In deze video legt Mascha uit dat haar lectoraat in verschillende contexten onderzoekt wat de praktijk van het onderwijs inhoudt voor leerkrachten zelf. Die contexten zijn heel uiteenlopend, denk bijvoorbeeld aan kinderen die opgroeien in armoede of kinderen die opgroeien in sterk religieuze contexten. De basisvoorwaarden voor floreren zijn niet altijd aanwezig.

Als lector bij Hogeschool Inholland doet Mascha samen met haar team van De Pedagogische Opdracht veel onderzoek bij basisscholen. “Ik zie daar kinderen waar de basisvoorwaarden om te kunnen floreren al niet aanwezig zijn: gezinnen met armoede waardoor kinderen honger lijden, of waar veel stress is vanwege conflicten of verslaving.” Scholen hebben de complexe opdracht om kinderen in dit soort omstandigheden tot ontwikkeling te brengen, in een context waarin ook de overheid op allerlei manieren probeert om via scholen goed te doen. 

Pedagogische opdracht
Het lectoraat neemt de opdracht die het onderwijs heeft onder de loep. “Een opdracht voor het onderwijs is bijvoorbeeld: willen dat het onderwijs bijdraagt aan het floreren van alle kinderen in de samenleving. Dat houdt onder meer in dat je in staat bent om zinvol werk te doen en betekenisvolle relaties aan te gaan. Wil je dit als school? Dan moet je ook erkennen dat wanneer de basisvoorwaarden voor floreren er niet zijn, kinderen bepaalde vaardigheden moeten ontwikkelen om hiermee om te gaan.” Het gaat hier om veerkracht. Kinderen moeten bijvoorbeeld niet alleen leren waar je naar toe kunt als je bepaalde problemen ervaart, maar moeten ook het vertrouwen krijgen in relaties met volwassenen of leeftijdsgenoten.

Compenseren van ontbrekende basisvoorwaarden
Scholen krijgen echter taken die niet gaan over floreren of bouwen aan een toekomst, maar die zich richten op het compenseren van de ontbrekende basisvoorwaarden. Mascha noemt de ’broodbar‘ als voorbeeld: een plek op school waar kinderen een ontbijt krijgen aangeboden georganiseerd door ouders, waardoor grenzen tussen school en thuis verwateren. “Het is belangrijk om vanuit een professioneel pedagogisch perspectief na te denken of je dit als school kunt en wilt en om hier stelling in te nemen. Moeten partijen buiten de school deze taak niet vervullen?”

Rekenen en begrijpend lezen
Een ander voorbeeld gaat over de norm die de overheid stelt ten aanzien van rekenen en lezen. “Rekenen en begrijpend lezen zijn belangrijk. Dit zijn de enige twee normen die nog meetellen voor advisering naar de middelbare school. Het is niet erg om een bepaalde maat te nemen, maar waar je je bewust van moet zijn, is dat dit uiteindelijk richtinggevend gaat zijn voor wat scholen gaan doen.”

Effect van normering op lessen
Volgens Mascha heeft de normerende werking van toetsen rond rekenen en begrijpend lezen effect op het onderwijs. “Denk aan leraren die kinderen uit gezinnen waar Nederlands niet courant is, uitleggen wat woorden in een toets betekenen om te zorgen dat ze de toets kunnen halen. Of hoe deze norm kinderen een waardevolle leeservaring ontneemt. Bij begrijpend lezen leer je namelijk analytisch te kijken naar een tekst: wat probeert de schrijver over te brengen, welke informatie geeft dit je? Dat is heel waardevol, maar het is iets anders dan de fijne bezigheid van lezen. Dat je als kind kunt ontsnappen aan een bepaalde werkelijkheid, of dat je inleving gaat stimuleren. Door dat allemaal niet als maat te nemen voor doorstroom, lijk je te zeggen dat dit niet zo belangrijk is en bewerkstellig je dat leerkrachten zich hier niet op richten. Dat is een problematisch mechanisme.”

Verantwoordingskracht
Om dat mechanisme te doorbreken, gaat het lectoraat vooral naar scholen toe. “Met ons lectoraat maken we van een schoolteam een team van mede-onderzoekers. Samen nemen we ongeveer eens in de zes weken een lessensituatie onder de loep.” Daar wordt onderzocht waar bepaalde uitdagingen vandaan komen en worden handelingsalternatieven ontwikkeld. Kan het verkrampen van een leerling voor een rekentoets te maken hebben met veeleisende ouders? Wat doe je met de woede-uitbarsting van een kind afkomstig van een stressvolle thuissituatie? Leraren ontwikkelen zo de kennis en de gewoonte om binnen hun pedagogische opdracht situaties aan te pakken en te verantwoorden. Dit maakt scholen weerbaar, omdat het ze in staat stelt eigen keuzes te maken voor hun specifieke leerlingpopulatie in een context van externe normen die hen worden opgelegd.

Oplossing voor lerarentekort
“Het onderwijswerk maken we daarmee nog aantrekkelijker ook”, vult Mascha tot slot aan. “We zitten met een lerarentekort. Dat is deels een financiële kwestie, maar gaat ook over  het beroep. Het beroep van leraar zou moeten inhouden dat je als schoolteam een kwaliteitsnorm ontwikkelt op basis van een door dit team geformuleerde opdracht. Je monitort, verantwoordt en verbetert als team zelf systematisch deze kwaliteit. Daarmee kunnen mensen op school meerdere rollen vervullen, zonder dat ze losgetrokken worden van het primaire proces. En je hebt zelf veel meer invloed op wat je doet. Dit gevoel van professionele ruimte draagt bij aan werkplezier, status en beroepsperspectief.”

Marleen is docent in hart en nieren. Ze werkt bij Hogeschool Inholland met grote passie als docent bij de master Pedagogiek. Ook zet ze zich sinds kort in als beleidsadviseur voor de kwaliteit van ons onderwijs. Een mooie afwisselende baan dus. “Fijn is dat geen jaar hetzelfde is. Je hebt vaak de vrijheid taken af te wisselen en jezelf verder te ontwikkelen.”

Sterke combinatie van docentschap en beleidsmatige werk
Haar eerste baan was bij de deeltijdopleiding Sociaal-Pedagogische Hulpverlening (SPH) bij de Hogeschool van Amsterdam (HvA). “Als beginnend docent focuste ik me puur op het geven van onderwijs. De bredere context kreeg ik niet mee. Maar toen ik de combinatie vond tussen het docentschap en beleidsmatig werk, wilde ik dat niet meer kwijt, omdat ik heb gemerkt dat beide kanten elkaar versterken. Je kunt beleid gemakkelijker concretiseren en zien hoe het uitpakt in de praktijk en als docent kun je dat beleid ook beter bewaken en uitvoeren.”

Verandering door corona
Ze maakte bij de HvA een bijzondere en leerzame tijd mee. “Ik nam deel aan een projectgroep om het curriculum te ontwerpen van de nieuwe bacheloropleiding Social Work waar ook SPH onder kwam te vallen. Het was een landelijke verandering die bij Hogeschool Inholland al eerder was ingezet.” Nadat de nieuwe opleiding ging draaien, kwam er een volgende grote verandering: corona. “De lockdown maakte de wereld een stuk kleiner en het was niet meer mogelijk om op locatie te voelen wat er speelde, wat vanuit het oogpunt van curriculumontwikkeling een handicap was.”

Marleens overstap naar onze hogeschool
Na 14 jaar op de HvA begon Marleen om zich heen te kijken. “Ik ben van huis uit (ortho)pedagoog en trof een vacature voor docent bij de master Pedagogiek bij Hogeschool Inholland. Tijdens het – noodgedwongen online – sollicitatiegesprek was er een klik over en weer en in mei 2021 ben ik begonnen.”

Kans als beleidsadviseur
Haar nieuwe betrekking als docent bij de master Pedagogiek was slechts voor zestien uur. “Het leuke van Hogeschool Inholland is dat er altijd kansen zijn. Dat bleek meteen. Een HR-adviseur belde me nog vóór mijn start. Er kwam tijdelijk een plek vrij als beleidsadviseur bij het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica (TOI). Dit sloot goed aan op mijn loopbaanwensen. Zo had ik opeens twee nieuwe uitdagingen binnen onze hogeschool: als docent en de mooie uitdaging om beleidswerk te doen in een volledig andere beroepscontext.”

In gesprek met het HR-Expertiseteam
Helaas zat een vast contract er bij TOI niet in. Maar Marleen ging niet bij de pakken neer zitten. “Ik heb mijn netwerk binnen en buiten Inholland laten weten voor zestien uur per week beschikbaar te zijn en veel (koffie)gesprekken gevoerd over mijn ambities en loopbaanwensen. En ik maakte een afspraak voor een intakegesprek met het HR-Expertiseteam. Daar vertelde ik over mijn loopbaan en werk waar ik energie van krijg.”

Aan de slag bij Onderwijs & Onderzoek Beleid
Na het gesprek bij het HR-Expertiseteam wees de wervingsadviseur Marleen op verschillende passende vacatures binnen onze hogeschool. Gelukkig was het al snel raak. “Op 1 juni ben ik begonnen als beleidsadviseur Onderwijskwaliteit op de stafafdeling OOB-JZ. Zestien uur per week zet ik mij in voor de kwaliteit van ons onderwijs. Opnieuw kan ik mijn ervaring als docent inzetten, want docent bij de master Pedagogiek ben ik nog steeds.”

Durven vertrouwen in een ideale baan
De eerste maanden van 2023 waren wel even spannend voor Marleen. “Wat als er voor mijn functie bij TOI niets in de plaats zou komen? Tegelijkertijd heb ik altijd vertrouwen gehouden en ben ik blij dat ik vasthield aan mijn ideale werk: het zijn van docent én beleidsadviseur. Daar bleef ik voor gaan en ik wist: onze hogeschool heeft heel veel te bieden.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak? Ga eerst het gesprek aan met jouw leidinggevende. Wil je toch direct met het HR-Expertiseteam praten, neem dan gerust contact op voor een verkennend gesprek. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Het vierjarig onderzoeksprogramma Ondersteuning Jeugd in Overgang naar Volwassenheid presenteerde onlangs tijdens een slotsymposium haar onderzoeksresultaten bij Hogeschool Inholland Haarlem. In thematische workshops konden professionals uit het werkveld, onderwijs en beleidsmakers de kennis uit het onderzoek direct leren toepassen in de praktijk. Het slotsymposium was bedoeld als eerste stap richting het beter aansluiten van hulp en ondersteuning voor jongeren.

“Juist in deze levensfase van de overgang naar volwassenheid (16-23) maken jongeren belangrijke veranderingen mee en dat biedt kansen, maar ook moeilijkheden”, zegt Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland en projectleider. “Met dit onderzoek willen we bijdragen aan ondersteuning van oudere jeugd en jongvolwassenen die werkt en die beter aansluit bij de levens, behoeften en ambities van jongeren zelf. Met daarbij speciale aandacht voor de veerkracht van jongeren, en hoe wij die als professionals kunnen helpen te versterken.”

Enthousiaste dagvoorzitter was Nick Hoogendorp van jongerenorganisatie Triple Threat. Collegevoorzitter Bart Combee benadrukte in het openingswoord het belang van de samenwerking van de hogeschool met het beroepenveld, maar vooral ook met studenten. “Zij helpen ons het onderwijs vorm te geven.”

Jongeren aan het woord 
Belangrijk onderdeel van het onderzoek waren diepte-interviews bij zo’n 150 jongeren met professionele ondersteuning uit verschillende leeftijdscategorieën, plus 834 vragenlijsten. “De overkoepelende bevinding is dat elke jongere een unieke manier heeft om met uitdagingen om te gaan”, aldus Roel van Goor, associate lector Jeugd en Samenleving bij Hogeschool Inholland. “Ze zijn vaak best positief over hun leven in deze fase, ook als ze met uitdagingen te maken hebben, en trots op wat zij zelf voor elkaar krijgen.”

 Bij het inrichten van ondersteuning van jongeren is het daarom zaak niet te problematiseren, maar vooral uit te gaan van welke dingen wel lukken en te proberen daarbij aan te sluiten. Een steunsysteem dus, dat jongeren helpt hulpbronnen in te schakelen op de momenten dat het nodig is. Van Goor: “Daarbij is er een belangrijke rol weggelegd voor bijvoorbeeld de school: worden jongeren gezien als ze absent zijn? Maar denk ook aan gemeenten die tijdelijk financiële schulden overnemen, zodat jongeren de ruimte hebben om zaken op een rijtje te zetten.”

Toepassen in de beroepspraktijk 
De aanwezigen konden met de verworven kennis direct aan de slag in zes workshops: Preventieve ondersteuning voor jeugd in de overgang naar volwassenheid; Wat werkt bij hulp aan jeugd in overgang naar volwassenheid? Vanuit veerkracht werken met kwetsbare jongeren en gezinnen in crisis; Werken vanuit veerkracht in het onderwijs; Veerkrachtig beleid voor oudere jeugd en jongvolwassenen; Op weg naar een landelijke leergemeenschap (Plein 16-27).

De workshops vielen in zeer goede aarde. “Inspirerend en leerzaam”, “herkenbare situaties” en “energie is the key!” Voor sommigen waren de uitkomsten niet geheel nieuw, “maar heel prettig om nog eens bevestigd te krijgen”. Assistent-onderzoeker Lotte Banen: “Mooi dat alle verschillende domeinen nu met elkaar in gesprek zijn. Die interprofessionele samenwerking is superwaardevol.”

Verdere plannen 
Ter afsluiting was het woord aan Petra Engels vanuit het ministerie van VWS. “Ik ben blij om te zien dat ook bij de Rijksoverheid tegenwoordig meer samenwerking bestaat. Dat er al veel meer gekeken wordt naar hoe jongeren kunnen deelnemen en hoe we meer met jongeren zelf in gesprek kunnen gaan. Een puntje van aandacht: wij zeggen ‘mentale weerbaarheid’ in plaats van veerkracht van jongeren – dat is toch een accentverschil.”

De komende tijd wordt besteed aan onderzoek naar de veerkracht onder de eigen Inholland-studenten. Kaulingfreks: “We hebben daarvoor een praktische tool ontwikkeld voor professionals om samen met jongeren vanuit hun perspectief hun specifieke hulpbronnen in kaart te brengen. Daarnaast bouwen we aan Plein 16-27, een leergemeenschap en online platform, om alle kennis uit het onderzoek te laten landen in de verschillende werkvelden van professionals en beleidsmakers, en ook in het onderwijs op de hogeschool.”

“Waar ik me over verbaas is dat een thema als seks,  dat voor iedereen een rol speelt, vaak beperkt blijft tot een paar onhandige biologielessen. Vanwege hun positie en contact met jongeren zouden jongerenwerkers en straathoekwerkers hierin verandering kunnen brengen. Maar zij vinden het óók lastig om deze gesprekken te beginnen,” zegt Mai Groenevelt, onderzoeker en onderzoekscoördinator bij de onderzoekslijn Jeugd en Samenleving van Hogeschool Inholland. 

Hoe praat je over seks?
“In ons project ‘Het hoort erbij! Preventief werken aan een positieve seksuele en relationele vorming in het jongeren- en straathoekwerk’ onderzoeken we in het voortraject, dat gefinancierd wordt door het Centre of Expertise Preventie in Zorg & Welzijn, waar die verlegenheid vandaan komt. Ook  kijken we hoe straathoekwerkers op een diversiteit sensitieve manier met oog voor de (online) leefwereld structureel kunnen bijdragen aan seksuele vorming. Hoe beginnen we over het thema seksualiteit, intimiteit en relaties? Worden het geen ongemakkelijke gesprekken? Is het onderwerp niet te privé? Zitten jongeren hier wel op te wachten? “

“Verder kijken we intern ook of we de opleidingen Pedagogiek en Social Work aan ons kunnen binden voor het onderzoek en of dit bij de opleiding Sportkunde ook een onderwerp is wat moet worden ingebed in het curriculum.”

Taboe en negatieve ervaringen
“Als jongeren iets meer willen weten over omliggende onderwerpen zoals relaties, consent of gender zijn ze nu vaak aangewezen op vrienden en internet. En dat geeft niet altijd een volledig en eerlijk beeld. Daarnaast zie je in de media dat berichtgeving over seksualiteit meestal niet positief is. Het gaat over misbruik en #metoo. Heel belangrijk, maar in die massa aan negatieve berichtgeving verdwijnt de aandacht voor de positieve kanten van seksualiteit. Ik vind het oprecht jammer dat een thema dat zoveel plezier zou kunnen geven, vaak wordt geassocieerd met taboe en negatieve ervaringen.” 

“In gesprekken met netwerkpartners in preventieve zorg en met jongereninstanties merken we gelukkig wel dat er individueel bereidheid is om dit thema met jongeren te behandelen en hen meer begeleiding en informatie te bieden.”

Meer kennis, is meer power
“Het is wel belangrijk dat we onze verlegenheid te boven komen”, vervolgt Mai. “Want als je weet wat je fijn en prettig vindt, dan kun je ook beter ‘nee’ zeggen als je iets níet wil. Meer kennis en informatie zorgt ervoor dat jongeren zichzelf beter leren kennen. Ze moeten leren navigeren tussen beelden en opvattingen uit de samenleving over ‘hoe het hoort’, naar wat voor hen belangrijk is. Voor sommige jongeren is dat extra belangrijk. Terwijl bij de WHO (World Health Organisation) het recht op seksueel genot is vastgelegd, zie je bijvoorbeeld nog altijd een enorme ‘orgasmekloof’ tussen mannen en vrouwen. Ook LHBTIQ+ jongeren zijn vaak zoekende: wie ben ik? En de acceptatie van een andere seksualiteit dan heteroseksualiteit is nog altijd niet vanzelfsprekend. Het zou fantastisch zijn als we een open gesprek met elkaar kunnen aangaan over seksualiteit, intimiteit en relaties.”

‘Ieuw…maar die hebben toch geen seks?!’
“Het gaat daarbij ook niet alleen over jongeren zelf. In de module ‘Levensverhalen’, onderdeel van de opleiding bij Social Work, zit onder andere een opdracht waarbij studenten in gesprek gaan met ouderen over seksualiteit. Het grappige is dan om te zien dat ouderen graag hun kennis willen delen en zonder schroom over seksualiteit praten, terwijl onze studenten dat soms behoorlijk lastig vinden. Sommigen gaan echt de module in met het idee ‘ieuw…maar ouderen hebben toch geen seks?!’.  Daarmee laten we onze studenten zien dat seksualiteit een thema is voor iedereen en gedurende je hele leven. Dat seksualiteit iets is dat zich kan ontwikkelen. En tegelijkertijd leren ze op deze wijze gesprekken te voeren, zodat hopelijk die handelingsverlegenheid bij hen ook verdwijnt.”

RAAK-publiek-aanvraag 
Femke Kaulingsfreks, lector Jeugd en Samenleving, onderschrijft het belang van het thema voor jongeren en voegt toe: “Daarom ben ik ontzettend blij en trots dat onze RAAK-publiek-aanvraag voor het project ‘Het hoort erbij! Preventief werken aan een positieve seksuele en relationele vorming in het jongeren- en straathoekwerk’ kort geleden is gehonoreerd. Dit betekent dat we met het gehele projectteam en partners¹ de komende tijd verder kunnen om de aandacht voor seksuele vorming van jongeren te versterken in het preventieve welzijnsveld. 

Gecombineerd met de middelen van het Centre of Expertise Preventie in Zorg en Welzijn kunnen we nu aan de slag met zowel professionals als met onderwijsinnovatie en tevens nagaan of er een brug te slaan valt naar het buurtsportwerk. Een belangrijke mijlpaal om dit thema op een positieve manier op de kaart te zetten”.

¹_{Femke Kaulingfreks, lector Jeugd en Samenleving, Mai Groenevelt, onderzoeker en onderzoekscoördinator bij Lectoraat Jeugd en Samenleving, Marte Wiersma,  onderzoeker bij Lectoraat Jeugd en Samenleving, Mark van Dijk, onderzoeker bij E&P en Lilian Linders, lector Empowerment en Professionalisering én het consortium van praktijkpartners, gemeente en kennisinstellingen (perMens, DOCK, Dynamo, The Mall, Gemeente Amsterdam, GGD Zaanstreek-Waterland, Haarlem Effect, BVJong, Rutgers en Qpido).}

Binnen het basisonderwijs is er veel discussie over de reken-wiskundeprestaties van leerlingen. Hoe kunnen we die verbeteren? Je kunt je dan als (aankomend) leraar richten op goede antwoorden en hoge toetsscores. Het proefschrift van Jorine Vermeulen waarop zij 6 oktober is gepromoveerd, vraagt juist aandacht voor hoe kinderen tot hun antwoord komen. Jorine is lerarenopleider en onderzoeker bij de onderzoekslijn De Pedagogische Opdracht. Haar onderzoek geeft inzicht in het reken-wiskundig denken van jonge kinderen. Daarmee kunnen leraren passend onderwijs bieden dat aansluit op het denkniveau van de leerlingen. Een actueel inzicht dat ze als lerarenopleider graag doorgeeft aan haar pabo-studenten.

Jorine is lerarenopleider rekenen-wiskunde aan de opleiding Leraar Basisonderwijs (pabo) van Inholland. Haar promotieonderzoek is verbonden aan de Universiteit Twente en aan het Cito. Daarin onderzocht ze hoe je op een effectieve manier kunt achterhalen hoe een leerling in groep 5 gedacht heeft bij het oplossen van optel- en aftrekopgaven. Door te achterhalen hoe een leerling denkt, kan de leraar beter aansluiten op de onderwijsbehoeften.

Visueel maken hoe leerlingen denken
Het eerste deel van het onderzoek gaat over de lege getallenlijn. De getallenlijn is voor sommige leerlingen een geschikt instrument om visueel te maken hoe leerlingen van optel- en aftrekopgaven oplossen. Leerlingen moeten volgens Jorine ook leren praten over hoe je iets oplost en welke strategie is gebruikt. Dat praten stimuleert hun reken-wiskundig denken, wat belangrijk is voor de ontwikkeling van hun probleemoplossend vermogen.

Cruciale rol voor leraren
De vaardigheid om je oplossing te verwoorden, is volgens haar onmisbaar om deel te nemen aan het vervolgonderwijs en straks in de samenleving. “Uiteindelijk gaat rekenen-wiskunde niet per se over het goed kunnen uitrekenen van kale sommen, maar om het functioneren in de maatschappij. Leraren spelen een cruciale rol om kinderen te helpen verwoorden welke strategie ze hebben gebruikt. Diagnostische opgaven om dit strategiegebruik te meten, helpen een leraar bij het voeren van klassikale gesprekken over strategiegebruik.”

Verrassend
In het tweede deel van het promotieonderzoek heeft Jorine gekeken naar welke soort opgaven ze kon ontwerpen om bepaalde fouten in groep 5 boven water te krijgen. Zo’n fout is bijvoorbeeld de zogeheten overbruggingsfout. Een leerling wil 83 - 57 = splitsend oplossen: via 80 - 50 = 30 en 7 - 3 = 4. Tot slot telt hij de tussenantwoorden op: 30 + 4 = 34. Maar de leerling heeft de eenheden 3 en 7 omgewisseld om het tekort aan eenheden op te lossen.

Een van de opvallendste dingen uit het onderzoek is dat deze fout verhoudingsgewijs vaker voorkomt bij leerlingen die goed kunnen rekenen. Jorine: “Dat komt doordat ze in groep 5 een ontwikkeling doormaken waarbij ze hun getalbegrip uitbreiden. In mijn proefschrift laat ik zien dat juist leerlingen met hoge scores voor rekenen en wiskunde iets in hun getalbegrip aan het ontwikkelen zijn, maar dit nog niet in hun strategiegebruik kunnen toepassen. Deze rekenfouten geven leraren belangrijke informatie voor het ontwerpen van hun lessen.”

Professionele ontwikkeling van lerarenopleiders
Inmiddels is Jorine bezig met een onderzoek voor de onderzoekslijn De Pedagogische Opdracht. Voor Inholland onderzoekt ze hoe lerarenopleiders in het geven van feedback beter kunnen aansluiten bij het leerproces van studenten. Jorine: “Als lerarenopleider probeer ik via mijn feedback aan studenten de verbinding te maken tussen het leren van kinderen, het leren van studenten en mijn eigen professionele ontwikkeling. Mijn keuze om nu onderzoek te doen binnen De Pedagogische Opdracht is omdat ik dan dichter bij het basisonderwijs sta, het werkveld waarmee wij als pabo samenwerken.”

Duiken is met de stroom meegaan. En lesgeven is eigenlijk net zo, volgens Jesse. Je moet weten wie je voor je hebt, welke studenten en wat hen beweegt. Als je je mee laat voeren op de stroom kun je op een rustig tempo heel veel zien. Zo gaat het werken met kwetsbare jongeren ook. Als docent pedagogiek in Amsterdam en onderzoeker bij Jeugd en Samenleving is Jesse er voor zijn studenten, zodat zij als hulpverlener er straks ook kunnen zijn voor de buitenwereld.  

Maak kennis met Jesse in deze #ditbenik-aflevering. 

Drijfveer om jongeren te helpen 
Jesse begon zijn loopbaan als leraar van 21 in het voortgezet onderwijs. Toen hij na twee jaar besloot naar New York te gaan om te werken met moeilijk opvoedbare jongeren, zag hij in dat er meer was dan lesgeven én kwam hij tot het inzicht dat jongeren allemaal een beetje hetzelfde zijn en allemaal iets willen. Die motivatie vormde een enorme drijfveer voor Jesse. "Ik ben toen gaan nadenken hoe ik dit in het onderwijs kon gaan gieten. Ik heb een studie sociologie gedaan, gewerkt op een vmbo-school, inburgeringscursussen gegeven en jongerenwerk gedaan. Allemaal raakvlakken met soms complexe jongeren in een setting dat ze iets moeten leren."

Als docent-onderzoeker bij Hogeschool Inholland komt nu alles samen. Jesse: "Ik vond het een enorme eer om les te geven op de hogeschool en dat heeft mij altijd vastgehouden." Jesse geeft verschillende vakken en trainingen, is studieloopbaanbegeleider, doet onderzoek en ondersteunt studenten bij praktijkonderzoek. Door dit onderzoek leren zijn studenten zich voor te bereiden hoe zij straks in het werkveld als hulpverlener aan de slag gaan. Daarnaast draagt onderzoek bij aan de vernieuwing van ons onderwijs. 

De ruimte krijgen om vertrouwen op te bouwen 
Als docent vindt Jesse het belangrijk dat studenten zich gehoord voelen: "Als ik niet met mijn volle overtuiging lesgeef, dan geef ik daarmee niet het goede voorbeeld aan studenten als ze straks in de praktijk als pedagoog of maatschappelijk werker aan de slag gaan." Daarbij benadrukt Jesse het belang van een persoonlijke benadering en het investeren in een vertrouwensrelatie. "Het kleinschalige onderwijs vind ik heel prettig en de ruimte die ik krijg. Zo kun je écht contact maken en de student zien in z'n volledigheid, met zijn kansen en uitdagingen. Ik krijg echt de tijd om te onderzoeken wie er voor je zit en wat hen drijft. Daar ben ik heel blij mee. Dan creëer je vertrouwen en ik hoop de studenten te inspireren dit later ook te doen in het werkveld. Op eenzelfde manier contact maken met kwetsbare mensen en de tijd nemen om het vertrouwen op te bouwen."

Werken bij Hogeschool Inholland 
Onze collega´s zijn sterke persoonlijkheden, die durven te staan voor wie ze zijn. En die weten dat ze élkaar nodig hebben, met ieder hun eigen drijfveren en kwaliteiten, om maatschappelijke vraagstukken op te lossen voor een duurzame, gezonde en creatieve samenleving. Daarom bieden wij bij Inholland een veilige en persoonlijke werkomgeving waarin iedere collega zich als uniek mens kan laten zien én horen. Door onze krachten te bundelen, maken we samen het verschil.  

Meer informatie over Werken bij Hogeschool Inholland? Ga naar de site. 

Trotse gezichten en klinkende glazen: het was vrijdag feest bij Inholland in Amsterdam. Studenten van de opleiding Pedagogiek ontvingen hun diploma. Voor het eerst in coronatijd kon dat weer in levende lijve en niet slechts online. “Heel leuk dat dit ondanks alle maatregelen mogelijk is!”

Ondanks de nog altijd strikte coronaregels wist de opleiding Pedagogiek van de diplomering een fysiek evenement te maken. Dit dankzij goed doordachte looproutes en zitplaatsen – én heldere afspraken met de Vrije Universiteit, waarmee Inholland het gebouw aan de Zuidas deelt. De studenten konden een introducé meenemen. Andere genodigden waren buiten welkom bij de tafels en bankjes, waar – op gepaste afstand – getoast werd op de prestatie van de kersverse pedagogen.

Blijk van waardering
Via Zoom waren vrienden en familie er live bij, sommigen vanuit het buitenland. Afgestudeerden hielden hun diploma trots omhoog richting de webcam en twee grote schermen. Docent Jesse van der Beele is blij dat hij kon bijdragen aan deze gepaste afsluiting voor zijn studenten. “Ik zag dat collega-docenten op de livestream inhaakten om hen te feliciteren. Dat vind ik – net als dit evenement zelf – een belangrijke blijk van waardering voor de studenten. Bovendien is Pedagogiek een heel persoonlijke opleiding, waar we veel met elkaar delen. Deze fysieke uitreiking past daarbij.”

Pedagogen hard nodig
“Jullie zijn uniek”, hield teamleider Tina Ridder de jonge professionals voor. “Over twintig jaar kijk je hierop terug en kun je zeggen dat je bent afgestudeerd in coronatijd. De maatschappij heeft veel behoefte aan mensen zoals jullie. Deze coronaperiode laat dat wel zien; voor veel kinderen en gezinnen is het lastig om zich staande te houden.”

Mooi moment
Buiten staat Furkan Gençaslan met zijn vriendin Sema te genieten van het moment. Hij zegt terug te kijken op een studie die hem breed opleidde en hem nu veel keuzemogelijkheden biedt. “Door mijn stages in het onderwijs en de jeugdhulp kon ik me goed oriënteren. Nu weet ik dat dat laatste vakgebied me het meest trekt.” Ook Sema studeert Pedagogiek bij Inholland en hoopt over anderhalf jaar af te studeren. “Dan is alles hopelijk weer bij het oude tijdens de diploma-uitreiking”, zegt zij. “Maar ik vind dat er vandaag een mooi moment van is gemaakt. Heel leuk dat dit ondanks alle maatregelen mogelijk is.”

Tijdens de International Week kregen tweedejaarsstudenten input van buitenlandse gastdocenten om de jeugdzorg in Nederland te kunnen vergelijken met de zorg in de ons omringende landen. Zo vertelde Christian Pedersen van Hogeschool Absalon uit Roskilde in Denemarken de studenten bijvoorbeeld dat in Denemarken een grote verantwoordelijkheid bij de gezinnen zelf wordt gelegd: "De maatschappij moet goede randvoorwaarden bieden, maar het is de verantwoordelijkheid van het gezin zélf om voor een goed gezinsleven te zorgen. " Verder staat ook in Denemarken 'empowerment' hoog in het vaandel, volgens Christian.

Verder vertelden Joost Devriese en Isabel Steverlynck hoe de jeugdzorg in Vlaanderen georganiseerd is. Zo kennen Vlaanderen en Wallonië elk hun eigen zorgsysteem. Zo zoekt in Vlaanderen een team ‘Jeugdhulpregie' samen met de minderjarige, zijn ouders en een contactpersoon naar het meest passende en beschikbare hulpaanbod.

Coördinator Internationalisering van de opleiding Pedagogiek, Marian de Jager, was erg tevreden over deze alternatieve International Week. Zij was erg te spreken over het enthousiasme waarmee de studenten de colleges hebben ontvangen. “Zij waren in groten getale aanwezig in Teams en stelden via dit platform ook actief hun vragen. Ondanks alles hoop ik toch dat deze week volgend jaar weer gewoon face-to-face georganiseerd kan worden!”

Inholland wil inzetten op de kracht van diversiteit. Dat is actueel en urgent, maar weten we wel voldoende over hóe we dat als hogeschool kunnen doen? Bijvoorbeeld: Hoe kunnen we studenten zo leren omgaan met diversiteit dat zij toegerust worden om diversiteit (in al zijn vormen) als kracht in te zetten tijdens hun opleiding en stage, en later in hun loopbaan? En: Welke kwaliteiten hebben docenten daarvoor nodig en welke eisen stelt dat aan de leeromgeving (binnen de hogeschool en op stageplekken)?

Lectoren en onderzoekers vanuit vijf verschillende domeinen van Hogeschool Inholland hebben samengewerkt om antwoord te geven op dergelijke vragen. Zij zijn verbonden aan Dynamiek van de Stad, Jeugd en Samenleving, Diversiteitsvraagstukken, Media, Cultuur en Burgerschap en Pedagogisch-didactisch Handelen. Het onderzoek richtte zich op studenten en docenten van Hogeschool Inholland en op professionals in de beroepenvelden die stageplekken aanbieden aan de studenten van verschillende opleidingen.

Het onderzoek is uitgevoerd in Amsterdam, Diemen en Rotterdam, bij vier verschillende opleidingen: Social Work, Pedagogiek, Business Studies en Communicatie. Deze en ook andere opleidingen kunnen met de resultaten en aanbevelingen aan de slag.

Het rapport is nu beschikbaar. Binnenkort komt er ook een factsheet en wordt het rapport besproken in de Community of Practice Diversiteit van Hogeschool Inholland.