Zo heeft ACKU Studentenbureau in opdracht van de coalitie Student en Stad (samenwerkingsverband van de gemeente Den Haag en de Haagse onderwijsinstellingen) een alternatief gevonden om de nieuwe Haagse studenten welkom te heten in de stad. In de vorm van video's en vlogs laten ouderejaarsstudenten (waaronder ook Inholland-studenten) zien wat Den Haag studentenstad voor hen betekent en hoe je de stad zelf kunt ontdekken. Of het nu over de binnenstad en het strand gaat, over werken en wonen, gezondheid en sport, alle studentenonderwerpen komen aan bod.

Ook is er een digitale stadskaart ontwikkeld waarop Haagse studenten hun favoriete hotspots laten zien. Vanuit de Gemeente Den Haag hebben zowel de wethouder Onderwijs Hilbert Bredemeijer als de nieuwe burgemeester Jan van Zanen een steentje bijgedragen in de vorm van een welkomstvideo voor studenten.

Op donderdag 27 augustus gaan de films in première bij Pathé Spuimarkt. Een select gezelschap van studenten, die hebben meegewerkt aan deze filmproducties, en relaties van de scholen en gemeente zijn hiervoor uitgenodigd. In de grootste filmzaal worden de nieuwe video's voor het eerst getoond.

De video’s en vlogs over Den Haag; waar je moet zijn, wat je zeker moet meemaken en wie er toe doen in de stad van vrede, recht en veiligheid, zijn vanaf 28 augustus te zien op: www.studyinthehague.com. Study in The Hague is de site waarop alle nuttige informatie over studeren in Den Haag in zowel het Nederlands als Engels te vinden is. 

Iedere Inholland-opleiding organiseert een eigen online en/of fysiek introprogramma. Meer informatie over de start van de opleiding kun je vinden via de MyStart-app en op iris.inholland.nl.

Op 25 mei zou de Teylerlezing plaatsvinden. Net als veel andere evenementen kon de bijeenkomst, met gastsprekers en de feestelijke uitreiking van de Pieter Teyler van der Hulstprijzen, dit COVID-19-jaar geen doorgang vinden. Op stel en sprong bedachten Arthur Sevenstern en Pieter van der Hoeven van de opleidingen Business Studies en Finance & Control: Bedrijfseconomie een alternatieve manier om de beste propedeusestudent en beste afstudeerder alsnog in het zonnetje te zetten. Met succes; het applaus voor de winnaars klonk online net zo hard of misschien wel harder dan de voorgaande jaren.

De prijsuitreiking vond in twee delen plaats. Op 15 juni logden eerstejaarsstudenten en betrokken docenten in via Teams om live de bekendmaking bij te wonen van de prijs voor de beste propedeusestudent. Vanaf een zonnig terras op een niet nader te noemen locatie in Nederland maakte Arthur de genomineerden bekend. “Stuk voor stuk studenten die goede cijfers halen, kritische vragen durven te stellen, verder gaan dan alleen de lesstof en grote bereidheid tonen om hun klas- en jaargenoten te helpen. Per klas hebben we een aantal genomineerden, en slechts eentje daarvan maakt kans op de prestigieuze prijs.”

And the winner is…
Uit de klassenwinnaars - Amber van Streun, Marit Parlevliet, Melvin Lute, Dorian van der Vliet, Boris Filippo, Cochise Bouw, Quinten de Nieuwe en Jan van der Meij – kwam uiteindelijk Melvin Lute als overall winnaar uit de bus. “Melvin, jij bent heel slagvaardig. Kijk maar naar je bijdrage aan de instroom van nieuwe studenten voor volgend jaar. Je gaf op school interviews en was actief tijdens de online Open Dag en Avond. Jij bent iemand die veel betekent voor je klas en voor de hele school”, lichtte Arthur de keuze voor Melvin toe. “Op het moment dat jij Teyler-winnaar bent, geeft dat aan dat je potentie hebt en dat geeft een enorme boost aan je CV. Gefeliciteerd Melvin, de wereld staat voor je open. Proost!”

Professionals met wat extra’s
Naast de prijs voor de beste propedeusestudent wordt sinds vorig jaar ook de prijs voor de beste afgestudeerde van het afgelopen jaar van de opleidingen Business Studies en Finance & Control (bedrijfseconomie) uitgereikt. Dit feestelijke moment vond twee weken later plaats, op maandag 6 juli. Pieter: “De prijs is vernoemd naar de achttiende-eeuwse Haarlemse ondernemer Pieter Teyler van der Hulst. De opleidingen, afstudeercoördinatoren en begeleiders hebben elf afgestudeerden voorgedragen op grond van hun bijzondere prestaties. Na juryberaad kwamen hier vijf genomineerden uit naar voren.”

De jury, bestaande uit Danae de Groot (winnares van de Teylerprijs 2019), Alexandre Zandbergen (alumnus en beoogd spreker als de uitreiking met publiek had plaatsgevonden) en Pieter van der Hoeven zelf, constateerde dat alle vijf de genomineerden een grote professionaliteit aan de dag leggen en daarnaast allemaal wat extra’s hadden. “Al deze vijf alumni – Daphne Hoogkamer, Nicole Bos, Friso Nelis, Daan Arkesteijn en Michelle Rigterink – geven in de praktijk blijk van de kwaliteit van de zakelijke opleidingen van Inholland in Haarlem. Maar de jury was unaniem van mening dat er twee onder deze vijf zijn die daar echt uitspringen.”

Niet een maar twee winnaars
Een keuze uit deze beide toppers wilde en kon de jury niet maken. Daarom besloot ze, net als vorig jaar, ex aequo twee winnaars aan te wijzen: Michelle Rigterink en Daphne Hoogkamer. “Michelle heeft tijdens haar afstuderen niet alleen een gefundeerde aanbeveling gedaan, maar heeft het voorstel vervolgens zelf uitgevoerd. Daarvoor heeft zij zelf een IT-project opgezet en geleid, software getest, en meegedacht met de automatisering. En de aanbevelingen die Daphne deed, vormden de basis voor een succesvolle organisatieverandering. Zo succesvol dat ze een baan aangeboden kreeg bij haar afstudeerbedrijf. Die ze afwees want ze wil ook ervaring op doen in een hele andere omgeving. Inderdaad, als Inholland-afgestudeerde ben je nooit klaar.”

Leestijd +- 2 minuten.

Haar ambitie was altijd al om met kinderen te werken. Elvira: ”Ter voorbereiding op mijn avontuur in Bali heb ik Nederland een vergelijkbare en voorbereidende stage gedaan. Tijdens deze stage kwam ik erachter dat dit écht bij mij past. Het levert mij en die kinderen zoveel energie op.”

Op Bali hielp Elvira de leraressen in de klas. Hier begeleidde ze acht kinderen met bijvoorbeeld het syndroom van down, autisme en cerebrale parese. “In het begin was het erg lastig om te communiceren, omdat ik de taal niet spreek. Ik was helemaal overdonderd. Er gebeurde heel veel. De kinderen slaan op de tafels, zijn met elkaar aan het praten, soms staat er eentje op of loopt er eentje weg. Je moet constant scherp blijven. Uiteindelijk leer je de kinderen kennen en begrijpen. Hierdoor wordt het steeds makkelijker om te helpen tijdens rekenen, taal en schrijven.”

Naast ondersteuning gaf ze ook sportlessen aan de docenten. Iets wat niet zomaar ging. “Sporten zit niet in de cultuur. Ze hadden een sportveldje, maar deden er niets mee. Tijdens mijn stage heb ik sportlessen opgezet. Ik ben workshops gaan geven aan de docenten over het belang van bewegen, de communicatie en wat er mogelijk is tijdens sportlessen” zegt Elvira. 

Wil je het hele verhaal van Elvira horen?

• Hoe is het om voor het eerst alleen naar het buitenland te gaan?
• Wat moet je regelen voordat je op internationale stage gaat?
• En wat vinden klasgenoot Mariska en docent Kris Zwemmer van haar?

Luister hieronder naar een nieuwe aflevering van de Inholland Podcast! Of wil je liever via Spotify luisteren? 

Leestijd: +- 1 minuut.

Texel moet duurzamer worden
In 2020 wil Texel 100% zelfvoorzienend zijn. Een groep van 38 studenten van verschillende opleidingen van de Inholland-locaties Rotterdam, Delft, Haarlem en Alkmaar werkte in maart een week lang aan creatieve plannen om Texel duurzamer te maken. Aan het eind van de week kregen ze de kans om hun out-of-the-box ideeën te pitchen aan ondernemers en de gemeente. En met succes!

In deze Podcast special staat samenwerking centraal
In vijf verschillende groepen werkten studenten van de opleidingen Tourism Management, Landscape & Environment Management, Luchtvaarttechnologie, Creative Business, Bouwkunde en Technische Bedrijfskunde intensief samen. “Een unieke samenwerking”, zo geven de betrokkenen van het project aan. Hoe kijken ze terug op de week van Planet Texel?

Associate lector Fred Gardner en projectleider Jos van Dam vertellen over het ontstaan van Planet Texel. Studenten Nienke, Daan en Wessel laten hun licht schijnen over de samenwerking tussen meerdere opleidingen. Docent Ted van der Klaauw deelt zijn ervaringen. En Texelaars Pepijn Lyklema en wethouder Hennie Huisman kijken naar de toekomst van een zelfvoorzienend Texel.

Luister nu onze Podcast special!

Liever terugkijken?
Studenten van de opleiding Creative Business hebben een sfeervideo gemaakt van deze week. Bekijk de video hieronder. 

Leestijd: +- 4 minuten

De fietstocht door Noorwegen heet de Styrkeprøven. De Europese wielerklassieker gaat van Trondheim naar Oslo zonder te stoppen. Erik: “Vijf kilometer voor de finish kwam nog een behoorlijke klim waar ik nog niet op had gerekend. Ik heb als een gek gesprint. Toen ik ’s avonds in bed lag maakte mijn vriendin zich echt zorgen, want ik was tot het gaatje gegaan. Ik was wel echt trots dat ik het bereikt had!” Het kenmerkt Erik. Steeds maar weer zijn grenzen verleggen. Niets is onmogelijk.

Sportieve grenzen verleggen
Als oud-toproeier weet hij als geen ander hoe het is om door te bijten. “Roeien is prachtig. Het is een hele mooie teamsport. Het kost veel tijd, maar het brengt je ook heel veel. Het heeft mij bijvoorbeeld meer discipline en structuur gebracht. Die topsportmentaliteit moet in je zitten, maar wordt ook bijgebracht. Dat is waardevol” zegt Erik. Een nieuwe sportieve uitdaging zit al in Eriks gedachten. “Ik zit toevallig na te denken over de Ironman triathlon. Qua tijdsduur is dat minder dan de Styrkeprøven, maar qua inspanning juist wat meer. Ik wil het graag een keer gedaan hebben.”

Een studie combineren met fulltimebaan
Erik werkt als creative producer en projectmanager bij Tosti Creative. Een creatief bureau dat concepten ontwikkelt voor merken, zoals Fit For Free, Hema en Free a Girl. Als creative producer is hij de schakel tussen meerdere partijen. Erik: “Elke werkdag is totaal anders. Afgelopen week heb ik het broodje kaas als immaterieel erfgoed ingebracht. Ik had een half jaar geleden nooit verwacht dat ik dit zou doen.” Naast zijn fulltimebaan studeert hij Communicatie bij Inholland. “Het is soms lastig om werk en studie te combineren. Mijn agenda en to-do-lijst zijn dan ook erg belangrijk. Sinds ik deze gebruik gaat alles veel beter. Wat voor mij verder goed werkt is om beter voor mezelf te zorgen en te doen waar ik echt gelukkig van word. Als je duidelijke doelen voor jezelf stelt, dan helpt dat heel erg. Door een stip aan de horizon te plaatsen kan echt heel veel”, zegt Erik.

Toch is er ook een keerzijde aan het combineren van een studie met een drukke baan. Erik: “Het is soms moeilijk om aan je studiegenoten te laten zien dat je er wel vol overgave inzit. Vooral in groepswerk is dit lastig. Je hebt zelf het idee dat je er alles voor doet en goed werk levert, maar omdat anderen je minder zien wordt er weleens scheef naar gekeken."

Erik is vaak ook projectleider bij studieprojecten. In die functie werkt hij erg taakgericht. “Ik kijk vaak naar het beoordelingsformulier om te bekijken wat er allemaal in moet staan om een bepaald cijfer te halen. Zolang dat er niet instaat is het niet af. Als je dat van tevoren weet is het pas goed als je er als groep aan voldoet. Daar kan ik hard in zijn” zegt Erik.

Ook over samenwerking is Erik helder. Hij maakt de vergelijking met de roeisport. “Je bent in het roeien zo sterk als je zwakste schakel. Als individu kun je nog zo je best doen, maar als je niet samenwerkt ga je alsnog niet hard. Kijk daarom hoe je elkaar kunt helpen om als team verder te komen. Je hebt er niets aan om alleen aan jezelf te denken.

Van topsport naar creatie
Als ex-topsporter heeft Erik op een gegeven moment de omslag gemaakt naar creatie en communicatie. Als professioneel roeicoach hield hij tijd over en merkte dat er in de roeiwereld een behoefte was aan een platform met nieuws over roeien. Er was één website en ik had het vermoeden dat er ruimte was voor een tweede. Het bedrijf waar ik toen voor werkte ondersteunde die gedachte. Vanuit daar ben ik een website met nieuws en een blog over roeien gestart. Dat werd best wel snel de grootste in Nederland. Daar is nog een kledinglijn bijgekomen. Ik heb de website gemaakt, ik deed de socials, daar kwam fotografie bij. Ik vond dat erg leuk! Daar is de liefde voor communicatie ontstaan. Het was voor mij een ideaal moment om die opleiding te doen. Die website was de opstap naar meer.” 

In zijn periode als topsporter ontstond de liefde voor communicatie. Erik was professioneel roeicoach en zag dat er behoefte was aan een nieuw platform met nieuws over roeien. Zijn toenmalige werkgever gaf Erik de kans een website op te starten en een blog over roeien. Later maakte hij nog een website voor een kledinglijn, inclusief social media en fotografie. “Eigenlijk vanuit toeval ontstaan, was dit een opstapje naar meer. Een ideaal moment om aan de opleiding Communicatie te beginnen.”

Belangrijke lessen
Het lijkt dat alles over rozen gaat bij Erik. Toch zijn er momenten dat het even tegenviel. Erik: “Mijn eerste studie heb ik niet afgerond. Dat kwam deels omdat het iets was wat ik niet wilde en andere prioriteiten had. Als je er dan mee stopt dan voelt het toch als falen. Ook in de sport heb ik niet altijd gewonnen. Mentaal was ik niet altijd de sterkste. Ik bereik veel dingen wel, maar soms moet jezelf in de sport echt even pijn doen. Ik ben daar niet altijd even goed in. Soms heb ik dan het idee dat ik meer had kunnen bereiken.” De belangrijkste les voor Erik is dat hij dingen eerder moet delen en niet moet opkroppen. “Daar word je zelf beter van. En je bent geen aansteller, al kan dat soms wel zo voelen.

Leren is je hart durven volgen is iets wat Erik erg kenmerkt. “Ik denk niet in beperkingen en volg echt mijn hart. Vragen durven stellen is daarom erg belangrijk als jij je hart volgt. Je hart zegt je heel veel. Al moet je soms ook weten waar je ja tegen zegt. Durf in ieder geval fouten te maken en zoek goed uit wat je moet doen.” Als tip wil Erik het volgende meegeven: “Het is erg belangrijk om te doen wat je graag wilt. Bekijk of je studie je dit kan brengen. Blijf altijd nadenken waarom je iets doet.“

Leestijd: +- 3 minuten

Op dit moment is Rik aan het afstuderen. Het doel is om de Water Bewustzijn Scan te verbeteren. Door in gesprek te gaan met glastuinbouwondernemers en projectpartners probeert hij te inspireren om ‘minder te lozen, meer te recirculeren,’ zoals hij het zelf omschrijft.

Hoe moet ik de WaterBewustScan zien?
“De scan is een geautomatiseerde Excel-tool met vragen die gaan over watergebruik. Met de scan krijg je een inzicht in het watergebruik van glastuinbouwondernemers. Het doel is om duurzamer om te gaan met water. De gegevens die ik verzamel komen niet terecht op het bureau van een handhaver. Het is echt bedoeld voor de ondernemer om inzicht te krijgen in zijn eigen waterstromen.”

Je bent begonnen in een projectteam. Hoe zijn jullie begonnen, Rik?
“Wij hebben de scan zelf opgebouwd. In het eerste traject zijn er drie scanafnames genomen. Dit was om te kijken of de tool goed werkt. In het tweede traject ging ik kijken hoe dit werkt voor de ondernemers. Ik ging daadwerkelijk het gesprek aan. Veel vragen zijn bedacht door mensen uit het vakgebied en werkveld, zoals gemeentes, waterschappen en adviesbureaus.”

Was er al iets vergelijkbaars beschikbaar?
“Er was een scan beschikbaar van Glastuinbouw Nederland, maar deze scan stelde heel veel vragen die aan de wetgeving gerelateerd waren. Als ondernemer krijg je dan een gevoel van controle. Dit is niet uitnodigend. Nu ga ik als student langs en dat is 'minder eng' voor een ondernemer. Straks gaan mbo'ers de scan afnemen. De mbo-opleiding Watermanagement krijgt straks onze tool met het Inholland-logo en een handleiding. Zij zullen de WaterBewustScan gaan gebruiken om zeker 100 glastuinbouwbedrijven per jaar te bezoeken.”

Nu ga je zonder projectgroep verder. Je gaat de scan verbeteren als afstudeerproject. Hoe ga je dat vormgeven?
“Ik ben op dit moment een pilot aan het draaien waarbij ik langs ga bij glastuinbouw ondernemers en in gesprek ga over de scan. Na een aantal bedrijfsbezoeken wil ik verbeteringen doorvoeren in de scan.”

Welke persoonlijke ontwikkeling ben je doorgegaan?
“In mijn vierde jaar kwam uit de schooltesten dat ik geen projectleider of voorzitter ben. Toen werd ik later projectleider en bleek ik het prima te doen. Ik voelde me echt verantwoordelijk voor het project. Ik heb dat doorgetrokken naar een afstudeeropdracht en heb er nu ook echt gevoel bij.”

Heb je nog meer voorbeelden?
“Ik ben begonnen met het maken van to-do-lijsten en hierdoor veel gestructureerder geworden. Ook ondernemender. Ik stap veel sneller op mensen af en neem meer verantwoordelijkheid. Ik wil hiermee meer doen en het project in goede banen leiden. Ik vind het fijn dat ik eindelijk verantwoording voor m’n eigen werk kan afleggen. Samenwerken met studenten was prima, maar nu zet ik de kers op de taart in samenwerking met grote partijen in het werkveld. Daar ben ik best trots op!”

Welk advies heb je voor medestudenten?
“Niet denken maar doen. Ga je gevoel achterna. Ik was te veel aan het nadenken. Dan ga je twijfelen over je studierichting en je toekomst. Doe het gewoon en zorg dat je een goede basis hebt, dan kun je later alle kanten op.”

In de Inholland Podcast vertellen studenten, afgestudeerden en docenten van Hogeschool Inholland mooie, bijzondere en grappige verhalen over hun studietijd en persoonlijke ervaringen. In deze aflevering gaat Rudy Nicola in gesprek met communicatiestudent Erik Mus. Als geen ander weet hij zijn grenzen te verleggen en de uitdaging aan te gaan. Zijn motto? ‘Niets is onmogelijk.

Veel luisterplezier!

Leestijd: +- 4 minuten.

Het design van het navigatiesysteem is ontworpen aan de hand van een ‘doelgroepcode’, bepaald door vier kenmerken van de autobestuurder, namelijk geslacht, rijervaring, leeftijd en rijmotief. Iedere autobestuurder krijgt aan de hand van zijn verschillende eigenschappen een unieke indeling en vormgeving van zijn navigatiesysteem. De user-interface is aangepast op het type gebruiker.

Omgevingsbewust, wat is dat?
Eline: “Ons navigatiesysteem speelt in op geluidsbelasting, luchtkwaliteit en verkeersveiligheid. Het mijdt bijvoorbeeld gebieden waar veel kinderen zijn. Voor ouders is dit relevant, die zo de veiligheid van hun kinderen voorop kunnen stellen. We hebben verschillende doelgroepen opgesteld. Wie is er gevoelig voor welke prikkel? De ene doelgroep is gevoelig voor tijd, de ander meer voor vervuiling of juist voor verkeersveiligheid. De omgevingsbewuste route sluit aan bij alle voorkeuren van de gebruiker.”

Hoe is het idee ontstaan? In de file?
Eline: “Ik ben veel onderweg met de auto, iedere keer vroeg ik mij af waarom er geen omgevingsbewuste route is. Via de Green Juniors-projecten van Inholland Delft en ingenieursbureau Antea Group, onze opdrachtgever, kregen we de kans om dit complexe vraagstuk uit te werken.” Antea Group is tevens de bedenker van het concept. Sebastiaan: “We waren getriggerd om aan een mobiliteitsprobleem te werken. Zelfs zonder rijbewijs ervaar je problemen in het verkeer. Op de fiets naar school bijvoorbeeld ervaar je hele drukke punten. Met ons onderzoek binnen Smooth Traffic Management hebben we een concrete oplossing bedacht.” Ook dat Antea Group de opdrachtgever is vinden de studenten belangrijk. Jordin: “Bij de Antea Group, een van de grootste adviesbureaus ter wereld, werken veel mensen met een expertise over mobiliteit, duurzaamheid en milieukwaliteit. Dat maakt Smooth Traffic Management meteen ook een goed voorbeeld van een integraal onderzoeksproject. Hier kun je veel van leren.’’

Er zijn vier aanleidingen waarom jullie hebben gekozen voor de omgevingsbewuste route, toch?
Sebastiaan: “Klopt. De economie trekt aan, dus dat zie je terug op de Nederlandse wegen. Daarnaast hebben mensen een steeds duurzamere mindset. We willen een positieve impact hebben op de wereld. Daarom is het nu een mooi moment om zo’n product in de markt te zetten. De derde aanleiding is de opkomst van zelfrijdende auto’s. Die hebben een ingebouwd navigatiesysteem die steeds innovatiever en duurzamer wordt. Dat is mooi te koppelen aan een omgevingsbewuste route. En tot slot: we zijn Nederlanders en willen altijd geld besparen. Op langere termijn bespaart een omgevingsbewuste route geld voor de maatschappij en het individu.”

Hoe werkt het met die doelgroepcode?
Sebastiaan: “We hebben rekening gehouden met leeftijd en geslacht. Vrouwen zijn meer op gevoel. Mannen meer op harde feiten. Vrouwen vinden een boodschap aan het einde van hun rit fijn, zoals: ‘je hebt de weg een stuk veiliger gemaakt.’ Verder houden we rekening met leeftijdsgebonden eigenschappen. Als je ouder wordt dan neemt je zicht af. Hierdoor moet bijvoorbeeld het lettertype groter in het navigatiesysteem of je werkt via spreekcommando’s. Ook kijken we naar rijervaring. Mensen die al jaren een rijbewijs hebben letten minder op verkeersborden bijvoorbeeld. We passen alle informatie hierop aan.”

Hoe is de samenwerking in de groep?
Jordin: “Onze samenwerking gaat goed. We zijn met z’n drieën, dus het contact verliep wat makkelijker in vergelijking met grotere groepen. Soms moet je de ballen hebben om op te vallen. We doen dingen net iets anders dan anderen.” Sebastiaan: “Ik heb geleerd om net een stap meer te zetten. Hierdoor val je ook meer op.” Eline: “We vullen elkaar goed aan. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten en versterkt de groep daarmee. Ik ben goed in design en het visueel maken van ons idee. Jordin is sterk in het overbrengen van ons idee naar andere mensen. Sebastiaan is goed in gedragsbeïnvloeding en het concreet maken van informatie.”

Het ziet de toekomst van Smooth Traffic Management eruit?
Sebastiaan: “Dit is echt een project van Inholland waarin verschillende studenten worden betrokken in de fase waarin ze nodig zijn. Dit in opdracht van de Antea Group. Op deze manier versterken opleidingen elkaar. Iedere keer kom je een nieuw probleem tegen. Het eerste probleem was hoe een omgevingsbewuste route eruitziet. Dit is opgelost. De volgende stap was het onderzoeken hoe mensen het konden gebruiken. Nu werken we het visueel uit. In de toekomst moet er aan marketing gedacht worden. Zo gaat het project van Inholland-student naar Inholland-student.”

Wat voor gevoel geeft het als je voor de eerste keer de route kunt gebruiken?
Eline: “Voor mij een gevoel van opluchting. Met toename van het autoverkeer gaat de omgevingsbewuste route een belangrijke rol spelen.” Sebastiaan: “De eerste keer dat ik op die knop ga drukken heerst een gevoel van trots. Dat ik tijdens mijn studie aan iets heb gewerkt wat ik nu echt kan gebruiken.” Eline: “Er is zoveel meer nodig dan de ontwikkeling van het product. Mensen moeten straks afweten van het product en het ook echt gaan gebruiken. De uitdaging is om alle expertises samen te laten komen.” Jordin: “Eerst even m’n rijbewijs halen.”

Tot slot; welke tip hebben jullie voor studenten?
Sebastiaan: “Ken elkaar. Projecten doe je met z’n allen, dus je moet goed weten waarin je elkaar kunt versterken. Praat erover. Daarnaast moet je samenwerken aan één doelstelling. De kern is dat je succesvol met elkaar samenwerkt.” Eline: “En kijk om je heen. Er speelt heel veel op dit gebied. Betrek dit erbij en pas het op je eigen manier toe.”

Leestijd: +- 3 minuten.

Vanaf kleins af aan heeft ze een enorme passie voor natuur. Anne: “Ik zie hoe fijn we het hebben, maar ook hoe we het allemaal naar de klote helpen. Dat gaat mij aan het hart en ik vind dat we daar verantwoordelijkheid voor moeten nemen. Ik wil me daar graag hard voor maken!” Haar passie is ontstaan bij haar grootste hobby, surfen. Een sport waar ze in 2018 Nederlands kampioen werd. “Bij een perfecte golfslag ga ik toch voor surfen in plaats van college. Ik kan altijd heel goed inschatten wat ik wel en niet kan missen. Ik probeer altijd heel goed op de hoogte te zijn. Ik zit dan ’s ochtends braaf aan mijn huiswerk, maar ’s middags lig ik in het water.”

Wereld een stukje mooier maken
Anne studeert in Delft. Met haar opleiding probeert ze de wereld een stukje mooier te maken. “Ik geloof erg dat alle kleine beetjes helpen. Dat maakt uiteindelijk een groot verschil. Dat is ook mijn levensmotto. Als iedereen zijn stukje kan bijdragen en ervoor te zorgen dat de natuur gespaard blijft. Dat wil ik mensen graag meegeven. We hebben vanuit heel verschillende invalshoeken vakken gehad. Gericht op natuur, ruimte en wetgeving waardoor puzzelstukjes weer heel erg in elkaar vallen. Zo zie je hoe de wereld in elkaar zit en hoe je dat vanuit meerdere perspectieven kunt bekijken.”

Mozambique
Waar de meeste studenten hun stageplek dichter bij huis vonden, stapte Anne uit haar comfortzone door stage te lopen in Mozambique bij de Marie Mega Foundation. Anne: “Het is een organisatie die zich inzet voor bescherming van de oceanen en de ecosystemen daarvan. Zij hebben verschillende programma’s, onderzoek en educatie. Uiteindelijk heb ik een eigen onderzoek gedaan waarin ik een vervolgplan heb ontwikkeld voor het huidige educatieprogramma. Nu kunnen scholieren zichzelf meer ontwikkelen en kennis opdoen, zodat ze betrokken blijven bij de bescherming van de oceaan. Ze hebben het vervolg geïmplementeerd en dat werpt nu zijn vruchten af. Erg tof om te zien!” Gelukkig hoefde ze haar favoriete sport niet te missen. “Ik heb in een surfparadijs gewoond. Ik werkte daar op kantoor met uitzicht op de oceaan waar regelmatig bultruggen uit het water sprongen. Erg tof!”

Leren = durven past goed bij Anne
​Anne’s docent Adrienne Deelder is trots op haar. “Leren = durven past goed bij Anne. De thema's hart volgen, doorzetten waar anderen opgeven, mening aan durven passen, een vraag stellen zijn 100 procent Anne. Ik denk dat er weinig studenten zijn die zoveel brieven gestuurd hebben om de ideale stageplek te vinden. Met haar enthousiasme kreeg ze zoveel reacties dat ze het voor het uitkiezen had.”

Daarnaast betrekt Anne altijd anderen bij het keuzeproces en stelt ze veel vragen. Ze onderzoekt eerst meningen van anderen en maakt vervolgens pas een keuze. Adrienne: “De grote uitdaging voor Anne is om fouten durven te maken. Ze wil het heel graag goed doen en zet alles op alles zodat het ook goed gaat. Maar ze mag meer op zichzelf vertrouwen en hoeft niet eindeloos meningen van anderen te peilen, vragen te stellen en om bevestiging te vragen.”

Afstuderen
In februari vertrok Anne naar Frans-Polynesië voor haar afstudeerstage. “Frans-Polynesië is een plek waar ik mij niet altijd thuis zal voelen, maar wel erg van kan leren. Het is een hele intense plek met mensen die alleen maar Frans spreken. De eilandengroep ligt geïsoleerd, ver van het vasteland. Je moet er keihard werken. Ik heb er toch voor gekozen omdat ik die stap wil maken en de uitdaging wil aangaan. Ik stap uit mijn comfortzone. Erg benieuwd, maar ook erg eng!”

Als advies aan studenten geeft ze: "Je moet je hart durven volgen. Nederland is een land waar er onwijs veel prikkels zijn. Dan is het lastig om je hart, je gevoel en het rationele te combineren. Stiekem weten we van binnen wat we echt willen. Daarom is het niet erg om fouten te maken. Je hart durven volgen en leren loslaten.”

Leestijd: +- 3 minuten

Uit 500 aanmeldingen werden Tess en 18 andere studenten gekozen om deel te nemen aan de tweede etappe van Quest for Change. Met tallship Morgenster de Atlantische Oceaan over om bedrijven aan duurzame oplossingen te helpen. De Quest is verdeeld in etappes. Tijdens elke etappe van vier tot vijf weken zeilen twintig jongeren mee om zich te buigen over vraagstukken uit een bepaalde branche, zoals de textielindustrie. Bedrijven investeren in de leiders van de toekomst en krijgen er creatieve oplossingen voor terug. Tess: “Je komt met een aantal mensen die je niet kent op een schip. Het is dan heel erg uitvinden hoe dat werkt. Hoe kun je samen functioneren terwijl je eigenlijk je kont niet kan keren?”

Uit balans door zeeziekte
Wekenlang zeilden Tess en haar teamgenoten op zee zonder contact met de buitenwereld. Dat heen-en-weer-geschommel leverde soms onverwachtse problemen op. “Ik heb last van zeeziekte. Op de oceaan begon de boot te schommelen. Beneden werkten we aan de case en daar kan je dus de horizon niet zien, dus je evenwichtsorgaan raakt helemaal uit balans. Ik heb een paar dagen met een emmer rondgelopen. Verschrikkelijk!” Toch weegt dit niet op tegen alle mooie momenten. “Dagenlang zonder bewoonde wereld is heel rustgevend. Alles waar je over nadenkt of dingen waar je mee bezig bent gebeurt op het schip. Je krijgt heel veel tijd om te connecten met de mensen met wie je bent. Ik heb hele diepe vriendschappen gemaakt.”

Discipline en andere levenslessen
Een maand lang zeilen kostte Tess een maand studie. Toch is ze erg enthousiast over haar ontwikkeling. “Discipline is iets wat ik heel erg heb geleerd. Daar ben ik heel dankbaar voor. Op het schip heb je heel weinig inspraak. Er is geen keuze. De kapitein zegt wat er moet gebeuren. Daar heb ik heel erg van geleerd dat het niet uitmaakt waar ik zin in heb. Dat ik ook dingen kan doen waar ik geen zin in heb, maar toch heel belangrijk zijn.”

Daarnaast leerde Tess hoe je een nieuwe organisatie moet opzetten. “Er was niemand van de Quest for Change organisatie, dus we waren alleen met de jongeren en de crew van het schip. Het was helemaal aan ons om het wiel opnieuw uit te vinden. Je zit in een kleine community en je leert met z’n allen om te werken, elkaars rollen te waarderen en te kijken hoe je ervoor kunt zorgen dat iedereen iets van zichzelf kan inbrengen en het gevoel krijgt dat je waarde toevoegt.”

Trots overheerst
Tess is inmiddels weer thuis. Wat heeft Quest for Change concreet opgeleverd? “We hebben een rapport geschreven voor onze drie sponsoren. De vraag was hoe we het consumentengedrag kunnen aanpassen in de fashionindustrie. We hebben verschillende business- en marketingconcepten uitgewerkt, maar ook manieren om de kwestie op een politiek niveau te benaderen. Daarnaast hebben we een podcast opgenomen om de wereld te laten zien hoe het is om op zo’n schip te zitten met alle overwegingen en discussies die tijdens deze reis zijn langsgekomen. Onze resultaten gaan we presenteren aan onze sponsoren.”. Vooral het gevoel van trots overheerst. “Ik ben heel erg trots hoe we met elkaar zijn omgegaan. Het is bijzonder dat we zo liefdevol met elkaar konden opschieten, elkaar zoveel gunden en ruimte gaven om te ontwikkelen, leren en te reflecteren. Dat heeft mij heel veel gebracht. Nieuwe inzichten en vrienden voor het leven!”

Als advies wil ze je graag het volgende meegeven: “Als je echt wilt leren, zet je zelf dan in een positie waarvan je niet weet wat er gaat gebeuren. Dan leer je over jezelf, waar je goed in bent en waar je jezelf in kunt verbeteren.” En wat de textielindustrie betreft is de missie van Tess nog lang niet klaar om mensen zich bewuster te maken van de rol die ze kunnen spelen om de vervuiling tegen te gaan.

“Vroeger kocht je kleding en was je er heel zuinig op. Als het stuk ging repareerde je het. Nu is het helemaal veranderd met fast fashion. Als je nu naar een feestje gaat is het normaal om een nieuwe jurk daarvoor te kopen. De textielproductie is hierdoor tussen 2000 en 2015 verdubbeld en de kledingindustrie stoot meer CO2 uit dan alle vluchten en alle boottransport bij elkaar. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat mensen zo min mogelijk gaan kopen en als ze iets kopen, dat het dan ook duurzaam is? Mijn antwoord? Bewustwording is niet genoeg. Neem ook zelf stappen. Hoe klein ook, je kunt altijd iets moois toevoegen aan de wereld.”

Donny Hoogendorp studeert Bouwkunde in Haarlem. Hij won de prijs samen met zijn medestudent Juriën Veenman. Inmiddels is deze samenwerking stopgezet, al staat Donny er niet alleen voor. Hij werkt samen met zijn zus. Zijn idee ontstond in een les waar de docent aangaf dat er meegedaan kon worden aan de Wim Beelen Innovatieprijs. Donny: “De eerste stap die ik heb genomen is het kiezen van een onderwerp wat te maken had met duurzaam bouwen. Ik ging op zoek naar materialen waar nog niet veel mee gedaan werd, zoals beton. Dat maakte het wel lastig. Tot dusver zijn er weinig manieren om beton te recyclen en opnieuw te gebruiken.”

In de huidige situatie is verpulveren de enige manier om beton te hergebruiken. Het vermalen beton komt bijvoorbeeld terecht onder wegen en funderingen. Slechts twee procent komt terecht in nieuw beton. “Dat vinden wij te weinig. Daarom hebben we een oplossing bedacht. Wat nu als je een betonconstructie kan hergebruiken zonder het te verpulveren? Laat je betonnen constructies tijdens de sloop gecontroleerd spatten, dan hou je balken en kolommen over die al voorzien zijn van wapening en de extra stevigheid die het materiaal in de loop van de tijd heeft gekregen. Deze balken en kolommen kunnen vervolgens opnieuw gebruikt worden” zegt Donny.

Onwerkelijk
Donny won de Wim Beelen Innovatieprijs begin juni. De prijs werd voor de eerste keer uitgereikt door Beelen Groep in samenwerking met Vastgoedjournaal. Donny: “Het winnen van de prijs was onwerkelijk. Het moment dat we op de parkeerplaats van de vastgoedbeurs aankwamen zagen we de ene dikke auto na de andere en wij kwamen daar als jonge studentjes aan. Op een gegeven moment werden onze namen omgeroepen en kregen we een bos bloemen in onze handen gedrukt. De rij mensen die ons wilde feliciteren was eindeloos.”

Vooral het bedenken van een oplossing voor een probleem heeft de jury overtuigd. “We hebben op een andere manier geprobeerd te denken. Dat is ook hetgeen wat we over willen brengen. Niet zozeer het product of bewerking, maar meer de manier van anders denken. Ons idee is echt innovatief.” De 20.000 euro heeft hij voor een groot deel op zijn spaarrekening gezet. "Daarnaast investeer ik het geld voor de testopstelling waar we nu mee bezig zijn. Ik heb bijvoorbeeld een warmtecamera en branders gekocht.”

Koppigheid hoort erbij
Donny heeft een aantal belangrijke lessen geleerd. “Na de presentaties is er een feedbackronde en heeft iedereen overal een mening over. Iedereen komt met allerlei dingen waarom het niet kan. Ik zie dit als momenten om nog betere argumenten te bedenken. Het omgaan met kritiek op een professionele manier is een leermoment. Maar een beetje koppigheid hoort er ook zeker bij.”

Op de vraag waar hij het meest trots op is antwoordt hij het volgende: “Puur dat ik een manier heb gevonden om mensen anders te laten denken. Ik heb iets bedacht waar nog niet op zo’n specifieke manier naar gekeken werd. Als dit idee echt iets gaat worden en het lukt ons om deze techniek te ontwikkelen, dan zijn de maatschappelijke voordelen enorm. Beton kan zoveel CO2 besparen in de wereld. Als ik daar een aandeel in kan hebben, dan ben ik extra trots.”

Als tip aan studenten geeft Donny het volgende aan: “Het belangrijkste is dat je iets doet wat je ontzettend leuk vindt. Ik ben ook begonnen uit hobbyisme. Ik hou echt van mijn vak! Als je dat ook doet, dan komen dingen vanzelf op je pad. Daar geloof ik heilig in!”

De spanning was vooraf groot bij Désiree. “Ik ben best zenuwachtig, maar vooral trots dat ik de finale heb gehaald. Nu wil ik winnen ook!” Het hondje van Desiree stond centraal. Naast haar aanwezigheid in de zaal, was de hond ook te zien in de promotievideo. Désiree: “Mijn hond heeft een open gehemelte en is daarom geopereerd. De operatie is geslaagd, maar het herstel na de operatie is fout gegaan, omdat er weefsel is afgescheurd. Toen ontstond bij mij het idee om het gehemelte in te scannen, een stuk weefsel te printen en te plaatsen in de mond van mijn hondje.” De jury bewondert Desiree om haar enorme motivatie om tot een resultaat te komen. "Ze is een doorzetter en visionair. Het is een interessante crossover van de opleiding dier-en veehouderij met het innovatielab bij Inholland Delft."

The Helia
De andere finalisten waren The Helia en Pulplab. The Helia is een systeem dat elke parasol of tent kan omtoveren tot energiestation met behulp van zonnepanelen. "Ik doe dit om mensen bij elkaar te brengen", zegt student Social Work (SPH) Joshua Vasilda én de bedenker/ontwikkelaar van The Helia. De jury was onder de indruk van het streven van Joshua om mensen bij elkaar te brengen. "De sociale factor aan dit project is aantrekkelijk." Ook vindt de jury het zeer interessant dat Joshua ervaringen uit zijn studie gebruikt om de vaardigheden in een team samen te brengen en te versterken. Het is een crossover van techniek en sociale vaardigheden.

Pulplab
Juliette Valkier en Andjanie Somaidien, studenten Food, Commerce & Technology aan Inholland Delft, hebben een duurzame oplossing bedacht om van reststromen, zoals fruitpulp, voedzame granola te maken. De jury vindt het geniaal om gebruik te maken van een wegwerpproduct. "Het past perfect in de profilerende thema’s van Hogeschool Inholland. Pulplab slaat een brug met verschillende mogelijkheden."

Jurylid Sieb Kroeske: “Deze editie van de Wij Inholland award heeft weer interessante en innovatieve projecten opgeleverd. Ik ben er trots op dat deze Inholland-studenten voorlopen en stappen durven te ondernemen om het project een succes te maken.

Wij Inholland
Wij Inholland biedt een mogelijkheid aan studenten om hun project onder de aandacht te brengen. Als student krijg je een podium waarop je je met een innovatief project kunt onderscheiden van de standaard. Het is essentieel dat een project innovatief is op één van de thema’s gezond, duurzaam of creatief. Andere criteria zijn dat het project multidisciplinair is, een toegevoegde waarde heeft voor de regio en dat er wordt samengewerkt met een bedrijf, instelling of gemeente. Het winnende studententeam krijgt ondersteuning om hun project verder te brengen en een cheque ter waarde van 2.000 euro.

IJshockeyster Mandy Flink is de winnaar van de Wij Inholland Topsportprijs 2018. Mandy heeft als jonge vrouw, vaak trainend tussen boomlange mannen, een vaste plaats weten te veroveren in het Nationale Vrouwenteam ijshockey. Ze combineert haar topsportcarrière met de studie Social Work (SPH) bij Hogeschool Inholland Den Haag. Mandy: “Ik weet even niet wat ik moet zeggen. Ik wil iedereen bedanken en ga vooral door!”

Mandy is een doorzetter zowel op sportief gebied als op het terrein van haar studie. Lichamelijke tegenslagen weerhouden haar niet om er vol voor te gaan. Zij is volgens de jury, bestaande uit Simone Teeuwen (hoofd ISO Inholland Rotterdam), Heleen Jumelet (directeur Domein Gezondheid, Sport & Welzijn), Alexander van Zijp (communicatieadviseur) en Hans den Oudendammer (Rotterdam Topsport), een rolmodel voor heel veel studenten, die bij Inholland studeren. Collegelid Huug de Deugd reikte de prijs uit: “De jury heeft veel waardering voor haar enthousiaste positieve aanpak in de sport en in haar studie. Deze winnaarsmentaliteit past uitstekend na alle prestaties, die ze de afgelopen jaren met het Nederlands team behaald heeft. Zij verdient daarom volgens de jury terecht de Wij Inholland Topsportprijs 2018.”

Een kampioen
Op het WK van dit jaar in Slovenië won Mandy Flink met het Nederlands ijshockeyteam een gouden plak. Deze jonge talentvolle ijshockeyster is een vaste waarde voor het Nederlands team. Een nominatie en uiteindelijke winst kwam dus niet uit de lucht vallen.

Mandy: “Mijn toekomstvisie is om één van de belangrijkste speelsters te zijn binnen het ijshockey in Nederland en misschien deze sport in het buitenland uit te oefenen en er ook mijn geld mee te gaan verdienen. Dit misschien in combinatie met een rol binnen het sociaal werk in het buitenland. Zo kan ik én mensen helpen én doen wat ik zelf het allerliefste doe. Een droomcombinatie, al zeg ik het zelf.”

De genomineerden
Inholland was overall zeer tevreden over de studievoortgang van alle genomineerden. De jury heeft voor alle genomineerden grote waardering voor de duale carrière die zij nastreven. Twee genomineerden hebben afgelopen studiejaar succesvol hun studie afgerond. Beau Wagemaker heeft haar studie Biotechnologie binnen het cluster Life Sciences & Chemistry met een diploma afgesloten en Linda van der Zijden mag trots zijn op haar Pabo-diploma. De jury heeft zeer veel waardering voor Roel Teillers, de winnaar van vorig jaar, die het afgelopen sportseizoen een enorme progressie heeft meegemaakt en daarnaast een voldoende aantal studiepunten heeft behaald.

Over de Wij Inholland award
Topsporters krijgen van Hogeschool Inholland de mogelijkheid om hun sportieve carrière te combineren met een hbo-opleiding. Dit doen zij door onder anderen het studieprogramma aan te passen. De winnaar van de Wij Inholland award Topsport krijgt een cheque ter waarde van 1000 euro.

Pascale: “We maken gepersonaliseerde voedingsschema’s met dagrecepten voor de spelers van Sparta. Dat doen we in samenwerking met Analyse Me. We personaliseren door te kijken naar hun DNA. Daar komen bepaalde eigenschappen uit, zoals de gevoeligheid voor cafeïne of een verhoogde kans om snel obesitas te krijgen. Op basis daarvan passen we hun schema aan zodat zij optimaal kunnen presteren.” Via wangslijm wordt het DNA van de spelers geanalyseerd bij het Erasmus MC Rotterdam. Per speler ontvangen de studenten dertig eigenschappen. Bijvoorbeeld hoe een speler reageert op bepaalde vitamines, cafeïne en of het om een duur- of krachtsporter gaat. Vera: “De spelers vinden het interessant om te weten wat er met hun DNA gebeurt en wat uit de testen komt. Ze zijn er erg enthousiast over!”

Iedereen is gedreven
Er zijn ook lastige momenten. Vera: “We zijn geen diëtisten, dus het maken van voedingsschema’s sluit niet aan bij onze studie. Een proactieve houding is daarom belangrijk. We hebben regelmatig contact met Analyse Me. Daar werkt een sportdiëtist die ons regelmatig helpt. Daarnaast doen we ook veel literatuuronderzoek en hebben we onze docenten en begeleiders geraadpleegd.” Jill: “Voor mij was het vooral een uitdaging om met Sparta én Analyse Me samen te werken. Onze contactpersonen hebben het druk en wij ook, dus het is soms lastig om voldoende contact met elkaar te hebben. Gelukkig gaat het goed. Iedereen is gedreven en levert voldoende input voor dit project.”

Sparta: “We hebben het gevoel met iets innovatiefs bezig te zijn”
Rogier Hoek, hoofd medische staf van Sparta, is zeer tevreden over de studenten. Rogier: “Het is een enthousiaste proactieve werkgroep. Ze houden me goed op de hoogte van hun vorderingen en zijn goed te bereiken. Ze zijn meerdere malen bij Sparta in het stadion geweest en we hebben goed kunnen samenwerken. Ze hebben een leuk concept bedacht waar we bij Sparta echt iets aan kunnen hebben.” Volgens Rogier vinden de spelers het een interessant gegeven dat je uit wangslijm zoveel gegevens kan verkrijgen. “De meeste sporters vinden het erg belangrijk om de juiste voedingsstoffen binnen te krijgen. Ze hebben ook het gevoel dat ze met iets innovatiefs bezig zijn, dit is voor een topsporter vaak een pre. De energiehuishouding van een sporter is essentieel, voeding is dus erg belangrijk. Elke sporter is uniek, je zal dus moet streven naar maatwerk. Innovatieve methoden om dit te bereiken zijn dan ook heel welkom. Het mooiste is als je echt iets kan toepassen en een verschil kan maken."

Samen is leuker én beter
Ook Analyse Me is positief over de samenwerking. Eigenaar Sander Bast: “De studenten hebben ons zelf benaderd en laten ook in de samenwerking en communicatie een erg proactieve houding zien.” Sander gelooft in het principe dat samen leuker én beter is. “Door verschillende disciplines samen te brengen ontdek je nieuwe mogelijkheden en hebben alle partijen gelegenheid om waardevolle kennis op te doen. Een profclub als Sparta is er natuurlijk alles aan gelegen om op zoveel mogelijk vlakken te optimaliseren en de jeugdigheid/creativiteit van jonge studenten zorgt voor een frisse blik op de verschillende uitdagingen.” Er is een goede basis neergelegd volgens Sander. “Ik denk dat alle partijen baat hebben bij een goede evaluatie en vanuit hier gezamenlijk bepalen wat de beste vervolgstappen zijn. Kansen zijn er genoeg, maar hoe het in de praktijk precies werkt is nog de vraag. Het belangrijkste is dat er een constructieve samenwerking ontstaat voor de lange termijn. Waarin we leren van het verleden en samen steeds meer waarde kunnen creëren op gebied van personalised health.”

'Sparta trekt op lange termijn profijt van de resultaten'
Docent en begeleider Feike van der Leij is zeer tevreden over de inzet van de studenten. “Deze studenten ontwikkelen zich nog volop naar grotere zelfstandigheid. Het hele idee van ’personalised nutrition’ was een lastig en abstract onderwerp bij aanvang. Toch hebben ze al vrij snel handen en voeten aan kunnen geven. Inmiddels hebben ze hele concrete beroepsproducten om op te leveren. Daarmee worden ze ook meer zelfverzekerd. Het is nu heel hard werken om hun ambities waar te maken en Sparta verder te helpen. Vanuit Sparta zijn ze daarin ook goed ondersteund en met de leverancier van DNA-gegevens hebben ze een professionele relatie opgebouwd. Geweldig om te zien dat tweedejaars dat heel goed kunnen!”

Belangrijkste lessen
Uit alle ervaringen hebben de studenten belangrijke lessen gehaald. Jill: “Ik denk dat je de uitdaging aan moet gaan. Als we binnen de lijntjes waren gebleven hadden we een minder leuke opdracht gehad. We hebben tegen elkaar gezegd; we gaan er gewoon voor. Het is zo’n bijzondere kans. Als we een simpele voedingslijn hadden gemaakt, dan hadden we dat niet geleerd. We zijn trots dat we het al zover hebben geschopt, omdat we het enige groepje zijn die met meerdere partijen werken. We hopen dat ze door ons schema volgend jaar weer in de Eredivisie komen!”

Er zijn leermomenten genoeg voor de studenten. Vera: “Ik heb vooral geleerd dat het contact binnen de groep erg belangrijk is. Iedereen moet input leveren, er zijn veel contactmomenten en iedereen moet het met een beslissing eens zijn. Ook Pascale heeft veel geleerd van het samenwerken: “Ik ben individueel ingesteld. Soms wil ik iets snel afschuiven als het niet lukt. Binnen deze groep heb ik de mogelijkheid om vragen te stellen. De groep zorgt ervoor dat ik lef toon. Ik kan al mijn ideeën delen.”

Als tip aan studenten geeft Vera het volgende aan: “Gewoon mailen en contact zoeken als je een idee hebt.” Jill: “De uitdaging aangaan en een bedrijf zoeken dat je echt leuk lijkt. Hierdoor ga je er echt voor. Ik ben nooit zo’n hoogvlieger op school, maar ik vind dit echt leuk!”

De zeven klassenwinnaars blinken niet alleen uit in studieresultaten, ze doen tevens mee aan extra activiteiten, zoals de Haarlem Business Class, het helpen bij Open Dagen en het organiseren van buitenschoolse excursies. “Zo laten jullie zien dat je bereid bent er een schepje bovenop te doen en te streven naar een hoger niveau dan het vereiste minimum”, aldus Scharloo. “Jullie dagen jezelf telkens weer uit om boven dat maaiveld uit te komen. Chapeau!”

Mooie woorden
De klassenwinnaars worden een voor een naar voren geroepen. "Gemotiveerd, een bikkel, zet zich in voor de groep, altijd goed op de hoogte", de genomineerden zijn vereerd met de persoonlijke woorden, samengesteld op basis van opmerkingen van klasgenoten, docenten en staf, die Scharloo voor iedereen heeft. Daarna loopt de spanning op want wie van deze zeven kanjers heeft zich in de ogen van de jury in het afgelopen schooljaar buitengewoon onderscheiden?

Beste propedeusestudent 2017-2018
De titel Beste propedeusestudent Business Studies 2017-2018 gaat onder een oorverdovend applaus naar Bart Postmus. Volgens het juryrapport haalt Bart uiterst hoge studieresultaten. Scharloo: “Maar het meest doorslaggevende is dat je een zeer harde werker bent, niet alleen voor jezelf maar ook voor je medestudenten. Je hebt afgelopen jaar keer op keer bewezen dat je alles wilt geven voor een goed resultaat, ook als je daar niet zelf de vruchten van plukt.”

Daarmee is Bart Postmus de terechte winnaar van de vierde Pieter Teyler van der Hulstprijs. Hij neemt de wisselbeker over van Bowi van Dansik, die de prijs vorig jaar won. De uit Bennebroek afkomstige Postmus: “Aan het begin van mijn studie hoorde ik over deze prijs en toen wist ik al dat ik ‘m wilde winnen. Nu doe ik altijd mijn best en werk ik hard, maar dit was voor mij wel een extra stimulans om net dat tandje harder te werken. En nu heb ik ‘m dan echt in mijn handen. Geweldig dit, ik ben er superblij mee.”

Nog een Haarlemse winnaar
Traditiegetrouw nodigt Inholland Haarlem voorafgaand aan de uitreiking van de Pieter Teyler van der Hulstprijs een spreker uit. Dit jaar is dat alumnus David Jonkers. Onlangs won hij de Haarlemse Ondernemers Prijs 2018 met zijn bedrijf Bright River, dat nationaal en internationaal complexe foto-, videobewerking en 3D-modeling diensten aanbiedt. Jonkers is zichtbaar blij weer terug te zijn op de plek waar het voor hem allemaal begon. “Dit is de plek waar ik een van de drie belangrijkste lessen in ondernemen heb geleerd, namelijk interne attributie. Dat houdt in dat als je een probleem hebt, je moet kijken naar de oorzaak binnen jezelf. Een wijze les van een oud-docent tijdens mijn studie Small Business hier in Haarlem.” De andere twee lessen die Jonkers de aanwezige studenten mee wil geven, zijn: "ideas are cheap", met andere woorden: een idee is belangrijk maar de uitvoering nog veel belangrijker, en "don’t quit".

Pabo-studenten Jennifer Grim en Marjolein Bouwman bezorgen kinderen uit het asielzoekerscentrum in Alkmaar een onvergetelijke ervaring tijdens de woensdagmiddagactiviteiten van BijElkaar. De kinderen leren bij Inholland Alkmaar spelenderwijs de Nederlandse taal en cultuur. Marjolein: “Het is echt een uitdaging om de kinderen een leuke middag te bezorgen. Iets anders dan de reguliere school, maar wel een manier om iets mee te krijgen van de Nederlandse taal en cultuur. Je ziet ze altijd met een glimlach weggaan en dan hebben wij het goed gedaan. Dat vind ik het mooiste!”

Jennifer en Marjolein vertellen vol trots over hun ervaringen met de kinderen van het asielzoekerscentrum (azc), oftewel de Alkmaarse vestiging Centraal Orgaan opvang asielzoekers, dat op een steenworp van Inholland is gevestigd aan de Robonsbosweg. “Het mooie is dat als we de kinderen na de actitiveiten weer afzetten bij het azc, dat ze je allemaal om de hals vliegen! Die dankbaarheid van de kinderen is de reden dat ik dit ben gaan doen,” zegt Jennifer.

BijElkaar is een initiatief van de Pabo van Inholland Alkmaar. Vierdejaarsstudenten verzorgen samen met vrijwilligers woensdagmiddagactiviteiten voor de kinderen uit het azc. De activiteiten zijn vooral gericht om spelenderwijs de Nederlandse taal en cultuur te leren kennen. Ook het zelfvertrouwen krijgt een boost. “Je ziet dat de kinderen zich ontwikkelen,” zegt Jennifer. “De kinderen maken vooral een ontwikkeling door in hun vertrouwen. In een wekelijkse bijeenkomst is het lastig om grote stappen te maken in rekenen of taal, maar je ziet wel dat ze zich steeds meer openstellen. Ze zoeken steeds meer contact met je en ze proberen je allerlei dingen te vertellen. Voor de kinderen is dit best een grote stap, omdat ze geen Nederlands spreken.”

Een grote kleine stap
De wereld van de vluchtelingen is klein. Jennifer: “Ik vind het heel belangrijk dat de kinderen úit het asielzoekerscentrum komen. Ze wonen daar, ze gaan daar naar school en ze komen bijna niet verder dan het gebouw. Andere mensen, nieuwe omgeving, andere prikkels; het motiveert mij om hun wereld te vergroten.”

Onbewust de taal leren
De studenten halen de kinderen iedere woensdagmiddag op. De activiteiten zijn altijd educatief gegoten in vakken als beeldvorming, drama en muziek. Marjolein: “Het is voor ons heel belangrijk dat het geen tweede school is. De kinderen moeten niet het gevoel krijgen dat ze iets verplicht moeten leren. Wij willen het zo brengen dat het voor de kinderen een uitje is. Dit doen wij voornamelijk met drama en kunst. Ze gaan zelf aan de slag met iets wat ze ook echt leuk vinden, zoals liedjes zingen en dansjes doen. Wij weten dat ze dan onbewust de taal leren.”

Leren door een band op te bouwen
Er waren ook lastige momenten voor de meiden. Jennifer: “We hadden een jongetje die bij binnenkomst op de grond ging liggen en alleen maar lag te huilen. Bij het oppakken of aanraken ging hij zelfs gillen. Ik heb veel persoonlijk contact met hem gezocht. Uiteindelijk werd hij rustig en inmiddels zien we ontwikkeling bij hem. Dat geeft een goed gevoel. Je leert onwijs veel. Er is een taalbarrière. De helft spreek geen Nederlands, dus je bent veel met gebaren en uitbeelden bezig. Ik heb veel gelezen hoe je dat moet toepassen.” Ook Marjolein had een jongen die in de beginperiode erg dwars was. “Ik heb geprobeerd een band op te bouwen. Na verloop van tijd ging het steeds beter. Uiteindelijk had ik een heel ander kind voor me. Dat is wel iets wat je bijblijft.”

Terugblikkend op belangrijke leermomenten geeft Jennifer het volgende aan: “Ik heb vooral geleerd om geduld te hebben. Je moet iedere kleine stap van zo’n kind waarderen. Het is al bijzonder dat ze al een stap maken onder leiding van onze activiteiten.” Marjolein: “Het is mij duidelijk geworden dat je nog meer moet investeren in een vertrouwensband. De kinderen kwamen in het begin heel schichtig binnen en vonden alles spannend. In de loop van tijd werd er een band opgebouwd en kwamen de kinderen met allerlei persoonlijke verhalen. Ik heb vooral geleerd hoe ik dat moet doen.”

Durven leren is ondernemend leren
BijElkaar is een vorm van ondernemend leren, een methode die bij de Pabo hoog in het vaandel staat. Piet Feld, opleidingsdocent pedagogiek/onderwijskunde: “We dagen studenten uit initiatieven (ondernemingen) op te zetten. Daarbij leren ze zelf verantwoordelijkheid te nemen. BijElkaar is veel meer dan alleen een groep studenten. Wij denken dat durven leren ondernemend leren is. Ondernemend leren betekent verantwoordelijkheid nemen, je nek uit durven steken en resultaten boeken. We zijn daar als Pabo, docenten en studenten samen voor verantwoordelijk. In praktijk ligt de verantwoordelijkheid voor de uitvoering wel bij de studenten.”

Pieronne van Hoek is als leerkracht vanuit het azc bij het project betrokken. “De meiden zijn erg betrokken en welwillend. Ze hebben vooraf de tijd genomen om een beeld te krijgen van de kinderen. Ze hadden duidelijk zin in het project! Het is erg belangrijk dat er een samenwerking is met de Pabo van Inholland Alkmaar. De kinderen uit het azc hebben veelal te maken met een trauma en hebben een speciale aanpak nodig. Daarbij is structuur en liefde geven van cruciaal belang. Voor de kinderen is een goede invulling van de middag een welkome aanvulling. Zij kijken uit naar de volgende serie lessen.”

Vrijwilligers zijn noodzakelijk
Om BijElkaar ook in de toekomst te behouden zijn vrijwilligers cruciaal, maar het werven is lastig. Jennifer: “Het is jammer dat er weinig animo is van studenten om deel te nemen aan dit project. Het is zó belangrijk voor de asielzoekerskinderen dat dit project doorgaat. En wat je van deze kinderen terugkrijgt krijg je nooit op een normale stageplek terug. Het is zo leuk!” Marjolein voegt daar aan toe: “Ik denk dat studenten niet beseffen hoeveel voldoening je hieruit haalt. En wat je hier leert, haal je niet met een half jaar stage op een reguliere school.” Marjolein raadt studenten dan ook aan: “Probeer het in ieder geval! Je haalt er genoeg voldoening uit.”

“Ik ben weer een stap dichter bij een toekomst in de Formule 1”, zegt Lisa Veltman over de ambities om haar droom te verwezenlijken. De student Luchtvaarttechnologie van Inholland Delft heeft na een strenge selectieprocedure de VSBfonds beurs ontvangen. Hiermee kan zij de unieke master in Europa ‘Composite Materials’ volgen, een perfecte basis voor een baan in de racewereld.

Lisa vertelt dat zij al vanaf jongs af aan droomde over werken bij de Formule 1. “Welk vakgebied ik wilde doen wist ik nog niet, maar tijdens mijn opleiding kwam ik daar snel achter. Composieten vind ik helemaal geweldig en in de Formule 1 wordt tegenwoordig bijna alleen maar met composieten gewerkt. Ik zou daar helemaal op mijn plek zitten. Alles wat sneller gaat dan lopen vind ik boeiend.”

Onderscheiden in de racewereld
De luchtvaartstudent kiest heel bewust voor de master ‘Composite Materials’ aan de Lulea University of Technology in Zweden. “Dit is de enige master die zo specifiek gericht is op composieten en ook veel contacten met het bedrijfsleven heeft. Bijzonder is ook dat er maar vijf studenten toegelaten worden tot deze opleiding, dus is het bijna privéles. Ik was één van de toegelaten studenten, al voordat ik afgestudeerd was.”

Passievolle plannen
Simon Palser, voorzitter van de jury van Inholland voor de VSBfonds beurs, legt uit dat Lisa met volle overgave voor haar toekomstplannen gaat. “Lisa liet alle kwaliteiten zien die je wilt zien bij een aanvraag voor de beurs. Ze is erg gemotiveerd, wil zichzelf verder ontwikkelen en is bereid om haar ervaringen met anderen te delen. Lisa is ambitieus en wil persoonlijke grenzen en professionele mogelijkheden opzoeken. Tijdens haar presentatie voor de jury toonde Lisa een echte passie voor haar vak. Haar speciale energie en enthousiasme toonden aan dat zij heel geschikt is voor de Formule 1!”

Formule 1-wagens verbeteren
Lisa wil graag werken als structural engineer, gespecialiseerd in composieten om de Formule 1-wagens te verbeteren. “Dan bereken ik hoeveel materialen én welke materialen er nodig zijn voor de wagens om de belastingen aan te kunnen. Met als doel om zo licht mogelijk te ontwerpen, maar het mag natuurlijk niet kapot gaan. Deze manier, op het randje, ontwerpen is de kick van het vak. Dan gaan ze het snelst.”

Snelle ontwikkeling
“Ook de luchtvaart vind ik heel gaaf, maar de ontwikkeling gaat voor mij te langzaam. Bij de JSF-straaljager, het nieuwe gevechtsvliegtuig van de Koninklijke Luchtmacht, zijn ze bijvoorbeeld twintig jaar bezig geweest om van het idee tot het uiteindelijke product te komen. Terwijl er in de Formule 1 vandaag iets bedacht kan worden en het er, bij wijze van spreken, morgen op zit. Ik wil niet tegengehouden worden, als het mogelijk is dan moeten we het gewoon doen.”

VSBfonds beurs
Met een VSBfonds beurs kun je na afronding van je opleiding aan een Nederlandse hogeschool of universiteit in het buitenland verder studeren of onderzoek doen. Een onderdeel van de procedure voor de VSBfonds beurs is een motivatiebrief en een gesprek met de selectiecommissie. Studieresultaten zijn niet allesbepalend voor de commissie; er wordt ook gelet op de passie, motivatie, maatschappelijke betrokkenheid en ‘extra’ activiteiten van de aanvragers.

Studenten van Inholland zijn ondernemend, ambitieus en innovatief. Zij laten dit zien door de vele projecten die zij doen, vaak in opdracht van het werkveld en met een grote maatschappelijke betrokkenheid. Om te laten zien hoe trots we zijn op onze studenten zijn we de campagne Student in Beeld begonnen om onze studenten in beeld te brengen. Om te laten zien waar ze mee bezig zijn. Ken jij studenten met bijzondere projecten of die een belangrijke prijs hebben gewonnen. Studenten waar we trots op kunnen zijn en die met Student in Beeld extra aandacht verdienen? Mail dan naar communicatie@inholland.nl.

www.inholland.nl/studentinbeeld

“De mooiste beloning is om als student met een frisse blik ondernemers te helpen”, zegt student Lars Grijpma. Hij vormt samen met Floor Florentinus, Mareike Krohmann en Brian Verweij het team van het nieuwe leerwerkbedrijf StudentAdvies bij Hogeschool Inholland Alkmaar. De economiestudenten van de Alkmaarse hogeschool adviseren ondernemers uit het midden- en kleinbedrijf in samenwerking met de gemeente Alkmaar.

Floor, Lars, Mareike en Brian kregen vorig jaar november de opdracht om het leerwerkbedrijf op te zetten, de haalbaarheid te onderzoeken en adviesopdrachten uit te voeren voor de gemeente. Een belangrijke doelgroep die de gemeente Almaar doorverwijst naar StudentAdvies zijn ondernemers die zich melden in het kader van de Bbz-regeling (Bijstand voor zelfstandigen). “De adviezen én de ondernemers zijn heel variërend”, zegt Mareike. Zij schrijft bijvoorbeeld een ondernemingsplan voor een molenaar in de bijstand om van zijn korenmolen ’t Roode Hert in Alkmaar een goedlopend bedrijf te maken. In zijn molen maalt hij tarwe tot bloem en meel en verkoopt deze in grote verpakkingen. Op hun beurt helpen Lars en Brian een startende masseur met het vinden van klanten door een promotieplan te maken.

Opdrachten afbakenen
De studenten werden direct met hun neus op de feiten gedrukt toen een schilder uit Alkmaar met zijn administratie binnenkwam in de vorm van twee grote dozen met bonnetjes. Floor helpt hem nu met de jaarcijfers. Floor: “Zulke grote boekhoudkundige opdrachten moeten goed afgebakend worden. Deze momenten zijn erg leerzaam. Gelukkig hebben wij veel contact met de gemeente Alkmaar over welke cijfers zij precies nodig hebben van de ondernemer en kunnen wij terugvallen op docenten die ons begeleiden bij het opzetten van een plan van aanpak.”

Advies op maat
“Het contact met de klant is erg belangrijk, vooral bij het ondernemingsplan van de molenaar”, zegt Mareike. “Het moet tenslotte zijn plan worden. Naast het intakegesprek en de conceptbespreking op zijn kantoor zijn wij ook bij de molen zelf geweest. Het proces met eigen ogen zien en er gevoel bij krijgen is belangrijk om een duidelijk en passend plan te schrijven.” “Het klantencontact verschilt wel erg per advies”, voegt Floor toe. “Bij een boekhoudkundig plan waarbij het alleen om cijfers draait is het contact met de ondernemers minder belangrijk dan bij een ondernemings- of promotieplan dat moet uitstralen waar de onderneming voor staat."

Een eigen bedrijf runnen
“Wij runnen echt een eigen bedrijf”, zegt Mareike. “Het is veel meer dan alleen de adviesopdrachten; we houden een organisatie draaiende. Daarnaast is het als stage ontzettend leuk omdat je weet dat de plannen en adviezen echt worden gebruikt. Ondernemers doen er iets mee en je kunt zien hoe het verder verloopt. Dit is bij fictieve projecten tijdens de opleiding wel anders.” “Wat ons vooral enthousiast maakt is dat wij dit samen opgezet hebben”, zegt Lars. “Ik ben hier erg trots op. Je zit hier echt voor jezelf en niet voor een bedrijf, zoals bij andere stages. Geen dag is hetzelfde, je hebt veel vrijheid en je kunt echt iets moois opzetten.” Studenten van Inholland zijn ondernemend, ambitieus en innovatief. Zij laten dit zien door de vele projecten die zij doen, vaak in opdracht van het werkveld en met een grote maatschappelijke betrokkenheid. Om te laten zien hoe trots we zijn op onze studenten zijn we de campagne Student in Beeld begonnen om onze studenten in beeld te brengen.

Deze keer maken we kennis met Alkmaarse economiestudenten: Mareike Krohmann, Floor Florentinus, Lars Grijpma en Brian Verweij. Meer is te bekijken via www.inholland.nl/studentinbeeld.

“Wij hadden nooit verwacht dat we zo veel konden betekenen voor een bedrijf”, zegt Guillermo Griffith over een multidisciplinaire experiment dat hij met Arnoud, Tim en Mark uitvoerde voor paprikaveredelingsbedrijf Westland Seeds. De studenten Biotechnologie en Tuinbouw & Agribusiness van Inholland Amsterdam en Inholland Delft laten met de resultaten zien dat moleculaire veredeling een belangrijke innovatie is voor het bedrijfsleven.

De studenten kregen de opdracht van Westland Seeds om een DNA-test te ontwikkelen om de aanwezigheid van ziekte resistentie in hun paprika's aan te tonen. Frank van der Helm, docent-expert Tuinbouw, legt uit dat dit sneller en eenvoudiger is dan de huidige methode, de ‘biotoets’. “Daarnaast is het een grote innovatie omdat het bedrijf in het veredelingsproces nu nog geen DNA-testen gebruikt.”

Volledig uniek
Iwan van Vliet, projectleider Westland Seeds, voegt daar aan toe: “Het meest bijzondere aan dit project is de samenwerking tussen twee verschillende opleidingen en het bedrijfsleven waarbij er praktisch onderzoek gedaan is met een veldproef én DNA-onderzoek. Dit is volledig uniek en nog niet eerder gebeurd!”“Wij zijn verder gegaan na dit succes en zijn inmiddels een nieuwe samenwerking gestart met Inholland, een erg prettige samenwerking voor alle partijen. Er wordt een goede koppeling gemaakt van theorie met de studenten en de praktijk, alles onder begeleiding van twee docenten met verstand van zaken.”

Twee projecten
Arnoud Verhoef vertelt dat de twee projecten parallel aan elkaar liepen. “De andere groep studenten uit Amsterdam ging aan de slag met de ontwikkeling van de DNA-test, terwijl wij de biotoets uitvoerden met hetzelfde plantmateriaal. Om er zeker van te zijn dat de DNA-test ook daadwerkelijk de ziekteresistentie aantoonde. Daarnaast hebben wij de biotoets geoptimaliseerd omdat die vaak lastiger uit te voeren is en de resultaten niet altijd eenduidig zijn.”

Blind experimenteren
Beide experimenten zijn 'blind' uitgevoerd. Dat wil zeggen dat niemand de resultaten van de ander wist zodat de groepen elkaar niet konden beïnvloeden. “Dat was voor mij ook het leukste van deze opdracht”, zegt Arnoud. “Samen iets voor elkaar krijgen, zonder direct samen te werken met de studenten van een andere opleiding. Vooral tijdens de eindpresentatie werd duidelijk dat we bijzonder werk verricht hebben.”

Multidisciplinair succes
“Het was ontzettend spannend om de resultaten van de biotoets en de DNA-test met elkaar te vergelijken, zegt Frank van der Helm. “Alleen als de resultaten van beide groepen naadloos op elkaar aansloten, was het bewijs geleverd dat de nieuw ontwikkelde DNA-test de ziekte resistentie foutloos kon aantonen. De vergelijking van de twee experimenten kwam bijna 100 procent overeen, wat betekent dat beide onderzoeken succesvol uitgevoerd zijn.De bijdrage van studenten met verschillende achtergronden was van essentieel belang. Zij deden onderzoek in hun eigen discipline, maar juist door die combinatie van resultaten werd het een succes.”

Toekomst veredelaars
Nelleke Kreike, lector Green Biotechnology legt uit dat dit project een belangrijk uithangbord is voor nieuwe projecten met andere veredelaars. “Dit zorgvuldig opgezette en multidisciplinair experiment met bruikbare resultaten laat zien dat moleculaire veredeling een belangrijke innovatie is voor het bedrijfsleven. Inholland is een betrouwbare partner om dit soort onderzoek naar biotoetsen en nieuwe DNA-testen uit te laten voeren”.

Studenten van Inholland zijn ondernemend, ambitieus en innovatief. Zij laten dit zien door de vele projecten die zij doen, vaak in opdracht van het werkveld en met een grote maatschappelijke betrokkenheid. Om te laten zien hoe trots we zijn op onze studenten zijn we de campagne Student in Beeld begonnen om onze studenten in beeld te brengen. Om te laten zien waar ze mee bezig zijn. Ken jij studenten met bijzondere projecten of die een belangrijke prijs hebben gewonnen. Studenten waar we trots op kunnen zijn en die met Student in Beeld extra aandacht verdienen? Mail dan naar communicatie@inholland.nl.

www.inholland.nl/studentinbeeld