Wat verstaan jongeren onder criminaliteit? Waar zien zij criminaliteit terug in hun eigen leefomgeving? En kijken jeugdprofessionals naar dezelfde plekken en situaties op dezelfde manier? Die vragen stonden centraal in de foto-expositie ‘Beelden van criminaliteit: perspectieven van jongeren en jeugdprofessionals in Haarlem’. De expositie was te zien bij Kunstuitleen in Haarlem. 

Sinds juli 2025 doet Hogeschool Inholland, in opdracht van de gemeente Haarlem, onderzoek naar jongeren en criminaliteit in de stad. Het onderzoek richt zich op jongeren van 12 tot 18 jaar en brengt onder meer in kaart wat jongeren weerbaar maakt tegen criminaliteit en in hoeverre zij binding voelen met de samenleving. 

De photovoice-methode
Naast vragenlijsten onder ruim honderd jongeren is er ook kwalitatief onderzoek uitgevoerd met jongeren en jeugdprofessionals. Daarvoor is gebruikgemaakt van de photovoice-methode: deelnemers maakten foto’s van plekken, situaties of beelden die voor hen iets zeggen over criminaliteit, veiligheid, risico’s, verleiding, kwetsbaarheid of juist veerkracht. 

De foto’s vormen het startpunt voor gesprekken over hoe criminaliteit wordt ervaren en geïnterpreteerd. Daarbij wordt zichtbaar dat jongeren en professionals soms heel verschillend naar dezelfde omgeving kijken. 

Criminaliteit gaat over meer dan cijfers
“Volwassenen praten vaak over jongeren als risico, maar begrijpen pas echt wat er speelt als we met hen kijken naar hun wereld,” zegt Evelien Nijland-Rauwerdink, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland. “Criminaliteit gaat niet alleen over incidenten of cijfers, maar ook over beleving, context en de manier waarop jongeren hun omgeving ervaren.” 

Volgens Nijland-Rauwerdink laat de expositie zien hoe belangrijk het is om niet alleen óver jongeren te praten, maar vooral ook mét hen. “Wat wij volwassenen zien als overlast, is voor jongeren soms een plek om te zijn. Het verschil zit niet altijd in hun gedrag, maar in onze interpretatie daarvan.” 

Aimy Heijne, student aan de Universiteit Utrecht, voerde het kwalitatieve deel van het onderzoek uit met behulp van de photovoice-methode. Zij zag hoe krachtig beeld kan zijn om perspectieven zichtbaar te maken. “Soms fotografeerden jongeren en professionals dezelfde plek, maar zagen er iets heel anders in. Dat zichtbaar maken: daar zijn foto’s heel krachtig in.” 

Wat zien we als criminaliteit?
De expositie brengt deze verschillende perspectieven samen. Bezoekers worden uitgenodigd om niet alleen naar de beelden te kijken, maar ook stil te staan bij de vragen die ze oproepen. Wat zien we eigenlijk als criminaliteit? Welke signalen pikken jongeren op? En wat missen volwassenen soms wanneer zij naar jongeren en hun leefomgeving kijken? 

De foto-expositie was bedoeld als plek voor ontmoeting en gesprek tussen jongeren, jeugdprofessionals, beleidsmakers, onderzoekers, gemeente Haarlem en andere betrokkenen. Tijdens de expositie waren verschillende betrokkenen aanwezig om in gesprek te gaan over de beelden en de eerste inzichten uit het onderzoek.

Deze week is de Week van het Geld. Het is een mooi moment om jongeren te vragen over hun geldzaken. Want 81 procent ervaart weleens geldzorgen en 64 procent heeft soms moeite om rond te komen, blijkt uit onderzoek van State of Youth. Paula Smith, onderzoeker bij het lectoraat Jeugd en Samenleving van Hogeschool Inholland, promoveert op onderzoek naar dit onderwerp waar nog een behoorlijk taboe op rust.

Bij Hogeschool Inholland Haarlem kon je er dinsdag 24 maart niet om heen. In de hal stond een levensgrote, mooi vormgegeven container vol met ballen, inflatables en nepgeld. Wie hem toch gemist heeft: donderdag 26 maart krijg je nog een kans om op onze locatie in Amsterdam een duik te wagen in deze ballenbak. Het is een ludieke en tegelijk serieuze ervaring speciaal georganiseerd voor studenten om een diepgaand gesprek te voeren over geldzaken en geldzorgen.

Veilige discussieplek
Het concept van de zogeheten Debt Dive komt van Chantal Deken, de drijvende kracht achter Debadderen. “We bieden jongeren een brave space en save space”, zegt ze. “Wie het lef heeft om erin te springen, kan rekenen op een veilige, besloten ruimte om onder leiding van professionele gespreksleiders een verbindende en verdiepende dialoog aan te gaan over geld en schulden. Het is belangrijk voor jongeren om open te kunnen zijn over dit taboe-onderwerp.”

Tweede Debt Dive
Ook vorig jaar organiseerden Debadderen en Inholland een Debt Dive. “Wat me toen opviel?”, zegt Chantal. “Enerzijds hoe geldwijs jongeren zijn. En anderzijds hoe moeilijk het is om geen schulden te maken door de verleidingen zoals online gokken, achteraf betalen en de levensstijl van influencers waaraan jongeren zich spiegelen.”

Maatschappelijk probleem
In haar onderzoek signaleert Paula dezelfde situatie voor jongeren. “Als zoveel jongeren geldzorgen hebben moet je concluderen dat er sprake is van een maatschappelijk probleem. En dat heeft allerlei oorzaken. Kijk bijvoorbeeld naar het consumentisme, naar de prestatiemaatschappij die maakt dat je je schaamt als je niet rond kunt komen. Maar ook de moeite die jongeren hebben om een vaste, goed verdienende baan te krijgen en betaalbare woonruimte.”

Promotieonderzoek
Wat het probleem verergert is het gebrek aan kennis en vaardigheden om met geld en schulden om te gaan. “Jongeren krijgen dat thuis en op school onvoldoende mee”, zegt Paula. Met haar promotieonderzoek richt Paula zich op de vraag hoe jongeren en professionals gezamenlijk financiële educatie en financieel beleid ontwerpen gericht op het voorkomen van geldzorgen en het leren omgaan met financiële rechten, plichten en verleidingen zoals online gokken en achteraf betalen. Debt Dive levert waardevolle informatie op voor deze vraagstelling, bovenop de data uit een enquête onder mbo- en hbo-studenten. Het leidde tot bouwstenen voor een financieel educatief programma.

Financiële educatie
Voor haar onderzoek ontwierp Paula samen met Amsterdamse mbo-studenten concepten voor financiële educatie die aansluiten bij de leefwereld van jongeren: een bordspel, een financiële wegwijzer en een platform voor stages om discriminatie en andere misstanden tegen te gaan. Studenten van het grafisch lyceum zorgden voor een aantrekkelijke vormgeving. In een volgende feedbackronde waren onder meer hbo-studenten betrokken.

Voor en door jongeren
De concepten zijn dus ontwikkeld voor en door jongeren. Het is een bewuste keuze van Paula. “Jongeren worden te weinig serieus genomen”, vindt ze. “Maar zij kunnen wel degelijk vanuit hun ontwerprol meedenken en zaten als volwaardige partners aan tafel. Hun betrokkenheid is onmisbaar voor een kwalitatief hoogwaardig onderzoeksresultaat. Zonder hen had ik het niet gekund.”

De Prikkelwinkel
Ook voor de ontwikkeling van financieel beleid voor jongeren trok Paula samen op met jongeren. Een groep studenten van Social Work ging aan de slag met een opdracht voor de gemeente Haarlem. De vraag was om een interventie te ontwerpen die bijdraagt aan financieel bewustzijn en een open en inclusief dialoog onder jongeren. De studenten ontwikkelden De Prikkelwinkel. “Het is een fysiek spel voor scholieren en studenten”, zegt Chenoa Kuijt, een van de studenten van Social Work. “Je speelt een personage, krijgt een budget en gaat in drie ronden aankopen doen, waarbij de prijsprikkels en de tijdsdruk toenemen. Daarna volgen reflectiemomenten: wat heb je waarom gekocht.”

Beleidsvoorstellen
Zo heeft De Prikkelwinkel geleid tot input voor beleidsvoorstellen die Paula en haar team van onderzoekers op 24 maart overhandigden (zie foto) aan de wethouder van Haarlem en aan Gonneke Willemsen, domeindirecteur Gezondheid, Sport en Welzijn van Inholland. Voorstellen zijn bijvoorbeeld om jongeren uit te nodigen voor een laagdrempelig gesprek over geldzaken zodra ze achttien jaar worden, en om jongeren structureel te betrekken als ontwikkelaars en ontwerpers bij gemeentelijke besluitvorming over bestaanszekerheid.

De Debt Dive staat op donderdag 26 maart bij Hogeschool Inholland Amsterdam. Studenten kunnen in gesprek over geld, vragenlijsten invullen, tests doen en informatie en tips krijgen over geldzaken.

Ons praktijkgericht onderzoek levert een mooie bijdrage aan diverse maatschappelijke vraagstukken. In 2025 was onderzoek van Hogeschool Inholland zichtbaar op meerdere momenten in de media. Hoe brachten we dit tot stand? 

Maatschappelijke impact van praktijkgericht onderzoek vergroten gaat niet vanzelf. Het vraagt om een actieve aanpak: we nemen actuele, maatschappelijke vraagstukken als vertrekpunt van ons onderzoek en werken samen met partners uit het beroepenveld. Binnen de netwerken waarin we samenwerken wordt ons onderzoek gezien en gewaardeerd. Maar kunnen we ons praktijkgericht onderzoek ook in bredere kringen kenbaar maken? Hoe kan het onderdeel zijn van het maatschappelijk debat of een inspiratiebron voor beleidsmakers? En wat zou dat opleveren voor de zichtbaarheid van Inholland als betrouwbare publieke kennispartner voor de transitie naar een duurzame en veerkrachtige samenleving? 

Werkwijze impact maken met onderzoek 
We vergroten de maatschappelijke waarde van onderzoek door de samenwerking tussen onderzoekscommunicatie, persvoorlichting, onderzoekers en maatschappelijke partners. Samen verbinden we onderzoeksinzichten aan actualiteit, vertalen die naar herkenbare verhalen en maken die zichtbaar in het publieke debat. Zo dragen we bij aan vernieuwing in praktijk, beleid en onderwijs. We baseren ons hierbij onder andere op de aanpak van onder meer het Rathenau Instituut en hun ideeën over kairos. 

Deze doorwerking ontstaat overigens zelden door een publicatie of een mediaoptreden. Impact ontwikkelt zich in een keten van onderzoek, duiding, zichtbaarheid en vervolg. Lees het kader onderaan voor meer informatie over deze impact door onderzoekscommunicatie en persvoorlichting. 

Waardevolle mediamomenten 
Hieronder staan mooie voorbeelden van momenten waarop ons onderzoek zichtbaar landde in het maatschappelijk debat.  

Sociale veiligheid van vrouwen in de openbare ruimte 
Krista Schram is associate lector Publiek Vertrouwen in Veiligheid en onderzoekt hoe (jonge) vrouwen de openbare ruimte ervaren, en welke ruimtelijke en sociale factoren bijdragen aan (on)veiligheidsgevoelens. In aanloop naar Internationale Vrouwendag bracht zij haar visie nadrukkelijk in het publieke debat: van landelijke media-aandacht tot gesprekken met gemeenten en veiligheidsprofessionals. Door haar onderzoeksinzichten te koppelen aan een breed maatschappelijk moment versterkte zij het gesprek over sociale veiligheid in beleid, praktijk en media. 

Krista werd door Regieorgaan SIA gevraagd om te spreken op het congres Impact en Onderzoek, schreef een opiniestuk voor ScienceGuide en deelde haar ervaringen in de podcast Route naar Impact. Daarmee laat ze zien hoe onderzoekers hun kennis betekenisvol kunnen laten landen en hoe bewuste mediabenutting kan bijdragen aan maatschappelijke doorwerking. 

Financiële redzaamheid van jongeren 
Paula Smith is onderzoeker bij het lectoraat Jeugd en Samenleving met een focus op de financiële positie van jongeren en de impact van geldstress op welzijn en toekomstperspectief. Tijdens de Week van het Geld 2025 wilde ze studenten financieel bewuster maken, met onder andere een letterlijke duik in een ballenbak: een Debt Dive. Dat leidde ook later in het jaar nog tot brede zichtbaarheid in de media, zoals dit artikel van de NOS. Ook kreeg Paula vervolgvragen vanuit maatschappelijke organisaties en beleidsmakers over financiële educatie en preventie. 

AI in de muziekindustrie 
Koos Zwaan is lector Innovation in the Music Industry en onderzoekt onder andere hoe nieuwe technologie de muziekindustrie verandert. In een jaar waarin generatieve AI sterk in de belangstelling stond, werd zijn expertise gevraagd om duiding te geven aan vragen over de gevolgen voor creativiteit, verdienmodellen en de positie van makers in de muziek. Door onderzoek te verbinden aan een actueel debat, bracht hij nuance en verdieping in publieke discussies: zoals dit artikel. 

Welzijn van studenten 
Lisa Klinkenberg is onderzoeker bij het lectoraat Studiesucces. Samen met haar wilden we de impact van haar onderzoek naar studentenwelzijn vergroten. Op basis van de onderzoeksdata konden we laten zien dat het bijvoorbeeld aantoonbaar slechter gaat met uitwonende studenten. Haar onderzoek werd opgepikt, bijvoorbeeld door Het Parool. Het droeg bovendien bij aan het bredere gesprek over studentenwelzijn en de rol van onderwijsinstellingen en de samenleving daarin. 

Dag van de Huisarts 
Elke Miedema is docent-onderzoeker Gebouwde omgeving gespecialiseerd in gezondheidsbevorderende gebouwen. In aanloop naar de Dag van de Huisarts vertaalde zij onderzoeksinzichten over het effect van zorgomgevingen op gezondheid en welzijn naar de vraag: hoe richt je een gezonde wachtkamer in bij huisartsen? In de Telegraaf, op radio en landelijke televisie en in vakmedia werd hier aandacht aan besteed. Zo draagt het bij aan het professionele debat vanuit verschillende stakeholders.

Oekraïense vluchtelingen
Martin Blaakman is lector Toegankelijkheid van het Recht. Vanuit zijn onderzoek naar juridische toegankelijkheid en bestaanszekerheid deelde hij inzichten over de positie van Oekraïense vluchtelingen. Door deze kennis beschikbaar te maken op het moment dat gemeenten en organisaties met acute vragen zaten, droeg het onderzoek bij aan publieke en beleidsmatige reflectie: lees bijvoorbeeld deze opinie of luister de radio-uitzending bij Pointer terug waarin Martin recent te gast was.

Samen werken aan doorwerking 
Maatschappelijke doorwerking ontstaat in samenwerking. Wanneer onderzoekers, beleidsmakers en praktijkpartners hun kennis en perspectieven verbinden, krijgt onderzoek betekenis in de werkelijkheid van alledag. Hogeschool Inholland blijft die verbinding actief versterken. Zo bouwen we stap voor stap verder aan onderzoek dat zichtbaar bijdraagt aan samenleving, beleid en praktijk. 

Inholland in de media 
Media-optredens van onze onderzoekers vind je terug in de rubriek In de Media op Iris. Deze widget is bovendien eenvoudig toe te voegen aan de Iris-nieuwspagina, zodat mediaverhalen direct zichtbaar zijn binnen het nieuws. 

Meer weten over impact maken met onderzoek? 
Op inholland.nl/impact vind je inspiratie, voorbeelden en praktische handvatten om als onderzoeker zélf je maatschappelijke impact te vergroten. 

Ze heeft jarenlang als straathoekwerker actief jongeren benaderd, deed promotieonderzoek naar de impact van dit werk en schreef er een handboek over. Al deze kennis en ervaring neemt ze mee als kersverse lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland. Hoe kijkt Evelien Rauwerdink-Nijland naar haar doelgroep, wat zijn haar plannen en waarom koos ze eigenlijk voor Inholland?

Per 1 september start Evelien als lector en neemt het stokje over van Femke Kaulingfreks*. De onderzoeksgroep sluit heel goed aan bij haar expertise. Ze werkte als kinder- en jongerenwerker en was jarenlang straathoekwerker bij welzijnsorganisatie perMens in Amsterdam. Straathoekwerk is een outreachende aanpak om jongeren die bijvoorbeeld te maken hebben met armoede, dakloosheid of verslaving te bereiken en te helpen de weg te vinden naar de juiste ondersteuning. Evelien promoveerde op onderzoek naar straathoekwerk. “In mijn proefschrift concludeer ik dat straathoekwerkers impact maken en een zeer belangrijke brugfunctie hebben”, zegt Evelien. Ze schreef daarna een handboek over straathoekwerk voor professionals.

Buiten de normgroep
Als straathoekwerker, onderzoeker en later ook als programmaleider Onderzoek & Ontwikkeling bij perMens toont ze een enorme betrokkenheid bij haar doelgroep. “Het zijn jongeren en jongvolwassenen van 16 tot en met 27 jaar die het lastiger hebben dan leeftijdsgenoten omdat ze buiten de normgroep vallen. Denk aan een lagere sociaal-economische positie, een andere culturele achtergrond of geaardheid of ze wonen op een plek met een ‘verkeerde’ postcode. Dan zijn je kansen als je opgroeit beperkter en moet je altijd harder werken omdat het ingewikkeld is om maatwerk te realiseren voor kinderen en jongeren die buiten de norm vallen.”

Maatwerk nodig
Volgens Evelien mogen professionals en beleidsmakers in de sociale sector en het onderwijs beter hun best doen om de zogenaamd onzichtbare groep jongeren wel te zien en om hun situatie beter te begrijpen. “Heb oog voor de situatie van kinderen en jongeren, leer te luisteren naar wat ze zeggen. Iedere jongere is anders. Daarom is maatwerk nodig.”

Inclusieve, veerkrachtige samenleving
Met haar pleidooi voelt Evelien zich helemaal thuis bij het streven van Inholland om te werken aan een inclusieve, veerkrachtige samenleving. “Het gaat om het ombuigen van de maatschappij die doordrenkt is van wantrouwen naar dingen doen vanuit vertrouwen. Door jongeren positief te zien en te benaderen, groeit hun veerkracht én die van jou. Het omgaan met hen verrijkt je als professional en als mens. Zij zijn expert van hun dagelijks leven. Daarom vind ik het essentieel dat zij deelnemen aan alle fases van het praktijkgericht onderzoek van het lectoraat. Neem verschillende perspectieven mee, daar wordt je onderzoek krachtiger en waardevoller van.”

Onderzoek met de praktijk
“Ik ben van het ‘samendoen’”, vertelt Evelien verder. “Ook als het gaat om de samenwerking met de praktijk. Enerzijds is het je taak om kennis overdraagbaar te maken. Anderzijds moeten we de ervaring van professionals veel beter op waarde schatten en meenemen in het onderzoek. Het zijn immers de professionals die voor jongeren het verschil maken. De relatie tussen professional en jongere is doorslaggevend.”

Living lab oprichten
Naast professionals wil Evelien ook de toekomstige professionals betrekken bij het praktijkgerichte onderzoek van het lectoraat. “Wat Inholland zo sterk maakt, is dat onderwijs en onderzoek niet los van elkaar staan, maar elkaar juist versterken. Ik heb al overleg met teamleiders van Social Work en Pedagogiek over de ontwikkeling van onderwijs. Wat zou de kern van de opleidingen moeten zijn en hoe nemen we kennis uit onderzoek daarin mee?” Evelien ziet studenten graag participeren in het onderzoekswerk. “Interessant zou zijn om een living lab op te richten: een leergemeenschap waar onderzoekers, professionals uit het werkveld, docenten en studenten onze onderzoeksvragen oppakken, allen vanuit hun eigen expertise en perspectief en zo samen kennis ontwikkelen. Kennis die zo in het collectief geheugen terechtkomt: dus bij de professionals van nu en morgen.”

Gedegen en activistisch
Het opzetten van een living lab, samenwerken met het werkveld en het onderwijs, het versterken van vakmanschap en het collectief geheugen. Het staat voor Evelien allemaal in het teken van het ultieme doel: een betere positie voor jongeren, expliciet voor degenen die buiten de norm vallen. “Klinkt dit activistisch? Ja, maar dat kan als onderzoeker. Het onderzoek voer je gedegen uit, maar met de uitkomsten mag je best activistisch zijn. Ik heb heel veel zin om me op de onderzoeken in het lectoraat toe te leggen en ben nieuwsgierig naar alle nieuwe verhalen die ik ga tegenkomen in mijn nieuwe rol bij Inholland.”

*) Femke Kaulingfreks blijft voor twee dagen verbonden aan het lectoraat, in de functie van associate lector.

Diversiteitsongemak belemmert inclusie in het hoger onderwijs. Om die belemmering tegen te gaan moet je het ongemak niet mijden maar opzoeken en inzetten. Maar hoe doe je dat als medewerker of student? Naar het antwoord hierop doet Hogeschool Inholland samen met de drie andere Amsterdamse hogeronderwijsinstellingen onderzoek, in het project Diversity Discomfort (DiDi). Het consortium kreeg hiervoor subsidie van het Nationaal Regieorgaan Onderwijsonderzoek (NRO).

Diversiteitsongemak zijn gevoelens van ongemak die kunnen ontstaan bij interactie met een diversiteit aan mensen en perspectieven. Het vormt een serieuze uitdaging, zeker voor organisaties die streven naar meer inclusie. “Heel zichtbaar is het bij gesprekken over Israël en Gaza, maar er zijn meer thema’s rond diversiteit die mensen uit de weg gaan omdat ze zich ongemakkelijk voelen”, zegt Marieke Slootman, associate lector bij het lectoraat Jeugd en Samenleving en onderzoeker bij het lectoraat Diversiteitsvraagstukken. “Als je vervolgens het ongemak vermijdt en afziet van een gesprek of een bepaalde maatregel, verander je de situatie niet en werk je niet aan inclusie.”

Ongemak begrijpen en benutten
Samen met collega-onderzoekers bij de Vrije Universiteit, de Universiteit van Amsterdam en de Hogeschool van Amsterdam, en met collega Marette Ebert van het lectoraat Diversiteitsvraagstukken, schreef Marieke een onderzoeksvoorstel om iets te doen aan de handelingsverlegenheid veroorzaakt door diversiteitsongemak. “Hoe kunnen we, ten eerste, niet weglopen van het ongemak en het juist signaleren en, ten tweede, het ongemak omzetten tot iets constructiefs?” Het onderzoek bestaat ook precies uit die twee fases, legt Marieke uit. “We willen het ongemak eerst leren begrijpen. Hoe voelt het, wie ervaart het, welke interactiedynamiek zien we ontstaan? In de tweede fase ontwikkelen we ontwerpprincipes en interventies om het ongemak te benutten. Zo kunnen onderwijsinstellingen nog beter leren bijdragen aan verbinding en kansengelijkheid, en dialoog en kritisch denken stimuleren.”

Onderzoek in docententeams en klassen
Een docent-onderzoeker van Inholland zal onderzoek doen naar diversiteitsongemak in docententeams, een promovendus van de VU doet dit in de setting van de klas. Marieke zal de docent-onderzoeker begeleiden en zorgt voor de dagelijkse coördinatie van het project zodat beide deelonderzoeken goed op elkaar afgestemd zijn. “Interessant is dat niet alleen de onderzoekers observeren en interviews doen. Studenten en docenten noteren ook zelf hun ervaringen, en we combineren dit met fysiologisch onderzoek, bijvoorbeeld met hartslagmetingen, om juist onbewuste lichamelijke en psychologische processen zichtbaar te maken.”

Subsidie van NRO
Dat een gerenommeerd instituut als het NRO de subsidieaanvraag voor het onderzoeksproject Diversity Discomfort heeft gehonoreerd, is een bevestiging dat het Amsterdamse samenwerkingsverband een relevant onderzoeksthema te pakken heeft. Voor een looptijd van vijf jaar is er een projectsubsidie van 750.000 euro mee gemoeid.

Belang voor Inholland
“Voor Inholland is dit project heel belangrijk”, zegt Marieke. “Het is natuurlijk een mooie en zinvolle manier om samen te werken met andere instellingen voor hoger onderwijs. En met de resultaten van het onderzoek kunnen we bij Inholland allemaal iets doen aan onze handelingsverlegenheid op alle niveaus in de organisatie; door zelfreflectie en door open te staan voor andere perspectieven. Want wie open staat om te leren, kan ongemak niet uit de weg gaan. Met deze houding kunnen we nog inclusiever zijn en daarmee als hogeschool een voorbeeldrol vervullen binnen een maatschappij die dit zo hard nodig heeft.”

Inholland-collegevoorzitter Bart Combee licht toe: “We sporen binnen onze hogeschool iedereen aan om zijn of haar mening te delen, ook als het over beladen en emotionele onderwerpen gaat. We hechten dan ook grote waarde aan het bieden van ruimte voor verschillende standpunten. Deze ruimte kan helpen om je gedachten te ordenen, zorgen te uiten, en dichter bij elkaar te komen - ook als je het niet met elkaar eens bent. Zolang we het gesprek respectvol voeren en elkaar die ruimte durven te geven. Dat is niet altijd makkelijk. Daarom zijn we verheugd met dit onderzoeksproject en wat we hieruit kunnen leren.”

Jongeren kunnen gemakkelijk in financiële problemen raken, bijvoorbeeld door online gokken, achteraf betalen of crypto-investeringen. Het is de hoogste tijd om het zwijgen te verbreken en het gesprek te starten. Vandaar dat Hogeschool Inholland samen met Debadderen in de Week van het geld (van 24 tot en met 28 maart) een ‘Debt Dive’ organiseren: studenten springen in een grote ‘Cash Kas’ voor diepgaande dialogen over geld en schulden. De officiële opening van de Cash Kas is dinsdag 25 maart om 12.00 uur op de derde verdieping van Hogeschool Inholland Amsterdam.

Terugluisteren: Op NPO Radio 1 was er aandacht voor de Cash Kas bij Vroeg! en Nieuws en Co (vanaf 1 uur 17 min.)

Met een levensgrote Cash Kas vol (gouden) ballen, opblaaskrokodillen en -haaien bieden Inholland en Debadderen in samenwerking met de ROC’s van Amsterdam en Flevoland een ludieke en veilige ruimte voor studenten om op een ontspannende manier een diepgaande dialoog te voeren over geld en schulden. “Het speelse element van de Cash Kas helpt om het taboe over dit onderwerp te doorbreken”, zegt Chantal Deken, drijvende kracht achter Debadderen. Met de eerste sprong is het ijs gebroken en kunnen studenten op een laagdrempelige en gelijkwaardige manier met iedereen in de kas hun ervaringen delen en van gedachten wisselen.

Financiële uitdagingen
Doel van de Debt Dive is om studenten financieel bewust te maken en bij te dragen aan hun empowerment. Dat is hard nodig, want studieschuld en schulden door abonnementen, leaseproducten en hypotheken nemen bij jongeren sterk toe. Tegelijkertijd durven zij daar nauwelijks mee naar buiten te treden. “Jongeren voelen zich schuldig over hun schulden”, constateert Paula Smith, onderzoeker bij het lectoraat Jeugd en Samenleving van Inholland. “Ten onrechte, want de risico’s om schulden te maken zijn groot.” Denk aan de invloed van finfluencers, de verleidingen van cryptomunten, de legalisering van online gokken en de mogelijkheden van achteraf betalen. “We leven in een wereld van kopen, kopen, kopen, maar voor je het weet zink je weg in de schulden. Voor jongeren is dat problematisch. Zij moeten hun positie in de samenleving immers nog verwerven en dat is heel lastig als je schulden hebt.”

Promotieonderzoek om schulden te voorkomen
Smith doet promotieonderzoek gericht op het voorkomen van schulden bij jongeren. De Debt Dive is het eerste onderdeel van haar onderzoekstraject. Doel is om verhalen van jongeren boven water te krijgen en in geanonimiseerde vorm verder te onderzoeken. Voor haar promotie werkt Paula samen met de gemeente Haarlem, de gemeente Amsterdam, onderwijsorganisaties en sociale organisaties. “We kunnen jongeren niet afschermen van de wereld. Daarom moeten we werken aan goede financiële educatie en beleid dat hopelijk ook op nationaal niveau wordt opgepikt.”

De Debt Dive Cash Kas staat tijdens de Week van het geld bij Hogeschool Inholland Amsterdam en wordt op dinsdag 25 maart feestelijk geopend. Studenten kunnen er ook vragenlijsten invullen, tests doen en informatie en tips krijgen over geldzaken.

Veel jongeren vinden hun seksuele voorlichting onvoldoende: gemiddeld geven ze het een 4,8. Dit heeft impact op hun welzijn, relaties en seksuele gezondheid. Binnen Hogeschool Inholland doet Mai Groenevelt, onderzoeker bij het lectoraat Jeugd en Samenleving, onderzoek naar hoe we jongeren beter kunnen ondersteunen in hun seksuele ontwikkeling. Haar onderzoek laat zien dat studenten baat hebben bij goede seksuele voorlichting.

Mais onderzoek toont aan dat jongeren (12-25 jaar) baat hebben bij toegankelijke en diverse informatie over seksualiteit en relaties. Daarom heeft haar team tools en materialen ontwikkeld die bijdragen aan seksuele vorming. “Seksuele ontwikkeling stopt niet bij de middelbare school”, zegt Mai. “Studenten bevinden zich in een fase waarin ze belangrijke keuzes maken over relaties, intimiteit en seksualiteit. Ondersteuning hierbij is cruciaal.”

Campagne voor studenten
Het onderwerp is onderbelicht binnen het hoger onderwijs. Daar wil Inholland verandering in brengen. Daarom zet de hogeschool in de Week van de Liefde (10-14 februari) seksualiteit in de schijnwerpers. Studenten hebben toegang tot praktische informatie en hulpmiddelen. Zo is de Exporuimte ingericht bij Hogeschool Inholland Amsterdam waaraan ook de GGD van Amsterdam materialen beschikbaar heeft gesteld en is er het Valentijnsevent van het Studentsucces Centrum op 13 februari. 

 

‘Het hoort erbij!’: seksualiteit zonder taboes
Verder verspreidt Inholland posters met praktische informatie over seksualiteit, intimiteit en relaties op alle locaties. Ze zijn ontwikkeld binnen het onderzoeksproject 'Het hoort erbij!', dat zich richt op het structureel aandacht hebben voor seksuele vorming binnen het jongeren- en straathoekwerk. Daarom hangen de posters ook in buurt- en jongerencentra. Het project Het hoort erbij! helpt jeugdprofessionals om seksualiteit op een positieve manier bij jongeren onder de aandacht te brengen. De posters en materialen richten zich niet alleen op risico’s, maar ook op plezier, grenzen en diversiteit. En ze wijzen studenten de weg naar betrouwbare hulporganisaties en informatiebronnen.

Gezondheid en welzijn van jongeren
Het hoort erbij!, uitgevoerd door onderzoekers van lectoraten Jeugd en Samenleving en Empowerment & Professionalisering, benadrukt dat preventieve aandacht voor seksualiteit en relaties bijdraagt aan de gezondheid en het welzijn van jongeren. Een belangrijke uitkomst is dat jongeren vaak weinig kennis hebben van het onderwerp en onvoldoende weten waar ze met vragen terechtkunnen. Dit onderstreept de noodzaak van de initiatieven die nu binnen Hogeschool Inholland plaatsvinden.

Positieve reacties
De eerste reacties in het jongeren- en straathoekwerk op het project zijn positief. Jeugdprofessionals voelen zich beter toegerust om gesprekken over seksualiteit te voeren en jongeren waarderen de open en toegankelijke aanpak. Mai: “Ik hoop dat de aandacht voor seksualiteit en relaties ook een vanzelfsprekend onderdeel wordt van de ondersteuning van studenten.”

Het is hoog tijd dat het politiek vertrouwen van jongeren wordt hersteld en zij meer ruimte krijgen om hun stem te laten horen. Dat schrijven vier onderzoekers in het Parool van 15 januari, onder wie Femke Kaulingfreks en Marieke Slootman van het lectoraat Jeugd en Samenleving. 

Jongeren voelen zich steeds minder gehoord in de politiek, blijkt uit onderzoek. Vooral mbo'ers en jongeren met een migratieachtergrond ervaren dat politici hun leefwereld niet begrijpen. Dit gebrek aan vertrouwen zorgt voor politieke afkeer en maatschappelijke afzondering. De onderzoekers pleiten voor meer democratische participatie, juist buiten het stemhokje: "Luister naar jongeren, bied hen inspraak en erken hun verhaal. Alleen zo herstellen we het vertrouwen en versterken we de democratie." 

Geïnteresseerd? Lees het volledige opiniestuk in Het Parool.

In de Openbare Bibliotheek Amsterdam vond 21 november het symposium 'Bibliotheek van Tussenverhalen' plaats, georganiseerd door het lectoraat Jeugd & Samenleving van Hogeschool Inholland, in samenwerking met diverse instellingen. Het evenement bracht professionals uit onderwijs, jongerenwerk, jeugdhulpverlening, beleid en kunst samen, met als doel de kracht van jongeren in tussenposities te belichten. Centraal stond de lancering van de website, die de verhalen van deze jongeren toegankelijk maakt voor iedereen.

Het project van de Bibliotheek van Tussenverhalen ging in 2021 van start en is het resultaat van samenwerking tussen Inholland, Hogeschool van Amsterdam, Vrije Universiteit, Universiteit voor Humanistiek, Sociaal Cement, Sitara, Criminal Minded en Fonds ZOZ. Projectleider is Sebastian Abdallah, docent bij de Universiteit voor Humanistiek: “Tussenverhalen zijn verhalen van jongeren die opgroeien tussen culturen, religies, sociale of institutionele leefwerelden. Denk aan jongeren met een biculturele achtergrond, jongeren die uit een ander land gevlucht zijn, de eersten in hun familie die gaan studeren, of met een verleden in ggz of detentie. Zij worden vaak als kwetsbaar of risicogroep gezien, maar door te navigeren tussen verschillende werelden ontwikkelen ze juist unieke vaardigheden en veerkracht. In de Bibliotheek van Tussenverhalen krijgen deze jongeren de kans hun verhaal te delen en hun kracht te claimen.”

Het symposium bood een dynamische mix van kunst, cultuur en onderzoek. Het openingsoptreden was van de dansers van X_YUSUF_BOSS, gevolgd door performances zoals spoken word, film en theater. Daarnaast werden er interactieve workshops verzorgd door diverse sociale en artistieke organisaties. De presentatie was in handen van Mahutin Awunou.

Authentieke verhalen
Sebastian richt zich als universitair docent op het creëren van ruimte voor jongeren in de samenleving. "Samen met studenten en partners onderzoeken we wat we al doen, wat er beter kan en hoe we samen met jongeren veranderingen kunnen realiseren. In een tijd van polariserende geluiden willen we het echte leven tonen en jongeren nieuwe manieren bieden om gehoord te worden.”

De online bibliotheek is een digitale collectie van verhalen van jongeren in tussenposities, verteld via film, podcasts en muziek. Geen gepolijste successtory’s, maar authentieke verhalen vol moed, twijfel en zelfreflectie. Naast de bibliotheek is er ook een masterclass ontwikkeld, waarin jongeren en volwassenen samenwerken en van elkaar leren. “Dit initiatief helpt professionals de verhalen van jongeren beter te begrijpen en te integreren in hun werk, wat van grote waarde is voor zowel de jongeren als de samenleving”, aldus Sebastian.

Cultuur, kunst en onderzoek
Tijdens het symposium gingen de deelnemers actief aan de slag tijdens interactieve workshops van jongeren en organisaties zoals Theater DeGasten, Formaat, Verdedig Noord en Criminal Minded. Jaïr Hu-A-Sang (Sociaal Cement) benadrukte de kracht van de dialoog in het onderwijs en daagde deelnemers uit met stellingen over acceptatie en identiteit. “Heb je je wel eens aangepast omdat je niet werd geaccepteerd door je omgeving?” vroeg hij bijvoorbeeld. “Dat leidt direct tot waardevolle gesprekken.”

In de workshop van theatermaakster Alexa Hakkebrak stond storytelling centraal. Zij werkt met jongeren in gesloten instellingen en gebruikt humor en theater om zware thema’s zoals migratie en alternatieve straffen bespreekbaar te maken. “Het gaat erom verbinding te maken zonder vooroordelen.”

Rake verhalen
Op het podium deelden verschillende jonge performers hun persoonlijke tussenverhalen. “Door gesprekken met mezelf en mijn familie weet ik nu dat we alle verhalen van onze voorouders in ons dragen”, vertelde Shanti in een videoboodschap. “Dat heeft mij gesterkt in wie ik nu ben. Je bent niet de enige die zoekende is, dus alsjeblieft, praat met elkaar!”

Multidisciplinair kunstenaar Oudail el Omari verkende de impact van migratie en de zoektocht naar een thuis in een nieuw land. “Door mijn voorstelling zag ik in dat het een rijkdom is om twee werelden te begrijpen. Dat probeer ik over te brengen in mijn werk, zodat anderen dit ook kunnen voelen.”

Muzikant en spokenwordkunstenaar Massih Hutak bracht een krachtige 'Ode aan de OBA', waarin hij openbare bibliotheken omschreef als “paleizen voor het volk” en “vrijplaatsen voor de jeugd, die alle werelden samenbrengen.”

Nieuw begin
Hoewel het onderzoeksproject officieel eindigt, ziet lector Jeugd & Samenleving Femke Kaulingfreks het symposium als het begin van een nieuw hoofdstuk. “Vanaf januari 2025 neemt Stichting Sitara de coördinatie over, met de focus op het uitbreiden van de bibliotheek en het actief delen van tussenverhalen via de website.” Femke benadrukt dat jongeren in tussenposities niet als ‘tussenin’ gezien moeten worden, maar als krachtige individuen die kunnen verbinden en vertalen tussen werelden. “Uiteindelijk draait alles om relaties en het begrijpen van elkaars verschillende perspectieven, zodat we samen de uitdagingen van deze tijd kunnen aangaan. Dit is precies wat we nodig hebben.”

Bezoek de bibliotheek van tussenverhalen: www.bibliotheekvantussenverhalen.nl

Hoe werken we samen aan een gezonde en inclusieve stad? Deze vraag stond dinsdag 5 november centraal tijdens het najaarsevent van het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn van Hogeschool Inholland. Een deel van het antwoord ligt in het ontmoeten van en luisteren naar elkaar. En dat is precies wat partners uit het werk- en kennisveld deden. Ze gingen met elkaar in gesprek en inspireerden elkaar met de nieuwste inzichten van uiteenlopende projecten die door het Centre of Expertise zijn ge(co)financierd.

Volgens Marije Deutekom, lid van het college van bestuur van Inholland, is werken aan een gezonde en inclusieve stad hard nodig. “De leefbaarheid is in het geding en er is ongelijkheid op allerlei vlakken. Er is sprake van bewegingsarmoede en het welzijn van jongeren staat onder druk. Het Centre of Expertise wil bijdragen aan een gezond leven en gelijke kansen, juist voor mensen in een kwetsbare situatie. Verschillende domeinen van Inholland en verschillende werkveldpartners werken interdisciplinair samen om complexe vraagstukken rond gezondheid, welzijn en preventie aan te pakken.”

Gehonoreerde projecten
Als kennis- en innovatieplatform brengt het Centre of Expertise kennisinstellingen, praktijkpartners, bedrijven, overheidsorganisaties en burgers bijeen om kennis te delen, te ontwikkelen en te verspreiden. Het voert een programma uit om de samenwerking te bevorderen en onderzoek en onderwijs met elkaar te verbinden. Elke jaar financiert het Centre of Expertise onderzoeksprojecten in een stimuleringsronde. “We stimuleren activiteiten en hebben van de zeventien aanvragen er acht gehonoreerd waarvan drie projecten voorwaardelijk ”, zegt Gonneke Willemsen, directeur van het Inholland-domein Gezondheid, Sport en Welzijn, die samen met Jasmijn Holla, lector Kracht van sport en bewegen, en Niels Hermens, associate lector Empowerment & Professionalisering in het bestuur zit van het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn.

Bovengronds sociaal rioleringsstelsel
Wie veel ervaring heeft met bevordering van gezondheid en welzijn in de stad, is Klasien Horstman, hoogleraar Filosofie van de Publieke Gezondheidzorg aan de Universiteit Maastricht en keynotespreker op het event. “Ik pleit voor een ‘bovengronds sociaal rioleringsstelsel’”, zegt Klasien. Want zoals de aanleg van riolering in de negentiende eeuw een collectief arrangement was dat voor iedere burger in de stad goed uitpakte, ziet ze ook bovengronds graag verbindingen ontstaan van pleinen, straten, parken, tuinen en cafés waar mensen met verschillende achtergronden elkaar ontmoeten. “Het zorgt voor vertrouwen, veiligheid, mogelijkheden om te leren, zorgzaamheid, hoop, doorbraak uit eigen bubbels en democratie.”

Sociale problemen niet individualiseren
Als onderzoeker investeert Klasien al jaren in drie Maastrichtse buurten waar bewoners doen aan ‘sociaal rioleren’: ondersteund door professionals pakken ze zelf collectief vraagstukken in hun buurt door micropolitiek handelen. “Onder meer door samen kennis maken en door de focus op de publieke ruimte en tussenruimten in plaats van sociale problemen te individualiseren kunnen we ongelijkheid tegengaan.”

Belang van tussenruimten
Femke Kaulingfreks, lector Jeugd & Samenleving bij Inholland en bijzonder hoogleraar grootstedelijke vraagstukken aan de Universiteit van Amsterdam, onderschrijft het belang van tussenruimten waar onderzoekers en bewoners een relatie van wederzijdse betekenis aangaan. “Stel niet de extern geformuleerde problemen van bewoners maar de door hen gevoelde behoeften centraal. Zoals in Amsterdam-Noord waar een bewonerscollectief meepraat over tenders van de gemeente voor de ruimteontwikkeling.”

Studenten betrekken
Samira Bouchibti, opgavemanager gezondheid binnen het Pact Zaandam-Oost, haakt aan op Klasiens betoog om sociale vraagstukken niet te individualiseren. “Het zorgen voor naasten en helpen van buren is ons de laatste decennia in deze maatschappij afgeleerd. Nu zullen we dit, mede door personeelstekorten, moeten omarmen.” Samira gaat daarbij uit van positieve gezondheid. “Wat zeggen de mensen zelf nodig te hebben om gezond te blijven of te worden? Luister naar hen en betrek studenten erbij, zodat die tijdig leren van de problematiek in de wijk.”

Gezonde leefomgeving
Dat het streven naar gezondheid belangrijk is, staat voor senioronderzoeker Judith Jelsma van het Amsterdam UMC als een paal boven water. “Anders loopt ons zorgstelsel vast. Bovendien draagt een gezond leven bij aan levensgeluk.” Miriam Uitterhoeve docent en kwartiermaker gebouwde omgeving binnen het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica, bekijkt de gezonde leefomgeving vanuit het bouwkunde perspectief “Zo werken we op Texel  samen met studenten en bewoners aan oplossingen om de leefbare omgeving toekomstbestendig te maken.” In de inspiratiesessie die zij ook later die middag verzorgde deed zij een oproep aan het sociaal domein om dit soort vraagstukken voortaan samen op te pakken. 

Projecten Centre of Expertise
Het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn ondersteunt diverse praktijkgerichte onderzoeksprojecten. Vorig jaar zijn acht nieuwe projecten gehonoreerd, variërend van de ontwikkeling van een online Veerkrachttool voor jongeren tot de inzet van kunstmatige intelligentie in de radiologie. Deze initiatieven richten zich op het verbeteren van de mondzorg bij ouderen, het toepassen van eHealth voor patiënten met reumatische auto-immuunziekten en het bevorderen van doorstroom in de geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast wordt er onderzoek gedaan naar ecosociaal werk voor kwetsbare groepen en de leefstijl van jongeren in de GGZ. Over de recent toegekende projecten communiceren we binnenkort meer.

Ondervoeding bij ouderen
Twee projecten richten zich op het onderschatte probleem van ondervoeding bij ouderen. “De oorzaken kunnen heel divers zijn, ook psychisch en sociaal, en hebben ook allerlei gevolgen voor de gezondheid”, zegt docent-onderzoeker Eva Creutzberg van het lectoraat Gezondheid & Welzijn van Kwetsbare Ouderen en het VITALIS-project. “Ondervoeding kun je uiterlijk niet zien. Daarom is vroegtijdige screening heel belangrijk.” Omdat ondervoeding met zoveel verschillende aspecten in het leven van ouderen te maken heeft, doen studenten van maar liefst vijf verschillende hogescholen mee, zoals van Social Work en Sportkunde van Inholland. “Zij leren van elkaar, van de omgang met ouderen en krijgen in de praktijk meer inzicht in de problematiek.”

Voedingszorg door thuiszorgteams
Jellie Zuidema is als promovenda werkzaam bij hetzelfde lectoraat en het project PLINT Ondervoeding dat een samenwerking is met het domein Agri, Food & Life Sciences van Inholland. “Ons doel is om de voedingszorg door thuiszorgteams te optimaliseren. We werken in Leer- en Innovatienetwerken waar docenten, studenten, zorgteams en eventueel andere betrokkenen samen leren en innoveren in de zorg. Aan de hand van interviews met thuiszorgteams hebben we per LIN een onderzoeksthema centraal gesteld, zoals bijvoorbeeld samenwerken met andere professionals en ondervoeding screenen met een tool. Wat we zagen? De bewustwording van ondervoeding is onder zorgprofessionals, docenten en studenten toegenomen. Dat is winst.” En het past precies bij wat Marije Deutekom al benadrukt: interdisciplinair leren door toekomstige professionals.

Morgen is het Wereld Mentale Gezondheidsdag (10 oktober), een dag waarop we extra stilstaan bij de impact van mentale gezondheid op ons dagelijks leven. Een belangrijke oorzaak van stress bij jongeren is financiële onzekerheid. Docent en onderzoeker Paula Smith richt zich met haar promotietraject op het voorkomen van schulden bij jongeren door het inzetten van co-creatie en gezamenlijke besluitvorming. “Overheden en onderwijsorganisaties moeten geen beleid over jongeren maken, maar met jongeren.” 

Ze wordt daarin begeleid door promotor Femke Kaulingfreks, hoogleraar bij de Universiteit van Amsterdam (UvA) en lector Jeugd en Samenleving bij Inholland, Floris Vermeulen, universitair hoofddocent bij de faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de UvA en Nadja Jungmann, ook hoogleraar bij de UvA en lector Schulden en Incasso bij Hogeschool Utrecht. “Gemeenten hebben vaak wel geld en middelen, maar uit mijn vorige onderzoek ‘Jongeren, geldstress en vraagverlegenheid’ bleek dat jongeren daar nauwelijks weet van hebben, laat staan dat ze er gebruik van maken”, vertelt Paula. “Er is dus van alles beschikbaar, maar jongeren vinden nog onvoldoende hun weg naar het aanbod. Daar hoop ik met mijn onderzoek een positieve bijdrage aan te leveren.”

“Uit cijfers van BKR* blijkt dat betalingsachterstanden bij jongeren tot dertig jaar de afgelopen jaren fors zijn toegenomen. Die achterstanden zorgen voor stress en dat heeft invloed op hoe je eet, slaapt en daarmee ook op studieresultaten of prestaties op het werk. Je gaat van dag tot dag leven en hebt het gevoel dat je helemaal vastzit.” Het lastige, volgens Paula, is dat schulden maken heel normaal is. “Een creditcard, studieschuld, een hypotheek. Het is allemaal heel gewoon. Tel daarbij op dat veel jongeren geen baanzekerheid hebben, wonen voor hen meestal te duur is, het inkomen vaak aan de lage kant is en we leven in een wereld van kopen, kopen, kopen. En dan vinden we het vreemd als jongeren financieel in de knel komen.”

* Een extra toelichting van Paula: "Ten opzichte van 2022 zijn de leningen bij jongeren tussen 18 en 35 jaar iets afgenomen, behalve als het gaat om de studielening. Maar die is weer iets gezakt sinds de invoering van de prestatiebeurs. Een paar kanttekeningen daarbij: BKR registreert niet alle kredieten, zoals informele schulden en betalingsachterstanden bij achteraf betaalbedrijven. Bovendien rapporteert het CBS weliswaar minder studieschulden maar wel hogere studieschulden."

Te ingewikkeld
In haar onderzoek richt Paula zich op het voorkomen van schulden. “Dat is een flinke uitdaging”, geeft ze toe. “Brieven en mail blijken voor deze groep onvoldoende effectief. Dat ligt deels ook aan hoe de brieven en berichten geschreven worden. “Het is vaak te ingewikkeld. Houd het eenvoudig en duidelijk. Dan komt de boodschap niet alleen beter over bij jongeren, maar ook bij mensen die de Nederlandse taal minder goed beheersen of laaggeletterd zijn.” Gemeenten en organisaties moeten volgens Paula op zoek naar hoe zij jongeren het best kunnen benaderen. “En degenen die dat het best kunnen zeggen, zijn de jongeren zelf.”

Afspiegeling
Voor haar promotie werkt Paula samen met de gemeente Haarlem, de gemeente Amsterdam, onderwijsorganisaties en ontwerpbureau Afdeling Buitengewone Zaken dat de co-creatiesessies gaat begeleiden. In Haarlem ligt de focus op het maken van financieel jongerenbeleid en in Amsterdam wordt een preventief ontwerp voor het onderwijs ontwikkeld. Nu zijn er in deze gemeenten, net als in veel andere gemeenten in Nederland, al jongerenraden die gevraagd worden om mee te denken of input te leveren op beleid, maar volgens Paula is dit te beperkt. “Zo’n jongerenraad bestaat vaak uit jongeren die meer dan gemiddeld betrokken zijn. Dat is mooi, maar wil je álle jongeren bereiken, dan moet je om tafel met een afspiegeling van de totale jongerengemeenschap. Dus met mbo’ers, hbo’ers, jongeren met een vluchtachtergrond, jongeren met een beperking en jongeren die financieel kwetsbaar zijn”.

Talloze scenario’s 
Dit is waarschijnlijk een van de grootste uitdagingen, erkent Paula, want hoe krijg je verschillende jongeren bij elkaar én zorg je ervoor dat iedereen zich veilig voelt om deel te nemen aan deze sessies? “Ik heb hier lang aan geschreven en talloze scenario’s uitgedacht. Ik wil bijvoorbeeld samenwerken met jongeren in de rol van co-onderzoeker en ontwerper. Daar wil ik ze het liefste ook voor betalen, want daarmee laat je zien dat je ze serieus neemt en dat hun tijd en investering van waarde is. Tegelijk denk ik dat het aan de gespreksleider is om te zorgen voor een veilige setting waarin iedereen gelijkwaardig is, ongeacht achtergrond. Maar,” voegt ze eraan toe, “we moeten daarin wel flexibel zijn. Niet alles zal lukken en misschien moeten we onderweg ons onderzoek aanpassen op basis van voortschrijdend inzicht, maar ook dat draagt bij aan het onderzoek.”

“Wat ik vooral hoop,” zegt Paula, “is dat er in Haarlem over vier jaar een supergoed jongerenbeleid ligt en op de Amsterdamse scholen een ontwerp is ontwikkeld dat aansluit op de leefwereld van jongeren én helpt in de voorbereiding op hun financiële toekomst. Uiteindelijk hoop ik natuurlijk dat jongeren daardoor minder snel te maken krijgen met schulden en geldproblemen.”

Het project van Renée richt zich op het versterken van de zelfsturing en flexibiliteit van studenten door het ontwikkelen van een ontwerpsjabloon. Dit sjabloon helpt studenten hun eigen leerpaden te ontwerpen en vergroot hun zelfvertrouwen en vaardigheden. Samen met collega's en studenten van de Inholland pabo zal Renée deze aanpak implementeren en testen, waarbij de nadruk ligt op een balans tussen autonomie en structuur in het onderwijs. "We willen studenten de tools geven om succesvol en zelfstandig te leren, binnen flexibel onderwijs en daarbuiten," aldus Renée.

Marieke ontvangt de Comenius Senior Fellowship-subsidie voor haar project CRISP (Creëren van Inclusieve Studentparticipatie). Dit onderzoek richt zich op het bevorderen van studentparticipatie, vooral voor studenten met minder zelfvertrouwen of minder bekendheid met het onderwijssysteem. Samen met collega's en studenten van de Inholland-opleidingen Pedagogiek en Social Work en het lectoraat Jeugd en Samenleving, zal Marieke strategieën ontwerpen en implementeren om participatie te stimuleren. "We brengen motivatie en barrières in kaart en ontwikkelen een aanpak die vooral studenten met minderheidsachtergronden ondersteunt," aldus Marieke.

Eerder kreeg lector Rutger Kappe (Studiesucces) de Comenius Leadership Fellow grant toegekend voor zijn onderzoek  ‘Student as Partners: de kracht van samenwerking tussen docenten, staf en studenten’ . Met Marieke en Renée zijn er nu drie onderzoekers die zich, met een Comenius-beurs op zak,  zich richten op studentparticipatie en regie.

Over de Comenius-beurs
De Comenius Senior Fellow-regeling ondersteunt onderwijsinnovatie binnen een domein. Het maakt deel uit van het Comeniusprogramma, dat ook beurzen biedt voor innovatie binnen een vak (Teaching Fellow) en voor hogeschoolbrede innovatie (Leadership Fellow). Meer informatie is te vinden op de NRO-website.

Marieke Slootman werkt anderhalf jaar als onderzoeker bij het lectoraat Jeugd en Samenleving. Nu geeft ze als associate lector leiding aan een nieuwe onderzoekslijn: Veerkracht ontwikkelen in inclusieve pedagogische contexten. Haar doel is om bij te dragen aan een systeem dat toegankelijk is voor alle jongeren en hen waardeert in hun diversiteit. “Dat doe ik het liefst met actiegericht onderzoek, zodat kennis direct vertaald kan worden naar de praktijk. Daarom past het hbo zo goed bij me.” 

Het lectoraat Jeugd en Samenleving wil jongeren een stem geven en ervoor zorgen dat ze regie kunnen nemen. “We richten ons met name op hen voor wie die eigen regie minder vanzelfsprekend is”, zegt Marieke. “In het Engels wordt deze groep treffend omschreven als underserved. De maatschappelijke systemen zijn niet goed op hen toegesneden.” 

Betrokkenheid, zelfvertrouwen en studiesucces 
Wat betekent het om net buiten de maatschappelijke systemen te vallen? Marieke zoekt naar antwoorden met het doel om het hoger onderwijs inclusiever te maken. En daarin is nog een lange weg te gaan. “We weten dat studenten in het hoger onderwijs met een functiebeperking, migratieachtergrond, die non-binair of een internationale student zijn een lager studiesucces hebben en minder betrokkenheid voelen. Ze vinden minder goed aansluiting met het systeem, kennen de weg minder goed en ze beheersen de ‘academische taal’ net wat minder goed. Dit alles gaat soms ten koste van hun zelfvertrouwen, waardoor ze minder snel om hulp durven vragen en dat tast uiteindelijk hun zelfbeeld, welzijn en studiesucces aan.” 

Bevestiging van eigen identiteit 
“Voor iedere jongere is het belangrijk om bevestiging te krijgen dat je mag zijn wie je bent”, gaat Marieke verder. “Een positief effect zien we bij identiteitsnetwerken, zoals Turkse, Marokkaanse, Surinaamse of Caribische studentenverengingen. Studenten delen daar hun ervaringen, voelen betrokkenheid, krijgen een bevestiging van wie ze zijn en als bijvoorbeeld een recruiter van de Zuidas daar op uitnodiging een verhaal komt vertellen, beseffen ze opeens dat daar ook voor hen carrièremogelijkheden liggen in finance en legal. Ook interessant is het Inholland-programma Students4Students, waarin ouderejaarsstudenten eerstejaarsstudenten begeleiden. Deze vorm van peercoaching vergroot betrokkenheid en veerkracht.” 

Studentparticipatie als startpunt 
Het programma is een voorbeeld van studentparticipatie waarvoor momenteel binnen Inholland op strategisch niveau veel aandacht is. Dit komt onder meer tot uiting in het meerjarenprogramma Students as Partners. “Ik zie dit als een potentieel startpunt om onderwijs inclusiever te maken. Want inclusief onderwijs is tweerichtingsverkeer. Het gaat om het erkennen en benutten van de verschillende talenten en perspectieven van studenten. Dit vereist studentenparticipatie.” 

Mixed Classroom Educational Model 
Wat de kracht van diversiteit en studentparticipatie kan zijn, ervaarde Marieke eerder bij de Vrije Universiteit Amsterdam, waar ze als Diversity Officer Onderwijs het Mixed Classroom Educational Model ontwikkelde. “Via deze methode leren studenten omgaan met diversiteit binnen hun groep en ervaren ze dat je door diversiteit sterkere oplossingen kunt ontwikkelen voor complexe problemen. Het is een vaardigheid die ze later in het professionele werkveld ook kunnen gaan toepassen.” 

Exclusieve aandacht voor inclusief onderwijs 
Studentparticipatie en ook flexibilisering bieden goede mogelijkheden om onderwijs inclusief te maken, mits er exclusieve aandacht is voor inclusie, waarschuwt Marieke. “Want als dit inhoudt dat er minder houvast is, zul je zien dat de studenten die vertrouwd zijn met het systeem hun weg wel kunnen vinden, maar dat juist de studenten op wie wij ons richten, dreigen weg te zinken. Alleen degenen die al kunnen zwemmen, blijven drijven. Houd er daarom rekening mee dat verschillende studenten verschillende soorten informatie en ondersteuning nodig hebben om succesvol te zijn.” 

Bij voorkeur participatief actieonderzoek 
In onderzoeksprojecten wil Marieke nagaan hoe het onderwijs inclusiever en participatiever kan worden. Daarnaast richt ze zich op andere ‘pedagogische contexten’, zoals de jeugdzorg en het sociaal domein. “Mijn onderzoek is voornamelijk kwalitatief, zodat er volop ruimte is voor de verhalen en perspectieven van de jongeren naar wie we onderzoek doen. Zo wil ik de kennis die we opdoen direct vertalen naar de praktijk. Daarom past het hbo zo goed bij me.” 

Echt impact maken 
Marieke is blij met haar positie als associate lector. “Ik droom van onderwijs waarin we iedere jongere als individu erkennen en waarderen en van wie we kunnen leren. Daarin wil ik echt impact maken, zodat de maatschappij een stuk inclusiever wordt en dat de barrières die mensen nu nog ervaren worden opgeheven.” 

Inmiddels benoemd tot Bijzonder hoogleraar Grootstedelijke problematiek in het bijzonder gericht op Amsterdam (Wibautleerstoel) aan de Universiteit van Amsterdam, houdt Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland, donderdag 30 november haar inaugurele rede in Amsterdam. De rede, getiteld ‘Op de drempel van de stad. Hoe de stad vorm krijgt in tussenruimtes’, is openbaar toegankelijk.

Februari dit jaar is Femke benoemd op de Wibautleerstoel aan de UvA. Deze bijzondere leerstoel is door de gemeente Amsterdam ingesteld ten behoeve van de studie van grootstedelijke vraagstukken, in het bijzonder van Amsterdam. Femke doet vanuit sociaal wetenschappelijk perspectief onderzoek naar de ontwikkeling van de stad. Zij richt zich daarbij op relaties binnen sociale groepen in de stad en op de relatie tussen overheid en inwoners.

Eerder zei Femke over haar benoeming: “Dit is een mooie stap in de ambitie om het onderzoek dat aan het hbo en aan de universiteit wordt gedaan rond grootstedelijke vraagstukken dichter bij elkaar te brengen. Bewoners, praktijk- en beleidspartners en onderzoekers kunnen op deze manier écht van elkaars verschillende type kennis en werkwijzen gebruikmaken. Ook kijken we samen hoe de stad duurzamer, socialer en inclusiever kan worden.”

Verbeteren van relatie tussen burger en overheid
Met de benoeming van Femke staat de Wibautleerstoel de komende vijf jaar in het teken van relaties binnen sociale groepen in Amsterdam en de relatie tussen overheid en bewoners. Zij wil in de periode dat zij de leerstoel bekleedt een instituut oprichten waarin wetenschappers samen met professionals en Amsterdammers werken aan de uitdagingen van de stad. Gezien haar onderzoekservaring op het gebied van maatschappelijke en politieke participatie verwacht de gemeente dat zij kan bijdragen aan het verbeteren van de relatie tussen burger en overheid.

Kennis tot diep in de haarvaten van de stad
Burgemeester Femke Halsema zei over Femke’s benoeming: “Femke Kaulingfreks is een betrokken onderzoeker die de Amsterdamse samenleving heel goed kent. Ze heeft relevante kennis van de uiteenlopende gemeenschappen die Amsterdam rijk is en haar netwerk zit tot diep in de haarvaten van de stad. Ik zie er naar uit dat ze als bijzonder hoogleraar grootstedelijke vraagstukken de komende jaren een belangrijke bijdrage gaat leveren aan het maatschappelijk debat en het denken over de toekomst van onze stad.”

Femke, zelf geboren in Amsterdam, studeerde politieke en sociale filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 2013 aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. Ze heeft onder andere geschreven voor De Correspondent en De Volkskrant en publiceerde onder meer ‘Uncivil Engagement and Unruly Politics’ (2015) en ‘Straatpolitiek’ (2017). Sinds 2018 is Kaulingfreks verbonden aan Inholland als lector Jeugd en Samenleving. Naast haar werk als lector is ze partner bij de Academische Werkplaats Jeugd Amsterdam-Amstelland en lid van de programmaraad van het Amsterdams Kenniscentrum Ongelijkheid.

 Meer informatie
De oratie van Femke Kaulingfreks vindt plaats op donderdag 30 november om 16.30 uur in de Aula van de UvA in Amsterdam, Singel 411 op de hoek van ’t Spui. Iedereen is welkom en ook is er een livestream te volgen. Ga naar de website van de UvA voor meer informatie. Oratie Femke Kaulingfreks - Universiteit van Amsterdam (uva.nl)

Met de verkiezingen voor de deur doen politieke partijen verwoede pogingen om stemmen te winnen. Maar het is de vraag of veel jongeren hun stembiljet gaan verzilveren. Er is een flinke kloof tussen jongeren en de politiek en die kloof is groeiende. Hoe die kloof te dichten? Docent-onderzoeker Sietske Zweegman van Inholland-lectoraat Jeugd en Samenleving deed onderzoek. Foto: Josh Barwick on Unsplash

De opkomst bij verkiezingen is laag, en zeker in stadsdelen waar veel jongeren wonen met een migratieachtergrond en/of die praktisch zijn opgeleid. Sietske Zweegman onderzocht samen met de Universiteit van Amsterdam en het Kenniscentrum Ongelijkheid welke rol organisaties, bewonersinitiatieven en jongerenplatforms in Amsterdam kunnen spelen om jongeren meer politiek betrokken te maken. Het is volgens Sietske hard nodig. “De belevingswereld van de politiek en die van jongeren ligt mijlenver uit elkaar.”

Polarisatie en frustratie
Zo zegt een jongere in het onderzoek: “Ik heb niet gestemd en ben ook niet van plan te gaan stemmen, de politiek doet toch niets voor mij. De politiek luistert niet naar jongeren, ze doen niets mét jongeren en spreken jongeren nooit aan.” Volgens Sietske is deze uitspraak exemplarisch voor hoe veel jongeren zich voelen: in de steek gelaten en ongehoord. “Het risico is dat mensen steeds meer tegenover elkaar komen te staan. Het leidt tot polarisatie, maar ook tot oplopende frustraties over een gebrek aan representatie en erkenning. Je zag het bijvoorbeeld bij de avondklokrellen. Het was niet alleen tegen het coronabeleid, het kwam ook voort uit het gevoel dat ouderen belangrijker werden gevonden dan jongeren. Dit was hun manier om hun stem laten horen.”

Een groot probleem, volgens Sietske, is dat jongeren zich niet serieus genomen voelen. “Neem de ervaring van een jongere die meehielp met het organiseren van een verkiezingsdebat. Een partijleider zegde meerdere keren af en uiteindelijk moest de jongere genoegen nemen met heel weinig tijd. Hiermee liet de politieke partij zien dit niet belangrijk te vinden, terwijl democratie alleen goed werkt als iedereen meedoet. Juist ook jongeren uit alle lagen van de samenleving. Jongeren zijn vaak het begin van veranderingen, kijk maar naar de geschiedenis. Daarom is het des te belangrijker om ze serieus te nemen.”

Beperkte kaders
Sietske twijfelt niet aan de intentie van de gemeente om jongeren bij de politiek te betrekken. “Maar de manier waarop dat gebeurt werkt vaak niet. Zo hebben we als onderzoekers een bijeenkomst bijgewoond waar alle partijen aanwezig waren, behalve de jongeren, terwijl het juist om hen ging.” Wat ook speelt is dat jongeren zich maar in beperkte kaders politiek mogen uiten. “Denk bijvoorbeeld aan een jongerenraad met voorzitter en notulist. Dat is handig, want dat past in de structuur die er al is. Jongeren die bijvoorbeeld hun zorgen uiten tijdens een InstaLive-sessie, hebben ook een politieke boodschap, maar die past niet in de bestaande structuur.”

Wederzijds respect
Wat Sietske betreft zijn politici en beleidsmakers aan zet. “Het is belangrijk om écht te luisteren. Niet te snel oordelen, maar je verdiepen in de belevingswereld van jongeren.

Jongerenwerkers en docenten zijn daarbij de sleutel. Zij hebben de contacten, weten wat er leeft en wat er speelt, én zij hebben het vertrouwen. In deze tijd moeten zij juist met jongeren het gesprek over politiek voeren. Zeker omdat uit ons onderzoek blijkt dat jongeren het wel leuk vinden om te praten over politieke thema's die directe invloed hebben op hun leven.”

Toch is er een lange adem nodig om jongeren politiek betrokken te krijgen. “Dit fix je niet even vlak voor de verkiezingen”, weet Sietske. “Het is een relatie die je langzaamaan moet opbouwen. Met wederzijds respect. Jongeren willen geen poppenkast of dubbele agenda’s. Zij voelen aan of iemand oprecht is, of dat iemand ‘iets’ komt halen. Eigenlijk moeten politici en beleidsmakers de rollen omdraaien. Ze moeten op hun handen gaan zitten en niet gelijk iets doen, maar eerst simpelweg oprecht en met interesse luisteren.”

Hoe maken wijkbewoners in een diverse stad als Amsterdam contact met Ouder- en Kindteams, bestaand uit professionals die laagdrempelige jeugdhulp en jeugdgezondheidszorg bieden. Dit is de vraag die centraal staat in het onderzoeksproject van De Kracht van Ontmoeting van Inholland-lector Femke Kaulingfreks (Jeugd en Samenleving). In de vierdelige podcastserie De Kracht van Ontmoeting kun je verschillende jeugdprofessionals volgen en de manieren waarop zij jongeren en hun ouders ontmoeten. Zij delen hun ervaringen en waarom het zo belangrijk is om te investeren in ontmoeten.

 In een superdiverse stad als Amsterdam is het niet altijd vanzelfsprekend dat wijkbewoners en professionals van een Ouder- en Kindteam dezelfde leefwereld delen. Hoe creëer je dan toch een connectie met elkaar? In het onderzoeksproject De Kracht van Ontmoeting van het lectoraat Jeugd en Samenleving is gekeken naar de benodigde professionele kwaliteiten en werkwijzen van Ouder-Kind-adviseurs (OKA), die werkzaam zijn in de wijk, om ouders en jongeren beter te ondersteunen die zij nog niet vanzelfsprekend bereiken.

 In de podcastserie hoor je er meer over. Zo praat reporter Edwin Kleiss in de eerste aflevering met Cigdem Toka. Zij is OKA in Amsterdam-West. Cigdem sluit als OKA aan bij een spelinloop van moeders met een Turkse achtergrond. Ze laat zien dat het belangrijk is om zelf op zoek te gaan naar de vragen en behoeftes van bewoners in een wijk. Je hoort hoe ze contact legt, aansluit en gesprekken aanknoopt met de vrouwen. Ga naar Spotify om deze aflevering te luisteren, of start de aflevering hieronder. Alle vier de afleveringen vind je via de projectpagina.

Podcasts ook in de les te gebruiken
Als docent kun je de podcast ook in het onderwijs gebruiken. Bij elke aflevering zijn opdrachten gemaakt die je kunt downloaden en uitleg bij de gebruikte termen, en literatuurtips voor docenten en studenten.

 De Kracht van ontmoeting betreft een driejarig samenwerkingsproject van Hogeschool Inholland, de Vrije Universiteit, het Verwey-Jonker Instituut en de Amsterdamse ouder- en kindteams. Het project is gefinancierd met een NWA Startsubsidie binnen het Startimpulsprogramma ‘Gelijke kansen voor een diverse jeugd'. 

Meer informatie vind je via de projectpagina.

Op 17 mei organiseert een groep van zes studenten vanuit diverse opleidingen, de Students as Partners Kermis (SAP-Kermis) op locatie Inholland Rotterdam. Hun doel is studenten en docenten op een leuke, interactieve en leerzame manier te laten kennismaken met het onderwerp ‘Students as Partners.’ De opdrachtgever is het Onderzoeksconsortium Welzijn & Binding. Derdejaarsstudent Tourism Management Quinty van Bennekom vertelt over de organisatie van dit evenement. 

Kom ook en meld je snel aan! 

Studenten organiseren 
Quinty werkt met studenten van de opleidingen Communicatie, Tourism Management en Creative Business samen om een mooi event neer te zetten. “We hebben allemaal onze eigen rol, zoals: marketeer, conceptontwikkelaar, producent en accountmanager. Aan ons de uitdaging om hier een leuk evenement te organiseren. We beginnen met een kort welkomstpraatje, waarna iedereen een presentatie vanuit de lectoraten kan kiezen. Daarna gaat iedereen in groepjes uiteen om kermisspellen te spelen. Bij het spelen van de spellen kun je als groep punten verdienen, waarmee je uiteindelijk een prijs kunt winnen. We sluiten gezellig af met een borrel.”   

Zowel voor docenten als studenten 
Studenten en docenten binnen Inholland zijn van harte welkom om deel te nemen aan de SAP-kermis. “De deelnemers krijgen in een paar uur tijd informatie over Students as Partners en de verschillende lectoraten”, vertelt Quinty. “Bovenal krijgen zij een inkijkje in hoe het onderwijs er in de toekomst gaat uitzien. De studenten en docenten gaan in groepen samenwerken tijdens de spellen met de kennis die zij hebben opgedaan tijdens de presentatie. Bij de presentaties hebben deelnemers de vrijheid om voor een onderwerp te kiezen dat zij interessant vinden. Bij de borrel kun je socializen met andere studenten, docenten, medewerkers, lectoraten en de organisators.”  

Deelnemende lectoraten: 

• Lectoraat Studiesucces
• Lectoraat Diversiteitsvraagstukken
• Lectoraat Jeugd en Samenleving
• Lectoraat Empowerment en Professionalisering
• Lectoraat Authentic Leadership

Over de toekomst van het onderwijs 
Quinty geeft aan wat de studenten bij Students as Partners hebben geleerd. “Students as Partners heeft ons veel bijgebracht over het toekomstige onderwijs en biedt ons de mogelijkheid om een evenement te organiseren voor de minor Event Experience. Wij willen iedereen alvast een voorproefje geven hiervan door middel van de samenwerking tijdens de spellen. Het idee dat wij op deze manier de bezoekers kunnen informeren en hopelijk ook motiveren en inspireren geeft ons echt voldoening. Het is een belangrijk onderwerp en zelf hadden we graag gehad dat in het huidige onderwijs meer een samenwerking is tussen student en docent.”  

Samenwerking tussen studenten en docenten 
Quinty wil het belang van samenwerking tussen studenten en docenten benadrukken: “Het onderwerp Students as Partners is belangrijk, omdat partnerschap iets kan veranderen in de manier waarop studenten en docenten met elkaar omgaan en hoe we samen dingen kunnen bereiken. Students as Partners kan hierdoor echt bijdragen aan het onderwijs van de toekomst.”

Wil je deelnemen aan de SAP-kermis op woensdag 17 mei? Meld je snel aan! 

Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland, is benoemd op de Wibautleerstoel aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Deze bijzondere leerstoel is door de gemeente Amsterdam ingesteld ten behoeve van de studie van grootstedelijke vraagstukken, in het bijzonder van Amsterdam. Femke zal vanuit een sociaal wetenschappelijk perspectief onderzoek doen naar de ontwikkeling van de stad. Zij zal zich vooral richten op relaties binnen sociale groepen in de stad en op de relatie tussen overheid en inwoners.

Femke reageert verheugd op de benoeming: “Dit is een mooie stap in de ambitie om het onderzoek dat aan het hbo en aan de universiteit wordt gedaan rond grootstedelijke vraagstukken dichter bij elkaar te brengen. Bewoners, praktijk- en beleidspartners en onderzoekers kunnen op deze manier écht van elkaars verschillende type kennis en werkwijzen gebruikmaken. Ook kijken we samen hoe de stad duurzamer, socialer en inclusiever kan worden.”

Bij de UvA volgt Femke planoloog Zef Hemel op, die de functie de afgelopen tien jaar heeft bekleed. Femke gaat binnen het thema ‘individu en gemeenschap’ onderzoek doen naar onder meer gemeenschapszin, eigenaarschap, zeggenschap en kansengelijkheid. Met haar onderzoekservaring op het gebied van maatschappelijk en politiek engagement van jongeren kan Kaulingfreks een nieuwe invulling geven aan de leerstoel.

Verbeteren van relatie tussen burger en overheid
Met de benoeming van Femke staat de Wibautleerstoel de komende vijf jaar in het teken van relaties binnen sociale groepen in Amsterdam en de relatie tussen overheid en bewoners. Zij wil in de periode dat zij de leerstoel bekleedt een instituut oprichten waarin wetenschappers samen met professionals en Amsterdammers werken aan de uitdagingen van de stad. Gezien haar onderzoekservaring op het gebied van maatschappelijke en politieke participatie verwacht de gemeente dat zij kan bijdragen aan het verbeteren van de relatie tussen burger en overheid.

Kennis tot diep in de haarvaten van de stad
Burgemeester Halsema: “Femke Kaulingfreks is een betrokken onderzoeker die de Amsterdamse samenleving heel goed kent. Ze heeft relevante kennis van de uiteenlopende gemeenschappen die Amsterdam rijk is en haar netwerk zit tot diep in de haarvaten van de stad. Ik zie er naar uit dat ze als bijzonder hoogleraar grootstedelijke vraagstukken de komende jaren een belangrijke bijdrage gaat leveren aan het maatschappelijk debat en het denken over de toekomst van onze stad.”

Femke, zelf geboren in Amsterdam, studeerde politieke en sociale filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 2013 aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. Ze heeft onder andere geschreven voor De Correspondent en De Volkskrant en publiceerde onder meer ‘Uncivil Engagement and Unruly Politics’ (2015) en ‘Straatpolitiek’ (2017). Sinds 2018 is Kaulingfreks verbonden aan Inholland als lector Jeugd en Samenleving. Naast haar werk als lector is ze partner bij de Academische Werkplaats Jeugd Amsterdam-Amstelland en lid van de programmaraad van het Amsterdams Kenniscentrum Ongelijkheid.

“Wanneer ik als lector een lezing geef, trek ik graag knalroze hakken aan. Ik houd er niet van om in één hokje te passen. Ik wil me vrij voelen. Dat wil ik mijn studenten ook meegeven: je kunt net als ik dol zijn op make-uptutorials en luisteren naar hiphop, en tegelijkertijd een goede wetenschapper zijn. Dat gaat hand in hand.”  Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving, gaat in het interview dat NWO met haar had, in op hoe ze jongeren wil inspireren hun eigen stem te vinden. Daarbij is ze ook open over haar eigen ervaringen.

Het interview geeft een mooi inkijkje in de drijfveren en persoonlijke ervaringen van Femke en hoe ze deze meeneemt in haar werk als wetenschapper. In haar onderzoekswerk ziet ze bijvoorbeeld dat het belangrijk is dat jongeren zelf hun zogeheten hulpbronnen kunnen inschakelen. Deze hulpbronnen komen – zoals in haar eigen jeugd - soms uit onverwachte hoek.

Ook gaat ze dieper in op het doen van geëngageerd onderzoek en haar ambitie om de samenwerking met de universitaire wereld te versterken. “Op de universiteit worden mooie fundamentele inzichten ontwikkeld, die we juist meer moeten samenbrengen met het handelingsperspectief van het hbo. Onderzoek doe je op het hbo altijd in consortia met beleidsmakers en organisaties uit de praktijk. Dat spreekt me aan, ik heb het gevoel dat ik hier echt impact kan maken op de maatschappij.”

Lees het volledige artikel op de website of in het magazine (pdf) van NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek).  

Het lectoraat Jeugd en Samenleving mist de laatste tijd steeds meer de pedagogische stem in het publieke debat en bij politieke besluitvorming. Kinderen die het meest structurele en kwalitatief goede ondersteuning nodig hebben, worden juist in de steek gelaten. Niet door individuele professionals die zich onvermoeibaar voor hen inzetten, maar wel door overheden en beleid dat weigert in hun ontwikkeling te investeren. De juiste voorwaarden ontbreken om onze jeugd veerkrachtig te laten opgroeien.

Het coronabeleid heeft ervoor gezorgd dat de mentale gezondheid van jongeren schade heeft opgelopen.  Ook de vastgelopen jeugdzorg laat zijn sporen na. Maar de pedagogische crisis wordt het meest schrijnend duidelijk in Ter Apel, waar kinderen volledig aan hun lot worden overgelaten. De vraag die vanuit het lectoraat wordt gesteld is: Wanneer komt de jeugdsector écht in actie om andere politieke keuzes te eisen? 

De lectoren en onderzoekers roepen op tot onverdeelde aandacht voor dit onderwerp, onder meer via opiniestukken in landelijke media.

De Volkskrant – 17 oktober 2022
Laat jeugdzorg in actie komen om in elke gemeente voldoende opvangplekken voor kinderen af te dwingen – lector Femke Kaulingfreks

Sociale Vraagstukken – 18 oktober 2022
Pedagogische stem ontbreekt in publiek debat – docent-onderzoeker Sophie Vermaning

Het Parool – 19 oktober 2022
Zorg dat alle jongeren ‘gewoon’ kunnen studeren – onderzoeker Lieke Wissink

Veel jongeren krijgen een kookboek mee van hun ouders als ze voor het eerst uit huis gaan. En kunnen in het weekend weer thuis op de bank ploffen en mee-eten. Maar dat is niet voor alle jongeren vanzelfsprekend. Zoals voor jongeren die uitstromen uit de jeugdzorg of vanuit het buitenland komen studeren in Nederland. Daarom hebben onderzoekers Sharifah Redan en Zulia Rosalina en lector Femke Kaulingfreks van het lectoraat Jeugd en Samenleving een aantal van deze jongeren geïnterviewd over de stap naar het op jezelf wonen. Hieruit is Een kookboek voor thuisgevoelens ontstaan vol inzichten, tips en recepten voor het creëren van een eigen thuis.

Inspiratie en smaakmakers
De recepten zijn samengesteld op basis van gesprekken met jongeren die net zelfstandig wonen of dat binnenkort gaan doen, en een groep volwassenen die terugkijkt op de fase van het opbouwen van een eerste eigen thuis. Het kookboek biedt tips en inspiratie voor verschillende doelgroepen. Onder meer voor professionals in de jeugdzorg die jongeren begeleiden naar zelfstandig wonen. Maar het boek is ook interessant voor mensen in woongemeenschappen of nieuwe vormen van gezamenlijk wonen.

Checklist van keukengeheimen
Het kookboek bevat bovendien een checklist voor jongeren: dé keukengeheimen voor het op jezelf gaan wonen. De geïnterviewde jongeren en volwassenen zijn gevraagd wat je moet kunnen, hebben en weten als je zelfstandig gaat wonen. Dit is - mét citaten - vastgelegd in een checklist. Hieronder zie je de eerste pagina van de checklist.

Wil je het volledige kookboek en de totale checklist inzien? Download Een kookboek voor thuisgevoelens van jongeren op de pagina van het lectoraat Jeugd en Samenleving.

Het Festival van Preventie werd georganiseerd op 8 juni door het Centre of Expertise Preventie in Zorg & Welzijn van Hogeschool Inholland in het Meervaart Theater in Amsterdam. Door en met Inholland-studenten, medewerkers en netwerkpartners, bedoeld voor iedereen die niet alleen wilde hóren over onderzoeken op het gebied van preventie, maar die preventie ook daadwerkelijk met alle zintuigen wilde beleven.

 
Het festival ging vooraf aan het Gala van Preventie, het feestelijke avondprogramma op dezelfde dag, in coproductie met New Scientist, waar toonaangevende sprekers de rol van preventie vanuit hun verschillende expertise belichtten. “Fantastisch natuurlijk, al die experts op het podium”, zegt Noor Christoph, programmamanager van het Centre of Expertise. “Maar daarnaast wilden we het thema nu ook eens ervaarbaar maken voor iedereen. Zodat je zelf kunt ontdekken hoe heilzaam bewegen is, wat voeding kan doen en op hoeveel gebieden preventie van toepassing is.”

Kiezen waar je behoefte aan hebt

Zo konden bezoekers ervaren hoe het is om te vliegen als een vogel met Birdly (VR-technologie waarbij je stuurt met je eigen lijf), zelf een smoothie in elkaar fietsen bij Shake-je-fit of zich tegoed doen aan een krekelburger of ‘groentetuintje met dip’. Er kon worden ‘blijgetankt’ met complimenten en peptalks om je mentaal weer op te laden, de ervaren masseurs met een visuele beperking van The Chairmen at Work gaven ontspannende stoelmassages en ook in de groene Jungle Kamer kon er op dat vlak gerelaxt worden. Livemuziek was er van CHAI, ook kon er live worden meegeluisterd met diverse interessante podcasts. En eigen ideeën op het gebied van preventie mocht men pitchen in de Dragon’s Den. “Dit festival is een verademing”, vonden twee bezoekende Inholland-docenten. “Je kiest zelf waar je behoefte aan hebt, maakt je eigen indeling. Wij zijn congressen gewend waarbij alleen maar wordt gezonden en dan is dit weer een keer heel wat anders. Open, actief en prettig."

Minstens zo enthousiast reageerden bezoekers op de doorlopende voorstellingen van de jongerenwerkers van 2DO. Participatietheater voor en door jongeren, waarin ervaringsdeskundigen je deelgenoot maakten van de knelpunten in hun leven. Enorm inspirerend, aldus het publiek. “Heerlijk out-of-the-box en knap hoe ze grote thema’s zoals eenzaamheid, gender en #metoo op een toegankelijke manier bespreekbaar maken met een breder - en vooral ook ouder - publiek. Wat een energie!”

Schatkist aan expertise

Bij het Centre of Expertise gaat het om het stimuleren van samenwerkingen en het financieren van projecten, maar zeker ook om het actief inzetten van de eigen expertise die in huis is bij het bedenken van hands-on oplossingen voor urgente maatschappelijke preventie-vraagstukken. In de bovenzalen van het festival kon men dan ook verrassende workshops bijwonen. Over innovatie in RT-onderwijs, over de vele toepassingen van e-health in de praktijk, en over ‘Goed Gevoed Ouder Worden’: een project vanuit PLINT waarin vierdejaars verpleegkundestudenten op originele wijze voor de bezoeker/mantelzorger visueel maakten hoe het eruitziet als ouderen gezond (en voldoende) eten. Ook elders op het festival pitchten PLINT-studenten hun creatieve ideeën om ondervoeding bij ouderen te voorkomen. In de bioscoop draaide een aangrijpende documentaire over zorgrobot Alice.

Onderhoudende masterclasses 
Daarnaast was er een indrukwekkend aanbod aan masterclasses, verzorgd door diverse lectoren en Inholland-docenten. ‘Stoppen met roken in de GGZ door Berno van Meijel, lector en bijzonder hoogleraar GGZ-Verpleegkunde, ‘Leefstijl in beeld van jongvolwassenen met een psychose-kwetsbaarheid’ door Wilma Swildens, lector Interprofessionele zorg in de GGZ of ‘De mond als spiegel voor de gezondheid’ door Karl Parisius, klinisch epidemioloog en docent Mondzorgkunde. En last but zeker not least ‘Totally bananas’, waarin lector Medische Technologie Harmen Bijwaard liet zien wat bananen te maken hebben met radioactieve straling en de diagnostische beeldvorming in ziekenhuizen. Chris Bergman gaf vanuit Chairmen at Work een luchtige, interactieve ‘lezing’ over afstand en nabijheid en de manier waarop hulpverleners zich tijdens mogelijk escalerende situaties op een veilige manier kunnen positioneren ten opzichte van de patiënt. 
 
“Het was een prachtig succes”, aldus Marije Deutekom, lid van het College van Bestuur van Hogeschool Inholland. “Ik heb samen met studenten en docenten vanuit de hele hogeschool van alles ervaren en geleerd, ik heb veel horen lachen en geweldige nieuwe dingen gezien. Deze mooie mix van interactie, laagdrempeligheid en kennisoverdracht hopen we in de toekomst zeker te kunnen voortzetten.”

Hoe kunnen jij en ik het verschil maken? Het is een van de vragen die centraal stonden tijdens het Gala van Preventie, dat onlangs werd georganiseerd in Theater Meervaart in Amsterdam. Een co-productie van het Centre of Expertise Preventie in Zorg & Welzijn van Hogeschool Inholland en populairwetenschappelijk tijdschrift New Scientist.
 

Preventie is de komende jaren belangrijker dan ooit. De maatschappij staat met name op het gebied van zorg en welzijn onder druk: lange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg, tekorten in ziekenhuizen en de effecten van de pandemie. “Er is een andere manier van denken nodig”, zegt Marije Deutekom, Inholland-collegelid en samen met Jim Jansen van New Scientist presentator van de avond. “Preventie speelt een rol tijdens ons hele leven. We moeten dan ook problemen niet pas aanpakken wanneer ze zich voordoen, maar onze aankomende professionals leren om al veel eerder te acteren. Om daarbij met andere vakgebieden samen te werken, want alleen zo kunnen we de grote maatschappelijke vraagstukken oplossen. Dit gala is dan een unieke avond waarin onderzoek, opleiding en beroepspraktijk samen kijken naar kansen en mogelijkheden.”

 Op het podium belichtte een keur aan experts, BN’ers en ervaringsdeskundigen het thema ‘Preventie van 0-100 jaar’ vanuit uiteenlopende oogpunten.

Goede start

Voor een goede start in een mensenleven zijn de eerste duizend dagen van het grootste belang, aldus Tessa Roseboom, hoogleraar Vroege Ontwikkeling & Gezondheid aan de Universiteit van Amsterdam. Alle invloeden en ervaringen die we in deze periode meemaken - vanaf een enkele cel tot tweejarige peuter - vormen ons tot wie we zijn. Volgens Roseboom is daarom investeren in een goede start voor elk kind de ultieme vorm van preventie.

 Hersenwetenschapper Erik Scherder was somber(der) van toon: wereldwijd lijden 41 miljoen kinderen tussen 0-5 jaar aan obesitas, terwijl in het regeerakkoord niet meer dan twee regeltjes zijn terug te vinden over bewegen. “Waarom komt niemand in actie?”, vroeg hij zich af. Om ook een positiever geluid te laten horen had Scherder motivational speaker Willem Hooft uitgenodigd. Vijf jaar geleden kwam hij door een motorongeluk in een rolstoel terecht en sindsdien heeft hij alles op alles gezet om zijn droom van professioneel (zit-)kitesurfen te verwezenlijken. Het geheim achter zijn veerkracht? “Je moet de regie pakken door te focussen op wat je écht leuk vindt.”

Sociale context

“Wat ons betreft houdt preventie in dat je met ouders en zorgprofessionals, maar ook met vrijwilligers uit de wijk een rijke opvoedcontext creëert voor (kwetsbare) jongeren”, zegt Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland. “Zo zorg je ervoor dat ook zij toegang vinden tot hulpbronnen en ondersteuning.” Daarin zag zij veel raakvlakken met het verhaal van cultureel antropoloog Anne-Mei The over het bieden van hulp aan mensen met dementie. “Ook daarin ging het meer over het kunnen aangaan van waardevolle relaties en het vinden van erkenning en respect in je omgeving, dan over iemands individuele ontwikkeling. Interessant om te zien hoe dat terugkomt in onderzoek van mensen in heel andere levensfasen.”

Het systeem zijn we zelf
Oud-minister Jet Bussemakers, hoogleraar en voorzitter van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving, riep op tot een klein beetje burgerlijke ongehoorzaamheid als je daarmee teruggaat naar de bedoeling. “Als een heel goed initiatief misschien niet helemaal past binnen de strakke regelgeving, interpreteer het dan zo dat het wel kan.” Want het systeem, zo stelde zij, dat zijn wij zelf. En neurowetenschapper Gert Holstege en dochter en biochemicus Henne vertelden over hun onderzoek naar vitale honderdplussers. “Zijn jouw ouders en grootouders oud geworden? Dan word jij dat waarschijnlijk ook.”

Informatief met een kwinkslag

Entertainment was er in de vorm van cabaret van Dolf Jansen, er was dans van Cardiac Output en muziek van Conservatoriumstudente Rose Marin. Een mooie afwisselende avond, vond het publiek: “Informatief met een kwinkslag en een boodschap die overduidelijk is!” Berno van Meijel, lector en bijzonder hoogleraar GGZ-Verpleegkunde van Inholland (zie foto onderaan), prees de variatie in de presentatie van jong naar oud. “Het onderstreept goed hoe belangrijk het thema van preventie is en ook hoe we onze gezondheidszorg belasten door voortdurend achter de streep te beginnen met interventies.” Zelf hield Van Meijel als spreker een pleidooi voor ‘minder pillen, meer leefstijl in de GGZ’.

Kippenvelmomenten
Marije Deutekom: “Mooi aan dit soort onderzoek vind ik de kippenvelmomenten, zoals het verhaal van Willem Hooft en Anne-Mei The. Dan zie je dat we impact met elkaar kunnen hebben, dat we samen het leven van mensen daadwerkelijk kunnen beïnvloeden en verbeteren. We hebben met het gala kleine tipjes van de sluier opgelicht en dat gaan we wat mij betreft de komende jaren verder uitbouwen.”

Bij het leren en in het leven speelt veerkracht een inherente rol. Hoe gaan studenten om met uitdagingen? En hoe kunnen wij hun veerkracht ondersteunen als hogeschool? Deze en andere vragen stonden centraal tijdens de tweede bijeenkomst van het NPO onderzoeksconsortium Welzijn & Binding op dinsdag 31 mei. Met concrete en praktische antwoorden. Zo is vanaf heden de ‘veerkrachttool’ beschikbaar waarmee je de hulpbronnen van je studenten bespreekbaar kunt maken.

Onder leiding van host Rudy Nicola start een gesprek met lector Femke Kaulingfreks (Jeugd en Samenleving), lector Rutger Kappe (Studiesucces) en Lesley Schiltman, student Creative Business. Femke maakt duidelijk dat veerkracht samenhangt met de hulpbronnen die je in jezelf kunt vinden, in relaties met anderen en in de brede sociaal-maatschappelijke context, zoals de hogeschool. “Dit verschilt per student maar ook per moment in het leven van een student. Bijvoorbeeld als een van de ouders ziek wordt, zorgt dat voor stress. Op wie kan een student dan terugvallen?”

Balans tussen stress en energie
Rutger schetst een balans als het gaat om studentenwelzijn. “Aan de ene kant zijn er negatieve stressoren, aan de andere kant zaken waar iemand positieve energie van krijgt. Bij elke student ziet die balans er anders uit. Wel moeten we als opleider voorkomen dat iemand langdurig in disbalans verkeert. Als die stressoren te maken hebben met de kwaliteit van het onderwijs, moeten we die wegnemen. Maar soms moet je studenten ook leren met stressoren om te gaan. Denk aan deadlines: die horen er gewoon bij.” Zo leerde Lesley omgaan met de uitdaging van het plannen. “Ik vond dat ik dit probleem zelf moest oplossen en zorg er nu voor dat ik één week van tevoren klaar ben.”

Hulpbronnen in kaart brengen
Lesley had de oplossing niet uit zichzelf hoeven te halen. Er zijn hulpbronnen bij Inholland. Vanuit het onderzoeksprogramma Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid (OJOV) is een tool ontwikkeld om het steunsysteem van studenten in kaart te brengen, vertelt Femke. “Het is de praatplaat ‘Mijn steunsysteem’. Hiermee kun je als collega nader kennismaken met je studenten, signaleer je waar ze tegenaan lopen en kun je hen bewustmaken van hun hulpbronnen.” Rutger licht toe dat studenten die stress ervaren, moeite hebben om de hulpbronnen van Inholland te vinden. “Daarom zijn we als hogeschool de campagne ‘Je begint hier’ gestart om het hulpaanbod van tevoren goed duidelijk te maken.”

Aandacht voor binding
Collega’s kunnen studenten op allerlei manieren ondersteunen in hun veerkracht. “Geef niet alleen aandacht aan individuele ontwikkeling en kwalificatie maar ook aan binding”, zegt Femke. “Creëer een fijne community, waarin je elkaar tips kunt geven en kunt wijzen op hulpbronnen.” Belangrijk volgens haar is ook een doorgaande lijn van steun om vertrouwen op te bouwen en om geregeld informele momenten te organiseren. Rutger is het daarmee eens: “Maak ook buiten de lessen contact. Het zijn belangrijke momenten voor studenten om naar school te komen. We merken dat we sommige studenten weer moeten ‘aanzetten’ om op locatie te studeren.” Lesley ervaart dat ook zo. “Ik zit in een open groep waarin we elkaar kennen en we op school samen dingen doen. Het studeert nu veel lekkerder dan in coronatijd.”

Verdiepingssessie over praatplaat
Sarah Uitman doet bij Jeugd en Samenleving onderzoek naar veerkracht. In haar verdiepingssessie gaat ze kort in op de bevindingen van het OJOV-onderzoek. “Voor jongeren blijkt het wenselijk te zijn dat wij als school weten hoe het gaat en welke ondersteuning ze hebben.” Sarah legt uit hoe je met de praatplaat die hulpbronnen in kaart kan brengen, waarna groepjes in breakout-sessies ermee gaan werken. Een nuttige tool om nader kennis te maken en de context in beeld te krijgen, luidt na afloop het oordeel. Ook om te actualiseren als zich bij een student een nieuwe uitdaging aandient.

De praatplaat ‘Mijn steunsysteem’ is als pdf te downloaden.

Verdiepingssessie over studentenwelzijn
In de tweede verdiepingssessie presenteren Rutger en collega Lisa de resultaten van de Studentenwelzijnsmonitor 2022. Maar wat kun je als domein of opleiding doen met de resultaten? Hoe kun je de veerkracht en het welzijn van studenten ondersteunen? De deelnemers hebben daar wel ideeën bij. Zoals coaching in kleine groepen, studenten doorverwijzen naar Studentensucces Centra of het inzetten van buddy’s. Volgens Rutger zijn dat goede initiatieven. “In het algemeen werkt binding als een buffer tegen welzijnsklachten en uitval.” En dat is na een coronaperiode van vooral online contact best een opgave, werpen de deelnemers op. “We moeten zoeken naar hoe we studenten weer naar de hogeschool kunnen krijgen zodat ze de meerwaarde van elkaar zien op school weer kunnen ervaren.”

Femke houdt zich in haar lectoraat bezig met complexe en actuele maatschappelijke vraagstukken rondom opgroeien en opvoeden. Ze heeft onlangs met een groep collega-onderzoekers een NWA-subsidie van 5 miljoen euro binnengehaald voor grootschalig onderzoek naar sociale veerkracht.

In deze aflevering gaat host Rudy Nicola met haar in gesprek over veerkracht bij jongeren. Want wat is veerkracht eigenlijk? Hoe kun je veerkrachtig opgroeien in een roerige tijd? Waarom zijn sommige jongeren beter in staat om om te gaan met tegenslagen dan andere? En wat kun je zelf doen in de ontwikkeling van veerkracht? 

Beluister de podcast nu via jouw favoriete podcastapp, zoals Spotify, Google Podcast of Apple Podcast. En vergeet je niet te abonneren om als eerste op de hoogte te zijn van nieuwe afleveringen.  Onder andere over hoe werk eruit ziet in 2030, de stad van de toekomst en op welke manier we toerisme duurzamer kunnen maken. Lees meer op inholland.nl/onderzoekersoverdetoekomst.

Beluister hieronder de trailer:

Lees meer over onze podcast op inholland.nl/onderzoekersoverdetoekomst 

Het vierjarig onderzoeksprogramma Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid presenteerde onlangs tijdens een slotsymposium haar onderzoeksresultaten bij Hogeschool Inholland Haarlem. In thematische workshops konden professionals uit het werkveld, onderwijs en beleidsmakers de kennis uit het onderzoek direct leren toepassen in de praktijk. Het slotsymposium was bedoeld als eerste stap richting het beter aansluiten van hulp en ondersteuning voor jongeren.

“Juist in deze levensfase van de overgang naar volwassenheid (16-23) maken jongeren belangrijke veranderingen mee en dat biedt kansen, maar ook moeilijkheden”, zegt Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland en projectleider. “Met dit onderzoek willen we bijdragen aan ondersteuning van oudere jeugd en jongvolwassenen die werkt en die beter aansluit bij de levens, behoeften en ambities van jongeren zelf. Met daarbij speciale aandacht voor de veerkracht van jongeren, en hoe wij die als professionals kunnen helpen te versterken.”

Enthousiaste dagvoorzitter was Nick Hoogendorp van jongerenorganisatie Triple Threat. Collegevoorzitter Bart Combee benadrukte in het openingswoord het belang van de samenwerking van de hogeschool met het beroepenveld, maar vooral ook met studenten. “Zij helpen ons het onderwijs vorm te geven.”

Jongeren aan het woord 
Belangrijk onderdeel van het onderzoek waren diepte-interviews bij zo’n 150 jongeren met professionele ondersteuning uit verschillende leeftijdscategorieën, plus 834 vragenlijsten. “De overkoepelende bevinding is dat elke jongere een unieke manier heeft om met uitdagingen om te gaan”, aldus Roel van Goor, associate lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland. “Ze zijn vaak best positief over hun leven in deze fase, ook als ze met uitdagingen te maken hebben, en trots op wat zij zelf voor elkaar krijgen.”

 Bij het inrichten van ondersteuning van jongeren is het daarom zaak niet te problematiseren, maar vooral uit te gaan van welke dingen wel lukken en te proberen daarbij aan te sluiten. Een steunsysteem dus, dat jongeren helpt hulpbronnen in te schakelen op de momenten dat het nodig is. Van Goor: “Daarbij is er een belangrijke rol weggelegd voor bijvoorbeeld de school: worden jongeren gezien als ze absent zijn? Maar denk ook aan gemeenten die tijdelijk financiële schulden overnemen, zodat jongeren de ruimte hebben om zaken op een rijtje te zetten.”

Toepassen in de beroepspraktijk 
De aanwezigen konden met de verworven kennis direct aan de slag in zes workshops: Preventieve ondersteuning voor jeugd in de overgang naar volwassenheid; Wat werkt bij hulp aan jeugd in overgang naar volwassenheid? Vanuit veerkracht werken met kwetsbare jongeren en gezinnen in crisis; Werken vanuit veerkracht in het onderwijs; Veerkrachtig beleid voor oudere jeugd en jongvolwassenen; Op weg naar een landelijke leergemeenschap (Plein 16-27).

De workshops vielen in zeer goede aarde. “Inspirerend en leerzaam”, “herkenbare situaties” en “energie is the key!” Voor sommigen waren de uitkomsten niet geheel nieuw, “maar heel prettig om nog eens bevestigd te krijgen”. Assistent-onderzoeker Lotte Banen: “Mooi dat alle verschillende domeinen nu met elkaar in gesprek zijn. Die interprofessionele samenwerking is superwaardevol.”

Verdere plannen 
Ter afsluiting was het woord aan Petra Engels vanuit het ministerie van VWS. “Ik ben blij om te zien dat ook bij de Rijksoverheid tegenwoordig meer samenwerking bestaat. Dat er al veel meer gekeken wordt naar hoe jongeren kunnen deelnemen en hoe we meer met jongeren zelf in gesprek kunnen gaan. Een puntje van aandacht: wij zeggen ‘mentale weerbaarheid’ in plaats van veerkracht van jongeren – dat is toch een accentverschil.”

De komende tijd wordt besteed aan onderzoek naar de veerkracht onder de eigen Inholland-studenten. Kaulingfreks: “We hebben daarvoor een praktische tool ontwikkeld voor professionals om samen met jongeren vanuit hun perspectief hun specifieke hulpbronnen in kaart te brengen. Daarnaast bouwen we aan Plein 16-27, een leergemeenschap en online platform, om alle kennis uit het onderzoek te laten landen in de verschillende werkvelden van professionals en beleidsmakers, en ook in het onderwijs op de hogeschool.”

Het lectoraat Jeugd en Samenleving (onder leiding van Femke Kaulingfreks) heeft een subsidie toegekend gekregen van ZonMW van twee ton. Het geld gaat naar een project over de kracht van jongeren in ‘tussenposities’. Het project, waarvan Inholland penvoerder is, heet voluit: ‘Bibliotheek van tussenverhalen. Een narratieve benadering in de jeugdsector door jongeren die navigeren tussen leefwerelden’.

 Opgroeien tussen verschillende leefwerelden
Veel jongeren in Nederland groeien op tussen culturele, religieuze, sociale, of institutionele leefwerelden: ze hebben bijvoorbeeld een dubbele nationaliteit, zijn de eerste in hun familie die gaan studeren, of hebben een stormachtig verleden in bijvoorbeeld de GGZ of detentie. Deze jongeren verkeren in tussenposities. Vaak wordt deze groep door instanties benaderd vanuit de problemen die ze hebben. Doodzonde, vinden de onderzoekers van Bibliotheek van tussenverhalen. Volgens hen is het kunnen navigeren tussen verschillende leefwerelden juist een belangrijk talent in een samenleving die steeds meer divers wordt.

Hulp van culturele sector 
In de culturele sector wordt hard gewerkt om de ervaringen van jongeren in tussenposities zichtbaar te maken. Zo zijn er tal van films en theatervoorstellingen die   de kracht van deze groep jonge mensen laten zien. De kracht om nieuwe perspectieven te bieden, bruggen te bouwen en onrechtvaardigheden aan te kaarten. Door al deze verhalen te verzamelen ontstaat er een bibliotheek waar jongeren inspiratie uit kunnen putten, maar  ook zelf aan kunnen bijdragen.  

Gezien en gehoord
Onderzoekers Femke Kaulingfreks, Elena Ponzoni en Jacomijne Prins van het lectoraat Jeugd en Samenleving van Hogeschool Inholland en Sebastian Abdallah van het Centre of Expertise Urban Education (HvA) schreven een aanvraag om te onderzoeken hoe de verhalen uit de culturele sector over het navigeren tussen leefwerelden kunnen worden ingezet in de jeugdhulp en het jongerenwerk. Het doel van het project is het ontwikkelen van een masterclass waarmee professionals die jongeren (12+) begeleiden, worden ondersteund in het werken met de Bibliotheek van tussenverhalen. Op deze manier kunnen jongeren in tussenposities zich gezien en gehoord voelen en wordt ervoor gezorgd dat ze kracht vinden in hun tussenpositie. Jongeren zelf dragen bij aan het project door onder leiding van creatieve professionals hun eigen verhalen te verkennen en in te zetten om hun eigen positie en die van anderen te verbeteren. Ze worden getraind om de masterclass zelf te geven.

Samenwerkingpartners
De komende 2,5 jaar zetten Hogeschool Inholland en de Hogeschool van Amsterdam zich samen met praktijkpartners Criminal Minded, Sociaal Cement, Fonds ZOZ, Garage 2020, Lost Project, Stichting Sitara en Team Enkelband in voor het creëren van de ‘Bibliotheek van tussenverhalen’.

Door corona stond het welzijn van studenten onder druk. Ook hun sociale binding onderling en met onze hogeschool had eronder te lijden. Maar het goede nieuws was, dat de meeste studenten een enorme veerkracht lieten zien. Hoe kunnen we die veerkracht ondersteunen, als school en als individuele professional? De tweede bijeenkomst van het NPO onderzoeksconsortium Welzijn & Binding gaat dieper in op deze vraag. 

In de komende bijeenkomst van het onderzoeksconsortium staat veerkracht centraal. Verschillende lectoraten van Hogeschool Inholland doen hier onderzoek naar, zowel vanuit een sociaal-ecologisch als een meer individueel psychologisch perspectief. Op 31 mei gaan lectoren Femke Kaulingfreks (Jeugd en Samenleving) en Rutger Kappe (Studiesucces) in gesprek over de (veer)kracht van onze studenten, samen met student Lesley Schiltman (Creative Business). 

Stress, energie en welzijn 
“Studenten zitten in een levensfase waarin veel verandert”, zegt Rutger. “Ze komen binnen en buiten school allerlei uitdagingen tegen. Het zijn stressoren die in je omgeving maar ook in jezelf te vinden zijn. Aan de andere kant heb je in je omgeving en in jezelf bronnen die je energie geven. Voor studentenwelzijn is het belangrijk dat er een balans is tussen de stressoren en energiebronnen.” 

Veerkracht ondersteunen 
Nu kun je studentenwelzijn bevorderen door stressoren weg te nemen. Maar stress, zoals het maken van tentamens of het omgaan met lastige patiënten, hoort ook bij je opleiding en je werk. “Beter is om studenten te leren omgaan met stressoren. Zo ondersteun je ze in hun veerkracht”, zegt Rutger. “De eerste stap is je studenten kennen. Waar krijgen ze stress van? Vraag vervolgens hoe het gaat op lastige momenten en probeer hun stresstolerantie te vergroten.” 

Hulpbronnen voor veerkracht 
Sarah Uitman doet bij Jeugd en Samenleving onderzoek naar veerkracht en werkte mee aan het onderzoeksprogramma Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid (OJOV). “Iedere jongere heeft een eigen, uniek steunsysteem dat helpt met uitdagingen om te gaan. Hierin is sprake van een samenspel tussen individuele hulpbronnen, zoals bepaalde vaardigheden, relationele hulpbronnen bijvoorbeeld met ouders of vrienden, en hulpbronnen die te vinden zijn in de contexten waarin jongeren zich begeven zoals school.” 

Hulpbronnen in kaart brengen 
Volgens Rutger is het belangrijk om de hulpbronnen in kaart te brengen voor studenten. “Bij wie kunnen ze ondersteuning vinden? Het steunsysteem met al die hulpbronnen kan per student heel verschillend zijn. Inholland kan studenten helpen om die persoonlijke hulpbronnen te signaleren en er gebruik van te durven maken. Het vergt immers lef om hulp te vragen.” 

Nieuw: veerkrachttool 
OJOV heeft een tool ontwikkeld om jongeren te helpen zelf zicht te krijgen op hun hulpbronnen en hun veerkracht. “Het is een praatplaat die je kunt inzetten bij de studentenbegeleiding. Bijvoorbeeld als kennismaking om te ontdekken hoe het leven en steunsysteem van een student eruitziet. Maar ook om studenten bewust te maken wat hen helpt om om te gaan met uitdagingen en om beschikbare hulpbronnen te signaleren en te duiden welke hulpbronnen wanneer van waarde kunnen zijn.” 

Pilot Students4Students Amsterdam 
Sarah gaat een pilot uitvoeren met de veerkrachttool. “Binnen het Students4Students-coachingsprogramma van locatie Amsterdam zullen studentcoaches er ervaring mee opdoen. Kun je hiermee een open gesprek voeren en goed aansluiten bij waar een student echt mee bezig is zonder de focus te leggen op mogelijke problemen? We willen aan de hand van meerdere gesprekken de komende twee jaar zien hoe het steunsysteem van studenten zich ontwikkelt gedurende hun opleiding bij Inholland.” 

Campagne ‘Je begint hier’ 
Rutger meldt nog een nieuw initiatief. “Studenten moeten weten dat ook binnen Inholland hulpbronnen aanwezig zijn, zoals Studiesuccescentra. Vandaar dat Inholland gestart is met de campagne ‘Je begint hier' om het hulpaanbod beter voor het voetlicht te brengen. Daarmee willen we bijdragen aan een omgeving die veilig en thuis voelt, waar studenten zich verbonden voelen met docenten en met elkaar.”

Studenten komen niet alleen naar onze hogeschool om te leren. Ze willen ook onderdeel uitmaken van onze lerende gemeenschap, actief betrokken worden bij hun opleiding en gezien en gehoord worden. Dankzij het Nationaal Programma Onderwijs (NPO) kan Inholland haar expertise bundelen in een domeinoverstijgend onderzoeksconsortium waarin het welbevinden van de student centraal staat. “We willen dat studenten goed in hun vel zitten en zich onderdeel voelen van onze hogeschool.”

Het kabinet maakte met het NPO geld vrij voor het welzijn van studenten en hun binding met onderwijsinstellingen, want door de coronamaatregelen kwamen die in het gedrang. “Inholland is al langer met dit thema bezig”, zegt Sanne van Herpen, senior onderzoeker bij het lectoraat Studiesucces en projectleider van het NPO onderzoeksconsortium. “Niet alleen vanuit het lectoraat Studiesucces, maar ook vanuit de lectoraten Jeugd en Samenleving, Empowerment en Professionalisering, Diversiteitsvraagstukken en Authentic Leadership.”

Welzijn en binding
Dankzij het NPO kan Inholland de expertise van al die verschillende lectoraten bundelen in een onderzoeksconsortium om te werken aan welzijn en binding en om stagediscriminatie tegen te gaan. Daarnaast zetten we het geld per domein in om bijvoorbeeld de begeleiding van studenten te versterken. “Dit is heel belangrijk, want onderwijs is veel meer dan alleen kennis opdoen”, zegt Sanne. “Het gaat ook om persoonsvorming en je goed voelen. We willen dat studenten goed in hun vel zitten en zich onderdeel voelen van onze hogeschool.”

Projecten van het consortium
Het onderzoeksconsortium voert tot en met 2023 diverse projecten uit waarover de komende tijd diverse resultaten worden gedeeld:

• Twee projecten richten zich op de doorontwikkeling van de Studentsucces Centra (SSC’s). Hoe zorgen we voor een inclusieve gemeenschap waarbij studenten gemakkelijker met hun hulpvraag bij hun SSC aankloppen? Hoe kunnen we de coaching voor en door studenten verder verduurzamen? 
• Een project pakt stagediscriminatie aan door studenten en docenten verhalen te laten delen en interventies voor docententeams te ontwikkelen. 
• De studentenwelzijnsmonitor wordt verbeterd, onder meer door studenten een persoonlijke terugkoppeling te geven en rapportages per domein te maken. 
• Onderzocht wordt hoe het gaat met veerkrachtontwikkeling en sociale integratie binnen de domeinen Gezondheid, Sport & Welzijn en Creative Business. Hoe werkt daar bijvoorbeeld het Students4Students-coachingsprogramma? 
• Er komt een dashboard studentparticipatie met het idee studenten te stimuleren extra-curriculaire activiteiten te doen, wat hun binding met hun opleiding vergroot en waarmee ze belangrijke competenties ontwikkelen. 
• Er wordt gewerkt aan studentparticipatie met een PartnerschapsRadar om studenten meer gelijke partners te laten worden in het leerproces. 
• Er zijn professionele leergemeenschapsbijeenkomsten voor alle collega’s om kennis uit te wisselen en welzijn en binding verder in de praktijk te verbeteren. Dinsdag 31 mei vindt de tweede bijeenkomst plaats over veerkracht als strategie.

Inspannen als docent
Jacqueline Meijer, docent bij Business IT & Management in Diemen woonde de eerste leergemeenschapsbijeenkomst bij in maart. “Binding en welzijn vind ik superbelangrijk. Als docent moet je je daarvoor inspannen, voor studenten in alle jaren. Door corona was dat heel lastig. Nu pakken we de draad weer op en geef ik weer op locatie les, zodat je tussendoor dingen hoort van studenten en eens naar iemand kunt toelopen.”

Doorverwijzen
Jacqueline is naast docent ook studiebegeleider. “Ik voer in die rol klassikale en individuele gesprekken en probeer goed op signalen te letten om iemand door te verwijzen naar de studiecoach, naar de ouderejaars die als buddy’s optreden of naar het SSC. Als docent en studiebegeleider moet je scherp zijn op al die mogelijkheden. Het is fijn dat die opties en nieuwe invalshoeken in de leergemeenschapsbijeenkomsten naar voren komen.”

Keten van studentondersteuning
Marije Molthoff is coördinator van de SSC’s in Amsterdam en Diemen. Nu het SSC in de basis staat, heb ik mijn focus verbreed naar het in kaart brengen van de hele keten van studentondersteuning, waar het SSC deel van uitmaakt. Het vinden van de juiste ondersteuning willen we zo eenvoudig mogelijk maken voor de student. Daarvoor is het essentieel dat collega’s goed op de hoogte zijn van alle partners in het ondersteuningsnetwerk voor studenten. Elkaar kennen en weten wie welke ondersteuning kan bieden, maakt dat je studenten goed kunt doorverwijzen. Wij voeren hier nu gesprekken over op locatie en brengen dit met een visual in kaart.”

Peer-to-peer coaching
Marije is blij met het NPO onderzoeksconsortium. “Het is fijn dat de vraag wordt opgepakt hoe we de drempel van SSC’s nog meer kunnen verlagen. Er bestaat namelijk ‘vraagverlegenheid’ bij veel studenten. Ze ervaren een drempel om een hulpvraag te stellen. Daarnaast wordt binnen het consortium onderzoek gedaan naar peer-to-peer coaching; de kern van SSC’s. Het mooie van deze coaching is dat er tussen de gecoachte en de coachende student geen hiërarchische verhouding bestaat en dat ze er allebei veel van leren. Het is fantastisch dat Inholland met het NPO onderzoeksconsortium het onderzoek van verschillende lectoraten richt op het welzijn van de eigen studenten.”

Meld je aan voor de bijeenkomst op 31 mei
Vind je welzijn en binding ook belangrijk? Ben je benieuwd hoe we als school veerkracht kunnen ondersteunen bij onze studenten? Laat je informeren en inspireren op de volgende leergemeenschapsbijeenkomst op dinsdag 31 mei van 15.00 tot 17.00 uur. 

Meld je nu aan

Een lange adem hadden ze nodig, de onderzoekers van het project Crafting Resilience. Lector Jeugd en Samenleving bij Inholland, Femke Kaulingfreks, werkt samen met de Universiteit Leiden en vele andere partners aan een grootschalig onderzoek naar sociale veerkracht in het sociaal domein. Ruim twee jaar geleden startten ze met de NWA-aanvraag. Met succes blijkt nu: een NWA-onderzoeksbeurs van 5 miljoen euro is toegekend.

Wat dit project zo uniek maakt is het feit dat de verdeling tussen hbo en wo gelijkwaardig is. Femke: “De centrale rol die wij nu krijgen als hbo-partij is best bijzonder. Het is de ambitie om de onderzoeksbevindingen geschikt te maken voor gebruik in de praktijk, en dan werkt het veel productiever als je vanaf het begin af aan als onderzoeker betrokken bent.” Anouk de Koning, universitair hoofddocent bij de universiteit Leiden, vult aan: "In ons project doen ervaren hbo docent-onderzoekers onderzoek naar sociaal werk en werken universitaire academici mee aan het realiseren van praktijkproducten. Dan ontstaat waardevolle kennisuitwisseling."

Het project vraagt wat er nodig is om effectieve, democratische en eerlijke samenwerkingen tussen burgers en overheid te realiseren. Doordat onder andere het hbo in dit onderzoek vanaf het begin betrokken is, wordt verwacht dat de wetenschappelijke kennis beter kan landen in de praktijk van veiligheidsprofessionals in Nederland. Femke: "In Nederland is sociaal werk geen academische discipline. Professionals zijn vaak druk met het werk in de praktijk, waardoor er ook geen tijd is om uit te zoomen en te reflecteren. Ze voelen vaak wel dat het één beter werkt dan het ander, maar weten niet waarom. Dus net als de ministeries en de nationale politie die betrokken zijn, zijn de partners blij dat er op grote schaal gekeken gaat worden naar wat wel en niet werkt binnen sociaal werk."

Lees het artikel  over dit onderzoek op Universiteitleiden.nl.

Vroeg of laat bewandelen we allemaal het hobbelige pad naar volwassenheid. Wat we tegenkomen is voor iedereen anders maar voor elk van ons nieuw. Hoe vind je je weg en waar kun je terecht voor hulp? Wat zeggen jongeren daar zelf over? Met een breed consortium deed Hogeschool Inholland onderzoek naar de veerkracht van deze generatie. Tijdens de slotconferentie op 5 april komt de onderzoeksgroep met opvallende resultaten én aanbevelingen.

Geïnteresseerd? Meld je aan voor de slotconferentie.

“In de levensfase naar volwassenheid komen jongeren voor allerlei uitdagingen en moeilijkheden te staan”, zegt Roel van Goor, associate lector Jeugd en Samenleving. “Ze proberen los te komen van hun ouders, verkennen hun grenzen, maar willen wel gezien worden. Geen bemoeienis, wel aandacht. Maar wie houdt zicht en tot wie wenden zij zich voor steun? Dat is voor beleidsmakers en instellingen soms nog een blinde vlek.”

Veerkracht van jongeren
In 2017 startte het onderzoeksprogramma Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid (OJOV). Met RAAK-PRO-subsidie van Regieorgaan SIA zoomden onderzoekers in op de leefwereld van jongeren van 16 tot en met 23 jaar in Amsterdam, Haarlem en Rotterdam. Hoe ontwikkelt hun leven zich? Waar lopen ze tegenaan? “We wilden vooral meer weten over de veerkracht van jongeren belicht vanuit hun perspectief”, zegt lector Femke Kaulingfreks van Jeugd en Samenleving. “Bij wie zeggen ze ondersteuning te vinden? Wat zijn hun hulpbronnen en hoe ervaren ze die? Daarmee kunnen we aanbevelingen doen voor professionals bij gemeenten, de sociaal-maatschappelijke ondersteuning en het onderwijs.”

Drie lectoraten, twee opleidingen
De lectoraten Jeugd en Samenleving, Dynamiek van de Stad en Empowerment en Professionalisering pakten het vraagstuk samen op met de drie gemeenten, kennis- en onderwijsinstellingen uit het hbo en mbo en partners in het werkveld. Ook de opleidingen Social Work en Pedagogiek waren betrokken.

Grote verschillen tussen jongeren
Een belangrijk onderdeel van OJOV was het kwalitatief onderzoek. De onderzoekers namen diepte-interviews af bij zo’n 150 jongeren met professionele ondersteuning uit verschillende leeftijdscategorieën. Dat leverde een breed geschakeerd beeld op volgens Van Goor. “Er zijn zulke grote verschillen tussen individuele jongeren dat je nauwelijks algemene conclusies kunt trekken. Hun steunsysteem is heel dynamisch. Welke hulpbronnen betekenisvol zijn voor jongeren hangt af van de uitdaging, eerdere ervaringen, toekomstbeeld en het moment.”

‘Kwetsbaar’ en zelfstandig
Eén algemeen beeld komt wel naar voren, benadrukt Van Goor: “Je ziet dat jongeren die een minder vanzelfsprekende route naar volwassenheid doorlopen, eerder bepaalde kwaliteiten ontwikkelen. Denk aan jongeren met een vluchtelingenachtergrond die voor veel zaken niet kunnen terugvallen op hun ouders. Zij worden gezien als ‘kwetsbaar’ maar leren ook juist eerder zelfstandig zijn.”

Optimistische kijk
Door de focus in het onderzoek op de veerkracht van jongeren komt ook een haast geruststellende conclusie bovendrijven. Waar professionals misschien de neiging hebben situaties te problematiseren, kunnen jongeren daar zelf veel relativerender naar kijken. “Bijvoorbeeld als jongeren tijdelijk geen vaste woon- of verblijfplaats hebben”, zegt Kaulingfreks. “Dan nog kunnen ze zeggen dat het goed met ze gaat. Want hun situatie kan ten opzichte van het verleden zijn verbeterd.”

Jeugdvriendelijke omgeving
Toch kunnen jongeren op allerlei vlakken problemen ervaren, ook daar waar volwassenen dat niet altijd verwachten. Daarom pleiten de onderzoekers voor een uitgebreid steunsysteem dat hen helpt hulpbronnen in te schakelen op momenten dat het nodig is. “We moeten een jeugdvriendelijke omgeving creëren waar vangnetten zijn”, zegt Van Goor. “Institutionele steun is daarbij heel belangrijk. Bijvoorbeeld van gemeenten om tijdelijke financiële schulden over te nemen zodat jongeren door kunnen met hun leven. Of toegang tot jeugdhulp in scholen. Maar denk ook aan monitoring door docenten, decanen en studieloopbegeleiders.”

Dinsdag 5 april slotconferentie
Op dinsdag 5 april vindt de slotconferentie plaats van OJOV. Het is een interessante bijeenkomst voor alle professionals die beleidsmatig of in de praktijk met en voor jongeren werken, zo ook voor toekomstige professionals: studenten van jeugdopleidingen die bovendien ook zelf jongvolwassen zijn. “We presenteren onze inzichten en aanbevelingen, gaan er in thematische workshops mee aan de slag en voeren een gesprek met het ministerie van VWS over plannen rond ondersteuning van jongeren”, zegt Kaulingfreks. “Ook presenteren we een praktische tool voor professionals om in gesprek met jongeren vanuit hun perspectief hun specifieke hulpbronnen in kaart te brengen. Daarmee kun je zonder oordeel in gesprek gaan en jongeren bewust maken van de hulpbronnen om hen heen.”

Het onderzoek Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid (OJOV) draagt bij aan de ondersteuning van oudere jeugd en jongvolwassenen die aansluit bij de levens, behoeften en ambities van jongeren zelf. In het onderzoek is speciale aandacht voor veerkracht van jongeren en hoe professionals kunnen helpen die veerkracht te versterken. Op dinsdag 5 april 2022 vindt de slotconferentie van het onderzoek plaats van 12.45 tot 17.30 uur bij Hogeschool Inholland Haarlem. Interesse? Meld je aan!

OJOV is een vierjarig onderzoeksprogramma in de steden Amsterdam, Haarlem en Rotterdam. Het is uitgevoerd door de onderzoekslijnen Jeugd & Samenleving, Dynamiek van de Stad en Empowerment en Professionalisering van Inholland en het Verwey-Jonker Instituut.

Slotconferentie
Collega's en andere geïnteresseerde professionals uit he twerkveld zijn welkom op dinsdag 5 april om de slotconferentie van dit onderzoeksprogramma bij te wonen. Wij presenteren onze resultaten en gaan daar graag met je over in gesprek. Diverse workshops bieden je de mogelijkheid om kennis uit het onderzoek te leren toepassen in de beroepspraktijk of beleid. Zo zetten we een eerste stap richting het beter aansluiten van ondersteuning aan jongeren.

Programma

• 12.45 uur - koffie en welkom (centrale hal)
• 13.15 uur - openingslezing Roel van Goor (associate lector Jeugd en Samenleving en onderzoeksleider), met aandacht voor:
  Resultaten van vier jaar kwantitatief en kwalitatief onderzoek naar jongeren in overgang naar volwassenheid (16-23 jaar), hun veerkracht en de rol van professionele hulp en ondersteuning in hun leven. We gaan in op wat het oplevert om vanuit een veerkrachtperspectief naar de levens en ontwikkeling van jongeren te kijken. Daarnaast gaan we na welke consequenties de resultaten van het onderzoek hebben voor beleid en professionele werkvelden waarin met oudere jeugd en jongvolwassenen wordt gewerkt.
• 14.30 uur -  workshopronde 1
• 15.30 uur - workshopronde 2
• 16.30 uur -  afsluiting door Femke Kaulingfreks (lector Jeugd en Samenleving en projectleider). Zij vat de belangrijkste bevindingen samen en voert hierover het gesprek met een vertegenwoordiger van landelijk beleid.
• 17.00 uur - borrel en netwerken

Workshops
Er zijn zes workshops, verzorgd door de OJOV- onderzoekers. Elke bezoeker woont twee verschillende workshops bij. 

• Preventieve ondersteuning voor jeugd in de overgang naar volwassenheid. 
• Wat werkt bij hulp aan jeugd in overgang naar volwassenheid? 
• Vanuit veerkracht werken met kwetsbare jongeren en gezinnen in crisis. 
• Werken vanuit veerkracht in het onderwijs. 
• Veerkrachtig beleid voor oudere jeugd en jongvolwassenen. 
• Op weg naar een landelijke leergemeenschap jeugd in overgang naar volwassenheid (Plein 16-27).

OJOV is een initiatief van Hogeschool Inholland (Onderzoekslijnen Jeugd & Samenleving, Dynamiek van de Stad en Empowerment en Professionalisering) en Verwey-Jonker Instituut.

Vragen over de slotconferentie? 
Neem dan contact op met Michelle Bax-Driehuijs (06 152 79 966 ), teamondersteuner onderzoekslijnen Dynamiek van de Stad & Jeugd en Samenleving.

Interesse? Meld je aan voor de slotconferentie en de workshops.

“Waar ik me over verbaas is dat een thema als seks,  dat voor iedereen een rol speelt, vaak beperkt blijft tot een paar onhandige biologielessen. Vanwege hun positie en contact met jongeren zouden jongerenwerkers en straathoekwerkers hierin verandering kunnen brengen. Maar zij vinden het óók lastig om deze gesprekken te beginnen,” zegt Mai Groenevelt, onderzoeker en onderzoekscoördinator bij de onderzoekslijn Jeugd en Samenleving van Hogeschool Inholland. 

Hoe praat je over seks?
“In ons project ‘Het hoort erbij! Preventief werken aan een positieve seksuele en relationele vorming in het jongeren- en straathoekwerk’ onderzoeken we in het voortraject, dat gefinancierd wordt door het Centre of Expertise Preventie in Zorg & Welzijn, waar die verlegenheid vandaan komt. Ook  kijken we hoe straathoekwerkers op een diversiteit sensitieve manier met oog voor de (online) leefwereld structureel kunnen bijdragen aan seksuele vorming. Hoe beginnen we over het thema seksualiteit, intimiteit en relaties? Worden het geen ongemakkelijke gesprekken? Is het onderwerp niet te privé? Zitten jongeren hier wel op te wachten? “

“Verder kijken we intern ook of we de opleidingen Pedagogiek en Social Work aan ons kunnen binden voor het onderzoek en of dit bij de opleiding Sportkunde ook een onderwerp is wat moet worden ingebed in het curriculum.”

Taboe en negatieve ervaringen
“Als jongeren iets meer willen weten over omliggende onderwerpen zoals relaties, consent of gender zijn ze nu vaak aangewezen op vrienden en internet. En dat geeft niet altijd een volledig en eerlijk beeld. Daarnaast zie je in de media dat berichtgeving over seksualiteit meestal niet positief is. Het gaat over misbruik en #metoo. Heel belangrijk, maar in die massa aan negatieve berichtgeving verdwijnt de aandacht voor de positieve kanten van seksualiteit. Ik vind het oprecht jammer dat een thema dat zoveel plezier zou kunnen geven, vaak wordt geassocieerd met taboe en negatieve ervaringen.” 

“In gesprekken met netwerkpartners in preventieve zorg en met jongereninstanties merken we gelukkig wel dat er individueel bereidheid is om dit thema met jongeren te behandelen en hen meer begeleiding en informatie te bieden.”

Meer kennis, is meer power
“Het is wel belangrijk dat we onze verlegenheid te boven komen”, vervolgt Mai. “Want als je weet wat je fijn en prettig vindt, dan kun je ook beter ‘nee’ zeggen als je iets níet wil. Meer kennis en informatie zorgt ervoor dat jongeren zichzelf beter leren kennen. Ze moeten leren navigeren tussen beelden en opvattingen uit de samenleving over ‘hoe het hoort’, naar wat voor hen belangrijk is. Voor sommige jongeren is dat extra belangrijk. Terwijl bij de WHO (World Health Organisation) het recht op seksueel genot is vastgelegd, zie je bijvoorbeeld nog altijd een enorme ‘orgasmekloof’ tussen mannen en vrouwen. Ook LHBTIQ+ jongeren zijn vaak zoekende: wie ben ik? En de acceptatie van een andere seksualiteit dan heteroseksualiteit is nog altijd niet vanzelfsprekend. Het zou fantastisch zijn als we een open gesprek met elkaar kunnen aangaan over seksualiteit, intimiteit en relaties.”

‘Ieuw…maar die hebben toch geen seks?!’
“Het gaat daarbij ook niet alleen over jongeren zelf. In de module ‘Levensverhalen’, onderdeel van de opleiding bij Social Work, zit onder andere een opdracht waarbij studenten in gesprek gaan met ouderen over seksualiteit. Het grappige is dan om te zien dat ouderen graag hun kennis willen delen en zonder schroom over seksualiteit praten, terwijl onze studenten dat soms behoorlijk lastig vinden. Sommigen gaan echt de module in met het idee ‘ieuw…maar ouderen hebben toch geen seks?!’.  Daarmee laten we onze studenten zien dat seksualiteit een thema is voor iedereen en gedurende je hele leven. Dat seksualiteit iets is dat zich kan ontwikkelen. En tegelijkertijd leren ze op deze wijze gesprekken te voeren, zodat hopelijk die handelingsverlegenheid bij hen ook verdwijnt.”

RAAK-publiek-aanvraag 
Femke Kaulingsfreks, lector Jeugd en Samenleving, onderschrijft het belang van het thema voor jongeren en voegt toe: “Daarom ben ik ontzettend blij en trots dat onze RAAK-publiek-aanvraag voor het project ‘Het hoort erbij! Preventief werken aan een positieve seksuele en relationele vorming in het jongeren- en straathoekwerk’ kort geleden is gehonoreerd. Dit betekent dat we met het gehele projectteam en partners¹ de komende tijd verder kunnen om de aandacht voor seksuele vorming van jongeren te versterken in het preventieve welzijnsveld. 

Gecombineerd met de middelen van het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn kunnen we nu aan de slag met zowel professionals als met onderwijsinnovatie en tevens nagaan of er een brug te slaan valt naar het buurtsportwerk. Een belangrijke mijlpaal om dit thema op een positieve manier op de kaart te zetten”.

¹_{Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving, Mai Groenevelt, onderzoeker en onderzoekscoördinator bij Lectoraat Jeugd en Samenleving, Marte Wiersma,  onderzoeker bij Lectoraat Jeugd en Samenleving, Mark van Dijk, onderzoeker bij E&P en Lilian Linders, lector Empowerment en Professionalisering én het consortium van praktijkpartners, gemeente en kennisinstellingen (perMens, DOCK, Dynamo, The Mall, Gemeente Amsterdam, GGD Zaanstreek-Waterland, Haarlem Effect, BVJong, Rutgers en Qpido).}

Drie Inholland-onderzoekers zijn de afgelopen weken geïnterviewd door de landelijke media – publieke omroep, SBS6 en kranten – naar aanleiding van de rellen op verschillende plaatsen in Nederland en het nijpende tekort aan IC-personeel in de ziekenhuizen. We zijn er trots op hoe zij in deze moeilijke tijden ieder vanuit hun eigen expertise oplossingen durven aan te dragen. Kijk en luister deze items hier terug!

Femke Kaulingfreks, lector Jeugd & Samenleving, in het radioprogramma Eén Vandaag over rellende jongeren: “Als je iedereen met twijfels over het overheidsbeleid blijft wegzetten als idioot, worden de rellen niet minder.”

En Femke in Met het Oog op Morgen (NOS) over hetzelfde onderwerp: “Het zijn allemaal jongeren die zich niet gezien voelen, weinig vertrouwen in de overheid hebben en zich ook in de steek gelaten voelen.”

Sanne Cordfunke-Krebbekx, docent-onderzoeker bij Verpleegkunde, vertelt in Hart van Nederland (over het tekort aan IC-verpleegkundigen): “Wat ik veel om mij heen hoor, is dat verpleegkundigen ‘op’ zijn. De situatie wordt steeds erger.”

Marnix Eysink Smeets, lector Publiek Vertrouwen in Veiligheid, is in diverse media verschenen. Op de website van NOS Nieuws stelt hij dat de voedingsbodem voor rellen door corona is toegenomen. "De stress, frustratie, angst en onzekerheid in de hele samenleving is toegenomen. Dat vermindert het vermogen om je in anderen te verplaatsen. Het geeft kortere lontjes."

• In het radioprogramma BNR BREEKT: “Niet polarisatie tegengaan, maar verbinding in de samenleving verbeteren.”
• In Met het Oog op Morgen: “Naast de pandemie van het virus heerst er ook een pandemie van angst, onzekerheid, stress en frustratie.”
• Op de website van het NRC: “Er was woede over mogelijk 2G-beleid. Voetbalsupporters mogen sinds een week niet meer naar wedstrijden. En op vrijdag werd ook een algemeen vuurwerkverbod aangekondigd voor Oud-en-Nieuw. Dat ligt gevoelig in de wijken waar de mensen vandaan komen die de boel op z’n kop zetten.”
• In Het Parool: “Dit blijft een probleem zolang corona ons leven bepaalt.”
• Op de website van het Brabants Dagblad signaleert Marnix dat er tegenwoordig echte ‘fighters’ rondlopen bij dit soort rellen. "Het zijn jongens die alleen maar willen vechten. Snoeihard, nietsontziend. Dat zijn echt gasten uit een extreme hoek, die niet bang zijn voor de politie."

Hoe kunnen onze studenten bijdragen aan het versterken van sociale cohesie en de sociaaleconomische positie van bewoners in een ontwikkelbuurt? In samenwerking met het lectoraat Jeugd en Samenleving en onder meer Stadsdeel Noord van de gemeente Amsterdam en partners uit het sociale werkveld, is de opleiding Social Work van Inholland Amsterdam gestart met een leergemeenschap in de Waterlandpleinbuurt in Amsterdam-Noord. De deelnemende studenten trapten de pilot af, samen met de bewoners en alle samenwerkende partners.

Hogeschool Inholland wil met deze pilot – die in totaal anderhalf jaar duurt – een duurzame verbinding realiseren tussen het stadsdeel, sociale partners en bewoners. Docent-expert Şenay Cemek coördineert het project: “Op dit moment is een klas van ongeveer zeventien tweedejaarsstudenten Social Work in deze wijk actief bezig met het stimuleren van participatie van bewoners”, vertelt ze.

Co-creatie
Het volgende semester komt er een tweede groep. Vanaf dan gaan ook Pedagogiekstudenten meedoen. Later is het de bedoeling om meer opleidingen te betrekken, zoals Food Commerce and Technology en Verpleegkunde. “We doen dit echt in co-creatie met de bewoners zelf en alle partners waar we mee samenwerken: het werkveld, het stadsdeel en ook woningstichting Rochdale, die gratis een ontmoetingsruimte in de wijk voor ons beschikbaar heeft gesteld. Wij zitten daar één dag in de week, op donderdagen”, zegt Senay.

In de Waterlandpleinbuurt is sprake van sociale problematiek, zoals armoede, laaggeletterdheid gezondheidsproblematiek (bijvoorbeeld obesitas) en kansenongelijkheid. Daarnaast zijn er minder sociale informele netwerken dan op andere plekken in de stad. Veel bewoners komen in aanmerking voor ondersteuning op het gebied van zorg en welzijn, maar niet iedereen maakt daar gebruik van. Dit kan komen door onwetendheid, wantrouwen, of door concentratie van dergelijke voorzieningen op het Waterlandplein, terwijl er behoefte is aan laagdrempelige ontmoetingsplekken meer verspreid over de wijk.

Ontmoetingsactiviteiten
Zelfredzaamheid en zorg dragen voor elkaar zijn belangrijke thema’s in deze pilot. De studenten hebben de opdracht gekregen om in contact te treden met de bewoners en hun informele netwerken te versterken. Vervolgens verbinden ze die netwerken met formele partners in het sociaal domein, zoals de buurtteams en partners van Samen Noord. Daarbij kijken ze vooral naar gedeelde behoeftes, vragen en talenten van bewoners die door de studenten worden uitgenodigd om langs te komen in de ontmoetingsruimte en daar hun wensen kenbaar te maken. De studenten en bewoners organiseren ook gezamenlijk ontmoetingsactiviteiten.

“Studenten gaan hier sámen met bewoners aan de slag”, zegt Esther Lagendijk, stadsdeelbestuurder, tijdens de kick-off van de pilot. “In verbinding met elkaar bouw je onze stad.” Onder Esthers portefeuille Sociaal Domein vallen ook buurtkamers: ontmoetingsplekken in de wijk. “De Waterlandpleinbuurt is een van onze ontwikkelbuurten waar we extra aandacht aan geven en investeringen doen. Vooral sociale investeringen in de openbare ruimte. Zo onderzoeken we of er een jongerencentrum kan terugkomen in deze buurt, knappen we de hoven op en hebben we hier tegenover een groenstrook met twee mooie nieuwe speeltuinen aangelegd.” Sociale cohesie vindt het dagelijks bestuur Noord erg belangrijk: dat buurtbewoners een beetje op elkaar letten in positieve zin en elkaar helpen. “Daarom willen we meer ontmoetingsplekken creëren in de buurt.”

Een brug slaan
Merel Werner, programmacoördinator Sociaal bij het stadsdeel, vult haar aan: “Het is van belang om het vertrouwen van de bewoners te winnen en een brug te slaan. Wanneer er sterke informele netwerken zijn, kunnen er makkelijker linken ontstaan met het formele aanbod, zoals armoedevoorzieningen. We zijn heel blij met Rochdale, die nu een buurtkamer beschikbaar heeft gesteld. Daarnaast werken we samen met welzijnsorganisatie Civic Amsterdam, die de studenten begeleidt.”

Bij de kick-off vertelt Jeroen de Wit, clustermanager van de opleidingen Social Work en Pedagogiek, dat hbo-instellingen steeds meer de verbinding met het werkveld en de regio zoeken. “In living labs of leerwerkplaatsen komen onderwijs, onderzoek en praktijk samen. Niet alleen de student heeft veel aan deze praktijkgerichte kennismaking met authentieke beroepssituaties, maar juist ook de samenwerkingspartners in de regio profiteren hiervan.” Voor de zorg- en welzijnsopleidingen bij Inholland staat het thema Preventie hoog in het vaandel. “Wij zijn ervan overtuigd dat we op het vlak van preventie van kansenongelijkheid en armoede van grote maatschappelijke meerwaarde kunnen zijn voor Amsterdam.”

Je leert veel van elkaar
Studente Delane Blokker verheugt zich erg op dit project, dat voor haar en haar klasgenoten een mooie kans is om praktijkervaring op te doen. “We hopen dat mensen via ons met elkaar in contact komen, dat wij ze elkaar laten versterken, ook als wij vertrokken zijn. Wij blijven nu één periode en kijken gelijk hoe er daarna een vervolg aan kan worden gegeven. Aan het eind van deze periode schrijven we een verslag over onze ervaringen.” Ze vindt het heel bijzonder dat ze nu met haar hele klas samen dit wijkproject kan doen. “Onze docent-expert Şenay Cemek werkte hier al; zij heeft ons allemaal meegenomen zodat wij dit klassikaal konden doen in plaats van individueel. Het grote voordeel hiervan is dat je veel van elkaar leert!”

Lector Femke Kaulingfreks (jeugd en Samenleving) was dinsdag 2 november te gast tijdens Lunch met de lector, de vijfde editie van een serie georganiseerd door NewScientist in samenwerking met Regieorgaan SIA. De uitzending is voor iedereen terug te kijken via deze link.

Femke Kaulingfreks is sinds maart 2018 lector Jeugd en Samenleving bij het Domein Gezondheid, Sport en Welzijn van Hogeschool Inholland. Zij houdt zich in haar onderzoekslijn bezig met complexe en actuele maatschappelijke vraagstukken rondom opgroeien en opvoeden.

In haar onderzoek staat empowerment van jongeren in een kwetsbare positie centraal. De focus ligt daarbij op jeugdempowerment in de wijk, veerkrachtig opgroeien en veranderend vakmanschap van jeugdprofessionals. Daarnaast wordt bekeken hoe informele en professionele hulpverlening elkaar kunnen versterken. Dit resulteert in onderzoeksrapportages én hands-on adviezen voor jeugdprofessionals en methodiekontwikkeling voor de jeugdsector en het onderwijs.

De livestream en meer informatie over Lunch met de lector kun je vinden op NewScientist.nl

Wat als je jongerenwerker bent en jongeren wil ondersteunen, maar je ze niet meer tegenkomt doordat je noodgedwongen veel meer thuiswerkt en leeft? Wat als je zélf jongere bent en je hebt vragen… vragen over drugs, geld, seks… en de enige personen in je buurt zijn je ouders? Internet dan maar?

Op vrijdag 2 juli  organiseren onderzoekers Jeugd en Samenleving (Inholland) en Youthspot (Hogeschool van Amsterdam) een Instagram livestream.

Daarin krijg je een kijkje in de leefwereld van jongeren en jongerenwerkers. Hoe hebben zij de coronatijd ervaren en welke nieuwe initiatieven zijn er online én offline zijn ontstaan om jongeren te blijven opzoeken en ondersteunen? De stream wordt gehost door een jongere en vindt plaats vanuit Dock in jongerencentrum de Valk in Amsterdam Noord.

Zien we je daar?
De show is vrijdag 2 juli van 17:00 tot 18:00 uur live te volgen op Instagram (mét een Instagram account) en YouTube DOCK Noord.

In de nieuwe transdisciplinaire minor Samen werken aan de toekomstbestendige stad gaan studenten van verschillende Inholland-opleidingen vanaf 1 september 2021 aan de slag met real life-projecten rond duurzame stedelijke vraagstukken. Wat maakt deze minor zo uniek, wat kunnen studenten eruit halen en wat is de motivatie vanuit het onderwijs? Vanuit onze verschillende onderwijsdomeinen geven docenten en lectoren hun visie.

Steden zijn vaak negatief in het nieuws als ongezonde leefomgevingen waar armoede, afval, en eenzaamheid hoogtij vieren. Tegelijkertijd zijn steden juist broedplaatsen voor nieuwe ontwikkelingen, waar veel initiatieven worden ontwikkeld om sociale cohesie en klimaatbestendigheid te bevorderen. Dit leidt tot vraagstukken over zaken als energietransitie energietransitie, sociale cohesie, klimaatverandering en duurzame verdienmodellen voor de circulaire economie.

MAATSCHAPPELIJKE RELEVANTIE

Transdisciplinaire en duurzame vraagstukken
Genoemde vraagstukken raken aan opleidingen van de Inholland-domeinen Business, Finance & Law, Gezondheid, Sport en Welzijn, Agri, Food & Life Sciences en Techniek, Ontwerpen & Informatica. Die complexe vraagstukken houden zich niet aan de grenzen tussen een financiële, een technische en een sociale opleiding. Door aan concrete maatschappelijke vraagstukken te werken met onderzoekers van verschillende opleidingen, met overheden en burgers, zijn studenten in staat om iets te doen dat hen niet zou lukken wanneer ze alleen samenwerken binnen de eigen opleiding. Of het nu gaat om studenten Verpleegkunde, Bouwkunde, Business Studies of Landscape & Environment Management.

Vandaar dan ook dat de onderwijsdomeinen gemotiveerd zijn om mee te doen met deze minor. Bovendien biedt de minor nog meer kansen om de banden tussen onderwijs en onderzoek te versterken.

Collectieve leertrajecten zijn nodig voor een duurzame ontwikkeling
De duurzaamheidstransitie, een van de grootste uitdagingen van de 21^e eeuw, vraagt om nieuwe vormen van samenwerken, organiseren en besturen. Die vraag is ook relevant voor het onderwijs. “Hoe kunnen we op grotere schaal en sneller collectieve leertrajecten vormgeven voor duurzame ontwikkeling, waarin wordt deelgenomen door bedrijven, overheden en NGO's?” vat associate lector Han van Kleef (Innovatie & Ondernemen) de vraag samen die voor hem ten grondslag ligt aan de minor.

“Voor nieuwe vormen van samenwerken, organiseren en besturen zijn de inzet en creativiteit nodig van de mensen die in de wijk, stad en regio wonen en werken en van mensen die met stedelijke en regionale ontwikkeling bezig zijn”, zegt Patrick Huntjens, lector Sociale Innovaties in het Groene Domein bij het Domein Agri, Food & Life Sciences. “Daarbij is nieuwe samenwerking nodig tussen uiteenlopende partijen als waterschappen, gemeenten, bedrijven, coöperaties en burgers, maar ook samenwerking met wetenschappers vanuit verschillende disciplines.”

Gelijke kansen en inclusie
Transdisciplinaire samenwerking is ook noodzakelijk om uitdagingen rond gelijke kansen en inclusie aan te pakken. “We hebben verandering vanuit verschillende domeinen nodig om ervoor te zorgen dat de grote stad van de toekomst inclusief is en dat alle jongeren gelijke kansen krijgen op een goede ontwikkeling,” zegt lector Jeugd & Samenleving Femke Kaulingfreks van Domein Gezondheid, Sport & Welzijn. “Dan gaat het om goed onderwijs, brede opvoedondersteuning, armoedebestrijding en een gelijke toegang tot sociale en culturele voorzieningen. Ook is een toegankelijke infrastructuur nodig en een duurzame werkgelegenheid zonder flexcontracten. Samen met een veiligheidsgevoel voor iedereen en een gezonde en duurzame leefomgeving moet dit allemaal met elkaar samenhangen. Dit alles voor de jeugd om in een kansrijke stad te kunnen opgroeien.”

De financiële kant van het verhaal
Toekomstbestendig houdt óók in dat geldstromen op orde zijn, dat de regels toekomstbestendig zijn en dat organisaties en activiteiten van organisaties (profit en non-profit) toekomstbestendig zijn, zegt Marleen Bartelts-Schilt, docent van het opleidingscluster Finance en onderzoeker bij de Inholland-onderzoekslijn Finance & Accountancy. Han van Kleef, associate lector Innovatie & Ondernemen, voegt daaraan toe. “Het gaat om vraagstukken als hoe we erin slagen om de oriëntatie binnen productieketens te verbreden, zodat ook sociaal-maatschappelijke en ecologische vraagstukken een plaats vinden in strategieën en uitvoering.”

MINOR BRENGT ONDERWIJS EN ONDERZOEK DICHTER BIJ ELKAAR

Samenwerking leidt tot creatieve, krachtige oplossingen
Het geluid uit de domeinen is eenduidig: samenwerking tussen verschillende opleidingen leidt tot creatieve, krachtige oplossingen. Hetzelfde geldt voor nauwe samenwerking tussen onderzoek en onderwijs. De minor biedt hier een unieke kans, mede met het oog op de profilerende Inholland-thema’s duurzaam, gezond en creatief. Door kennis, onderzoeksmethoden en onderwijs vanuit elkaars disciplines te bekijken, kunnen domeinen van elkaar leren en elkaar versterken en samen nieuwe oplossingen bedenken voor vraagstukken die horen bij de toekomstbestendige stad. Dit geldt voor studenten, docenten, onderzoekers én lectoren.‘

'Dit zorgt voor een stroomversnelling in de kennisvalorisatie'
“Op dit moment is er nog een scheiding tussen de twee werelden van onderwijs en onderzoek,” zegt Nick Pruijn, docent natuur en landschap bij de opleiding Landscape & Environment Management. “Door deze minor hebben de lectoren toegang tot onderzoekscapaciteit in de vorm van multidisciplinaire studentgroepen, en hebben studenten en docenten toegang tot de kennis van deze onderzoekslijnen. Dit gaat voor een stroomversnelling zorgen in de kennisontsluiting en -valorisatie binnen de organisatie.”

Vanuit hun eigen perspectief zijn veel domeinen al bezig met de transitie naar een circulaire economie. De minor brengt de perspectieven samen en zorgen voor nieuwe. “Complexe vraagstukken vragen om een multidisciplinaire of zelfs transdisciplinaire benadering,” zegt Guido Walraven, lector Dynamiek van de Stad van het Domein GSW. “Daarbij leer ik van de invalshoeken en ideeën van mensen uit andere domeinen, en daarbij komen we samen verder dan ieder alleen. Uitwisselingen kunnen ertoe leiden dat je beter weet wat andere onderzoekslijnen doen en misschien ook sneller gaat samenwerken en elkaar kan versterken.”

WAT BETEKENT DIT VOOR STUDENTEN?

Dat klinkt allemaal heel mooi, maar wat betekent dat concreet voor studenten? Waarom zouden zij als aankomende Inholland-professional voor deze brede minor kiezen, in plaats van voor verdieping op hun eigen vakgebied? 

Onmisbare skills voor een transdisciplinair werkveld
Studenten gaan na hun studie, ongeacht of ze Communicatie, Accountancy, of Social Work gestudeerd hebben, als Inholland-professional samenwerken met mensen met een andere achtergrond. Die denken anders, werken anders en vinden andere dingen belangrijk. “Door intensief samen te werken kunnen complexe en weerbarstige problemen worden opgelost,” licht Guido Stompff, lector Design Thinking toe. “In deze minor werken studenten aan uitdagende stedelijke opgaven en leren ze hoe ze samen met studenten van hele andere opleidingen tot wereldverbeterende ideeën kunnen komen die ze nooit alleen hadden kunnen bedenken.” De minor leert studenten dus skills die onmisbaar zijn voor een carrière in een werkveld waarin transdisciplinaire samenwerking de norm is.

“De uitdagingen van de toekomstbestendige stad zijn domeinoverstijgend, dus moeten toekomstige professionals ook domeinoverstijgend over oplossingen leren nadenken,” zegt lector Femke Kaulingfreks (Jeugd en Samenleving). “Je krijgt een bredere kijk op vraagstukken en leert andere methodieken te gebruiken, uit je comfortzone te stappen en uitdagingen aan te gaan,” voegt Carin de Boer, docent bij de opleiding Verpleegkunde, toe. “Die uitdaging kan bijvoorbeeld zijn dat je op zoek gaat naar manieren om iedereen zich thuis te laten voelen in een achterstandswijk. Hoe zorg je voor leefbaarheid door verbinding te zoeken, veiligheid te bieden en gezamenlijke activiteiten te initiëren?” 

Tot slot leert het je ook iets over jezelf en welke rol je kan vervullen in een team. “Dat is ook weer goed te gebruiken als je straks de arbeidsmarkt op gaat,” legt Docent Bouwkunde Miriam Uitterhoeve uit. “En zorgt het voor een nieuw netwerk, leer je andere studenten, docenten en onderzoekers kennen!” 

Wat vraagt deze minor van jou? 
De minor Samen werken aan de toekomstbestendige stad vraagt een open mind en een goede dosis nieuwsgierigheid van je. Je leert nieuwe samenwerkingsmethodieken waar het toekomstige werkveld, met het oog op de grote maatschappelijke transities, om zit te springen.

Enthousiast geworden?
Studenten die volgend jaar het vierde of derde jaar volgen en met flexibele ruimte in hun curriculum hebben kunnen zich inschrijven via de Sway.

“Dit zat er een keer aan te komen”, zegt Marnix Eysink Smeets, lector publiek vertrouwen in veiligheid, over de rellen. “De covid-pandemie trok een psychologische pandemie van angst, onzekerheid en stress met zich mee.” #Nieuwsuur pic.twitter.com/iNi5KLfAMr

— Nieuwsuur (@Nieuwsuur) January 27, 2021

De aanpak van corona is tot dusver voornamelijk gericht geweest op de gezondheidscrisis, maar er is geen plan met wetenschappelijke inzichten voor de “tweede crisis”. Daardoor nemen langzamerhand de stress en de frustratie in de samenleving toe, en die zoeken uitwegen, aldus de onderzoeker. Met de avondklokrellen als voorlopig dieptepunt.

De schokkende gebeurtenissen moeten volgens Eysink Smeets tot een omslag leiden. “Ik hoop dat we met z’n allen wakker worden en dat we beseffen dat we deze crisis niet meer alleen vanuit een gezondheidsperspectief en bestuurlijk-juridisch perspectief bejegenen, maar ook vanuit een derde perspectief: een veiligheids-psychologisch perspectief.” Op basis van dat perspectief en de bijbehorende inzichten kunnen redelijk goed patronen worden ontwaard, waarop we ons vervolgens beter kunnen voorbereiden.

“Zo hadden we deze rellen kunnen zien aankomen. Wetenschappers op dit terrein kunnen ook helpen een perspectief voor de lange termijn te schetsen.” Als voorbeeld geeft Eysink Smeets de jaarwisseling. “Eerst werd ervoor gekozen om een vuurwerkverbod in te stellen. Toen mensen daarop rare dingen gingen doen schrokken we. Maar dat kon je zien aankomen. Waarom niet al eerder nadenken? Waarom geen alternatieve jaarwisseling organiseren om perspectief te bieden? Op een andere manier enorm veel vertier rond de jaarwisseling voor het hele land gaan organiseren, dat samenbindend, afleidend, en bemoedigend is?”

Nu het vaccinatieprogramma loopt, leidt dat tot gescheiden groepen in de samenleving, die ook weer allerlei verschillende dingen willen. Daarmee wordt de druk op de samenleving nog veel groter, aldus Eysink Smeets. Daarom adviseert hij het kabinet: “Trek nu je been bij, gebruik ook het veiligheids-psychologisch perspectief om goed te anticiperen. Geef langere doorkijken. Ik ben vurig pleitbezorger van de Covid-bevrijdingsdagen: een groot, meerdaags feest waarop heel Nederland viert dat de beperkingen omlaag gaan. Want als de beperkingen weggaan, weet je dat je ontlading gaat krijgen in het land. Die moet je van tevoren reguleren.”

'Het bestrijden van de coronacrisis leidt tot een andere crisis: die onder jongeren'
In de Volkskrant beschrijft onze lector Jeugd & Samenleving Femke Kaulingfreks hoe ze op dinsdagavond in Amsterdam-Osdorp zag hoe de buurtmoeders hun verantwoordelijkheid namen en onvermoeibaar iedereen aanspraken op straat, van een grote groep breedgeschouderde Ajax-supporters tot opgejaagde jochies op scooters.

“In nauwe samenspraak met elkaar en de politie konden jongerenwerkers, buurtvaders en -moeders, vrijwilligers van kerken en moskeeën na maandag in de meeste steden de schade beperkt houden. We kunnen trots zijn op dit brede netwerk van sociale controle en steun om jongeren heen, waarin niet alleen ouders, maar ook andere formele en informele gezagsdragers zich betrokken tonen bij hun welzijn.“

Nu is het nog zaak dat de crisis in de ontwikkeling van jongeren hoger op de politieke agenda te krijgen en hen perspectief te bieden, zegt Kaulingfreks. ‘Van Urk tot de Haagse Schilderswijk, de Hollandse jeugd verdient het om serieus genomen te worden.’

“Jongeren vervelen zich”, vertelt Femke in het radiofragment van 30 november. “Met oud en nieuw hebben ze behoefte aan een feestje maar het is de vraag of jongeren afkomen op een feest dat georganiseerd wordt door de gemeente. De gemeente zou aan de jongeren zelf moeten vragen waar ze behoefte aan hebben. En dan moeten kijken wat er wel kan in plaats van wat er niet kan.” In gesprek met presentator Rik van de Westelaken pleit Femke ervoor om genoeg keuze te bieden zodat de jongeren, als het ergens te druk is, nog een alternatief hebben om naartoe te gaan. “Belangrijk is dat ze zelf aangeven wat ze willen. Dat kan van alles zijn, zoals een filmprojectie op een pleintje of een bootcamp. Laat kleine groepjes iets organiseren, met en voor jongeren. Maar daarvoor moeten de gemeenten wel snel aan het werk.”

Lees hier het complete artikel op EenVandaag. Het radiofragment is hier te beluisteren (vanaf 0:34:30).

Het coronavirus is niet alleen een gezondheidsprobleem. Het virus wakkert ook bestaande tegenstellingen in de samenleving aan. Zo groeit de kloof tussen veel burgers en de overheid. Veel jongeren voelen zich niet serieus genomen door de overheid. “De overheid zou meer inzicht moeten zoeken in de ervaringen van groepen burgers en jongeren die zich niet vanzelfsprekend gerepresenteerd voelen door de overheid’, aldus Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving, vorige week in zowel het Nederlands Dagblad als Trouw.

Wanneer jongeren zich niet houden aan de coronaregels heeft dat vaak te maken met hun belevingswereld. De late pubers en studenten zijn op weg naar volwassenheid. In die levensfase zijn ze op zoek naar hun identiteit, hun plek in de samenleving en naar wat hen ideologisch drijft. Bij die fase hoort ook om te experimenten en grenzen op te zoeken. “Bij jongeren die problemen ervaren is er behoefte aan mensen die ze serieus nemen en naast hen gaan staan. Het is de kunst balans te vinden tussen jongeren aanspreken op hun gedrag en jongeren ruimte bieden voor experimenten. Daar gaat het mis in deze coronatijd”, vertelt Femke in het Nederlands Dagblad.

In het interview haalt Femke het voorbeeld aan van Diederik Gommers en Famke Louise. De actie van de influencer had ook te maken met wantrouwen jegens een overheid die te weinig oog heeft voor de sociale en economische gevolgen van de coronacrisis op jongeren. “Dat ze bij Jinek zat vond ik moedig, want iedereen viel over haar heen. Gommers nam haar wel serieus en ging het gesprek met haar aan. Na de uitzending bleef hij contact met haar houden. Want hij erkende dat een top-down benadering bij hem thuis ook niet werkt. Dat is een wijze pedagogische les. Wat wel werkt is interesse tonen in deze jongeren en ze serieus nemen. Vervolgens kun je best grenzen aangeven. Famke Louise nam dat ook van hem aan en veranderde van mening.”

Lees hier het hele interview met Femke Kaulingfreks in het Nederlands Dagblad (let op, het artikel bevindt zich achter een paywall).

Luisteren naar dissonante stemmen
Ook in Trouw (23 oktober: Laat die Haagse politici eens naar Poelenburg gaan) zet Femke politici aan om naar jongeren te luisteren. “We beoordelen jongeren vaak als volwassenen, en aan die norm voldoen ze dan niet. Laten we hen liever zien zoals ze zijn: ze experimenteren, zoeken de grens op. En naar ze luisteren, dus ook naar de grove teksten in raps over onrecht. Door naar jongeren te luisteren, ook naar de dissonante stemmen, hoor je dat ze helemaal niet van die ongeleide projectielen zijn, maar dat ze gehoord willen worden. Dat ook hun ervaringen tellen.”

Met twee maten meten
Corina Duijndam, onderzoeker bij Jeugd & Samenleving, was deze week te horen op radio 1, bij het programma ‘Met het oog op morgen’ (het interview met Corina begint halverwege het geluidsfragment). Daar vertelt ze over hoe jonge moslims in Frankrijk reageren op de dood van de docent Paty. Corina werkte tot 2016 in de banlieus en houdt nog regelmatig alle blogs bij. "Die blogs vertolken eigenlijk een beetje de meningen van die jongeren. Eigenlijk doet het mij veel denken aan wat ik hoorde na de aanslagen op Charlie Hebdo. Enerzijds keuren zij wat er is gebeurd af, maar anderzijds hebben zij het gevoel dat zij tussen twee vuren zitten. Ze zijn het absoluut niet eens met de radicale moslims, maar zij zien ook een Franse regering die stelselmatig hun profeet beledigt. Nu zelfs met het tonen van cartoons op overheidsgebouwen."

Dat is iets waar jongeren toen ook al over vielen. Volgens Corina is er niemand van de jongeren die de humor inziet van de actie. "Het doet hen wel pijn. Zij voelen zich daarin wel alleen staan. Het tonen van die cartoons lijkt ook eerder iets te zijn dat al langer leeft bij jongeren. Zij hebben daardoor het gevoel dat zij als Franse burger niet tellen en dat er met twee maten wordt gemeten. "

De roep om een harde aanpak van rellende jongeren, zoals premier Rutte deze zomer deed, is kortzichtig en werkt niet. Dit betoogt Femke Kaulingfreks, Inholland-lector Jeugd en Samenleving, op socialevraagstukken.nl. “We moeten ons niet laten verleiden tot het gemakzuchtig wegzetten van relschoppers als vreemde ‘losgeslagen idioten’, maar ons serieus verhouden tot hun belevingswereld en sociale context.”

Kaulingfreks schrijft haar betoog naar aanleiding van afgelopen zomer waarin jongeren in Den Haag na maanden van gedwongen thuis zitten en dagen van tropische temperaturen de brandkranen openzetten. Dit leidde uiteindelijk tot relletjes waarbij de politie met stenen en vuurwerk werd bekogeld. De volgende dagen sloeg de onrust over naar Utrecht.

Naar aanleiding van de rellen sprak premier Rutte van ‘compleet zinloos, onnacceptabel gedrag’ van ‘losgeslagen tuig waarvan de ouders niet ingrijpen’. Geert Wilders vroeg zich op zijn beurt af waarom het leger niet werd ingezet. Volgens Kaulingfreks is er een grote kans dat een harde aanpak averechts werkt en dat sociale tegenstellingen versterkt worden. "Het is zaak om ons niet te laten verleiden tot het gemakzuchtig wegzetten van relschoppers als vreemde, ‘losgeslagen idioten’, maar ons serieus te verhouden tot hun belevingswereld en sociale context. Die sociale context maakt onderdeel uit van onze samenleving en is ons dus minder ‘vreemd’ dan we wellicht zouden willen toegeven.”

Wat kun je doen als sociale professional om rellen te voorkomen?
Veel belangrijker is het juist om rellen vroegtijdig te signaleren en ongeregeldheden te voorkomen. Dit kan door moeite te doen om aansluiting te vinden bij de belevingswereld van jongeren, door in gesprek met ze te gaan. Een pro-actieve en betrokken houding helpt om jongeren bij te sturen als dat nodig is. "Het werkt als er op straat voetbalcoaches, ambulante jongerenwerkers én wijkagenten zichtbaar aanwezig zijn die jongeren op een positief-constructieve manier en vanuit een persoonlijke relatie kunnen aanspreken op hun gedrag. Ook is het belangrijk om juist nu in te zetten op duurzame activiteitenprogramma’s, talentontwikkeling en het creëren van kansen op het gebied van werk en opleiding."

Lees het hele betoog op socialevraagstukken.nl

In hoeverre bezitten studenten en docenten de competentie 'kunnen omgaan met diversiteit' en wat is er nodig is om deze verder te ontwikkelen? Immers, om de kracht van diversiteit ten volste te benutten is het van belang om in eerste instantie te weten hoe je met diversiteit omgaat. Waar sommige docenten en studenten deze competentie al bezitten, moet deze bij anderen nog verder worden ontwikkeld.

Docenten en studenten, maar ook professionals in het werkveld, geven aan dat ze voorstander zijn van leren in en van de praktijk. Dat geldt zeker ook als het gaat over het leren omgaan met diversiteit. De grote uitdaging is echter hoe een hbo-instelling dat organiseert. Door bijvoorbeeld verschillende stagemomenten in te bouwen tijdens de opleiding of studenten in wisselende groepssamenstellingen samen te laten werken leren zij bijvoorbeeld om in verschillende contexten te functioneren.

Hoe kan het wel?
Volgens de onderzoekers zijn kleinschalig onderwijs met ruimte voor persoonlijk contact, onbevooroordeeld naar elkaar luisteren, het delen van levensverhalen of het bieden van betekenisvolle ontmoetingen of activiteiten voorbeelden van hoe studenten diversiteit beter kunnen begrijpen en benutten. De zes aanbevelingen uit het onderzoek helpen om diversiteit in een onderwijscontext beter te benutten.

• Werk met een brede definitie van diversiteit, die verder gaat dan alleen sociaal-culturele of etnische aspecten, maar ook betrekking heeft op alle andere kenmerken waarop mensen kunnen verschillen. 
• Werk met een gedifferentieerde strategie waarbij de verschillende niveaus - samenleving, opleiding en individuele docent en student - met elkaar worden verweven. 
• Zorg dat de organisatie rond diversiteit op de opleiding goed is ingericht en docenten adequaat worden gefaciliteerd, bijvoorbeeld door op diversiteit gerichte scholing en er ruimte in teamoverleg om over de uitdagingen van een diverse context met elkaar te kunnen praten.
• Betrek studenten bij het organiseren van activiteiten rond diversiteit, dat vinden ze meestal leuk en daar leren ze van.
• Zorg voor een leeromgeving waarin ruimte is om te leren omgaan met diversiteit, waar ruimte is voor het delen van verhalen, waar ‘anders zijn’ niet als raar wordt gezien maar als iets dat mag. 
• Benut het werkveld als partner bij het leren omgaan met diversiteit, bijvoorbeeld via gastcolleges, werkbezoeken en gezamenlijke projecten.

Concrete handvatten en werkvormen
De betrokken docent-onderzoekers hebben voor docenten en hun teams een handreiking gemaakt met hele concrete suggesties die direct bruikbaar zijn in de praktijk. Zij kunnen hier inspiratie en voorbeelden uithalen. Ook voor studenten staan er bruikbare tips in over het werken in groepjes en kunnen omgaan met verschillen. 

Het spreekt voor zich, of het zou vanzelfsprekend moeten zijn, dat de onderwijsinstellingen een scherp oog hebben voor uitsluiting op grond van welke onderscheid dan ook. Om de kracht van diversiteit te benutten is het van belang om te weten hoe je met diversiteit om kunt gaan. Willen hogescholen serieus en structureel werk maken van hun streven naar diversiteit, dan zullen ze de competentie 'kunnen omgaan met diversiteit' als leerdoel in het curriculum op moeten nemen, adviseren de onderzoekers.

Guido Walraven is lector Dynamiek van de Stad, Machteld de Jong is lector Diversiteitvraagstukken, Femke Kaulingfreks is lector Jeugd en Samenleving, Joke Hermes is lector Media, Cultuur en Burgerschap bij de onderzoeksgroep Creative Business, Jeroen Onstenk was lector Pedagogisch en Didactisch Handelen; Judith Logger, Mai Groenevelt, Frake Schermer en Ympkje Albeda zijn docent-onderzoeker bij een van de genoemde lectoren.

Je mag creatief zijn in woord en beeld; maak bijvoorbeeld een tekening,  vlog, een gedicht, een raptekst of een foto. Kijk of je in je bijdrage antwoord kunt geven op een aantal vragen. Vermeld ook je leeftijd en de gemeente waar je woont. En maak je geen zorgen, alles wat je deelt blijft anoniem. Bekijk hieronder een voorbeeld van onze lector Femke Kaulingfreks.

De verhalen gebruiken onderzoekers van onze onderzoekslijn Jeugd en Samenleving  om in kaart te brengen hoe het gaat met jongeren tussen de 16 en 25 jaar tijdens de coronacrisis. We delen de uitkomsten van het onderzoek en ons advies met scholen, gemeenten en organisaties die jongeren ondersteunen.

Jouw verhaal helpt ons bij het onderzoek. Doe je mee?

Inholland wil inzetten op de kracht van diversiteit. Dat is actueel en urgent, maar weten we wel voldoende over hóe we dat als hogeschool kunnen doen? Bijvoorbeeld: Hoe kunnen we studenten zo leren omgaan met diversiteit dat zij toegerust worden om diversiteit (in al zijn vormen) als kracht in te zetten tijdens hun opleiding en stage, en later in hun loopbaan? En: Welke kwaliteiten hebben docenten daarvoor nodig en welke eisen stelt dat aan de leeromgeving (binnen de hogeschool en op stageplekken)?

Lectoren en onderzoekers vanuit vijf verschillende domeinen van Hogeschool Inholland hebben samengewerkt om antwoord te geven op dergelijke vragen. Zij zijn verbonden aan Dynamiek van de Stad, Jeugd en Samenleving, Diversiteitsvraagstukken, Media, Cultuur en Burgerschap en Pedagogisch-didactisch Handelen. Het onderzoek richtte zich op studenten en docenten van Hogeschool Inholland en op professionals in de beroepenvelden die stageplekken aanbieden aan de studenten van verschillende opleidingen.

Het onderzoek is uitgevoerd in Amsterdam, Diemen en Rotterdam, bij vier verschillende opleidingen: Social Work, Pedagogiek, Business Studies en Communicatie. Deze en ook andere opleidingen kunnen met de resultaten en aanbevelingen aan de slag.

Het rapport is nu beschikbaar. Binnenkort komt er ook een factsheet en wordt het rapport besproken in de Community of Practice Diversiteit van Hogeschool Inholland.

Uit het rapport, dat over de scheidslijn gaat tussen jongeren met meer en minder kansen, blijkt dat de weg van jongeren naar een zelfstandig bestaan steeds moeizamer wordt. Mijlpalen als zelfstandig wonen, een opleiding afronden, een gezin beginnen en fulltime werken bereiken ze steeds later. Bovendien gaat het opbouwen van een zelfstandig bestaan gepaard met onzekerheden en toenemende mentale druk. Jongeren hebben vaker last van psychische klachten en ervaren problemen op financieel gebied. Ook waarschuwt de SER dat de kansenongelijkheid onder jongeren toeneemt. Wie van huis uit een minder stabiele financiële en sociale basis heeft loopt eerder vast op weg naar een zelfstandig volwassen leven.

Zelfredzaamheid zonder vangnet
“Vanaf hun achttiende worden jongeren geacht zelfredzaam te zijn en zelf ondersteuning te regelen bij psychische problematiek, het vinden van een huis of een baan. Jongeren die niet kunnen of willen terugvallen op hun familie voelen zich in deze fase vaak in de steek gelaten”, aldus lector Femke Kaulingfreks. De auteurs pleiten dan ook voor een doorlopend en geïntegreerd ondersteuningsaanbod dat goed aansluit bij de behoeften van genoemde jongeren.

Huidige maatregelen onvoldoende
Hoewel de onderzoekers zien dat die noodzaak breed gedeeld wordt, blijven maatregelen – hoe goed bedoeld ook - om de situatie te verbeteren vaak hangen in wet- en regelgeving en de inrichting van de hulpverleningsstructuur. Volgens de onderzoekers is dit niet voldoende, omdat er nog te weinig aandacht is voor de manier waarop jongeren zelf benaderd willen worden.

Zo blijkt uit het onderzoek ‘Op weg naar volwassenheid’ van de onderzoekers dat de kracht van professionele hulp en ondersteuning vooral ligt in de relatie die jongeren opbouwen met een professional. Iemand bovendien die oprechte interesse toont en betrokken is, beschikbaar met een positieve manier van coachen.

‘Benader jongeren als mens, niet als ‘geval’'
"Jongeren willen dat er zonder oordeel naar hen geluisterd wordt, dat ze als mens en niet als ‘geval’ aangesproken worden, en dat er aandacht is voor alle dimensies van hun persoonlijke ontwikkeling, niet alleen voor hun problemen. Jongeren zoeken professionals die hen de ruimte bieden om zelf dingen te doen.”

Helaas hebben jeugdzorgwerkers door bezuinigingen steeds minder werktijd beschikbaar voor het opbouwen van een duurzame band met cliënten. Met het verschijnen van het SER-rapport hopen de auteurs dat de politiek op zoek gaat naar een manier om de juiste randvoorwaarden te scheppen die dat wel mogelijk mogelijk maken.

Lees de blog op sociaalweb.nl

Met zijn 31 jaar heeft Tim Hofman een behoorlijke staat van dienst. Als presentator (Spuiten en slikken, Je zal het maar hebben, TRIPPERS), internetspecialist (DWDD), documentairemaker (Terug naar je eige land) en BN’er (Wie is de mol?, Ranking the stars). Naast zijn tv-werk schrijft hij columns (Nieuwe Revu) en zelfs een dichtbundel, maakt hij muziek en is hij te horen op de radio. Hij komt op voor onrecht, schuwt het niet om hiervoor de barricades op en zelfs over het randje te gaan en krijgt op zijn eigen, unieke en directe manier van werken dingen voor elkaar.

Over Femke Kaulingfreks
Femke Kaulingfreks is politiek filosoof, antropoloog en pedagoog. Ze bekijkt in haar werk specifiek hoe jongeren met een diverse achtergrond in een grootstedelijke context goed en gelijkwaardig op kunnen groeien. Femke bijt zich daarbij graag vast in complexe thema’s zoals de aanpak van deviant gedrag, polarisatie en radicalisering. Ze is gespecialiseerd in kwalitatief onderzoek waarbinnen de eigen belevingswereld van jongeren centraal staat.

Zet deze twee giganten tegenover of naast elkaar op het podium, en je bent gegarandeerd van een stevige, oprechte en interessante discussie over hoe je onrecht aan de kaak stelt en mensen in beweging krijgt.

Over het Betweter Festival
Tegendraads, geestverruimend en eigenwijs. Zo typeren de organisatoren de vierde editie van het Betweter Festival. Welke denkpatronen kunnen we beter doorbreken? Wat moet ervoor in de plaats komen? En hoe komt het eigenlijk dat we zo graag vasthouden aan het bekende? Tijdens het Betweter Festival onderzoeken wetenschappers en artiesten hoe het anders kan. Het festival is voor iedereen die wil weten hoe de wereld werkt, nieuwe ervaringen niet schuwt en zich graag verwondert.

Wil je erbij zijn? Check de website voor meer informatie en tickets.

Ruim 30% van de Inholland-studenten heeft een migratieachtergrond. Ook is een groot deel van de Inholland-studenten eerste generatie student hoger onderwijs in de eigen familie. Het landelijke beeld dat eerste generatie studenten en studenten met een (bepaalde) migratieachtergrond vaker uitvallen, geldt ook voor Inholland. Tegen die achtergronden wil de hogeschool het Students4Students-programma inzetten om tot verbeteringen te komen en de kansengelijkheid van studenten met een diverse achtergrond te vergroten.

Storytelling
Kern van de aanpak vormen mentoring, storytelling en een veerkrachtperspectief. In speciale leergemeenschappen op drie Inholland-locaties leren studenten waarom het vertellen van verhalen zo krachtig is, hoe het delen van levensverhalen kan bijdragen aan het thuisgevoel van studenten bij de opleiding en hoe studenten hun eigen hulpbronnen kunnen ontdekken die hen kunnen ondersteunen in het vinden van hun weg aan de hogeschool. Het gaat om eerstejaarsstudenten van de opleidingen Social Work Noord en Zuid en Creative Business. Zo wordt storytelling als werkvorm ingezet voor binding, kansengelijkheid en studiesucces en dragen de lectoren positief bij aan het profilerende Inholland-thema diversiteit. Docent-onderzoekers van verschillende opleidingen en studenten van de Pabo’s zullen als student-onderzoekers optreden in het monitoren van het programma.

ECHO
Bij S4S-projecten werken studenten nauw samen met universiteiten of hogescholen om de toegankelijkheid en kansengelijkheid voor alle studenten te vergroten en het hoger onderwijs inclusiever te maken. Deze campagne wordt uitgevoerd door ECHO, expertisecentrum diversiteitsbeleid in opdracht van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.

Wie ben ik? Iedereen maakt bij het beantwoorden van die vraag een selectie. Afhankelijk van het moment, de omstandigheden, de persoon die het vraagt. “Er is moed voor nodig om je eigen verhaal te vertellen, en je niet te laten leiden door de verwachtingen van anderen”, vertelt Femke Kaulingfreks, lector Jeugd & Samenleving, tijdens het uitspreken van haar lectorale rede op 21 mei in de Melkweg in Amsterdam. “Ik zie het als mijn missie om de verhalen van jongeren die opgroeien in een meerstemmige gemeenschap naar voren te brengen, en te onderzoeken welke lessen we daaruit kunnen leren.”

Persoonlijke verhalen vormen de rode draad voor Femke Kaulingfreks. Zowel in toekomstig onderzoek als tijdens het uitspreken van haar lectorale rede. Ze vertelt over de armband van haar moeder die ze in Brussel verloor, haar Chileense vader en haar latino roots die ze pas op latere leeftijd (h)erkende en aan haar persoonlijke verhaal toevoegde. Maar ook studenten die meededen aan het pilotproject Word in Progress delen hun verhaal. Persoonlijk, emotioneel, met trillende stem want het is de eerste keer dat ze hun verhaal aan publiek vertellen. Maar ze staan er, en dat vergt moed en kracht! Ze groeien dan ook zichtbaar als hen een daverend en warm applaus ten deel valt. “We hebben vaak vooral oor voor dominante verhalen. Hoe kan je worden wie je bent als je je verhaal niet kan of mag delen? Het maakt je kwetsbaar maar kwetsbaarheid is ook een kracht. Ik wil jeugdprofessionals uitnodigen om punten van herkenning te vinden in de verhalen van jongeren, en om zich ook zelf kwetsbaar op te stellen. Zo kom je dichter tot elkaar, leer je van elkaar en krijg je begrip voor elkaar”, aldus Femke die vol trots naar ‘haar’ studenten heeft geluisterd.

Empowerment
Kaulingfreks ziet het werken vanuit oprechte interesse voor de verhalen van jongeren als een manier om bij te dragen aan hun empowerment en emancipatie, zowel voor jeugdprofessionals als voor jeugdonderzoekers. “Durf je als professional te verdiepen in de belevingswereld van de jeugd. Waar lopen zij tegenaan? Hoe zien zij de wereld? Welke kansenongelijkheid nemen ze waar? Met andere woorden: wat is hun verhaal? Met het uitwisselen van verhalen kan je jeugdigen in de marge bereiken en samen op zoek gaan naar oplossingen, naar kansen.”

Velige omgeving
“Ik wil toekomstige jeugdprofessionals stimuleren om zich al tijdens hun studie bewust te worden van hun eigen verhaal, vanuit die kennis open te staan voor en verbinding te maken met de verhalen van de jeugd waar ze mee werken, en jongeren waar nodig te ondersteunen bij het claimen van hun verhaal.” Om het belang hiervan te illustreren en te laten zien hoe je kunt aansluiten bij de jeugd, is er voorafgaand aan haar lectorale rede de keuze uit drie workshops. Daarin gaan de deelnemers op zoek naar hun eigen verhaal: in woord (storytelling/spoken word), beeld (digital storytelling) of door te doen (participatief theater). “Heel indrukwekkend”, geeft een deelnemer aan de workshop storytelling aan. “Het idee dat je jouw persoonlijke verhaal gaat delen met wildvreemden? No way! Maar al snel ontstaat er een veilige omgeving, en is het juist heel fijn om jouw verhaal te vertellen.” Maame Hammond die de workshop Storytelling gaf, vult aan: “Als je ruimte geeft voor verhalen, dan komen ze. Zonder oordeel.”

Kwetsbaar opstellen
Voor Huug de Deugd, lid van het College van Bestuur van Inholland, overgaat tot de officiële handeling – het overhandigen van het traditionele beeldje – vindt in een huiskamersetting op het podium een inhoudelijke discussie plaats. Student Ivar vertelt wat hij heeft opgestoken van zijn deelname aan de pilot Word in Progress. “Ik heb geleerd mijn eigen verhaal te vertellen en te luisteren naar de verhalen van anderen. Soms gingen die over ongemakkelijke thema’s zoals racisme. Dat heeft mij aan het denken gezet. Ik kwam erachter dat ik wel zei dat iedereen gelijk is, maar dat ik daar – onbewust – zelf niet naar handelde.” Max, een andere deelnemer, voegt eraan toe: “Het was een voorrecht om deel te mogen nemen. En om te ervaren wat jouw verhaal écht voor je betekent als je het deelt, ook als toekomstig jeugdprofessional. Als je jezelf blootgeeft, vallen er muren weg, en kun je ook als professional de jeugd beter bereiken.”

Word in Progress
Word in Progress is een leergemeenschap van de lector Jeugd en Samenleving met studenten en docenten Social Work en Pedagogiek en werkt vanuit de gedachte dat een gezonde samenleving ook een inclusieve samenleving zou moeten zijn. De leergemeenschap is erop gericht om de skills van toekomstige professionals te versterken die ze nodig hebben om de empowerment van jongeren in een kwetsbare of gemarginaliseerde positie te ondersteunen. Voor Femke is dit een kans om, naast de andere onderzoeksprojecten die ze heeft lopen, het onderwijs vorm te geven al geeft ze toe dat ze het zowel tof als moeilijk vindt. “Ik ga niet vertellen hoe het moet maar het proces faciliteren. Leren is durven, dat is één van de uitgangspunten van Inholland. Met de kennis die ik opdoe in mijn onderzoeken wil ik onze huidige studenten helpen bruggenbouwers te worden, professionals van de toekomst. Ik voel me daarin gesteund door Inholland.”

Welke onderzoeker van Inholland die maatschappelijk relevant en praktijkgericht onderzoek heeft gedaan verdient volgens jou de Wij Inholland award in de categorie onderzoek? We zijn op zoek naar een Inholland-onderzoeker en onderzoeksteams die innovatief onderzoek hebben gedaan, aansluitend op de Inholland-thema’s gezond, duurzaam en creatief én daarmee een brug slaand naar het werkveld. De uitreiking vindt plaats tijdens de Dag van het Onderzoek, dinsdag 25 juni 2019 bij Inholland Den Haag. Je hebt tot 24 mei 2019 om je voordracht in te zenden.

Naast een eervolle vermelding krijgt de winnaar een award, volop publiciteit en een geldbedrag van 2.500 euro om te besteden aan individuele scholing en persoonlijke ontwikkeling. Hierbij kan gedacht worden aan een cursus, workshop, congres of werkbezoek gerelateerd aan de onderzoeksactiviteiten.

Welk onderzoek komt in aanmerking?
Voor de Wij Inholland award - Onderzoek 2019 komen alle onderzoeksprojecten in aanmerking die zijn uitgevoerd door een onderzoeker of onderzoeksteam in dienst van Inholland. Daarnaast hebben de projecten geresulteerd in een publicatie of ander tastbaar onderzoeksresultaat.

Winnaar 2018
Vorig jaar ging de award naar Petra Boersma (onderzoekslijn Gezondheid & Welzijn van Kwetsbare Ouderen) voor haar onderzoek naar de Veder Contact Methode om te communiceren met mensen met dementie.

Wat zijn de beoordelingscriteria?
De beoordelingscriteria zijn gebaseerd op het Inholland Onderwijskompas en het Brancheprotocol Kwaliteitszorg Onderzoek (BKO):

• Persoonlijk en dichtbij: het onderzoek is van belang voor het onderwijs en de beroepspraktijk, en de resultaten worden in het onderwijs en het werkveld gebruikt.
• Durf te leren: het onderzoek is gericht op innovatie en vernieuwing, zowel in aanpak als qua doorwerking.
• Diversiteit als kracht: het onderzoek heeft een discipline- en/of domeinoverstijgend karakter of is op andere wijze gericht op verbinding.
• We bekennen kleur: het onderzoek draagt bij aan de profilerende thema’s Duurzaam, Gezond en Creatief.
• Kwaliteit in interactie: het onderzoek heeft een grondige methodologische basis en is het resultaat van coproductie met andere partijen.
• Grensverleggend onderzoek: is dit jaar het thema van de Dag van het Onderzoek en daarmee een extra criterium. Waarom is juist dit onderzoek grensverleggend?  

Jury
De jury maakt uit alle inzendingen een eerste selectie op basis van de bovengenoemde criteria. Dit leidt tot een shortlist van drie onderzoeken die vervolgens nader beoordeeld worden door de jury. De samenstelling van de jury wordt later bekendgemaakt. 

Hoe draag je iemand voor?
Je kunt een eigen onderzoek inzenden, maar ook een ander voordragen. De inzending bevat in ieder geval onderstaande informatie:

• een motivatie per criterium waarom het onderzoek voor de Wij Inholland award - Onderzoek 2019 in aanmerking komt;
• een korte beschrijving van het onderzoeksproject;
• achtergrondinformatie over de onderzoeker (bijvoorbeeld curriculum vitae);
• een kopie van een publicatie/publiciteit over het onderzoeksresultaat.

Je kunt de inzending tot 24 mei 2019 per e-mail versturen naar Bart Muusse. de secretaris van de jury.