Tom Roozen is uitgeroepen tot Impact-docent van het Jaar 2026. De alumnus van de Pabo van Hogeschool Inholland Rotterdam ontving de landelijke onderscheiding tijdens Young Impact Day in AFAS Live in Amsterdam, waar ruim 6.000 jongeren bijeenkwamen om te laten zien hoe zij bijdragen aan maatschappelijke verandering.

Met de verkiezing waardeert Young Impact docenten die jongeren inspireren om in actie te komen voor een betere samenleving. Tom (derde van links op de foto) ontving de titel vanwege zijn bijzondere manier van lesgeven in het voortgezet speciaal onderwijs, waarbij de samenleving zelf een belangrijk onderdeel vormt van het leerproces.

In mei werd Tom al genomineerd als enige docent uit Rotterdam én als enige docent uit het speciaal onderwijs. Tijdens de uitreiking op 10 juni werd bekendgemaakt dat hij samen met Jaco Scheer van KSG De Breul in Zeist de titel Impact-docent van het Jaar 2026 mag dragen.

Leren in de samenleving
In zijn werk gebruikt Tom de stad als leeromgeving. Met zijn leerlingen bezoekt hij organisaties, bedrijven en maatschappelijke initiatieven. Door jongeren in contact te brengen met hun omgeving, ontdekken zij nieuwe talenten, bouwen zij zelfvertrouwen op en ervaren zij dat zij ertoe doen.

Die aanpak sluit naadloos aan bij de visie waarmee Tom enkele jaren geleden afstudeerde aan de Pabo van Inholland. Als deelnemer aan de eerste groep zij-instromers speciaal onderwijs viel hij tijdens zijn opleiding al op door zijn betrokkenheid, energie en de manier waarop hij voortdurend kansen creëerde voor zijn leerlingen.

Een bevlogen student en docent
Teamleider Dorien Uittenbogaard herinnert zich hem nog goed: “Het was eigenlijk nooit saai als je hem in de klas had.” Ook praktijkbeoordelaar Annemarie Datema zag zijn ontwikkeling van dichtbij. "Tom is zoals zijn leerlingen zeggen eigenwijs, maar met het hart op meer dan de juiste plek voor zijn leerlingen."

Zijn afstuderen werd beloond met een 9. In zijn eindbeoordeling werd onder meer benadrukt hoe hij onderwijs betekenisvol weet te maken vanuit de leefwereld van zijn leerlingen.

Verbonden met Inholland
Zelf kijkt Tom met veel waardering terug op zijn opleiding bij Inholland. "Mijn weg in het onderwijs is mede gevormd bij Inholland. De stap naar het onderwijs en de manier waarop ik nu werk met mijn leerlingen, vindt daar voor een groot deel zijn basis."

Ook na zijn afstuderen bleef Tom verbonden aan de hogeschool. Hij nodigde docenten uit op zijn school en liet zijn leerlingen kennismaken met het hoger onderwijs. Daarmee creëert hij kansen en perspectieven voor jongeren die niet altijd vanzelfsprekend toegang hebben tot dergelijke ervaringen.

Tijdens zijn nominatiecampagne benadrukte Tom dat de verkiezing voor hem vooral ging over de leerlingen voor wie hij zich iedere dag inzet. “Stem niet alleen op mij, stem op deze leerlingen, voor gelijke kansen.”

Lees ook ons interview met Tom over de overstap naar het onderwijs.

De Regio Deal NHN richt zich op het verbeteren van brede welvaart in de regio. In totaal is € 65 miljoen beschikbaar, verdeeld over drie programmalijnen: Beter Leren, Beter Werken en Beter Leven. Projecten komen alleen in aanmerking voor subsidie als partijen uit verschillende domeinen samen optrekken. Zo worden verbindingen gelegd tussen de verschillende lijnen en tussen organisaties, die elkaar beter weten te vinden en aanvullen.

Één verhaal, één netwerk, één route
Binnen de lijn Beter Leren werken Inholland, het Talland College en Vonk nadrukkelijker samen als één beroepsonderwijscollectief. Damienne Leijen van Inholland, Fabian Koning van het Talland College en Catelijne Zandbergen van Vonk halen ideeën op binnen hun organisaties, stemmen die onderling af en bepalen welke initiatieven kansrijk zijn. Als programmalijnmanager begeleidt Catelijne initiatiefnemers bovendien bij het indienen van hun plannen.

In het begin was dat nog zoeken. Inmiddels is er een werkwijze ontstaan waarin de instellingen elkaar tijdig betrekken en goed zicht hebben op aanvragen. “We trekken steeds meer samen op en spreken dezelfde taal”, zegt Catelijne. “Met één verhaal, één loket en één netwerk wordt de route naar onderwijs en werk voor inwoners en werkgevers overzichtelijker en toegankelijker.”

Uitgaan van wat de regio nodig heeft
Dat is hard nodig, benadrukt Fabian. Noord-Holland Noord kampt met vergrijzing, arbeidsmarktkrapte en uitstroom van jongeren. Tegelijkertijd verandert werk razendsnel en vragen beroepen om nieuwe vaardigheden. In sectoren als zorg, techniek en logistiek stapelen vacatures zich op, terwijl werkzoekenden niet altijd de juiste aansluiting vinden. “Die mismatch kun je alleen samen oplossen”, zegt hij.

Onderwijs speelt daarin een sleutelrol. “Het gaat niet meer alleen om het opleiden van 16-, 17-jarigen voor een beroep dat ze veertig jaar lang uitoefenen”, legt hij uit. “Het draait erom mensen te helpen zich hun hele leven te blijven ontwikkelen en zo duurzaam inzetbaar te blijven. Daarom zoeken mbo en hbo, onderwijs en bedrijfsleven elkaar op, over grenzen en doelgroepen heen.” Dat krijgt vorm in flexibel en modulair onderwijs, duidelijke leerroutes en trajecten die direct aansluiten op wat de regio vraagt.

Onderdeel van de oplossing
Samenwerking vraagt ook om scherpte in keuzes. Bij aanvragen van partners kijken de onderwijsinstellingen kritisch of een project bijdraagt aan de regio, past bij hun rol en of het uitvoerbaar is. “Wij willen onderdeel zijn van de oplossing, niet alleen van de uitkomst”, zegt Damienne. “Dat betekent dat we vanaf het begin meedenken, maar ook eerlijk zijn over wat we wel en niet kunnen waarmaken.”

“Die houding vergt soms geduld van partners, maar zorgt er ook voor dat het onderwijs als serieuze en betrouwbare partner wordt gezien. En het mooie is: of je nu met Inholland, Vonk of het Talland College spreekt: de lijn is hetzelfde.”

Samen bouwen aan de praktijk
Hoe dat er in de praktijk uitziet, blijkt uit projecten die vanuit de Regio Deal worden opgezet. Een veelbelovend voorbeeld is FlexMatch. Dit initiatief brengt in kaart wat iemand kan, wil en nodig heeft voor werk, en vertaalt dat naar passende leertrajecten. Soms over meerdere onderwijsinstellingen heen. “Het kan straks zomaar zijn dat iemand modules volgt bij Vonk, het Talland College én Inholland”, zegt Fabian. “Zo werk je stap voor stap toe naar een nieuw beroep.

Die werkwijze zie je ook terug in andere initiatieven. Sommige worden gezamenlijk opgepakt, zoals Entree NH, waarin het Talland College en Vonk samenwerken aan een inclusieve arbeidsmarkt. Andere projecten komen vanuit één instelling, maar sluiten aan op dezelfde regionale opgaven, zoals Logmotion rond transport en logistiek of Food Next van Inholland, een fieldlab waarin bedrijven, kennisinstellingen en overheden samenwerken aan innovaties in voedselproductie, circulariteit en digitalisering. Daarbij wordt telkens gekeken hoe andere partners kunnen aansluiten.

Ook op technologisch vlak wordt samengewerkt. Door gezamenlijk te investeren in toepassingen als XR, VR en immersive learning hoeven instellingen niet allemaal afzonderlijk hetzelfde te ontwikkelen. “Door kennis en faciliteiten te delen, kunnen lerenden ervaring opdoen met technologie die straks het verschil maakt in hun werkveld”, aldus Damienne.

Samen vooruit
De beweging is ingezet. Onderwijs en arbeidsmarkt groeien naar elkaar toe, met één gezamenlijke ambitie: een regio waarin iedereen mee kan doen en talent zich kan ontwikkelen. Ook in de samenwerking worden duidelijke stappen gezet. “We opereren steeds minder als losse eilanden en meer als partners met een gezamenlijke opdracht”, zegt Damienne.

Volgens Fabian vraagt dat om blijvende verandering. “Die manier van samenwerken moet overal landen. Niet alleen aan de bestuurstafel, maar juist ook binnen de organisaties zelf.” Heldere communicatie en betrokkenheid van collega’s zijn daarbij onmisbaar.

Voor Catelijne zit de grootste winst in wat er al staat. “We bouwen aan een netwerk dat ook op lange termijn blijft bestaan. Niet alles lukt meteen; soms moeten plannen worden aangescherpt of opnieuw ingediend. Maar we gaan vooruit. En met elke stap wordt zichtbaarder wat samenwerken echt oplevert.”

Frank Lommers, locatiedirecteur van Hogeschool Inholland Alkmaar, is uiteraard een trots man. “Het is een geweldige beloning voor de inzet van alle teams en studenten en het geeft aan dat het goed zit met de kwaliteit van ons onderwijs. Overigens scoren ook andere opleidingen heel goed, sommige komen net een paar tienden tekort om het predicaat Topopleiding te krijgen. Nu is dat op zichzelf overigens geen doel, want we werken elke dag aan het verbeteren van ons onderwijs zodat de studenten het maximale uit zichzelf halen en, zoals wij zeggen, skills voor het leven ontwikkelen.”

Nauwe samenwerking
“Het mooie vind ik dat beide Associate Degrees zijn ontstaan vanuit de vraag van bedrijven en organisaties in de regio, mede wegens krapte op de arbeidsmarkt. Er zijn wel cursussen en trainingen, maar er was een tekort aan veelomvattende, verdiepende opleidingsmogelijkheden voor hun medewerkers. Deze opleidingen zijn dan ook ontwikkeld in nauwe samenwerking met het werkveld en ook nu nog is ‘de praktijk’ nauw betrokken bij beide opleidingen. Geweldig dus dat deze Ad’s als Topopleiding zijn aangemerkt. Dat is goed voor Alkmaar en omgeving, voor onze hogeschool en natuurlijk vooral een groot compliment voor de collega’s en de studenten – want zíj maken die topopleiding.”

De Ad Sociaal Werk is, zoals teamleider Pascal Milhous het omschrijft: “Een deeltijdopleiding voor werkende professionals in de gehandicaptenzorg, die zich graag verder willen ontwikkelen.” De opleiding is relatief jong: in februari 2024 startte de eerste groep, inmiddels volgen zo’n 100 studenten de tweejarige opleiding. Pascal: “In de zorg nemen zowel de vraag als de complexiteit toe. Het vergroten van zelfregie staat centraal en het zogenoemde ‘multidisciplinaire samenwerken’ neemt een grotere rol in. De vraag naar gespecialiseerde professionals is dan ook groot, deze Ad biedt mensen die al in het werkveld actief zijn de kans om zich daarin te ontwikkelen.”

Meer uitdaging
Eén van die ‘student-professionals’ is Kirsten Monné. Zij is bij De Hartekamp Groep werkzaam als senior lid van het specialistisch wijkteam Beverwijk/Heemskerk. “Ik vind het belangrijk mezelf te blijven ontwikkelen, te blijven leren. Na veertien jaar zocht ik meer uitdaging en ben ik van Wonen overgestapt naar het Specialistische Wijkteam. De ene keer begeleid ik een gezin met een dochter met autisme, de andere keer een jongen met een licht verstandelijke beperking en verslavingsproblemen. Deze nieuwe rol betekende voor mij een heel andere manier van werken, een andere wereld. Ik heb veel meer te maken met andere instanties en doorverwijzers.”

“Vooral in het werken met gezinnen met kinderen miste ik bepaalde kennis. Het was de praktijkopleider bij De Hartekamp die me op deze opleiding bij Inholland wees. Die sluit heel mooi aan, vooral door de specialisatie in de gehandicaptenzorg, waar we met steeds complexere casuïstiek te maken hebben. Het feit dat het geen vier- maar een tweejarige opleiding was, trok me de drempel over. Het is niet niks om naast werk en gezin een studie te gaan volgen, maar ik krijg er energie van. We hebben een fijne klas, met veel mensen uit het veld. We wisselen veel ervaringen uit en dat is echt een meerwaarde. Het mooie vind ik dat ik de kennis die ik hier opdoe, meteen de volgende dag kan toepassen in de praktijk.”

Autonomie en vrijheid
Ook de Ad Maintenance is sterk praktijkgericht, zo zegt teamleider Hugo Verlaat: “Net als bij de Ad Sociaal Werk, is er in de opleiding veel flexibiliteit om in te spelen op de behoefte en werkomgeving van de studenten. In het begin is de opleiding vrij gestructureerd, dus een vast programma met basiskennis en -vaardigheden. Daarna hebben studenten veel autonomie en vrijheid in het bepalen van het doorlopen van het onderwijsprogramma: in tempo flexibel en afhankelijk van de opdracht waar ze aan werken. Dat zijn beroepsauthentieke opdrachten waarmee hun leeruitkomsten worden aangetoond. Studenten geven dit vorm met beroepsproducten waar de opdrachtgevers zich in herkennen. In de vorm van ‘learning labs’ vindt verder veel kennisuitwisseling plaats en bespreken we zaken waar onze studenten in de praktijk tegenaan lopen. Dat maakt dat de opleiding direct relevant is en aansluit bij hun dagelijkse werk.”

“De voltijds-Ad is een goede brug voor studenten die al een relevante mbo-4-diploma op zak hebben, of voor havisten en vwo’ers die praktijk en theorie willen combineren. Terwijl de deeltijd de kans biedt voor mensen die al in een technische omgeving werken, bijvoorbeeld met productiemachines, civiele installaties, wapensystemen bij een technische dienst, waterzuiveringsinstallaties, enzovoorts. Hier ontwikkelen zij zich verder door dieper in te gaan op de theorie en theoretische modellen ten behoeve van beschikbaarheidsverbetering. Én verbinden hieraan de praktijk door vast te stellen wat ‘het juiste is om te doen’ voor het onderhoud binnen de technisch omgeving van de organisatie. Bijvoorbeeld met betrekking tot voorraadbeheer, of in het voorspellen van de levensduur en vervanging van machines en machineonderdelen. Daarbij zijn de deeltijd- en voltijdopleiding aan elkaar verbonden, wat als extra waarde met zich meebrengt dat startende en ervaren professionals vanuit verschillende generaties met elkaar in aanraking komen en van elkaar leren en ook zichzelf te waarderen.”

Goed arbeidsperspectief
“Ik werk zelf relatief kort als teamleider bij Inholland, maar één van de dingen die me opvalt is dat studenten veel aandacht krijgen en dat zij zowel kennis als begeleiding krijgen aangeboden, precies op het moment dat zíj dat nodig hebben. In de tijd dat de studenten op school zijn, hebben we ruimte om een relatief grote groep docenten in te zetten. Met dus die grote vrijheid om zelf de opleiding in te vullen. Er is vanuit het werkveld grote behoefte aan veelzijdige onderhoudsengineers die én in de praktijk kunnen werken én de vaardigheden hebben om onderhoud te plannen, coördineren en te begeleiden. In die zin is de bekroning als topopleiding een enorme opsteker, die hopelijk ook een positief effect heeft op de instroom, want het is een hele interessante opleiding met een heel goed arbeidsperspectief.”

Het is een dagelijks terugkerende vraag voor velen: hoe zet je een maaltijd op tafel die zowel lekker als gezond is? Robin van den Berg voegt daar nog een derde ingrediënt aan toe: duurzaam. Want met zijn lectoraat Food, Health & Technology wil hij zich inzetten voor een versnelde transitie naar een duurzaam voedselsysteem met behulp van technologische innovaties. In zijn met enthousiasme doordrenkte lectorale rede schetste hij zijn plannen en diste hij enkele smaakvolle voorbeeldprojecten op, waarvan een groep studenten de toehoorders daadwerkelijk iets gezonds, duurzaams en lekkers lieten proeven.

Zonder spiekbriefjes en met een bewonderingswaardig gemak neemt Robin de goedgevulde zaal in Hogeschool Inholland Amsterdam mee in zijn lectorale rede. Ook al heeft hij geen enkele onderwijskundige ervaring, hij voelt zich helemaal op zijn plek in onze hogeschool, zo vertelt hij. Met zijn ruime ervaring in wetenschappelijk onderzoek en productontwikkeling in de voedselindustrie is Robin een lector met een missie. “Met het lectoraat Food, Health & Technology richt ik me op de volgende onderzoeksvraag: hoe en waar kunnen technologische innovaties op het gebied van voeding de transitie naar een duurzamer voedselsysteem ondersteunen en versnellen.”

Transitie van dierlijk naar plantaardig
Voor Robin staat het buiten kijf dat we aan een duurzamer voedselsysteem moeten werken. “Door groei van de wereldbevolking is 56 procent meer voedsel nodig. Tegelijkertijd is er geen ruimte om meer land te gebruiken voor voedselproductie en moeten we de uitstoot van broeikasgassen omlaag zien te krijgen. De enige manier om dit voor elkaar te krijgen, is inzetten op technologische innovatie en op de transitie van dierlijke naar plantaardige eiwitten. Hiervoor is samenwerking vereist in de voedselproductieketen. Van producent tot consument: iedereen heeft een rol in de transitie.”

Praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking
Naast samenwerking binnen de keten pleit Robin voor een praktijkgerichte aanpak. Dat verklaart mede zijn enthousiasme als kersverse lector. Want bij Inholland ligt immers de focus op praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking, zowel binnen als buiten onze hogeschool. Door deze samenwerking en met praktijkgericht onderzoek wil Robin werken aan drie waarden van voedsel. “Het moet én gezond én duurzaam én lekker zijn. Want als de smaak niet op orde is, wordt gezond en duurzaam voedsel niet geaccepteerd.”

Duurzame en gezonde voedselkeuzes
De transitie naar een duurzaam voedselsysteem is een te groot onderzoeksgebied voor het lectoraat. “Om echt impact te kunnen maken richten we ons op specifieke deelgebieden”, zegt Robin. “Het eerste gaat over duurzame en gezonde voedselkeuzes. Binnen dit thema doen we bijvoorbeeld consumentenonderzoek en onderzoek naar gezond en duurzaam voedselaanbod.” Een mooi voorbeeldproject is Aan tafel: een wijkkeuken als gezond, duurzaam en sociaal knooppunt waarin samen wordt gewerkt met het domein Gezondheid, Welzijn & Sport.”

Van dierlijk naar plantaardig
Het tweede deelgebied gaat over de eiwittransitie van dierlijk naar plantaardig. “Hier letten we op smaak, gezondheidsvoordelen en een duurzaam voedselsysteem”, zegt Robin die verder vertelt over het opzetten van het Fieldlab Food Processing & Handling, een samenwerking met het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica, het mkb-netwerk TechValley en mbo-instelling Vonk.

Voorkomen van voedselverspilling
Ook het derde en laatste thema van het lectoraat vereist samenwerking: het voorkomen van voedselverspilling. Want hoe kun je, naast het voorkomen van afval, de reststroom van een ander omzetten tot een nieuw voedselproduct? Een mooie oplossing komt van een van de studententeams dat deelnam aan de minor Food Challenge Ondernemen. Matthijs (Technische Bedrijfskunde), Nina, Toméu en Terri (alle drie Food Commerce & Technology) kreeg de uitdaging om een duurzaam, gezond en lekker product te ontwikkelen als voorbeeld voor de switch van dierlijk naar plantaardig. Met hun studentenbedrijf Maniteto’s ontwikkelden zij reepjes knolselderij met shoarmasmaak. Daarmee pakken ze ook voedselverspilling aan, omdat ze hun snack maken van afgedankte knolselderij.

Belangrijke rol voor studenten
“Met projecten zoals Maniteto’s tikken we het liefst alle boxen aan”, zegt Robin. “We gaan voor duurzame en gezonde voedselkeuzes, zetten in op de eiwittransitie en willen voedselverspilling voorkomen.” Een voorwaarde is dat studenten een rol krijgen in de projecten. “Door hen te betrekken leren ze wat er speelt in het werkveld. En door veel mooie projecten te draaien en daarmee naar buiten te treden kunnen we weer nieuwe studenten werven om verder te werken aan de transitie.”

Duurzame en veerkrachtige samenleving
“Samen eten verbindt”, zegt Jeroen van den Berg, voorzitter a.i. van het college van bestuur van Inholland, na afloop van de rede. “En dat verbindende element komt terug in wat Robin bij Inholland doet: onderzoek, onderwijs en praktijk met elkaar verbinden. Het lectoraat sluit bovendien aan bij transitie naar een duurzame, veerkrachtige samenleving waar we ons als hogeschool voor inzetten. Het gaat over kansengelijkheid door te werken aan gezond, duurzaam, lekker én betaalbaar eten, over een gezonde leefomgeving en over een verantwoorde economie waarin we rekening houden met de natuur en toekomstige generaties.”

Smakelijke borrel
Ter bekrachtiging van Robins installatie als lector overhandigt Jeroen hem een draagteken; een kunstwerk dat eveneens staat voor samenwerking en verbinding. En dan is het tijd voor de netwerkborrel met uiteraard de innovatieve snack van de studenten van Maniteto’s. Immers: the proof of the pudding is in the eating. Het blijkt niet alleen een gezonde en duurzame snack, maar ook zeer smakelijk.

Heb je de lectorale rede gemist? Bekijk de rede hier of bekijk de sfeerimpressie.

Op maandag 13 oktober stond de Haarlemse vestiging van Hogeschool Inholland in het teken van zichtbaarheid, innovatie en de toekomst van medische beeldvorming. Tijdens het MIRO-seminar kwamen studenten, alumni, docenten en professionals samen rond het thema ‘In beeld en in positie – nieuwe rollen voor de MBB’er van morgen’. Het was een bijzondere editie: de Master Medical Imaging / Radiation Oncology (MIRO) wordt per 2 februari 2026 officieel bekostigd. “Vandaag vieren we niet alleen dat MIRO bekostigd is,” zei opleidingsmanager Noortje Jonker in haar openingsspeech. “We vieren ook dat professionals in dit vakgebied zichtbaar worden in hun kennis, hun stem en hun invloed.” 

Zichtbaarheid als sleutel 

De keynote van Zabeth van Veen, imago-expert, maakte indruk. Met humor en scherpte liet ze zien dat zichtbaarheid in de zorg geen ijdelheid is, maar een voorwaarde voor vertrouwen, samenwerking en leiderschap. “Wie niet zichtbaar is, wordt over het hoofd gezien – ook als je wél het talent hebt,” benadrukte ze. 

Inspiratie en ambitie 

Tijdens de parallelsessie ‘Ambities na MIRO’ vertelden alumni Wilhelm den Toorn en Daniëlle Vialle hoe de master hun loopbaan veranderde. Van onderzoek naar protonentherapie tot leiderschap binnen de NVMBR: hun verhalen lieten zien dat doorgroeien binnen het vakgebied écht mogelijk is. Ook Serious Gaming en AI stonden op het programma. Stephan Kloër liet deelnemers ervaren hoe spelprincipes het leervermogen versterken, terwijl Ingrid Kuijper in haar workshop ‘Bots & Betrokkenheid’ liet zien hoe AI en menselijke maat hand in hand kunnen gaan. 

MIRO in beweging 

Tijdens de informatiesessie van Noortje Jonker en Monica Buijs kregen bezoekers inzicht in de zes uitstroomprofielen van de master. Hun boodschap: de bekostigde master combineert masterschap en meesterschap – verdieping, zelfstandigheid en innovatie in één. De dag eindigde met een panel onder leiding van Iris Sutherland, waarin docenten, alumni en studenten reflecteerden op de toekomst van de MBB’er. Vooruitblik: de eerste lichting bekostigde studenten start op 2 februari 2026, en het volgende MIRO-seminar is gepland op 5 oktober 2026. “Vandaag staan we niet alleen in beeld, maar ook in positie,” besloot Noortje Jonker. “Want dit is wat er gebeurt als onderwijs, onderzoek en praktijk elkaar écht vinden.”

Onbevangen
Jur: “Als je door de ogen van gisteren blijft kijken, zie je niet wat er morgen gebeurt. Het levert zoveel op als je onbevangen kunt kijken en open staat voor wat er op je af komt. De zorg kan daarin het verschil maken, bijvoorbeeld door de mens te zien. Niet de patiënt. Toen ik uiteindelijk in een revalidatiecentrum terechtkwam, werd mij gezegd dat ik nooit meer zou kunnen afstuderen. Een conclusie op basis van wat er gebeurd was. Inmiddels ben ik wel degelijk afgestudeerd en heb ik veel kracht geput uit die opmerking. Ga je iemand een kant op duwen, of ga je hem steunen? Als je de toekomst wilt meemaken, dan moet je helpen om hem te maken, is mijn motto."

Maar hoe kijk je dan met die frisse blik? En hoe kan die helpen om de zorg toekomstbestendig te maken? Robin Bremekamp, bestuurder van Omring: “Wij geloven dat technologie écht nodig is om de zorg toegankelijk en betaalbaar te houden. Maar dat kunnen wij niet alleen, daar hebben we partners als Inholland en Vonk bij nodig. Daarom ben ik blij dat er hier vandaag zoveel docenten en studenten aanwezig zijn.”

Johnny Reuvers, clusterdirecteur Nursing bij Inholland, vult aan: “Onze studenten zijn de toekomst, zij moeten het gaan doen. Natuurlijk is technologie belangrijk, maar we hebben vooral mensen nodig om de zorg beter te maken. De instroom van studenten zorg en welzijn loopt terug. Dat is een grote uitdaging voor ons als onderwijsinstelling, maar ook voor de maatschappij. Daarom ben ik heel blij dat we hier vandaag praten over hoe de zorg eruit ziet in 2035 en welke plek technologie, innovatie én menselijk contact daarin krijgen.”

Verbinding
Wat vragen die ontwikkelingen van de zorgprofessional van morgen? Keynotespreker Henk Herman Nap is programmaleider digitale zorg bij Vilans. In zijn visie moet technologie zorgen voor verbinding, niet voor vervreemding. Nap: “Innovatie en technologie kunnen bijdragen aan zelfstandigheid en kwaliteit van leven. Maar dan is het wel belangrijk dat je die innovaties samen met de mensen uit de praktijk ontwikkelt en ook de belemmeringen onderzoekt. Neem bijvoorbeeld spraakrapportage. Die is ontwikkeld om de administratiedruk te verlagen en wordt inmiddels op een aantal plekken gebruikt. Onderzoek laat zien dat het drie keer sneller is dan de gebruikelijke methode en dat de foutmarge heel laag ligt. Dat is fijn. Mensen moeten er even aan wennen, maar naar mate je het meer gebruikt, gaat dat steeds gemakkelijker. Er zijn echter ook belemmeringen; een aantal mensen vindt het ongemakkelijk om hardop tegen een apparaat te praten. Dat is belangrijk om te weten bij de implementatie van zo’n systeem. Mijn boodschap is vooral: wees realistisch en hoopvol in je digitale enthousiasme.

”Marije Holstege is bijzonder lector Geriatrische revalidatie. Zij staat tijdens het symposium op de informatiemarkt en geeft een break out-sessie om studenten en docenten te vertellen over haar werk en vooral over hoe belangrijk het is om kennis te delen. Marije: “Nieuwe ideeën ontstaan niet alleen, die maken we samen. Daarom is Inholland bijvoorbeeld aangesloten bij Medical Delta, een transdisciplinair samenwerkingsverband met meer dan duizend deelnemers. Ook de samenwerkingen met het beroepsonderwijs van Talland en Vonk dragen hier aan bij. Samen maak je betere plannen. Studenten zijn daarin belangrijk omdat zij een frisse kijk hebben en onze blik verruimen.”

Kennisdelen
Kennisdelen stond ook centraal in de andere drukbezochte break out-sessies in Hoorn. Studenten, docenten en zorgmedewerkers laafden zich aan alle informatie over het implementeren van zorgtechnologie, leren in de zorg, het belang van ambassadeurs en bijvoorbeeld de laatste innovaties op het gebied van robotica. Ook studenten zijn enthousiast over wat ze deze middag meekrijgen. Vooral het verhaal van Jur Deitmers zet hen aan het denken: “Ik begrijp wel wat hij zegt over de toekomst. Het is heel moeilijk om je voor te stellen hoe het is als je geen verleden meer kent. Maar het kan wel helpen om op een andere manier naar de toekomst te kijken. Ik ga dat ook maar eens proberen”, aldus één van hen.

De masterstudenten hebben hun opleiding afgesloten met hun mastereindproducten die allen een bijdrage leveren aan vraagstukken in de geboortezorg. Alle afgestudeerden presenteren de resultaten van hun eindproduct begin volgend jaar bij een door hen zelf georganiseerd symposium.

Unieke samenwerking tussen hogescholen
Twee jaar geleden ging de ‘joint degree master’ van start; een unieke samenwerking tussen Zuyd Hogeschool, Hogeschool Inholland en Hogeschool Rotterdam. Met deze praktijkgerichte deeltijdmaster verdiepen werkende verloskundigen hun kennis en ontwikkelen ze de vaardigheden om het voortouw te nemen in trajecten rond het implementeren van preventie- en zorginnovaties. Ook stelt de opleiding verloskundigen in staat om bestuurlijke taken op zich te nemen, te onderhandelen met stakeholders of te starten met promotieonderzoek. Het is een verbredende én verdiepende periode van twee jaar.

De master is uniek omdat het de eerste master is binnen de gezondheidszorg die als joint degree wordt aangeboden. De drie opleidingen Verloskunde dragen vanuit vier locaties in Nederland evenredig veel bij aan de master op het gebied van onderwijs en organisatie. Hiermee is één nationale master gecreëerd, specifiek bedoeld voor verloskundigen. Op die manier is voor deze beroepsgroep een opleidingsroute gerealiseerd met mogelijkheden om vanuit de bachelor, via de Master of Science Verloskunde een PhD te kunnen starten. Meerdere masterverloskundigen hebben inmiddels rollen opgepakt rondom samenwerking, zorgvernieuwing en onderzoek. Precies waarvoor deze master is bedoeld.

Meer lezen over hoe de master eruitziet en hoe de verdeling tussen de hogescholen is vormgegeven? Lees dan dit eerdere bericht op Iris: Nieuwe unieke master Verloskunde ontwikkeld.

“Motoriek is een onderbelicht onderwerp, terwijl het juist de basis vormt voor leren,” legt Silvana Herben, docent bij de Ad PEP en Inholland pabo uit. Informatie over het onderwerp ontbrak en daarom besloot ze zelf een boek te schrijven over motoriek bij jonge kinderen en hoe je dit kunt verweven in je eigen onderwijs. “Van swipen alleen leer je niet schrijven, laat dat duidelijk zijn.”    

Een paar jaar geleden gaf Silvana veel schrijflessen aan pabo-studenten. Deze studenten vroegen haar geregeld naar bijpassende literatuur. Tot haar verbazing moest ze telkens antwoorden dat er geen boek bestond dat motoriek praktisch koppelde aan de manier waarop leerkrachten met thema’s werken in de klas. Er kwamen gelukkig wel steeds meer boeken over motoriek, maar niet geïntegreerd met het thematisch werken wat je in kleutergroepen vaak ziet.  In de kleutergroep werk je veelal met een herfsttafel, een thema rond de bakker of de kinderboerderij etc. “Voor taal, rekenen en spel zijn er talloze boeken, methodes en leerdoelen, maar voor motoriek was er niet een boek gericht op de thematische aanpak van fijne motoriek. Terwijl we in groep 3 van alle kinderen verwachten dat ze leren schrijven. Maar hoe doen we dat dan, als hun handen en spieren daarvoor nog nauwelijks zijn getraind?” Dat inzicht zette Silvana aan het denken. Het leidde uiteindelijk tot een combinatie van onderzoek, praktijkervaring en een flinke dosis passie. Zo ontstond dit boek. 

Motorische vaardigheden
Het boek is opgebouwd uit twee delen: deel 1 geeft een stevig theoretisch fundament. Silvana heeft literatuuronderzoek gedaan naar motoriek en de relatie met leren. Ze beschrijft waarom motoriek niet alleen gaat om bewegen, maar onlosmakelijk verbonden is met schrijven, lezen, concentratie en zelfs met welbevinden en welke fijne motorische vaardigheden belangrijk zijn voor het leren schrijven. Deel 2 is een praktisch handboek met uitgewerkte thema's met activiteiten en voorbeelden die naadloos aansluiten bij die thema’s in de klas. Van bouwen in de bouwhoek tot knippen, van buiten spelen tot spelletjes aan tafel. Wat je kan doen bij thema's zoals piraten of de bakkerij die de fijne motoriek stimuleren?  De activiteiten zijn direct toepasbaar in de kleutergroep en met wat aanpassingen in een peutergroep, ook is er een stuk geschreven voor groep 3, omdat je daar leerlingen kan hebben met schrijfproblematiek en welke activiteiten en materialen je kan aanbieden in groep 3.  “Ik wilde dat professionals er meteen mee aan de slag kunnen. Geen losse oefeningen die je ergens tussendoor doet, maar ideeën die je gewoon in je thema’s kunt verwerken. Zo wordt motoriek een vanzelfsprekend onderdeel van je lespraktijk.” 

Waarom motoriek onmisbaar is 
Silvana benadrukt steeds weer: motoriek is geen extraatje, maar de basis. “Schrijven hangt samen met lezen, spelling en begrijpend lezen. Als kinderen moeite hebben met schrijven, kan dat effect hebben op hun hele schoolloopbaan. En dat begint vaak al in de kleutertijd.” 

Ze ziet ook de maatschappelijke veranderingen: kinderen zitten vaker stil, spelen minder buiten en zijn sneller met schermen bezig. “Kinderen die veel swipen ontwikkelen een beperkte vingervaardigheid, niet de fijne motoriek die nodig is voor schrijven. Hun romp- en schouderspieren zijn vaak minder sterk, omdat ze minder buitenspelen of klimmen. Dat merk je in de klas: ze kunnen minder lang rechtop zitten of hun pen goed vasthouden.” Daarmee raakt het boek niet alleen de onderwijspraktijk, maar ook een bredere discussie: hoe zorgen we ervoor dat kinderen genoeg bewegen en hun motorische basis ontwikkelen? 

Hoewel het boek is geschreven voor leerkrachten in de onderbouw, is het veel breder toepasbaar. “Ik hoop dat pabo-studenten het boek ook in handen krijgen,” vertelt Silvana. “Als je straks als leerkracht voor de klas staat, moet je begrijpen dat motoriek onderdeel is van je dagelijkse praktijk. Ook als je in de bovenbouw werkt: kinderen die daar nog steeds worstelen met schrijven, zijn vaak degenen bij wie de basis in groep 1 en 2 onvoldoende gelegd is. Hoe eerder je dit begrijpt, hoe beter je kunt voorkomen dat kinderen vastlopen. Eigenlijk is het voor alle professionals die met jonge kinderen werken.”   

Persoonlijke drijfveer 
Wat dit boek extra bijzonder maakt, is dat Silvana haar eigen passie en ervaringen erin heeft gelegd. “Ik ben zelf opgegroeid met veel buitenspelen, klimmen, knutselen en schrijven. Dat was vanzelfsprekend. In mijn werk zag ik dat dit voor veel kinderen tegenwoordig niet meer zo is. Toen dacht ik: als ik er íets aan kan doen om het bewustzijn te vergroten, moet ik dat doen. Schrijven is voor mij altijd meer geweest dan letters op papier zetten: het is een manier om je gedachten vorm te geven, om te leren en om je plek in de wereld te vinden. Ik gun dat elk kind.”  Meer weten? Bestel het boek hier. 

De introductieweek is bedoeld om eerstejaarsstudenten alvast vertrouwd te maken met hun studie, de stad én elkaar. Elke opleiding (of combinatie) biedt een mix van studie-inhoudelijke onderdelen en leuke groepsactiviteiten. “In het begin is het nog wat aftasten, maar na drie dagen heb je al vrienden gemaakt”, weet Michael de Weerd, die voor het zesde jaar het programma voor Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek organiseert, samen met Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem (O.H.D.C.N.). “Je weet wie je klasgenoten zijn en hebt samen al van alles meegemaakt. Dat helpt je door je eerste dagen heen.”

Voor ieder wat wils
Sporttoernooien, gastcolleges, pubquizzen, bootraces, kroegentochten en citygames: alles komt voorbij. Daarnaast zijn er gezamenlijke events, zoals de woensdagavond vol entertainment van oud-studenten Kenneth & Andor, compleet met foodtrucks en karafotofiets op het binnenplein van Inholland Haarlem. Jaarlijks hoogtepunt is het grote slotfeest in poppodium Patronaat op donderdagavond.

Bij Sportkunde draaide alles om actie. “Van waterspellen tot een dansclinic of Crazy 88 door de stad - iedereen deed vanaf het begin 100% mee”, vertelt Britt van Riesen van studievereniging MoveMental. “Dat fanatieke, dat is typisch Sportkunde.” Zelf beleefde ze haar introweek zo positief dat ze al drie jaar meedraait in de organisatie. “Ik maakte toen vriendinnen voor het leven. Dat gun ik iedereen.”

Genieten
Voor ouderejaars is het aanpoten, maar vooral ook genieten. Volgens Rosa Hegeman, Creative Business-student en organisator van ‘Creatro’, zie je in een paar dagen een groep ontstaan. “In korte tijd leer je niet alleen je medestudenten kennen, maar ook ouderejaars op wie je later kunt terugvallen. Je voelt je meteen ergens bij horen en dat doet veel voor je zelfvertrouwen. Daar heb je je hele opleiding profijt van.”

Ook Caitlin van het Onafhankelijk Damesdispuut Carpe Noctem ziet de impact. “We helpen elk jaar bij de activiteiten, begeleiden groepjes én werven natuurlijk nieuwe leden”, zegt ze lachend. “Deze week wil je niet missen. Dít zijn herinneringen die je je hele studie bijblijven.”

Druk, maar gezellig
Is het intensief? Absoluut. Maar juist dat volle programma zorgt voor verbinding, vinden eerstejaarsstudenten Joeri (Business Studies) en Ramon (Bouwkunde). Ze zitten gebroederlijk samen aan een picknicktafel te eten. “Je bouwt hier een band op die je in collegebanken niet snel krijgt. Niemand zit alleen - iedereen is hartstikke aardig en helpt elkaar.”

Even verderop staan Pabo-studenten Isabella en Indra luidkeels mee te zingen met de karaoke. “Het leukste tot nu toe? De kroegentocht! Supergezellig, en je ontdekt meteen alle leuke plekken in Haarlem. En dan moet het slotfeest nog komen hè… Deze week is gewoon één groot feest!”

Een stapje voor
Ook Tim, eerstejaarsstudent Creative Business, voelt zich meteen welkom. “De sfeer is fantastisch. Je bent constant met elkaar bezig – zingen, dansen, opdrachten doen – en daardoor raak je vanzelf met anderen in gesprek. Je hoort verhalen, ziet onverwachte kanten van elkaar, en zo ontstaat er al snel een klik.”

Hij merkt dat hij veel losser en vrolijker is dan hij had verwacht. “Ik dacht dat ik afwachtend zou zijn, maar ik ga er juist helemaal in op. Het doet echt iets met me. Het mooiste? Ik kan gewoon mezelf zijn. Ik voel me geaccepteerd en dat geeft vertrouwen.”

Dankzij de nieuwe vriendschappen en dat ‘thuisgevoel’ kijkt hij met een goed gevoel uit naar zijn studie. “Eigenlijk lopen we straks allemaal al een stapje voor.”

Mooiste tijd van je leven
Ocean van Deelen, student Bouwkunde en organisator van de Introweek Haarlem met 5 studieverenigingen waaronder studievereniging Virplaça (Bouwkunde/Bouwmanagement), staat te glunderen. “Dit is precies waar we het voor doen: zien hoe studenten opbloeien, vol plezier, zelfvertrouwen en energie. Iedereen hoort erbij, iedereen doet mee. Zo'n week verbindt, verrast en geeft je een vliegende start. Het is niet zomaar een introductie – het is het startschot van misschien wel de mooiste tijd van je leven.”

Organisatie
De Introductieweek werd georganiseerd door de studenten van de studie- en studentenverenigingen van Inholland Haarlem:

- Creatro voor de opleiding Creative Business.
- Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem en studievereniging Negotium Novum voor de opleidingen Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek. In samenwerking met het Onafhankelijk Dames Dispuut Carpe Noctem.
- MoveMental voor de opleiding Sportkunde.

- De gezamenlijke studieverenigingen als Introweek Haarlem:
- Personalia (Pabo en Social Work)
- Röntgenius (Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken)
- Lepidoptera (Informatica en IT)
- Virplaca (Bouwkunde en Bouwmanagement & Vastgoed/Ruimtelijke ontwikkeling)
- Voluptuaria (Tourism Management)
- In samenwerking met ’t Haerlems Studenten Gildt

“Studeren is méér dan alleen colleges volgen”, benadrukt Tessa Liefting, voorzitter van de studievereniging voor Technische Bedrijfskunde (sv TBK). “Wil je het meeste uit je tijd bij Inholland halen? Word dan actief binnen een studievereniging. Je ontmoet andere studenten, legt contact met bedrijven en ontwikkelt jezelf – niet alleen als professional, maar ook als persoon.”

Van studiereis tot banenmarkt
Bij sv-TBK is iedereen welkom. De vereniging organiseert met hulp van een aparte activiteitencommissie onder meer de introductieweek op Terschelling, bedrijfsbezoeken, feest op de Partyboot, en binnen- en buitenlandse studiereizen naar plekken zoals Groningen en Lissabon. “Onze activiteiten zorgen ervoor dat je snel contact hebt met jaargenoten én ouderejaars, die je later weer kunnen helpen bij vakken en vragen. Tegelijkertijd bouw je een waardevol netwerk op met bedrijven, bijvoorbeeld via onze eigen banenmarkt: het grote Mix & Match-evenement.”

"Actief deelnemen zorgt voor meer plezier en betrokkenheid, waardoor je je snel thuis voelt op de hogeschool. En omdat TBK relatief kleinschalig is, kennen studenten en docenten elkaar goed. De studievereniging versterkt dat hechte gevoel nog eens extra. Tijdens mijn eerste studiereis kende ik bijna niemand, maar na drie dagen bowlen, bedrijfsbezoeken en een kroegentocht in Groningen had ik er zomaar zes nieuwe vrienden bij. En die vriendengroep bestaat nog steeds. Juist dát maakt je studententijd zo de moeite waard."

Bouwen aan je netwerk
Nienke Nooij, secretaris van sv-BFL, richt zich met haar vereniging op het verbinden van studenten binnen het domein Business, Finance & Law én breder. “We willen studenten extra ondersteuning bieden en hen helpen met het opbouwen van vaardigheden en een professioneel netwerk. Kom vooral langs als je ergens tegenaan loopt, onze deur staat altijd open.”

BFL organiseert studiegerelateerde activiteiten zoals gastcolleges en workshops, maar ook gezellige evenementen zoals spelletjesavonden en weekenden weg. “Relaties zorgen ervoor dat je als student verbonden en gemotiveerd blijft”, zegt Nienke. “Dat is echt een redder, nu en in je toekomstige carrière.”

Haar persoonlijke missie: de regio onder de aandacht brengen. "Veel studenten denken dat alleen de Randstad kansen biedt, maar ook onze regio heeft fantastische mogelijkheden om te werken, wonen en recreëren. Met ons Connect2Business-event, een toegankelijke bedrijvenmarkt met regionale werkgevers, laten we studenten volop kennismaken met lokale carrièremogelijkheden."

Een warm welkom voor en door studenten
Van recenter datum is sv-Nova Nexus - een studievereniging voor studenten Social Work, Verpleegkunde en Pabo die nog in de opstartfase zit. Oprichters zijn Social Work-studenten Qwen de Vries, Sarina Veul en Karine Broersen. "Wij voelden ons vanaf dag één ontzettend welkom op Inholland. Dat gevoel willen we graag doorgeven", zegt Sarina.

Nova Nexus begint kleinschalig en laagdrempelig, met een eigen ontmoetingsplek waar studenten kunnen werken en elkaar helpen bij studievraagstukken. Qwen: "Onze droom is dat alle studenten zich op hun plek voelen, lid worden en ervaren hoe waardevol en informatief onze activiteiten zijn. Groepsgevoel en nieuwe verbindingen maken, daar mikken we op.”

Samen sterker
Naast deze drie studieverenigingen kent Inholland Alkmaar nog meer initiatieven: ASEV (voor engineers), Virplaca (Bouwmanagement & Vastgoed, Bouwkunde), studentenvereniging A.S.V. Omnivas en natuurlijk Stichting Alkmaarse Studentensociëteit (SAS/SooS), dé plek voor sociale activiteiten. Verder ondersteunt het Studentsucces Centrum (SSC) studenten bij hun studie en welzijn. Samen vormen al deze initiatieven de ‘studentpartners van Inholland Alkmaar’, die gezamenlijke evenementen organiseren zoals het succesvolle zomerfeest en kerstgala.

Nienke legt uit hoe dat ontstond: “We werden gek van alle miscommunicatie tussen verenigingen. Jeffrey Oostenrijk (destijds voorzitter van SAS/SooS) en ik (toen nog voorzitter van Omnivas) besloten daarom alle verenigingen bij elkaar te brengen in één WhatsApp-groep. We dachten: waarom allemaal afzonderlijke eilandjes zijn, als we ook gewoon bruggen kunnen bouwen? Vanuit een niet-lullen-maar-poetsenmentaliteit zijn we zelf aan de slag gegaan. Want het verschil maak je zelf!”

Tijd van je leven
Studieverenigingen zijn absoluut bepalend, vindt Tessa. "Je studeert niet alleen, maar doet vrienden op voor het leven en bouwt meteen aan je toekomst. Dus sluit je aan, ga mee op reis en maak van je studententijd de mooiste tijd van je leven!"

Spanning en gejuich vulden de aula van Inholland Alkmaar begin februari. De high fives vlogen in het rond. Tijdens de regionale finale van de FIRST LEGO League streden kinderen hier om een plek in de landelijke finale. Een dag vol uitdaging, teamwork en technische hoogstandjes.

De FIRST LEGO League is een jaarlijks programma waarin kinderen kennismaken met robotica. Ze bouwen en programmeren een legorobot die zelfstandig missies uitvoert op een parcours. Ook bedenken ze innovatieve oplossingen voor een maatschappelijk probleem. Dit jaar draaide alles om het thema Submerged: de onderwaterwereld. De competitie, bedoeld voor groep 7 en 8 en de eerste twee klassen van het voortgezet onderwijs, trekt jaarlijks zo’n 800 Nederlandse scholen verdeeld, over 32 regiofinales.

Techniek toegankelijk maken
Miriam Lof, coördinator van de LEGO League vanuit Inholland Alkmaar, ziet elk jaar weer de impact van de competitie: “Die blije gezichten als iets lukt – vooral als ze dachten dat het niet kon – zijn goud waard. Bij de prijsuitreiking staan ze soms totaal perplex. Voor basisscholen is de LEGO League een laagdrempelige manier om techniek in de klas te brengen. Superbelangrijk met de huidige tekorten in de sector. Toch zijn veel leerkrachten nog terughoudend, want onbekend maakt onbemind. Dit 12-weekse lesprogramma laat je als docent sámen met de leerlingen leren.”

Ook Inholland profiteert, benadrukt Miriam: “Onze Pabo-studenten - de leerkrachten van morgen – ervaren hier zelf hoe leuk techniek eigenlijk is. Eerst zelf ‘stoeien’ met de robots, nu helpen ze jureren of zorgen voor entertainment.” Voorheen hielpen Inholland-studenten de basisscholen ook met programmeren. Dat wil ik graag terugbrengen. Scholen hebben er behoefte aan, en voor onze Technische Informatica-studenten is het een geweldige uitdaging: leg maar eens een complex programmeervraagstuk uit in kindertaal.”

Onderdeel van iets groters
Maar de LEGO League draait om méér alleen techniek. Het gaat ook om samenwerken, creatief zijn en probleemoplossend denken, aldus leraar Wouter van Xplore Agora Amsterdam. “Kinderen ontdekken niet alleen de basis van informatica en computer science, maar leren ook rollen verdelen en samen tot oplossingen komen. Dat procesgericht denken is enorm waardevol.” Daarnaast is het een eerste kennismaking met een hogeschool – en wat voor een! “Even deel uitmaken van een wereldwijde challenge met 600.000 deelnemers in 110 landen. Dat vinden ze geweldig!”

Uitdagingen op het speelveld én daarbuiten
Bij de wedstrijdtafels was de spanning om te snijden. Met uiterste concentratie plaatsten teams hun robots op het parcours, klaar voor hun missies in de onderwaterwereld. “Een LEGO-haai verplaatsen, krabbenkooien legen - daar bedenken ze zelf allerlei slimme grijpers en sensoren voor”, legt Mike de Vogel, hoofdscheidsrechter en docent Engineering bij Inholland, uit. En gaat het mis? “Dan zie je even teleurstelling … tot een teamgenoot hen er weer erdoorheen helpt. Die energie, blijdschap én frustratie – prachtig om te zien.”

Naast de robotmissies doken teams op een innovatieproject rond een maatschappelijk of milieuprobleem binnen het thema, zoals microplastics of achtergelaten visnetten. Jurylid Lenda Bruijn, oud-Inholland-student en KIVI-bestuurslid, is elk jaar weer onder de indruk: “Een duikboot met camera’s voor onderzoek in de Marianentrog of een achtwielige onderwaterrobot om koraalriffen te monitoren. Ze gaan zóveel verder dan je verwacht.”

Medejurylid en oud-Inholland-docent Onno Lotgering legt uit dat het niet zozeer om technische perfectie gaat. “Hoe ben je tot een oplossing gekomen? Heb je samen overlegd? Wie heb je om hulp gevraagd? Die kernwaarden zijn minstens zo belangrijk als het eindresultaat.”

Grote winnaars
Na een dag vol creatieve oplossingen werden de prijzen uitgereikt. Team Poseidon (St. Janschool Amsterdam) won de Champions Award en mag op 8 maart naar de landelijke finale. Team Xplore kreeg de prijs voor robotdesign, en Groene Golf werd beloond voor het beste innovatieproject.

De deelnemers waren trots en voldaan. “De robotmissie is superspannend, je weet nooit of het goed gaat. Maar als het lukt ben je zó blij!” aldus een stralende leerling uit groep 8. Zijn teamgenoot vult aan: “Het allerleukste? Iets bedenken dat nog niemand heeft bedacht.”

Technici van de toekomst
Tweedejaars Pabo-studenten Milou en Marit keken hun ogen uit. “Bizar wat die kids al kunnen! Even tikken, programmeren - en hup het werkt. Je weet niet wat je ziet!” Voor hen is het overduidelijk: techniek moet eerder en vaker op basisscholen worden gepromoot. “Het is helemaal niet eng. De LEGO League laat juist zien hoe leuk en toegankelijk het is. Hier wordt de liefde voor techniek echt aangewakkerd.”

Hoe kun je als onderwijsprofessional technologie effectief inzetten om sociaal-emotioneel leren (SEL) te versterken in het speciaal onderwijs? Deze vraag staat centraal in het onderzoek van Diana van Veen, onderzoeker bij het lectoraat Teaching, Learning & Technology van Hogeschool Inholland. De eerste resultaten liggen inmiddels op tafel en bieden een eerste inkijk op de huidige toepassing van technologie binnen het speciaal onderwijs. De volgende stap is het onderzoeken van verdere innovatiemogelijkheden.  

Diana, die zowel ervaring heeft in het speciaal onderwijs als in de zorg voor verstandelijk gehandicapten, werkt in het kader van dit project nauw samen met Heliomare Onderwijs. Ze benadrukt het belang van deze samenwerking: "Het is prachtig om praktijkgericht onderzoek te combineren met de ondersteuning van leerlingen met een beperking, zo kunnen we de onderzoeksresultaten direct inzetten. Wat weer ten goede komt van deze leerlingen, die een speciaal plekje in mijn hart hebben. Het is geweldig om op deze manier bij te dragen aan hun ontwikkeling." 

Leerlingen in het speciaal onderwijs hebben vaak te maken met beperkingen op fysiek, cognitief of sensorisch gebied, wat hun sociale vaardigheden kan beïnvloeden. Het toepassen van technologie heeft de potentie om in een ondersteunende rol het sociaal-emotioneel leren van deze leerlingen te versterken, zodat ze meer kansen krijgen om mee te doen in de samenleving. Diana bekijkt met welk soort technologie onderwijsprofessionals deze leerlingen nog beter kunnen ondersteunen. “We letten niet alleen op de effectiviteit van reeds ingezette technologieën, maar willen ook innoveren en gebruikte technologieën opschalen. Bijzonder is dat we tegelijkertijd ontdekken dat de middelen die Heliomare voor revalidatie inzet, ook geschikt zijn voor het speciaal onderwijs, zo ontstaat er een kruisbestuiving,” legt Diana uit.  

Effectiever inzetten 
Uit de eerste resultaten, verkregen uit vier focusgroepen en gesprekken met revalidatieprofessionals, blijkt dat technologie al breder wordt ingezet dan aanvankelijk gedacht. Diana ontdekte echter dat er ook onbenut potentieel is. "Tijdens de gesprekken beseften veel mensen hoeveel ze al doen op het gebied van sociaal-emotioneel leren, maar ze zien ook dat ze de bestaande technologieën nog effectiever kunnen inzetten.” Voorbeeld van succesvolle technologieën zijn 'de sprekende muur’ en ‘pictoschrijven’, die leerlingen ondersteunen bij het uiten van hun gevoelens en het nadenken over hoe je samen speelt. Ook wordt er gekeken naar de integratie van virtual reality (VR) en e-learnings, die al in de revalidatie worden gebruikt, in het onderwijs. 

De Inholland pabo 
Het onderzoek biedt niet alleen inzichten voor het speciaal onderwijs, maar heeft ook als doel pabo-studenten te enthousiasmeren voor een carrière in deze sector. De uitbreiding van keuzemodule Orthopedagogiek met speciaal onderwijs binnen de Inholland pabo is een belangrijke stap. Zo vergroten we de betrokkenheid van toekomstige leraren bij deze vorm van onderwijs. In een later stadium wil het lectoraat graag een werkveld-werkplaats bij Heliomare starten. Hier kunnen studenten met medewerkers van Heliomare werken aan uiteenlopende vraagstukken rondom de benutting van technologie binnen het onderwijs. Zo zorgt de samenwerking tussen Heliomare en Hogeschool Inholland niet alleen voor waardevolle onderzoeksresultaten, maar ook voor een sterke brug tussen theorie, praktijk en opleidingen binnen Inholland.  

Toekomstige stappen  
De volgende fase van het project richt zich op het verder onderzoeken en opschalen van technologieën binnen Heliomare Onderwijs. Onderzoekers van Heliomare voeren experimenten uit om de effectiviteit van verschillende technologieën te testen. Diana ondersteunt hen hierbij. Ondertussen werkt ze aan een literatuurstudie om te bepalen welke technologieën wereldwijd al succesvol zijn gebleken in vergelijkbare contexten. Diana sluit af: “Dit is een geweldig project, en ik ben trots op wat we samen met Heliomare tot nu toe hebben bereikt. Maar dit is pas het begin; er ligt nog zoveel potentieel om te ontdekken en te benutten voor het welzijn voor deze leerlingen.”