“Je test, loopt vast, verbetert en verkoopt”, aldus Bas, student Technische Bedrijfskunde aan de HvA. “Met echte euro’s en echte verantwoordelijkheid.” Dat praktische karakter was voor hem doorslaggevend. “Bij andere minoren blijft het vaak bij marktonderzoek. Hier ontwikkel je prototypes, vind je partners en breng je je product echt op de markt. Je praat met bedrijven en ontdekt of je idee werkt.”

Zijn team ontwikkelde een magnetische ritssluiting die mensen met dementie of Parkinson helpt zelfstandig hun jas te sluiten, de MagnoZip. En dat verliep niet altijd even soepel. “Onze eerste ontwerpen werkten niet. Maar door feedback serieus te nemen en scherp te blijven op het probleem, kwamen we er toch.” De grootste kick? “Een afspraak bij een van de grootste zorgorganisaties in Noord-Holland. We verwachtten een klein gesprek, maar zaten met acht mensen aan tafel, die kritische vragen stelden over kostenefficiëntie en veiligheid. Met als resultaat direct twee afnames. Dan besef je: dit is serieus.”

Ieder team heeft een eigen finance-, marketing-, sales-, productie- en algemeen directeur. Bas leerde als de ceo professioneel communiceren, strategische keuzes maken en soms gewoon lef hebben. “Dat je iets bouwt vanaf nul, met startkapitaal en omzet… Zo’n totaalplaatje had ik niet verwacht.”

‘Het succes ging sneller dan we aankonden’
Een Facebookoproep bleek het begin van een rollercoaster. Dat overkwam Tessa, student Technische Bedrijfskunde en ceo van Open-It, een compacte multitool voor het openen van flesjes, blikjes en pillendoordrukstrips voor mensen met verminderde handkracht. “Ik vroeg mensen met Parkinson, ALS en reuma waar zij tegenaanlopen. Meer dan 200 reacties gaven wel aan dat dit een probleem is dat mensen raakt.”

Na een onzekere start sloeg het onverwacht om. “Binnen zes dagen draaiden we break-even. En in één weekend verkochten we zo’n 500 producten, goed voor € 7.000 omzet. Fantastisch, maar ook stress! We hadden nauwelijks voorraad en zaten dagenlang zelf pakketjes te assembleren. Iedereen vond het een luxeprobleem. Maar zo voelde het niet."

Terugkijkend zat juist daar de groei. “Je komt jezelf tegen. Ik wilde alles zelf oplossen, maar dat kan niet. Je moet leren loslaten en vertrouwen op je team. Want zonder team red je dit niet.” Open-It heeft inmiddels een KvK-inschrijving en werkt aan een doorstart richting Europa. “We gingen door diepe dalen, maar hebben grote hoogtes bereikt. De minor is het drukste halfjaar van je studie, maar ook het allerleerzaamste.”

‘Niemand durfde. Dus stond ik daar’
Ook het team van Tamim, student Bouwmanagement en Vastgoed, kreeg een realitycheck. Hun eerste idee - een telefoonhouder voor winkelwagens - strandde na marktonderzoek. “Dat was wel even slikken.” Met nog maar een enkele weken te gaan, vonden ze een nieuw ‘probleem’: jaarlijks belandt 1,5 miljoen kilo kauwgom op straat. Hun oplossing werd GumMate, een klein bakje om (uitgekauwde) kauwgom tijdelijk in te bewaren.

Tamim organiseerde zelf een pilot bij Talland College om het concept te testen. “Spannend, want je hebt nog geen eindproduct, maar moet mensen wel overtuigen.” De uitkomst gaf vertrouwen: 73% van de studenten wilde GumMate gebruiken. “Je leert dat niemand het voor je doet. Je moet initiatief nemen, zelf deadlines stellen en de regie pakken. Als dat lukt, voelt dat zó goed.”

Zijn persoonlijke hoogtepunt kwam tijdens de finale in de Kapelkerk. “De winnaar mag door naar de landelijke competitie van Jong Ondernemen, maar niemand bij ons durfde te pitchen. Dus stapte ik naar voren. Één dag voorbereiding en we wonnen de derde prijs! Ver buiten mijn comfortzone ontdekte ik dat ik veel meer kon dat ik dacht. Dat vergeet ik niet meer.”

Doorzetten en bijsturen
Die ontwikkeling herkent Isa Smit direct. Als student Technische Bedrijfskunde volgde ze de minor zelf, en afgelopen semester was ze projectmanager en aanspreekpunt voor de teams. Haar kantoor groeide uit tot de huiskamer van de minor, waar studenten binnenlopen om te sparren en ideeën te delen. “Je leert hier dingen die je de rest van je carrière meeneemt. Zoals omgaan met tegenslag en dat ondernemen nooit volgens plan gaat, maar dat je altijd kunt bijsturen.”

Volgens Bas ligt het geheim in de persoonlijke sfeer. “Het contact met andere studenten en begeleiders is ongelooflijk waardevol. Je blijft hangen op school, kijkt bij elkaar mee en ontwikkelt jezelf continu. De minor is superintensief, en precies daarom zo goed.”

De Regio Deal NHN richt zich op het verbeteren van brede welvaart in de regio. In totaal is € 65 miljoen beschikbaar, verdeeld over drie programmalijnen: Beter Leren, Beter Werken en Beter Leven. Projecten komen alleen in aanmerking voor subsidie als partijen uit verschillende domeinen samen optrekken. Zo worden verbindingen gelegd tussen de verschillende lijnen en tussen organisaties, die elkaar beter weten te vinden en aanvullen.

Één verhaal, één netwerk, één route
Binnen de lijn Beter Leren werken Inholland, het Talland College en Vonk nadrukkelijker samen als één beroepsonderwijscollectief. Damienne Leijen van Inholland, Fabian Koning van het Talland College en Catelijne Zandbergen van Vonk halen ideeën op binnen hun organisaties, stemmen die onderling af en bepalen welke initiatieven kansrijk zijn. Als programmalijnmanager begeleidt Catelijne initiatiefnemers bovendien bij het indienen van hun plannen.

In het begin was dat nog zoeken. Inmiddels is er een werkwijze ontstaan waarin de instellingen elkaar tijdig betrekken en goed zicht hebben op aanvragen. “We trekken steeds meer samen op en spreken dezelfde taal”, zegt Catelijne. “Met één verhaal, één loket en één netwerk wordt de route naar onderwijs en werk voor inwoners en werkgevers overzichtelijker en toegankelijker.”

Uitgaan van wat de regio nodig heeft
Dat is hard nodig, benadrukt Fabian. Noord-Holland Noord kampt met vergrijzing, arbeidsmarktkrapte en uitstroom van jongeren. Tegelijkertijd verandert werk razendsnel en vragen beroepen om nieuwe vaardigheden. In sectoren als zorg, techniek en logistiek stapelen vacatures zich op, terwijl werkzoekenden niet altijd de juiste aansluiting vinden. “Die mismatch kun je alleen samen oplossen”, zegt hij.

Onderwijs speelt daarin een sleutelrol. “Het gaat niet meer alleen om het opleiden van 16-, 17-jarigen voor een beroep dat ze veertig jaar lang uitoefenen”, legt hij uit. “Het draait erom mensen te helpen zich hun hele leven te blijven ontwikkelen en zo duurzaam inzetbaar te blijven. Daarom zoeken mbo en hbo, onderwijs en bedrijfsleven elkaar op, over grenzen en doelgroepen heen.” Dat krijgt vorm in flexibel en modulair onderwijs, duidelijke leerroutes en trajecten die direct aansluiten op wat de regio vraagt.

Onderdeel van de oplossing
Samenwerking vraagt ook om scherpte in keuzes. Bij aanvragen van partners kijken de onderwijsinstellingen kritisch of een project bijdraagt aan de regio, past bij hun rol en of het uitvoerbaar is. “Wij willen onderdeel zijn van de oplossing, niet alleen van de uitkomst”, zegt Damienne. “Dat betekent dat we vanaf het begin meedenken, maar ook eerlijk zijn over wat we wel en niet kunnen waarmaken.”

“Die houding vergt soms geduld van partners, maar zorgt er ook voor dat het onderwijs als serieuze en betrouwbare partner wordt gezien. En het mooie is: of je nu met Inholland, Vonk of het Talland College spreekt: de lijn is hetzelfde.”

Samen bouwen aan de praktijk
Hoe dat er in de praktijk uitziet, blijkt uit projecten die vanuit de Regio Deal worden opgezet. Een veelbelovend voorbeeld is FlexMatch. Dit initiatief brengt in kaart wat iemand kan, wil en nodig heeft voor werk, en vertaalt dat naar passende leertrajecten. Soms over meerdere onderwijsinstellingen heen. “Het kan straks zomaar zijn dat iemand modules volgt bij Vonk, het Talland College én Inholland”, zegt Fabian. “Zo werk je stap voor stap toe naar een nieuw beroep.

Die werkwijze zie je ook terug in andere initiatieven. Sommige worden gezamenlijk opgepakt, zoals Entree NH, waarin het Talland College en Vonk samenwerken aan een inclusieve arbeidsmarkt. Andere projecten komen vanuit één instelling, maar sluiten aan op dezelfde regionale opgaven, zoals Logmotion rond transport en logistiek of Food Next van Inholland, een fieldlab waarin bedrijven, kennisinstellingen en overheden samenwerken aan innovaties in voedselproductie, circulariteit en digitalisering. Daarbij wordt telkens gekeken hoe andere partners kunnen aansluiten.

Ook op technologisch vlak wordt samengewerkt. Door gezamenlijk te investeren in toepassingen als XR, VR en immersive learning hoeven instellingen niet allemaal afzonderlijk hetzelfde te ontwikkelen. “Door kennis en faciliteiten te delen, kunnen lerenden ervaring opdoen met technologie die straks het verschil maakt in hun werkveld”, aldus Damienne.

Samen vooruit
De beweging is ingezet. Onderwijs en arbeidsmarkt groeien naar elkaar toe, met één gezamenlijke ambitie: een regio waarin iedereen mee kan doen en talent zich kan ontwikkelen. Ook in de samenwerking worden duidelijke stappen gezet. “We opereren steeds minder als losse eilanden en meer als partners met een gezamenlijke opdracht”, zegt Damienne.

Volgens Fabian vraagt dat om blijvende verandering. “Die manier van samenwerken moet overal landen. Niet alleen aan de bestuurstafel, maar juist ook binnen de organisaties zelf.” Heldere communicatie en betrokkenheid van collega’s zijn daarbij onmisbaar.

Voor Catelijne zit de grootste winst in wat er al staat. “We bouwen aan een netwerk dat ook op lange termijn blijft bestaan. Niet alles lukt meteen; soms moeten plannen worden aangescherpt of opnieuw ingediend. Maar we gaan vooruit. En met elke stap wordt zichtbaarder wat samenwerken echt oplevert.”

Hogeschool Inholland gaat samen met bedrijven, onderwijsinstellingen en overheden bouwen aan de Mechatronica Innovatie Campus Schiedam (MICS). Deze campus wordt een plek waar innovatieve maakindustrie, kennisontwikkeling en talentontwikkeling samenkomen. Studenten, onderzoekers en professionals uit de industrie werken er samen aan technologische innovaties en nieuwe productiemethoden. 

Met de campus versterken de partners de technologische industrie in Zuid-Holland en investeren zij in het opleiden van de vakmensen die deze sector de komende jaren hard nodig heeft. De samenwerking werd op 12 maart bekrachtigd met de ondertekening van een samenwerkingsakkoord door 30 regionale partners, op initiatief van de Metropoolregio Rotterdam Den Haag (MRDH).  

‘Technologische innovatie begint bij mensen’ 
Namens Inholland ondertekende collegevoorzitter Jeroen van den Berg: “Technologische innovatie begint bij mensen. Op de MICS brengen we talent, kennis en praktijk samen om talent te ontwikkelen en nieuwe ideeën tot leven te brengen. Zo versterken we de technologische industrie in de regio én dragen we bij aan een duurzame en veerkrachtige samenleving.” 

Voor Inholland sluit deze samenwerking aan bij de ambitie om met onderwijs en praktijkgericht onderzoek bij te dragen aan die samenleving. Onze productie- en consumptiepatronen brengen welvaart, maar leggen ook druk op de aarde en vergroten ongelijkheid. Daarom is het belangrijk om technologische innovatie te verbinden met duurzame oplossingen. 

Voorzitter van de MRDH, Jan van Zanen (burgemeester Den Haag): “Dit akkoord laat zien waartoe we in deze regio in staat zijn wanneer we onze krachten bundelen. Samen bouwen we aan een sterke maakindustrie en een toekomstbestendige economie."  

Mechatronica als motor van innovatie
Mechatronica, de combinatie van mechanica, elektronica en slimme software, vormt het hart van moderne technologie. Toepassingen zijn zichtbaar in lucht- en ruimtevaart, halfgeleiderindustrie, agrifood en de maritieme sector. Denk aan systemen die satellieten laten functioneren, precisietechnologie voor microchips en robots die gewassen verzorgen. 

Nederland heeft internationaal een sterke positie, maar staat voor de uitdaging om innovaties op te schalen naar productie. Dat vraagt om nieuwe technologie, samenwerking en voldoende technisch talent. De campus speelt juist op dat snijvlak een rol. 

Een plek waar werken, leren en innoveren samenkomen
De campus wordt een open ecosysteem waar bedrijven, onderwijs en onderzoek samenwerken aan innovaties en praktijkvraagstukken. In campusgebouw Spectrum komt een hybride techniekcentrum met gedeelde faciliteiten. Partners werken hier aan productietechnologie, robotica en automatisering, onder meer in gezamenlijke fieldlabs. De campus verbindt met locaties als het Innovatie District Delft, RDM Campus en de Duurzaamheidsfabriek en versterkt zo het regionale ecosysteem. Tegelijk staat talentontwikkeling centraal: studenten en professionals leren in een realistische werkomgeving en kunnen zich blijven ontwikkelen. 

De rol van Hogeschool Inholland en Programma Beethoven
Hogeschool Inholland speelt een belangrijke rol in het opleiden van technologische professionals. Als kernpartner binnen Programma Beethoven werkt Inholland mee aan het versterken van de Nederlandse microchipsindustrie, die de basis vormt voor technologie zoals medische apparatuur en energiesystemen. 

Vanuit expertise in onder andere lucht- en ruimtevaarttechnologie draagt Inholland bij aan het opleiden, om- en bijscholen van praktijkgerichte professionals. Door onderwijs, onderzoek en samenwerking te verbinden, wordt gewerkt aan innovatie, vakmanschap en technologische zelfstandigheid.  

Meer informatie over het programma vind je op onze website. 

“Hij doet het! Hij doet het!” Inholland Alkmaar zinderde tijdens de regiofinale van FIRST^© LEGO^© League 2025-2026 van spanning en enthousiasme. Kinderen van 9 tot 15 jaar gingen op archeologische ontdekkingsreis, met zelfgebouwde LEGO-robots, slimme prototypes en een flinke dosis doorzettingsvermogen.
 

FIRST^© LEGO^© League is een wereldwijd onderwijsprogramma dat in 110 landen ruim 600.000 kinderen bereikt. In Noord-Holland Noord is Inholland regiopartner en gastlocatie van de Challenge-divisie. Hier bouwen en programmeren teams hun eigen robot én werken zij aan een innovatievraagstuk binnen het jaarthema UNEARTHED. De centrale vraag: wat leren we van het verleden om de toekomst slimmer en duurzamer te maken?

Kiezen voor techniek
De spanning is voelbaar bij de wedstrijdtafels. Robots zoeven over de mat en voeren hun missies met uiterste precisie uit. “Voor mij zijn het vooral de gezichten van de kinderen”, zegt Miriam Lof, coördinator vanuit het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica van Inholland. “Die concentratie, elkaar aanmoedigen, de blijdschap als iets lukt. Dat is elk jaar weer fantastisch om te zien.”

Volgens Miriam is het veel meer dan knutselen met LEGO. “Het is een compleet programma. Ze doen onderzoek, werken samen, presenteren en denken creatief. Als oud-leerkracht weet ik: dit kan reguliere lessen vervangen. De leercurve is enorm.” En dat is belangrijk in een regio met veel technische bedrijven en een tekort aan vakmensen. “Laat je kinderen vroeg zien hoe breed techniek is, van zorg tot agri-sector, dan prikkel je ze. Kiezen er later twee voor techniek, dan is dat al winst.”

Techniek in actie
Op het Kaj Munk College in Hoofddorp is FIRST^© LEGO^© League onderdeel van de Digital Discoveries-leerlijn. ICT-docent Josh Bakker ontwikkelde die om leerlingen voor te bereiden op een digitale, AI-gedreven wereld. “Digitale kennis is essentieel”, zegt hij. “Vier uur per week werken leerlingen projectmatig aan programmeren, AI en technologie. In dit programma komt alles samen. Juist dat samen oplossen bedenken vind ik de meerwaarde.”

Dat blijkt uit het innovatieproject van Dunja en Esmee. Hun team bedacht een VR-bril waarmee je onder de grond kunt kijken zonder te graven. “We vroegen ons af hoe je weet wat er in een berg zit”, zegt Dunja. Hun bril maakt scans die verborgen structuren zichtbaar maken, zonder schade aan natuur of erfgoed. “Als je zomaar een grot openmaakt, kan die instorten. Dat is slecht voor dieren die daar leven.” Esmee knikt: “Het leukste is dat je echt iets nieuws maakt. En dat je het steeds kunt verbeteren.”

Leren door proberen
Bij de wedstrijdtafels is vierdejaarsstudent Technische Informatica Lasse vandaag hoofdscheidsrechter. Teams krijgen punten voor missies, maar ook voor eerlijkheid en plezier. “Sociale normen tellen net zo hard mee.” Ooit stond hij hier zelf als deelnemer. “Als klein broekie. Op precies deze plek. En nu studeer ik hier!

Het mooiste vind ik het ‘debuggen’: iets proberen, aanpassen, opnieuw testen. Wat deze kids doen lijkt misschien simpel, maar het legt wel de basis.” Zo wordt een nieuwe generatie voorbereid.

Meer dan een wedstrijd
Ook de leerlingen van de Anne Frank School zijn razendenthousiast. “Eerst kon ik alleen simpele dingen programmeren”, vertelt een van hen. “Nu kan ik dit gewoon allemaal. En lukt iets niet, dan zoek je stap voor stap waar het misgaat en pas je het aan.” “Hopelijk winnen we”, roepen teamgenoten, “maar dit is sowieso een van de leukste dagen van school!”

Voor leerkracht Ismail Karatas draait het om meer dan de uitslag. “Ze leren programmeren, maar vooral plannen, samenwerken en omgaan met teleurstelling. Winst en verlies horen erbij.” In twaalf weken ziet hij het zelfvertrouwen groeien. “Ze presenteren voor een jury en houden zich staande in een onbekende omgeving. Digitale vaardigheden zijn tegenwoordig een voorwaarde om mee te doen in de maatschappij. Maar zonder sociale vaardigheden kom je er niet. Hier versterken die twee elkaar. Dat is de echte winst.”

Rijker naar huis
De Champions Award - en daarmee een ticket voor de landelijke finale - ging naar Op de Kade uit Amsterdam (Montessorischool). Het tweede ticket, samen met de Core Values Award, was voor De Carica Papaya’s van het Kaj Munk College uit Hoofddorp. Andere prijzen gingen onder meer naar De Chosen One (Robot Design Award), De Verliezers van het Kaj Munk College (Robotprestatie Award), Robotic Dreams (Innovatieproject Award) en De Groene Gravers uit Zaanstad (Jury Award).

Maar beker of niet: iedereen ging rijker naar huis. Miriam: “Hier zie je wat er gebeurt als kinderen samenwerken aan echte vraagstukken. Ze ontdekken hoe breed techniek is en wat ze ermee kunnen. Ze graven in het verleden. Ze bouwen aan de toekomst. En onderweg ontdekken ze hoe veel ze al kunnen.”

Grote winnaar was Verdiax, het studentbedrijf dat met de Vinco een biologisch afbreekbaar incontinentieproduct ontwikkelde voor de uitvaartzorg. Een gesloten en gevoelige sector, maar juist daar zagen de vijf studenten hun kans. “Er is een duidelijke trend richting natuurbegraven”, zegt ceo Tim (student Technische Bedrijfskunde). “Maar niemand denkt na over de plastic luier ónder de kleding. Dat kan anders, dachten wij. En dat werkt.” Inmiddels werken uitvaartondernemers in 26 steden en alle 12 provincies met de Vinco en liggen er plannen klaar om de productie te automatiseren. “Door op te schalen kunnen we de prijs verlagen en grotere impact maken.”

Cmo Tessa (student Facility Management) vult aan: “Het voelt onwerkelijk dat we gewonnen hebben. In een branche waar we niks van wisten, hebben we tóch een product neergezet waar iedereen blij mee is. Ik ben ontzettend trots, ook op het team dat we geworden zijn.” Alle teamleden worden in het pak gestoken door Hoes Tailors in Alkmaar (gesponsord door Ondernemend Alkmaar) en gaan door naar de landelijke finale van stichting Jong Ondernemen.

Midden in de praktijk
De jury had het niet makkelijk, want het niveau lag hoog. De tweede prijs ging naar Open-It, met een duurzame tool voor mensen met verminderde handkracht. GumMate, met een oplossing tegen kauwgomvervuiling, eindigde als derde. Daarnaast werden zes awards van elk € 250 uitgereikt door regionale partners, onder meer voor circulariteit, financiën en sales. Extra mooi: Verdiax won naast de hoofdprijs ook drie awards voor innovatie, marketing en dashboard.

“Ondernemen is dé motor voor maatschappelijke vooruitgang”, zegt Frank Lommers, jurylid en vestigingsdirecteur van Inholland Alkmaar. “Wat hier gebeurt, is onderwijs in het hart van wat Nederland en de regio nodig hebben. Bedrijven, overheid, onderwijs, studenten en ouders komen hier samen om te vieren wat er is gemaakt. Ik heb veel ondernemers getraind, maar zo gedegen als deze studenten hun verhaal vertellen, daar word je bijna stil van.”

Veerkracht
Alle finalisten komen voort uit de minor Innoveren & Ondernemen. Hier bedenken studenten van binnen en buiten Inholland in twintig weken een product, bouwen een prototype, zoeken aandeelhouders en brengen het op de markt. Geen fictieve cases, maar dus echte bedrijven met echte klanten.

Oud-deelnemer en projectmanager Isa Smit ziet van dichtbij wat dat met studenten doet. “In het begin sta je met paniek in je ogen, want je moet iets bedenken dat innovatief én duurzaam is. En een paar maanden later heb je je eerste verkoop. Dat moment is goud.” Studenten leren vooral door te doen, benadrukt ze. “Plannen lopen altijd anders dan je denkt. Je moet bijsturen, omgaan met tegenslagen en samenwerken. En werkt iets niet? Terug naar de tekentafel. Zo bouw je veerkracht op en leer je niet alleen ondernemen, maar ook leiderschap, communicatie en lef.”

Springplank
Opvallend is het hoge aantal studentondernemingen dat na afloop doorgaat. Dit jaar geeft bijna de helft van de teams aan een doorstart te maken via Fabriek C, de community voor jonge ondernemers in Alkmaar. Bestuursvoorzitter Jur Stam begon ooit zelf in de minor. “Na afloop is iedereen enthousiast, maar daarna sta je vaak ineens alleen. Binnen Fabriek C onderneem je als onderdeel van een netwerk. Je blijft elkaar zien, deelt kennis en krijgt nieuwe energie.” Gesteund door partners als Rabobank en de gemeente Alkmaar werkt Fabriek C zo als springplank naar de buitenwereld. “Daardoor blijft die ondernemersgeest niet hangen in een schoolproject, maar wordt het echt iets blijvends.”

Persoonlijke groei
Aan het einde van de avond kijken de winnaars van Verdiax alweer vooruit. “Dit is nog maar het begin”, zegt Tessa. “We gaan ons inschrijven bij de KvK en met z’n vijven door. We hebben geleerd groot te dromen, en nu gaan we het waarmaken.”

Dat vertrouwen is niet uit de lucht gegrepen: de afgelopen vijf jaar werd de best student company-competitie van Jong Ondernemen gewonnen door een Inholland Alkmaar-team. “Dat zegt wel iets”, lacht teamgenoot en cso Puck (student Leisure & Event Management). “Je wordt in de minor continu gepusht om door te gaan. Daardoor groei je enorm, als ondernemer én persoonlijk. Ik heb zoveel meer zelfvertrouwen nu. Dit was een onvergetelijk avontuur.”

Meer weten over de minor Innoveren & Ondernemen of Fabriek C? Of wil je zelf ook starten met de minor in september? Neem dan contact op met Nol Graas of Annemarie Hoffman.

De jury was onder de indruk van zowel de kwaliteit van de afstudeerwerken als van de ondernemingsplannen die zij mocht beoordelen. Daarbij vielen onder meer de maatschappelijke relevantie in combinatie met de relatieve eenvoud op, zo vertelde Nielen, tevens bestuurslid bij de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (KHNW). De KHNW tekende samen met Hogeschool Inholland Haarlem, Startup Campus Haarlem en het Rengelinkfonds voor de organisatie van het event.

Stimuleren in ondernemerschap
Sprekers op de boeiende en inspirerende avond waren Jos Ahlers, die een optimistisch verhaal hield over de toekomst waarin Gen Z het voor het zeggen krijgt, en Barthold Hooft Graafland – social enterpreneur en alumnus van de Nationale Denktank. De laatste gaf twee tips voor succesvol ondernemerschap: consistentie wint het altijd van intensiteit en discipline wint het altijd van ambitie. Matthijs de Winter, teamleider Creative Business bij Inholland Haarlem, benadrukte het belang van de omgeving van de student, zowel op school als thuis.

Ook de winnaars van de Student Ondernemersprijs 2025 kwamen aan het woord: Timo Brouwers en Laurens Dulmers van Reachmate, een hulpmiddel voor mensen in een rolstoel. “Het winnen van die prijs heeft ons enorm gestimuleerd in ons ondernemerschap. Vrij kort daarna hebben we ons bedrijf formeel opgericht en zijn we verdergegaan met productontwikkeling en marketing. Inmiddels zitten we in de volgende fase, schalen we de productie op en hebben we ambities om naar het buitenland te gaan.”

Voor de Afstudeerprijs beoordeelde de jury een veertiental afstudeerwerken. Daarbij kwam uiteindelijk Robbert Louter, student Bouwmanagement & Vastgoed/ Ruimtelijke Ontwikkeling, als winnaar uit de bus. Zijn onderzoek richtte zich op de relatie tussen groenvoorzieningen en de gezondheid van bewoners in Alkmaar. Met als belangrijkste conclusie dat de kwaliteit van het groen meer impact heeft op de gezondheid dan de hoeveelheid groen. De jury complimenteerde hem met hoe hij een grote hoeveelheid datagegevens wist te combineren, deze op wijkniveau kon uitzetten én wist te vertalen naar een dashboard waarin de data inzichtelijk wordt voor beleidsmakers. Eervolle vermeldingen waren er voor Jelle Wurpel (Bouwmanagement & Vastgoed / Ruimtelijke ontwikkeling, Haarlem) en Senna Slot (Business Studies, Haarlem).

And the winner is…
Ook bij de Student Ondernemersprijs stond de jury voor een lastige taak. Paul Nielen: “Het was soms alsof we verschillende stukken fruit van dezelfde fruitschaal moesten vergelijken. Van een platform voor kledingruil tot een game om beginnend muzikanten en artiesten op weg te helpen tot een herinneringsarmband voor mensen met dementie. Toch sprongen er voor ons drie ondernemingen uit. Open-It, dat een ergonomische 5-in-1-oplossing heeft gemaakt voor mensen met artrose of verminderde grip, en Verdiax, dat biologisch afbreekbaar incontinentiemateriaal heeft ontwikkeld voor de uitvaartbranche. And the winner is…”. Maar voordat Nielen dat zei, presenteerde hij een verrassingsprijs voor de top-3: een driedaagse ‘natuurlijk leiderschap’, aangeboden door de Foundation for Natural Leadership.

Zo bleef de zaal nog even in spanning, maar uiteindelijk sprak Nielen het verlossende woord en bleek InfraCover de nummer één van de jury. Melvin Valk, een van de studenten uit de groep: “We waren echt zó nerveus, mijn hart ging steeds sneller kloppen. Zo gaaf om dan onze naam te horen en deze prijs te winnen, zeker omdat de concurrentie groot was.” InfraCover ontwikkelt en produceert herbruikbare afdekhoezen voor verkeersborden. Dat lijkt een kleine markt, maar de studenten becijferden dat er maar liefst 106 miljoen verkeersborden in Nederland zijn, waarvan gemiddeld zo’n 1% buiten gebruik is. Die worden nu afgedekt met vuilniszakken en duct tape, wat na gebruik wordt weggegooid.

Innoveren en Ondernemen
Melvin en zijn medestudenten gaan het bedrag van 1.500 euro dat bij de prijs hoort gebruiken om nader onderzoek te doen, hun product verder te ontwikkelen en een VOF op te richten en in te schrijven bij de KVK. Ze geven dan ook aan dat de minor Innoveren en Ondernemen, waar het idee ontstond, en het hele traject in aanloop naar de prijsuitreiking de groep enorm heeft gestimuleerd. Melvin: “Inholland heeft ons heel goed geholpen om te kunnen starten, we zijn daarin echt goed begeleid. Onze docenten en coaches boden de structuur, daarbinnen kregen we alle ruimte. We zijn in dat traject ook een paar keer op ons bek gegaan – en vervolgens weer overeind geholpen. Dat heeft bijgedragen aan onze zelfverzekerdheid en heeft heel veel positieve energie gegeven.”

Op de afsluitende borrel werd er volop nagepraat door docenten, studenten, relaties en professionals uit het werkveld. Gonneke Willemsen, locatiedirecteur van de organiserende vestiging Hogeschool Inholland Haarlem, vertelde daarbij hoe de avond haar met trots vervulde: “Ik ben echt onder de indruk van de manier waarop onze studenten naar de wereld kijken, aan de slag gaan met actuele uitdagingen en vanuit een geheel eigen blik komen met direct toepasbare oplossingen. Een avond als deze maakt zo goed duidelijk wat Inholland doet en welke impact onze studenten maken in de maatschappij. Daarmee zetten ze ook meteen de relevantie van onze hogeschool en ons onderwijs voor de directe omgeving op de kaart.”

Frank Lommers, locatiedirecteur van Hogeschool Inholland Alkmaar, is uiteraard een trots man. “Het is een geweldige beloning voor de inzet van alle teams en studenten en het geeft aan dat het goed zit met de kwaliteit van ons onderwijs. Overigens scoren ook andere opleidingen heel goed, sommige komen net een paar tienden tekort om het predicaat Topopleiding te krijgen. Nu is dat op zichzelf overigens geen doel, want we werken elke dag aan het verbeteren van ons onderwijs zodat de studenten het maximale uit zichzelf halen en, zoals wij zeggen, skills voor het leven ontwikkelen.”

Nauwe samenwerking
“Het mooie vind ik dat beide Associate Degrees zijn ontstaan vanuit de vraag van bedrijven en organisaties in de regio, mede wegens krapte op de arbeidsmarkt. Er zijn wel cursussen en trainingen, maar er was een tekort aan veelomvattende, verdiepende opleidingsmogelijkheden voor hun medewerkers. Deze opleidingen zijn dan ook ontwikkeld in nauwe samenwerking met het werkveld en ook nu nog is ‘de praktijk’ nauw betrokken bij beide opleidingen. Geweldig dus dat deze Ad’s als Topopleiding zijn aangemerkt. Dat is goed voor Alkmaar en omgeving, voor onze hogeschool en natuurlijk vooral een groot compliment voor de collega’s en de studenten – want zíj maken die topopleiding.”

De Ad Sociaal Werk is, zoals teamleider Pascal Milhous het omschrijft: “Een deeltijdopleiding voor werkende professionals in de gehandicaptenzorg, die zich graag verder willen ontwikkelen.” De opleiding is relatief jong: in februari 2024 startte de eerste groep, inmiddels volgen zo’n 100 studenten de tweejarige opleiding. Pascal: “In de zorg nemen zowel de vraag als de complexiteit toe. Het vergroten van zelfregie staat centraal en het zogenoemde ‘multidisciplinaire samenwerken’ neemt een grotere rol in. De vraag naar gespecialiseerde professionals is dan ook groot, deze Ad biedt mensen die al in het werkveld actief zijn de kans om zich daarin te ontwikkelen.”

Meer uitdaging
Eén van die ‘student-professionals’ is Kirsten Monné. Zij is bij De Hartekamp Groep werkzaam als senior lid van het specialistisch wijkteam Beverwijk/Heemskerk. “Ik vind het belangrijk mezelf te blijven ontwikkelen, te blijven leren. Na veertien jaar zocht ik meer uitdaging en ben ik van Wonen overgestapt naar het Specialistische Wijkteam. De ene keer begeleid ik een gezin met een dochter met autisme, de andere keer een jongen met een licht verstandelijke beperking en verslavingsproblemen. Deze nieuwe rol betekende voor mij een heel andere manier van werken, een andere wereld. Ik heb veel meer te maken met andere instanties en doorverwijzers.”

“Vooral in het werken met gezinnen met kinderen miste ik bepaalde kennis. Het was de praktijkopleider bij De Hartekamp die me op deze opleiding bij Inholland wees. Die sluit heel mooi aan, vooral door de specialisatie in de gehandicaptenzorg, waar we met steeds complexere casuïstiek te maken hebben. Het feit dat het geen vier- maar een tweejarige opleiding was, trok me de drempel over. Het is niet niks om naast werk en gezin een studie te gaan volgen, maar ik krijg er energie van. We hebben een fijne klas, met veel mensen uit het veld. We wisselen veel ervaringen uit en dat is echt een meerwaarde. Het mooie vind ik dat ik de kennis die ik hier opdoe, meteen de volgende dag kan toepassen in de praktijk.”

Autonomie en vrijheid
Ook de Ad Maintenance is sterk praktijkgericht, zo zegt teamleider Hugo Verlaat: “Net als bij de Ad Sociaal Werk, is er in de opleiding veel flexibiliteit om in te spelen op de behoefte en werkomgeving van de studenten. In het begin is de opleiding vrij gestructureerd, dus een vast programma met basiskennis en -vaardigheden. Daarna hebben studenten veel autonomie en vrijheid in het bepalen van het doorlopen van het onderwijsprogramma: in tempo flexibel en afhankelijk van de opdracht waar ze aan werken. Dat zijn beroepsauthentieke opdrachten waarmee hun leeruitkomsten worden aangetoond. Studenten geven dit vorm met beroepsproducten waar de opdrachtgevers zich in herkennen. In de vorm van ‘learning labs’ vindt verder veel kennisuitwisseling plaats en bespreken we zaken waar onze studenten in de praktijk tegenaan lopen. Dat maakt dat de opleiding direct relevant is en aansluit bij hun dagelijkse werk.”

“De voltijds-Ad is een goede brug voor studenten die al een relevante mbo-4-diploma op zak hebben, of voor havisten en vwo’ers die praktijk en theorie willen combineren. Terwijl de deeltijd de kans biedt voor mensen die al in een technische omgeving werken, bijvoorbeeld met productiemachines, civiele installaties, wapensystemen bij een technische dienst, waterzuiveringsinstallaties, enzovoorts. Hier ontwikkelen zij zich verder door dieper in te gaan op de theorie en theoretische modellen ten behoeve van beschikbaarheidsverbetering. Én verbinden hieraan de praktijk door vast te stellen wat ‘het juiste is om te doen’ voor het onderhoud binnen de technisch omgeving van de organisatie. Bijvoorbeeld met betrekking tot voorraadbeheer, of in het voorspellen van de levensduur en vervanging van machines en machineonderdelen. Daarbij zijn de deeltijd- en voltijdopleiding aan elkaar verbonden, wat als extra waarde met zich meebrengt dat startende en ervaren professionals vanuit verschillende generaties met elkaar in aanraking komen en van elkaar leren en ook zichzelf te waarderen.”

Goed arbeidsperspectief
“Ik werk zelf relatief kort als teamleider bij Inholland, maar één van de dingen die me opvalt is dat studenten veel aandacht krijgen en dat zij zowel kennis als begeleiding krijgen aangeboden, precies op het moment dat zíj dat nodig hebben. In de tijd dat de studenten op school zijn, hebben we ruimte om een relatief grote groep docenten in te zetten. Met dus die grote vrijheid om zelf de opleiding in te vullen. Er is vanuit het werkveld grote behoefte aan veelzijdige onderhoudsengineers die én in de praktijk kunnen werken én de vaardigheden hebben om onderhoud te plannen, coördineren en te begeleiden. In die zin is de bekroning als topopleiding een enorme opsteker, die hopelijk ook een positief effect heeft op de instroom, want het is een hele interessante opleiding met een heel goed arbeidsperspectief.”

Het is een dagelijks terugkerende vraag voor velen: hoe zet je een maaltijd op tafel die zowel lekker als gezond is? Robin van den Berg voegt daar nog een derde ingrediënt aan toe: duurzaam. Want met zijn lectoraat Food, Health & Technology wil hij zich inzetten voor een versnelde transitie naar een duurzaam voedselsysteem met behulp van technologische innovaties. In zijn met enthousiasme doordrenkte lectorale rede schetste hij zijn plannen en diste hij enkele smaakvolle voorbeeldprojecten op, waarvan een groep studenten de toehoorders daadwerkelijk iets gezonds, duurzaams en lekkers lieten proeven.

Zonder spiekbriefjes en met een bewonderingswaardig gemak neemt Robin de goedgevulde zaal in Hogeschool Inholland Amsterdam mee in zijn lectorale rede. Ook al heeft hij geen enkele onderwijskundige ervaring, hij voelt zich helemaal op zijn plek in onze hogeschool, zo vertelt hij. Met zijn ruime ervaring in wetenschappelijk onderzoek en productontwikkeling in de voedselindustrie is Robin een lector met een missie. “Met het lectoraat Food, Health & Technology richt ik me op de volgende onderzoeksvraag: hoe en waar kunnen technologische innovaties op het gebied van voeding de transitie naar een duurzamer voedselsysteem ondersteunen en versnellen.”

Transitie van dierlijk naar plantaardig
Voor Robin staat het buiten kijf dat we aan een duurzamer voedselsysteem moeten werken. “Door groei van de wereldbevolking is 56 procent meer voedsel nodig. Tegelijkertijd is er geen ruimte om meer land te gebruiken voor voedselproductie en moeten we de uitstoot van broeikasgassen omlaag zien te krijgen. De enige manier om dit voor elkaar te krijgen, is inzetten op technologische innovatie en op de transitie van dierlijke naar plantaardige eiwitten. Hiervoor is samenwerking vereist in de voedselproductieketen. Van producent tot consument: iedereen heeft een rol in de transitie.”

Praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking
Naast samenwerking binnen de keten pleit Robin voor een praktijkgerichte aanpak. Dat verklaart mede zijn enthousiasme als kersverse lector. Want bij Inholland ligt immers de focus op praktijkgericht onderzoek en multidisciplinaire samenwerking, zowel binnen als buiten onze hogeschool. Door deze samenwerking en met praktijkgericht onderzoek wil Robin werken aan drie waarden van voedsel. “Het moet én gezond én duurzaam én lekker zijn. Want als de smaak niet op orde is, wordt gezond en duurzaam voedsel niet geaccepteerd.”

Duurzame en gezonde voedselkeuzes
De transitie naar een duurzaam voedselsysteem is een te groot onderzoeksgebied voor het lectoraat. “Om echt impact te kunnen maken richten we ons op specifieke deelgebieden”, zegt Robin. “Het eerste gaat over duurzame en gezonde voedselkeuzes. Binnen dit thema doen we bijvoorbeeld consumentenonderzoek en onderzoek naar gezond en duurzaam voedselaanbod.” Een mooi voorbeeldproject is Aan tafel: een wijkkeuken als gezond, duurzaam en sociaal knooppunt waarin samen wordt gewerkt met het domein Gezondheid, Welzijn & Sport.”

Van dierlijk naar plantaardig
Het tweede deelgebied gaat over de eiwittransitie van dierlijk naar plantaardig. “Hier letten we op smaak, gezondheidsvoordelen en een duurzaam voedselsysteem”, zegt Robin die verder vertelt over het opzetten van het Fieldlab Food Processing & Handling, een samenwerking met het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica, het mkb-netwerk TechValley en mbo-instelling Vonk.

Voorkomen van voedselverspilling
Ook het derde en laatste thema van het lectoraat vereist samenwerking: het voorkomen van voedselverspilling. Want hoe kun je, naast het voorkomen van afval, de reststroom van een ander omzetten tot een nieuw voedselproduct? Een mooie oplossing komt van een van de studententeams dat deelnam aan de minor Food Challenge Ondernemen. Matthijs (Technische Bedrijfskunde), Nina, Toméu en Terri (alle drie Food Commerce & Technology) kreeg de uitdaging om een duurzaam, gezond en lekker product te ontwikkelen als voorbeeld voor de switch van dierlijk naar plantaardig. Met hun studentenbedrijf Maniteto’s ontwikkelden zij reepjes knolselderij met shoarmasmaak. Daarmee pakken ze ook voedselverspilling aan, omdat ze hun snack maken van afgedankte knolselderij.

Belangrijke rol voor studenten
“Met projecten zoals Maniteto’s tikken we het liefst alle boxen aan”, zegt Robin. “We gaan voor duurzame en gezonde voedselkeuzes, zetten in op de eiwittransitie en willen voedselverspilling voorkomen.” Een voorwaarde is dat studenten een rol krijgen in de projecten. “Door hen te betrekken leren ze wat er speelt in het werkveld. En door veel mooie projecten te draaien en daarmee naar buiten te treden kunnen we weer nieuwe studenten werven om verder te werken aan de transitie.”

Duurzame en veerkrachtige samenleving
“Samen eten verbindt”, zegt Jeroen van den Berg, voorzitter a.i. van het college van bestuur van Inholland, na afloop van de rede. “En dat verbindende element komt terug in wat Robin bij Inholland doet: onderzoek, onderwijs en praktijk met elkaar verbinden. Het lectoraat sluit bovendien aan bij transitie naar een duurzame, veerkrachtige samenleving waar we ons als hogeschool voor inzetten. Het gaat over kansengelijkheid door te werken aan gezond, duurzaam, lekker én betaalbaar eten, over een gezonde leefomgeving en over een verantwoorde economie waarin we rekening houden met de natuur en toekomstige generaties.”

Smakelijke borrel
Ter bekrachtiging van Robins installatie als lector overhandigt Jeroen hem een draagteken; een kunstwerk dat eveneens staat voor samenwerking en verbinding. En dan is het tijd voor de netwerkborrel met uiteraard de innovatieve snack van de studenten van Maniteto’s. Immers: the proof of the pudding is in the eating. Het blijkt niet alleen een gezonde en duurzame snack, maar ook zeer smakelijk.

Heb je de lectorale rede gemist? Bekijk de rede hier of bekijk de sfeerimpressie.

Bij Nova Electric Racing draait alles om samenwerken, leren én grenzen verleggen. Dit studententeam, bestaande uit zo’n vijftien studenten (van de opleidingen Aeronautical Engineering en Luchtvaarttechnologie) van Hogeschool Inholland en de TU Delft, bouwt aan een volledig elektrische race­motor. Het is meer dan een project, het is een plek waar studenten leren, bouwen en groeien.

Van passie naar praktijk
Teammanager Marina Anchuelo Sanfeliu vertelt met enthousiasme over haar rol: “Ik werk met studenten uit allerlei disciplines en landen. Samen bouwen we niet alleen aan een motor, maar ook aan een community. Iedereen leert hier van elkaar – over techniek, communicatie, samenwerken en doorzetten.”

De diversiteit binnen het team is groot. Ongeveer de helft van de teamleden komt van Hogeschool Inholland, de andere helft van TU Delft. “Die mix werkt juist heel goed,” vertelt Marina. “We hebben verschillende achtergronden en manieren van denken, en dat maakt het team creatief en sterk.”

Leren door te doen
Nova Electric Racing begon ooit als een team dat racete met brandstofmotoren. Inmiddels ligt de focus volledig op elektrisch racen. “We geloven dat de toekomst in duurzame energie ligt,” zegt Marina. “We bouwen de motor zelf, van nul af aan. Daarbij willen we ook natuurlijke vezelcomposieten gaan gebruiken in plaats van koolstofvezel, om het ontwerp nog duurzamer te maken. Alles wat we doen, doen we met oog op de toekomst.”

Binnen het team leren studenten niet alleen technische vaardigheden, maar ook hoe ze leidinggeven, samenwerken en omgaan met uitdagingen. “Er zijn geen docenten die ons precies vertellen wat we moeten doen. We ontdekken het zelf. Dat is soms moeilijk, maar daardoor leer je juist het meest.”

Een team met drive
De sfeer binnen Nova is hecht. “We werken hard, maar we maken ook tijd voor elkaar,” vertelt Marina. “We organiseren gezellige momenten, bespreken hoe het met iedereen gaat, wat zorgt voor meer motivatie. Iedereen hier heeft een passie voor motoren en techniek, dat verbindt ons.”

En dat harde werk blijft niet onopgemerkt. Nova Electric Racing won eerder de Innovation Award tijdens een internationale studentenwedstrijd in het Verenigd Koninkrijk en blijft doorgroeien. Momenteel werkt het team aan de vierde generatie elektrische motor, die ze volgend jaar willen presenteren.

In de Nederlandse tuinbouwsector heerst een hardnekkig spanningsveld: enerzijds is er de drang naar innovatie en verduurzaming, anderzijds een terughoudendheid om kennis te delen. Vooral kleinere en middelgrote telers ervaren een drempel om hun zorgvuldig opgebouwde kennis en data openbaar te maken. Toch lijkt juist daar een belangrijke sleutel te liggen voor het versterken van de sector als geheel.

 In onder andere Groenten en Fruit Actueel en Food & Agri Business deelt lector Biomimicry Mauro Gallo deze visie in zijn opiniestuk “Kennisdeling is de sleutel voor een toekomstbestendige tuinbouw”. En benadrukt hij dat samenwerking en het delen van kennis essentieel zijn om de glastuinbouw duurzamer, innovatiever en weerbaarder te maken. Wanneer er een cultuur ontstaat waarin telers, onderzoekers en onderwijsinstellingen actief informatie uitwisselen, kunnen technologische ontwikkelingen sneller hun weg vinden naar de praktijk.

 Onderzoeksprojecten zoals Flappy, dat met bio-geïnspireerde drones gewasdata verzamelt om plagen en ziekten te detecteren en te herkennen, en de daaruit voortkomende HortiDatabase, waarin kennis over plagen en ziekten wordt gedeeld, laten zien hoe gezamenlijke data-inzet kan leiden tot beter onderbouwde teeltbeslissingen. Voor alle telers, ook voor middelgrote en kleinere telers. Met deze kennis kunnen telers sneller en effectiever reageren om hun gewassen te beschermen tegen. Zo illustreert het artikel dat toekomstbestendigheid niet alleen uit techniek komt, maar vooral uit vertrouwen, openheid en de moed om kennis te delen binnen de sector.

 Lees het hele artikel hier:  Groenten en Fruit Actueel

De introductieweek is bedoeld om eerstejaarsstudenten alvast vertrouwd te maken met hun studie, de stad én elkaar. Elke opleiding (of combinatie) biedt een mix van studie-inhoudelijke onderdelen en leuke groepsactiviteiten. “In het begin is het nog wat aftasten, maar na drie dagen heb je al vrienden gemaakt”, weet Michael de Weerd, die voor het zesde jaar het programma voor Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek organiseert, samen met Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem (O.H.D.C.N.). “Je weet wie je klasgenoten zijn en hebt samen al van alles meegemaakt. Dat helpt je door je eerste dagen heen.”

Voor ieder wat wils
Sporttoernooien, gastcolleges, pubquizzen, bootraces, kroegentochten en citygames: alles komt voorbij. Daarnaast zijn er gezamenlijke events, zoals de woensdagavond vol entertainment van oud-studenten Kenneth & Andor, compleet met foodtrucks en karafotofiets op het binnenplein van Inholland Haarlem. Jaarlijks hoogtepunt is het grote slotfeest in poppodium Patronaat op donderdagavond.

Bij Sportkunde draaide alles om actie. “Van waterspellen tot een dansclinic of Crazy 88 door de stad - iedereen deed vanaf het begin 100% mee”, vertelt Britt van Riesen van studievereniging MoveMental. “Dat fanatieke, dat is typisch Sportkunde.” Zelf beleefde ze haar introweek zo positief dat ze al drie jaar meedraait in de organisatie. “Ik maakte toen vriendinnen voor het leven. Dat gun ik iedereen.”

Genieten
Voor ouderejaars is het aanpoten, maar vooral ook genieten. Volgens Rosa Hegeman, Creative Business-student en organisator van ‘Creatro’, zie je in een paar dagen een groep ontstaan. “In korte tijd leer je niet alleen je medestudenten kennen, maar ook ouderejaars op wie je later kunt terugvallen. Je voelt je meteen ergens bij horen en dat doet veel voor je zelfvertrouwen. Daar heb je je hele opleiding profijt van.”

Ook Caitlin van het Onafhankelijk Damesdispuut Carpe Noctem ziet de impact. “We helpen elk jaar bij de activiteiten, begeleiden groepjes én werven natuurlijk nieuwe leden”, zegt ze lachend. “Deze week wil je niet missen. Dít zijn herinneringen die je je hele studie bijblijven.”

Druk, maar gezellig
Is het intensief? Absoluut. Maar juist dat volle programma zorgt voor verbinding, vinden eerstejaarsstudenten Joeri (Business Studies) en Ramon (Bouwkunde). Ze zitten gebroederlijk samen aan een picknicktafel te eten. “Je bouwt hier een band op die je in collegebanken niet snel krijgt. Niemand zit alleen - iedereen is hartstikke aardig en helpt elkaar.”

Even verderop staan Pabo-studenten Isabella en Indra luidkeels mee te zingen met de karaoke. “Het leukste tot nu toe? De kroegentocht! Supergezellig, en je ontdekt meteen alle leuke plekken in Haarlem. En dan moet het slotfeest nog komen hè… Deze week is gewoon één groot feest!”

Een stapje voor
Ook Tim, eerstejaarsstudent Creative Business, voelt zich meteen welkom. “De sfeer is fantastisch. Je bent constant met elkaar bezig – zingen, dansen, opdrachten doen – en daardoor raak je vanzelf met anderen in gesprek. Je hoort verhalen, ziet onverwachte kanten van elkaar, en zo ontstaat er al snel een klik.”

Hij merkt dat hij veel losser en vrolijker is dan hij had verwacht. “Ik dacht dat ik afwachtend zou zijn, maar ik ga er juist helemaal in op. Het doet echt iets met me. Het mooiste? Ik kan gewoon mezelf zijn. Ik voel me geaccepteerd en dat geeft vertrouwen.”

Dankzij de nieuwe vriendschappen en dat ‘thuisgevoel’ kijkt hij met een goed gevoel uit naar zijn studie. “Eigenlijk lopen we straks allemaal al een stapje voor.”

Mooiste tijd van je leven
Ocean van Deelen, student Bouwkunde en organisator van de Introweek Haarlem met 5 studieverenigingen waaronder studievereniging Virplaça (Bouwkunde/Bouwmanagement), staat te glunderen. “Dit is precies waar we het voor doen: zien hoe studenten opbloeien, vol plezier, zelfvertrouwen en energie. Iedereen hoort erbij, iedereen doet mee. Zo'n week verbindt, verrast en geeft je een vliegende start. Het is niet zomaar een introductie – het is het startschot van misschien wel de mooiste tijd van je leven.”

Organisatie
De Introductieweek werd georganiseerd door de studenten van de studie- en studentenverenigingen van Inholland Haarlem:

- Creatro voor de opleiding Creative Business.
- Onafhankelijk Heeren Dispuut Carpe Noctem en studievereniging Negotium Novum voor de opleidingen Business Studies, Finance & Control en Ad Logistiek. In samenwerking met het Onafhankelijk Dames Dispuut Carpe Noctem.
- MoveMental voor de opleiding Sportkunde.

- De gezamenlijke studieverenigingen als Introweek Haarlem:
- Personalia (Pabo en Social Work)
- Röntgenius (Medisch Beeldvormende en Radiotherapeutische Technieken)
- Lepidoptera (Informatica en IT)
- Virplaca (Bouwkunde en Bouwmanagement & Vastgoed/Ruimtelijke ontwikkeling)
- Voluptuaria (Tourism Management)
- In samenwerking met ’t Haerlems Studenten Gildt

“Studeren is méér dan alleen colleges volgen”, benadrukt Tessa Liefting, voorzitter van de studievereniging voor Technische Bedrijfskunde (sv TBK). “Wil je het meeste uit je tijd bij Inholland halen? Word dan actief binnen een studievereniging. Je ontmoet andere studenten, legt contact met bedrijven en ontwikkelt jezelf – niet alleen als professional, maar ook als persoon.”

Van studiereis tot banenmarkt
Bij sv-TBK is iedereen welkom. De vereniging organiseert met hulp van een aparte activiteitencommissie onder meer de introductieweek op Terschelling, bedrijfsbezoeken, feest op de Partyboot, en binnen- en buitenlandse studiereizen naar plekken zoals Groningen en Lissabon. “Onze activiteiten zorgen ervoor dat je snel contact hebt met jaargenoten én ouderejaars, die je later weer kunnen helpen bij vakken en vragen. Tegelijkertijd bouw je een waardevol netwerk op met bedrijven, bijvoorbeeld via onze eigen banenmarkt: het grote Mix & Match-evenement.”

"Actief deelnemen zorgt voor meer plezier en betrokkenheid, waardoor je je snel thuis voelt op de hogeschool. En omdat TBK relatief kleinschalig is, kennen studenten en docenten elkaar goed. De studievereniging versterkt dat hechte gevoel nog eens extra. Tijdens mijn eerste studiereis kende ik bijna niemand, maar na drie dagen bowlen, bedrijfsbezoeken en een kroegentocht in Groningen had ik er zomaar zes nieuwe vrienden bij. En die vriendengroep bestaat nog steeds. Juist dát maakt je studententijd zo de moeite waard."

Bouwen aan je netwerk
Nienke Nooij, secretaris van sv-BFL, richt zich met haar vereniging op het verbinden van studenten binnen het domein Business, Finance & Law én breder. “We willen studenten extra ondersteuning bieden en hen helpen met het opbouwen van vaardigheden en een professioneel netwerk. Kom vooral langs als je ergens tegenaan loopt, onze deur staat altijd open.”

BFL organiseert studiegerelateerde activiteiten zoals gastcolleges en workshops, maar ook gezellige evenementen zoals spelletjesavonden en weekenden weg. “Relaties zorgen ervoor dat je als student verbonden en gemotiveerd blijft”, zegt Nienke. “Dat is echt een redder, nu en in je toekomstige carrière.”

Haar persoonlijke missie: de regio onder de aandacht brengen. "Veel studenten denken dat alleen de Randstad kansen biedt, maar ook onze regio heeft fantastische mogelijkheden om te werken, wonen en recreëren. Met ons Connect2Business-event, een toegankelijke bedrijvenmarkt met regionale werkgevers, laten we studenten volop kennismaken met lokale carrièremogelijkheden."

Een warm welkom voor en door studenten
Van recenter datum is sv-Nova Nexus - een studievereniging voor studenten Social Work, Verpleegkunde en Pabo die nog in de opstartfase zit. Oprichters zijn Social Work-studenten Qwen de Vries, Sarina Veul en Karine Broersen. "Wij voelden ons vanaf dag één ontzettend welkom op Inholland. Dat gevoel willen we graag doorgeven", zegt Sarina.

Nova Nexus begint kleinschalig en laagdrempelig, met een eigen ontmoetingsplek waar studenten kunnen werken en elkaar helpen bij studievraagstukken. Qwen: "Onze droom is dat alle studenten zich op hun plek voelen, lid worden en ervaren hoe waardevol en informatief onze activiteiten zijn. Groepsgevoel en nieuwe verbindingen maken, daar mikken we op.”

Samen sterker
Naast deze drie studieverenigingen kent Inholland Alkmaar nog meer initiatieven: ASEV (voor engineers), Virplaca (Bouwmanagement & Vastgoed, Bouwkunde), studentenvereniging A.S.V. Omnivas en natuurlijk Stichting Alkmaarse Studentensociëteit (SAS/SooS), dé plek voor sociale activiteiten. Verder ondersteunt het Studentsucces Centrum (SSC) studenten bij hun studie en welzijn. Samen vormen al deze initiatieven de ‘studentpartners van Inholland Alkmaar’, die gezamenlijke evenementen organiseren zoals het succesvolle zomerfeest en kerstgala.

Nienke legt uit hoe dat ontstond: “We werden gek van alle miscommunicatie tussen verenigingen. Jeffrey Oostenrijk (destijds voorzitter van SAS/SooS) en ik (toen nog voorzitter van Omnivas) besloten daarom alle verenigingen bij elkaar te brengen in één WhatsApp-groep. We dachten: waarom allemaal afzonderlijke eilandjes zijn, als we ook gewoon bruggen kunnen bouwen? Vanuit een niet-lullen-maar-poetsenmentaliteit zijn we zelf aan de slag gegaan. Want het verschil maak je zelf!”

Tijd van je leven
Studieverenigingen zijn absoluut bepalend, vindt Tessa. "Je studeert niet alleen, maar doet vrienden op voor het leven en bouwt meteen aan je toekomst. Dus sluit je aan, ga mee op reis en maak van je studententijd de mooiste tijd van je leven!"

In twintig weken een werkende windturbine bouwen en die presenteren op een internationaal podium: studenten van de minor Energietransitie van Hogeschool Inholland deden het tijdens de International Small Wind Turbine Contest (ISWTC 2025) in Nantes, Frankrijk. Een intensief avontuur vol techniek, teamwork en internationale contacten.

 
De minor Energietransitie is bedoeld voor derde- en vierdejaars Werktuigbouwkunde (WTB), Elektrotechniek (ET) en Technische Informatica (TI). Studenten werken in multidisciplinaire teams aan projecten zoals de ontwikkeling van een kleine windturbine voor Sub-Sahara Afrika of een waterstoflader als alternatief voor batterijen in campers. "Ze ontdekken dat ze hun kennis kunnen toepassen en écht bijdragen aan de energietransitie", aldus de minorcoördinatoren Henny van der Zee en Robert Zoetmulder. “Dat motiveert enorm.”

Kleine windturbine
Werktuigbouwkunde-student Jort Hover leidde het team dat aan de windturbine werkte en uiteindelijk naar Frankrijk ging. "We begonnen helemaal from scratch, met elf studenten uit drie disciplines", vertelt hij. “De WTB’ers ontwierpen het frame en de mechanische onderdelen; de jongens van Elektrotechniek splitsten zich op: één groep bouwde de generator, de andere verzorgde de beveiligingen, zoals zekeringen die bij overbelasting ingrijpen. Iedereen bracht zijn eigen expertise in, en dat werkte super. Je moet je niet bemoeien met andermans vakgebied, maar samen zorgen dat alle puzzelstukjes passen.”

Semih Can Karakoç, student Technische Informatica, ontwikkelde de Human-Machine Interface. "Heel gaaf, want zo kon je live op je telefoon zien hoe de turbine presteerde", zegt hij enthousiast. Het eindresultaat? Een werkende turbine van 1,60 meter in diameter en 1,5 à 2 meter hoog, die in de windtunnel zo’n 4700 toeren per minuut haalde. "Toen stonden we wel even te juichen", glimlacht Jort. “Alleen viel de energieopbrengst wat tegen: 17,5 watt bij 15 m/s windsnelheid.”

Internationaal podium
De reis naar Nantes zat vol hoogtepunten: de windtunneltest, presentaties voor een internationale jury en spreken op de Wind Energy Science Conference met zo’n 190 onderzoekers en studenten in de zaal. "Best spannend", geeft Jort toe, “vooral om technisch Engels te gebruiken. Maar iedereen wist dat we studenten waren, dat maakte het een stuk relaxter.”

Ook buiten het technische programma was de ervaring onvergetelijk. Semih: “De laatste avond gingen we met teams uit Canada, Egypte en Denemarken op stap. Echt geweldig! Zulke ontmoetingen vergeet je niet. Misschien zouden we het een volgende keer realistischer aanpakken qua tijd en planning, maar wat we hier nu samen hebben bereikt, daar zijn we ontzettend trots op.”

Leren voor de toekomst
Docenten Henny en Robert zijn enthousiast over de minor. "Studenten leren hier niet alleen techniek, maar ook samenwerken, plannen, budgetteren en omgaan met tegenslagen", legt Robert uit. "En dat alles in een sector die staat te springen om technisch talent." De minor onderscheidt zich door de technische diepgang. “Waar andere programma’s breed blijven, gaan wij juist de details in. Onze studenten nemen actuele kennis en vaardigheden mee waar de arbeidsmarkt direct op zit te wachten.”

Voor Semih en Jort was het avontuur niet alleen leerzaam, maar ook een springplank naar stages, banen en vervolgprojecten. "Je leert hier dingen die je nergens anders krijgt, zelfs niet binnen de opleiding. En die kennis kunnen we straks goed gebruiken in de energietransitie", zegt Semih. Jort knikt: “En als je dan met je team in een busje naar Frankrijk rijdt, meedoet aan een internationale competitie en met je eigen windturbine de show steelt, dan weet je: dit zet je niet alleen trots op je cv, maar neem je de rest van je leven mee."

Na de winst van de nationale finale van de Student Company of the Year 2024/2025 heeft het studententeam EcoWrap-Solutions van Hogeschool Inholland Alkmaar nog eens twee internationale awards in de wacht gesleept. Tijdens het grootste Europese ondernemerschapsfestival GEN-E 2025 in Athene kregen de studenten Technische Bedrijfskunde en Werktuigbouwkunde de Innovation in Sustainability Award én de Euroclear Financial Excellence Award uitgereikt.

Wat begon als een schoolopdracht voor Luuk Woerden, Lieselot van Veen, Tristan de Wit, Thijs Dekker, Moos Kaandorp en Daan de Boer, groeide uit tot een duurzaam bedrijf met impact. EcoWrap Solutions ontwikkelt stevige, herbruikbare hoezen voor pallets en rolcontainers. In veel logistieke processen wordt nog gebruikgemaakt van plastic wikkelfolie — die na één keer gebruik wordt weggegooid. EcoWrap biedt een circulair alternatief: hun hoezen zijn makkelijk in gebruik, snel aan te brengen en kunnen honderden keren hergebruikt worden.

“Wij combineren duurzaamheid met efficiëntie”, legt Tristan uit. “Bedrijven besparen niet alleen plastic, maar ook tijd en geld. Onze oplossing is simpel, effectief en meteen toepasbaar. En wat ons extra trots maakt: we hebben dit als studenten volledig zelf opgebouwd — van idee en ontwerp tot productie, verkoop en marketing.”

De missie van EcoWrap sluit naadloos aan bij het streven van Hogeschool Inholland naar een duurzame en veerkrachtige samenleving. Tristan: “We helpen bedrijven om hun verpakkingsproces te verduurzamen door single-use plastics te vervangen met herbruikbare alternatieven. Daarmee verkleinen we de ecologische voetafdruk van de logistieke sector. We dragen bij aan een circulaire economie, waarin verspilling niet langer de norm is.”

De winst van de Student Company of the Year-competitie en de internationale awards opent veel deuren. “We krijgen meer zichtbaarheid, bouwen een groter netwerk op en kunnen gemakkelijker in gesprek met investeerders en partners.”

Een tip voor ondernemende studenten: gewoon doen
Voor studenten met ondernemersdromen heeft Tristan een belangrijke tip: “Gewoon doen. Wacht niet tot het perfect is, maar test je idee en leer onderweg. Fouten maken hoort erbij. Zorg dat je een goed team om je heen hebt, werk vanuit een duidelijke missie en blijf in contact met je doelgroep. En misschien wel het belangrijkste: blijf volhouden, ook als het tegenzit!”

De prestatie van deze studenten onderstreept hun ondernemerschap, innovatievermogen en maatschappelijke betrokkenheid. Op Hogeschool Inholland volgden de studenten de minor Innoveren & Ondernemen. EcoWrap-Solutions laat zien wat deze minor nastreeft, en dat is ondernemen met impact.

‘Dit smaakt naar meer!’
“Wat een resultaat van het team Ecowrap en ook zo verdiend!”, zegt Nol Graas, docent en coördinator van de minor.  “Want met veel vallen en opstaan zijn nu deze twee Europese awards binnengehaald. De JA Europe Innovation in Sustainability Award is natuurlijk ook een prachtige beloning voor de minor Innoveren & Ondernemen. Want wij zien dat ons programma klopt; interdisciplinaire teams die samen werken aan innovatieve en duurzame oplossingen die echt impact maken! En ondanks het feit dat al vijf jaar op rij een team van onze minor eerste van Nederland is geworden, smaakt dit natuurlijk naar meer!”

Hoe geef je als land invulling aan de eis van de NAVO om vijf procent van je BBP te investeren in veiligheid? Volgens Rogier Nijssen, lector Slimme Materialen voor de Energietransitie bij Hogeschool Inholland, zouden windparken op zee en energiezekerheid daar nadrukkelijk onder moeten vallen. “Drones, communicatie, radar en voertuigen kunnen niet zonder een goed werkend energiesysteem.”

 In zijn opiniestuk in Trouw laat Rogier zien dat veiligheid vandaag de dag veel verder gaat dan het aanschaffen van extra wapens of voertuigen. De transitie naar de duurzame en veerkrachtige leefomgeving raakt direct aan onze nationale en internationale veiligheid. Zonder betrouwbare, goed beschermde stroomvoorziening zijn zelfs de modernste defensiemiddelen kwetsbaar en onbruikbaar. “Wie de wind op zee alleen ziet als een investering in het klimaat, mist het bredere plaatje.”

Nijssen benadrukt dat sabotage van energie-infrastructuur – zoals onderzeese kabels – relatief eenvoudig is en grote gevolgen kan hebben. Daarom pleit hij voor structurele investeringen in slimme, sabotagebestendige materialen, batterij-eilanden, drijvende energiehubs én het behoud van technologische kennis in Nederland. Alleen zo bouwen we aan een toekomstbestendig, onafhankelijk én veerkrachtig energiesysteem.

Lees het volledige opiniestuk van Rogier Nijssen in Trouw.

Wij hebben Berk leren kennen als een rustige, vriendelijke en bescheiden student met een warme belangstelling voor ICT. Berk toonde oprechte interesse voor de lessen en medestudenten en haalde goede cijfers voor de belangrijke vakken binnen de opleiding Informatica. Naarmate zijn opleiding vorderde, zagen wij hem meer vertrouwen krijgen – in de opleiding, in zijn studiegenoten en in zichzelf. 

Berk was actief bezig met zijn studie en maakte plannen waarin hij zijn familie trots wilde maken. Berk wilde zijn opleiding succesvol afronden en droomde van een mooie toekomst met een goede baan in de ICT. Wij zagen zijn potentieel, zijn inzet en zijn wens om er iets moois van te maken. 

Het is onvoorstelbaar verdrietig dat zijn pad zo abrupt is geëindigd. In onze herinnering leeft Berk voort als een lieve, zachtaardige student met een groot hart. Wij zijn dankbaar dat wij hem mogen hebben leren kennen. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie. 

Er is een gedenkruimte ingericht op de tweede verdieping van locatie Haarlem in de H-toren, waar je tot en met vrijdag 27 juni een condoleance kunt achterlaten. Het lokaalnummer is H2-08. 

Team en studenten Informatica & Information Technology, Inholland Haarlem 

Bas van der Vliet, organisator vanuit Inholland Alkmaar, windt er geen doekjes om: “Binnen vijf jaar dreigt een tekort van bijna 200.000 zorgprofessionals. Door vergrijzing en arbeidsmarktkrapte moeten we slimmer gaan werken, zonder de menselijke maat te verliezen.” Medeorganisator en dagvoorzitter Bart Zwagemaker (Omring) vult aan: “Het symposium laat zien wat er mogelijk is als onderwijs, praktijk en onderzoek de handen ineenslaan. Die kruisbestuiving is precies wat we nodig hebben om de zorg vooruit te helpen.”

Ruimte voor technologie én menselijkheid
In break-outsessies, op de informatiemarkt en zelfs via een VR-bril die het perspectief van een patiënt weergaf, werden deelnemers uitgedaagd om anders naar zorg en technologie te kijken. De rode draad? Technologie moet naadloos aansluiten bij en vanzelfsprekend onderdeel worden van de dagelijkse praktijk.

Volgens associate lector Zorgrobotica Margo van Kemenade verandert de rol van de zorgprofessional namelijk ingrijpend. “Minder handen aan het bed, méér ruimte voor menselijk contact. Laat technologie het zware, vieze en repetitieve werk overnemen, zodat er weer tijd is voor een arm om iemand heen. Dat lukt alleen als zorgverleners zélf aangeven wat wel en niet werkt."

Durven doen
Twee keynote-sprekers hielden het publiek een spiegel voor. Nico van Meeteren, directeur van Topsector Life Sciences & Health en hoogleraar aan het Erasmus MC, pleitte voor een omslag van toekomstbestendig naar toekomstbehendig: wendbaar omgaan met verandering. “Stop met eindeloos vergaderen en ga dóen. Richt de zorg in rondom gezondheid in plaats van ziekte, en verbind die met formele netwerken en met de informele initiatieven in buurten en wijken.”

Innovator Sjoerd Emonts schetste een toekomstbeeld voor 2040 vol virtuele ziekenhuizen, gezondheidsapps en robotassistenten – technologieën die vandaag al bestaan. “Over zestien jaar zijn veel innovaties van nu gemeengoed. De vraag is: durven we onze comfortzone te verlaten en deze ook echt te omarmen?”

Co-creatie als sleutel
“Inzet van technologie vraagt om een evidence based aanpak. Je kunt het niet zomaar ‘erbij plakken’”, waarschuwde Marije Holstege van lectoraat Geriatrische Revalidatie (Inholland/Omring) tijdens het levendige panelgesprek. Daarin werd met zorg- en welzijnsprofessionals, onderzoekers en opleiders besproken hoe technologie écht kan bijdragen aan betere zorg. Hun belangrijkste conclusie: technologische innovaties hebben pas impact als je ze sámen ontwikkelt én evalueert - met zorgverleners, cliënten en naasten. Alleen dan sluiten oplossingen aan bij wat er in de praktijk nodig is.

Marije: “Het vraagt om een herontwerp van zorgpaden, bijvoorbeeld via blended zorg, een slimme mix van digitaal en persoonlijk contact. Zo kijken we naar herstel thuis: wat werkt, voor wie en waarom? Dat moet leidend zijn, niet de techniek op zich.”

Ybranda Koster, opleider bij de Master Advanced Health Informatics Practice (AHIP) – vanaf 1 september Master Digitale Transformatie in Zorg en Welzijn - van Inholland, ziet hoe studenten daarin het verschil kunnen maken. “Technologie moet zo vanzelfsprekend worden dat we het nauwelijks nog benoemen. Daarom leren onze studenten niet alleen hoe iets werkt, maar vooral ook hoe ze anderen meenemen in verandering.”

Studenten als verbinders
Ook studenten van Inholland waren van de partij. Lorne, eerstejaars AHIP-student en werkzaam bij Erasmus MC, merkt hoe AI steeds meer technische taken overneemt in de radiotherapie. “Daardoor ontstaat ruimte voor meer aandacht voor het menselijke aspect. Maar ik zie ook weerstand: veel collega’s houden vast aan oude routines. Mijn taak is om die brug te slaan, door te luisteren, uitleg te geven hoe technologie ons werk beter maakt, en kleine stappen te zetten.”

Vierdejaarsstudent Verpleegkunde Shirley herkent de veranderende praktijk. “De zorgprofessional van de toekomst is flexibel en ontwikkelingsgericht. Dankzij praktijkgerichte lessen en de nauwe koppeling met het werkveld, voel ik me echt voorbereid vanuit mijn studie. Vandaag gaf me zóveel motivatie om die toekomst ook echt vorm te gaan geven.”

"Dat gebeurde tijdens een speciale hackathon over dit thema, georganiseerd vanuit Inholland Research and Innovation Centre TOI in samenwerking met de Social Impact Club en Stichting Doesgoed en ondersteund door Greenchain en Werkplaats Digitaal Ondernemen. Inholland-studenten van de Pabo tot Commerciële Economie en van Agri & Food tot Techniek kwamen op 12 mei naar TAQA Theater De Vest in Alkmaar om met anderen te brainstormen. Dit gebeurde in 'sprints' samen met studenten van Talland College en Vonk, Alkmaarders, ondernemers, maatschappelijke professionals en beleidsmakers van de gemeente bedachten de studenten innovatieve oplossingen die gezonde voeding haalbaar maken voor gezinnen met een kleine portemonnee. "

Best spannend
Marthe Scheffer, Teamleider bij de Pabo in Alkmaar, was erbij. “Studenten werden verdeeld over gemengde teams en moesten zich verhouden tot volwassenen die al hele carrières hadden. Dat was soms best spannend voor ze. Ik ben trots op hoe ze hun mening durfden te geven en met mooie eigen ideeën kwamen.” Lamiya Albostanli, pabostudent in Alkmaar, deed mee aan de hackathon. “Het is leuk om iets van verschillende kanten te bekijken, iedereen heeft een ander perspectief. In mijn groepje zat een oud-directeur van basisscholen, zij vond dat we eerst les moeten geven aan ouders over gezonder eten, voordat we kinderen benaderen.”

Op een moskee waar ze als vrijwilliger lesgeeft, ontmoet Lamiya weleens kinderen die thuis ongezond eten. “We geven ze gezond ontbijt, maar je ziet dat sommige kinderen een broodje met kaas, tomaat en sla afslaan omdat ze het niet kennen. Ze vragen dan naar patat of shoarma.” Lamiya vertelde dit tijdens de hackhaton. “Mijn groepje vond het interessant om te horen, het was fijn dat ik dat kon inbrengen.”

Lodewijk van Hell, student Landschap & Environment management aan Inholland Delft, deed ook mee. “Er werd geluisterd naar mijn inbreng, en het was leuk om mensen te ontmoeten die je niet snel spreekt.” De studenten liepen bij elkaar langs, benieuwd naar elkaars ideeën. Lodewijk: “Ik vond het idee Fun Veggies erg leuk: groenten die overblijven, zoals kromme komkommers, aantrekkelijk maken door ze te vermarkten als grappige groenten.”

Waardevolle ervaring
De sfeer in het theater was goed. Marthe: “De brainstorm bruiste zo dat ik nauwelijks bij groepjes durfde in te breken.” Ze raakte geïnspireerd door de werkvorm. “Het gaf inspiratie voor ons eigen onderwijs. Studenten leren om samen te werken, te luisteren naar elkaar, en om te gaan met iemand die een andere mening heeft.” Marthe vond de middag een waardevolle ervaring voor haar pabostudenten. “Ik vind het belangrijk dat studenten zich ervan bewust zijn dat sommige mensen in andere omstandigheden leven. Dat bewustzijn past bij de veilige, inclusieve leeromgeving waarin wij studenten willen opleiden. Bovendien sluit het thema van deze hackathon mooi aan bij het vak burgerschap.”

Buurtkeuken
De dag werd afgesloten met een prestentatie door de drie teams met de beste ideeën. Een daarvan is een Buurtkeuken waar mensen samen koken en recepten uitwisselen. Doesgoed gaat de ideeën verder uitwerken. Marthe: “Eén van mijn studenten zat ook bij een winnend groepje. Geweldig, toch?”

Met EcoWrap Solutions hebben Luuk Woerden, Lieselot van Veen, Tristan de Wit, Thijs Dekker, Moos Kaandorp en Daan de Boer de finale gewonnen (op de foto rechts) van de Student Company of the Year 2024/2025. De studenten Technische Bedrijfskunde en Werktuigbouwkunde van Hogeschool Inholland Alkmaar mogen zich het beste hbo-studentenbedrijf van Nederland noemen. En dat is niet alles: begin juli vertegenwoordigen ze Nederland op het internationale GEN-E event in Athene, waar ze het opnemen tegen de beste studententeams van Europa.

Erkenning voor een jaar keihard werken
“Dit is een enorme erkenning voor al het harde werk van het afgelopen jaar”, zegt commercieel directeur Tristan de Wit. “We zijn supertrots op ons team. Deze prestatie geeft ons nog meer energie om verder te bouwen aan ons bedrijf. Het voelt als een bevestiging dat we op de goede weg zijn — en dat motiveert enorm.”

Van schoolproject naar duurzaam bedrijf
Wat begon als een schoolopdracht, groeide uit tot een duurzaam bedrijf met impact. EcoWrap Solutions ontwikkelt stevige, herbruikbare hoezen voor pallets en rolcontainers. In veel logistieke processen wordt nog gebruikgemaakt van plastic wikkelfolie — die na één keer gebruik wordt weggegooid. EcoWrap biedt een circulair alternatief: hun hoezen zijn makkelijk in gebruik, snel aan te brengen en kunnen honderden keren hergebruikt worden.

“Wij combineren duurzaamheid met efficiëntie”, legt Tristan uit. “Bedrijven besparen niet alleen plastic, maar ook tijd en geld. Onze oplossing is simpel, effectief en meteen toepasbaar. En wat ons extra trots maakt: we hebben dit als studenten volledig zelf opgebouwd — van idee en ontwerp tot productie, verkoop en marketing.”

Bijdragen aan een circulaire economie
De missie van EcoWrap sluit naadloos aan bij het streven van Hogeschool Inholland naar een duurzame en veerkrachtige samenleving. Tristan: “We helpen bedrijven om hun verpakkingsproces te verduurzamen door single-use plastics te vervangen met herbruikbare alternatieven. Daarmee verkleinen we de ecologische voetafdruk van de logistieke sector. We dragen bij aan een circulaire economie, waarin verspilling niet langer de norm is.”

Op weg naar de Europese finale
De winst van de Student Company of the Year-competitie opent veel deuren. “We krijgen meer zichtbaarheid, bouwen een groter netwerk op en kunnen gemakkelijker in gesprek met investeerders en partners. En natuurlijk: we mogen Nederland vertegenwoordigen tijdens het GEN-E evenement in Athene, van 1 tot en met 3 juli. Een fantastische kans om te laten zien wat we in huis hebben.”

Een tip voor ondernemende studenten: gewoon doen
Voor studenten met ondernemersdromen heeft Tristan een belangrijke tip: “Gewoon doen. Wacht niet tot het perfect is, maar test je idee en leer onderweg. Fouten maken hoort erbij. Zorg dat je een goed team om je heen hebt, werk vanuit een duidelijke missie en blijf in contact met je doelgroep. En misschien wel het belangrijkste: blijf volhouden, ook als het tegenzit!”

Onlangs vond de jaarlijkse Inhollandse Nieuwe plaats. Dit is een succesvol event voor eerstejaars studenten van de opleidingen Civiele Techniek, Bouwkunde en Bouwmanagement & Vastgoed. Tijdens deze avonden presenteerden zij hun werk aan familie, vrienden en docenten. De expositie werd gevolgd door een prijsuitreiking. Dit moment markeert de eerste 100 dagen van hun studie. En het bood bezoekers een kans om het harde werk van de studenten te bewonderen, inzicht te krijgen in het onderwijs en gezamenlijk trots te zijn op de groei die zij al hebben doorgemaakt.

Een avond vol trots en innovatie
Bij elke opleiding die onder de Bachelor Built Environment valt werd een prijs uitgereikt voor het beste project. De avond startte met een expositie, waar bezoekers de projecten konden bewonderen en stemmen op hun favoriet. Vervolgens gaven studenten korte pitches en vond de prijsuitreiking plaats. Het werk van de studenten werd tijdens de Inhollandse Nieuwe gepresenteerd met posters, video’s en maquettes, verspreid over twee avonden in Alkmaar en Haarlem. De avonden werden afgesloten met een borrel om informeel met elkaar na te praten.

De eerste 100 dagen
Tijdens de eerste maanden van hun studie werkten studenten aan praktijkgerichte projecten:

• Civiele Techniek-studenten ontwierpen een jachthaven met sluis en fietsbrug.
• Bouwkundestudenten maakten een ontwerp en 3D-model van een onderzoekershuis in de duinen.
• Bouwmanagement & Vastgoed-studenten ontwikkelden een stedenbouwkundig plan met woningtypes en verkaveling.

Prijswinnaars

• Haarlem – Bouwmanagement & Vastgoed: ‘Triangulum’ van Florian Gorissen, Milan Seves, Nikki van Blokland, Chergeo Pracht en Max Duijnisveld. Hun ontwerp integreerde de driehoekige vorm van de kavel in een sterk totaalconcept. “We hadden niet verwacht dat we zouden winnen, maar we hadden het stiekem wel gehoopt. We zijn ontzettend blij en vooral trots op het eindproduct, de samenwerking en de creativiteit die we hebben laten zien", aldus de studenten.
• Haarlem – Bouwkunde: Patricia Melchers, Myke van Duin en Deninnio Abendanon wonnen met een innovatief en bouwkundig sterk ontwerp voor een onderzoekershuis.
• Alkmaar – Civiele Techniek: ‘Inlevend civiel’ van Tristan Feller, Bink Ketting, Rob Knol, Gijs de Vreugd en Thijs Willemse. Hun draaibrug viel op door originaliteit en technische finesse.
• Alkmaar – Bouwkunde: Niels van Dam, Sem van Overbeeke, Manon Visser, Miranda Nibbering en Fabian Buis wonnen met een doordacht en visueel sterk gepresenteerd ontwerp.

Waarom Inhollandse Nieuwe?
Dit evenement geeft studenten de kans om hun werk te presenteren en trots te zijn op hun prestaties. Familie en vrienden worden betrokken bij hun leerproces, wat de band met de opleiding versterkt. Inhollandse Nieuwe weerspiegelt de visie van Hogeschool Inholland op samen leren en bouwen aan de toekomst.

De recente editie van Inhollandse Nieuwe toont de sterke start van onze eerstejaars studenten en hun potentie voor de toekomst.

De minor biedt studenten praktijkervaring in AI en data science. Ze krijgen verschillende datasets, zoeken naar patronen en trainen AI-modellen om voorspellingen te doen. De opdrachten komen uit uiteenlopende sectoren: van lectoraten die zich richten op complexe maatschappelijke vraagstukken, zoals Data Driven Smart Society, tot bedrijven die AI willen inzetten voor concrete toepassingen.

De projecten variëren dus van wetenschappelijk onderzoek tot praktische bedrijfsoplossingen. “Startups en mkb’s hebben vaak veel data, maar missen de expertise om er écht iets mee te doen. Onze studenten helpen hen daarbij”, zegt Annemarie. “Anderen duiken in onderzoeksvragen die nieuwe inzichten kunnen opleveren, bijvoorbeeld in de medische sector. Zo leren ze niet alleen AI-technieken, maar vooral hoe ze die in verschillende contexten kunnen toepassen.”

Sales & voorspellingen voor SAIL
Student Sem voert met zijn team een opdracht uit voor SAIL Amsterdam. Ze ontwikkelen een AI-model dat voorspelt of een aanvraag voor een hospitalitypakket leidt tot een boeking. Sem: "Bedrijven kunnen bij SAIL arrangementen boeken voor evenementen op de Tall Ships, zoals diners of netwerkborrels. Wij analyseren historische data om te ontdekken welke aanvragen uiteindelijk resulteren in een definitieve boeking." Pittig, want de studenten hebben zich nog niet eerder met AI beziggehouden. “Maar de lessen eromheen, waaronder Computer Vision en Data Mining and Statistics geven ons precies de kennis die we nodig hebben.”

Sem vindt een project met zo’n grote partij als SAIL ontzettend leerzaam. “Behalve hoe AI werkt, ontdek je ook hoe je klantverwachtingen managet en helder communiceert. Het contact verloopt soepel, we schakelen snel en direct via WhatsApp en zijn zelfs op hun kantoor in de haven geweest.” De grootste uitdaging? “De dataset doorgronden en uitvinden welke variabelen echt invloed hebben op het boekingsgedrag. Dat blijkt complexer dan gedacht.”

Multiple Sclerose detecteren
Faizan en Roozbeh bouwen aan een AI-model om Multiple Sclerose op te sporen via bloedtestfoto’s. Dit doen ze in opdracht van RR Mechatronics en een ziekenhuis in Southampton. Behoorlijk baanbrekend, want er bestaat nog geen goed AI-model voor dit probleem. “Als het ons lukt, kan het misschien daadwerkelijk worden ingezet”, zegt Faizan enthousiast. “Het besef dat we met AI zo’n impact kunnen maken, motiveert enorm.”

Maar het is niet zomaar een klus. “Het trainen van een model om subtiele afwijkingen te herkennen, is allesbehalve eenvoudig”, zegt Roozbeh met klem. “We moeten data zorgvuldig opschonen en de juiste technieken kiezen.” Toch ziet hij juist daar de meerwaarde in. “Theorie is nuttig, maar door een praktijkproject groei je tien keer sneller. Onze leercurve is ‘through the roof!’”

Data inzetten voor duurzame menstruatie
Voor Moodies Undies, een merk voor duurzaam menstruatie- en incontinentieondergoed, gingen studenten aan de slag met weer een compleet andere opdracht: het onderzoeken van klantdata om koopgedrag beter te begrijpen. Oprichter Claire van Beek is enthousiast over de samenwerking. “’Onze’ studenten onderzoeken hoe vaak klanten terugkomen, wat hun klantreis is en welke producten ze kopen. Zo kunnen we gerichter inspelen op klantbehoeften.”

Claire betrekt al langer studenten van Inholland bij haar bedrijf, vooral vanuit de Creative Business-opleiding, maar vindt de inzet met IT-studenten erg waardevol. “Deze groep vertaalt analyses naar bruikbare adviezen en komt met nieuwe inzichten waar we zeker iets aan hebben.” Extra leuk vindt ze dat een groep mannelijke studenten zich hierop stort. “Dat helpt taboes te doorbreken - menstruatie en incontinentie gaan tenslotte iederéén aan.”

Ervaring voor later
Wat maakt de minor Data & AI zo de moeite waard? “Studenten pakken uitdagende vraagstukken op en moeten zélf oplossingen zoeken. Ik heb de antwoorden ook niet”, benadrukt docent Annemarie. “Juist die zelfstandigheid en zelfredzaamheid zijn geweldige leerpunten.” Sommige projecten bouwen voort op bestaand onderzoek, andere verkennen compleet nieuwe terreinen, zoals het detecteren van MS via bloedmonsters. “Hoe bijzonder is dat: studenten staan hier aan de basis van mogelijke wetenschappelijke doorbraken!” Bovendien biedt AI-ervaring hen een sterke positie op de arbeidsmarkt. “Dit is hun eerste volwaardige AI-project, en die kennis nemen ze straks overal mee naartoe.”

Begin maart vond de derde editie van de Dag van West-Friesland plaats bij het Talland College (mbo) in Hoorn. Dit jaar draaide alles om samenwerking binnen toerisme en educatie. Met als thema ‘Keuze voor de doelgroep durven maken’ leidde directeur Wiebe Terpstra (Talland Techniek) het plenaire gedeelte. Een dag vol inspiratie, kennisdeling en waardevolle connecties!

Sterke vertegenwoordiging van Inholland 
Ook Hogeschool Inholland was volop aanwezig. Studenten van de Minor Innoveren & Ondernemen, begeleid door Wiebe Sluijter, gaven een inspirerende presentatie over ondernemerschap en innovatie. Hun inzichten maakten duidelijk hoe talent, praktijk en toekomst hand in hand gaan.

Drie inspirerende workshops Naast de plenaire sessie waren er drie workshops waarin Inholland een belangrijke rol speelde:

• Technasium: Inspireer talent met echte praktijkcasussen
  Frans Pera (OSG West-Friesland) liet zien hoe bedrijven en onderwijs kunnen samenwerken om leerlingen te motiveren met praktijkgerichte casussen.
• Aan de slag met AI
  Joost Weijers (docent Hogeschool Inholland) verzorgde een interactieve sessie over het inzetten van Artificial Intelligence in het onderwijs. Een groot succes: deze workshop was als eerste volgeboekt en werd zelfs twee keer aangeboden!
• Stagiairs in jouw bedrijf: Opleiden en begeleiden met meerwaarde
  Claudia Breuls en Arnout Schartel, beide docent bij Inholland, bespraken hoe praktijkgericht onderwijs bijdraagt aan zowel de ontwikkeling van studenten als de groei van bedrijven.

Samenwerking als sleutel tot succes 
De dag maakte opnieuw duidelijk hoe essentieel de verbinding tussen onderwijs en de praktijk is. Dankzij de samenwerking met Talland College, Westfriese Bedrijvengroep en Regio Westfriesland werd het een inspirerende en geslaagde editie.

Met veel nieuwe inzichten en frisse ideeën kijken we terug op een waardevolle dag. Dank aan alle deelnemers, sprekers en samenwerkingspartners!

Klimaatverandering en ontbossing zijn grote uitdagingen van deze tijd. Ze beïnvloeden niet alleen de natuur, maar ook hoe we omgaan met water, landbouw en infrastructuur. In Madagaskar is dit probleem goed zichtbaar: door ontbossing verandert de manier waarop regenwater wordt opgenomen in de bodem en hoe rivieren stromen. Twee studenten Civiele Techniek van Hogeschool Inholland, Sven Laan en Sam Witteveen, deden ter plekke onderzoek om beter te begrijpen hoe ontbossing de waterhuishouding beïnvloedt.

Samen met docent-onderzoeker Bob Zwartendijk en een masterstudent van de Universiteit van Antanavarivo deden Sven en Sam veldmetingen om beter te begrijpen hoe regenwater wordt opgenomen in de bodem en hoe rivieren reageren op veranderende omstandigheden. Hun metingen zijn niet alleen belangrijk voor het afstuderen van de masterstudent, maar ook voor de validatie van het hydrologische model dat Bob Zwartendijk ontwikkelt voor zijn promotieonderzoek. Het model kan voorspellen hoe de waterhuishouding in de toekomst verandert.

Wateropname en rivierstroming in kaart brengen
Tijdens het onderzoek richtten de studenten zich op twee belangrijke vragen: hoeveel water neemt de bodem op en hoe bewegen rivieren zich onder invloed van ontbossing? Met behulp van een ‘Mini Disk Infiltrometer’ onderzochten ze de doorlaatbaarheid van de bodem. Hoeveel regenwater dringt daadwerkelijk de grond in, en hoeveel stroomt direct af als oppervlaktewater? Deze gegevens zijn cruciaal voor het verbeteren van modellen die de impact van ontbossing inzichtelijk maken.

Daarnaast werden metingen verricht in rivieren, waarbij op verschillende locaties de snelheid en hoeveelheid stromend water werden geanalyseerd. Dit geeft inzicht in hoe water zich verplaatst en hoe ontbossing de natuurlijke waterbalans verstoort.

Kennis delen en onderzoek voortzetten
Naast hun eigen onderzoek deelden de studenten hun kennis met studenten van de Universiteit van Antananarivo. Samen met Zwartendijk gaven ze een workshop over de Infiltrometer, zodat lokale studenten in de toekomst zelfstandig metingen kunnen uitvoeren. Dit betekent dat het onderzoek niet ophoudt bij deze expeditie, maar op langere termijn waardevolle data blijft opleveren. Over een paar maanden zullen Malagassische studenten opnieuw metingen doen, wat de samenwerking versterkt en de resultaten verrijkt.

Internationale erkenning en samenwerking
Het onderzoek kreeg extra aandacht tijdens een wetenschappelijk symposium in Madagaskar, georganiseerd ter ere van het zestigjarig bestaan van het Laboratoire des Radioisotopes (LRI) van de Universiteit van Antananarivo. Tijdens dit symposium deelde Bob Zwartendijk zijn bevindingen over hydrologisch onderzoek, naast presentaties van wetenschappers uit Madagaskar, Frankrijk, Maleisië en Japan.

Ook de president van de universiteit en de minister van Onderwijs en Onderzoek van Madagaskar waren aanwezig. Zij spraken hun enthousiasme uit over de rol van wetenschap in de ontwikkeling van het land en benadrukten het belang van internationale samenwerking.

Bijdrage aan duurzame oplossingen
De inzichten uit dit onderzoek helpen niet alleen bij het begrijpen van de waterhuishouding in Madagaskar, maar kunnen ook bijdragen aan duurzamer waterbeheer en het nemen van effectieve maatregelen tegen de gevolgen van klimaatverandering. Voor de studenten was het een unieke kans om praktijkervaring op te doen én een waardevolle bijdrage te leveren aan maatschappelijk relevant onderzoek.

De uitslag van de verkiezingen is bekend van de personeelsgeleding van de deelraden AVAG, Creative Business en Gezondheid, Sport & Welzijn èn de studentgeleding van de deelraden Business, Finance & Law, Creative Business, Gezondheid, Sport & Welzijn en Techniek, Ontwerpen en Informatica.

De verkiezingscommissie heeft de uitslag vastgesteld volgens artikel 17 van het MR-reglement. De volgende kandidaten zijn gekozen:

Deelraad AVAG/personeelsgeleding:
Carien Baas
Mireille Boink
Pim Koelma
Karali Volger

Deelraad Business, Finance & Law/studentgeleding:
Samir el Fanani
Elise Roelvink
Alaina Sheik Zahoeri
Nick Vermeulen
Marco van Vliet

Deelraad Creative Business/personeelsgeleding:
Ouafila Bejja-Essayah
Karen van Wermeskerken-den Boer
Neeltje Mooring
Wil van Norden
Marius Zimmerman

Deelraad Creative Business/studentgeleding: loting
Charlotte de Beukelaer
Sophie Geul
Sierra Keil
Henry Meulemeesters
Jette Zuidwijk

Deelraad Gezondheid, Sport en Welzijn/personeelsgeleding:
Enzio Bakker
Sietske Bos
Garrick Jansen
Astrid de Nijs
Ellen Servaas

Deelraad Gezondheid, Sport en Welzijn/studentgeleding:
Nojin Benjamin
Jaimy Groeneveld
Sophie Koster
Vikash Narain Narain
Ikran Osman

Deelraad Techniek, Ontwerpen en Informatica/studentgeleding:
Boudewijn Galjaart
Leendert ten Have
Shan Jambo
Tycho Mallee
Bas Mussert

Kandidaten, die op dit moment niet gekozen zijn, blijven kandidaat voor een eventueel volgende tussentijdse vacature. De zittingstermijn van de nieuwgekozen leden start op 1 april 2025.

De volledige uitslag van de verkiezingen kun je hier bekijken. Tegen deze uitslag kan binnen zeven dagen na de publicatie schriftelijk en gemotiveerd bezwaar worden aangetekend bij het College van Bestuur (MR-reglement , artikel 18.1).

De verkiezingen voor de personeelsgeledingen van AVAG, Creative Business en Gezondheid, Sport & Welzijn èn de studentgeledingen van Business, Finance & Law, Creative Business, Gezondheid, Sport & Welzijn en Techniek, Ontwerpen en Informatica starten vandaag (4 maart 2025). Wie kies jij?

Maandag 10 maart aanstaande, 17.00 uur eindigen de verkiezingen. Tot die tijd mogen alle medewerkers van de betreffende domeinen en medewerkers van de ISO/WIR van de vestigingen Amsterdam en Haarlem één stem uitbrengen op de kandidaat van hun voorkeur voor de personeelsgeleding van de deelraad. Externe medewerkers mogen helaas niet stemmen.

Studenten van de betreffende domeinen mogen één stem uitbrengen op een medestudent voor de studentgeleding van de deelraad.

Wat kan de kandidaat voor jou betekenen?
In de deelraad praten studenten samen met medewerkers mee over onderwerpen die belangrijk zijn voor werk en studie binnen het domein en de vestiging. Op deze wijze worden jouw belangen behartigd. Medezeggenschap geeft de kandidaat de kans om als verbinding te fungeren tussen de directeur en de organisatie. De deelraad overlegt regelmatig met de directeur over onderwijs, organisatie en financiën.

De zittingstermijn voor zowel studenten als medewerkers is drie jaar en gaat van start op 1 april aanstaande.

De uitslag wordt op dinsdag 11 maart 2025 door de verkiezingscommissie vastgesteld en daarna zo spoedig mogelijk via IRIS bekendgemaakt.

Nu stemmen? Ga naar Verkiezingen deelraden

Voor de volgende geledingen van de deelraden is het aantal kandidaten minder of gelijk aan het aantal vacatures, waardoor er geen verkiezingen plaatsvinden en je hiervoor niet kan stemmen: 

• personeelsgeleding deelraad Agri, Food & Life Sciences
• personeelsgeleding deelraad Business, Finance & Law
• personeelsgeleding deelraad Onderwijs & Innovatie
• personeelsgeleding Techniek, Ontwerpen en Informatica
• deelraad Stafafdelingen, Bestuurszaken en Internal Audit
• studentgeleding deelraad Agri, Food & Life Sciences,
• studentgeleding deelraad Onderwijs & Innovatie
• studentgeleding AVAG

De taalvaardigheid van veel studenten laat te wensen over. Dat was voor Toon Otten, taaldocent en onderzoeker bij Finance & Accountancy, aanleiding om samen met studenten van het domein Techniek Ontwerpen & Informatica (TOI) een taalfitness-app en een taalassistent in ChatGPT te ontwikkelen. Hiermee kan iedereen z'n Nederlandse taalvaardigheid verbeteren. Hij is onder de indruk wat met AI is bereikt. “Dit was anderhalf jaar geleden nog ondenkbaar.” 

Studenten van Inholland werken inmiddels met de AI-taalassistent. Reisorganisatie Corendon gaat de app testen onder 800 medewerkers op de Caribische eilanden en ook het ministerie van onderwijs en de universiteit zijn geïnteresseerd. Toon: “Taalvaardigheid is een vereiste om succesvol te zijn in je studie én het is een vereiste om je diploma te halen. Studenten werken naar de taaltoets toe, maar het is vaak ‘zweten, weten, vergeten’. Met name bij de Caribische studenten in Rotterdam waar ik les geef, maar ook bij andere subgroepen, zag ik dat het voortraject niet altijd goed is verlopen. Zij beheersen het Nederlands heel goed, maar maken toch specifieke fouten omdat ze een andere moedertaal hebben. Het algemene lesmateriaal is voor die groepen niet toereikend omdat ze het Nederlands al beheersen. Het is niet efficiënt om dat aan te bieden en zeker niet motiverend. Daar wilde ik iets mee doen.” 

Toons idee was om een taalfitness-app te ontwikkelen, geïnspireerd door de vele apps voor je fysieke gezondheid. Dit idee diende hij in bij de Taalunie. “Ik wil dat studenten iedere dag even met taal bezig zijn, net zoals je met een fitness-app doet. Je kunt bijvoorbeeld de competitie met jezelf of met anderen aangaan en je score bijhouden. De app is klaar en het is de bedoeling om aparte modules te maken voor verschillende subgroepen, zoals studenten die een Turkse of Arabische achtergrond hebben. Er is vorig jaar een pilot gedraaid met de Caribische studenten. In Rotterdam is een grote, hechte Caribische gemeenschap en we hebben ook veel docenten van Caribische komaf.” 

Hoe ben je te werk gegaan? 
“We hebben met behulp van AI een ‘contrastieve grammatica’ opgesteld. Dit wil zeggen dat we AI hebben gevraagd om het Papiaments te vergelijken met het Nederlands en aan te geven waar de grootste uitdagingen liggen. AI had het op veel punten bij het rechte eind. Bijvoorbeeld bij het gebruik van ‘de’ en ‘het’, bij het gebruik van verwijswoorden en bij de woordvolgorde in vragende zinnen. Vervolgens zijn we die antwoorden gaan checken. We hebben studenten gevraagd of dit voor hen inderdaad de grootste uitdagingen zijn en hebben ook doorgevraagd. Daarbij kwamen nog wel wat andere dingen aan het licht. Zo blijkt dat veel studenten Nederlandse gezegden en uitdrukkingen als een struikelblok ervaren. Daar had AI niet aan gedacht. Negentig procent van de leerlingen van Caribische komaf kent uitdrukkingen zoals ‘het water staat mij tot aan de lippen’ of ‘tussen wal en schip vallen’ niet. Dus als je dat in een gesprek gebruikt, weten zij niet waar het over gaat. Dat zorgt voor verwarring, omdat zij verder natuurlijk goed Nederlands spreken.” 

Wat heb je met jouw bevindingen gedaan? 
“Onze bevindingen hebben we toegevoegd aan de app. Net als de intonatie van sommige woorden en een lijst van ‘valse vrienden’. Dat zijn woorden die in beide talen voorkomen en op elkaar lijken, maar toch een andere betekenis hebben. Een bank is bijvoorbeeld in beide talen iets om op te zitten. Maar in het Nederlands is het ook een financiële instelling, terwijl je daar in het Papiaments een heel ander woord voor gebruikt. We hebben met dit onderzoek dus in kaart gebracht hoe we studenten het beste kunnen helpen. En op basis daarvan een AI-assistent gemaakt in ChatGPT, een open AI-omgeving dus. We hebben studenten gevraagd daarmee aan de slag te gaan en die resultaten zijn zeer positief.” 

Wat zijn de voordelen voor de studenten? 
“We zien dat Caribische studenten veel in hun eigen community blijven. Ze hebben daardoor niet veel contact met studenten die Nederlands als moedertaal spreken. Daardoor bleven zij dezelfde fouten maken. De AI-assistent is 24/7 een gesprekspartner die hen constant voedt met informatie en feedback. Een ander belangrijk aspect is ‘translanguaging’. Stel dat je van Curaçao komt en in Nederland rechten studeert. Dan zijn vaktermen vaak lastig te begrijpen. Natuurlijk legt een docent die uit, maar deze studenten begrijpen het dan vaak toch niet helemaal. De AI-assistent kan die uitleg in het Papiaments geven. Dat is een enorm voordeel, zo leren studenten deze begrippen veel sneller.” 

“Het was de bedoeling om die AI-assistent te integreren in de app, maar inmiddels zien we dat de assistent zelf eigenlijk aan alle behoeftes voldoet. Dat is fantastisch. Ik denk dat de manier waarop wij AI inzetten voor deze subgroepen binnen Inholland uniek is. We hebben in dit project veel geleerd en die expertise gaan we nu ook inzetten voor nieuwe subgroepen, zoals de Turkse en de Arabische studenten.” 

Waarom is die taalbeheersing zo belangrijk? 
“De lessen Nederlands worden door veel studenten gezien als bijzaak, naast de kernvakken van hun studie. Maar omdat de large language models steeds belangrijker worden, krijgt taal een steeds centralere rol. ChatGPT baseert zich op menselijke taal, daar haalt het systeem zijn informatie uit. En de informatie die jij als gebruiker eruit haalt, wordt ook in taal gepresenteerd. De menselijke taalbeheersing wordt dus steeds belangrijker. Om antwoorden te krijgen van ChatGPT moet je het systeem haarfijn uitleggen wat je bedoelt of wat je vraag is. Ik denk niet dat alle studenten en docenten daar al van doordrongen zijn. Maar dit wordt een enorme omslag, ook in het onderwijs.” 

Lukas Warnecke (21) is student Information Technology in Haarlem. Hij verhuisde van Duitsland naar Nederland en werkt aan zijn eigen start-up die huurders helpt hun huurcontracten te controleren via AI. Start Up Campus Haarlem ging in gesprek met hem.

Click here for English version

Van nieuwe uitdagingen krijg ik energie
“Ik zou zeggen dat ik een teamspeler ben. Ik werk graag met mensen, heb het liefst verschillende taken en nieuwe mensen om me heen. Nieuwe uitdagingen geven mij meer energie dan wanneer ik repetitieve dingen doe. Ook het werken in een groep, waar we ideeën kunnen bespreken, maakt het leuker voor mij.  Als ik een ruimte binnenkom, vind ik het leuk om naar mensen toe te gaan en met ze te praten. Ik stel veel vragen en deel ook mijn ideeën met hen. Andere perspectieven geven me waardevolle inzichten."

"Na mijn middelbare school ben ik gaan werken bij een marketingbureau en later besloot ik te gaan reizen. Ik heb al veel mooie plekken op de wereld gezien. Maar, misschien een beetje verrassend, Amerika heeft me het meeste verrast. Hun kijk op innovatie is heel uniek en zo anders dan bijvoorbeeld in Duitsland. Voor bijna elk toekomstig probleem zijn er technische mensen nodig. Als je daar op de juiste manier gebruik van maakt, zal dat innovatie op verschillende gebieden versnellen.”

AI gaat veel dingen democratiseren
“Toen ik bij het marketingbureau werkte, vond ik het leuk om met de mensen te werken. Maar het werk zelf was niet uitdagend genoeg. Ik wil werken met echte problemen die mensen kunnen helpen. Op persoonlijk vlak."

“Mijn start-up-idee is een chatbot is voor het Nederlandse recht waar mensen hun huurcontracten kunnen uploaden om te controleren of de verhuurder in overtreding is.”

“En als AI overtredingen vindt, stelt het een brief op die door een advocaat is ondertekend en door de klant naar de verhuurder en de huurcommissie kan worden gestuurd. Het kan je dus helpen om de huur te verlagen of om dingen in je huis sneller gerepareerd te krijgen.”

"De meeste mensen die problemen hebben met hun huisbaas of met de wet in het algemeen, maken eigenlijk geen gebruik van hun rechten omdat het tijdrovend en duur is om een advocaat in te huren. Mensen vinden dat vervelend, dus dat maakt het voor mij een echt probleem om op te lossen. Mijn oplossing is bijvoorbeeld in staat om veel tekst in slechts een paar seconden te scannen. Dat scheelt enorm veel tijd. Ik wil me in het begin richten op huurrecht en dan uitbreiden naar meer gebieden. Uiteindelijk denk ik dat AI veel dingen gaat democratiseren en het recht is er daar één van.”

Toegankelijk maken van recht
“Ik wil het recht toegankelijker maken voor mensen die niet de financiële mogelijkheden hebben om een advocaat te betalen. No cure no pay. Dat is voor mij een belangrijk uitgangspunt. Om mijn idee uit te bouwen en uit te voeren moet ik op zoek naar gelijkgestemde partners. In het begin zoek ik vooral technische mensen die de chatbot kunnen bouwen en trainen. Maar ik moet zeker ook advocaten benaderen om het idee te bespreken en te ontdekken hoe het ook hun werk ten goede kan komen. Ik moet een team samenstellen dat ook overtuigd is van het idee om het recht te democratiseren met AI . Als ze daarvan overtuigd zijn, en toegewijd zijn om aan dit project te werken, dan verwelkom ik hen heel graag in het team.”

Start met bouwen van prototype
“Sinds september doe ik mee aan het startprogramma van Start Up Campus Haarlem. Het is waardevol om omringd te zijn door anderen die een idee aan het ontwikkelen zijn. Dit gecombineerd met de verschillende workshops gegeven door experts, is erg leuk. Ik heb geleerd dat mijn idee vol zit met aannames. Het is goed om verschillende manieren te kennen om je ideeën te valideren. Onlangs heb ik ook meegedaan aan de Inholland Pitch Battle, die werd georganiseerd in Amsterdam. Ik kreeg de kans om mee te doen omdat ik deelnemer ben van SUCH. Deze voordelen zijn nuttig, vooral als internationale student zoals ik."

“Als je rondloopt met een bedrijfsidee in je hoofd, zou ik zeggen: ga naar SUCH! Je vindt er verschillende ideeën, mensen, bedrijfstakken en studies gecombineerd in één ruimte. Eigenlijk komt het neer op netwerken. Tijdens de pitch kwam ik een meisje tegen van een andere school en ze vertelde me dat ze iemand kent die rechten studeert maar ook geïnteresseerd is in technologie. Ze stelde voor om mij te introduceren. Als ik niet had besloten om mee te doen aan de pitch battle, was deze kans nooit op mijn pad gekomen.”

"Als je een tech-start-up hebt, heb ik gemerkt dat als je naar een evenement gaat, het belangrijk is om een werkend prototype te hebben. Als je dingen kunt laten zien, dan heb je echte dingen om over te praten en dat helpt om te ontwikkeling te versneller. Begin dus met het bouwen van een prototype.”

De Nederlandse regering is voorstander van robotisering van de land- en tuinbouw. De inzet van robots wordt al lang gezien als een manier om arbeidsmigratie te verminderen. In het regeerakkoord is hieraan een vervolg gegeven met het innovatieprogramma ‘Robots naar de boerenpraktijk’. Cock Heemskerk, lector Robotica, en Jeroen Wildenbeest, associate lector Smart Farming, zijn positief over de intenties van het kabinet voor de sector. Maar ze plaatsen er in verschillende media ook kanttekeningen bij.

Een kritiekpunt van zowel Cock als Jeroen is dat het kabinet puur gedreven is vanuit de smalle wens om arbeidsmigratie tegen te gaan, zo stellen zij in vakbladen als Binnenlands Bestuur en Nieuwe Oogst. Als je daarnaast uitgaat van de snelle implementatie van robots, dan zullen de intenties een wensdroom blijven, betogen zij. Investeren in het volledige ecosysteem, waarbij het creëren van de juiste randvoorwaarden voorop staat, is volgens beiden het belangrijkst om meer robots in de land- en tuinbouw in te kunnen gaan zetten.

Geloof in de potentie van robots vanuit de sector
De landbouwsector gelooft in de potentie van robots. AI in het boerenbedrijf is bovendien niet nieuw, constateert Jeroen in een interview met het vakmedium Melkvee. “Maar het is geen plug & play-systeem waarmee je direct aan de slag kunt. Veel boeren gaan ervan uit dat als ze een robot kopen, die direct doet wat zij verwachten. Dat is in veel gevallen niet zo.” De kloof tussen proof of concepts en daadwerkelijk werkende robots is groot. “Er is nog altijd slechts een handvol oogstrobots actief op Nederlandse akkers”, merkt ook Cock op. Volgens beiden zal het innovatieprogramma ‘Robots naar de boerenpraktijk’ de kloof niet dichten.

Nederlandse koppositie als drijfveer
Cock en Jeroen zien liever een brede focus op het volledige ecosysteem rond robots in de land- en tuinbouw. “Zonder de juiste investeringen in zowel technologie als kennis, blijft robotisering een wensdroom”, stellen zij. Het behoud van de koppositie van onze landbouwsector zou de juiste drijfveer moeten zijn. “Dat zorgt voor een langetermijnborging van dit thema, die verder reikt dan alleen deze regeerperiode. Robotisering is niet ingevoerd binnen vier jaar tijd. Er is meer toewijding nodig om de robots echt in de boerenpraktijk terug te zien.”

Juiste randvoorwaarden creëren
Volgens hun visie zoals verwoord in Binnenlands Bestuur en Nieuwe Oogst moet het creëren van de juiste randvoorwaarden voorop staan. Ze wijzen bijvoorbeeld op een goede technologische infrastructuur om gebruik te maken van robots, aanpassing van akkers, trainen van algoritmen, passende regelgeving en standaardisatie om de doorontwikkeling van robots mogelijk te maken. Minstens zo belangrijk is de kennisdeling tussen publieke en private sector en het onderwijs. Immers, voor een hightech land- en tuinbouw zul je moeten investeren in bijscholing van professionals. “Gelukkig beschikt Nederland over een uitstekend ecosysteem van privaat-publieke samenwerkingen waarbinnen de bestaande kennis kan worden vergroot.”

Boeren opleiden
Jeroen en Cock werken in verschillende samenwerkingsverbanden van fabrikanten, boeren, onderzoekers en computerdeskundigen en ziet steeds meer boeren die geïnteresseerd zijn in het gebruik van AI. “We hebben nog veel werk te verzetten om systemen gebruikersvriendelijker te maken, boeren op te leiden en de juiste verwachtingen te wekken”, zegt Jeroen in Melkvee. Veel boeren zijn terughoudend in het delen van data terwijl dit wel nodig is om nieuwe AI-modellen te trainen. “Wil je grip hebben op toekomstige ontwikkelingen, stap dan over je angst voor data delen heen. Maak gebruik van wat er is, doe ervaring op en doe het samen.”

Potentie realiseren
Het innovatieplan voor robotisering kan slagen, concluderen Cock en Jeroen. “Met de juiste investeringen kan de potentie van robotisering binnen enkele jaren worden gerealiseerd en kan Nederland een rol als koploper nemen.”

Windenergie, groene energie, waterstof. Er wordt op alle fronten gewerkt aan de vernieuwing van onze energievoorziening. Aan deze ontwikkelingen zit ook een keerzijde. Al die windmolens en zonnepanelen brengen ook nieuwe afvalbergen met zich mee. Hoe daarmee om te gaan, bespraken Rogier Nijssen, lector Slimme materialen voor de energietransitie  en Jasmijn Ruijgrok, docent-onderzoeker Chemie en PD-kandidaat binnen het lectoraat, in de uitzending van Vroege Vogels bij NPO 1 afgelopen zondag.  

In 2030: 570 miljoen kilo afval door afgeschreven turbinebladen 
In 2030 is het vermogen om groene energie op te wekken verdrievoudigd. En ligt de wereld op koers wat betreft de doelstellingen zoals afgesproken op de klimaattop in Dubai. Maar door windmolens alleen al, hebben we nu in Europa elk jaar 4 miljoen kilo afval van turbinebladen. In 2030 verwacht Europa 570 miljoen kilo turbinebladen af te schrijven. Wat gebeurt met dat materiaal als het niet meer naar behoren werkt? 

‘Downcyclen’ van windmolens na gebruik 
“Recycling in de vorm van fietsenstallingen of bushaltes of tiny houses, dat is niet waar we de voorraad aan in gebruik zijnde materialen voor duurzame energie volledig mee kunnen opgebruiken”, geeft Rogier aan.  Windturbines worden nu veelal gedowncycled via mechanische recycling of wel versnippering. Hergebruik van het materiaal gaat nu niet veel verder dan het versnipperde composiet te gebruiken als vulmiddel voor laagwaardige producten zoals wegpaaltjes en golfballetjes. "Dat is zonde want er zitten sterke materialen en moleculen in die je het liefst zo goed mogelijk wil terughalen om opnieuw in te zetten”, stelt Jasmijn. 

Hoogwaardig verantwoord recyclen  
Jasmijn legt uit hoe zij binnen Inholland werkt aan modellen waarmee het mogelijk wordt om complex samengestelde materialen beter te kunnen recyclen. "Veel materialen zijn namelijk hartstikke sterk. Maar dat is tegelijk ook een valkuil, want wat doen we er mee nadat hun levensduur erop zit? Een belangrijke vraag, zeker nu we in de energietransitie zitten waarin veel sterke materialen gebruikt worden. Wij onderzoeken manieren om het netwerk binnen de epoxies, waaruit windmolenbladen veelal gemaakt worden, stuk te maken. De basismaterialen in die epoxies kun je dan weer gebruiken in nieuwe producten." 

Rol hbo in de nieuwe vormen van recycling 
Chemisch recyclen is op theoretisch niveau al mogelijk, maar in de praktijk wordt het nog niet gedaan. Jasmijn: "Daar heeft het hbo een mooie rol te vervullen; de praktische verbinding maken van de academische kant naar de industrie zelf toe. Dat moet ook, want er is haast geboden door de versnelling van de energietransitie." 

Natuurlijke materialen gebruiken in de energietransitie 
In de ideale wereld heb je geen fossiele brandstoffen meer nodig. Is dat een realistisch perspectief?  “Op de lange termijn wel”, stelt Jasmijn. Nu wordt er nog veel gebouwd met fossiele brandstoffen in windmolenbladen. De aankomende 30 tot 50 jaar hebben we daardoor nog veel fossiel afval. Afval dat kostbaar is omdat het bestaat uit hoogwaardig materiaal. “We kunnen niet doen alsof dat er niet is en ons nu alleen maar focussen op het bio-based maken van materialen. Op de korte termijn moeten we daarom focussen op het chemisch recyclen van bestaande materialen.” Op die manier kan het weer circulair worden gemaakt en gebruikt worden in een nieuwe productieketen. 

Biobased windmolens in de Noordzee vraagt om een shift in denken 
Dus biobased windmolens in de Noordzee? Dat zou mooi zijn. Zeker in combinatie met het ‘design for life’ waarin je in het ontwerpen van producten direct kijkt naar mogelijkheden om materialen na gebruik daarna ook weer een tweede leven te geven. Rogier: "De economie is nu gebaseerd op euro’s en olie. We willen kijken of je ook waarde kan toekennen aan materialen, bijvoorbeeld door de CO2-impact te koppelen aan het materiaal, constructie of techniek. Dan moet de hele wereld anders gaan nadenken. Vanuit circulariteit en met een beetje minder hebberigheid."  

Dit artikel is een compacte samenvatting van het item bij Vroege Vogels. Het hele item is na te luisteren op de website van Vroege Vogels en duurt van 2.20.25 tot 2.29.25 uur.  

Kosisochukwu Ozougwu (23) is een informaticastudent bij Hogeschool Inholland Haarlem die vanuit Nigeria naar Oekraïne verhuisde om medicijnen te studeren. Door de oorlog kwam ze in Nederland terecht. Nu begint ze haar eigen bedrijf met authentieke patisserie.

For the English version, click here

Blijf kijken naar het grotere plaatje
“Als young professional ben ik enthousiast, heb ik een groot aanpassingsvermogen en ben ik voortdurend op zoek om te leren. Ik vind het heerlijk om mezelf uit te dagen en me op onbekend terrein te begeven. Mijn reis begon in Nigeria, waar ik de kans kreeg om medicijnen te studeren in Oekraïne - een kans die ik met beide handen aangreep.”

"Het leven nam echter een onverwachte wending door de oorlog, waardoor mijn plannen veranderden. Ik liet me niet afschrikken en besloot naar Nederland te verhuizen. Aanpassingsvermogen werd mijn bondgenoot. Als young professional of als student blijf ik veerkrachtig en houd ik altijd het grotere plaatje voor ogen. Ik heb ontdekt dat leren veel verder gaat dan formeel onderwijs. Het omvat onder andere zelfstudie, levenservaringen en zelfs Bijbelstudies. Deze verschillende bronnen hebben mijn begrip verrijkt en mijn pad voorwaarts gevormd."

Voeg iets anders toe aan de tafel
“Ik ben een bedrijf gestart dat zowel mijn passie als ervaringen combineert. De passie voor bakken en koken leeft al heel lang in mijn familie. Ik kreeg de kans om naar verschillende landen te reizen en heb daar verschillende patisserie geproefd. Het gaf me niet de authentieke smaak van wat ik gewend ben uit mijn eigen land. Ik zeg niet dat het fijngebak hier niet lekker is, maar ik wil gewoon iets anders op tafel zetten.”

"Dus begon ik te experimenteren met culturele smaken en innovatieve technieken. Ik maak muffins, koekjes, samosa's, gehakttaarten, bananenbrood en worteltaart. Ik heb gemerkt dat de meeste mensen ongezond zijn door de dingen die ze eten en hun eetgewoonten. Als fitnessfanaat zorg ik ervoor dat al mijn producten worden gemaakt met ingrediënten van hoge kwaliteit. Ik geef de voorkeur aan gezonde bestanddelen van hoge kwaliteit om ervoor te zorgen dat het gebak niet alleen lekker is, maar ook voedzaam. Ik onderzoek ook veganistische alternatieven omdat ik een groeiende vraag naar plantaardige opties ervaar."

Hoe klein ook, begin gewoon
“Een eigen bedrijf beginnen is altijd een droom van me geweest. Ik kreeg nooit de kans om te beginnen omdat ik eerst meer wilde weten over ondernemerschap en financiën. Via school kwam ik een advertentie tegen over Start Up Campus Haarlem. Ik besloot het risico te nemen om mee te doen. Ten eerste helpt het starten van een eigen bedrijf mij om impact te maken (uniek aanbod). Ten tweede is het goed voor flexibiliteit en onafhankelijkheid. Door mijn eten kan ik verschillende culturen verenigen en andere jonge ondernemers inspireren die iets anders willen beginnen. Ik geloof zelfs in het kleinste idee in de unieke waarde die je de wereld kunt bieden, valideer het en bouw er geleidelijk aan op voort.”

Laat mensen zich gezien en gewaardeerd voelen
“Als klanten met mij in contact komen, hoop ik dat ze authenticiteit en vakmanschap ervaren. Ik wil dat ze de zorg, het vakmanschap en de passie die in elke creatie zitten proeven, ervaren en proeven. Zoals Maya Angelou (schrijfster en burgerrechtenactivist, red.) wijselijk zei: 'Mensen zullen vergeten wat je zei, mensen zullen vergeten wat je deed, maar mensen zullen nooit vergeten hoe je ze liet voelen’. In mijn relaties met klanten streef ik ernaar dat mensen zich gezien en gewaardeerd voelen. Mijn verlangen om anderen te helpen komt ook voort uit mijn christelijke geloof.”

"Naast het runnen van mijn bakbedrijf organiseer ik geloofsgesprekken voor jongvolwassenen en vrouwen. We onderzoeken thema's die relevant zijn voor onze generatie, zoals religie, wetenschap, technologie, relaties, liefde, emotionele intelligentie en geestelijke gezondheid. Ik geloof er heilig in dat God door mensen heen werkt om anderen te helpen, wat mij weer motiveert om hulp te bieden waar ik kan."

Succes is niet definitief en falen is niet fataal
“In februari 2024 schreef ik me in voor het startprogramma. SUCH bood een platform waar ik leerde over zakelijke ethiek en gedrag in Nederland en het verbeteren van mijn communicatieve vaardigheden. Omgaan met financiën, het optimaliseren van middelen en het nemen van weloverwogen beslissingen kan een uitdaging zijn voor jonge mensen, maar SUCH heeft me geholpen om op deze gebieden te navigeren.”

Ondernemerschap begint met een visie - een idee of droom. Mijn advies aan medestudenten is om te geloven in hun visie, klein te beginnen, groot te dromen en te leren van hun mislukkingen, en ten slotte te netwerken en samen te werken. Daarnaast is klein beginnen terwijl je groot droomt essentieel. De beloningen van het leven vereisen vaak doorzettingsvermogen ondanks obstakels. Succes is niet definitief en mislukking is niet fataal - het is de moed om door te gaan die er echt toe doet."

Het AQUILO Rocket Team, opgericht in 2014, is een bijzonder studentenproject van de opleidingen Aeronautical Engineering en Luchtvaarttechnologie. Het team bestaat uit een groep enthousiaste studenten van de opleiding die samen raketten ontwerpen, bouwen, testen en lanceren. Timo van Spelden, een oud-manager van het team, legt uit: "Het AQUILO Rocket Team is ooit ontstaan uit een stageopdracht. Een van de Aeronautical Engineering-studenten kreeg de opdracht om een raket te bouwen en te lanceren. Dit was AQUILO I. Het groepje dat hieraan werkte, besloot door te gaan en zo is het huidige studententeam gevormd."

Wat doet het AQUILO Rocket Team?
Het AQUILO Rocket Team houdt zich bezig met het ontwerpen en bouwen van raketten, waarbij vrijwel alles in eigen beheer wordt gedaan. "We maken eigenlijk alles zelf, behalve een paar elektronische componenten en onderdelen van de motor," vertelt Timo. "Een van onze sterke punten is het werken met composieten. We maken lichte, maar zeer sterke raketten met uitstekende prestaties." 

Het team ontwikkelt zogenaamde "sounding rockets". Deze raketten worden gebruikt om experimenten in de hogere lagen van de atmosfeer uit te voeren. Wat het AQUILO Rocket Team uniek maakt, is dat ze hun motoren zelf ontwerpen, testen en bouwen, in tegenstelling tot andere teams die kant-en-klare motoren kopen. 

De structuur van het team
Het AQUILO Rocket Team is onderverdeeld over vijf hoofdafdelingen. Elk teamlid draagt zijn steentje bij om de raketmissies tot een succes te maken. 
De afdeling structural speelt een cruciale rol bij het bouwen van de raket. Zij zorgen voor de vinnen, de neus en de buizen van de raket, waardoor het ontwerp stevig en aerodynamisch is. Deze componenten worden gemaakt van composieten materialen zoals carbon vezel en glasvezel. Door deze lichte maar sterke materialen krijgt de raket een hoge presterende structuur. 

Het electronics team houdt zich bezig met alle elektronische aspecten van de raket. Zowel de soft als de hardware wordt gemaakt door AQUILO.  Dit departement zorgt ervoor dat de navigatie, de sensoren en de communicatiesystemen, perfect samenwerken. Zonder hun inspanningen zou de raket blind zijn en geen cruciale data verzamelen.

De propulsion afdeling is het hart van de raket. Hun expertise in vaste brandstoffen. De zogenaamde brandstof “Rocket Candy’’ wordt dan ook zelf gemaakt als een van de twee raket teams in Nederland. Een goed motorontwerp en goede brandstof is van vitaal belang voor de succesvolle lanceringen van AQUILO.

Na de lancering komt de verantwoordelijkheid van het recovery team in beeld. Zij zorgen ervoor dat de raket veilig terugkeert naar de grond. Met behulp van verschillende parachutes en uitklap technieken zorgen zij ervoor dat de raket niet beschadigd raakt en opnieuw gebruikt kan worden.

Sinds een jaar is het team uitgebreid met de afdeling marketing. Deze afdeling vergroot de zichtbaarheid van AQUILO via social media, de website en promotiemateriaal.

Naast de vijf afdelingen heeft AQUILO een veiligheidsteam. Dit team bewaakt de veiligheid tijdens alle teamactiviteiten, zowel op ASK ’t Harde als bij CO₂-activeringen van het recovery systeem in de regio Delft. De leden beoordelen risico’s en beperken deze waar nodig tijdens het werken met rakettechnologie.

In totaal gingen 23 eerste- en tweedejaarsstudenten met de SAIL-opdracht rondom crowd control aan de slag; zestien IT’ers, vijf ICB‘ers en twee exchange students. “Een superverrassende dag”, vinden de uitwisselingsstudenten Eva en Tanya, die oorspronkelijk uit Polen en Oekraïne komen, maar al enkele jaren in Ierland studeren. “Je leert dat er verschillende manieren zijn om een probleem aan te vliegen. Maar ook om naar elkaar te luisteren, open te zijn én je eigen stem te (durven) laten horen. Best spannend, want je kent niemand. Dat maakt het ontzettend leuk.”

SAIL Academy
In de aanloop naar SAIL 2025 werken studenten van Inholland (en ROC’s) samen aan diverse projecten. Dit doen ze in samenwerking met de speciaal daarvoor opgerichte SAIL Academy. Margit Bosch is een van de initiatiefnemers: “SAIL Academy is opgericht om jong talent te betrekken en frisse ideeën en menskracht binnen te halen. Het leuke aan het makathon-format is dat studenten in zeer korte tijd oplossingen moeten bedenken, waardoor het steeds weer een verrassing is waar ze mee komen. Soms zitten er echt te gekke dingen tussen. Met name de mix van disciplines en denkstijlen werkt heel stimulerend en levert altijd weer nieuwe richtingen op die we verder kunnen uitwerken als vervolgopdrachten.”

Creatief en een beetje stupid
Wat de studenten vooral leren? “Creatief en out-of-the-box te denken", grijnst docent Creative Business Bruno Freitas de Oliveira. Samen met Niels van der Zwet, docent Informatica en Information Technology, zijn zij initiatiefnemers van de makathon. "Deze dag is bedoeld om leuk, spannend en juist ook een beetje stupid te zijn, met plannen die wellicht niet werken maar wel veel fun zijn om te bedenken. De studenten worden uitgedaagd om multidisciplinair te werken, met de design thinking methode die nieuw voor hen is en met mensen die ze nog niet kennen. Daardoor maken ze een fantastische persoonlijke groei door.”

Het is altijd leuk om dingen te organiseren waar studenten energie van krijgen, vult Niels aan. “Ons doel was het bijeenbrengen van de IT- en ICB-opleidingen en weer eens een andere onderwijsvorm aan te bieden dan de geijkte lesmethoden. Met een echte opdrachtgever en een actueel en maatschappelijk relevant vraagstuk. Het resultaat: zo’n makathon borrelt en bruist als een snelkookpan waaruit hele originele oplossingen ontstaan.”

Nieuwe perspectieven
Het team dat volgens de makathon-jury hun concept het meest compleet en tegelijkertijd speels had uitgewerkt, was team SailAWave. Hun oplossing voor het crowd-controlvraagstuk was een app gebaseerd op het Pokémon Go-principe. Creative Business-studente Jill legt uit: “Ons idee is dat bezoekers een app downloaden met allerlei coole features erin, waardoor wij het publiek als het ware kunnen ‘navigeren’ over het terrein, weg van de drukte en knelpunten.” Hun team bestond uit twee ICB- en vier IT-studenten. “Ik had niet verwacht dat we samen zoveel lol zouden hebben. Ik denk dat we elkaar anders niet zo gauw waren tegengekomen, terwijl de kans groot is dat we ook later in onze carrières samen moeten werken. Dus deze ‘gedwongen’ samenwerking pakte supertof uit.”

Denken én doen
Ook het team van IT-student Bader bedacht een spel-app, waarbij mensen punten kunnen verzamelen en beloningen kunnen winnen. Misschien wel een reis op een van de SAIL Tall Ships, fantaseert Bader. Ook hij heeft de samenwerking met de Creative Business-studenten als puur positief ervaren. “IT’ers hebben een één-richting-tunnelvisie, en daarop vormen de skillsets van de creatieve studenten een welkome aanvulling. Met name op het gebied van planning en onderzoek. Mooi om te zien hoe gemotiveerd iedereen was om binnen één dag zoveel mogelijk voor elkaar te krijgen. Die praktische kant maakte deze makathon voor mij extra de moeite waard.”

Nieuwe fans
SAIL is mede vanwege het uitvallen van de 2020/corona-editie bij veel jonge mensen niet bekend, weet Margit. “Door ons met Inholland en andere onderwijsinstellingen te verbinden hopen we deze generatie alsnog te bereiken en te enthousiasmeren.” Of dat lukt? Als we de twee Exchange Students Eva en Tanya mogen geloven is dat absoluut het geval. Zij zijn zo enthousiast geworden, dat ze alles op alles zetten om er volgend jaar bij te zijn.

De Nederlandse overheid wil tegen 2070 alle CO2-uitstoot terugbrengen tot nul. Dit lijkt een onmogelijke taak voor toekomstige luchtvaartingenieurs. Hoe kunnen we de luchtvaart verduurzamen? Deze vraag stond centraal tijdens ‘SWAPEC 2024: Future of Flight - A Runway to Sustainable Aviation’, het symposium op Rotterdam The Hague Airport georganiseerd door studievereniging V.S.V. Sipke Wynia van de opleiding Aeronautical & Precision Engineering aan Hogeschool Inholland Delft. Interessante sprekers en bedrijven presenteerden hun innovaties en bespraken de uitdagingen waar de luchtvaartindustrie voor staat. Het evenement bood studenten volop gelegenheid om professionals uit de industrie te ontmoeten en hun rol als toekomstige engineers te verkennen. 
 

SWAPEC staat voor Sipke Wynia Aeronautical & Precision Engineering Conference en werd dit jaar voor de 42e keer georganiseerd. Waarom over duurzame luchtvaart? “Omdat het belangrijk is om jonge professionals voor te bereiden op de drastische veranderingen die ons te wachten staan,” zegt Kiki de Brouwer, voorzitter van V.S.V. Sipke Wynia. Het symposium trok experts en vertegenwoordigers van zowel grote bedrijven als kleinere startups, evenals studenten, onderzoekers en docenten van TU Delft en Hogeschool Inholland. Ook was er een innovatiemarkt met demonstraties van NLR, Saluqi Motors, NRG2Fly, AeroDelft, Vaeridion en Inholland. Dagvoorzitter was Harm Edens, bekend van ‘BNR Duurzaam’ (podcast) en ‘Dit was het nieuws’ (tv).

“Ontzettend interessant om te horen welke technologische ontwikkelingen er plaatsvinden en welke bedrijven bezig zijn met innovaties om aan de ambitieuze doelstellingen voor duurzame luchtvaart te voldoen”, vindt Tjalle Hanzens, vierdejaarsstudent Aeronautical Engineering Inholland Delft. “Het is aan onze generatie om de klimaatdoelen te realiseren; goed om te weten welke vaardigheden van ons worden verwacht.”

Nederlandse ambities
Lodewijk Asscher, voorzitter van de Duurzame Luchtvaarttafel, trapte af. Hij benadrukte het belang van (globale) samenwerking en de noodzaak van eerlijke prijzen en belasting op kerosine om innovatie te stimuleren. "Internationaal reizen is essentieel voor het opbouwen van interculturele relaties en het vermijden van polarisatie. In plaats van individuele reizigers van vervuiling te beschuldigen, moeten we een levensvatbare markt en economie voor duurzaam vliegen zien te creëren, al dan niet ondersteund door overheidssubsidies.” Daarbij riep hij studenten op om te helpen bedrijven succesvol te maken in een veranderende wereld. 

Kennisinstituten
Vervolgens presenteerde senior Airbus-strateeg Guido Schwartz de benadering van Airbus voor duurzame luchtvaart: “Het decarboniseren van vluchten vereist baanbrekende oplossingen die nieuwe brandstoftypes en technologieën integreren. Naast internationale samenwerking is ook maatschappelijke acceptatie essentieel.” Arvind Gangoli Rao, hoogleraar duurzame vliegtuigvoortstuwing aan de TU Delft, besprak de impact van nieuwe brandstoffen en aandrijvingsontwerpen op emissiereductie en vliegtuigontwerpen, terwijl Denise Eikelenboom van NLR (Netherlands Aerospace Centre) inging op de uitdagingen rond certificering van nieuwe technologieën. “Het vergt moed, doorzettingsvermogen en vooral tijd om aan alle veiligheidsstandaarden te voldoen en nieuwe standaarden te ontwikkelen”, stelde ze. 

Prijsuitreiking tweedejaarsproject
Na de lunchpauze vond de prijsuitreiking plaats voor tweedejaarsstudenten Aeronautical Engineering. Hun opdracht? Ontwerp en bouw een op afstand bestuurbaar elektrisch schaalmodel-vliegtuig voor het blussen van kleine brandjes. De vier prototypes, die een dag eerder hun eerste vluchten maakten, stonden tentoongesteld. “Een enorm leerzaam project,” aldus docent Rick van de Ploeg. “Deze studenten overwonnen technische uitdagingen én leerden effectief communiceren en samenwerken.”

Nieuwe initiatieven
De middag bracht allerlei nieuwe initiatieven naar voren. Ron van Baaren, CTO van Fokker Next Gen, vertegenwoordigde de waterstofbeweging, waarbij de grote uitdaging vooral ligt in het overtuigen van zowel technici als investeerders van een kerosinevrije toekomst. Erik Geertsema, CEO van Conscious Aerospace, en Joseph Michaels presenteerden strategieën om de introductie van waterstof-elektrische aandrijfsystemen te versnellen via retrofit-oplossingen. En Hubert Blijie vertelde over het AeroDelft-project, waarin voornamelijk studenten van TU Delft en Inholland een vloeibare-waterstof-elektrische tweezitter ontwerpen, bouwen en testen. 

Daarna werd de elektrische beweging belicht, met ontwerpen zoals de Maeve M80, een hybride-elektrisch vliegtuig voor 84 passagiers van Maeve Aerospace, en de Microliner van Vaeridion, met batterijmotoren in de vleugels. Tot slot lichtte Joaquin Exalto, Aircraft Performance Engineer bij Elysian Aircraft, de mogelijkheden van batterijtechnologie voor elektrische vluchten toe. Een mogelijk korter bereik is volgens hem minder relevant: “80% van alle turbopropvluchten in Europa heeft een afstand van minder dan vijfhonderd kilometer.”

Young & disruptive
De conferentie sloot af met een paneldiscussie over het tekort aan human capital in de duurzame luchtvaart. Young professionals Tessa Mennink (GKN Fokker) en Sjoerd Luijckx (TANIQ) spraken met industrie-experts Jolanda Stevens (KLM), Frank Jansen (NAG) en Victor Rijkaart (TU Delft). De urgentie was duidelijk: binnen tien jaar gaat 50% van de sector met pensioen. Om jong talent niet te verliezen aan andere sectoren, moeten gevestigde bedrijven aantrekkelijker worden en inspelen op de behoeften van de nieuwe generatie. Sjoerd: “Zorg voor eigenaarschap en geef nieuwkomers de kans direct impact te maken.” Tessa wil daarnaast meer commitment, want 2050 lijkt nog ver weg: “Daarvoor hebben we nieuw leiderschap nodig en structuren waarin talent kan groeien.” Het devies: wees transparant over duurzaamheidsprestaties, breid de samenwerking uit en betrek ook leveranciers en de energiesector. 

Zeer geslaagd
De unieke mix van sprekers en de indrukwekkende opkomst van prominenten uit de industrie waren volgens Inholland-programmamanager Arnold Koetje bepalend voor het grote succes van het symposium. “De paneldiscussie had misschien nog iets scherper gekund, maar de young professionals weerden zich uitstekend! Dit alles, gecombineerd met de kennis van presentator Harm Edens over duurzame ontwikkelingen wereldwijd, afgewisseld met een humoristische noot, maakte van SWAPEC 2024 een zeer geslaagde editie.” 

De minor richt zich op het ontwikkelen van software en applicaties die voldoen aan specifieke gebruikersbehoeften. Studenten werken samen met echte klanten uit de industrie en leren methoden om informatie te vinden en te ordenen voor de beste ontwerpoplossingen. Stavenuiter benadrukt dat een goed ontworpen en ingerichte interface meer is dan ‘slechts’ een toegangspoort tot alle functionaliteiten van een systeem. “Het moet de gebruikers of operators ondersteunen bij het uitvoeren van hun taken, door bijvoorbeeld heldere overzichten te bieden van procesvoortgang en functies alleen aan te bieden wanneer ze relevant en toepasbaar zijn. Belangrijk uitgangspunt is dat de focus van de gebruiker op het goed uitvoeren van de taak ligt zonder dat de interface daarbij in de weg zit. Een goede interface is relevant, ondersteunend en ‘onzichtbaar’, wat over het algemeen leidt tot een betere gebruikservaring.”

De opdrachten gepresenteerd op de UXD-markt varieerden van projecten in de zorg (lectoraat Medische Technologie) tot drone swarm control (Avalor AI) en de ontwikkeling van HMI’s, human machine interface, voor industriële robots (Rolan Robotics).

HMI-optimalisatie
Robotintegrator Rolan Robotics levert complete automatiseringsoplossingen aan diverse industrieën, zoals recentelijk in een grafische drukkerij waar robots bedrukte vellen op een snijmachine plaatsen en de gesneden vormen op pallets stapelen. Studenten kregen de taak om de HMI te heroverwegen, die al lange tijd onveranderd is gebleven. "Als je de huidige interface vanaf nul zou maken, inclusief alle oude functionaliteit én mogelijke nieuwe functies, hoe zou het er dan uitzien?” verduidelijkt Applied Mathematics-student Michael. “Eerst hebben we onderzocht welke informatie en functies in de huidige HMI ontbreken. Vervolgens hebben we onnodige functies verwijderd, schermen samengevoegd en het kleurschema veranderd naar grijstinten en het Rolan-blauw, waardoor de interface veel rustiger is geworden. Communiceren met gebruikers ligt compleet buiten mijn comfortzone en was dus bijzonder leerzaam. Superindrukwekkend bovendien om die gigantische machines in actie te zien!" Opdrachtgever Thomas Plooijer is enthousiast over de voorgestelde oplossingen: “De studenten hebben echt ingespeeld op de behoefte van de operators. Dit is precies waarnaar we op zoek waren, we gaan dit zeker toepassen.”

Thuismetingsapp  
Het concept ‘De Box’ focust op thuismonitoring voor reumapatiënten om ziekenhuisbezoeken te verminderen. Het omvat een box met thuismeetapparatuur en een app voor patiënt-behandelaar-contact. Opdrachtgever Laurence Alpay, Associate Lector eHealth: “LUMC werkt al met dit concept, maar niet voor deze specifieke doelgroep. De studenten kregen daarom de opdracht een (nieuw) instrument te ontwerpen, zodat de arts de reumapatiënt effectief op afstand kan monitoren.” Het project toont het belang van onderzoek voor een succesvol designproces in de medische wereld, aldus Informatica-student Sem. “Wat moet er worden gemonitord, welke gegevens hebben de zorgprofessionals nodig en wat zijn de gewenste functionaliteiten in de app? Om dat te achterhalen hebben we álle gebruikersgroepen geïnterviewd – patiënt, reumatoloog, onderzoeker, verpleegkundige en experts van De Box – iedereen heeft immers eigen behoeften.” Het resultaat is een gebruiksvriendelijk ontwerp met een centrale beginpagina en aantrekkelijke gamification-elementen, speciaal afgestemd op de doelgroep. Alpay prijst de inspanningen van de studenten: "Ze hebben uitstekend werk verricht, dit is een mooie aanzet voor verdere discussie en ontwikkeling.”

Swarm of drones
Voor dynamische en onbetrouwbare omgevingen, zoals die in het leger, brandbestrijding, zoek- en reddingsoperaties of politiewerk, kan een enkele operator met de software van Avalor AI een heterogene zwerm drones tegelijkertijd besturen, omdat ze autonoom opereren. Informatica-student Davey: “Onze opdracht was een intuïtieve tabletinterface ontwerpen waarin de operator missies kan creëren en beheren, met behoud van handmatige interventiemogelijkheden. Met een schaalbaar overzicht van systemen en taken, waarbij je efficiënt controle kunt delegeren zonder te worden overspoeld door onnodige informatie. We hadden voortdurend contact met de opdrachtgever, vanwege het militaire karakter van het onderzoeksprogramma, waardoor we niet zomaar zelf een gebruikerstestje konden doen.” Ondanks de uitdaging om zo’n complex systeem overzichtelijk te maken voor één persoon, is Davey dik tevreden met het eindresultaat. “Eigenlijk is ontwerpen niet ‘mijn ding’, maar ik ben positief verrast. En extra training is altijd goed, we worden tenslotte opgeleid tot full stack developer.”

Stavenuiter verwacht niet dat Avalor AI alle resultaten direct implementeert, maar dat is ook niet het doel van de minor. “De studenten voeren allerlei stukjes onderzoek uit, waarvan de organisatie beslist wat ze ermee doen. Hun frisse blik biedt vaak unieke inzichten die waardevol blijken in de praktijk."

Daadwerkelijke realisatie
Volgend jaar ondergaat de minor mogelijk enkele aanpassingen om een nauwere samenwerking tussen UX/front-end en cloud development te bevorderen. Docent Notschaele: “We willen projecten aantrekken die meer gericht zijn op consumentenelektronica, zoals webtechnologieën, apps of wearables. Zo komen ontwerp, onderzoek en realisatie samen, waardoor de minor (nog) beter aansluit bij de totale opleiding.” Het werken met opdrachten uit de praktijk blijft centraal staan. "Dit stimuleert en motiveert de studenten en is direct relevant voor hun toekomstige werk. Doordat ze niet alleen verantwoordelijk zijn voor oplossingen, maar ook voor communicatie met de opdrachtgever en het omgaan met eventuele wijzigingen in de opdracht, ontwikkelen ze vaardigheden die bij fictieve opdrachten niet aan bod komen."

Twaalf studenten en vijf coaches vormen het bonte gezelschap bij de afsluitende bijeenkomst van het Honoursprogramma van Hogeschool Inholland. Binnen dit programma krijgen excellente studenten de kans zich, naast hun reguliere studie, verder te ontwikkelen. De nadruk ligt daarbij op persoonlijke ontwikkeling, interdisciplinaire samenwerking, teamdynamiek en je persoonlijke maatschappelijk rol.  

Het schrijven van een persoonlijke boodschap aan iedere medestudent over wat hen typeert, vormt de aftrap van de dag. Beplakt met elf Post-its reflecteren de studenten op de complimenten die zij hebben gekregen. De positieve karakterschetsen lopen uiteen van ‘Teddy bear’ tot ‘Badass bitch’. De aanwezige studenten zitten aan het einde van hun honoursprogramma en ontvangen vandaag het welverdiende certificaat. Deze werden uitgereikt door hun persoonlijke coach, waarbij ook werd teruggeblikt op het traject in zijn geheel. Als extraatje krijgt iedereen een door coach Maarten Bosch - met een knipoog naar de bootcamp - gebrouwen biertje, genaamd ‘The Stretcher’.  

Emotionele achtbaan 
Coach Lynette vertelt vol emotie dat een van haar Honours- studenten “[…] has been the most challenging of her Honours students in a completely different way to anyone else. He has probably made me, as much as I told him to dig deep, dig deep into how do I get through to him.” De dag eindigt met het voorlezen van en reflecteren op de brief die iedere student bij de start van het Honoursprogramma aan zichzelf heeft geschreven. “Ik heb al mijn doelen behaald”, zegt bouwkundestudent Floor vol trots, na het voorlezen van haar brief. Voor  student lucht- en ruimtevaarttechniek Nick is het een emotionele achtbaan geweest, maar hij stelt resoluut “Who learns from easy?!” Student technische bedrijfskunde Richard heeft “zijn horizon verbreed” en door de interdisciplinaire samenwerking zijn “gereedschapskist met een set waardevolle skills en tools uitgebreid”.  

Maximillian – student Aeronautical Engineering – weet van zichzelf dat hij een control freak is. Zijn medestudenten zien dat hij gedurende het Honours programma daarin ten goede veranderd is. Hij vertelt vervolgens vol trots dat hij “gaandeweg veel over zichzelf heeft geleerd”. Studente lucht- en ruimtevaarttechniek Nandanie vertelt ten slotte hoe zij geleerd heeft om “te accepteren hoe verschillend mensen zijn” en dat wanneer je het “oneens bent met elkaar, je met respectvol zijn altijd het verste komt binnen de samenwerking met anderen”.  

Het Honoursprogramma is bedoeld voor studenten van de opleidingen binnen de domeinen Techniek, Ontwerpen & Informatica (TOI) en Agri, Food & Life Sciences (AFL). Binnen het programma gelden de begrippen personal leadership, personal entrepreneurship, Biomimicry & sustainability en social impact als leidraad. Bij social impact staat het project ‘Schoon water’ van de Stichting Ikwambe centraal. Deze stichting is mede opgericht door een aantal alumni van het TOI & AFL Honoursprogramma. De centrale vraagstelling is hoe kan het dorp Ikwambe (Tanzania) een degelijke en duurzame schoonwatervoorziening kan krijgen. Coördinator van het Honours programma Cees-Jeroen benadrukt dat het project geen ‘schoolopdrachtje’ mag blijven, maar een tastbaar resultaat moet opleveren. 

Pel je ui af 
Het programma is opgebouwd uit drie delen. In het eerste deel gaan studenten op ontdekkingsreis naar hun ware zelf: wie ben ík? Met Steven Covey’s The 7 habits of highly effective people in de rugzak, gaan de Honours-studenten met elkaar op honden coaching en op bootcamp in de Ardennen. Door middel van een touwbrug en de beruchte ‘via ferrata’ in de steengroeve van Chanxhe “pel je de ui af en komt je ware ik tevoorschijn”, aldus Cees-Jeroen Bes. 

Met het vernieuwde zelfbeeld, gaan de studenten verdeeld in vier groepen aan de slag met een specifieke opdracht binnen biomimicry and sustainability. Het afsluitende project binnen Honours doen de studenten gezamenlijk binnen het Ikwambe-project. Hoe maak je de onderlinge samenwerking tot een succes? “Door rekening te houden met de Insights persoonlijkheidskleuren van alle teamleden, kunnen de rollen goed verdeeld worden.” Deze persoonlijkheidstypering is een moderne variant van Carl Jungs kleurenmodel. 

Unieke combinatie 
Ten slotte wordt gewerkt aan deeloplossingen binnen het Project ‘Schoon water’. Centraal staat de interdisciplinaire samenwerking. Cees-Jeroen verduidelijkt: “Dit programma verbindt de Agri & Food- en de Technologische sector. De student wordt in staat gesteld om te leren over én van alles dat speelt in de andere sectoren. Het is een unieke combinatie.” Cees-Jeroen kijkt dan ook met trots terug op de studenten, die met dit programma de kers op de taart van hun studie hebben gezet. En dan vooral door de enorme ontwikkeling die ze hebben gemaakt op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, leiderschap, ondernemerschap en communicatie.  

Sinds Cees-Jeroen in februari 2019 startte als coördinator van het programma, heeft hij een divers en hardwerkend team rond zich verzameld (Wendy Molendijk, Lynette Remba, Maarten Bosch, Inge Wisselink, Mélanie van der Weiden, Elizabeth Berghuijs en Petra Folkertsma). Samen met zijn team neemt hij met een gerust hart afscheid van deze lichting Honours studenten, maar uiteraard niet voordat hij ‘zijn’ studenten al het goede wenst op hun “journey of life”. 

De Pitch Battle is sinds drie jaar vast onderdeel bij verschillende minors Ondernemen, die Inholland aanbiedt vanuit de domeinen Agro, Food & Life Sciences (AFL), Techniek, Ontwerpen & Informatie (TOI) en Creative Business (CRB). Ine Hustinx is docent Tourism Management en kartrekker van de Pitch Battle dit jaar, samen met collega Annemiek Hollander van Food, Commerce & Technology. “In de minors leren derde- en vierdejaarsstudenten van binnen én buiten Inholland zelfstandig een onderneming opzetten. Ze ontwikkelen een concept, schrijven een ondernemingsplan en zoeken zelf investeerders en leveranciers om hun product of dienst daadwerkelijk te vermarkten. En dan is het belangrijk dat je in korte tijd overtuigend kunt vertellen waar je onderneming voor staat en waarom het volgens jou een succes kan worden.”

Voor de haaien
In totaal oefenden tijdens het event twintig studententeams het kort en krachtig pitchen - zonder digitale hulpmiddelen - van hun ondernemingsidee. Extra bijzonder was dat er ook student-ondernemers vanuit de Start Up Campus Haarlem meededen. De jury bestond uit studenten Business Studies met afstudeerrichting Ondernemen; zij gaven tips en aanwijzingen en kozen de uiteindelijke winnaars. “Pitchen, directe feedback, aanpassen en opnieuw pitchen, en dat in een compleet andere setting dan je gewend bent”, zegt student Food, Commerce & Technology Boyd van het (tweede) prijswinnende team Bierklas. Hun eerste achtduizend zelf gebrouwen biertjes zijn al verkocht, ze beginnen nu aan de productie van een tweede batch. “Omdat je direct hoort wat je fout doet en blijft verbeteren, leer je enorm veel!”

Door een andere bril
Team DrinCup weet inmiddels dat een goede pitch een stevige intro bevat, een helder probleem beschrijft en aansluit bij de juiste doelgroep. Hun team, bestaande uit Inholland Creative Business-studenten en een Architectuur-student van Hogeschool van Amsterdam, ontwierp een duurzame en fashionable festivalbekerhouder. “Je leert samenwerken en feedback geven én ontvangen vanuit verschillende disciplines.” Ook het team van The Brew Club, dat een kombucha-appel-rozenwaterdrink op de markt brengt, waardeert de aanwezigheid van studenten van andere opleidingen. “Goed om te zien hoe zij het aanpakken, vanuit andere invalshoeken. Heel leuk ook dat wij als Food, Commerce & Technology-studenten onze kennis met anderen konden delen. Dat multidisciplinaire aspect maakt zowel de Pitch Battle als de minor extra aantrekkelijk.”

Aandacht vasthouden
De producten varieerden van e-bike solutions tot luxe wijnkoelers, frisdrank, bier en eiwitrijke-ijsjes voor ziekenhuizen. Grote winnaar was The Jelly Bar, met hun instant jelly-coffee-drink, op de voet gevolgd door Bierklas en team Kruid & Bitter, bedenkers van drie smaken cocktail-additieven. De prijzen waren van Haarlemse Bierbrouwer Jopen, ooit zelf begonnen als student bij Hogeschool Inholland. The Jelly Bar vond het een belangrijke dag. “Want je kunt nog zo’n goed product hebben, maar als je het niet kunt vermarkten, heb je er niets aan.” Je moet mensen leren aanspreken, beaamt Kruid & Bitter. “Aandacht krijg je altijd maar heel even, dus wil je in korte tijd zoveel mogelijk concreets over je product kunnen zeggen, zónder te veel uitweiding. Wij hebben wel even gepuzzeld hoe je alles uitgelegd krijgt.”

Constructief en aanstekelijk
Volgens Ine is de Pitch Battle meer dan een competitie. “Het is een waardevol onderdeel van de minor Ondernemen, waarin studenten niet alleen hun bedrijf, maar ook zichzelf ontwikkelen. “Wat een energie! Hun geloof in eigen kunnen werkt aanstekelijk!” Ook Annemiek is enthousiast. "Toevallig kwamen dit jaar de winnaars alle drie voort uit de minor Food Challenge Ondernemen van het domein AFL, maar het is sowieso tof dat we dit over domein- en locatiegrenzen heen neer kunnen zetten. Ik zie de studenten groeien op zo’n dag. Als ik vergelijk met wat ik in de klas zie en hier – en ik kén de recente tegenslagen die sommige teams hebben doorgemaakt - dan ben ik zo blij verrast. Daarnaast ben ik erg onder de indruk van de constructieve feedback die de studenten Business Studies teruggaven. Dit is op alle fronten een superleuk event.”

Resultaat van jarenlange samenwerking
De minor-opleiding is tot stand gekomen na vijf jaar intensieve samenwerking tussen Hogeschool Inholland en diverse Texelse organisaties. In totaal waren er in die periode vijf Hackathons vanuit Inholland op Texel met thema’s als mobiliteit, huisvesting en duurzaamheid. Met de komst van de minor-opleiding zal de Hackathon voortaan een vast onderdeel worden binnen de nieuwe opleiding. Studenten van de opleidingen Bouwkunde, Bouwmanagement & Vastgoed/ Ruimtelijke Ontwikkeling en Civiele Techniek van Inholland Haarlem en Alkmaar en een student Stedenbouwkunde van de HvA nemen deel aan deze minor.

“Toen we in 2016 begonnen met Texlabs om meer kennis en verjonging naar Texel te halen via vervolgonderwijs, kreeg ik overal te horen dat het onmogelijk is om een hbo-opleiding te starten op Texel. Dankzij Inholland en de jarenlange onderlinge samenwerking met de gemeente Texel en TOP is dat nu toch een beetje gelukt”, zegt Pepijn Lijklema die sinds het begin van de samenwerking betrokken was vanuit Texlabs.

De start
Voor de eerste reeks starten in totaal 14 studenten met de nieuwe opleiding. Zij kwamen van 25 tot en met 27 september 2023 voor het eerst op Texel in het kader van deze minor. De studenten hebben daar veldwerk gedaan en zijn in gesprek gegaan met Texelaars en stakeholders om zoveel mogelijk te leren en informatie te verzamelen over Texel en de uitdagingen ten aanzien van huisvesting. Hun onderzoek valt onder de kennislijn Goed wonen & leven passend in een toeristische economie die is opgesteld vanuit de gemeente Texel, TOP, OSG De Hogeberg en de Kenniswerkplaats Texel.

De uitwisseling
De studenten komen op 13 november terug naar het eiland om extra informatie op te halen en in gesprek te gaan met Texelaars, stakeholders en experts om hun eerste analyse en oplossingen te toetsen. De hbo-studenten zullen als tegenprestatie workshops geven aan leerlingen van de OSG De Hogeberg. Ook zullen de Inholland-studenten dan kennismaken met een groep studenten van Universiteit Utrecht die afgelopen juni hun onderzoek deden op Texel voor de opleiding Global Sustainability Science.

De afsluiting
Een vast onderdeel van de opleiding is de Juttersactie. De studenten zullen in de slotdagen op 8 en 9 januari 2024 het eiland op ludieke wijze betrekken bij het voltooien van hun minor-opleiding, waarna zij hun eindpresentaties van hun minor ‘Omgevingsbewust Ontwerpen’ gaan geven.

De luchtvaartindustrie staat aan de vooravond van grote veranderingen. Dat is nodig ook: de luchtvaart moet duurzamer en minder vervuilend worden. Op het Duurzame Luchtvaart Evenement kwam de Nederlandse luchtvaartindustrie bij elkaar voor inspiratie, het uitwisselen van kennis en om elkaar te ontmoeten. Ook studenten, onderzoekers en docenten Luchtvaarttechnologie van Hogeschool Inholland Delft waren aanwezig. Met name de Dragonfly, het elektrische vliegtuig, gebouwd door studenten, trok veel bekijks en prikkelde de nieuwsgierigheid.

Human capital
Volgens Inholland-programmamanager Arnold Koetje speelt Hogeschool Inholland absoluut een rol rondom duurzame innovatie: “Wij zijn één van de weinige partijen die engineers specifiek opleidt om hieraan te werken. Daarmee bedoel ik met name de transitie naar elektrisch vliegen en het maken of aanpassen van ontwerpen om dit mogelijk te maken. Dat zie je bijvoorbeeld terug in de ontwikkeling van de elektrische Dragonfly, het eerste vliegtuig in Nederland dat wordt omgebouwd naar een emissievrij lichtgewicht vliegtuig. We zijn volop bezig met de certificering en de laatste modificaties, in de hoop dat de Dragonfly eind dit jaar haar eerste vlucht kan maken. Onze studenten draaien en dragen dit project en krijgen dus al een hele sterke basis rondom elektrisch en/of duurzaam vliegen. Dat zien wij ook als onze rol: zorgen dat het toekomstige ‘Human Capital’ is toegerust om die benodigde transitie te maken.”

‘Het kan alleen samen’
Dat elektrisch vliegen alleen niet dé oplossing is, bleek ook tijdens het event, georganiseerd vanuit de Duurzame Luchtvaarttafel, een samenwerkingsverband van waaruit verduurzaming en innovatie in de luchtvaartindustrie worden aangejaagd. Voorzitter van deze ‘tafel’ is voormalig minister Lodewijk Asscher, ook één van de sprekers. Lodewijk Asscher benadrukte het belang om een balans te vinden tussen de reisbehoefte van mensen en het ‘klein’ houden van de wereld versus het pakken van verantwoordelijkheid om te verduurzamen. Dat vraagt enerzijds om kleine veranderingen en besparingen en anderzijds om grote technologische innovaties. Asscher: “Er gebeurt al heel veel moois maar het zal een tandje steviger moeten. Ik ben wat dat betreft tevreden als we aan het einde van deze dag naar huis gaan met de hoop dat we dit met elkaar kunnen veranderen. Dat iedereen zijn tanden erin zet. Want het kan alleen samen.”

Duurzame wederopbouw luchtvaart
Ook spreker Mark Harbers, demissionair minister van Infrastructuur en Waterstaat, deed “een stevige oproep tot samenwerking”. Hij refereerde aan de historische betekenis van gastlocatie International Airport Teuge. “Op 2 augustus 1945 zetten prinses Juliana en haar dochters hier voor het eerst na de Tweede Wereldoorlog voet op Nederlandse bodem. Een symbolisch moment dat hoop gaf en een startpunt was om aan de slag te gaan met wederopbouw. Misschien dat dit event het startpunt is van de ‘wederopbouw’ van de Nederlandse luchtvaart.” Harbers noemde voorbeelden vanuit de inspiratiemarkt op het evenement, zoals de ontwikkeling van (waterstof-)elektrisch vliegen, inzet van drones en het toepassen van lichtere materialen zoals titanium, composiet en magnesium. “Nederland heeft een traditie op het gebied van pionieren en verleggen, zoals vroeger Fokker en Plesman deden. Laten we dat nu doen om gezamenlijk de luchtvaart duurzaam te maken.”

De derde spreker was Gerrit Hiemstra, meteoroloog, ondernemer en vooral bekend als weerpresentator bij het NOS Journaal. Hij schetste aan de hand van een aantal heldere (weer)grafieken hoe sterk het klimaat al is veranderd als gevolg van de menselijk handelen. Dit om de noodzaak te benadrukken om in actie te komen, waarvoor hij een aantal concrete handvatten aanreikte. Zowel in het algemeen als specifiek voor de luchtvaartsector. Daarbij schuwde hij ook de ‘olifanten in de kamer’ niet: “Minder vliegen! Elke kilo fossiele brandstof draagt bij. Het probleem is: fossiele brandstoffen. Dus de oplossing is: daarmee stoppen.” De keuze die hij ‘de sector’ voorlegde was: “Wil je de tabaksindustrie zijn die zolang mogelijk op dezelfde voet doorgaat, of Tesla dat voorop loopt in duurzame innovatie?”

Laat jongeren (mee)beslissen
Hiemstra sloot zijn verhaal af met de oproep om altijd de komende generatie voor ogen te houden. “Die zitten over 10, 20 jaar op jullie stoel. De beslissingen die wij nu nemen, nemen we voor de nieuwe generatie”. Ook in de afsluitende paneldiscussie (met naast Asscher Hedwig Sietsma, directeur klimaatbeleid bij KLM en Marjolein Demmers, directeur Natuur & Milieu) werd nadrukkelijk gekeken naar de nieuwe generatie, in het bijzonder de aanwezige studenten van de TU Delft en Hogeschool Inholland Delft. Hiemstra deed er in gesprek met de Inholland-studenten zelfs nog een schepje bovenop: “Het onderwijs is onze toekomst. Betrek jonge mensen, studenten, dan ook nu al bij beslissingen. In veel gevallen zijn het de 40- en 50-plussers die beslissen. Terwijl duurzaamheid voor een groot aantal studenten een vanzelfsprekend uitgangspunt is. Dus vraag jongeren niet alleen om hun mening maar laat ze ook écht meebeslissen!”.

Op stekkerniveau
Voor de studenten in kwestie werd het een leuke, leerzame en interessante dag. Laatstejaarsstudenten Tobias Kroes en Bob Bornkamp: “Leuk om eens kennis te maken met de politieke kant die aan ons werk vastzit, en te horen welke keuzes er gemaakt moeten worden en welke stappen nodig zijn om ons werk überhaupt mogelijk te maken. Ook kregen we veel vragen over de Dragonfly en vooral veel enthousiaste reacties. Vanuit partijen in het werkveld krijgen we ook vaak de vraag hoe ze ons verder kunnen helpen, dat gaat echt tot op ‘stekkerniveau’ aan toe. Zo kom je eigenlijk met alles in aanraking, van planmakerij tot certificering tot details als de plek van de batterij. Heel gaaf om zo aan het begin van de innovatie te staan.”

Yvonne Leegwater, Kennismakelaar Praktijkbureau van het domein Business, Finance & Law, was vanuit Inholland betrokken bij de organisatie. “Stadmakers dragen bij aan oplossingen op grote thema’s als zorg, groen, voedsel en circulariteit. Hogeschool Inholland heeft zich als doel gesteld te werken aan een duurzame leefomgeving en veerkrachtige samenleving. Dat doen we onder meer door veel samen te werken met de beroepspraktijk én door onze studenten te laten werken aan actuele vraagstukken. Net als de Stadmakers werken we aan grote vraagstukken die om oplossingen vragen en proberen we dat op kleine schaal toe te passen, in dit geval in Haarlem.”

Verstrekkende gevolgen
Een mooi voorbeeld hiervan is het Living Lab Sustainable Fashion van de opleiding Business Studies. In dat lab wordt onderzoek gedaan naar nieuwe (houdbare) verdienmodellen voor één van de meest vervuilende industrieën ter wereld. Docenten Lisette Bakker en Tamara Schoon namen de bezoekers van het Stadmakerscongres mee in de verstrekkende gevolgen van ‘fastfashion’ en ‘lekker online shoppen’. “Er is zoveel nieuwe kleding dat we de hele wereldbevolking vijf jaar lang iedere dag een nieuw kledingstuk kunnen laten dragen. Daarmee jagen we grondstoffen er in een enorm tempo doorheen en dan hebben we het nog niet eens over het transport en de arbeidsomstandigheden.”

Ronduit indrukwekkend waren de filmpjes met tientallen meters hoge afvalbergen in onder meer Ghana en Chili. Lisette: “Door de toename van polyester, is de tweedehandskleding die naar andere landen gaat bij aankomst vaak al beschadigd of valt zelfs uit elkaar. Zo gaat er jaarlijks 60.000 ton kleding naar Chili, waarvan 85% clandestien op een dump eindigt. Het duurt 200 jaar voordat die polyester kleding is afgebroken. Of het wordt verbrand met alle rookvervuiling tot gevolg. Daartegenover zetten Lisette en Tamara dat er langzaam een transitie gaande is binnen de kledingindustrie. “Maar er moet ook iets gebeuren in consumentengedrag. Vanuit het Living Lab Sustainable Fashion  willen we studenten en burgers trainen en coachen om ‘changemaker’ te zijn.”

Creatieve oplossingen
De bezoekers van de workshop stelden vragen, deelden hun ervaringen en kennis en wisselden ideeën en gedachten uit om tot een oplossing te komen. Ook gingen zij actief aan de slag in de ‘stropdassen-challenge’. Op speelse en gestructureerde wijze werden zij geïnspireerd om tot creatieve oplossingen te komen voor hergebruik. Dat resulteerde in de meest uiteenlopende plannen, van het knopen van scheepstouw tot herbruikbare eetzakjes tot vloerbedekking tot isolatiemateriaal.

Ook bij de workshop ‘Heel Haarlem Hittebestendig’ werden de deelnemers aan het werk gezet. De introductie kwam hier van Ted van der Klaauw (docent Bouwmanagement & Vastgoed / Ruimtelijke Ontwikkeling, domein Techniek, Ontwerpen & Informatica). Hij vertelde hoe klimaatverandering zorgt voor hittestress, met name in de steeds meer versteende steden. Dit leidt ertoe dat steden veel meer warmte vasthouden dan de (groene) omgeving rondom de stad. Daardoor ontstaan lokale temperatuurverschillen van 3 tot 7 graden, met uitschieters tot wel 10 graden. In vakjargon: het Urban Heat Island-effect.

Meest versteende stad
Ted: “De trends die al decennia bezig zijn zetten door en nemen toe. Het wordt heter, droger en natter. Die laatste twee lijken met elkaar in tegenspraak, maar zijn beide waar. Als het regent is dat lang en hard, terwijl ook droge periodes langer duren en extremer zijn. Dat duurt soms wel maanden. Dus: mislukte oogsten, de natuur die hieronder lijdt en minder drinkwater. Ook overlijden er meer mensen, zijn er gezondheidsrisico’s en vinden dieren minder water.” Ted van der Klaauw vertaalde zijn verhaal met foto’s en voorbeelden naar Haarlem en omgeving. Zoals het snikhete stationsplein van ‘de meest versteende stad’ Haarlem waar nauwelijks bomen te vinden zijn. “Ook in Haarlem is op de hittekaart duidelijk zichtbaar dat de stad fors warmer is dan het buitengebied, in het bijzonder de binnenstad en de Waarderpolder.”

Voor dat laatste gebied mochten de deelnemers oplossingen bedenken. Bijvoorbeeld het toevoegen van meer schaduwplaatsen, het toevoegen en/of openhouden van ‘open zones’ voor de wind (een windcorridor), ruimte voor fietsers, onverharde parkeerplaatsen en meer groen in de vaak volledig versteende straten. Bij deze workshop waren mensen met veel kennis van de thematiek aanwezig, waaronder een strategisch beleidsadviseur van de gemeente, een gemeenteraadslid, een architect en een aantal betrokken burgers. Er werden gegevens uitgewisseld en de presentatie van Ted van der Klaauw werd opgevraagd om ook elders met deze thematiek aan de slag te gaan.

Toevoegen aan de stad
Tot slot presenteerde Creative Business zich op het congres. Frank Schoutens vertelde hoe de opdrachten die studenten tijdens die opleiding krijgen, ingezet kunnen worden voor allerlei partijen in de stad – van het verzorgen van videoproducties tot en met creatieve oplossingen op macro-, meso- of microniveau. Daar ontstonden, net zoals op de rest van de dag gebeurde, allerlei nieuwe contacten, netwerkjes en plannen – van vaag tot heel concreet. Reden genoeg voor Yvonne Leegwater om tevreden terug te blikken. “Verbindingen zoeken, letterlijk een plek hebben tussen de andere Stadmakers en kijken wat wij, met onze studenten, toe kunnen voegen aan stad en samenleving. Mooi om te zien hoe dat weer nieuwe dingen in beweging zet en onze studenten daarmee onderdeel worden van een nieuwe generatie die het echt beter wil en gaat doen in onze wereld – nu en morgen.”

Drie 3^e jaars studenten en een afgestudeerde studente van de opleiding Civiele Techniek gaan zich de komende tijd inzetten voor de bewoners van een gebied aan de kust van Mozambique. Dan Schutte, Bas de Ridder en Roel van Diepen zijn als student met oud-studente Sabine Batenburg betrokken bij een project voor bewoners van een gebied aan de kust van Mozambique. Zij houden zich bezig met het maken van een plan van aanpak om een gebied van zo’n 180 hectare te ontsluiten voor landbouw voor de lokale bevolking. Het is voortgekomen uit een kleinschaliger project, waar Paul Hassing als gepensioneerd ingenieur bij dit project betrokken als vrijwilliger. Hij heeft onze studenten om hulp gevraagd. Vanuit het onderwijs is docent Bob Zwartendijk betrokken bij dit project.

Met andere factoren rekening houden dan normaal
Bas vertelt waarom zij, als studenten, graag meewerken aan dit project: “Voor ons is dit in meerdere opzichten een mooie gelegenheid. Het project sluit heel goed aan op de inhoud van de opleiding. Het helpt ons om meer kennis te ontwikkelen en te verdiepen op ons vakgebied. Maar het is ook mooi om te doen, omdat we iets kunnen betekenen voor de lokale bevolking, die hierdoor zelfvoorzienend kunnen gaan leven. “

Roel vertelt wat het project inhoudt:  “Het gebied ligt aan de kust en heeft een aantal jaren last van droogte gehad. Ook hebben ze te maken met zout water, wat niet goed helpt bij het verbouwen van fruit en groente. We maken een plan voor een dijk om het gebied heen, met sluizen, die de mensen helpt om het gebied te beheersen. Omdat we nu nog op afstand zitten, moeten we onze plannen en berekeningen maken op basis van de informatie die wij tot beschikking hebben. Dit hoeft niet per se de realiteit te zijn. “

Oud studente Sabine haakt hierop aan: “Wat wij graag zouden willen, is naar de locatie toe gaan en eerst de plannen in het klein uittesten en indien nodig nog bijstellen. We streven ernaar dat wij er in tweetallen een aantal weken achterheen naar toe kunnen binnenkort.”

Dan vertelt: Wat anders is aan dit project, is dat we met heel andere factoren rekening moeten houden, dan waar we hier in Nederland rekening mee zouden moeten houden. Op de locatie zijn geen machines aanwezig om te graven bijvoorbeeld. De lokale bewoners werken met hun handen en handgereedschap aan het bouwen van de dijken.  Zij doen dit ook, omdat zij na afronding ook een stukje grond krijgen, waar ze zelf groente en fruit op mogen verbouwen voor hun gezin.”

Praktijk is vaak anders dan verwacht
Docent Bob Zwartendijk begeleidt de studenten bij dit project. Hij heeft ervaring met het werk in Afrika en vertelt: “Dit project is een mooie gelegenheid is voor studenten om dat wat ze leren in de praktijk te brengen. Een project op papier berekenen is een, maar dat dan ook daadwerkelijk uitvoeren op de locatie is een tweede. De praktijk is vaak anders dan verwacht. Er zijn veel factoren om rekening mee te houden, die je pas weet als je daar daadwerkelijk bent en ervaart. Dat maakt het zo leerzaam en daarin zit ook de uitdaging voor de studenten. Daarnaast is het natuurlijk gewoon fantastisch als we iets kunnen betekenen voor de mensen daar. Zij zijn hier, als samenleving, daadwerkelijk mee geholpen. We hopen dan ook, dat als dit slaagt, dat we meer van dit soort projecten mogelijk kunnen maken. “

Door een noodlottig ongeval is Anushan Paramanathan, onze talentvolle derdejaarsstudent Business IT & Management (Diemen), kort geleden om het leven gekomen.

Anushan had een mooie, onbaatzuchtige persoonlijkheid: hij was heel behulpzaam, stond altijd voor iedereen klaar en gunde alle mensen om hem heen het allerbeste. Zijn eigen ervaringen deelde hij graag met anderen, zodat zij daar iets aan konden hebben.

Als een van onze meest ambitieuze studenten vond Anushan het belangrijk om veel te bereiken in het leven en zijn ouders trots te maken. Dit was ook aan zijn indrukwekkende cijferlijst te zien. En na zijn succesvolle stage bij Air France-KLM (“beste stagiair ooit!”), kreeg hij daar gelijk een parttime baan aangeboden als Business Analyst, wat de afgelopen maanden goed te combineren was met zijn studie.

Vanwege zijn uitzonderlijk goede prestaties kreeg hij toestemming om aankomend jaar aan de Radboud Universiteit in Nijmegen de pre-master Information Sciences te volgen in een half jaar tijd, terwijl daar eigenlijk een jaar voor staat. Helaas is het hem niet meer gegund om daar een start mee te maken.

We kunnen nog niet bevatten dat Anushan er niet meer is en zullen hem vreselijk missen. De uitvaart heeft reeds plaatsgevonden. Lokaal A0-35 in Diemen is ingericht als gedenkplek. Hier kun je tot 14 juli a.s. een condoléancebericht achterlaten. We wensen Anushans familie en vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies.

Team en studenten Business IT & Management, Diemen

Merijn Tinga, alias de Plastic Soup Surfer, is deze maand begonnen aan een gewaagde expeditie. In ruim een maand surft hij van Oslo naar Londen. Het is een missie met een boodschap: a message in a bottle. Want bij aankomst zal hij de Britse minister van Milieu een petitie aanbieden om met statiegeld het probleem van plastic zwerfafval aan te pakken. Letterlijk door aangespoelde flesjes verwerkt in zijn board terug te surfen naar de afzender. In het Innovatielab van Hogeschool Inholland Alkmaar bouwden studenten, onderzoekers en partners uit het werkveld een duurzame surfplank geheel in shape voor deze duurzame missie. Zo dragen we concreet bij aan een duurzame leefomgeving.

Foto's: Marjolein Vinkenoog Fotografie 

Merijn is bioloog, kunstenaar, activist en enthousiast surfer. Als surfer ergert hij zich aan de plastic troep die hij in en langs het water aantreft, als bioloog kent hij de gevolgen daarvan en als kunstenaar en als activist wil hij dit probleem op een originele en effectieve manier aankaarten: door als Plastic Soup Surfer op missie te gaan. Op het water en bij bedrijven en beleidsmakers. “Want zij kunnen het verschil maken”, zegt hij.

Statiegeldwet aankaarten in Westminster
Merijn maakt zich hard voor de invoering van statiegeld. “In het Verenigd-Koninkrijk is dit systeem helaas nog niet ingevoerd. Het gevolg is tot in Noorwegen te merken. Want daar spoelen de afgedankt flesjes aan. Vandaar mijn reis vanuit Oslo om met lessen over statiegeld van andere Europese landen en een petitie op bezoek te gaan bij de Britse minister in Westminster.”

Innovatielab als proeftuin biologische materialen
Uiteraard wilde Merijn te water met een verantwoord surfboard, bijvoorbeeld van gerecycled plastic of biologische materialen. Mark Wokke, docent-onderzoeker bij het lectoraat Slimme materialen voor de energietransitie: “We hadden eerder een surfplank ontwikkeld op basis van mycelium, een netwerk van schimmeldraden. Het is één van de projecten in het Inholland Innovatielab in Alkmaar: een proeftuin waarin we samen met studenten en partners uit het netwerk onderzoek doen naar en experimenteren met nieuwe biocomposieten.”

Gerecycled piepschuim als basis
“Aanvankelijk was het idee om opnieuw een board te maken van mycelium”, zegt Twan Defesche, docent-onderzoeker en directe collega van Mark. “Maar zo’n biobased surfboard werd te zwaar en bovendien te kwetsbaar. Je wilt niet dat er onderweg scheurtjes ontstaan en het board water gaat maken. Daarom besloten we over te stappen op 100 procent gerecycled piepschuim als basis. In een uitsparing aan de punt voegden we een deel toe met aangespoelde plastic flessen bijeengehouden met mycelium. Het board lamineerden we vervolgens met een biobased epoxy van vlas.” 

Surfplank inscannen
Meerdere partijen sprongen aan boord in een gezamenlijke missie om Merijn te voorzien van het best mogelijke materiaal. Zo maakte het bedrijf Synprodo de eerste grove vorm van piepschuim op basis van een surfboard van oud-olympisch kampioen Stephan van den Berg. Sam Borst, vierdejaars Werktuigbouwkunde, speelde hierin een sleutelrol. “Ik mocht dit legendarische board inscannen. Tekendocent en onderzoeker Frank Iliopoulos had eerder als beheerder van het Innovatielab ervoor gezorgd dat we een scanner kregen. En voor een vorige stage had ik al veel ervaring opgedaan om allerlei onderdelen met ingewikkelde vormen in te scannen voor een solarboat. Nu ging het voor het eerst om een heel groot object, waarbij ik reflecterende plakkers zorgvuldig op de surfplank moest bevestigen zodat er een web van punten en lijnen ontstaat bij het scannen.”

Meer recepturen en toepassingsmogelijkheden voor biocomposieten
“Op basis van de scan heeft de beroemde surfplank shaper Ron van den Berg, de broer van oud-olympisch kampioen Stephan, een echt superboard gemaakt”, zegt Mark. “We laten met elkaar zien dat we nieuwe hoogwaardige bio-composieten kunnen maken die bestand zijn tegen de meest extreme omstandigheden, zoals zo’n surftocht van een maand over zee.” Twan knikt enthousiast: “Onze projecten laten zien wat er allemaal mogelijk is met biocomposieten. Zo gaan we bijvoorbeeld in een volgend project aan de slag met isolatiematerialen op basis van lokale reststromen uit de tuinbouw en mycelium. Dan zijn weer andere eigenschappen van belang. Zo stellen we stap voor stap een bestand samen van biocomposieten met verschillende recepturen voor verschillende toepassingen.”

Onderzoek en onderwijs ook verbindend voor biocomposiet
Hoe een biocomposiet ook is samengesteld, vast ingrediënt in het Innovatielab is de nauwe betrokkenheid van studenten. “Het is belangrijk dat ze als hbo-professionals leren hoe je onderzoek doet en dat het voor hen zelfsprekend wordt om met biomaterialen te werken”, zegt Mark. “Voor de energietransitie zijn deze materialen hard nodig, net zoals voldoende mensen die hiermee kunnen werken en innoveren. Vandaar dat we bij elk onderzoeksproject nagaan hoe we studenten mee laten onderzoeken en experimenteren. In ons lab zijn onderzoek en onderwijs onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is een kenniswerkplaats waarmee projecten als dit mycelium windsurfboard voor Merijn mogelijk worden.”

Met enthousiaste groep op naar een betere toekomst
“Het is geweldig hoe de mensen van Inholland hebben geholpen”, zegt Merijn. “En het is fijn om je activiteiten voor een betere toekomst te ondernemen met een enthousiaste groep gelijkgestemden. Met elkaar hebben we momentum gecreëerd om zoiets concreets als dit surfboard af te leveren.” Nu dit ‘stokje’ is overgedragen aan Merijn is het aan hem om de zware overtocht heelhuids te volbrengen. Twan kijkt alvast stiekem naar een volgende expeditie van de Plastic Soup Surfer. “Als hij weer wil gaan windsurfen; we hebben in het lab nu ook een prachtige, nieuwe wikkelbank waarmee we graag een mast van nieuw biocomposiet maken.”

Benieuwd naar de expeditie van Merijn? Surf naar: www.plasticsoupsurfer.org.
Bekijk ook het interview met Merijn Tinga op de Amsterdamse zender AT5.

Greenport Horti Campus en de Green Chain NH van de Greenport West-Holland respectievelijk Noord-Holland, waarin Hogeschool Inholland als kernpartner samenwerkt met tientallen werkveldpartners, krijgen beiden een bijdrage uit het project ‘Opschaling publiek private samenwerking in het beroepsonderwijs’. Dit runt Katapult met dank aan het Nationaal Groeifonds. Deze consortia ontvangen de financiële bijdrage naar aanleiding van hun aanvraag om daarmee de samenwerking te versterken tussen bedrijven, voortgezet onderwijs, mbo en hbo rondom leren en innoveren. “Dit biedt grote innovatiekansen voor onze hogeschool en de agri- en techsector.”

Landelijk zijn er vijftien aanvragen gedaan bij  Katapult om publiek private samenwerkingen in diverse regio’s te versterken. De maatschappelijke vraagstukken waar Greenport Horti Campus en Green Chain NH zich over buigen passen heel mooi bij het Inholland-thema duurzame leefomgeving. Te denken valt aan diverse projecten op het gebied van groene techniek en duurzame land- en tuinbouw. Het gaat in beide gevallen om samenwerkingen tot 2027/2028 waarvoor elk 22 miljoen euro wordt uitgetrokken. De overheid subsidieert hiervan 18 miljoen euro voor Greenport Horti Campus en Green Chain NH samen vanuit het Groeifonds.

Onderwijsvernieuwing en leven lang ontwikkelen
“Dit is een volgende en zeer belangrijke stap om te versnellen, passend bij ons Strategisch Plan om bij te dragen aan een vitale metropool door een duurzame leefomgeving te creëren,” zegt Fabian van der Horst, directeur van Hogeschool Inholland Delft en het Inholland-domein Agri, Food & Life Sciences (AFL). Als bestuurder is hij betrokken bij de samenwerking in Greenport Horti Campus. “Het biedt grote kansen om nieuwe partnerships aan te gaan om mbo, hbo en het bedrijfsleven dichter bij elkaar te brengen. Niet alleen door betere aansluiting te krijgen op het werkveld en nog meer vanuit maatschappelijke vraagstukken te werken, maar ook door professionals in de regio bij te scholen. Leven lang ontwikkelen!”

Wat betreft Green Chain NH is Richard Oerlemans, directeur van Hogeschool Inholland Alkmaar en het Inholland-domein Techniek, Ontwerpen & Informatica (TOI) als bestuurder betrokken bij Greenport Noord-Holland Noord.

Hij bevestigt de grote kansen die dit biedt voor hogeschool en werkveld. “Het is een enorm compliment om deze subsidies te ontvangen. Als innovatiemotor van de regio verbinden we onderwijs en onderzoek met praktijkinnovaties. Zo dragen we bij aan verduurzaming van de agri- en techsector, inclusief de realisatie van een sterk human capital agenda door continue onderwijsontwikkeling te bieden aan zowel studenten als lerende professionals. Dit in het bijzonder voor de urgente klimaatopgave en de robotiserings- en digitaliseringsuitdagingen binnen de sectoren. De bestaande samenwerkingen tussen professionals, onze studenten en mbo’ers kunnen we nu verder versterken. Zo werken we vanuit het Smart Farming Peren onderzoeksproject al met techniekstudenten aan  een robot om perenbomen te snoeien of aardbeien van hun kroontjes te ontdoen en met precisie landbouw op een duurzamere manier plagen, ziektes en onkruid te bestrijden bijvoorbeeld met een drone.

 ‘Het gaat hier om icoonprojecten!’
“Het gaat om icoonprojecten, de vraagstukken waaraan we denken en werken in deze consortia,” zegt Fabian. “Vanuit Inholland werken we multidisciplinair mee aan deze vraagstukken, dus vanuit verschillende opleidingen uit verschillende domeinen. Niet alleen de domeinen AFL en TOI zijn betrokken, maar ook de Inholland Academy. En op den duur sluit het domein Business, Finance & Law ook aan, met hun expertise op gebied van circulaire en gezonde verdienmodellen.

Green Horti Campus
De Greenport Horti Campus (GHC) is onderdeel van de Greenport West-Holland en heeft als doelstelling om kennis en talent dicht bij ondernemers te organiseren door middel van een Kennis- en Innovatienetwerk. Daarnaast bestaan de doelstellingen uit het zorgen voor voldoende en goed opgeleide medewerkers op mbo-, hbo- en wo-niveau; uitdragen van het ‘intelligente’ imago van de Greenport; de regio promoten als hét internationale kenniscentrum rondom Feeding & Greening the Mega-cities; netwerk- en campusvorming.

De aanvraag door de GHC is gerealiseerd door de krachtenbundeling van tientallen organisaties, bedrijven en overheden uit de Greenport West-Holland, namelijk: Lentiz, Inholland, (mkb-)bedrijven, tuinbouwondernemers, brancheorganisaties AVAG, Glastuinbouw Nederland en Groenten Fruithuis, Royal FloraHolland, VNO NCW-West /Oostland /Westland Midden-Delfland, AgroEnergy, Dutch Fresh Port, HortiHeroes, Rabobank, Security Delta (HSD), World Horti Center Expo, Delphy en Vertify.

Green Chain NH
Green Chain NH zet zich in om de innovatieslagkracht van de agrisector in Noord-Holland,die nu nog gefragmenteerd is, te bundelen en te versterken. Doel is om in de nabije toekomst te voldoen aan de vereisten van de klimaat- en energietransitie en een duurzame landbouw te realiseren in de gehele agrifood keten. De krachten in de regio worden gebundeld om de innovatiekracht te versterken en het groene onderwijs- en opleidingsaanbod te verbeteren. Dit gebeurt onder andere door het realiseren van practoraten in het mbo, het versterken van lectoraten in het hbo en ontwikkelen van een associate degree precisie landbouw. De vele partners bundelen innovatiekracht, verduurzamen en transformeren zo de landbouwsector naar een energie- en klimaatneutrale sector met gezonde verdienmodellen en biodiversiteit. 

Green Chain NH betreft een samenwerking tussen een groep van innovatiemotoren (Greenport NHN, Greenport Aalsmeer en Amsterdam Green Campus), een aantal kennis- en onderwijsinstellingen (Vonk, Inholland, Horizon College, Aeres Hogeschool, WUR, UvA en VU) en vele bedrijven uit de agrisector, zoals Vertify. Ook regionale overheden (Ontwikkelingsbedrijf NHN en Provincie Noord-Holland) zijn betrokken.

Joeri Verheul (22) studeert Aeronautical Engineering, en is met J-St3ps zijn eigen 3D-printservice begonnen. Hij heeft nu een betaalde hobby.

Frisse blik op technische mogelijkheden
“Ik zet als young professional voornamelijk stappen om mezelf te laten groeien. Niet alleen als het gaat om ondernemerschap maar ook in het dagelijkse leven. Verantwoordelijkheid nemen in bijvoorbeeld op tijd komen, afspraken nakomen en respectvol met mensen omgaan. Dat valt wat mij betreft ook onder professioneel gedrag. Als ik een deal sluit met klanten, verwachten zij dit ook van mij. Ik breng bij klanten een frisse blik mee op de technische mogelijkheden. Hoewel ik veel kennis heb van hoe het 3D-printen ‘vroeger’ ging, zit ik nu echt op de cutting edge van het 3D-printen. Zo combineer ik ‘oude’ technieken met de nieuwste innovaties. Dat ik daarin een brug kan zijn, vind ik geweldig.”

De meeste klanten komen via-via bij mij
“Ik ben sinds 2019 al bezig met 3D-printen en sinds kort dan ook echt gestart als ondernemer. Ik werk voor bedrijven die bijvoorbeeld onderdelen nodig hebben om hun productieproces te optimaliseren. Denk aan startups die nog geen geld hebben om zelf te investeren in 3D-apparatuur, maar deze innovatieve oplossingen wél nodig hebben. Die zijn bij mij aan het juiste adres."

"Het liefste werk ik in co-creatie mét de bedrijven. Ik denk mee met de klant en ben overtuigd van de kwaliteit van mijn product. Mijn standaard ligt boven verwachting mét die persoonlijke benadering. Zo werk ik nu voornamelijk in Delft en kom ik met de fiets mijn producten zelf afleveren. Ik vind het fijn om het gezicht te zien van een klant waarmee ik werk. Dat spreekt de mensen aan. Ik ben wel actief op Instagram, LinkedIn en YouTube, maar merk toch dat de meeste klanten via-via bij mij terecht komen.”

Mensen inspireren met mijn nieuwste technieken
“Ik hou van dingen maken, maar was nooit zo goed met mijn handen. Waar ik wel goed in was? Online tekenen en 3D-tekenen. En 3D-printen is de snelste manier om van idee naar een tastbaar product te gaan. Het was op mijn lijf geschreven.

In mijn derde studiejaar liep ik stage bij NLR (Netherlands Aerospace Center, red.). Daar heb ik zes maanden lang in een hele professionele 3D-printomgeving gewerkt. Op basis van die kennis borduur ik nu voort en bouw ik uit in een eigen setting. Behalve een product afleveren wil ik ook graag kennis delen. Ik help bedrijven realiseren hoe waardevol 3D-printen kan zijn. Sommige hebben er wel van gehoord, maar denken dat het niet voor hen van toepassing is. Dat tegendeel bewijs ik graag!

Om in contact te komen en op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen, ga ik regelmatig naar beurzen. Zo was ik naar een beurs in Parijs met een klant. Daar was ik als bezoeker. Maar laatst (13/14 mei) stond ik met mijn eigen stand op de Maker Faire in Delft. Met mijn eigen spullen! Dat vond ik spannend maar ook leuk. Ik wil mensen inspireren met mijn nieuwste technieken.“

Er is altijd een oplossing
“Vanaf februari 2023 doe ik mee met het Start Up Programma van SUCH. Zij geven me vooral het stukje awareness. Ik doe veel dingen waarbij ik niet stil sta of de juiste woorden voor heb. Het uitwerken van mijn businessmodel en verder induiken op het stuk ondernemerschap, zijn écht van toegevoegde waarde."

“De omgeving waarin je leert is heel belangrijk. Het leuke bij SUCH is, je leert allemaal hetzelfde maar iedereen past het geleerde zo aan zodat het bij hun eigen bedrijf past. Dan krijg je de leerstof ook op een andere kant te zien, waardoor je nóg meer leert. Iedereen die meedoet met het programma, wil daar ook echt zijn. Dat geeft een extra motivatie.”

“Ik raad iedereen aan: begin gewoon en ga wat aankloten. Dit is wat ik heb gedaan en het werkt tot nu toe. Neem die stap, het gaat een keer fout maar er is altijd een oplossing als je goed communiceert.”

Wil je ook iets laten 3D printen of nieuwsgierig naar een workshop van Joeri? Neem vooral contact met hem op via Instagram of LinkedIn.

Als kroon op het werk is zijn artikel over DooML gepubliceerd in het peer-reviewed wetenschappelijk tijdschrift International Journal of Software Engineering & Applications (IJSEA). Thijs: “Voordat je een applicatie gaat bouwen, ga je tekenen hoe dat er zo ongeveer uit moet zien, zowel grafisch als technisch en functioneel. Dat noemen we modelleren. Net als wanneer je een huis gaat bouwen, dan begin je ook met de bouwtekening. Dat proces bestaat al decennia en gebeurt meestal in de modelleertaal UML. Daarnaast gebruiken we de modelleertaal ERD, voor het modelleren van databases. Het probleem daarbij is dat je minimaal twee ontwerpen moet maken, waarin vaak veel overlap zit. Daarom wilde ik een taal ontwikkelen waarmee je met één diagram al die informatie kunt combineren. Zo is DooML ontstaan.”

“Toen dit idee vier jaar geleden ontstond, ben ik eerst gaan inventariseren wat er al is. Misschien ben ik immers niet de eerste die dit bedenkt. Maar ik heb niets kunnen vinden. Er zijn wel varianten voor specifieke sectoren zoals de zorg of industriële automatisering, maar niet voor de ‘huis-, tuin,- en keukenapplicaties’ zoals wij die hier ontwikkelen. Het uitwisselen van patiëntgegevens of grafieken over sensoren zijn voor ons minder relevant, wij maken applicaties die door consumenten gewoon in het dagelijks leven worden gebruikt, voor eindgebruikers.”

Heb je ook onderzocht of er vraag is naar DooML? Met andere woorden, wie zit hierop te wachten?
“Praktische toepasbaarheid is in de wetenschappelijke literatuur eigenlijk geen criterium. Ik ben daarom eerst gaan kijken of het op papier kon worden ontworpen. Kan het de toets van de wetenschap doorstaan? Als het antwoord op die vraag ja is, ga je pas bekijken hoe je het praktisch kunt toepassen in een bestaande organisatie. Dat is eigenlijk waar we nu staan.”

Waar ben je tegenaan gelopen in je onderzoek?
“De taal bestaat uit een verzameling diagrammen die een aantal onderdelen bevatten. Maar er was geen modelleerprogramma die dat ondersteunt. Het is immers nieuw. Daarom heb ik tot nu toe geprobeerd om dat zo goed en zo kwaad als het ging in Word of Paint in elkaar te prutsen. Eén van de vervolgstappen is dus om zo’n tool te ontwikkelen. Ik ben dus heel lang bezig geweest om die figuren zo vorm te geven dat je ermee kunt werken en dat het ook voor anderen te begrijpen is. Daar zat een grote uitdaging in.”

“Veel bestaande concepten hebben al een naam. Ik moest dus ook kijken hoe deze taal onderscheidend kan zijn ten opzichte van al die andere diagrammen en modelleertalen. Het was soms best lastig om woorden te vinden voor nieuwe concepten. Vooral omdat je niet de associatie met andere talen wil oproepen. DooML is de taal en het belangrijkste diagram heb ik het Archetype Diagram genoemd. Dat bestond nog niet, maar staat voor een blauwdruk van hoe je applicatie eruit moet zien.”

Wat zijn de volgende stappen?
“Ik begeleid op dit moment een afstudeerder die de modelleerapplicatie ontwikkelt om het te kunnen tekenen. Het zou heel fijn zijn als we in de nieuwe taal kunnen gaan tekenen. Dat is voor nu de belangrijkste stap. Daarna gaan we kijken hoe we dit aan een groter publiek kenbaar kunnen maken en hoe we organisaties kunnen vinden die dit omarmen. Er is nog altijd een grote afstand tussen de wetenschap en de praktijk. Daar moeten we aan werken. We denken aan een onderzoek naar hoe er nu wordt gemodelleerd in het bedrijfsleven en dan met name bij de grote softwareontwikkelaars. Op basis daarvan kunnen we bekijken hoe we daar het beste bij aan kunnen sluiten.”

“In de voorbereiding op de publicatie heb ik al wel een team van critical friends geselecteerd. Deze mensen uit het werkveld en collega’s hebben mijn idee onder embargo ontvangen, met de vraag wat zij ervan vinden. Zij denken met mij mee over de inhoud, maar ook over hoe we dit tastbaar kunnen maken voor de mensen die ermee moeten werken. Dat is heel waardevol.”

Wat is het droomscenario?
“Deze publicatie was al een droom. Maar mijn gedachte is om te gaan promoveren op deze ontwikkeling. En voor de taal hoop ik natuurlijk vooral dat hij breed gebruikt gaat worden. Er zijn dagelijks nieuwe ontwikkelingen in de IT, dus je moet net het geluk hebben dat er een bedrijf is die het oppikt.”

“Ik zie ook nog wel een rol weggelegd voor het onderwijs. Ik hou mijn studenten op de hoogte van waar ik mee bezig ben en nu na de publicatie kan ik daar ook wat dieper op ingaan. Mochten er studenten die het interessant vinden om bij deze ontwikkeling aan te haken, dan sta ik daar voor open. En ik begeleid dus al een afstudeerder die werkt aan de ontwikkeling van een tool. Als die er is, dan is er nog een mogelijkheid om te onderzoeken of je bestaande applicaties ook efficiënter en sneller in DooML kunt modelleren. In feite een vervolgonderzoek, werkt het ook in de praktijk?”

Lees hier de publicatie van Thijs Otter in het wetenschappelijk tijdschrift International Journal of Software Engineering & Applications (IJSEA)

Het was een spannend moment voor de studenten Luchtvaartechnologie van Hogeschool Inholland Delft. Na een jaar werken en bouwen aan hun eigen vliegtuig volgde nu de grote test, op het terrein van de modelvliegvereniging in Rozenburg. Zou het lukken om het op afstand bestuurbare vliegtuig in de lucht te houden en de benodigde data te vergaren? Én misschien zelfs om, als kers op de taart, de meegebrachte waterballon precies zo vanuit het vrachtruim te droppen dat er een vuurtje mee gedoofd kan worden?

Het ontwikkelen en bouwen van het vliegtuig maakt onderdeel uit van de verschuiving van ‘klassiek’ onderwijs naar project-gestuurd onderwijs, dat meer in de praktijk plaatsvindt. Hierdoor wordt direct vraag-gestuurd onderwijs gestimuleerd, want studenten lopen al doende tegen vraagstukken aan waardoor zij zelf op zoek gaan de benodigde kennis en vaardigheden om dit op te lossen. Bovendien, zo zegt student Julian Petit, lopen theorie en praktijk nu veel meer samen op: “Wat je leert in de collegezaal kun je meteen toepassen. Dat maakt het allemaal veel tastbaarder. Je ziet het effect van jouw berekeningen en onthoudt de methodes die je hebt gebruikt beter, omdat je ze al een keer hebt toegepast.”

Supergave opdracht
Omdat Julian het tweede jaar van de opleiding (waarin dit project plaatsvindt) voor de twee keer doet, kan hij een goede vergelijking maken met de ‘oude’ meer klassieke onderwijsaanpak. “Vorig jaar was het veel theoretischer ingestoken. Bovendien was het een corona-jaar, ik herinner me aan praktijkopdrachten alleen een proef over materiaalsterkte, en die ging dan ook nog eens via een livestream. Dit is echt een supergave opdracht en ik heb echt uitgekeken naar de testvluchten en natuurlijk de ‘echte’ vliegdag. We zijn hier driekwart jaar hard mee bezig geweest en ik vond het hartstikke spannend of we het resultaat van onze inspanningen terug zouden zien.”

Melissa Solomon komt oorspronkelijk uit Duitsland en is naar Delft verhuisd voor de Engelstalige variant van de opleiding: Aeronautical & Precision Engineering. Al wordt in de ‘Nederlandse’ versie Luchtvaartechnologie, vanwege het internationale karakter van het werkveld, ook veel in het Engels gedaan. Melissa: “Ik had altijd al veel interesse in deze studierichting en raakte steeds meer overtuigd dat dit is wat ik wilde doen. In en rond Duitsland heb je niet zo heel veel opties, zeker niet als je de opleiding Engelstalig wilt volgen, dus dit was de beste optie voor mij. En het bevalt me eigenlijk nog beter dan ik had verwacht.”

Teamwork ervaren
Net als Julian heeft Melissa de praktijkgerichte werkwijze van de opdracht als heel leerzaam ervaren. Daarbij benoemt ze in het bijzonder het leren en werken in teams. “Iedere groep heeft een coach, die weet hoe een goed ontwerp eruit moet zien en die daarin kan begeleiden. Maar in beide semesters hebben we ook een hoop zelf uitgezocht en geleerd. Ik denk dat dat goed is voor onze ontwikkeling en zeker ook om te ervaren wat teamwork betekent. Je leert op elkáár te vertrouwen in plaats van op ‘de kennis van de leraar’. Het sociale aspect is verder heel belangrijk, je leert goed communiceren met elkaar. Als je alleen maar op de theorie focust, ben je steeds in je eentje bezig, werk je niet samen. Terwijl je in je toekomstige baan ook met anderen moet samenwerken.” 

Melissa is zo enthousiast over het project ( ‘a very exciting thing to do’) dat ze er altijd naar uitkijkt om aan de slag te gaan. Zelfs op maandagochtend, zegt ze met een knipoog. “Neem het ontwerpen van de vrachtruimte: die moest zo efficiënt mogelijk worden ingericht en onder de 1 kilo gewicht blijven. Ik heb nog nooit eerder een mechanisme hoeven bouwen met zoveel armen, scharnieren, et cetera! Ook het programmeren moesten we zelf doen, daarvoor moesten we alle codes opzoeken en uitzoeken hoe we die moesten implementeren, bijvoorbeeld voor de sensors. Echt geweldig om dat allemaal als team te leren en uit te mogen voeren.”

De grote dag
Op maandag 15 mei gingen alle vliegtuigen dan daadwerkelijk de lucht in. In totaal werden er 11 vluchten gedaan en die waren allemaal succesvol. Alle vliegtuigen presteerden exact of nagenoeg exact volgen hoe het was uitgerekend én lukte het om de benodigde data te verzamelen. In technisch opzicht een zeer succesvolle dag dus.

Ook op persoonlijk vlak was het voor iedereen geslaagd. Het enthousiasme en de trots waren duidelijk te merken – en bij het opstijgen van de vliegtuigen zelf euforie. Er waren ‘maidenvluchten’ en meetvluchten gecombineerd met de brandblussimulatie. Dat laatste, het droppen van de waterballon, lukte ongeveer de helft van de teams. Dat lijkt weliswaar een makkelijke opdracht, maar is behoorlijk complex: een mechanisme moet de ballon vasthouden zonder dat deze stukgaat en loslaten op het gewenste moment, waarbij dan ook nog eens de luikjes opengaan. 

Uiteraard liepen de studenten ook tegen dingen aan. Bijvoorbeeld kleine afwerkings- en aansluitfoutjes. Zo was er een groep waar een kabeltje verkeerd aangesloten bleek. Een kleine vergissing, maar het kost behoorlijk wat tijd om die oorzaak te vinden en alles uit en in elkaar te halen. Ook het weer deed niet helemaal mee, met name in de middag verslechterde het weer behoorlijk met regen en toenemende wind. Daarop werd besloten het programma in te korten en af te sluiten met een aerobatics-flight. Het ‘sterkste’ vliegtuig werd tot de limiet uitgedaagd met onder meer hoge bochten, een rol en fast-flying. 

Ondanks de kou bracht dat de sfeer er weer helemaal in en stonden de ongeveer 130 aanwezigen volop te juichen en te brullen – de emotie en ontlading na een jaar lang keiharde inzet van iedereen. Dat de wind het dak van een tent af blies, mocht de pret niet meer drukken. Er werd al snel gegrapt dat het dak er zowel letterlijk als figuurlijk af ging. Wat nog volgt is data-analyse, presentaties en evaluatie, maar deze dag werd in ieder geval moe en zéér voldaan afgesloten.

Steeds vaker kloppen bedrijven uit de luchtvaartindustrie aan bij Hogeschool Inholland Delft, op zoek naar kwalitatief hoogopgeleid personeel. Ook de studenten zelf opperden: is het geen goed idee om bedrijven, studenten en alumni van de opleiding Aeronautical & Precision Engineering elkaar in het echt te laten ontmoeten? De combinatie van die behoeften resulteerde in de eerste editie van Career Connect. 

Dat er behoefte is aan een bijeenkomst als deze, bleek wel uit de aanwezigheid van maar liefst 27 bedrijven. Ook vanuit de groep huidige studenten en alumni was de belangstelling groot. En zo ontstond in het imposante industriële API-gebouw op de campus van Hogeschool Inholland Delft, waar normaal gesproken praktische opdrachten worden uitgevoerd, een sfeervolle netwerkmarkt met een flinke groep binnen- en buitenlandse geïnteresseerden uit de luchtvaartsector.   

De industrie verder helpen 
“De vraag naar nieuwe mensen is groot”, klonk het al bij de opening van de bijeenkomst door Antoine Gerritse, opleidingsmanager Aeronautical & Precision Engineering. “Met dit event willen we de industrie verder helpen én jonge mensen stimuleren om aan de slag te gaan in het werkveld. Voor onze studenten is het interessant om te zien wat er op hun eigen opleidingsgebied ‘te koop is’ en kennis te maken met potentiële werkgevers.” 

Zo is Amna Chedli aanwezig namens KLM, waar ze zelf haar stage volgt. Amna is aanwezig om andere studenten te enthousiasmeren voor haar stagebedrijf, vertelt ze: “Ik probeer hier te inventariseren wat de wensen van de studenten zijn voor een stage of voor een baan. Ik laat zien wat de mogelijkheden zijn bij KLM en vraag ze om vooral met ons in contact te treden. Dit evenement komt voor ons als geroepen, want nu kunnen we in real life contact maken met de studenten.” 

Perspectief bieden 
Dat is nodig, want in de praktijk gebeurt het regelmatig dat studenten doorstromen naar bedrijven uit andere branches om daar engineering functies te vervullen. Docent Arnold Koetje herkent dit: “Je ziet dat studenten al snel kiezen voor de eerste baan die op hun pad komt. Dat is niet erg natuurlijk, maar als we zorgen dat we vanuit ons aerospace netwerk voldoende perspectief bieden, denk ik dat veel meer studenten gaan kiezen voor deze sector.” Collega Gerben Brandsema vult aan: “Hoe kunnen studenten en bedrijven nu beter aanvoelen of ze een match zijn dan wanneer ze elkaar in het echt ontmoeten?”   

Het idee voor Career Connect kwam mede vanuit de studenten zelf, vertelt tweedejaars Philippe Trimon: “We waren met een groep op een andere banenmarkt en dachten toen: dit moeten wij ook doen! Ik ben zelf op het moment hard op zoek naar een goede stageplek. Natuurlijk kun je altijd een mailtje sturen naar een bedrijf, maar het werkt toch beter om elkaar in het echt te ontmoeten. Ik ben net al even gaan kennismaken met de mensen op de stand van Fokker Services Group. Ik denk dat er wel iets uitkomt. Helemaal geweldig toch?”  

Interesse voor duurzame luchtvaart    
Grote belangstelling is er ook voor de stand van Maeve Aerospace, een startup die probeert de luchtvaart duurzamer en groener te maken. Als recruiter van Maeve begrijpt Alexandra Karakolis dat wel. “Het blijft iets magisch dat je met een vliegtuig de hele wereld over kunt en zulke bijzondere dingen kunt zien. Dat moet alleen wel op een duurzamere manier, met minder uitstoot. Ons bedrijf is innovatief en klein -we hebben zo’n dertig werknemers- maar met heel veel passie en energie werken we aan de klimaatdoelen. Ik werk samen met getalenteerde collega’s uit de hele wereld en met elkaar kunnen we in de toekomst echt het verschil gaan maken in de luchtvaart. Daar zullen we zeker nieuwe professionals bij nodig hebben en die worden hier opgeleid, dus het heeft voor ons een enorme meerwaarde om nu al met elkaar in contact te komen.” 

Domeindirecteur Richard Oerlemans blikt dan ook tevreden terug op deze dag: “Het is heel leuk om te zien hoe bedrijven en studenten elkaar hier vandaag op zo’n laagdrempelige en ongedwongen manier weten te vinden. Zo bouw je alvast een relatie op. Ik kom regelmatig even in dit gebouw om te kijken naar de praktijkopdrachten die de studenten hier doen. Terwijl zij dan druk bezig zijn, zie ik het enthousiasme en de twinkeling in hun ogen. Dat zie ik vandaag weer en ook vanuit de aanwezige bedrijven krijg ik hele positieve reacties. Zeer geslaagd dus en wat mij betreft doen we dit volgend jaar weer!”

Eef Stavenuiter is een van de begeleidende docenten van de minor. “Goede applicaties zijn gereedschap om gebruikersgroepen te helpen met specifieke problemen. In een goed ontwerp staat, binnen UXD, de menselijke invalshoek centraal en wordt er rekening gehouden met de behoeften, doelen en voorkeuren van de gebruiker. In de minor UXD onderzoeken studenten allerlei aspecten die het gebruik van een nieuwe of al bestaande applicatie beïnvloeden. Ze doen research, verzamelen data, interviewen echte gebruikers en stellen op basis daarvan verbeteringen voor. Voorstellen kunnen zijn: vereenvoudiging van de interface, toevoeging of herstructurering van functies of optimalisering van procedures rondom het gebruik van het product. Doel is om uiteindelijk tot een systeem te komen dat beter aansluit bij de behoeften van de gebruiker bij de vervulling van zijn of haar taken.”

Zelfstandigheid
“IT-studenten beginnen graag direct met coderen”, zegt Nymphaea Notschaele, eveneens begeleidend docent. “Maar wát? Voor wíe? Onder welke omstandigheden? Door eerst te kijken hoe mensen de app nu gebruiken, waar ze mee struggelen, kom je tot het échte probleem. In deze minor leren studenten kritisch observeren, hun taak ontrafelen en de brug slaan tussen mens en techniek. In het begin zijn ze dan nog wat terughoudend om radicale ontwerpveranderingen aan te brengen, terwijl de producten dat vaak wel nodig hebben. Durven ingrijpen en dat overbrengen naar de opdrachtgever, dat vraagt om een grote mate van zelfstandigheid.”

De studenten werkten aan opdrachten op het gebied van automatisering binnen de luchtvrachtsector, het gebruik van AR bij installatieprocessen van machines, het redesignen van gebruikersinterface voor een educatieve toepassing en een toepassing die patiënten kan helpen bij revalidatie na een herseninfarct.

Luchtvrachtlogistiek

Een groep studenten werkte aan de ULD Control-module van Cargohub, een bestaande applicatie voor het bijhouden en registreren van pallets (ULD’s) binnen de luchtvrachtsector. Student Jelle: “Op dit moment werken mensen liever met pen en papier dan dat ze de bestaande app gebruiken. Na gesprekken met DHL-laders in Brussel en Amsterdam hebben we de knelpunten achterhaald en de interface van deze app veel efficiënter gemaakt.” Opdrachtgever Willem duPont is enthousiast: “Het ziet er niet alleen prachtig uit, er zijn ook belangrijke aanpassingen gedaan. Zoals het weergeven van data waarover we wel al beschikten in de portal, maar die nog niet in de app werden getoond. En dankzij onder andere slim kleurgebruik is het programma nu beter te begrijpen voor medewerkers die slecht Engels spreken - toch zo’n 80% van onze gebruikers. We gaan hier zeker mee aan de gang!”

Gebruikershandleidingen
De opdracht van TotalReality betrof enerzijds het zo duidelijk mogelijk weergeven van instructies in AR voor het in elkaar zetten van grote machines door monteurs op de werkvloer, anderzijds het gemakkelijker invoeren van die instructies door een editor. Student Youri: “Wij laten zien hoe alle instructies het beste gevisualiseerd kunnen worden in de daarvoor bestemde viewer-app voor tablet of Hololens. Ook hebben we de editor-/desktop-app meer user friendly gemaakt. Onze cliënt was al vanaf de eerste tussenpresentatie heel positief.” Ook vorig jaar was TotalReality een opdrachtgever in de UXD-minor; op basis van die eerdere studentenadviezen konden zij toen al verschillende goede verbeteringen aanbrengen.

Adaptief leren
Met Enlight Ed kunnen docenten een chatbot bouwen om studenten, via hints en gepersonaliseerde instructies, stapsgewijs te helpen met het oplossen van problemen. “Een systeem dat voor een breed publiek toegankelijk zóu moeten zijn”, aldus student Tim. “Maar het nodigt totaal niet uit om je erin te verdiepen. Onze opdracht was om het aantrekkelijker en werkbaarder te maken.” Docent Eef: “De studenten hebben het complete proces visueel duidelijker, gemakkelijker aanpasbaar en daardoor toegankelijker gemaakt. Zo wordt de drempel om te starten met het gebruik van deze toepassing verlaagd. Dit was ook de vraag van de klant en het is ook precies wat je als UX-designer wilt bereiken.”

Interactive Smart Health Assistent
ISHA is het concept voor een zorgrobot die mensen met verlammingsverschijnselen na een herseninfarct helpt bij het uitvoeren van lichamelijke hand- of armoefeningen. Opdrachtgever is Margo van Kemenade, associate lector Zorgtechnologie bij het lectoraat Robotica. “Dit project levert ook opdrachten aan studenten Werktuigbouwkunde, Elektrotechniek, hbo-v en sinds kort Rechten. We vroegen de Informatica-studenten iets te ontwerpen dat patiënten motiveert om te bewegen. Hun versie spoort mensen niet alleen aan om te oefenen, maar biedt ook alternatieven aan, zoals spelletjes (met daarin vergelijkbare oefeningen). Fantastisch bedacht! Ook toonden zij aan dat een dierlijke look – denk aan poezenoortjes – de uiteindelijke robot knuffelbaarder maakt.”

De minor laat goed zien hoe belangrijk het is dat je weet voor wie je ontwerpt, vindt student Ryan. “Én hoe diegene met jouw ontwerp wil of kan omgaan. Dat is een totaal andere denkwijze ten opzichte van cliënt en eindgebruiker. Het is ongelooflijk leerzaam om die hele productcyclus te snappen.”

Intensief, maar ongelooflijk leerzaam. Zo beschrijft Inholland-student Wietse uit Haarlem het project. “Juist het samenwerken in een groep maakt het zo interessant. Hoe denken die andere studenten? Wat weten zij? Welke inzichten krijgen zij mee vanuit hun opleiding? Het is in die zin een goede voorbereiding op de praktijk, omdat je ook dan te maken kan krijgen met verschillende nationaliteiten en persoonlijkheden. De Vlaamse studenten zijn wat bescheidener, wij wat directer, maar je leert alle meningen te respecteren en af te wegen. Uiteindelijk bereik je altijd overeenstemming.”

Wil je samen een mooi project kunnen neerzetten, dan is samenwerking superbelangrijk, weet ook Vastgoedstudent Lars uit Antwerpen inmiddels. “Zodat er nergens misverstanden ontstaan. In het begin is het een beetje zoeken hoe je elkaar moet benaderen, maar gaandeweg ga je elkaar begrijpen en begin je elkaar te verstaan. Het leuke is dat je op nieuwe manieren naar een project leert kijken en veel nieuwe connecties maakt. En daarbij is Haarlem een heel plezante stad.”

De opdracht in Haarlem
Het project Bouwmanagement en Vastgoed wordt sinds 2019 aangeboden, met om en om een onderwerp in Haarlem en in Antwerpen. Ted van der Klaauw is docent bij Inholland Haarlem: “Dit jaar betrof het een Haarlemse opdracht, in samenwerking met de gemeente Haarlem, over gebiedsontwikkeling rondom locatie Spaarneboog, een van de deelgebieden in de zone Spaarndamseweg. De gemeente Haarlem heeft de ontwikkelingsvisie voor dat gebied inmiddels gereed en nodigt marktpartijen uit om binnen de ontwikkelkaders met initiatieven te komen. Onze studenten kruipen bij dit project in de huid van de gebiedsontwikkelaar en komen met een eigen ontwikkelplan. Zij leren zo een locatie in de bestaande stad te herontwikkelen, rekening houdend met de wensen en belangen van alle stakeholders.”

Internationale samenwerking
“Bij gebiedsontwikkelingsprojecten in de praktijk draait alles om de samenwerking van partijen met verschillende achtergronden: ontwikkelaars, bewoners, gemeente”, benadrukt Azeddine Bouhadan, docent uit Antwerpen. “Dat moet organisch groeien, of het nu om samenwerking tussen gemeente en ontwikkelaars, tussen twee hogescholen of studenten onderling gaat. En hoe leer je dat beter dan in dit soort schoolprojecten? Daarbij zijn naast kennisoverdracht zeker ook soft skills belangrijk. Hoe ga je met elkaar om? Met situaties? Hoe maak je je aanpasbaar? Aanvankelijk zijn de studenten nog wat afwachtend, maar op een gegeven moment gaan ze samen denken en schetsen en begint het te bruisen. Aan het eind nemen ze dan steevast geëmotioneerd afscheid van elkaar.”

Frisse ideeën
Voordat de studenten live samenkomen in Haarlem en Antwerpen hebben ze al diverse analyses gemaakt van de locatie, het beleid, de markt. Docent Ted: “Tijdens de driedaagse in Haarlem maakten ze vervolgens in groepen een eigen (ontwikkel)visie voor het plangebied in de vorm van een moodboard en vlekkenplan. Daarna presenteerden ze in Antwerpen gezamenlijk hun eindproduct, bestaande uit een promotieplan of verkoopbrochure met filmpje en diverse bijlagenrapporten. Haarlemse student Hailey is enthousiast: “Er is zoveel vrijheid in wat je kunt doen! Bijna alles mag en natuurlijk probeer je dan binnen de gestelde kaders je eigen visie te brengen. Zo hebben we een idee voor een groot groen wandelpark op een van de daken - ik denk niet dat iemand van vijftig dat ooit zou bedenken.”

De kracht van innoveren
Juist in die creativiteit ligt de grote meerwaarde van de studenten, vindt docent Azeddine. “Studenten zijn jong, fris en hebben geen ballast. Telkens opnieuw weten ze zowel de opdrachtgever als onszelf te verrassen en te inspireren. Maar de meerwaarde zit ‘m ook in de kennisuitwisseling tussen de hogescholen. Binnen de Antwerpse vastgoedopleiding is er bijvoorbeeld weinig ruimte voor het concept gebiedsontwikkeling, dus dat maakt het voor de Vlaamse studenten dit jaar extra interessant. Alles in dit project ademt de kracht van samenwerken en innoveren.”

Met méér bedrijven en méér studenten was het stage-event Connect2Business x Mix & Match van Hogeschool Inholland dit jaar groter dan ooit. Techniek- en economiestudenten vanuit maar liefst 16 verschillende studierichtingen uit Alkmaar en Haarlem gingen op 'speeddate’ met 180 bedrijven. Het doel: een passende stage- of afstudeerplek vinden. “Zo helpt Inholland je een belangrijke stap verder te zetten in je toekomst”, zeggen eerstejaarsstudent Issam el Mejdoub, afstudeerder Lesley van den Broek en oud-Inholland-student Iris Pouw, die vanuit haar werkgever nu zelf op zoek is naar stagiairs.

Via rondetafelgesprekken kregen zowel bedrijven als studenten tijdens het stage-evenement op 21 en 22 maart een podium in de Grote Kerk in Alkmaar, om zich aan elkaar voor te stellen en samen te zoeken naar een mogelijke match. Ook dit jaar was de organisatie weer volledig in handen van studenten, begeleid door docenten en Ondernemend Regio Alkmaar.

Opstapje naar het bedrijfsleven
“De stagemarkt maakt de kloof tussen bedrijven en studenten kleiner”, zegt Issam el Mejdoub, eerstejaarsstudent Technische Bedrijfskunde bij Inholland Alkmaar. “Je zit informeel en laagdrempelig aan een ronde tafel, waardoor je echt met elkaar in gesprek raakt. En je kunt alles vragen. Vooraf waren we door school al helemaal klaargestoomd: hoe kun je je het best presenteren? Wat is belangrijk om te leren tijdens een stage? En hoe prik je dwars door al die mooie verkooppraatjes? Daar komt bij dat al onze schoolprojecten ín de praktijk plaatsvinden, letterlijk bij een bedrijf op de werkvloer. Het wordt voor ons dus snel heel normaal om bij een bedrijf binnen te lopen. Op die manier vallen alle eventuele drempels die je hebt uiteindelijk vanzelf weg.”

Organisatorische ervaring
Lesley van den Broek is vierdejaarsstudent Business Studies, afstudeerder bij de afdeling Werving, Instroom en Relatiemanagement (WIR) van Inholland Alkmaar, en medeorganisator van Connect2Business. Als (oud)commissie- en bestuurslid van de studievereniging Business, Finance & Law (BFL) organiseerde zij de afgelopen jaren diverse grote en kleine activiteiten, gastcolleges, workshops en Open Dagen. Ook onderhield ze contacten met bedrijven uit de regio, het docententeam en het domein BFL zelf.

Talentontwikkeling en verbinding
De stagebeurs is ook van belang om de werknemer van de toekomst voor de regio te behouden. “Fantastisch dus dat zoveel Noord-Hollandse bedrijven zijn aangehaakt”, vindt Iris Pouw. Als oud-student vond ook zij via Connect2Business x Mix & Match haar stages, inmiddels is zij als projectmanager bij de Rodi Groep nu zelf op zoek naar stagiairs. “Naast de benodigde kennis heb ik ook vooral zoveel gehad aan de waardevolle competenties die je vanuit school meekrijgt. Je leert solliciteren, pitchen en een degelijk cv of LinkedIn-profiel op te zetten, maar ook hoe je goed met elkaar communiceert en samenwerkt. Soft skills waar je je hele verdere carrière wat aan hebt."

Studenten hebben veel vragen over keuzes en afstudeerrichtingen, merkt Iris vanaf de andere kant van de tafel. “Dan willen ze weten hoe een bepaalde opleiding past in de organisatie of wat je er nou precies mee kunt doen. Superleuk, want vanuit mijn rol als voormalig student én werknemer kan ik hen een aardig eindje op weg helpen. Verder is zo’n stagebeurs voor ons ideaal, omdat we Rodi Groep goed op de kaart willen zetten bij jonge mensen, die willen leren in het bedrijf met de mogelijkheid om er te blijven. Maar sowieso is het ontzettend belangrijk om de verbinding te leggen tussen onderwijs, markt en bedrijfsleven. Het valt me op dat Inholland dat steeds meer aan het oppakken is. En daar dragen wij natuurlijk graag ons steentje aan bij.”