Wie in de muzieksector werkt, doet vaak waar zijn hart ligt. Maar die passie kent ook een keerzijde. Financiële onzekerheid, prestatiedruk en sociale media leggen een flinke druk op veel professionals. In het onderzoeksproject Heal the Healer van Hogeschool Inholland wordt die problematiek onderzocht en vertaald naar een onderwijsprogramma dat studenten weerbaarder moet maken.

“Er kwamen steeds meer signalen dat mensen in de muziekwereld worstelen met hun mentale gezondheid, maar onderzoek in Nederland ontbrak eigenlijk nog”, vertelt Maartje Houtzager, docent-onderzoeker bij het lectoraat Innovation in the Music Industry. Samen met lector Koos Zwaan en werkveldpartners onderzocht zij de mentale gezondheid van artiesten en de mensen achter de schermen. Het doel: meer bewustwording en praktische interventies voor studenten en professionals.

Mentale gezondheid is voor al die groepen een issue, benadrukt Maartje. “Dus niet alleen voor artiesten op het podium, maar ook voor programmeurs, eventmanagers, technici en alle andere professionals die een festival of concert mogelijk maken.” Daarmee is het onderzoek ook direct relevant voor studenten van het Conservatorium Haarlem, Creative Business en Leisure & Events Management, die regelmatig doorstromen naar de muziek- en evenementenwereld.

Meer dan alleen podiumstress
Uit interviews en enquêtes kwam een duidelijk beeld naar voren. Maar liefst 70 procent van de werkenden in de sector kampt met mentale gezondheidsproblemen, van angststoornissen tot burn-out en depressies. Vooral professionals tussen de 25 en 35 jaar hebben daar aanzienlijk vaker mee te maken dan gemiddeld in Nederland.

De oorzaken lopen uiteen. Maartje: “Denk aan economische onzekerheid, veel (alleen) reizen en een werkcultuur waarin stress bijna als normaal wordt gezien. Daar komen een ongezonde leefstijl en middelengebruik soms nog bovenop. Daarbij werken veel mensen als freelancer, waardoor begeleiding, pauzes of een vertrouwenspersoon lang niet altijd vanzelfsprekend zijn.” Studenten ervaren die druk vaak al, terwijl ze lessen combineren met optredens en bijbanen.

Binnen het onderzoek kreeg de invloed van sociale media veel aandacht. “Mensen moeten zichzelf voortdurend profileren. Daardoor vervagen de grenzen tussen werk en privé en gaan ze zich steeds met anderen vergelijken. Iedereen lijkt succesvol, terwijl achter dat perfecte plaatje meestal een heel ander verhaal schuilgaat.” Dat artiesten als Avicii en Armin van Buuren zich hierover uitspraken helpt, “maar er is nog altijd een wereld te winnen”, volgens Maartje.

De ratrace van sociale media
Health coach Veronique de Leon ziet die worsteling dagelijks terug. Na een carrière in de evenementenwereld richtte ze coachpraktijk SolSync op, van waaruit ze artiesten en professionals achter de schermen begeleidt. Met haar ‘The Reset Stage’ biedt ze op festivals als Dekmantel, Wildeburg en ADE werkenden backstage bovendien een plek om even op adem te komen.

“De gemeenschappelijke deler is dat iedereen veel te veel van zichzelf vraagt. Mensen blijven maar doorgaan. Ik zie crewleden die al weken productiedagen van twaalf tot veertien uur draaien en artiesten bij wie de druk van sociale media en hun carrière volledig door elkaar lopen.”

Het draait vooral om balans, vervolgt Veronique. “Sociale media zijn je visitekaartje, marketingtool en netwerk tegelijk. Je hebt ze nodig, maar ze trekken je ook een vicieuze cirkel in van scrollen, vergelijken en twijfelen. Veel mensen zijn bang dat ze worden vergeten als ze een week niets posten.” Haar advies? “Bewust omgaan met je online aanwezigheid, content vooruit plannen en dicht bij je eigen waarden blijven. Je hóeft niet mee in die ratrace.”

Onderzoek dat de klas in gaat
Op basis van het onderzoek ontwikkelde Maartje de toolbox ‘Sound X Mind – je mentale soundcheck’. Die bestaat uit drie thema’s: slim omgaan met sociale media, veerkracht en duurzame carrière. Met de korte lesmodules kunnen docenten kiezen welke onderdelen aansluiten bij hun opleiding en studentengroep.

Studenten krijgen daarnaast via een webpagina toegang tot betrouwbare informatie en hulpmiddelen. Die centrale plek is bewust opgezet, omdat bestaande initiatieven en best practices vaak lastig vindbaar waren.

Ook krijgt verwachtingsmanagement nadrukkelijk aandacht. “Veel studenten hebben een te rooskleurig beeld van een carrière in de muziek. Daarom laten we ze nadenken over vragen als: welke kant wil ik op en wat doe ik als het anders loopt dan gehoopt? Dat helpt om later veerkrachtiger in de sector te staan.”

De volgende stap: de praktijk bereiken
“Er komt gelukkig steeds meer aandacht voor mentale gezondheid en veiligheid”, merkt Veronique. “Wat ik zo sterk vind aan dit onderzoek, is dat het niet bij praten blijft. De uitkomsten zijn wetenschappelijk onderbouwd en vertaald naar concrete interventies. Daardoor worden ze hopelijk sneller serieus genomen.”

Zij ziet daarbij een positieve ontwikkeling bij de jongste generatie. “Vroeger was het vaak: niet lullen maar poetsen, tot het ongezonde aan toe. Terwijl ik denk dat we juist iets kunnen leren van jongeren die beter naar hun eigen lichaam luisteren. Laten we het aanmoedigen als iemand bewuste keuzes maakt en grenzen stelt.”

Voor Maartje is de toolbox pas het begin. De pilotversie wordt komend studiejaar verder ontwikkeld en geïntegreerd in het onderwijs. Daarna hoopt ze de opgedane kennis samen met coaches en andere werkveldpartners ook beschikbaar te maken voor professionals in de branche. “Mijn droom is dat deze kennis niet binnen de muren van Inholland blijft, maar uiteindelijk de hele muzieksector bereikt.”

Van benefietdiners, high-tea-events en bandjesavonden tot padeltoernooien en kunstexpo's: eerstejaarsstudenten van de opleiding Leisure & Events Management van Hogeschool Inholland sloten hun studiejaar af met een bijzonder praktijkproject. In kleine projectgroepen organiseerden zij volledig zelfstandig een evenement voor een zelfgekozen goed doel. Samen haalden de studenten 38.789,90 euro op voor maatschappelijke organisaties. 

Het project vormt de afsluiting van het eerste studiejaar. Waar studenten eerder dit collegejaar vooral kennismaakten met de theorie achter evenementen, krijgen zij in deze laatste module de volledige verantwoordelijkheid voor een eigen evenement. In groepen van gemiddeld vijf studenten regelen zij alles zelf: van opdrachtgever, locatie, budget en sponsoring tot marketing, uitvoering en evaluatie. 

 “Dit is het eerste project waarin studenten echt volledig worden losgelaten”, vertelt Tara Schoon, een docent van de opleiding. “Ze zoeken zelf een goed doel waarvoor zij een evenement willen organiseren, onderzoeken de markt, ontwikkelen een concept en zorgen ervoor dat het daadwerkelijk wordt uitgevoerd. In vijf lesweken zetten ze een belevenis neer waar een goed doel direct profijt van heeft.” 

Impact voor een goed doel
De studenten kiezen zelf een maatschappelijke organisatie of stichting waarmee zij samenwerken. Het doel is om zoveel mogelijk financiële of maatschappelijke waarde te creëren. De evenementen liepen sterk uiteen. Sommige groepen organiseerden een diner of quizavond waarvan de opbrengsten naar het goede doel gingen, terwijl andere teams zich juist richtten op bewustwording, vrijwilligerswerving of maatschappelijke betrokkenheid. Een van de gekozen goede doelen is de Bee Foundation, een stichting die zich inzet voor een ‘bij-vriendelijk’ Nederland. 

Een ‘zoemend feest’ voor de Bee Foundation
Met de projectgroep ‘Bee The Change’ organiseerden studenten een dance-event in de Amsterdamse Escape. LM-student Roos Hoffenaar: “Met dj’s verwelkomden we ruim 230 bezoekers en behaalden we meer dan 123.000 views op social media en via een eigen website, een meetup en flyeracties.” Ondanks het wisselen van locatie vlak voor het event, bleek de belangstelling booming. “Vlak voor het event steeg de ticketverkoop met 500 procent! Wees dus niet bang om bij te sturen.” 

Sonne Copijn van de Bee Foundation was onder de indruk. “Zo leuk en professioneel hoe de studenten het event organiseerden: het was een zoemend feest! En een enorme verrassing hoe ze onze stichting sponsoren met het gigantische bedrag van 2.675 euro. Dat had ik niet verwacht. Het helpt de Bee Foundation enorm. Ook is het belangrijk dat jongeren ervaren dat bijen onze bondgenoten zijn, dat ons leven direct verbonden is met het bestaan van bestuivers. Bijen zijn het zoemende hart van het leven. ” 

Roos Hoffenaar: “Deze periode gaf ons de ruimte om creatief én realistisch te werken, waardoor we als projectgroep verder kwamen dan we vooraf voor mogelijk hielden. Ik kijk terug op een periode vol plezier en bijbehorende stress, maar voornamelijk een tal van leerzame momenten; het laat zien dat je heel veel kunt bereiken als je er vanaf moment één volledig voor gaat.” 

Meer dan een evenement
Het project laat zien hoe onderwijs en maatschappelijke impact samenkomen. Studenten ervaren hoe het is om voor een echte opdrachtgever te werken, samen te werken met externe partijen en verantwoordelijkheid te dragen voor een evenement dat er daadwerkelijk toe doet. 

Met het bedrag aan opgehaalde donaties én talloze maatschappelijke initiatieven kijken de opleiding en de deelnemende organisaties terug op een succesvolle editie van het project. Voor de studenten vormt het bovendien een eerste kennismaking met de praktijk van het vakgebied waarvoor zij worden opgeleid. 

Dikke beats, volle zalen. Female representation lijkt terrein te winnen, maar achter de knoppen in de studio’s blijft het opvallend stil. Slechts een klein deel van de producers in Nederland is vrouw. Dat zie je terug in het onderwijs: in het eerste jaar van de Electronic Music-opleidingen van Conservatorium Haarlem zitten dit studiejaar alleen jongens. Hoe komt dat? En wat is er nodig om dit vak ook voor meisjes en vrouwen vanzelfsprekend te maken?

Tijd voor een gesprek hierover met Conchitta Bottse van rosetta., docent aan het Conservatorium en dj/producer Esther Roozendaal (Estroe), student en dj/producer Isis Cloudt en Koos Zwaan, lector Innovatie in de Muziekindustrie bij Inholland. Samen verkennen ze waar de drempels liggen en waar ruimte is voor duurzame verandering.

Andere taal
Esther, internationaal bekend als Estroe, ziet de scheefgroei scherper dan een paar jaar geleden. Ze stond op festivals als Lowlands en Awakenings en begeleidt nu studenten. “Bij een jurering ben ik meestal de enige vrouw. Dan merk je dat we andere woorden aan muziek geven: ik praat sneller over spanningsboog en gevoel, minder over welke frequentie precies aangepast moet worden.”

Isis, derdejaarsstudent Electronic Music en de enige vrouw in haar jaar, herkent dat. “Feedback is vaak technisch. Voor mij begint muziek met sfeer – de jongens kijken naar of die kick lekker doorkomt. Maar omdat ik de uitzondering was, dacht ik dat ik fout zat. Ondanks dat ik al jaren draaide en wedstrijden won.”

En dan is er de extra toets. “Dan zeiden collega-dj’s dat ik daar niet stond vanwege mijn talent, maar omdat ik borsten heb”, herinnert Esther zich. Isis ziet hetzelfde bij het publiek: “Gekruiste armen, sceptische blik. Laat eerst maar eens zien, meisje.”

Podium geven
Voor Conchitta van rosetta, platform voor vrouwelijke en gender non-conforming producers, begint het bij beeldvorming. “Google ‘sound engineer’ en je ziet een man achter een mengpaneel. Dat bepaalt wat mensen denken dat mogelijk is. Terwijl er geweldige vrouwen achter de mooiste producties zitten, maar je ziet ze minder.”

Als programmeur bij poppodium PAARD in Den Haag zag ze het zelf: 90 procent van de line-up was witte man, omdat iedereen programmeert vanuit z’n eigen referentiekader. Toen ze bewust artiesten uit andere community’s boekte, was de eerste show direct uitverkocht. “Talent is er volop, je moet ze alleen een podium geven.”

Volgens haar brengen vrouwen niet alleen een andere blik op muziek, maar ook op hoe je met elkaar omgaat. “Als bepaalde stemmen ontbreken, mis je belangrijke perspectieven en creativiteit.” Tegelijkertijd claimen vrouwen hun werk minder snel. ‘Geïnternaliseerde onzekerheid’, noemt ze dat. “Maar zichtbaarheid is juist nodig. Zonder vrouwen is het incompleet.”

Techniek
Is produceren ‘te technisch’? Esther lacht. “Als voormalig verpleegkundige weet ik dat technisch inzicht geen kwestie van geslacht is. Ga maar eens kijken op een IC-afdeling.” Toch herkent ze de twijfel. “Ik schafte ooit peperdure apparatuur aan om eerst thuis te oefenen.” Isis: “Wij denken soms te veel na. Willen eerst alles begrijpen.”

Volgens Conchitta speelt het wél mee. “Veel instrumenten en apparatuur zijn historisch ontworpen op mannenhanden. En ook software is lang vanuit een mannelijk perspectief ontwikkeld. Hoewel populaire DAW’s (Digital Audio Workstation) als Logic en Ableton nu met visuele interfaces en kleinere, gekleurde knoppen werken. Dat is toegankelijker dan zware hardware.”

Mentale gezondheid
De ongelijkheid raakt niet alleen zichtbaarheid, maar ook welzijn en veiligheid, aldus lector Koos Zwaan. “De muziekindustrie is prachtig, maar veeleisend. 70 tot 80 procent ervaart mentale klachten, van stress tot depressie.” Onderzoek van Erasmus Universiteit en BAM! Popauteurs, de beroepsvereniging voor muzikanten, laat bovendien zien dat bijna 40 procent van de vrouwen seksueel grensoverschrijdend gedrag meemaakt, tegenover 5,5 procent van de mannen. “Dat wijst op een structureel onveiligere werkomgeving.”

Met het project Heal the Healer ontwikkelt het Inholland-lectoraat interventies om studenten weerbaarder te maken en werkomstandigheden te verbeteren. Samen met studenten van het Conservatorium, Creative Business en Leisure & Events Management. Ook Esther is hierbij betrokken. “Mentale gezondheid bespreekbaar maken is essentieel voor duurzame loopbanen.”

Wat is er nodig?
“Als we écht op kwaliteit willen selecteren, moet iedereen de kans krijgen om mee te doen”, benadrukt Esther. “Dat vraagt om zichtbare rolmodellen en veilige leeromgevingen – ook bij Open Dagen. Want zie je niemand die op je lijkt, dan denk je al snel dat je ergens niet thuishoort.” Voor haarzelf betekent dat: minder bescheidenheid, meer profileren.

De industrie beweegt al. Festivals hanteren quota, labels en booking agencies starten initiatieven, er wordt bewuster geïnvesteerd. Conchitta: “Maar je hebt tijd, ruimte en veiligheid nodig om je te durven ontwikkelen. rosetta. biedt die via workshops, coaching en community.”

Isis is scherp: “Gelijke kansen, ja, in onderwijs en programmering. Maar zonder concessies aan kwaliteit. Ik wil niet geboekt worden omdat ik een vrouw ben, maar omdat ik goed ben.”

Wat betekent de stijgende zeespiegel voor een stad als Den Haag? En hoe benut je het potentieel van zeewier als grondstof van de toekomst? In het onderwijsprogramma COAST werken studenten Landscape and Environment Management van Hogeschool Inholland Delft aan urgente, echte vraagstukken rond de Nederlandse kust. Het leverde verrassende inzichten én waardevolle samenwerking op tussen onderwijs, overheid en ondernemers.

Den Haag als proeftuin voor toekomstdenken
Student Jorien van Gend en zijn projectgroep kregen van de gemeente Den Haag een open opdracht: onderzoek hoe Den Haag op de lange termijn leefbaar en veilig kan blijven bij een stijgende zeespiegel. “We moesten nadenken over hoe je het gebied anders kunt inrichten. Welke ruimtelijke keuzes kun je maken, nu al, om voorbereid te zijn op de toekomst?” vertelt Jorien.

De groep koos voor een natuur-inclusieve benadering: niet vechten tegen het water, maar meebewegen met natuurlijke systemen. Duinen werden onderdeel van de stad, water kreeg ruimte en kwetsbare plekken werden op creatieve wijze versterkt. “We liepen zelf door Scheveningen, spraken met bewoners en professionals, en merkten: hier speelt veel. Dat maakte het onderwerp tastbaar.” 

Jonge denkers, frisse ideeën
Marlies Augustijn, beleidsadviseur duurzame leefomgeving bij de gemeente Den Haag, begeleidde het project vanuit het beleidstraject Haagse verkenning zeespiegelstijging. “We wilden weten hoe jonge mensen, studenten, naar deze complexe opgave kijken. Ze benaderden de opdracht met veel nieuwsgierigheid en kwamen met verrassend goed onderbouwde ideeën. Een aantal van hun inzichten sluit aan bij scenario’s die wij als gemeente momenteel verkennen – dat gaf ons extra aanleiding om die denkrichtingen verder mee te nemen in onze analyse.”

“Voor ons is het belangrijk om jonge denkers te betrekken,” vervolgt Marlies. “Het levert inspiratie op voor ons eigen denkproces en helpt om verschillende perspectieven mee te nemen in de verkenning. Studenten kijken vaak vanuit een frisse invalshoek, en dat zet ons weer aan het denken.”

Zeewier als kansrijk gewas
Student Isabel werkte aan een totaal andere opdracht binnen COAST: het verkennen van de mogelijkheden van zeewier als duurzame grondstof. Haar groep onderzocht hoe je lokaal gekweekt zeewier kunt verwerken tot bruikbare producten – van bioplastic tot voedsel. “We zijn in gesprek gegaan met ondernemers, hebben excursies gedaan en gekeken naar de hele keten: van teelt tot toepassing,” zegt Isabel.

Hun voorstel: een zeewierknooppunt in de regio dat teelt, verwerking en afname aan elkaar koppelt. Zeewier groeit snel, heeft geen zoet water of landbouwgrond nodig, en neemt CO₂ op. “We zagen echt hoe groot de potentie is. Zeewier kan een rol spelen in klimaatadaptatie, voedselzekerheid én de circulaire economie,” vertelt Isabel. Ook de samenwerking met betrokken ondernemers was leerzaam. “Ze namen ons serieus, maar daagden ons ook uit om verder te denken. Dat maakt het echt anders dan een opdracht uit een boek,” zegt ze. 

Van idee naar impact
Voor beide studenten zat de kracht van COAST in de koppeling met de praktijk. Jorien: “Je leert hoe je je ideeën vertaalt naar de echte wereld. Niet alles is maakbaar – en daar moet je in je ontwerp rekening mee houden.” Isabel beaamt dat: “Juist doordat je werkt met echte opdrachtgevers en echte dilemma’s, voel je verantwoordelijkheid. Dat maakt het spannend én motiverend.”

Marlies Augustijn ziet het programma dan ook als een effectieve brug tussen het werkveld en onderwijs. “Het is inspirerend om te zien hoe studenten in korte tijd zoveel leren én bijdragen. Voor ons als gemeente is dit een manier om onconventionele inzichten op te halen én jong talent te enthousiasmeren voor de opgaven van morgen.”

Project COAST laat zien hoe breed en actueel het werkveld van Landscape and Environment Management is. Van klimaatadaptatie tot biogrondstoffen: studenten worden opgeleid tot professionals die niet alleen meedenken, maar ook dóen.

Gemeente Delft werkt aan een hitte-actieplan – urgent, want de stad wordt voller, heter en kwetsbaarder. Nieuwe bouwprojecten vragen nú al om slimme keuzes voor de leefbaarheid van straks. Zo raakt hittestress direct de gezondheid van bewoners en zet druk op de energievraag. In dat kader onderzochten studenten Landscape and Environment Management van Hogeschool Inholland Delft hoe je wijken klimaatbestendiger maakt.
 

"Het is geweldig dat de studenten dit onderzoek juist hier doen, in hun eigen stad", zegt Lisette Louwman, beleidsadviseur klimaatadaptatie bij de gemeente Delft. Ze gaf het startschot met een gastcollege waarin ze studenten opriep na te denken over de gevolgen van ruimtelijke keuzes op de lange termijn. “Als je nu iets snel aanlegt, maar niet klimaatadaptief, wentel je het probleem af op volgende generaties.”

De opdracht: onderzoek doen naar hittestress en wateroverlast in specifieke Delftse wijken, met oog voor kwetsbare bewoners, doorgaande fiets- en wandelroutes én haalbare maatregelen op korte en middellange termijn. “Studenten van Inholland duiken echt de diepte in. Dat zie ik ook bij onze stagiairs. Ze brengen energie, scherpe observaties en frisse ideeën mee. Dat inspireert ons als gemeente én het is mooi dat ze kennismaken met hoe wij werken en welke dilemma’s je in de praktijk tegenkomt.”

Elke wijk een eigen aanpak
Student Marle en zijn team onderzochten Afrikabuurt-Oost: een typisch naoorlogse wijk met een groene ring van parken en water, maar een versteende kern vol platte daken, donker asfalt en beton. “Daar blijft de hitte hangen”, legt Marle uit. “Waardoor het soms wel vijf tot tien graden warmer is.” Om de opgave goed in beeld te brengen analyseerden de studenten onder meer grondwater-, hitte- en schaduwkaarten met behulp van beschikbare online data.

Hun oplossingen? Witte verf op daken, schaduw-gevende bomen op strategische plekken, klimplanten in smalle steegjes, en het promoten van gevelgroen en zonwering door de gemeente. Ook het welbekende ‘tegeltje-wippen’ (het vervangen van stoeptegels door groen) werd voorgesteld als speelse, tastbare actie. “We hebben gekozen voor simpele ingrepen met grote impact - maatregelen die nu al haalbaar zijn en effect hebben in de komende tien tot twintig jaar”, aldus Marle.

Van studenten naar stadmakers
Wat de gemeente vooral opvalt, is hoe betrokken de studenten zijn. Lisette: “Ze denken na over realistische oplossingen, maar stellen ook de grotere vragen: hoe betrek je bewoners, hoe maak je ruimte voor groen, hoe houd je wijken leefbaar voor iedereen?”

De samenwerking met Inholland past volgens haar bij het DNA van Delft als kennisstad. “Campus Delft is in feite één grote kennishub. Hogescholen en de TU werken hier samen aan de stad van morgen. Door studenten te betrekken bij echte opgaven, verklein je de afstand tussen gemeente en onderwijs – en geef je jonge professionals een waardevol inkijkje in de praktijk van beleid maken.”

Ze vervolgt: “We maken tenslotte beleid voor toekomstige generaties. Dan heb je óók de verantwoordelijkheid om de generatie van nu daarin mee te nemen. In dit soort projecten kunnen we vanuit de gemeente iets teruggeven: een realistisch beeld van wat er speelt, en hoe beleid en uitvoering samenkomen.”

Praktijkopdracht in eigen stad
Het team van Jorien namen het Westerkwartier onder de loep, een diverse wijk met Vinex-stroken en historische straatjes vlak bij het station. “We zagen al snel: er is niet overal ruimte voor bomen. Dus moesten we creatief zijn.” Zijn groep stelde alternatieven voor zoals zonnedoeken op schoolpleinen, een lichte kleur voor bestrating en huizen, watertappunten, groene daken en aanzienlijk meer gevelgroen.

“Juist het werken op wijkniveau maakt het prettig concreet”, legt Jorien uit. “We gebruikten niet alleen kaarten, maar gingen ook zelf de wijk in. Dan merk je: hier wonen ouderen, daar zit een school, hier is dagbesteding. Je krijgt echt binding met het gebied en denkt na over wie er woont en wat de kwetsbare plekken zijn."

Leren in de praktijk
Voor beide studenten zat de waarde van dit project juist in de uitdagingen. “Je werkt samen in een team waarin iedereen een andere visie heeft”, zegt Jorien. “Dat is soms lastig, maar je leert luisteren en samen betere ideeën bedenken – iets wat in het werkveld straks ook belangrijk is.” Ook Marle is enthousiast: “Ontzettend interessant! Deze technieken gaan we in de toekomst keihard nodig hebben. Het mooiste vond ik misschien wel hoe je van abstracte data tot concrete oplossingen komt, en die ook echt kunt onderbouwen.”

Een overdekte ijsbaan, een tijdreis door het landschap, floating houses of een ecodorp met voedselbos – de tweedejaarsstudenten Landscape & Environment Management (LEM) van Hogeschool Inholland Delft kregen alle ruimte om groots te denken. Voor het vak Beleid & Ontwerp werkten ze een half jaar aan vernieuwende plannen voor polder Beneden Haastrecht. Met veel enthousiasme presenteerden ze hun ideeën in het Huis van de Stad in Gouda aan opdrachtgevers het Goudse Watergilde en de gemeente Gouda.

“Dit was zonder twijfel het tofste project dat we tot nu toe hebben gedaan”, zegt student Kjell. Zijn team bedacht ‘Terug naar de Toekomst’, een ontwerp waarin de polder wordt opgedeeld in verleden, heden en toekomst. “We kregen ontzettend veel vrijheid, werkten met échte opdrachtgevers en hebben een plan bedacht waar we supertrots op zijn!” 

Verrassende inzichten
Bij LEM duik je in actuele vraagstukken: hoe combineer je natuur en stedelijke ontwikkeling? Hoe maak je een landschap klimaatbestendig? Het Watergilde daagt Inholland-studenten jaarlijks uit met een praktijkopdracht. Dit jaar was dat polder Beneden Haastrecht, een veenweidegebied op de overgang van stad naar platteland, waar verstedelijking, biodiversiteit en klimaatverandering spelen. Zowel gemeente Gouda als gemeente Krimpenerwaard waren hierbij betrokken.

“De studenten koppelen historische kennis aan toekomstbestendige ideeën en komen met verrassende inzichten”, vertelt Jaco Mebius van het Watergilde. “Van de aanleg van een kunstijsbaan – leuk, want Gouda heeft wel een schaatsvereniging maar geen schaatsbaan - tot het omleggen van de Hollandse IJssel! Zelfs als een plan niet direct uitvoerbaar is, zet het ons aan het denken en brengt het energie bij alle betrokken partijen.”

Van verleden naar toekomst
Het team van Maaike en Kjell bedacht een tijdreis in het landschap. Maaike: “In ons ontwerp wandel je letterlijk van het verleden naar de toekomst. Rechts begint het landschap zoals het 10.000 jaar geleden was, met veengebieden en moerasachtige natuur. In het midden blijft het grotendeels zoals nu, met boerenbedrijven en agrarische activiteit. Links ligt de toekomst, met innovatieve landbouwmethoden zoals specifiek gewassen die gedijen op natte (veen/polder)grond en het weiden van waterbuffels.” 

 Kjell kijkt vooral terug op een leerzaam proces: “We begonnen met schetsen, kregen wekelijks feedback en hebben ons ontwerp steeds verder aangescherpt. Werken met een groep van zeven personen was soms pittig - iedereen had een eigen visie – maar juist daardoor werd het eindresultaat sterker.”

Toekomstproof wonen
Het team van Zeb en Stella koos voor een andere insteek: een ecodorp met een voedselbos. “Eerst wilden we de natuur zoveel mogelijk met rust laten, maar ons plan groeide uit tot een bredere visie waarin we duurzaamheid en stedelijke ontwikkeling samenkomen”, aldus Zeb.

Hun ecodorp bestaat uit twee zones: een noordelijk deel met een stedelijke structuur die aansluit op de stad, en een zuidelijk deel dat natuurlijk opgaat in het traditionele slagenlandschap. “We onderzochten welke gewassen geschikt zijn voor veengrond en voegden insectvriendelijke oplossingen toe, zoals bijenkassen voor de inheemse zwarte bij.”

Om hun ideeën te testen, reisde het team zelfs af naar de Ardennen! “We wilden het niet alleen bedenken, maar ook ervaren”, zegt Stella enthousiast. 

Waardevol voor de regio
De gemeente Gouda ziet grote waarde in de samenwerking met studenten. “Wat mij opvalt, is hoe actief ze meedenken over complexe vraagstukken – van stikstofproblematiek tot nieuwe verdienmodellen,” zegt Frank Slingerland, programmamanager van Campus Gouda. “Hoe kijkt een boer naar de toekomst van zijn land? Hoe organiseer je participatie in een ecodorp? Die vragen zetten je echt aan het denken.”

Volgens hem zit de kracht van het traject in de wisselwerking tussen jong talent en ervaren professionals. “Studenten brengen nieuwe ideeën, het werkveld biedt praktijkkennis en kritische vragen – die dynamiek is goud waard.” Hij wil de samenwerking met de hogeschool dan ook voortzetten en verder uitbreiden. “Dit zijn de professionals die onze toekomst vormgeven. En wie weet kiezen ze straks voor een carrière in deze regio.”

Leren door te doen
Terugkijkend zijn de studenten unaniem: dit was een geweldige ervaring! “We leerden hoe je samenwerkt met verschillende belanghebbenden, ideeën vertaalt naar een concreet ontwerp en hoe creativiteit écht tot leven komt als je gaat schetsen”, vertellen ze. “Minder verslagen, meer tekenen, experimenteren en buiten de lijntjes denken. Dat maakte het niet alleen leerzaam, maar vooral ongelooflijk leuk. We zouden het zo weer doen.”

Inholland loopt als een magenta-roze draad door Josines werkende leven. Die ontwikkelt zich als zij Leisure & Events Management studeert in Diemen. “Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in sport en toerisme en heb na mijn afstuderen allerlei verschillende banen gehad en ben uiteindelijk gaan ondernemen. Eerst had ik een aantal sportbedrijven en daarna een opleidingsinstituut: PowerMama, gericht op pre- en postnatale fitness.”

Hybride werken
Josine hield contact met haar toenmalige marketingdocent. Toen die coördinator werd van het uitstroomprofiel Sport Experience en tijdelijk naar het buitenland ging, vroeg hij Josine om zijn rol als coördinator over te nemen. “Ik deed dit werk naast mijn ondernemerschap. Totdat de cursussen die ik gaf allemaal stopten vanwege de coronamaatregelen. Gelukkig kreeg ik een vaste baan als coördinator aangeboden.”

Ondernemen bij Inholland
“Het werk bij Inholland vind ik superleuk. Het is heel afwisselend en ik heb van mijn leidinggevende altijd de vrijheid en het vertrouwen gekregen nieuwe projecten op te zetten. Ik voel me vanaf het begin bij onze hogeschool ondernemer. Als coördinator begeleidde ik vierdejaarsstudenten bij ontwerpgericht onderzoek en ik was verantwoordelijk voor een goed verloop van het curriculum van mijn uitstroomprofiel.”

Erfelijke ziekte
Josine werkte 36 uur per week en dat was in haar geval behoorlijk zwaar. Toen zij twee jaar bij Inholland werkte kwam een chronische ziekte bij haar aan het licht: het Ehlers-Danlos syndroom (EDS), een erfelijke aandoening van het bindweefsel. “Omdat bindweefsel overal in je lichaam zit, heb ik overal last. Van mijn hart, mijn gewrichten, mijn maag, mijn darmen. Ik heb veel pijn en ben snel vermoeid. Het is een onzichtbare ziekte: niemand kan aan mij zien dat ik ziek ben.”

Revalideren met goede support
“Sport heeft me voor een deel gered”, zegt Josine. “Ik heb daardoor sterke spieren waardoor mijn gewrichten wat stabieler zijn. Maar het kan nog steeds gebeuren dat mijn arm uit de kom gaat als ik ’s nachts in een verkeerde houding slaap.” Tijdens haar werk bij Inholland volgde Josine een intensief fysio- en ergotherapietraject bij revalidatiecentrum Reade om anders te leren bewegen, rusten en beter met haar energie om te gaan. Ze wilde daarnaast ‘gewoon’ blijven werken. Hoewel, gewoon: “Ik was de enige van de revalidanten die dat deed, de rest was volledig afgekeurd.” Josine ervaart veel begrip binnen onze hogeschool “Meteen na mijn diagnose vertelde ik over mijn ziekte. Mijn leidinggevende zei: “Vertel maar wat je nodig hebt.” Ook de bedrijfsarts van Inholland was heel begripvol. Die wilde dat ik minder ging werken.” En dat advies nam Josine uiteindelijk ter harte. “Ik had een drukke baan, dagelijks nog veel klachten en wekelijks medische afspraken. Bovendien volgde ik de Master Sport- en Beweeginnovatie op Papendal. Thuis was ik uitgeteld. Ik had weinig energie meer voor mijn gezin.”

Een nieuwe en bijzondere rol als labregisseur  
Op advies van de bedrijfsarts heeft Josine zich gedeeltelijk ziekgemeld. “Mijn master heb ik opgegeven en ik ben ook gestopt als coördinator. Ik werk nu twaalf tot zestien uur per week. Ik ben labregisseur van het living lab Preventie door Sport en Bewegen. Daarnaast ben ik bezig met de ontwikkeling van domeinoverstijgend onderwijs op het gebied van e-sports en gamification.” Haar functie als labregisseur vindt Josine heel bijzonder. “Doel van het lab is om sportaanbod en de manier van organiseren van sport te optimaliseren voor mensen met een handicap of chronische ziekte. Mensen zoals ik dus. Ik begeleid het consortium door middel van ontwerpgericht onderzoek, iets dat ik eerder als coördinator bij Leisure & Events Management aan studenten heb geleerd. Ook revalidatiecentrum Reade is betrokken.”

Gegund door leidinggevende
Het werk komt voor Josine als een geschenk uit de hemel. Toch twijfelde ze. “Ik voelde me schuldig: ik was het werk bij Leisure & Events Management aan het afbouwen en dan zou ik toch iets nieuws beginnen bij het lectoraat Kracht van Sport en Bewegen. Maar mijn leidinggevende zei dat ze me dit echt gunde.”

Het belang van een open blik
Josine wil haar bijzondere verhaal graag kwijt. “Het is belangrijk dat je rekening met elkaar houdt, dat er iets met de ander aan de hand kan zijn zonder dat je dit aan de buitenkant ziet. Wees daarom nieuwsgierig naar collega’s en vraag hoe iemand zich voelt of functioneert. Zo haal je het beste uit mensen. Inholland is daar in mijn geval heel goed mee omgegaan. Het is ook een les voor mezelf geweest. Ik wilde mij eerst niet ziek melden, omdat ik bang was dat ik daardoor mijn baan zou verliezen. Maar Inholland heeft me volop vertrouwen en veiligheid gegeven.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak? Ga eerst het gesprek aan met jouw leidinggevende. Wil je toch direct met het HR-Expertiseteam praten, neem dan gerust contact op voor een verkennend gesprek. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Een Pak’m erbij(sluiter), bierviltjes, een deel van de vierdejaars studenten van de opleiding Leisure & Events Management (LM) is druk bezig met ontwerpen van concepten voor het project over de impact van synthetische drugs: ‘Pilletje hier, pilletje daar’. Het is een langdurig project in opdracht van OMSpaces van het Openbaar Ministerie (OM), waarin Inholland al meerdere keren aan heeft deelgenomen.  

Juist omdat drugs dicht bij de belevingswereld van jongeren staat, wil het OM met dit project hen en andere jongeren op een positieve manier inzicht geven in de wereld van synthetische drugs. Het doel is vooral bewustwording. Om te weten wat het bewustwordingseffect is bij de studenten doet docent-onderzoeker Eva James, verbonden aan het lectoraat Societal Impact Design, onderzoek aan de hand van het Empathie Kompas van lector Wina Smeenk. 

Empathie visualiseren
Zeker vier op de tien jongeren gebruiken XTC, blijkt uit het Grote Uitgaansonderzoek van Trimbos uit 2020. Machteld van Barchjansen van OMspaces vermoedt dat in werkelijkheid veel meer jongeren synthetische drugs gebruiken. Ze is dan ook blij dat meerdere hogescholen meedoen aan het project ‘Pilletje hier, pilletje daar’. “De afgelopen twee jaar hebben veel studenten aan het project meegewerkt en er zijn mooie resultaten geboekt.” Het Empathie Kompas liet daarbij op een concrete en visuele manier zien wat de groei is in het empathisch vermogen van studenten die aan het project meededen. Aan de hand daarvan is met vormgevers en mensen uit de verslavingszorg gekeken naar hoe je empathie het beste kunt plotten. Nu ‘meet’ Eva de empathie van de vierdejaars LM-studenten die aan het project meedoen.  

Weten waar je staat 
“Wil je een goed concept kunnen ontwerpen, dan moet je weten waar je staat”, legt Eva uit. “Wat is je uitgangspunt, je positie, je ervaring?” Dat brengt zij in kaart met het Empathisch Kompas. Eerder al bij Inholland en andere hogescholen die ook deelnemen aan het project ‘Pilletje hier, Pilletje daar’ en nu weer opnieuw binnen Inholland. “Voor dit onderzoek kregen studenten van Inholland voor de start van hun project vragen als: Waarom doe je mee met dit project? Heb je persoonlijke ervaringen met drugs? Wat vind je van drugsgebruik? En heb je het er wel eens over met anderen? Hun antwoorden hebben we op het Kompas gezet en als een vlek in beeld gebracht. Eind januari presenteren de studenten hun belevenisconcept aan het OM en daarna stel ik weer dezelfde vragen. Die uitkomsten plotten we ook als een vlek op het kompas. Op die manier kunnen we zien of studenten zijn gegroeid in hun begrip en empathie.”

Ver-van-mijn-bed-show 
Vierdejaarsstudent Marit van Ingen werkt met vier anderen aan zo’n belevenisconcept en merkte dat alleen al het beantwoorden van de vragen die Eva stelde leidde tot een ander gesprek. “Het is een emotioneel onderwerp. Zelf heb ik gelukkig positieve ervaringen met drugs, maar er waren ook studenten die geen leuke verhalen hadden. Het maakte wel iets los en het was fijn om er onderling over te praten.” Dit is volgens Machteld van Barchjansen van OMspaces hard nodig. “Synthetische drugs zijn supergoedkoop, supertoegankelijk en het gebruik ervan is vaak normaal, maar veel jongeren hebben geen idee wat ze slikken.” Ook weten ze volgens Machteld weinig over de liquidaties, milieuvervuiling, en gezondheidsproblemen die de drugs veroorzaken. “Het is voor de meeste jongeren een ver-van-mijn-bed-show. Wij hopen met het project studenten bewuster te maken en ze te laten zien wat er speelt rondom drugs zonder te moraliseren. Zij zijn zelf de doelgroep en kunnen daarom met aansprekende concepten komen om andere jongeren ook bewuster te maken.” 

Blik naar buiten en naar binnen
De studenten voeren tijdens dit project gesprekken met verschillende mensen uit de praktijk, zoals politieagenten, opsporingsambtenaren en de officier van justitie. “Deze gesprekken richten zich vooral op de beleving en kennis van anderen. Dat zit aan de rechterkant van het Empathie Kompas. Terwijl bij de start van het project we vooral persoonlijke ervaringen van de studenten horen, oftewel de linkerkant van het kompas”, vertelt Eva. “Maar hoe drugsgebruik wordt beleefd is individueel. Sommigen raakt het enorm, anderen minder.”  

Nieuw perspectief op drugs 
Bij Marit hebben gesprekken met mensen uit de praktijk haar perspectief op drugs wel veranderd. “Veel dingen rondom drugs wist ik al wel, maar dat er bijvoorbeeld zoveel geld in omgaat en dat onze economie erop draait, vind ik echt bizar. En wat ik ook niet wist is dat mensen die drugs produceren en verhandelen vaak hun illegaal verkregen vermogen investeren in panden om de productie voort te zetten. Dit resulteert in ongelijke kansen voor startende jongeren die een woning willen huren of kopen. Het gaat niet alleen om drugsgebruik, het heeft ook maatschappelijke gevolgen voor ons allemaal.” 

Meer begrip 
Kim Beaumont is docent-coördinator Cultural Experiences bij LM. Zij begrijpt wel dat dit een populair project is om aan deel te nemen. “De studenten zijn nieuwsgierig naar het project. Niet alleen vanwege het onderwerp, maar ook vanwege de betrokken stakeholders zoals OMspaces, de officier van justitie en de politie.” De studenten werken aan de hand van de ontwerpgerichte methode, legt Kim uit. “Stap voor stap gaan ze op zoek naar een oplossing om jongeren bewuster te maken voor de wereld die schuilgaat achter synthetische drugs. Ze onderzoeken, gaan naar de tekentafel, testen en komen weer terug bij de tekentafel. Ze krijgen steeds nieuwe inzichten, ervaringen en informatie waardoor ze hun aannames moeten weerleggen.”  

Tastbaar maken van groeiend bewustzijn 
“Dit is precies de ontwikkeling in bewustzijn die  je door middel van het  Empathie Kompas ook tastbaar kan maken,” vult Eva aan. “We zien de jongeren echt door het Kompas bewegen.” Het Empathie Kompas is nog in ontwikkeling, maar Eva is al enorm enthousiast. “Het is heel waardevol. We zagen al in een eerder onderzoek met het Empathie Kompas dat studenten meer de nuance zoeken en meer begrip hebben voor een vraagstuk en voor betrokkenen.” Ook Machteld is blij met het Kompas. “Resultaten van een project over bewustwording inzichtelijk maken is heel ingewikkeld, maar het Empathie Kompas geeft een kwalitatief beeld van wat het oplevert.”

Onderling het gesprek aangaan 
Marit werkt met haar groep aan een Pak’m erbij(sluiter), een woordgrapje dat komt van ‘even bijpakken’. “Het heeft wat weg van een brochure met veel informatie, maar net als een bijsluiter is het heel klein op te vouwen”, legt ze uit. “We hebben allemaal informatie in hokjes gezet, zoals over milieuvervuiling, maar ook dat je niet te veel water moet drinken. Zelf vind ik het hokje met ‘most likely to’ het leukst. Daarin staan vragen als: wie zou het eerst met z’n ouders praten over drugs? We willen dus zowel informatie geven alsmede dat jongeren onderling het gesprek aangaan.” Inmiddels is de Pak’m erbij(sluiter) getest en bijna klaar. “We zijn nu nog aan het bedenken hoe we er iets blijvends van kunnen maken. Bijvoorbeeld door de Pak’m erbij(sluiter) in een essentials kit te stoppen met vitaminepillen en kauwgom.”  

 Iedereen zou dit moeten doen 
Bij een festival waar Marit laatst was kreeg ze de vraag hoe ze het volhield zonder drugs. “Eigenlijk is het gek dat mensen zo reageren. Het zou juist normaal moeten zijn om het uit te houden zónder andere middelen, maar in plaats daarvan is het zo genormaliseerd dat het bijna vreemd is als je niets gebruikt. Ik wilde dit project doen, omdat ik me daar zo over verbaas.” Zeker is dat OMspaces bij Marit z’n doel heeft bereikt. “Eigenlijk zou iedereen dit project moeten doen,” zegt ze gepassioneerd. “Het is belangrijk dat jongeren weten wat voor troep XTC is. Het gaat niet alleen om je eigen plezier, jouw gebruik ervan heeft veel gevolgen voor de criminaliteit en het milieu.” 

Making the music industry healthier means working on a music ecosystem that is sustainable, inclusive, resilient, versatile and innovative, insists Koos Zwaan - associate lecturer and 'lab lead'. This encompasses everything from fair payment and a safe working environment, to the influence of innovations, such as blockchain and artificial intelligence, for example. These are significant and often abstract themes, which in the Lab are reduced to tangible and manageable issues. ‘In that context, we think big and act small, which we feel can only be done properly if done together with partners from all across the industry. It’s for that reason that students in the Lab are already fully involved in a practical sense. And we  also want to emphasise that we see them as equal partners. Not just students, but young professionals too.’

The design process is key

The IMI Lab is populated by these young professionals, who are following Inholland programmes that touch on the music industry, continues Zwaan. These are mainly from the Creative Business programme, but also from Business Innovation, Tourism Management and Leisure & Events Management, for example. During the recent event, they presented the ‘results’ of their lab track at IMI around four themes. ‘The word ‘results’ is between quotation marks because in a lab like ours, the design process is actually more important than the results. Incidentally, what these students presented is not set in stone; it’s merely a departure point or train of thought that has to be further developed in the real world. For this reason, their presentations were followed by workshops to stimulate collective thinking, dialogue and the exchange of ideas about the various topics.'

All-in-all, it made for an enjoyable afternoon in which dialogue was stimulated and some critical issues were probed. The central discussion, for example, was about mental health in the music industry, a project that has been carried out in collaboration with the C/O Pop convention in Cologne, Germany. It led to some frank anecdotes about mental resilience. The project team, which together with Prospect Eleven explored how the musical culture in Amsterdam Zuidoost (Southeast) can be stimulated, explained to the audience how a new network has been set up in this district of the city. The critical questions and feedback that ensued provided new insights for the team. Ralph Christoph of C/O Pop believes that the IMI Lab meets a clear need in the music world. ‘It functions as a laboratory, a place to experiment,’ he stresses, ‘by filling the gap between the theoretical world and the day-to-day realities of our business. It represents a fantastic opportunity for students to develop in a setting that so closely emulates reality.' 

Ideas factory

Utopia Music enquired about the future of social listening. During one of the workshops, the young professionals presented one of three ideas they have in this area: namely, virtually attending a concert that’s taking place remotely yet still having the feeling that you are physically present. There was 'dancing at a distance' to jungle and disco and ‘rhythmic writhing’ on seats to a cool rendition of a piece by Bach. For its part, festival organiser, elrow, led participants to a metaverse, a virtual 3D space where visitors can savour the afterglow together. 'In the context of our collaboration with the IMI Lab, we see the projects that these young professionals are working on as an ideas factory,’ enthuses elrow’s Renzo Puccini. ‘We are therefore using their concepts, either fully or partially, and then further developing them ourselves where necessary. It's terrific to see them applying their creativity and fresh perspective to our industry. It would be great if they could follow up their education and time with the Lab by becoming actively involved in implementing their ideas within our company.'

What the IMI Lab has already achieved in a relatively short time is a source of immense pride for Koos Zwaan. For the first eighteen months, he explains, the doors of the Lab were only slightly ajar, giving the outside world an occasional glimpse of the design process. ‘And that’s a shame, because what goes on behind our doors is of interest to the whole music business! What this event has taught me is that we are doing something really special here and that this Lab is an ideal way for the professional music environment to connect to Inholland University of Applied Sciences. We can play a key role in educating aspiring professionals for the music industry.’

Next steps

Zwaan goes on to explain that a next step will be to set up a research programme, which is something the Lab is already working on. He took the initiative in this by participating in an on-stage panel discussion at the end of the event and listed several challenges that the music industry will have to tackle during the coming years. This too stimulated the participation of people from the everyday music world. They included Ralph Christoph of C/O Pop, George O Janssen of The Gospel Agency and Richard Zijlma, director of the Conservatory of Music in Haarlem (and co-initiator of the Haarlem Vinyl Festival). ‘During that discussion it became obvious that there is still a lot that needs to be done,’ concludes Zwaan. ‘However, at the IMI Lab we are more than happy to take on the challenge, and with this event we have taken a few decisive early steps in the right direction.’

Het International Music Industry Lab van Hogeschool Inholland zet zich in voor een ‘gezondere’ muziekindustrie. Daarbij wordt samengewerkt met de muziekindustrie aan actuele uitdagingen. De eindpresentaties van de challenges waaraan het afgelopen semester is gewerkt in het ‘IMI Lab’, werden gehouden tijdens een event over het thema Building healthier music ecosystems. Op 16 januari jongstleden zette het Lab de deuren wagenwijd open en werd er volop gedanst, gedacht, gedroomd en vooral gedáán. En dat samen met zowel internationale partners als met stakeholders uit de Nederlandse muziekwereld.

“Met het gezonder maken van de muziekindustrie",  zo legt Koos Zwaan - associate lector en ‘lab lead’ - uit, "bedoelen we dat we werken aan een muziekecosysteem dat duurzaam, inclusief, veerkrachtig, divers en innovatief is. Dat varieert van eerlijke betaling en een veilige werkomgeving tot de invloed van innovaties als blockchain en artificial intelligence. Grote en vaak abstracte thema’s, die we in het Lab terugbrengen tot concrete en ‘behapbare’ vraagstukken. In die zin denken we groot en handelen we klein. Dat kan in onze ogen alleen maar samen, mét partners uit de hele industrie. In die zin zijn de studenten in het lab dus al volop met de praktijk aan de slag. Om die reden, en om aan te geven dat we hen als gelijkwaardige partners zien, hebben we het niet over studenten maar over young professionals."

Resultaten tussen aanhalingstekens
“Het IMI Lab bestaat uit young professionals van alle Inholland-opleidingen die raken aan de muziekindustrie. Dat zijn er vooral veel van de opleiding Creative Business, maar ook van bijvoorbeeld Business Innovation, Tourism Management en Leisure & Events Management. Tijdens ons event hebben zij rondom vier thema’s de ‘resultaten’ gepresenteerd van hun lab track bij IMI. Resultaten tussen aanhalingstekens, want in een lab als het onze is het designproces belangrijker dan het resultaat. Bovendien is wat zij hebben gepresenteerd niet in beton gegoten, maar een aanzet of denkrichting die in én met de praktijk verder ontwikkeld moet worden. Daarom waren er na de presentaties workshops, om samen verder te denken, praten en delen rondom de verschillende onderwerpen.”

Dat zorgde voor een ontspannen middag waarin de dialoog werd gezocht en kritische noten werden gekraakt. Zo leidde het kringgesprek over mentale gezondheid in de muziekindustrie, een project dat werd uitgevoerd samen met de C/O Pop conventie in Keulen, tot openhartige verhalen over mentale weerbaarheid. Het projectteam dat samen met Prospect Eleven onderzocht hoe de muzikale cultuur in Amsterdam Zuidoost kan worden gestimuleerd, nam de genodigden mee in het opzetten van een netwerk in het stadsdeel. Daarbij leverden de kritische vragen en feedback nieuwe inzichten op. Ralph Christoph van C/O Pop is van mening dat het IMI Lab een leegte opvult binnen de muziekwereld: “Dit lab functioneert echt als een laboratorium, een plek om te experimenteren. Daarmee wordt het gat gevuld tussen de theoretische wereld en de dagelijkse praktijk in onze business. Een geweldige kans voor studenten om zich te kunnen ontwikkelen in een setting die zo dichtbij de realiteit staat.”

Dansen op afstand
Utopia Music had de vraag neergelegd wat de toekomst van social listening is. Tijdens een workshop presenteerden de young professionals één van hun drie ideeën daarvoor: het bijwonen van een concert dat ergens ver weg plaatsvindt waarbij je toch het gevoel hebt erbij te zijn. En zo werd er ‘op afstand gedanst’ op jungle en disco en ritmisch op de stoelen ‘meegewiebeld’ bij een fraaie uitvoering van een stuk van Bach. Voor festivalorganisatie elrow werden de deelnemers naar een metaverse geleid, een virtuele 3D-ruimte waar de festivalbezoekers samen kunnen nagenieten. Renzo Puccini van elrow reageerde enthousiast: “In onze samenwerking met het IMI Lab, zien we de projecten waar deze young professionals aan werken als een ‘ideeënfabriek’. We gebruiken hun concepten geheel of gedeeltelijk, en ontwikkelen die waar nodig zelf verder. Het is geweldig om hun creativiteit en frisse perspectief op onze industrie te zien. Het zou geweldig zijn als ze na hun opleiding en hun tijd bij dit lab ook daadwerkelijk betrokken raken bij het implementeren van hun ideeën binnen ons bedrijf.”

Het maakt Koos Zwaan trots op wat er met het IMI Lab in relatief korte tijd al is bereikt. “De eerste anderhalf jaar stonden de deuren van ons lab op een kier, waarbij de buitenwereld af en toe een glimp op het designproces werd gegund. Eigenlijk zonde, want wat achter die deuren gebeurt is interessant voor de hele muziekindustrie! Want dat is wel één van de inzichten die dit event mij heeft gegeven: dat we met iets bijzonders bezig zijn en dat het werkveld zich graag op deze manier aan Hogeschool Inholland verbindt. Daarmee spelen we een belangrijke rol in het opleiden van aankomende professionals voor de muziekindustrie.”

Volgende stappen
“Eén van de volgende stappen is het opzetten van een onderzoeksprogramma, waar we momenteel druk mee bezig zijn. Aan het einde van het event heb ik daar een voorschot op genomen, door op het podium in een panelgesprek een aantal uitdagingen te benoemen die de muziekindustrie de komende jaren aan moet pakken. Ook hier ging dat dus samen met mensen uit de dagelijkse muziekpraktijk, in dit geval Ralph Christoph van C/O Pop, George O Janssen van The Gospel Agency en Richard Zijlma, directeur van het Conservatorium in Haarlem (en mede-initiatiefnemer van het Haarlem Vinyl Festival). In dat gesprek werd duidelijk dat er nog het nodige te doen is, maar die uitdaging gaan we met het IMI Lab graag aan en op dit event hebben we daar weer een paar goede eerste stappen in gezet.”

Tijdens de masterclass staat een ogenschijnlijke eenvoudige vraag centraal: ‘waarom’. Waarom kom je je bed uit? En, wat doet het ertoe? Experts van de Red Zebra Group houden studenten deze vragen voor. Dit in combinatie met de vraag die studenten zichzelf stellen: ‘wie ben ik?’. Het lijkt een open deur, maar tijdens de masterclass blijkt de inhoud wel degelijk de lading te dekken. Dat vindt ook Barbara van Baal, derdejaarsstudent Leisure & Events Management aan Inholland Diemen. Ze combineert haar studie met een vaste baan bij Up Events in Amsterdam.

Waarom?
Barbara: “De dag startte met het geven van feedback en het creëren van een ‘safe space’, een veilige omgeving waar je je vertrouwd voelt en jezelf kunt zijn. Na verloop van tijd verschoof het accent naar manieren om jezelf te ontplooien en naar processen te kijken. Daarna kwam de ‘waarom’-vraag centraal te staan. Zoals in mijn werk: waarom kom je een event boeken? Moet het van je baas, is het bedoeld als een gezellig uitje of staat teambuilding van de afdeling centraal? Dus niet wát komen jullie bij ons doen, maar waaróm komen jullie naar ons evenementenbureau. Het lijkt zo eenvoudig, maar het is zo essentieel om je daar voortdurend bewust van te zijn.”

Emotie en intuïtie zijn belangrijk bij het maken van keuzes en ratio speelt daarbij een ondergeschikte rol. Waarom zijn mensen fan van Apple? Ze vertrouwen het merk, maar een telefoon van een concurrerend merk is soms de helft goedkoper en werkt net zo goed. Barbara: “Tijdens de masterclass begreep ik steeds beter de waarde van het proces. Ik heb vandaag geleerd om verschillende perspectieven te zien en handelingen in een ander daglicht te plaatsen. Daardoor krijg je andere inzichten. Het herkennen van je eigen zwakheden is belangrijk tijdens de ‘journey’ die je tijdens je persoonlijke ontwikkeling doormaakt. Waarom koop ook ík een Apple en geen Samsung? Dat was voor mij echt een moment van zelfreflectie. Ik zou het geen ‘life changing moment’ noemen, maar het wordt wel steeds duidelijker wat deze reis voor mij inhoudt.”

Buikslotermeerplein
Barbara komt dit ook tegen tijdens het labproject ‘After Dark’ op het Buikslotermeerplein in Amsterdam Noord. “Wij willen met oplossingen komen om het plein en de omgeving leefbaarder te maken als de winkels sluiten en het donker wordt. Wij spreken met bewoners, winkeliers en bezoekers, en maken een overzicht van hun behoeftes. Zij stellen de vragen en zetten ons daarmee aan het denken.”

De ervaringen van Barbara sluiten naadloos aan bij de nieuwe onderwijs- en onderzoeksmethodiek van de urban living labs. Niet ‘top down’, maar studenten zelf met oplossingen laten komen. Dat vertellen Zac Woolfitt, learning director van het Amsterdamse ULT-lab, en de eveneens aan dit lab verbonden leercoach Jeroen Jager. “Studenten volgen verschillende programma’s samen met nationale en internationale studenten van andere studierichtingen. Multidisciplinair en inclusief dus.” Het is een nieuwe constructie, elk lab heeft onderzoekers, een lector, leercoaches; elk met een eigen achtergrond. En, zo vult Jeroen Jager aan: “Die diversiteit maakt het extra interessant en waardevol en levert een bijdrage aan de voorbereiding van studenten op hun toekomst als young professional.”

‘Wicked problem’
Studenten van verschillende disciplines werken samen om een ‘wicked problem’ – oftewel een complex probleem – op te lossen. Daarbij gebruiken ze onder andere de design thinking-methode, waarin de mens centraal staat en studenten op een creatieve manier onderzoeken wat nodig is om het probleem op te lossen.

De weg die je aflegt tijdens je persoonlijke ontwikkeling hoeft niet altijd abstract te zijn. Het gaat er eveneens om een adequaat antwoord te geven op basisvragen, legt Zac Woolfitt uit. “We helpen de studenten om daar een antwoord op te geven. Leerdoelen bepalen, een planning maken en je daar ook aan houden zijn essentiële studievaardigheden. Studenten doen onderzoek naar wat er speelt in de wereld. Bijvoorbeeld: het maken van een website is secundair, het onderzoek doen naar het ‘hoe en wat’ daarachter is primair. Ze ontdekken en bepalen zelf. Wij zijn meedenkers, wij staan als coach niet boven maar naast onze studenten. Om een metafoor te gebruiken: we klimmen niet, we vliegen. De tijd die ze krijgen voor zelfreflectie is van grote waarde voor studenten die zich kwetsbaar durven op te stellen en zich daardoor persoonlijk ontwikkelen.”

Belangrijke aanvulling
Faith Hulleman, vierdejaarsstudent Leisure & Events Management, ziet dit programma als een belangrijke aanvulling op wat ze gaat doen na haar opleiding. “Ik wil hierna psychologie gaan studeren. Zelfreflectie is daarbij heel essentieel. Ik heb geleerd eerst te luisteren naar wat anderen doen en denken, en vervolgens daarmee aan de slag te gaan. Ik besef dat mijn identiteit voortdurend verandert. Ik ben als student verbonden aan het SLUISLab, gelegen in een nieuwe buurt met nieuwe bewoners. Hoe zorg je daar voor verbinding? Praten met huidige en nieuwe bewoners en met bezoekers, en je dan realiseren wat de waarde van een buurtgemeenschap is.”

Ze woont zelf op een boerderij. “Als ik uit het raam kijk, zie ik groene weilanden. Ik moet me dus voortdurend in anderen verplaatsen die níet zo wonen. Het is zo belangrijk dat er iemand is waar je een connectie mee hebt. Daar heb je empathisch vermogen voor nodig. Dat werd vandaag expliciet benoemd. Dat sprak mij bijzonder aan.”

Op donderdag 7 oktober organiseert het Domein Agri, Food and Life Sciences van Hogeschool Inholland het webinar Nature Based Solutions. Vanaf 13.00 uur behandelen lectoren Mauro Gallo (Biomimicry, leren van de natuur voor duurzame oplossingen) en Patrick Huntjes (Sociale Innovaties in het Groene Domein) en (docent)onderzoekers verschillende maatschappelijke vraagstukken. Focus is om de prettige leef-, woon-, en werkomgeving in Nederland te beschermen en in stand te houden. Dit is essentieel voor onze toekomst!

Natuurinclusief
Nederland staat voor grote, dringende en maatschappelijke opgaven. Daarbij is het belangrijk om natuur in te zetten voor een sterke en vitale samenleving. Tijdens het webinar komen verschillende onderwerpen naar voren waarbij we de natuur een grote rol speelt om de economie een gezonde basis te geven. En tegelijkertijd de gevolgen van biodiversiteitsverlies af te wenden. Een natuurinclusieve aanpak vermijdt de schade aan de natuur en benut juist de mogelijkheden van de natuurlijke omgeving de realisatie van meer natuur. Natuurinclusief betekent dat je de natuur niet alleen optimaal gebruikt, maar die ook spaart en verzorgt. Dit kan op vele manieren.

Het programma

• 13.00 - Opening en kick-off, door Gerry Kouwenhoven (onderzoeker Domein Agri, Food and Life Sciences) 
• 13.05 - Biomimicry, door Lector Mauro Gallo (lector Biomimicry) & Sandra van der Wielen (docent opleiding Landscape and Environment Management)
• 13.20 - Natuurinclusief bouwen, door Ted van der Klaauw (docent-onderzoeker opleiding Bouwmanagement Vastgoed & Ruimtelijke Ontwikkeling)
• 13.50 - Natuurinclusieve gebiedsinrichting, door Maurice Herkrath (docent opleiding Landscape and Environment Management)
• 14.20 - Stadsnatuur, ecologische omstandigheden en processen, door Anneke Blokker, stadsecoloog Amsterdam
• 14.30 - Keynote 'Op weg naar eennatuurinclusieve samenleving' door lector Patrick Huntjens (Sociale innovaties in het Groene Domein)
• 15.00 - Kick-down en sluiting door Gerry Kouwenhoven.

Het webinar is bedoeld voor studenten, docenten en alle andere geïnteresseerden. Meld je aan door te mailen naar gerry.kouwenhoven@inholland.nl. Vermeld in de mail je naam, organisatie (en in geval van student: je opleiding en studentnummer) en eventueel jouw vraag.

Het webinar wordt mede mogelijk gemaakt door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV)

Toerisme en recreatie zijn kansrijke sectoren van onze economie. De gastvrijheidssector is economisch gezien al groter dan de sector landbouw en over een paar jaar haalt het de bouwsector in. Die groei kan alleen als de nieuwe generatie studenten met lef het nieuwe toerisme ná de coronapandemie vormgeeft. Hogeschool Inholland en de zes andere hogescholen die toerisme- en leisure-opleidingen aanbieden dagen de jongeren uit.

Het zijn bizar rare tijden omdat in het pre-coronajaar 2019 de Nederlandse economie 91,2 miljard euro toeristisch recreatieve bestedingen ontving (4,4 procent van het BBP). Door de coronamaatregelen en reisrestricties is dat fors onderuit gegaan. Is daarmee alles verloren? De bungalowparken en campings maken een bloeiperiode door. Voor de meivakantie van 2021 zijn de vakantieparken vol. Ook is er al een run op plaatsen voor de zomer. Voor het tweede jaar op rij ontdekt de Nederlander hoe divers en prachtig het eigen land is. Om daar goed mee om te gaan hebben veel vakantieparken afgelopen jaar midden in de pandemie miljoenen euro’s geïnvesteerd. Die groei heeft knappe koppen en vakmensen nodig. Jonge professionals om toerisme duurzaam te ontwikkelen en bezoekers in goede banen kunnen leiden.

Betere oplossingen nodig voor recreatie
De keerzijde van de pandemie is dat recreatie, parken- en natuurgebieden overstroomd worden door bezoekers. Deze bezoekers willen meer service zodat overal foodtrucks en to-go oplossingen uit de grond springen. De vrijetijdssector heeft afgelopen zomer snel adequaat gereageerd op de pandemie. Een nieuwe generatie, opgeleid via toerisme-opleidingen van hogescholen, kan meer doen voor gastvrije en duurzame oplossingen en herstel van de sector. Als de maatschappij weer open kan, is de verwachting dat Nederlanders met een zucht van verlichting extra vakanties en weekendjes weg boeken. Dan gaan we ook weer op reis.

'Juist nu toerisme studeren'
“We hebben jonge hemelbestormers nodig- de mouwopstropers, de doeners en de creatievelingen!” meldt Frank Oostdam directeur van reisbrancheorganisatie ANVR (290 aangesloten reisorganisaties). ANVR wil graag de talenten op alle niveaus in de reiswereld vasthouden. De beelden van stilstaande vliegtuigen en lege stranden en centra op bekende vakantiebestemmingen in binnen- en buitenland leiden ertoe dat ouders nu aan hun pubers vragen: “weet je zeker dat je toerisme of vrije tijd wilt studeren?” “Juist nu wel”, meldt woordvoerder Marieke van Meurs van zeven hogescholen die toerisme in hun opleidingspakket hebben, verenigd in overlegorgaan Landelijk Overleg Tourism Management (LOTM). “Nu hebben we een generatie nodig die de ingeslagen weg naar duurzaam toerisme verder helpt ontwikkelen binnen Nederland en daarbuiten. Help deze groeisector met je enthousiasme en innovatie. Meld je aan voor een van de toeristische opleidingen en pak die uitdaging op.” Is de uitdaging zo groot? De cijfers maken alles haarscherp.

De gastvrijheidssector is een warme sector die volgens het rapport ‘Maatschappelijke waarde van toerisme en recreatie’ (april 2021) veel bijdraagt aan ons maatschappelijk geluk. Deze sector levert nu al 800.000 banen op en van de onderzochte bedrijven in het rapport meldt 96% dat het geld oplevert voor andere bedrijven, inwoners en overheid. Dat geld is voor de volgende generatie wat minder interessant, waarschijnlijk steken zij wel graag de handen uit de mouwen voor innovatie in toeristische bedrijven, steden en regio’s in ons land. Dat is nog eens een real life challenge en die vind je bij de hogescholen toerisme en leisure.

Meer informatie over onze opleidingen Tourism Management en Leisure & Events Management vind je op onze website.

Vertegenwoordigd waren de cultuurbranche, food & retail & hospitality, sport en de Amsterdamse muziekbranche. 120 studenten, verdeeld over zeventien projectgroepen, verzorgden de content voor het event; een stuurgroep van acht studenten voerde de overkoepelende regie en zette de kaders uit. Sanne Briefjes (19) en Leanne Domínguez Orozco (20) maakten deel uit van de stuurgroep. “Als we iets hebben geleerd, dan is het dat je nooit je hoofd moet laten hangen – niet als bedrijf tijdens corona en niet als organisator van een groot event.”

Inspirerende content
De projectgroepen droegen per branche inspirerende content aan, wat veel kijkjes achter de schermen opleverde. Er waren online workshops, studenten gingen langs bij drive-throughs en take-aways en in de Melkweg vonden mooie ‘rond-de-tafelgesprekken’ plaats. Grote indruk maakte special guest Maarten Schram van Fieldlab, die de ins & outs toelichtte rondom de recente testevenementen.

De deelnemende organisaties lieten vooral zien dat je wel degelijk waarde kunt toevoegen in deze tijd, ook al gaan belangrijke evenementen of voorstellingen niet door, aldus Leanne. “Er zijn talloze creatieve manieren om je zaak draaiende te houden en veel online alternatieven om toch te kunnen werken. Verder besteden bedrijven zorgvuldig aandacht aan het behouden van de connectie met het publiek. Iedereen doet z’n best om creatief en origineel te zijn, hoewel goede ideeën ook wel weer gekopieerd worden van een ander.”

Snel schakelen
Dat de organisatie van een groot event soms behoorlijk stressvol kan zijn, ondervonden de studenten toen het misging met het geluid. “De meesten van ons werkten voor het eerst mee aan zo’n groot project”, zegt Sanne. “Dus toen het geluid wegviel waren we echt even wanhopig. Alle projectgroepen hadden een eigen consultant voor advies en begeleiding, en voor de stuurgroep was dat Wendy de Jongh, projectcoördinator en docent Event Management. Zij was onze steun en toeverlaat en raadde ons aan om de start met een half uurtje uit te stellen, wat ons voldoende tijd gaf om te hergroeperen en het probleem op te lossen. Het was een uitdaging om snel te schakelen en toch rustig te blijven, maar uiteindelijk kwam alles goed.”

Enorme ontwikkeling
Terugkijkend zijn ze trots dat ze met zo’n grote groep studenten zo’n geslaagd evenement hebben neergezet, met 185 deelnemers afkomstig uit het professionele werkveld en uit het onderwijs. Sanne: “Het organiseren van dit event is een van de hoogtepunten van mijn opleiding: ik ben de praktijk ingegaan, heb op locatie gewerkt en we hebben zoveel positieve feedback gekregen. Dingen vielen echt op hun plaats!” Daarnaast zijn beide studenten heel blij met de technische ondersteuning van het bedrijf H20 Esports Campus in Purmerend, van waaruit het evenement live werd gehost.

Leanne vindt het achteraf zelfs goed dat het even misging met het geluid. “Het klinkt misschien gek, maar juist daardoor heb ik enorm veel geleerd. Je krijgt zo ontzettend veel mee als je de boel van A tot Z organiseert, dat het voelt alsof ik een enorme ontwikkeling heb doorgemaakt. De belangrijkste les? Communicatie is key! Én dat je moet doorzetten. Verder zorgde dit project voor een sterk saamhorigheidsgevoel onder de tweedejaarsstudenten, want ook al verliep alles grotendeels online, het voelde echt als ‘samen’. En dat is zoveel beter dan in je eentje op je kamertje voor een tentamen zitten leren!”

Duurzaam dancefestival
De term 'Smart' in Smart Culture staat voor de focus op effectieve manieren om belevenissen te creëren die interactief en betekenisvol zijn. De studenten gebruikten hiervoor de design-thinkingmethode. "Het proces van design thinking was redelijk nieuw voor ons", zegt studente Juul. "We hebben ons flink moeten verdiepen in de verschillende fases van analyse, conceptontwikkeling en optimalisatie van ons prototype." Juul, Milo en vier medestudenten bedachten een concept voor een meerdaags dancefestival, waarbij duurzaamheid vooropstaat. Opdrachtgever (of beter gezegd: samenwerkingspartner) was festivalorganisatie Rêve Events uit Amsterdam, die hiermee aan andere organisatoren wilde laten zien dat festivals niet altijd een aanslag op de natuur hoeven te zijn.

Uit drie onderscheidende concepten werd gekozen voor de Inner Nature-opzet: back-to-basic met veel aandacht voor recyclebare en natuurlijke materialen en een accent op spiritualiteit. Rêve Events en docenten beoordeelden het eindproduct als uitstekend. Helaas is het mede vanwege corona onduidelijk of de organisatie het plan ook op korte termijn zal gebruiken.

Kritisch op elkaar
Een goede les voor de toekomst is om vooraf goed af te stemmen wat je van elkaar verwacht, weet Milo. “De communicatie met de opdrachtgever verliep soms wat stroef. Daar staat echter tegenover dat wij als team volledig op elkaar waren ingespeeld. We durfden onderling kritisch te zijn op elkaar en daardoor hebben we echt een kwaliteitsproduct kunnen neerzetten.”

In overleg met docent en coördinator Marie-Ange de Kort-Weerts stelden de studenten een uitgebreider implementatieplan voor dan in eerste instantie van hen werd gevraagd. “Een volledig concept, waarin alle aspecten van het organiseren van een festival zijn verwerkt. Dus niet een losse marketingcommunicatiestrategie of financiële begroting, maar uitgesplitst tot de stroomvoorziening, afvalverwerking, leveranciers en het materiaal van de bekers aan toe.” Zo’n totaalconcept kost meer tijd, maar Milo kan het zijn medestudenten aanraden. “Als een andere aanpak het doel van de opdrachtgever beter dient, durf dat dan vooral voor te stellen!” Ook Juul benadrukt de meerwaarde van die keuze. “Door het hele proces mee te nemen in plaats van één enkel onderdeel werd dit een ontzettend waardevolle ervaring.”

'A Festival Experience'
Een tweede groep ontwikkelde een concept voor het Amsterdamse stadscircus Magic Circus. “Bij hun voorstellingen werd een nieuwe doelgroep van jonge twintigers gesignaleerd”, vertelt studente Ella, “en de organisatie wilde graag weten wat deze leeftijdsgroep aansprak om daar verder op in te kunnen haken.” De studenten stelden via intensief onderzoek de belangrijkste trends onder de doelgroep vast en werkten op basis daarvan hun prototype uit. Het resultaat was ‘Magic Circus presents: A Festival Experience’. “We hebben de oorspronkelijke show en de circustent behouden, maar in de randprogrammering komt een geheel nieuwe (festival)belevenis naar voren, met hangmatten, muziek en eetgelegenheden met vega(n)-aanbod.”

Ze schreven een uitvoerig advies- en inspiratiedocument inclusief interactieve plattegrond van het terrein. “Een complete ervaring”, aldus studente Lisanne, vormgeefster van de plattegrond, “waarbij we voor ieder programmaonderdeel aangeven hoe de persona’s Fleur en Giovanni alles beleven en wat zij aan motivatie nodig hebben om te komen.” Zowel Magic Circus als de doelgroep was enthousiast over het uiteindelijke concept. Wel moet helaas het circus vanwege de coronamaatregelen voorlopig de deuren gesloten houden.

Leermoment
Dankzij het online werken kon er binnen het team snel geschakeld worden - in het contact met de opdrachtgever pakte het echter minder goed uit. Ella: “Al direct in het begin ontstond er miscommunicatie, waarop naar ons idee vrij heftig gereageerd werd. Hoe ga je daarmee om? Onze docent en consultant Annette van der Zee raadde ons aan niet vanuit onze verongelijktheid te reageren en daar hebben we veel aan gehad. Het kwam goed, maar het was wel een leermoment. In deze tijd van digitale communicatie moeten we niet uit het oog verliezen dat je toch gewoon nog met mensen te maken hebt.”

De opdracht heeft Lisanne vertrouwen gegeven in het verdere afstudeertraject, waarin immers dezelfde design-thinkingprocessen worden gevolgd. Ella vond vooral de afwisseling ‘superleerzaam’. “Ook de laatste opdrachtgever was qua branche weer zo prettig vernieuwend!”

Delft wordt groener en bloemiger. Studenten van Inholland Delft gaan helpen om dat mooie doel te bereiken. Eind juni ondertekenden vestigingsdirecteur Dirk van der Bijl en Frans Geerlink van Stichting DelftBloeit een intentieverklaring. Dit is de eerste stap naar een duurzame samenwerking.

Het tijdelijk of langdurig vergroenen en verbloemen van terreinen, daken en muren in Delft - zo luidt de missie van DelftBloeit. Dat doet de stichting met verschillende wijkprojecten, waar omwonenden - met name de jeugd - bij betrokken worden. Studenten van verschillende Inholland-opleidingen gaan de projecten straks ondersteunen.

Irrigatieprobleem
Afgelopen voorjaar genoten inwoners van de Delftse wijken Poptahof en Voorhof van prachtige tulpenvelden. Nadat de tulpen uitgebloeid waren, zijn er door DelftBloeit 13.000 zonnebloempitten geplant voor een zomerse bloemenzee. Omdat de regen destijds uitbleef, is er een tijdelijke oplossing bedacht voor het irrigeren van de velden.

“Met een waterpomp en stroom, geleend van bedrijfjes aan de Industriestraat, werd het veld besproeid”, vertelt Simon Huiberts, oprichter van de stichting. “In Voorhof kregen we toestemming van de Albert Heijn om de kraan van het parkeerdek aan de Martinus Nijhofflaan te gebruiken, zodat we dat hele veld konden bewateren. Dat is geweldig, maar we moeten in de toekomst wel op zoek naar andere oplossingen, anders wordt het nog een hele klus om de Delftenaren te trakteren op zonnebloemen!”

Sleutelrol voor studenten
Zoekend naar een oplossing kwam de stichting in contact met Karin van Beckhoven, projectmanager bij Inholland Delft. Zij ging op haar beurt binnen de hogeschool op zoek naar collega’s die DelftBloeit kunnen helpen met het vinden van een structurele, duurzame oplossing voor het irrigatieprobleem.

Karin kwam uit bij Fred Gardner, associated lector Innovatiemodellen Duurzame Energie. ”Het is een mooie stageopdracht voor een student Werktuigbouwkunde om een irrigatiesysteem ontwerpen en realiseren dat ontzorgt (automatisch ‘aan’ bij zon) en goedkoop (geen brandstof), stil (belangrijk in openbare ruimte), duurzaam (gebruik natuurlijke bronnen) én moeilijk te stelen is. Een student Tuinbouw & Agribusiness kan meedenken en berekenen hoeveel H2O er per vierkante meter nodig is”, aldus Gardner.

Verdere projecten
DelftBloeit geeft aan dat aantal andere projecten geknipt zijn voor studenten van de opleidingen zoals Landscape and Environment Management, Creative Business en Tourism Management. Eén ding is duidelijk: er zijn aanknopingspunten genoeg voor een duurzame samenwerking tussen Inholland en DelftBloeit!

In het uitstroomprofiel Smart Culture doen studenten in groepen onderzoek naar een vraagstuk uit de cultuursector, waarna ze een innovatief concept ontwikkelen als oplossing. Dat loopt van podiumkunsten en entertainment tot musea, games, kunstenaars en dancefestivals. De term Smart staat voor de focus op effectieve manieren om belevenissen te creëren die interactief en betekenisvol zijn.

Zeven groepen hebben het afgelopen half jaar in vier sprints een heel design-thinkingproces doorlopen. Na onderzoek en conceptontwikkeling hebben ze prototypes getest onder de doelgroep en experts. Uiteindelijk moesten ze nog een implementatieplan maken waarin wenselijkheid bij de consument, marketing, (financiële) haalbaarheid en begroting werden meegenomen.

OBA Smart Tour
Het leef- en leerpunt van de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) wil een smart tour op de website van OBA Bijlmerplein laten ontwikkelen voor laaggeletterden. Het doel daarvan is om ze meer bij de activiteiten van de OBA te betrekken en ze steeds te laten terugkeren naar volgende programma’s. De groep studenten die hiermee aan de slag ging, besloot zich te richten op immigranten die Nederlands willen leren. Na uitgebreid desk- en fieldresearch en het uitwerken van enkele persona’s maakte de groep ondertitelde video’s in combinatie met foto’s en korte teksten in een 360^o tour. Het concept is al met succes getest bij de doelgroep.

Young Roots
Het Amsterdam Roots Festival zoekt meer aansluiting bij jongeren. Hoe doe je dat? Door jongeren zélf kleinschalige events te laten organiseren, bedacht de groep ‘Young Roots’. Jongeren weten zelf het beste wat ze leuk vinden. Bovendien beschikken ze over hun eigen netwerk, waardoor de stap snel gezet is om een community te creëren waarin de organiserende jongeren micro-influencers zijn. ‘Creating your dream event’ lijkt makkelijker dan het is. Plotseling ben je geen volger, maar moet je zelf een event bedenken en opzetten. “Het is verstandig om klein te beginnen”, licht student Elisa toe. “Het moet langzaam groeien.” Inmiddels heeft het Amsterdam Roots Festival een van de studenten een baan aangeboden om dit concept te realiseren. Goed nieuws dus!

Breder publiek
Veel theaters zijn op zoek naar een breder publiek. Het is niet eenvoudig om jongeren of bezoekers met een andere culturele achtergrond naar de cultuurhuizen te trekken. Toch is het de studententeams voor podium De Vorstin in Hilversum en samenwerkende podia Mozaïek in Amsterdam West en Bijlmer Parktheater in Zuidoost gelukt om zeer bruikbare eindproducten te leveren waar de opdrachtgevers ook echt mee gaan werken.

Het ultieme indoor-festivalgevoel met veel inbreng van lokale jongeren in ' Create your own festival', en persoonlijke communicatie door het theater een gezicht te geven via diverse marketinguitingen en sociale media, zijn belangrijke resultaten. In vlogs enthousiasmeren jongeren stijlzoekers en plezierzoekers van hun eigen leeftijd voor bepaalde voorstellingen.

Zuiderzeebelevenis
SAIL Amsterdam 2020 wil bezoekers een onvergetelijke en tegelijk educatieve belevenis bieden. De groep Zuiderzeebelevenis ontwierp de game ‘Modern Treasure Hunter’ waarbij kinderen bij hun bezoek aan SAIL een schat kunnen verdienen door een aantal leuke en leerzame opdrachten uit te voeren, ondersteund door een app en acteurs met schatkaarten.

Lokaal talent
Ook de twee overige teams presenteren mooie concepten. De groep Moon Jelly heeft in opdracht van het gelijknamige music marketing agency een speelse manier van kennisoverdracht uitgewerkt met behulp van een chatbot in combinatie met podcasts op een online platform voor beginnende muzikanten. Het kleinschalige festival Festimi kan volgend jaar een groter event organiseren waarbij buurtbewoners, lokaal talent en gemeente betrokken worden.

Coördinator Marie-Ange de Kort is naast docent ook als onderzoeker verbonden aan het Urban Leisure & Tourism Lab en daarmee betrokken bij de ontwikkeling van Campus aan het IJ, het toekomstige netwerk van living labs van Inholland Amsterdam/Diemen. Ze blikt terug: “Bij de aanpak van deze minor gaan onderzoek en ontwerpproces hand in hand. De vraagstukken zijn complex, dus we zijn niet tevreden met alleen maar wat losse ideeën. Gelukkig hebben onze studenten in het afgelopen half jaar laten zien dat ze tot een coherent concept kunnen komen. Ik ben trots op het eindresultaat!”

Studenten Leisure & Events Management, Tourism Management, Facility Management, Creative Business en Communicatie bogen zich samen met een aantal internationale uitwisselingsstudenten over het vraagstuk. Waar de vorige CGI-groepen zich hadden beperkt tot het ontwerpen van een prototype voor een ‘future playground’, werd de opdracht nu breder getrokken: bedenk op bepaalde plekken in de Sluisbuurt een tijdelijke invulling – placemaking – voor een periode van tien jaar.

Laten leven en bruisen
Voor de ontwikkeling van de Sluisbuurt trekt de gemeente tien tot vijftien jaar uit. Hoe kun je zo’n nieuwe wijk in de tussentijd al laten leven en bruisen? Hoe breng je bewoners in beweging of in contact met elkaar? Wat kun je op cultureel gebied voor elkaar krijgen? Kortom: hoe maak je een wijk in de opbouwfase al aantrekkelijk om te wonen en te werken?

De studenten kwamen na twee periodes hard werken met uiteenlopende oplossingen, variërend van een klimtoren die in de top veel hoger aanvoelt dan een gebouw dat in meters een stuk dichter bij de wolken staat, tot een ‘geodesic dome’ (koepel met zelfdragende constructie) waarin studentenprojecten, maar ook evenementen en voorstellingen voor verschillende doelgroepen worden georganiseerd.

Vrijheid
CGI bestaat uit een individueel traject waarin de student zelfonderzoek doet én in de realisatie van een prototype voor de werkveldpartner. Dat laatste gebeurt in groepsverband. In het activerend keuzeonderwijs dat CGI biedt, krijgen de studenten alle vrijheid om de richting uit te gaan die ze zelf willen. En hoe gek het ook klinkt, daar hebben ze vaak best moeite mee. “In het begin was het lastig omdat we niet goed doorhadden wat er van ons werd verwacht. Normaal gesproken krijgen we een briefing met duidelijke richtlijnen. We vroegen aan onze leercoaches ‘wat is nu eigenlijk de bedoeling?’ Maar dat is nu juist waar CGI voor staat: zelf ontdekken en aanpassen”, vertelt Robin de Jong, studente Communicatie.

Leercoach John Tielman, docent bij Business Innovation: “Dit is een nieuw soort leren dat studenten soms nog niet goed kunnen plaatsen. Ze waren verbaasd over wat ze leerden door te experimenteren. Dachten sommigen vooraf, dat kan ik wel, dan bleken er soms pittige confrontaties nodig te zijn met hier en daar een traan, om te komen tot echte groei en een prachtig resultaat.” Zijn collega Esther Bouw, docent bij Leisure & Events Management, vult aan: “Wij wilden dat ze gewoon ergens begonnen, keuzes maakten.” Elke week gaven de studenten een presentatie aan elkaar. “Dat betekende ook dat ze soms moesten toegeven dat ’t niet lukte en behoefte hadden aan hulp van de hele groep.”

Feedback
“Presentatiesessies aan elkaar geven was heel fijn, je weet gelijk waar je staat, of je voor of achter ligt ten opzichte van de andere teams, bijvoorbeeld met je onderzoek dat je in de eerste fase doet”, aldus Stefan Stuijvenberg, student Tourism Management (NL). Ook gaven ze elkaar feedback. “Openheid naar elkaar toe is wel lastig, niet iedereen durft dat. Sommigen denken: wie ben ik om er iets van te zeggen, wat weet ik er nou eigenlijk van. Ik heb daar zelf gelukkig geen problemen mee. En ik probeer, als mijn medestudenten vastzitten, de juiste vragen te stellen zodat ze door kunnen.”

“De ‘learning journey’ staat centraal”, vertelt Esther. “Zo was er een groepje dat in eerste instantie een sportcomplex ontwikkelde dat véél te duur zou zijn. Bij de presentatie van het eerste concept zei de gemeente Amsterdam tegen ze: is het echt de bedoeling dat dit niet langer dan tien jaar staat? Dat was even slikken voor ze, want het betekende dat ze hun oorspronkelijke plan helemaal om moesten gooien. Het is dus echt ‘kill your darlings’; stoer om los te laten! Placemaking móet laagdrempelig én laag in de kosten zijn.

Oldtimers
Het team van Robin bedacht maar liefst twintig concepten. Uiteindelijk bleef er eentje over. “Wij bedachten: wat vinden wij als studenten leuk om te doen? Antwoord: met vrienden naar de film. Onze bioscoop is nét even anders: een drive-in, maar dan met vaste auto’s, echte oldtimers, gecombineerd met een leuke klassieker als film. Eigenlijk te duur voor placemaking, maar we hebben toch besloten om het te presenteren. De gemeente reageerde enthousiast. Ze nemen nu in overweging om deze bioscoop een permanente plek te geven in de Sluisbuurt.”

Naar verwachting leeft in 2040 70 procent van de wereldbevolking in steden. Daarnaast groeit het toerisme. De vraag is of een stad als Amsterdam daarmee toegankelijk blijft voor iedereen en niet het exclusieve domein wordt van de welgestelden. Deze dreigende gentrificatie raakt aan allerlei actuele thema’s, zoals duurzaamheid, leefbaarheid en inclusiviteit.  

Urban Leisure & Tourism Lab 
Gentrificatie is ook al te zien in Amsterdam Noord. Midden in dit stadsdeel is het Urban Leisure & Tourism Lab (ULT-lab) actief. Aan de Papaverweg doen docenten, onderzoekers en studenten van Hogeschool Inholland onderzoek naar vraagstukken die onder meer te maken hebben met gentrificatie en toerisme. Het onderzoek is praktijkgericht: studenten werken in het lab nauw samen met bewoners, betrokken organisaties en de gemeente. En het onderzoek is ontwerpend: het is leren door oplossingen te creëren. 

Onderzoek in Amsterdam Noord 
Roos Gerritsma is mede-oprichter en associate lector van het ULT-lab. Binnen dit lab werkt ze samen met docentonderzoekers aan ontwerpgerichte onderzoeken. “Ik kreeg van Stipo, een bureau gericht op stedelijke ontwikkeling, het verzoek om mee te werken aan een publicatie over in- en uitsluitingsmechanismen in steden en hoe die te beslechten. In hoeverre kan iedere bewoner er zich thuis voelen? Samen met mijn collega Miranda Kamp richtte ik me bijvoorbeeld op FairBNB, een alternatieve manier om woningen te delen. Mijn collega-onderzoeker Philippa Collin verdiepte zich in de vraag hoe je plekken en evenementen zo inclusief mogelijk opzet. Docentonderzoeker Marie-Ange de Kort onderzocht in dat verband het retailaanbod van drie pleinen in Amsterdam Noord en nam interviews af met experts. Wat als het betaalbare bakkertje plaats moet maken voor een hipsterbar met caffè lattes van € 3,60?” 

Creatieve oplossingen 
“Vanuit onze opleiding Leisure & Events Management kunnen we heel goed nagaan hoe het winkelaanbod kan aansluiten bij de behoefte van de buurt”, zegt De Kort. “We onderzochten het Van der Pekplein, waar de gentrificatie al gaande is. Maar ook het nog meer traditionele Purmerplein en Zonneplein. Studenten gingen de straat op om deze en andere plekken in Amsterdam te observeren. Ze interviewden buurtbewoners en gingen toen al aan de slag met creatieve oplossingen. Hun concepten presenteerden ze aan een panel van professionals. Op basis van de feedback scherpten ze hun voorstellen aan om die te presenteren aan opdrachtgevers zoals de gebiedsmakelaars, Stadsherstel Amsterdam en woningbouwcorporatie Ymere.” 

Grote kas op het plein 
Een van de ideeën die de studenten bedachten was om een kas te bouwen midden op het Purmerplein. Als ontmoetingsplek voor alle buurtbewoners werkt het inclusiviteit in de hand, het plein is beter benut, ondernemers zijn betrokken als preferred supplier van bijvoorbeeld een gezonde maaltijd, wat een betere leefstijl voor omwonenden bevordert. Ymere reageerde zeer enthousiast op dit verrassende voorstel. Het is wat ontwerpgericht onderzoek kan doen. De studenten beginnen al in een vroeg stadium met conceptontwikkeling waardoor het creatieve proces meteen loskomt. 

Boekpublicatie Our City? 
Het onderzoek in Amsterdam Noord is inmiddels afgerond. Nieuwe groepen studenten Leisure & Events Management leren met een kritische blik naar andere plekken in Amsterdam te kijken en er creatieve oplossingen voor te ontwerpen, zoals de Amsterdamse Poort in Zuidoost of de Spaarndammerstraat in West. Gerritsma, Kamp, Collin en De Kort werkten hun onderzoek in de tussentijd uit voor de Stipo-publicatie Our City? Countering Exclusion in Public Space. Gerritsma: “Het boek is een mooie manier om onze inzichten te delen met beleidsmakers. Maar we willen door. Om onze ideeën ook te helpen realiseren, hebben we nu ook een specialist in co-creatie aangetrokken. Zo biedt het lab waardecreatie voor de stad en een continu leerproces voor studenten.”  

Meer weten? 
Lees hoe het Urban Leisure & Tourism Lab samen met bewoners, (non)profit-organisaties en gemeentelijke partners werkt aan lokale waardecreatie. Via Stipo kunt u het boek Our City? Countering Exclusion in Public Space bestellen. 

Lees ook: Testen, testen en nog eens testen tijdens de minor Destination Development 

Leestijd: +- 1 minuut.

Texel moet duurzamer worden
In 2020 wil Texel 100% zelfvoorzienend zijn. Een groep van 38 studenten van verschillende opleidingen van de Inholland-locaties Rotterdam, Delft, Haarlem en Alkmaar werkte in maart een week lang aan creatieve plannen om Texel duurzamer te maken. Aan het eind van de week kregen ze de kans om hun out-of-the-box ideeën te pitchen aan ondernemers en de gemeente. En met succes!

In deze Podcast special staat samenwerking centraal
In vijf verschillende groepen werkten studenten van de opleidingen Tourism Management, Landscape & Environment Management, Luchtvaarttechnologie, Creative Business, Bouwkunde en Technische Bedrijfskunde intensief samen. “Een unieke samenwerking”, zo geven de betrokkenen van het project aan. Hoe kijken ze terug op de week van Planet Texel?

Associate lector Fred Gardner en projectleider Jos van Dam vertellen over het ontstaan van Planet Texel. Studenten Nienke, Daan en Wessel laten hun licht schijnen over de samenwerking tussen meerdere opleidingen. Docent Ted van der Klaauw deelt zijn ervaringen. En Texelaars Pepijn Lyklema en wethouder Hennie Huisman kijken naar de toekomst van een zelfvoorzienend Texel.

Luister nu onze Podcast special!

Liever terugkijken?
Studenten van de opleiding Creative Business hebben een sfeervideo gemaakt van deze week. Bekijk de video hieronder. 

Diemense studenten uit het Domein Creative Business willen een bijdrage leveren aan de zeventien Sustainable Development Goals (SDG’s) die door de Verenigde Naties in 2015 zijn opgesteld. Onlangs zijn studenten Charissa Rajaram en Mijntje Verkaik naar New York getogen voor de kick-off van de SDG World Tour. Zij werden vergezeld door Philippa Collin, docent en onderzoeker, en Reuben Wijnberg, teamleider van de opleiding Leisure & Events Management.

De SDG’s, oftewel Duurzame Ontwikkelingsdoelen, moeten ervoor zorgen dat de wereld in 2030 een eerlijke, gezonde en veilige plek is om te leven. Het eerste doel is het beëindigen van extreme armoede. Verder zijn er doelen op het gebied van gezondheid, onderwijs, schoon drinkwater, duurzame energie, minder ongelijkheid en het aanpakken van klimaatverandering.

Clipper Stad Amsterdam
Afgelopen jaar hebben Mitra van Raalten en overige directieleden van SAIL Amsterdam samen met een aantal jongeren het initiatief genomen om onder de noemer SDG World Tour met de Clipper Stad Amsterdam, een door de wind aangedreven driemaster, twee jaar lang de wereld over te varen en daarbij zeventien havens aan te doen. Het doel van deze reis is om het bewustzijn met betrekking tot de SDG’s te verhogen. Dit project dient te worden uitgevoerd voor en door jongeren (van 15 tot 35 jaar), ondersteund door oudere experts. Het vertrekpunt is SAIL Amsterdam, augustus 2020.

Omdat jongeren centraal staan bij de SDG’s, liet Inholland zich bij de kick-off van de SDG World Tour vertegenwoordigen door twee studenten: Mijntje Verkaik (derdejaarsstudent Leisure & Events Management) en Charissa Rajaram (vierdejaarsstudent Tourism Management, Engelstalig). Naast Inholland was ook Avans Hogeschool aanwezig en namens de gemeente Amsterdam locoburgemeester en wethouder Toerisme Udo Kock en jongerenburgemeester Avianka Aventurin.

Inclusiviteit
Charissa doet haar afstudeeronderzoek bij SAIL Amsterdam. De organisatie van dat evenement wil dat iedereen zich welkom voelt. Het maakt niet uit wat je achtergrond is: internationalisering en inclusiviteit staan hoog in het vaandel. Daarom wordt hard geprobeerd om jongeren – ook internationaal – te betrekken. Charissa richt zich in haar afstudeeronderzoek op internationale studenten. Daarnaast is ze in haar opleiding ook steeds bezig met duurzaamheidsbeleid; dat is tegenwoordig onlosmakelijk verbonden met het vak toerisme.

Mijntje voert binnen de minor concepting & events met haar projectgroep opdrachten uit voor SDG World Tour. Ze deden een voorstel hoe SDG WT een offline/online community zou kunnen creëren bij Inholland. “Eén idee is al overgenomen”, meldt Mijntje: “SDG tv, een website met behulp waarvan je live de reis van de Clipper Stad Amsterdam kunt volgen. SDG WT heeft in New York een documentairemaker gevonden die wil helpen bij de uitvoering.” Momenteel is Mijntjes projectgroep bezig met de organisatie van een event voor studenten van Inholland Diemen. Het doel van het event is om studenten bewust te maken van duurzaamheid, gezonder leven en afvalvermindering.

'We have the power, you have the know-how'
De kick-off van de SDG World Tour in New York vond plaats aan boord van de Clipper Stad Amsterdam. Daarnaast kregen de gasten een rondleiding bij de Verenigde Naties en waren er enkele bijeenkomsten. Na een bezoek aan het Nederlands consulaat waar ze mochten reageren op ideeën en prototypes gepresenteerd door mensen van SDG WT en het European Space Agency, namen ze deel aan de Randstad Youth Employment Session. Daar ging het onder andere over de verschillen tussen Nederland en de Verenigde Staten met betrekking tot jeugdwerkgelegenheid, gekoppeld aan het SDG-thema eerlijk werk en economische groei. “In de VS kun je je bijvoorbeeld helemaal niet verzekeren als je net begint als glazenwasser”, legt Mijntje uit.

Bij de Randstad Session kwam vanuit een van de jongeren van de SDG World Tour-groep een mooie uitspraak naar voren over de relatie tussen jongeren en ouderen: "We have the power, you have the know-how". Philippa: “Een interessante gedachte voor onderwijsinstellingen! Jongeren zijn de macht van de toekomst. En zij willen nu al de zaadjes planten om die toekomst te kunnen verzekeren.”

Duurzaamheid als randvoorwaarde
Reuben: “Wat de reis mij heeft gebracht? Ik heb van onze studenten geleerd dat duurzaamheid vanzelfsprekend zou moeten zijn in het onderwijs. De SDG’s kunnen daarvoor een handig model zijn: stel je het effect voor als alle studenten in al hun projecten duurzaamheid als randvoorwaarde meenemen! In mijn optiek dient er dan wel sprake te zijn van betrokkenheid over de opleidingen heen.”

Charissa ziet genoeg aanknopingspunten: “De SDG’s geven je veel ruimte voor eigen invulling; je hebt in feite een groot speelveld. Bijvoorbeeld SDG-goal 11: duurzame steden en gemeenschappen: daar valt inclusiviteit (elke bevolkingsgroep telt – red.) ook onder!” Mijntje vult aan: “We zouden ons per projectopdracht op één specifieke SDG kunnen concentreren, waarbij we de vraagstelling in een internationale context plaatsen. Op die manier worden studenten onmiddellijk gekoppeld aan een internationale database met informatie en casestudies.”

Treintour
Ondertussen heeft Hogeschool Inholland het SDG Charter ondertekend. Het onderwijs en onderzoek van de hogeschool, gekoppeld aan de thema’s duurzaam, gezond en creatief sluiten immers naadloos aan bij de SDG’s. De SDG-beweging geeft veel ruimte om zichtbaar te maken hoe Inholland hieraan bijdraagt. “Vanuit studentinitiatieven zou dit verder kunnen groeien”, aldus Philippa. Charissa voegt toe: “Ik zie een optionele rol voor Inholland in de steden die de driemaster aandoet. Bijvoorbeeld bij het organiseren van events op de wal.” Het hele SDG-verhaal geeft veel inspiratie. Philippa: “Wij spelen met de gedachte om zelf een SDG-tour te organiseren: een treintour door Europa, langs zeventien steden. Het is nu alleen nog een idee, maar wie weet…”

Studenten van diverse opleidingen van Inholland volgen vandaag de dag nog specifieke opleidingen die behoren tot een specifiek programma in landschapsarchitectuur, gezondheidszorg, sociaal werk, stadsplanning of technologie. “Het is de uitdaging om studenten te leren over sectorale grenzen heen te stappen en transdisciplinair te werken”, legt Karin van Beckhoven uit, initiatiefnemer en teamleider van de Inholland-opleiding Landscape & Environment Management. “Daarom gaan we de minor ‘Collaboration for the city of the future’ vormgeven, een intersectorale transdisciplinaire minor, met een leeromgeving in de vorm van een living lab.”

Aan de slag met de kenniswerkplaatsmethodiek
Met behulp van de kenniswerkplaatsmethodiek kunnen studenten van verschillende opleidingen/domeinen in het lab aan de slag in multidisciplinaire teams. Zo leren ze van elkaar én van het werkveld om gezamenlijk aan projecten te werken om steden aantrekkelijker, gezonder, meer sociaal, veerkrachtig te maken met meer biodiversiteit. De minor gaat voor het eerst gegeven worden in 2021. Ook docenten zullen worden getraind in transdisciplinair denken en samenwerken.

“Bij transdisciplinaire samenwerking werk je niet alleen discipline-overstijgend samen maar ook met maatschappelijke actoren zoals burgers en andere betrokkenen”, verklaart Karin. “Dit wordt gedaan bij grote complexe vraagstukken zoals klimaatadaptatie en energietransitie. Veel kennis en creativiteit is vaak aanwezig bij burgers en anderen betrokkenen. Die kennis is goed te gebruiken bij het zoeken naar innovatieve oplossingen en het verkrijgen van draagvlak.”

Bij deze Comenius-aanvraag is naast hoofdaanvrager Karin van Beckhoven een heel team betrokken met docenten, waaronder Nick Pruijn van de opleiding Landscape & Environment Management, en lectoren van de domeinen Techniek, Ontwerpen & Informatica, Gezondheid, Sport & Welzijn, Business, Finance & Law en Agri Food & Life Sciences. Als ontvanger van een Comenius-beurs treedt Karin van Beckhoven toe tot het Comenius Netwerk van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen. Op 6 juni is zij uitgenodigd om de onderwijsvernieuwing van Inholland te presenteren tijdens het Comenius Festival.

Over het Comenius-programma
Het Comenius-programma is een landelijk stimuleringsprogramma voor onderwijsvernieuwing dat door het Nationaal Regieorgaan Onderzoek (NRO) wordt uitgevoerd. Het stelt docenten in staat om hun visie op onderwijs in de praktijk te brengen. De minister van Onderwijs wil hiermee excellent en bevlogen docentschap zichtbaar waarderen door een bijdrage te leveren aan meer gevarieerde carrières van docenten en onderzoekers op hogescholen en universiteiten. Jaarlijks kunnen docenten voorstellen indienen.