzorg zit immers niet in het basispakket. “We hebben te maken met een systemisch probleem. Dan is het problematisch om de verantwoordelijkheid van een goede mondgezondheid bij het individu te leggen.”

Samenwerken voor preventie
Monique schetst hoe mondzorg los is komen te staan van de reguliere zorg. “Mondzorg bevindt zich op een eiland en drijft af richting open zee. Het wordt tijd dat we mondzorg een volwaardige plek geven binnen de zorg. Samenwerken aan een gezonde leefstijl en de preventie van leefstijlaandoeningen is samenwerken aan mondgezondheid.” Met het lectoraat zoeken Monique en haar collega-onderzoekers de samenwerking op binnen en buiten het zorgdomein. “Het gaat om participatief actieonderzoek op basis van co-creatie en systeemgericht denken waarbij we samenwerken met allerlei partners, maar ook met burgers om hun stem te versterken. Door onderzoek in én met de praktijk maken we resultaten direct toepasbaar. Studenten zijn betrokken zodat zij leren om in interprofessionele settings samen te werken.”

Gezond opgroeien en ouder worden
Het lectoraat richt zich op gezond opgroeien en gezond ouder worden met speciale aandacht voor het terugdringen van gezondheidsverschillen. Naast (jonge) kinderen en ouderen ligt de focus op de transitie naar volwassenheid. “Zo ontwikkelt het lectoraat een praktijkrichtlijn voor preventieve mondzorg met speciale aandacht voor jongvolwassenen in hun overgang naar zelfstandigheid waarbij ze zelf hun mondzorg moeten verzekeren.” Het valt onder de eerste onderzoekslijn: een gezonde leefomgeving voor een gezonde mond. De tweede onderzoekslijn van het lectoraat gaat over interprofessioneel samenwerken aan de gezondheid. Een voorbeeldproject daarvan richt zich op interprofessionele samenwerking rond mondgezondheid van kwetsbare ouderen die ondersteuning krijgen van de thuiszorg.

Aandacht voor kwetsbare mensen
Monique eindigt haar rede met een uitgebreid dankwoord. Het is tekenend voor de kersverse lector, vindt Gonneke Willemsen, directeur van het domein Gezondheid, Sport en Welzijn van Inholland. “Samenwerken staat centraal in het lectoraat en dat zie je terug in de zaal. Veel spelers in de keten zijn aanwezig. Monique zoekt hen op. Het lectoraat past bij onze hogeschool om samen te werken aan de transitie naar een veerkrachtige en duurzame samenleving en een gezonde leefomgeving met aandacht voor kwetsbare mensen.”

Lector en hoogleraar
Ook Inholland-collegelid Marije Deutekom ziet de verbindende kracht van Monique. “Je doet je werk nu al met zoveel mensen samen. Deze samenwerking zit al in jou, omdat je niet alleen lector bent maar ook hoogleraar bij het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam. Samen met anderen wil je het verschil maken. We zijn trots dat je bij ons bent. We gaan nog heel veel van je horen.”

Heb je de lectorale rede gemist of wil je er meer over lezen? Download hier het redeboekje en krijg een indruk van de sfeer in de aftermovie.

30 september 2025 vond bij Hogeschool Inholland Amsterdam de officiële kick-off plaats van het onderzoeksproject Systeemingrepen met Impact voor de Nieuwe Ouderenzorg (SINO). Binnen dit project werken ontwerpers, zorgorganisaties, kennisinstellingen en technologiepartners samen om te onderzoeken hoe we de zorg voor ouderen toekomstbestendig kunnen organiseren en hoe ontwerpkracht - meer specifiek Systemisch Co-Design - daarin een sterkere rol kan spelen.

We hebben in onze samenleving te maken met dubbele vergrijzing: niet alleen vormen ouderen een groter deel van de bevolking, ook de gemiddelde leeftijd van de groep ouderen neemt toe. De zorgvraag wordt dus groter terwijl het aantal mensen dat zorg kan verlenen kleiner wordt. Daardoor is de vraag ontstaan: hoe kunnen we die groeiende zorgvraag op een slimme, veerkrachtige en menselijke manier opvangen?

Ontwerpgericht werken
De komende 2,5 jaar werkt het projectteam – onder leiding van Wina Smeenk, lector Societal Impact Design en penvoerder namens Hogeschool Inholland – samen aan concrete systeeminterventies die bijdragen aan een betere verweving van formele en informele zorg. Dit vanuit de visie dat ouderenzorg, als verantwoordelijkheid van ons allemaal, integraal onderdeel is van het alledaagse leven. Het project is onderdeel van het landelijke programma Ontwerpkracht & Transities van CLICKL, dat onderzoekt hoe de creatieve industrie maatschappelijke transities kan versnellen.

“Dit project helpt ons om inzicht te krijgen in hoe verschillende ontwerpinterventies samen kunnen bijdragen aan duurzame verandering in de zorg voor ouderen, een vraagstuk van de samenleving en niet alleen van de zorg”, vertelt Henriëtte Neuteboom van brancheorganisatie ActiZ. “Zorgen voor ouderen gaat niet alleen om  gezondheidszorg maar is veel breder, en die zorg doen we samen met ouderen, de mantelzorgers, het netwerk, welzijnsorganisaties, et cetera.

Onderzoek naar kansen in zorgsysteem
Tijdens de kick-off werd ingezoomd op de eerste fase van het project: het verkennen van bestaande interventies en het vormgeven van de samenwerking binnen het consortium. De partners – waaronder ActiZ, morgenmakers, Precies!, Simac, Greenberry, Sociaal Werk NL, ESC, Marieke Rietbergen en Studio Laura Koenen – onderzoeken gezamenlijk waar in het zorgsysteem de meeste versnelling en impact te behalen is.

SINO richt zich niet op nog een nieuwe toolkit of losse pilots, maar op duurzame samenwerking, leren van eerdere initiatieven en het ontwikkelen van samenhangende interventie-sets die daadwerkelijk kunnen worden opgeschaald. Ook de rol en professionalisering van ontwerpers zijn een belangrijk onderdeel van het onderzoek. Fiona Jongejans van social design bureau morgenmakers: “We willen meer inzicht krijgen in hoe wij als ontwerpers onze rol kunnen invullen binnen het complexe systeem van de ouderenzorg. Daarnaast levert het project nieuwe kennis en kennisproducten op waarmee ons werkveld hun ontwerpkracht kan vergroten.”

Empathische en creatieve professionals
Het project loopt van september 2025 tot december 2027. De opgedane kennis wordt ingebed in het onderwijs binnen Inholland, onder andere in de opleidingen Social Work en Creative Business, en draagt zo bij aan het opleiden van professionals die met een ontwerpende aanpak en empathie systeemvraagstukken durven aanpakken.

Op maandag 13 oktober stond de Haarlemse vestiging van Hogeschool Inholland in het teken van zichtbaarheid, innovatie en de toekomst van medische beeldvorming. Tijdens het MIRO-seminar kwamen studenten, alumni, docenten en professionals samen rond het thema ‘In beeld en in positie – nieuwe rollen voor de MBB’er van morgen’. Het was een bijzondere editie: de Master Medical Imaging / Radiation Oncology (MIRO) wordt per 2 februari 2026 officieel bekostigd. “Vandaag vieren we niet alleen dat MIRO bekostigd is,” zei opleidingsmanager Noortje Jonker in haar openingsspeech. “We vieren ook dat professionals in dit vakgebied zichtbaar worden in hun kennis, hun stem en hun invloed.” 

Zichtbaarheid als sleutel 

De keynote van Zabeth van Veen, imago-expert, maakte indruk. Met humor en scherpte liet ze zien dat zichtbaarheid in de zorg geen ijdelheid is, maar een voorwaarde voor vertrouwen, samenwerking en leiderschap. “Wie niet zichtbaar is, wordt over het hoofd gezien – ook als je wél het talent hebt,” benadrukte ze. 

Inspiratie en ambitie 

Tijdens de parallelsessie ‘Ambities na MIRO’ vertelden alumni Wilhelm den Toorn en Daniëlle Vialle hoe de master hun loopbaan veranderde. Van onderzoek naar protonentherapie tot leiderschap binnen de NVMBR: hun verhalen lieten zien dat doorgroeien binnen het vakgebied écht mogelijk is. Ook Serious Gaming en AI stonden op het programma. Stephan Kloër liet deelnemers ervaren hoe spelprincipes het leervermogen versterken, terwijl Ingrid Kuijper in haar workshop ‘Bots & Betrokkenheid’ liet zien hoe AI en menselijke maat hand in hand kunnen gaan. 

MIRO in beweging 

Tijdens de informatiesessie van Noortje Jonker en Monica Buijs kregen bezoekers inzicht in de zes uitstroomprofielen van de master. Hun boodschap: de bekostigde master combineert masterschap en meesterschap – verdieping, zelfstandigheid en innovatie in één. De dag eindigde met een panel onder leiding van Iris Sutherland, waarin docenten, alumni en studenten reflecteerden op de toekomst van de MBB’er. Vooruitblik: de eerste lichting bekostigde studenten start op 2 februari 2026, en het volgende MIRO-seminar is gepland op 5 oktober 2026. “Vandaag staan we niet alleen in beeld, maar ook in positie,” besloot Noortje Jonker. “Want dit is wat er gebeurt als onderwijs, onderzoek en praktijk elkaar écht vinden.”

Bij de Inholland pabo is het deze maand feest. Pabo studenten ontvangen hun welverdiende propedeuse, hét bewijs van een succesvol eerste jaar. Maar dit jaar is dat extra bijzonder want het gaat om de eerste lichting studenten die hun P behaalt binnen het nieuwe pabo-curriculum! En de resultaten spreken voor zich: het propedeuserendement is verdrievoudigd, van 13–18% naar 36% na 1 jaar studie.

Achter die cijfers schuilt een verhaal van vernieuwing, samenwerking en groei – van studenten, docenten én het werkveld. Sinds september 2024 werkt de Inholland pabo met een nieuw curriculum, ontwikkeld samen met studenten en scholen uit het werkveld. Het doel? Een opleiding die nog beter aansluit bij de praktijk en studenten écht voorbereidt op het leraarschap.

In dit curriculum leren studenten niet meer in losse vakken, maar rond beroepshandelingen van de leraar. Ze werken in leerteams van tien tot twaalf studenten, brengen twee dagen per week door in de praktijk en worden intensief begeleid door zowel de basisschool als de hogeschool.

Romy Rasdan, tweedejaarsstudent, Pabo voltijd
Voor Romy, tweedejaarsstudent, is de propedeuse-uitreiking een moment van trots. “
“Het mooiste aan werken in het onderwijs vind ik dat moment waarop een kind ineens begrijpt wat je bedoelt — dat blijft bijzonder.” Romy startte vorig jaar in het nieuwe curriculum. Twee dagen per week stond ze in de klas. “Dat is pittig, maar juist daardoor groei je snel,” vertelt ze. “Je leert het meest als je het gewoon doet.” Ze waardeert vooral de samenwerking binnen haar leerteam. “We bespreken hoe we lessen voorbereiden, geven elkaar tips en kijken mee vanuit verschillende perspectieven. Daardoor leer je niet alleen van docenten, maar ook van elkaar.” Met trots kijkt Romy terug: “De pabo is niet perse moeilijk, maar wél veel. Goed plannen is echt belangrijk. Als je dat doet, is het heel goed te doen.”

Helga Delissen, schoolopleider in Den Haag
Ook in de basisscholen merken begeleiders het verschil. Schoolopleider Helga Delissen begeleidt de studenten die deel uitmaken van een leerteam dat verbonden is aan haar school. “Sinds het nieuwe curriculum is de start veel rustiger,” vertelt ze. “Studenten krijgen de tijd om te landen in de praktijk. Ze voeren gesprekken met kinderen, observeren en nemen bijvoorbeeld een dictee af. Dat lijkt eenvoudig, maar het is precies wat ze nodig hebben.”

Helga ziet hoe studenten steeds beter leren meer eigenaarschap te tonen. “Ze werken met hun eigen leervragen, reflecteren en nemen verantwoordelijkheid. Dat maakt hen sterker: ze leren dat ze zelf aan het roer staan van hun ontwikkeling.” Ze ziet hoe studenten worstelen met het idee dat lesgeven meer is dan een spellingsles afdraaien. “Ze overschatten zichzelf soms. Maar dat hoort erbij. Het is prachtig om te zien hoe ze gaandeweg ontdekken wat het vak echt inhoudt.”

De samenwerking tussen school en Pabo is bovendien intensiever dan ooit. “Ik ben veel vaker op Inholland geweest dan voorheen. Je leert elkaar kennen, je kunt echt samen sparren over onderwijs. En dat voelen studenten ook: we staan naast hen.” Helga hoopt dat de samenwerking tussen opleiding en praktijk blijft groeien. “We leren van elkaar. En dat maakt het onderwijs alleen maar beter.”

Carlijn Renders, docent Beeldende Vorming bij de Inholland pabo
Ook Beeldende Vorming docent en studentbegeleider Carlijn Renders ziet het verschil in haar lessen: “Waar studenten vroeger vooral vanuit de theorie werkten, is de praktijk nu de motor van hun leerproces. Ze lopen veel stage en kunnen wat ze leren direct toepassen. Daardoor begrijpen ze eerder waarom ze iets doen, het kwartje valt nu veel sneller.” Volgens Carlijn zorgt de hechte samenwerking met de basisscholen voor meer dynamiek. 
 “Studenten observeren, proberen dingen uit en nemen hun ervaringen mee terug naar de pabo. Dat maakt de lessen levendiger en relevanter.”

Binnen haar vakgebied beeldende vorming merkt Carlijn dat studenten sneller de stap durven te zetten om zelf creatief te werken. “We dagen ze uit om gewoon eens te kijken wat er in de praktijk gebeurt rondom kunstzinnige vorming. En dan zie je dat ze ineens zelf aan de slag gaan. Ze ontdekken het plezier van het creatieve proces.” In haar lessen is dat plezier tastbaar: “Iedere les raken ze materiaal aan. Ze leren niet alleen technieken, maar ook hoe ze die kunnen vertalen naar hun eigen groep. Ze ervaren wat het is om een creatieve opdracht te doen, zodat ze begrijpen wat hun leerlingen straks meemaken.”

Leraren van de toekomst 
Er waren studenten die hun propedeuse al in mei haalden. De Inholland pabo laat zien dat onderwijsvernieuwing werkt als je het samen doet: leren in en met de praktijk, met ruimte voor reflectie, groei en eigenaarschap. En deze maand, wanneer de studenten hun propedeuse in ontvangst nemen, vieren we meer dan een diploma. We vieren hun ontwikkeling, hun veerkracht en hun liefde voor het vak. We zijn ongelooflijk trots op onze studenten, de leraren van de toekomst. 

Onbevangen
Jur: “Als je door de ogen van gisteren blijft kijken, zie je niet wat er morgen gebeurt. Het levert zoveel op als je onbevangen kunt kijken en open staat voor wat er op je af komt. De zorg kan daarin het verschil maken, bijvoorbeeld door de mens te zien. Niet de patiënt. Toen ik uiteindelijk in een revalidatiecentrum terechtkwam, werd mij gezegd dat ik nooit meer zou kunnen afstuderen. Een conclusie op basis van wat er gebeurd was. Inmiddels ben ik wel degelijk afgestudeerd en heb ik veel kracht geput uit die opmerking. Ga je iemand een kant op duwen, of ga je hem steunen? Als je de toekomst wilt meemaken, dan moet je helpen om hem te maken, is mijn motto."

Maar hoe kijk je dan met die frisse blik? En hoe kan die helpen om de zorg toekomstbestendig te maken? Robin Bremekamp, bestuurder van Omring: “Wij geloven dat technologie écht nodig is om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden. Maar dat kunnen wij niet alleen, daar hebben we partners als Inholland en Vonk bij nodig. Daarom ben ik blij dat er hier vandaag zoveel docenten en studenten aanwezig zijn.”

Johnny Reuvers, clusterdirecteur Nursing bij Inholland, vult aan: “Onze studenten zijn de toekomst, zij moeten het gaan doen. Natuurlijk is technologie belangrijk, maar we hebben vooral mensen nodig om de zorg beter te maken. De instroom van studenten zorg en welzijn loopt terug. Dat is een grote uitdaging voor ons als onderwijsinstelling, maar ook voor de maatschappij. Daarom ben ik heel blij dat we hier vandaag praten over hoe de zorg eruit ziet in 2035 en welke plek technologie, innovatie én menselijk contact daarin krijgen.”

Verbinding
Wat vragen die ontwikkelingen van de zorgprofessional van morgen? Keynotespreker Henk Herman Nap is programmaleider digitale zorg bij Vilans. In zijn visie moet technologie zorgen voor verbinding, niet voor vervreemding. Nap: “Innovatie en technologie kunnen bijdragen aan zelfstandigheid en kwaliteit van leven. Maar dan is het wel belangrijk dat je die innovaties samen met de mensen uit de praktijk ontwikkelt en ook de belemmeringen onderzoekt. Neem bijvoorbeeld spraakrapportage. Die is ontwikkeld om de administratiedruk te verlagen en wordt inmiddels op een aantal plekken gebruikt. Onderzoek laat zien dat het drie keer sneller is dan de gebruikelijke methode en dat de foutmarge heel laag ligt. Dat is fijn. Mensen moeten er even aan wennen, maar naar mate je het meer gebruikt, gaat dat steeds gemakkelijker. Er zijn echter ook belemmeringen; een aantal mensen vindt het ongemakkelijk om hardop tegen een apparaat te praten. Dat is belangrijk om te weten bij de implementatie van zo’n systeem. Mijn boodschap is vooral: wees realistisch en hoopvol in je digitale enthousiasme.

”Marije Holstege is bijzonder lector Geriatrische revalidatie. Zij staat tijdens het symposium op de informatiemarkt en geeft een break out-sessie om studenten en docenten te vertellen over haar werk en vooral over hoe belangrijk het is om kennis te delen. Marije: “Nieuwe ideeën ontstaan niet alleen, die maken we samen. Daarom is Inholland bijvoorbeeld aangesloten bij Medical Delta, een transdisciplinair samenwerkingsverband met meer dan duizend deelnemers. Ook de samenwerkingen met het beroepsonderwijs van Talland en Vonk dragen hier aan bij. Samen maak je betere plannen. Studenten zijn daarin belangrijk omdat zij een frisse kijk hebben en onze blik verruimen.”

Kennisdelen
Kennisdelen stond ook centraal in de andere drukbezochte break out-sessies in Hoorn. Studenten, docenten en zorgmedewerkers laafden zich aan alle informatie over het implementeren van zorgtechnologie, leren in de zorg, het belang van ambassadeurs en bijvoorbeeld de laatste innovaties op het gebied van robotica. Ook studenten zijn enthousiast over wat ze deze middag meekrijgen. Vooral het verhaal van Jur Deitmers zet hen aan het denken: “Ik begrijp wel wat hij zegt over de toekomst. Het is heel moeilijk om je voor te stellen hoe het is als je geen verleden meer kent. Maar het kan wel helpen om op een andere manier naar de toekomst te kijken. Ik ga dat ook maar eens proberen”, aldus één van hen.

De masterstudenten hebben hun opleiding afgesloten met hun mastereindproducten die allen een bijdrage leveren aan vraagstukken in de geboortezorg. Alle afgestudeerden presenteren de resultaten van hun eindproduct begin volgend jaar bij een door hen zelf georganiseerd symposium.

Unieke samenwerking tussen hogescholen
Twee jaar geleden ging de ‘joint degree master’ van start; een unieke samenwerking tussen Zuyd Hogeschool, Hogeschool Inholland en Hogeschool Rotterdam. Met deze praktijkgerichte deeltijdmaster verdiepen werkende verloskundigen hun kennis en ontwikkelen ze de vaardigheden om het voortouw te nemen in trajecten rond het implementeren van preventie- en zorginnovaties. Ook stelt de opleiding verloskundigen in staat om bestuurlijke taken op zich te nemen, te onderhandelen met stakeholders of te starten met promotieonderzoek. Het is een verbredende én verdiepende periode van twee jaar.

De master is uniek omdat het de eerste master is binnen de gezondheidszorg die als joint degree wordt aangeboden. De drie opleidingen Verloskunde dragen vanuit vier locaties in Nederland evenredig veel bij aan de master op het gebied van onderwijs en organisatie. Hiermee is één nationale master gecreëerd, specifiek bedoeld voor verloskundigen. Op die manier is voor deze beroepsgroep een opleidingsroute gerealiseerd met mogelijkheden om vanuit de bachelor, via de Master of Science Verloskunde een PhD te kunnen starten. Meerdere masterverloskundigen hebben inmiddels rollen opgepakt rondom samenwerking, zorgvernieuwing en onderzoek. Precies waarvoor deze master is bedoeld.

Meer lezen over hoe de master eruitziet en hoe de verdeling tussen de hogescholen is vormgegeven? Lees dan dit eerdere bericht op Iris: Nieuwe unieke master Verloskunde ontwikkeld.

“Motoriek is een onderbelicht onderwerp, terwijl het juist de basis vormt voor leren,” legt Silvana Herben, docent bij de Ad PEP en Inholland pabo uit. Informatie over het onderwerp ontbrak en daarom besloot ze zelf een boek te schrijven over motoriek bij jonge kinderen en hoe je dit kunt verweven in je eigen onderwijs. “Van swipen alleen leer je niet schrijven, laat dat duidelijk zijn.”    

Een paar jaar geleden gaf Silvana veel schrijflessen aan pabo-studenten. Deze studenten vroegen haar geregeld naar bijpassende literatuur. Tot haar verbazing moest ze telkens antwoorden dat er geen boek bestond dat motoriek praktisch koppelde aan de manier waarop leerkrachten met thema’s werken in de klas. Er kwamen gelukkig wel steeds meer boeken over motoriek, maar niet geïntegreerd met het thematisch werken wat je in kleutergroepen vaak ziet.  In de kleutergroep werk je veelal met een herfsttafel, een thema rond de bakker of de kinderboerderij etc. “Voor taal, rekenen en spel zijn er talloze boeken, methodes en leerdoelen, maar voor motoriek was er niet een boek gericht op de thematische aanpak van fijne motoriek. Terwijl we in groep 3 van alle kinderen verwachten dat ze leren schrijven. Maar hoe doen we dat dan, als hun handen en spieren daarvoor nog nauwelijks zijn getraind?” Dat inzicht zette Silvana aan het denken. Het leidde uiteindelijk tot een combinatie van onderzoek, praktijkervaring en een flinke dosis passie. Zo ontstond dit boek. 

Motorische vaardigheden
Het boek is opgebouwd uit twee delen: deel 1 geeft een stevig theoretisch fundament. Silvana heeft literatuuronderzoek gedaan naar motoriek en de relatie met leren. Ze beschrijft waarom motoriek niet alleen gaat om bewegen, maar onlosmakelijk verbonden is met schrijven, lezen, concentratie en zelfs met welbevinden en welke fijne motorische vaardigheden belangrijk zijn voor het leren schrijven. Deel 2 is een praktisch handboek met uitgewerkte thema's met activiteiten en voorbeelden die naadloos aansluiten bij die thema’s in de klas. Van bouwen in de bouwhoek tot knippen, van buiten spelen tot spelletjes aan tafel. Wat je kan doen bij thema's zoals piraten of de bakkerij die de fijne motoriek stimuleren?  De activiteiten zijn direct toepasbaar in de kleutergroep en met wat aanpassingen in een peutergroep, ook is er een stuk geschreven voor groep 3, omdat je daar leerlingen kan hebben met schrijfproblematiek en welke activiteiten en materialen je kan aanbieden in groep 3.  “Ik wilde dat professionals er meteen mee aan de slag kunnen. Geen losse oefeningen die je ergens tussendoor doet, maar ideeën die je gewoon in je thema’s kunt verwerken. Zo wordt motoriek een vanzelfsprekend onderdeel van je lespraktijk.” 

Waarom motoriek onmisbaar is 
Silvana benadrukt steeds weer: motoriek is geen extraatje, maar de basis. “Schrijven hangt samen met lezen, spelling en begrijpend lezen. Als kinderen moeite hebben met schrijven, kan dat effect hebben op hun hele schoolloopbaan. En dat begint vaak al in de kleutertijd.” 

Ze ziet ook de maatschappelijke veranderingen: kinderen zitten vaker stil, spelen minder buiten en zijn sneller met schermen bezig. “Kinderen die veel swipen ontwikkelen een beperkte vingervaardigheid, niet de fijne motoriek die nodig is voor schrijven. Hun romp- en schouderspieren zijn vaak minder sterk, omdat ze minder buitenspelen of klimmen. Dat merk je in de klas: ze kunnen minder lang rechtop zitten of hun pen goed vasthouden.” Daarmee raakt het boek niet alleen de onderwijspraktijk, maar ook een bredere discussie: hoe zorgen we ervoor dat kinderen genoeg bewegen en hun motorische basis ontwikkelen? 

Hoewel het boek is geschreven voor leerkrachten in de onderbouw, is het veel breder toepasbaar. “Ik hoop dat pabo-studenten het boek ook in handen krijgen,” vertelt Silvana. “Als je straks als leerkracht voor de klas staat, moet je begrijpen dat motoriek onderdeel is van je dagelijkse praktijk. Ook als je in de bovenbouw werkt: kinderen die daar nog steeds worstelen met schrijven, zijn vaak degenen bij wie de basis in groep 1 en 2 onvoldoende gelegd is. Hoe eerder je dit begrijpt, hoe beter je kunt voorkomen dat kinderen vastlopen. Eigenlijk is het voor alle professionals die met jonge kinderen werken.”   

Persoonlijke drijfveer 
Wat dit boek extra bijzonder maakt, is dat Silvana haar eigen passie en ervaringen erin heeft gelegd. “Ik ben zelf opgegroeid met veel buitenspelen, klimmen, knutselen en schrijven. Dat was vanzelfsprekend. In mijn werk zag ik dat dit voor veel kinderen tegenwoordig niet meer zo is. Toen dacht ik: als ik er íets aan kan doen om het bewustzijn te vergroten, moet ik dat doen. Schrijven is voor mij altijd meer geweest dan letters op papier zetten: het is een manier om je gedachten vorm te geven, om te leren en om je plek in de wereld te vinden. Ik gun dat elk kind.”  Meer weten? Bestel het boek hier. 

De masteropleiding Medical Imaging/Radiation Oncology (MIRO) mag vanaf 2 februari 2026 officieel als bekostigde deeltijdopleiding worden aangeboden vanuit Hogeschool Inholland. Het ministerie van OCW heeft op 29 augustus 2025 ingestemd met de aanvraag. Deze belangrijke stap volgt op het positieve advies van de Commissie Doelmatigheid Hoger Onderwijs van 18 augustus jongstleden. De bekostiging geldt specifiek voor de deeltijdvariant van de opleiding in Haarlem.

“Dit is een droom die uitkomt,” zegt Noortje Jonker, opleidingsmanager van de master MIRO. “Na jaren van bouwen en samenwerken is deze bekostiging een kroon op het werk van velen. Maar het is vooral een enorme stap vooruit voor toekomstige zorgprofessionals én hun patiënten. De studie wordt zo veel toegankelijker.”

Wat betekent dit concreet?
Studenten kunnen vanaf februari 2026 de master MIRO volgen tegen wettelijk collegegeld. Dit vergroot de toegankelijkheid van de opleiding voor (aankomend) zorgprofessionals binnen het vakgebied medische beeldvorming en radiotherapie. De volgend stap is dat de inschrijvingen binnenkort in Studielink worden opengesteld.

“We hebben deze opleiding altijd ontworpen met de praktijk voor ogen,” vult Jasper Leijten, tevens opleidingsmanager aan. “Die verankering in het werkveld was cruciaal – en nu werpt dat zijn vruchten af.”

Bouwend op stevige basis
Sinds 2012 is de MIRO als private opleiding aangeboden via Inholland Academy. Samen met het lectoraat Medische Technologie is de opleiding in die tijd opgebouwd, doorontwikkeld en stevig verankerd in het werkveld. Dat fundament betaalt zich nu uit in een bekostigde toekomst binnen het publieke stelsel van het hoger onderwijs.

“Deze bekostiging laat zien dat investeren in innovatie loont,” aldus een van onze betrokken docenten. “MIRO is nooit een standaardopleiding geweest. We combineren technologie, mensgerichtheid en praktijk – dat maakt ons uniek.”

Deze stap was alleen mogelijk dankzij de toewijding van velen. Collega’s van Inholland Academy, het lectoraat Medische Technologie, (gast)docenten, beleidsadviseurs, studenten en werkveldpartners hebben zich jarenlang ingezet voor deze opleiding. Hun kennis, betrokkenheid en geloof in de waarde van MIRO maken dit resultaat mogelijk.

Een nieuwe lector die haar rede uitspreekt op onze nieuwe Amsterdamse locatie en een nieuw aandenken krijgt ter ere van haar inauguratie. Hoe mooi kun je het jaar starten? De aanwezigen in de goedgevulde Bijlmerzaal op de hoogste verdieping hadden er dan ook zin in. Ze namen energiek deel aan de paneldiscussie en luisterden met volle aandacht naar de persoon om wie het allemaal draaide: Harmieke van Os-Medendorp, lector Innovatie in de oncologische (netwerk)zorg. Harmieke zet uiteen dat er op het vlak van innovatie, samenwerking en leefstijl veel te winnen valt in deze zorg.

Het lectoraat van Harmieke is vanaf het begin diep geworteld in de zorgpraktijk. Zij werkt namelijk zowel voor Inholland als het Spaarne Gasthuis. “Wij vinden dit daarom een ontzettend mooi lectoraat”, zegt Gonneke Willemsen, directeur domein Gezondheid, Sport en Welzijn van Inholland. “Door onderzoek kunnen we de kennis van het werkveld verdiepen en naar het onderwijs brengen voor onze toekomstige professionals.” Margreet de Geus, manager HR en Academie van het Spaarne Gasthuis merkt nu al het grote belang van het lectoraat. “Het helpt om onze professionals toekomstproof te maken en onze zorg verder te verbeteren.”

Paneldiscussie over leefstijl
Voor verbetering van de zorg kun je niet om de inbreng van patiënten heen. Dit komt mooi naar voren in de paneldiscussie met oncologieverpleegkundige Lisette Bruijnis (OLVG en bestuurslid van V&VN Oncologie), lector Jasmijn Holla (Kracht van Sport en Bewegen) én Linda Medendorp als lid van de Patiëntenraad van KWF. Het panel en de zaal reageren op stellingen van dagvoorzitter Christiaan Ponsen (hoofd Strategie, Programma's en Projecten bij het Spaarne Gasthuis), zoals: “een gezonde leefstijl is de individuele verantwoordelijkheid van de patiënt”. Jasmijn is het daarmee oneens en wijst op de leefomgeving die ons verleidt tot ongezond gedrag. Vanuit een duidelijke visie, met een sterk multidisciplinair netwerk en door goed advies kunnen zorgprofessionals patiënten wel helpen. “Maar je moet erg oppassen dat je thuis niet terugvalt in oude gewoonten”, waarschuwt Linda.

Gezamenlijke verantwoordelijkheid
Een andere stelling werpt de vraag op of je in het ziekenhuis niet te laat bent voor leefstijladvies en de focus dan niet behandelen moet liggen. “Omdat het gesprek in de spreekkamer gaat over de behandeling is het goed dat verpleegkundigen het juist wel over leefstijl hebben”, vindt Lisette. Linda is nog stelliger: “Leefstijl is onderdeel van de behandeling. Onderzoek bewijst dat.” Maar hoort leefstijlzorg eigenlijk niet thuis in de eerste lijn en het sociale domein? De zaal is verdeeld over deze laatste stelling. “Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van het ziekenhuis en iedereen die zich rond de patiënt begeeft”, zegt Lisette. Linda ziet het ook zo. “Mijn droom is dat er ketenzorg komt in de oncologie.” Jasmijn verwijst naar LOFIT: een veelbelovend onderzoeksproject naar een leefstijlloket om leefstijl te integreren in geneeskundige behandelingen. “Langdurige leefstijlcoaching hoort uiteindelijk terecht te komen in de eerstelijnszorg.”

Preventie door leefstijlverpleegkunde
Leefstijl is een belangrijk onderdeel van Harmiekes lectoraat. “Oncologische zorg is complex,” zo zet ze in haar rede uiteen, “doordat kanker veel voorkomt en dus veel zorg vraagt, door de impact van de behandeling op het leven en door gezondheidsverschillen van/tussen patiënten. Ik wil met praktijkgericht onderzoek persoonsgerichte zorg verbeteren en daarmee de kwaliteit van leven van patiënten verhogen.” Een ongezonde leefstijl wordt niet alleen geassocieerd met verschillende vormen van kanker, door een gezonde leefstijl kun je behandelingen ook beter volhouden. Logisch dat preventie door leefstijlverpleegkunde een onderzoekslijn in het lectoraat. Maar wat is de rol van de verpleegkundige hierin en hoe geef je gepersonaliseerd leefstijladvies?

Interprofessionele samenwerking en innovatie
Uit de paneldiscussie kwam naar voren dat leefstijlcoaching een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. Hiermee komt een andere onderzoekslijn om de hoek kijken: interprofessionele samenwerking in de netwerkzorg. “Het gaat om passende zorg dichtbij de patiënt die start in het ziekenhuis en zich steeds sneller naar de thuisomgeving verplaatst. Verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten hebben hierin een belangrijke rol. Maar wat is die rol, welke kennis en vaardigheden heb je nodig voor deze netwerkzorg?” Passende en toekomstbestendige zorg kan volgens Harmieke niet zonder innovaties. Hier stipt ze de derde en laatste onderzoekslijn aan. “We doen onderzoek naar wat digitale innovaties kunnen bijdragen, zoals monitoring op afstand en robotzorg. Hoe kijken verpleegkundigen hier tegenaan, wat vraagt dit van hen?”

Opening Leer- en Innovatienetwerk
Het lectoraat vliegt de vraagstukken aan door mensen uit de zorg en andere professionals, onderzoekers, patiënten, docenten en studenten bijeen te brengen voor participatief actieonderzoek en ontwerpgericht onderzoek. Bijvoorbeeld in het Leer- en Innovatienetwerk (LIN) dat het lectoraat op 24 september opent in het Spaarne Gasthuis. Volgens Daphne Thijssen-Timmer, lid van de Raad van Bestuur van het Spaarne Gasthuis, leeft het lectoraat enorm in haar organisatie. “Door jou wordt onze ambitie als topklinisch ziekenhuis, waarin innovatie en onderwijs centraal staan, tastbaar in de praktijk.”

Kennispartner in de regio
Marije Deutekom, lid van het college van bestuur van Inholland, zegt tot slot: “Ik ben blij dat Inholland met het lectoraat haar rol pakt als kennispartner in de regio. Als hogeschool zetten we ons in voor de transitie naar een veerkrachtige, gezonde samenleving met nadruk op het adaptieve vermogen van mensen. Dat laat je met dit lectoraat zien en daar zijn we trots op.” Ze gaf Harmieke iets nieuws: een teken als bewijs van haar inauguratie als lector dat ze op haar kleding kan dragen.

Heb je de lectorale rede gemist of wil je er meer over lezen? Download het redeboekje.

De introductieweek is bedoeld om eerstejaarsstudenten alvast vertrouwd te maken met hun studie, de stad én elkaar. Elke opleiding (of combinatie) biedt een mix van studie-inhoudelijke onderdelen en leuke groepsactiviteiten. “In het begin is het nog wat aftasten, maar na drie dagen heb je al vrienden gemaakt”, weet Michael de Weerd, die voor het zesde jaar het programma voor Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek organiseert, samen met Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem (O.H.D.C.N.). “Je weet wie je klasgenoten zijn en hebt samen al van alles meegemaakt. Dat helpt je door je eerste dagen heen.”

Voor ieder wat wils
Sporttoernooien, gastcolleges, pubquizzen, bootraces, kroegentochten en citygames: alles komt voorbij. Daarnaast zijn er gezamenlijke events, zoals de woensdagavond vol entertainment van oud-studenten Kenneth & Andor, compleet met foodtrucks en karafotofiets op het binnenplein van Inholland Haarlem. Jaarlijks hoogtepunt is het grote slotfeest in poppodium Patronaat op donderdagavond.

Bij Sportkunde draaide alles om actie. “Van waterspellen tot een dansclinic of Crazy 88 door de stad - iedereen deed vanaf het begin 100% mee”, vertelt Britt van Riesen van studievereniging MoveMental. “Dat fanatieke, dat is typisch Sportkunde.” Zelf beleefde ze haar introweek zo positief dat ze al drie jaar meedraait in de organisatie. “Ik maakte toen vriendinnen voor het leven. Dat gun ik iedereen.”

Genieten
Voor ouderejaars is het aanpoten, maar vooral ook genieten. Volgens Rosa Hegeman, Creative Business-student en organisator van ‘Creatro’, zie je in een paar dagen een groep ontstaan. “In korte tijd leer je niet alleen je medestudenten kennen, maar ook ouderejaars op wie je later kunt terugvallen. Je voelt je meteen ergens bij horen en dat doet veel voor je zelfvertrouwen. Daar heb je je hele opleiding profijt van.”

Ook Caitlin van het Onafhankelijk Damesdispuut Carpe Noctem ziet de impact. “We helpen elk jaar bij de activiteiten, begeleiden groepjes én werven natuurlijk nieuwe leden”, zegt ze lachend. “Deze week wil je niet missen. Dít zijn herinneringen die je je hele studie bijblijven.”

Druk, maar gezellig
Is het intensief? Absoluut. Maar juist dat volle programma zorgt voor verbinding, vinden eerstejaarsstudenten Joeri (Business Studies) en Ramon (Bouwkunde). Ze zitten gebroederlijk samen aan een picknicktafel te eten. “Je bouwt hier een band op die je in collegebanken niet snel krijgt. Niemand zit alleen - iedereen is hartstikke aardig en helpt elkaar.”

Even verderop staan Pabo-studenten Isabella en Indra luidkeels mee te zingen met de karaoke. “Het leukste tot nu toe? De kroegentocht! Supergezellig, en je ontdekt meteen alle leuke plekken in Haarlem. En dan moet het slotfeest nog komen hè… Deze week is gewoon één groot feest!”

Een stapje voor
Ook Tim, eerstejaarsstudent Creative Business, voelt zich meteen welkom. “De sfeer is fantastisch. Je bent constant met elkaar bezig – zingen, dansen, opdrachten doen – en daardoor raak je vanzelf met anderen in gesprek. Je hoort verhalen, ziet onverwachte kanten van elkaar, en zo ontstaat er al snel een klik.”

Hij merkt dat hij veel losser en vrolijker is dan hij had verwacht. “Ik dacht dat ik afwachtend zou zijn, maar ik ga er juist helemaal in op. Het doet echt iets met me. Het mooiste? Ik kan gewoon mezelf zijn. Ik voel me geaccepteerd en dat geeft vertrouwen.”

Dankzij de nieuwe vriendschappen en dat ‘thuisgevoel’ kijkt hij met een goed gevoel uit naar zijn studie. “Eigenlijk lopen we straks allemaal al een stapje voor.”

Mooiste tijd van je leven
Ocean van Deelen, student Bouwkunde en organisator van de Introweek Haarlem met 5 studieverenigingen waaronder studievereniging Virplaça (Bouwkunde/Bouwmanagement), staat te glunderen. “Dit is precies waar we het voor doen: zien hoe studenten opbloeien, vol plezier, zelfvertrouwen en energie. Iedereen hoort erbij, iedereen doet mee. Zo'n week verbindt, verrast en geeft je een vliegende start. Het is niet zomaar een introductie – het is het startschot van misschien wel de mooiste tijd van je leven.”

Organisatie
De Introductieweek werd georganiseerd door de studenten van de studie- en studentenverenigingen van Inholland Haarlem:

- Creatro voor de opleiding Creative Business.
- Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem en studievereniging Negotium Novum voor de opleidingen Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek. In samenwerking met het Onafhankelijk Dames Dispuut Carpe Noctem.
- MoveMental voor de opleiding Sportkunde.

- De gezamenlijke studieverenigingen als Introweek Haarlem:
- Personalia (Pabo en Social Work)
- Röntgenius (Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken)
- Lepidoptera (Informatica en IT)
- Virplaca (Bouwkunde en Bouwmanagement & Vastgoed/Ruimtelijke ontwikkeling)
- Voluptuaria (Tourism Management)
- In samenwerking met ’t Haerlems Studenten Gildt

“Studeren is méér dan alleen colleges volgen”, benadrukt Tessa Liefting, voorzitter van de studievereniging voor Technische Bedrijfskunde (sv TBK). “Wil je het meeste uit je tijd bij Inholland halen? Word dan actief binnen een studievereniging. Je ontmoet andere studenten, legt contact met bedrijven en ontwikkelt jezelf – niet alleen als professional, maar ook als persoon.”

Van studiereis tot banenmarkt
Bij sv-TBK is iedereen welkom. De vereniging organiseert met hulp van een aparte activiteitencommissie onder meer de introductieweek op Terschelling, bedrijfsbezoeken, feest op de Partyboot, en binnen- en buitenlandse studiereizen naar plekken zoals Groningen en Lissabon. “Onze activiteiten zorgen ervoor dat je snel contact hebt met jaargenoten én ouderejaars, die je later weer kunnen helpen bij vakken en vragen. Tegelijkertijd bouw je een waardevol netwerk op met bedrijven, bijvoorbeeld via onze eigen banenmarkt: het grote Mix & Match-evenement.”

"Actief deelnemen zorgt voor meer plezier en betrokkenheid, waardoor je je snel thuis voelt op de hogeschool. En omdat TBK relatief kleinschalig is, kennen studenten en docenten elkaar goed. De studievereniging versterkt dat hechte gevoel nog eens extra. Tijdens mijn eerste studiereis kende ik bijna niemand, maar na drie dagen bowlen, bedrijfsbezoeken en een kroegentocht in Groningen had ik er zomaar zes nieuwe vrienden bij. En die vriendengroep bestaat nog steeds. Juist dát maakt je studententijd zo de moeite waard."

Bouwen aan je netwerk
Nienke Nooij, secretaris van sv-BFL, richt zich met haar vereniging op het verbinden van studenten binnen het domein Business, Finance & Law én breder. “We willen studenten extra ondersteuning bieden en hen helpen met het opbouwen van vaardigheden en een professioneel netwerk. Kom vooral langs als je ergens tegenaan loopt, onze deur staat altijd open.”

BFL organiseert studiegerelateerde activiteiten zoals gastcolleges en workshops, maar ook gezellige evenementen zoals spelletjesavonden en weekenden weg. “Relaties zorgen ervoor dat je als student verbonden en gemotiveerd blijft”, zegt Nienke. “Dat is echt een redder, nu en in je toekomstige carrière.”

Haar persoonlijke missie: de regio onder de aandacht brengen. "Veel studenten denken dat alleen de Randstad kansen biedt, maar ook onze regio heeft fantastische mogelijkheden om te werken, wonen en recreëren. Met ons Connect2Business-event, een toegankelijke bedrijvenmarkt met regionale werkgevers, laten we studenten volop kennismaken met lokale carrièremogelijkheden."

Een warm welkom voor en door studenten
Van recenter datum is sv-Nova Nexus - een studievereniging voor studenten Social Work, Verpleegkunde en Pabo die nog in de opstartfase zit. Oprichters zijn Social Work-studenten Qwen de Vries, Sarina Veul en Karine Broersen. "Wij voelden ons vanaf dag één ontzettend welkom op Inholland. Dat gevoel willen we graag doorgeven", zegt Sarina.

Nova Nexus begint kleinschalig en laagdrempelig, met een eigen ontmoetingsplek waar studenten kunnen werken en elkaar helpen bij studievraagstukken. Qwen: "Onze droom is dat alle studenten zich op hun plek voelen, lid worden en ervaren hoe waardevol en informatief onze activiteiten zijn. Groepsgevoel en nieuwe verbindingen maken, daar mikken we op.”

Samen sterker
Naast deze drie studieverenigingen kent Inholland Alkmaar nog meer initiatieven: ASEV (voor engineers), Virplaca (Bouwmanagement & Vastgoed, Bouwkunde), studentenvereniging A.S.V. Omnivas en natuurlijk Stichting Alkmaarse Studentensociëteit (SAS/SooS), dé plek voor sociale activiteiten. Verder ondersteunt het Studentsucces Centrum (SSC) studenten bij hun studie en welzijn. Samen vormen al deze initiatieven de ‘studentpartners van Inholland Alkmaar’, die gezamenlijke evenementen organiseren zoals het succesvolle zomerfeest en kerstgala.

Nienke legt uit hoe dat ontstond: “We werden gek van alle miscommunicatie tussen verenigingen. Jeffrey Oostenrijk (destijds voorzitter van SAS/SooS) en ik (toen nog voorzitter van Omnivas) besloten daarom alle verenigingen bij elkaar te brengen in één WhatsApp-groep. We dachten: waarom allemaal afzonderlijke eilandjes zijn, als we ook gewoon bruggen kunnen bouwen? Vanuit een niet-lullen-maar-poetsenmentaliteit zijn we zelf aan de slag gegaan. Want het verschil maak je zelf!”

Tijd van je leven
Studieverenigingen zijn absoluut bepalend, vindt Tessa. "Je studeert niet alleen, maar doet vrienden op voor het leven en bouwt meteen aan je toekomst. Dus sluit je aan, ga mee op reis en maak van je studententijd de mooiste tijd van je leven!"

Droom je ervan om voor de klas te staan, maar wil je niet vier jaar studeren? De verkorte deeltijd Pabo van Inholland is een versneld traject voor mensen met een hbo- of wo-diploma. Binnen twee jaar behaal je je lesbevoegdheid en leer je direct in de praktijk. De eerste groep studenten heeft inmiddels haar propedeuse gehaald. Hoe hebben zij het ervaren? 
 

“Ik wilde dichter bij de kinderen staan” 
Hilal werkte als adjunct in de kinderopvang, maar miste het directe contact met kinderen. “Ik was vooral aan het regelen en organiseren. Dat vond ik op een gegeven moment minder leuk. Ik wilde echt één-op-één met kinderen werken. Toen dacht ik: ik ga de Pabo doen!” 

Voor Nienke (22) voelde het als een logische stap, maar ze had wel eerst een omweg nodig. “Ik heb eerst Creative Business gestudeerd. Maar eigenlijk wist ik altijd al dat ik de Pabo wilde doen. Op de havo had ik al meegelopen met juffen en meesters, maar ik zag mezelf op mijn zestiende nog niet voor de klas staan. Nu dacht ik: dit is het moment.” 

Van start: een nieuwe manier van leren
Bij de Inholland pabo werken we niet meer met losse vakken en toetsen. Als student leer je vanuit je eigen leervragen en ervaringen op de stageschool. Nienke: "Je gaat in de praktijk aan de slag en gebruikt theorie om je verder te ontwikkelen. Dat vind ik veel fijner dan alleen maar uit boeken leren en toetsen maken." 

Hilal merkt dat deze aanpak haar motiveert: "Als ik op mijn stageschool ben, denk ik: ja, hiervoor doe ik het!" Ze loopt stage op een Islamitische basisschool, vlakbij huis. “Dat maakt het extra leuk en herkenbaar.” 

Snel en zelfstandig leren 
Omdat studenten al een hbo- of wo-achtergrond hebben, is het tempo hoog. De opleiding is intensief en vraagt veel zelfstandigheid. Hilal: "Het was in het begin echt veel. Veel plannen, veel uitzoeken. Soms was nog niet alles helemaal helder, maar je leert daar snel je weg in vinden." Nienke: "Mijn grootste tip? Begin meteen! Je kan niet denken: ik kijk de eerste weken even hoe het gaat. Daar heb je geen tijd voor in dit snelle programma." 

Veel contact met docenten en praktijk
De opleiding staat in nauw contact met de stagescholen. Studenten krijgen continu feedback en bespreken hun voortgang met hun begeleiders. Ook met de docenten van de Pabo is er veel contact.  

Nienke: "In het begin was het even wennen. Hoe werkt het nieuwe curriculum? Hoe gebruik je Scorion, het systeem waarin we ons leerproces bijhouden? Maar de docenten vragen actief om feedback en kijken hoe dingen beter kunnen. We leren samen, en dat is fijn." 

Binnen twee jaar klaar 
Het snelle tempo van de opleiding was voor Nienke een doorslaggevende factor. "Als deze opleiding vier jaar had geduurd, had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Ik had al vier jaar gestudeerd en wilde niet wéér zo lang in de schoolbanken zitten." Voor de studenten is het behalen van de propedeuse in zo'n korte tijd een enorme prestatie. Hilal zegt nuchter: "We hebben gewoon gedaan wat er van ons werd gevraagd." 
 

Een waardevolle toekomst 
De snelheid van de opleiding is prettig, maar het draait uiteindelijk om passie voor het vak. Nienke: "Het mooiste vind ik dat je echt iets voor kinderen kan betekenen. Niet alleen op leergebied, maar ook op persoonlijk vlak. Dat is waar ik het voor doe." Hilal: "Wij leiden de burgers van de toekomst op. We leren ze niet alleen rekenen en taal, maar ook hoe ze goede mensen kunnen zijn in de maatschappij. Dat is een mooie invloed die wij als leerkrachten hebben."  

Ook voor jou? 
Regiomanager Elsbeth is trots op deze eerste groep studenten: "Met trots feliciteren we de eerste groep studenten van de Inholland pabo-deeltijd die binnen ons nieuwe curriculum hun propedeuse hebben behaald! Dit is een prachtige mijlpaal, zowel voor hen als voor onze opleiding. Leren in de praktijk werkt.   

Wil jij ook snel voor de klas staan?  
Dan is de verkorte deeltijd Pabo misschien iets voor jou!" Kijk voor meer informatie op onze website.
 

Spanning en gejuich vulden de aula van Inholland Alkmaar begin februari. De high fives vlogen in het rond. Tijdens de regionale finale van de FIRST LEGO League streden kinderen hier om een plek in de landelijke finale. Een dag vol uitdaging, teamwork en technische hoogstandjes.

De FIRST LEGO League is een jaarlijks programma waarin kinderen kennismaken met robotica. Ze bouwen en programmeren een legorobot die zelfstandig missies uitvoert op een parcours. Ook bedenken ze innovatieve oplossingen voor een maatschappelijk probleem. Dit jaar draaide alles om het thema Submerged: de onderwaterwereld. De competitie, bedoeld voor groep 7 en 8 en de eerste twee klassen van het voortgezet onderwijs, trekt jaarlijks zo’n 800 Nederlandse scholen verdeeld, over 32 regiofinales.

Techniek toegankelijk maken
Miriam Lof, coördinator van de LEGO League vanuit Inholland Alkmaar, ziet elk jaar weer de impact van de competitie: “Die blije gezichten als iets lukt – vooral als ze dachten dat het niet kon – zijn goud waard. Bij de prijsuitreiking staan ze soms totaal perplex. Voor basisscholen is de LEGO League een laagdrempelige manier om techniek in de klas te brengen. Superbelangrijk met de huidige tekorten in de sector. Toch zijn veel leerkrachten nog terughoudend, want onbekend maakt onbemind. Dit 12-weekse lesprogramma laat je als docent sámen met de leerlingen leren.”

Ook Inholland profiteert, benadrukt Miriam: “Onze Pabo-studenten - de leerkrachten van morgen – ervaren hier zelf hoe leuk techniek eigenlijk is. Eerst zelf ‘stoeien’ met de robots, nu helpen ze jureren of zorgen voor entertainment.” Voorheen hielpen Inholland-studenten de basisscholen ook met programmeren. Dat wil ik graag terugbrengen. Scholen hebben er behoefte aan, en voor onze Technische Informatica-studenten is het een geweldige uitdaging: leg maar eens een complex programmeervraagstuk uit in kindertaal.”

Onderdeel van iets groters
Maar de LEGO League draait om méér alleen techniek. Het gaat ook om samenwerken, creatief zijn en probleemoplossend denken, aldus leraar Wouter van Xplore Agora Amsterdam. “Kinderen ontdekken niet alleen de basis van informatica en computer science, maar leren ook rollen verdelen en samen tot oplossingen komen. Dat procesgericht denken is enorm waardevol.” Daarnaast is het een eerste kennismaking met een hogeschool – en wat voor een! “Even deel uitmaken van een wereldwijde challenge met 600.000 deelnemers in 110 landen. Dat vinden ze geweldig!”

Uitdagingen op het speelveld én daarbuiten
Bij de wedstrijdtafels was de spanning om te snijden. Met uiterste concentratie plaatsten teams hun robots op het parcours, klaar voor hun missies in de onderwaterwereld. “Een LEGO-haai verplaatsen, krabbenkooien legen - daar bedenken ze zelf allerlei slimme grijpers en sensoren voor”, legt Mike de Vogel, hoofdscheidsrechter en docent Engineering bij Inholland, uit. En gaat het mis? “Dan zie je even teleurstelling … tot een teamgenoot hen er weer erdoorheen helpt. Die energie, blijdschap én frustratie – prachtig om te zien.”

Naast de robotmissies doken teams op een innovatieproject rond een maatschappelijk of milieuprobleem binnen het thema, zoals microplastics of achtergelaten visnetten. Jurylid Lenda Bruijn, oud-Inholland-student en KIVI-bestuurslid, is elk jaar weer onder de indruk: “Een duikboot met camera’s voor onderzoek in de Marianentrog of een achtwielige onderwaterrobot om koraalriffen te monitoren. Ze gaan zóveel verder dan je verwacht.”

Medejurylid en oud-Inholland-docent Onno Lotgering legt uit dat het niet zozeer om technische perfectie gaat. “Hoe ben je tot een oplossing gekomen? Heb je samen overlegd? Wie heb je om hulp gevraagd? Die kernwaarden zijn minstens zo belangrijk als het eindresultaat.”

Grote winnaars
Na een dag vol creatieve oplossingen werden de prijzen uitgereikt. Team Poseidon (St. Janschool Amsterdam) won de Champions Award en mag op 8 maart naar de landelijke finale. Team Xplore kreeg de prijs voor robotdesign, en Groene Golf werd beloond voor het beste innovatieproject.

De deelnemers waren trots en voldaan. “De robotmissie is superspannend, je weet nooit of het goed gaat. Maar als het lukt ben je zó blij!” aldus een stralende leerling uit groep 8. Zijn teamgenoot vult aan: “Het allerleukste? Iets bedenken dat nog niemand heeft bedacht.”

Technici van de toekomst
Tweedejaars Pabo-studenten Milou en Marit keken hun ogen uit. “Bizar wat die kids al kunnen! Even tikken, programmeren - en hup het werkt. Je weet niet wat je ziet!” Voor hen is het overduidelijk: techniek moet eerder en vaker op basisscholen worden gepromoot. “Het is helemaal niet eng. De LEGO League laat juist zien hoe leuk en toegankelijk het is. Hier wordt de liefde voor techniek echt aangewakkerd.”

Vorige week heeft Roos Gerritsma, associate lector bij ARC Research Center, de eerste fase van haar Professional Doctorate (PD) gepresenteerd. Deze presentatie vormt de basis voor haar verdere PD-traject naar stedelijk regeneratief toerisme.

Tijdens een positief en constructief gesprek besprak Roos haar portfolio met lector dr. Ko Koens (Inholland), lector dr. Karoline Wiegerink (Hotelschool The Hague), senior projectmanager Anne Ruiter (Dienst Grond&Ontwikkeling bij Gemeente Amsterdam) en managing director Insights & Marketing Strategy Maya Janssen RDM (amsterdam&partners).

In haar portfolio kwamen alle stappen aan bod die zij heeft gezet op het gebied van datamanagement, verdiepende studies, lab-innovaties, zelfreflecties en haar paper: Activating an urban regenerative tourism approach: practices and interventions via a living lab setting in Amsterdam North. Deze paper, die zowel theoretisch als praktijkgericht is, vormt de basis voor haar verdere case study.

Roos Gerritsma: “Ik ben nu ongeveer op een kwart van mijn PD-traject. Afgelopen 15 maanden heb ik de kernelementen van mijn studie uiteen kunnen zetten, die je terugziet in de titel van de paper. Tijdens het assessment gaf dit een mooi uitgangspunt om hier, vanuit ieders perspectief over van gedachten te wisselen. Het gaf tevens een bevestiging van waar ik me komende jaren in zal gaan verdiepen, namelijk: de relatie tussen interventies te co-creëren – in dit geval Amsterdam Noord – en hoe dat van invloed kan zijn op een algemener, systemisch niveau. Ik zal mijn Loops for Labs model gaan testen en meten welke impact/doorwerking we hiermee als Urban Leisure & Tourism Lab Amsterdam bereiken.”

Press here for English

Op maandag 27 januari vond de kick-off plaats van ‘Heal the Healer’, een nieuw project gericht op het verbeteren van de mentale gezondheid in de muziekindustrie. Dankzij financiering vanuit Centre of Expertise Preventie in Zorg & Welzijn kan dit project, dat een jaar zal duren, van start gaan. Onder leiding van lector Koos Zwaan van het lectoraat Innovation in the Music Industry werkt een team van onderzoekers, docenten, welzijnsprofessionals en professionals uit de muziekindustrie aan duurzame oplossingen voor mentale gezondheidsuitdagingen in deze sector.
 

Press here for English 

Grote urgentie
Werken in de muziekindustrie is niet alleen inspirerend, het brengt ook risico’s met zich mee. Volgens internationaal onderzoek kampt maar liefst 70% van de werkenden in deze sector met mentale gezondheidsproblemen, variërend van burn-out en angststoornissen tot depressies. De oorzaak? Een combinatie van economische onzekerheid, prestatiedruk en een werkcultuur waarin stress vaak als onvermijdelijk wordt gezien.

Koos Zwaan licht toe: “De muziekindustrie is een prachtige, maar ook veeleisende omgeving. Dat mentaal welzijn zo een breed gedragen probleem is, werd voor mij duidelijk toen ik de innovatie- en onderzoeksagenda voor de popsector opstelde. Vanuit elke expertise werden andere mentale uitdagingen genoemd. Met Heal the Healer willen we niet alleen bewustzijn creëren, maar ook praktische tools en interventies ontwikkelen om zowel studenten als werkenden beter te ondersteunen. Dit project biedt de kans om een duurzame impact te maken op de sector.”

Wat houdt Heal the Healer in?
Heal the Healer richt zich op twee belangrijke pijlers:

1.  Preventie: Het vergroten van de mentale veerkracht van individuen, zodat zij beter bestand zijn tegen de uitdagingen van de muziekindustrie.
2.  Amplitie: Het verbeteren van werkomstandigheden door structurele veranderingen in de sector te stimuleren.

Deze interventies worden ontwikkeld in samenwerking met studenten van drie Inholland opleidingen - Conservatorium Haarlem, Leisure & Events Management en Creative Business – en met hulpverleners en coaches. Daarnaast zijn werkveldorganisaties, zoals BAM! Popauteurs en Music Managers Forum NL (MMF), actief betrokken bij het testen en implementeren van de oplossingen.

Kick-off: inspiratie en samenwerking
Tijdens de kick-off van Heal the Healer kwam alle betrokken partijen samen voor de aftrap van het project. Naast het verkennen van de doelstellingen en de opzet van het onderzoek, werd kennis gedeeld. Hoogleraar mediastudies Mark Deuze (UvA) was te gast en schetste de mentale uitdagingen binnen de creatieve sector. Inholland alumni Mandy Delaporte en Lucas Garnier deelden inzichten uit hun afstudeeronderzoeken over mentaal welzijn in respectievelijk de dance- en poprockscene.

De ambitie van Heal the Healer reikt verder dan alleen de muziekindustrie. De opgedane kennis en interventies kunnen ook van waarde zijn voor andere sectoren binnen de culturele en creatieve industrie.

De toekomst van duurzaamheid begint bij jezelf. Met trots presenteert het Expertisenetwerk Systemisch Co-Design (ESC) de ESC-IDG Hub. Dit platform, dat 27 januari gelanceerd is, brengt professionals, onderzoekers en studenten samen om vaardigheden te ontwikkelen en oplossingen te bedenken voor duurzaamheidsuitdagingen. De hub is toegankelijk via www.esc-idghub.nl. Als onderdeel van deze hub reist tevens een expositie rond die tot 6 februari te bezoeken is in de Expo-ruimte bij Inholland, Amsterdam.

For English press here

Vertrekpunt voor innovatie
De ESC-IDG Hub richt zich op het aanpakken van maatschappelijke transities en duurzaamheidsuitdagingen. Het platform combineert de ontwikkeling van individuele vaardigheden en capaciteiten met systemisch co-design, een methode om complexe problemen, zoals klimaatverandering, sociale ongelijkheid en transities naar een circulaire economie, op een gestructureerde creatieve manier samen aan te pakken.

Veel mensen voelen zich overspoeld door de omvang van dergelijke thema’s en weten niet waar te beginnen. Daarom heeft authentic leadership een belangrijk plek in de ESC-IDG Hub. IDG staat voor Inner Development Goals en benadrukt hoe persoonlijke groei bijdraagt aan het realiseren van een duurzame samenleving en de Sustainable Development Goals (SDG’s). Het biedt een vertrekpunt: From being to acting.

Samenwerking en persoonlijke ontwikkeling

De ESC-IDG Hub speelt in op de dringende behoefte aan ontwikkeling en richt zich op drie belangrijke doelstellingen:

• Bewustwording creëren bij studenten en docenten over het belang van innerlijke ontwikkeling in relatie tot maatschappelijke transities.       
• Community-building: het opzetten van een netwerk waarin studenten en docenten onder andere ervaringen, oefeningen en tools kunnen uitwisselen.
• Integratie in het onderwijs: praktische handvatten bieden om IDG’s te integreren in lesprogramma’s en projecten binnen het hoger onderwijs.

Jürg Thölke, lector Authentiek Leiderschap en betrokken bij de ESC-IDG Hub, licht toe: “In de kern kunnen we maatschappelijke uitdagingen alleen het hoofd bieden door bewustwording van onszelf én van onze plek in de wereld. Dat het thema voldoende onder de aandacht wordt gebracht en genormaliseerd, is essentieel. Deze hub is daar een belangrijk onderdeel van en helpt ons nadenken, ontwikkelen en van elkaar te leren. Zodat we samen meer impact kunnen realiseren.”
 

Reizende expositie als plek voor verbinding
Naast de lancering van een online platform, waar geïnteresseerden zich kunnen abonneren op de WhatsApp-groep om op de hoogte te blijven van de verschillende activiteiten, is er een fysieke expositie. Deze interactieve expositie geeft bezoekers een blik op de projecten en methodieken van de hub en heeft enerzijds als doel het ophalen van informatie bij bezoekers voor de verdere uitwerking van onderwijsinterventies, en anderzijds het creëren van een plek voor ontmoeting en verbinding.

Philippa Collin, onderzoeker en projectleider van de ESC-IDG Hub licht toe: “Met deze hub willen we verbindingen versterken en een lokaal ecosysteem op gang brengen waarin onderwijs, onderzoek en praktijk elkaar vinden. De expositie speelt hierin een belangrijke rol: het biedt inspiratie, laat bezoekers nadenken over hun eigen bijdrage en helpt hen de link te leggen met hun intrinsieke motivatie. Uiteindelijk hopen we dat iedereen in het onderwijs, zowel studenten als docenten als andere medewerkers, zichzelf een rol ziet spelen in de grote maatschappelijke transities die voor ons liggen.”

Tot 6 februari is de expositie te bezoeken in de Expo-ruimte van Inholland, Amsterdam. Daarna start de expositie aan een reis langs andere partners van het Expertisenetwerk Systemisch Co-Design: Inholland Haarlem, Inholland Den Haag, Hogeschool Utrecht, Haagse Hogeschool en Hogeschool Rotterdam. De exacte expositiedata worden vermeld op de website. 

Meer weten over ESC-IDG Hub?
Iets groots aanzwengelen begint vanuit iets kleins in jezelf. Zij die van betekenis willen zijn en hun eigen mogelijkheden willen onderzoeken om een bijdrage te leven aan maatschappelijke transities, kunnen zich aansluiten bij de hub via www.esc-idghub.nl of neem voor meer informatie contact op met projectleider Philippa Collin via philippa.collin@inholland.nl.

Flexibilisering is een term die we steeds vaker horen in het onderwijs. Maar wat betekent dit precies en hoe kunnen opleidingen er concreet mee aan de slag? Nyncke de Jong, docent- onderzoeker bij het lectoraat Teaching, Learning & Technology, heeft een verkenning gedaan naar de verschillende vormen van flexibilisering en wat dit kan betekenen voor het hoger onderwijs.

De diversiteit onder studenten neemt toe, en opleidingen willen beter inspelen op hun unieke behoeften, talenten en ambities. " Daarom wordt er steeds vaker over flexibilisering gesproken”, legt Nyncke uit. "Het is echter een breed begrip dat op vele manieren geïnterpreteerd kan worden. Er is geen eenduidige definitie die opleidingen als leidraad kunnen gebruiken, en veel opleidingen weten niet goed waar te beginnen."

Flexibilisering van het onderwijs kent vele verschijningsvormen en bestaat daarom niet als één vastomlijnd concept. De verkenning van Nyncke is bedoeld om binnen Inholland het gesprek op gang te brengen over de verschillende vormen van flexibilisering, zoals het versnellen of vertragen van een studie, het verbreden of verdiepen van de inhoud, het samen met studenten vormgeven van het curriculum (co-creatie) en het modulair opbouwen van studieprogramma's. Door middel van een gerichte literatuurverkenning heeft Nyncke geprobeerd duidelijkheid te scheppen in deze diverse benaderingen, zodat opleidingen bewuste keuzes kunnen maken voor een specifieke vorm van flexibilisering – of er juist voor kunnen kiezen om geen flexibilisering door te voeren.

Uitdagingen
“Tijdens mijn verkenning keek ik naar praktijkvoorbeelden binnen en buiten de hogeschool. Hoewel flexibilisering veel voordelen kan bieden, brengt het ook uitdagingen met zich mee, zoals het creëren van flexibele lesroosters en het afstemmen van onderwijs op de uiteenlopende behoeften van studenten. Denk daarom als opleiding eerst goed na over wat je met flexibilisering wil bereiken. Flexibilisering is een middel is, geen doel op zich.”

Nyncke heeft ook gekeken naar de mogelijke impact van flexibilisering op het succes van studenten. Hoewel flexibilisering de potentie heeft om bij te dragen aan dit succes, zijn er nog geen eenduidige onderzoeksresultaten die dit bevestigen. Het is opmerkelijk dat flexibilisering in veel opleidingen al wordt omarmd, terwijl de wetenschappelijke onderbouwing nog beperkt is. Dit gebrek aan zekerheid komt voort uit het feit dat flexibilisering geen enkelvoudig concept is; het omvat diverse vormen en toepassingen, waardoor generieke uitspraken lastig te onderbouwen zijn.

Vervolgstappen 
Na deze verkenning zet Nyncke de volgende stap door in gesprek te gaan met opleidingen binnen Inholland. Het doel van deze gesprekken is om te bepalen waar deze opleidingen staan op het gebied van flexibilisering en welke doelen ze hiermee nastreven. Daarnaast willen we samen met de opleidingen onderwijskundig onderbouwen welke stappen nodig zijn om deze doelen te bereiken. Wanneer de doelstellingen helder zijn, wordt het eenvoudiger om het proces te evalueren en kan er meer gezegd worden over het succes van specifieke vormen van flexibilisering. “Indien goed geïmplementeerd, kan flexibilisering eraan bijdragen dat het onderwijs beter aansluit op de behoeften en mogelijkheden van de student. Uiteindelijk gaat het erom dat we hen helpen hun potentieel te realiseren. "

Meer weten? 
Wil je meer weten over deze verkenning of in gesprek gaan over flexibilisering binnen jouw opleiding? Lees verder op: Flexibilisering in het onderwijs | Hogeschool Inholland Of neem contact op met:  nyncke.dejong@inholland.nl
 

Leesbevordering
De afgelopen tijd is hard gewerkt aan het vernieuwen en verbeteren van de pabo-opleiding. Dit studiejaar, in september, is de opleiding gestart met een nieuw curriculum, waarin leesbevordering en de rol van de 'lezende leerkracht' een centrale plek innemen. Om zo bij te dragen aan een samenleving die veerkracht heeft.

‘Een leerkracht die leesvaardigheid wil overdragen, moet een diepe liefde voor lezen hebben, een hart vol enthousiasme en een hersenpan vol verhalen. Ze moeten zelf lezen, kinderboeken welteverstaan.’ (Anne Steenhoff, 2024).

Leesplezier en -vaardigheid
In de nieuwe collectie van de bibliotheek vinden studenten van de opleiding Leraar Basisonderwijs (Pabo) voornamelijk ‘goede’ jeugdliteratuur. Zo ondersteunt de Inholland pabo toekomstige leraren bij hun taak om leesplezier en leesvaardigheid bij kinderen te stimuleren. 

Ook een nieuwe leesclub
De bibliotheek is een gezamenlijk project van docenten en studenten. Zij hebben samen bekeken welke boeken in de collectie moeten worden opgenomen en hoe studenten het best begeleid kunnen worden in hun keuze. Daarnaast wordt er een leesclub opgezet om leeservaringen te delen en de liefde voor literatuur te versterken.

Feestelijke opening
Op 7 november zijn alle Inholland pabo-studenten uitgenodigd om naar de feestelijke opening te komen. Het programma start om 12:30 uur met een inspirerende bijeenkomst in de collegezaal op de vierde verdieping van Hogeschool Inholland, locatie Alkmaar. Daarna verplaatsen we ons naar de nieuwe bibliotheek, waar Yorick Goldewijk de bibliotheek symbolisch opent. Vanaf dat moment kunnen alle pabo-studenten boeken lenen!

Programma

• Start bijeenkomst voor pabo-studenten in collegezaal A4: 12:00 uur
• Inloop opening pabo-bliotheek, donderdag 7 november: 12:30 uur
• Start opening pabo-bliotheek door Yorick Goldewijk: 12:40 uur
• Locatie: Hogeschool Inholland Alkmaar, vierde verdieping, A4, Bergerweg 200 Alkmaar

Elke student heeft die ene docent. Degene die met geduld, passie en persoonlijke aandacht net dat extra zetje geeft, die een college tot leven brengt of je inspireert om verder te kijken. Voor de Wij Inholland award 2024-2025 zijn drie van deze bijzondere docenten genomineerd voor de titel Docent van het Jaar. Wie sleept dit jaar de felbegeerde award in de wacht?

Ieder jaar zien we bij Inholland veel collega’s die bijzonder werk verrichten. De meest indrukwekkende zetten wij in het zonnetje tijdens de uitreiking van de Wij Inholland awards. De awards voor de Docent van het jaar en Onderzoeker van het jaar 2024-2025 reiken we uit tijdens de Dag van Het Onderwijs & Onderzoek op donderdag 14 november aanstaande in Haarlem. De genomineerden voor de Onderzoeker van het jaar maken we later deze week bekend. Stemmen op je favoriete onderzoeker en docent kun je in de week van 4 november.

Maak kennis met de genomineerden!

Hans Rader, docent en coördinator Basis Didactische Bekwaamheid (BDB), domein Onderwijs & Innovatie (O&I)
Hans Rader, docent en coördinator van de opleiding Basis Didactische Bekwaamheid (BDB), maakt van elke les een leerervaring voor zowel nieuwe docenten als voor zichzelf. Sinds de start van de BDB in 2015 leidt hij beginnende docenten op en helpt hen om met vertrouwen een verschil te maken voor hun eigen studenten. Hans stimuleert docenten zich blijvend te ontwikkelen, ook na de BDB en dat vooral samen te doen als onderwijsteam. De jury prijst Hans om zijn open blik en aanpassingsvermogen: “Hij weet zijn lessen perfect af te stemmen op de behoefte van zijn cursisten, zonder het doel uit het oog te verliezen.”

‘Het is geweldig deze erkenning te krijgen’
Zelf zegt Hans over zijn nominatie: "Toen ik hoorde dat ik genomineerd was, was mijn eerste reactie er een van ongeloof en ongemak. Waarom ik? Ik wist er helemaal niets van, en we doen het toch als team? Maar het is natuurlijk geweldig om zo'n erkenning te krijgen. Ik werk met startende en zittende docenten aan hun professionalisering, op gebieden zoals toetsing, kwaliteitsbewustzijn en blended learning. Vooral dat laatste – de balans vinden tussen verschillende leermethoden en tools – is voor mij een kans om theorie en praktijk te verbinden. Ik probeer dan ook altijd zélf de principes toe te passen die we aan docenten meegeven, zoals actief leren en feedback-methodes. Leren en ontwikkelen doe je immers door dingen te doen, fouten te maken en daarvan te leren.”

‘BDB is een prachtige proeftuin’
“De BDB is wat dat betreft een prachtige proeftuin: we werken met nieuwsgierige en leergierige collega’s die zelf willen experimenteren, bijvoorbeeld met het oefenen van gespreksvaardigheden met een AI-avatar. Dat vraagt een zekere durf, ook omdat we cursisten aanmoedigen om buiten de gebaande paden te treden en nieuwsgierig te blijven. Als iets mislukt, is dat alleen jammer als je er niets van leert. Dat ‘practice what you preach’-principe zie ik als een essentieel onderdeel van mijn werk, en dat is waar we cursisten graag in meenemen. Ik zie het dan ook als een mooie erkenning dat dit nu ook in de voordracht zo gewaardeerd wordt."

Esther Hospes, docent bij de masteropleiding Advanced Nursing Practice, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW)
Voor de masterstudenten Advanced Nursing Practice is Esther Hospes een ware rots in de branding. Deze gepassioneerde docent, die zelf Voeding en Diëtetiek studeerde en een master Health Sciences deed, begeleidt haar studenten bij hun praktijkonderzoek en weet telkens weer een sterke verbinding te leggen tussen theorie en praktijk. Haar coachende manier van lesgeven en vermogen om studenten persoonlijk te benaderen, maken haar een rolmodel voor onderwijs waarin zowel persoonlijke aandacht als vakkennis centraal staan. “Ze inspireert haar studenten om verder te kijken, met creativiteit en een open houding voor elke student,” aldus de jury.

Toen Esther hoorde dat ze genomineerd was, schrok ze aanvankelijk. “Eerlijk gezegd had ik het totaal niet verwacht en dacht meteen: waarom ik? Het voelde wat ongemakkelijk, want ik kan genoeg collega’s bedenken die dit net zo verdienen. . Als docent en voorzitter van de examencommissie ben ik altijd op zoek naar het waarom: waarom werken we op deze manier, hoe draagt het bij aan wat we willen bereiken? Het helpt me scherp te blijven en te focussen op kwaliteit en verbetering.”

‘Ik help studenten graag in mogelijkheden te denken’
“In mijn lessen leg ik de nadruk op interactie en probeer ik de studenten op een creatieve manier te betrekken. Vaak begin ik met een onverwachte opdracht, iets dat misschien los lijkt te staan van de lesstof, maar altijd een link heeft met een leerdoel. Het houdt iedereen scherp en maakt de lessen actiever. Mijn vragen zijn bedoeld om studenten verder te helpen denken en hen aan te moedigen in mogelijkheden te denken. Hun praktijkgerichte onderzoeken leiden niet alleen tot nieuwe inzichten, maar dragen vaak bij aan het verbeteren van de zorg die zij bieden. Dat is mooi om te zien."

Yvonne Zoetigheid, docent Verpleegkunde, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW)
Met meer dan twintig jaar ervaring in de zorg en het onderwijs is Yvonne een drijvende kracht in het verpleegkundig domein. Als docent én opleidingsadviseur helpt zij studenten het complexe werkveld van de zorg te ontdekken en hun leiderschapsvaardigheden te ontwikkelen. Haar positieve toon en diepgaande kennis van het regionale zorglandschap geven studenten de basis om hun eigen pad te kiezen. De jury prijst Yvonne’s vermogen om structuur en flexibiliteit samen te brengen: “Ze is een dynamisch baken van rust, die vertrouwen geeft en studenten helpt hun weg te vinden, welke opleidingsachtergrond ze ook hebben.”

‘De nominatie is een enorme verrassing en een eer’
“De nominatie was een enorme verrassing voor me en voelt echt als een eer”, zegt Yvonne over haar nominatie. “Ik zie het als een mooie erkenning voor het hele team van de hbo-verpleegkunde op onze locaties in Amsterdam en Alkmaar. Zelf werk ik al 27 jaar bij de hogeschool, begonnen als coördinator van het contractonderwijs voor verpleegkunde in 1997. Na jarenlang opleidingsadviseur van het contractonderwijs te zijn geweest werk ik nu binnen het cluster Nursing als opleidingsadviseur en PPO-coach van deeltijdstudenten. Mijn passie ligt bij het opleiden en begeleiden van studenten die straks hun weg vinden in dit prachtige beroep. Opleiden doen we echt samen, met de praktijk: zo werk ik veel samen met werkveldpartners en verzorg ik bijvoorbeeld workshops voor praktijkopleiders over flexibel opleiden, zodat zij studenten beter kunnen begeleiden.”

‘Mijn studenten waarderen het persoonlijke contact enorm’
“Wat ik zo waardeer in mijn werk, is de kans om studenten te helpen hun professionele en persoonlijke kant te ontwikkelen. Als leercoach ben ik betrokken bij hun traject en help ik hen in te zien wat hen drijft, wat goed gaat, en wat ze nodig hebben om zich verder te ontwikkelen. Mijn ervaring als coach/counselor en mijn achtergrond in de zorg pas ik vaak toe, bijvoorbeeld door hen te helpen bij het herkennen van stressklachten of het stellen van haalbare doelen. Ook een veilige leeromgeving is iets waar ik actief aan werk, onder andere door een vragenlijst mede te ontwikkelen, in samenwerking met de Hogeschool van Amsterdam, waarvan de resultaten direct bijdragen aan een verbeterd leerklimaat. Mijn studenten waarderen het persoonlijke contact enorm; ze voelen zich gesteund, en dat is misschien wel het grootste compliment dat ik kan krijgen!"

Over de jury
De genomineerde docenten zijn gekozen door de jury, onder voorzitterschap van Marije Deutekom, lid van het college van bestuur. In hun selectie lette de jury op thema’s als maatschappelijk relevante vraagstukken, bijdragen aan een duurzame samenleving en flexibiliteit in het onderwijs. Naast Marije Deutekom maakten ook Kathelijn Rijkels (stafdirecteur Onderwijs- en Onderzoeksbeleid & Juridische Zaken), Silvana Herben (winnaar Docent van het Jaar 2023), Bea Becht (HMR-lid), Willem Potjer (studentlid HMR), Eric Wiersma (HMR-lid), Machteld de Jong (lector Diversiteitsvraagstukken) en Conny Rijkers (stafdienst Communicatie & Human Resources) deel uit van de jury. De jury roemt de genomineerden om hun vermogen om studenten te raken en het onderwijs persoonlijk en toegankelijk te maken.

Laat ons weten wie jouw favoriet is?
Komende donderdag maken we de genomineerden bekend voor de categorie 'Onderzoek'. Vanaf maandag 4 november kan je via Iris je stem uitbrengen op jouw favoriete kandidaat. Stemmen kan tot 8 november.

Op 3 oktober, twee dagen voor de Dag van de Leraar, is de nieuwe locatie van de Inholland Pabo in Dordrecht in het Kopgebouw op het Leerpark officieel geopend. Spreker tijdens het openingsprogramma was Merel van Vroonhoven. Zij maakte in 2019 de stap van bestuurskamer naar klaslokaal.

Als leerkracht van groep 6 op een school met speciaal onderwijs krijgt zij iedere dag een spiegel voorgehouden door haar leerlingen. “Aan het eind van elke schooldag geven wij een cijfer voor de dag. Iedere dag is dat mijn reflectie; hoe goed heb ik het gedaan? In de klas vieren we onze fouten en we beginnen de volgende dag gewoon opnieuw. Dat is het mooie aan kinderen: de volgende dag ben ik weer dezelfde Merel.” Vol enthousiasme en passie sprak zij over haar vak en over de waarde van de leerkracht voor leerlingen. “Zorg dat dit beroep de status krijgt van advocaat en dokter.” 

Kinderen hebben behoefte aan heldere taal
Merels route naar leerkracht ging gepaard met pieken en dalen. Iets wat ze moest leren, was haar taalgebruik aanpassen naar kinderen. “Leidinggeven aan tienjarigen is niet anders dan aan bestuurders. Alleen het taalgebruik is anders. Als directeur-bestuurder bij de AFM (Autoriteit Financiële Markten, red.) was ik minder expliciet in mijn taal. Ik deelde plannen en doelen en dat werd opgepakt. Kinderen hebben behoefte aan heldere taal, waarin ik stap voor stap uitleg wat we gaan doen.”

‘Waardeer en benut verschillen’
Behalve het lesgeven aan kinderen in het speciaal onderwijs, vervult Merel bestuurlijke rollen om de kloof tussen de praktijk en de bestuurskamer te verkleinen en schrijft en spreekt ze over haar ervaringen en analyses. “Ik maak mij sterk voor een inclusieve samenleving. Dat is voor mij een wereld, waarin mensen gelijk worden behandeld, iedereen meedoet en waarin verschillen niet alleen worden herkend en erkend, maar ook worden gewaardeerd en benut.”

‘Elkaar uitdagen’
Dat is waar ook de pabodocenten naar streven in hun onderwijs. “Onze deuren op de vijfde verdieping van het Kopgebouw staan open voor een inspirerende toekomst, waar samenwerking, groei en betrokkenheid centraal staan. Een plek waar we elkaar uitdagen om het beste in elkaar naar boven te halen”, aldus regiomanager Elsbeth Veldhuijzen.

‘Nu al fijner studeren hier’
Uiteindelijk was daar het feestelijke moment van de officiële opening van de nieuwe pabolocatie. Pabostudent Koen Snijders knipte samen met wethouder Chris van Benschop en collegevoorzitter Bart Combee het lint door. Koen is blij met de nieuwe stek: "Ik merk dat ik op een pabo mag studeren waar ik gezien wordt. Het is nu al fijner studeren hier in vergelijking met het Achterom, omdat alles op één verdieping is en omdat het zo lekker licht is. De wethouder zei blij te zijn dat nu ook bacheloronderwijs vertegenwoordigd is op het Leerpark, want dat ontbrak nog. 

Alles op één verdieping 
De pabo-etage beschikt over zes klaslokalen en één grote, multifunctionele gemeenschappelijke ruimte. Deze ruimte dient als studie- en ontmoetingsplek waar studenten kunnen samenwerken en ontspannen. De verhuizing valt bovendien mooi samen met de start van het nieuwe curriculum. Teamleider en docent Mirjam de Roon is enthousiast: “Doordat we de mogelijkheid kregen de ruimtes opnieuw in te delen, konden we de inrichting van het gebouw aanpassen aan de manier waarop we straks gaan lesgeven. Denk hierbij aan het werken in grotere en kleinere groepen.” 

Link tussen pabo en Dordrecht Academy
In het Kopgebouw wordt ook het onderwijs van Dordrecht Academy aangeboden. Dordrecht Academy verzorgd sinds drie jaar associate degrees in Dordrecht. Dit in een samenwerkingsverband met drie hogescholen; Hogeschool Rotterdam, Christelijke Hogeschool Ede en Hogeschool Inholland. "Doordat de Pabo nu gevestigd is in het Kopgebouw maken we optimaal gebruik van elkaars onderwijskennis. Dit laat zien welke verbinding er is tussen onze Dordtse pabo en Dordrecht Academy”, aldus Elsbeth.

Hoe kun je als onderwijsprofessional technologie effectief inzetten om sociaal-emotioneel leren (SEL) te versterken in het speciaal onderwijs? Deze vraag staat centraal in het onderzoek van Diana van Veen, onderzoeker bij het lectoraat Teaching, Learning & Technology van Hogeschool Inholland. De eerste resultaten liggen inmiddels op tafel en bieden een eerste inkijk op de huidige toepassing van technologie binnen het speciaal onderwijs. De volgende stap is het onderzoeken van verdere innovatiemogelijkheden.  

Diana, die zowel ervaring heeft in het speciaal onderwijs als in de zorg voor verstandelijk gehandicapten, werkt in het kader van dit project nauw samen met Heliomare Onderwijs. Ze benadrukt het belang van deze samenwerking: "Het is prachtig om praktijkgericht onderzoek te combineren met de ondersteuning van leerlingen met een beperking, zo kunnen we de onderzoeksresultaten direct inzetten. Wat weer ten goede komt van deze leerlingen, die een speciaal plekje in mijn hart hebben. Het is geweldig om op deze manier bij te dragen aan hun ontwikkeling." 

Leerlingen in het speciaal onderwijs hebben vaak te maken met beperkingen op fysiek, cognitief of sensorisch gebied, wat hun sociale vaardigheden kan beïnvloeden. Het toepassen van technologie heeft de potentie om in een ondersteunende rol het sociaal-emotioneel leren van deze leerlingen te versterken, zodat ze meer kansen krijgen om mee te doen in de samenleving. Diana bekijkt met welk soort technologie onderwijsprofessionals deze leerlingen nog beter kunnen ondersteunen. “We letten niet alleen op de effectiviteit van reeds ingezette technologieën, maar willen ook innoveren en gebruikte technologieën opschalen. Bijzonder is dat we tegelijkertijd ontdekken dat de middelen die Heliomare voor revalidatie inzet, ook geschikt zijn voor het speciaal onderwijs, zo ontstaat er een kruisbestuiving,” legt Diana uit.  

Effectiever inzetten 
Uit de eerste resultaten, verkregen uit vier focusgroepen en gesprekken met revalidatieprofessionals, blijkt dat technologie al breder wordt ingezet dan aanvankelijk gedacht. Diana ontdekte echter dat er ook onbenut potentieel is. "Tijdens de gesprekken beseften veel mensen hoeveel ze al doen op het gebied van sociaal-emotioneel leren, maar ze zien ook dat ze de bestaande technologieën nog effectiever kunnen inzetten.” Voorbeeld van succesvolle technologieën zijn 'de sprekende muur’ en ‘pictoschrijven’, die leerlingen ondersteunen bij het uiten van hun gevoelens en het nadenken over hoe je samen speelt. Ook wordt er gekeken naar de integratie van virtual reality (VR) en e-learnings, die al in de revalidatie worden gebruikt, in het onderwijs. 

De Inholland pabo 
Het onderzoek biedt niet alleen inzichten voor het speciaal onderwijs, maar heeft ook als doel pabo-studenten te enthousiasmeren voor een carrière in deze sector. De uitbreiding van keuzemodule Orthopedagogiek met speciaal onderwijs binnen de Inholland pabo is een belangrijke stap. Zo vergroten we de betrokkenheid van toekomstige leraren bij deze vorm van onderwijs. In een later stadium wil het lectoraat graag een werkveld-werkplaats bij Heliomare starten. Hier kunnen studenten met medewerkers van Heliomare werken aan uiteenlopende vraagstukken rondom de benutting van technologie binnen het onderwijs. Zo zorgt de samenwerking tussen Heliomare en Hogeschool Inholland niet alleen voor waardevolle onderzoeksresultaten, maar ook voor een sterke brug tussen theorie, praktijk en opleidingen binnen Inholland.  

Toekomstige stappen  
De volgende fase van het project richt zich op het verder onderzoeken en opschalen van technologieën binnen Heliomare Onderwijs. Onderzoekers van Heliomare voeren experimenten uit om de effectiviteit van verschillende technologieën te testen. Diana ondersteunt hen hierbij. Ondertussen werkt ze aan een literatuurstudie om te bepalen welke technologieën wereldwijd al succesvol zijn gebleken in vergelijkbare contexten. Diana sluit af: “Dit is een geweldig project, en ik ben trots op wat we samen met Heliomare tot nu toe hebben bereikt. Maar dit is pas het begin; er ligt nog zoveel potentieel om te ontdekken en te benutten voor het welzijn voor deze leerlingen.”