Op de Dag van de Mantelzorg vragen we aandacht voor een onmisbare groep in onze samenleving: mantelzorgers. Ze houden het systeem draaiende, vangen op waar professionele zorg stopt, en zorgen vaak jarenlang (dag in, dag uit) voor een dierbare. Binnen Hogeschool Inholland werken we in het onderzoeksproject ‘Samen Sterk’ aan de vraag hoe we mantelzorgers beter en mensgerichter kunnen ondersteunen. Het onderzoek wordt uitgevoerd vanuit het lectoraat Gezondheid & Welzijn van Kwetsbare Ouderen van Hogeschool Inholland.  

Inholland-onderzoeker Petra Boersma en Marjoleine van den Broek, projectleider vanuit De Zorgcirkel, onderzoeken samen met zorg- en welzijnsprofessionals in regio Zaanstreek-Waterland én mantelzorgers wat er nodig is om de zorg voor mensen met dementie daadwerkelijk vol te houden. Dit onderzoek is belangrijk, omdat mantelzorg nog te vaak wordt gezien als iets dat mensen zelf maar moeten regelen. Veel mantelzorgers ervaren dat ze er alleen voor staan, zeker bij dementie, waar de zorg intensief en langdurig is. Er is veel steun beschikbaar, maar die sluit niet altijd aan op wat mensen echt nodig hebben. Vraag en aanbod vinden elkaar niet vanzelf, en het zorg en welzijn professionals spreken nog te vaak een andere taal dan het dagelijks leven van mantelzorgers.  

Samen Sterk: bouwen aan verbonden mantelzorgondersteuning
In het actie-onderzoek Samen Sterk onderzoeken Petra en Marjoleine hoe het anders kan. Door samen met mantelzorgers en professionals na te denken over wat er nodig is, in elke fase van de mantelzorgreis, ontstaat ruimte voor wederzijds begrip én betere ondersteuning. 

Want zolang we mantelzorg als bijzaak zien, blijven mantelzorgers overbelast. Het is tijd dat we het collectief organiseren. We moeten mantelzorgers serieus nemen, en ondersteuning niet organiseren rondom beleid, maar rondom mensen. “Samen met mantelzorgers en professionals brengen we in ons onderzoek in kaart wat de mantelzorgers in verschillende fasen van reis meemaken. Vanaf het eerste ‘niet-pluisgevoel’, de diagnosestelling, het accepteren als ‘het thuis niet meer gaat, tot het omgaan met verlies en rouw en de periode van afscheid. Deze verhalen laten zien waar het schuurt, waar steun helpt en waar deze passender kan,” zeggen Petra en Marjoleine.  

Het doel? Niet nóg een regeling, maar een cultuurverandering. Waarin zorg en welzijn elkaar vinden, mantelzorgers als volwaardige partners worden gezien en ondersteuning vanzelfsprekend wordt, en niet pas in beeld komt als het misgaat. 

Een gedeelde verantwoordelijkheid
Zorgen voor een ander is geen individuele opdracht. Het vraagt een samenleving die verbindt, meebeweegt en ondersteunt. Binnen en buiten het systeem. Want zorgen voor een ander, dat doen we samen. 

Lees meer over het project.