Vorige week maakten we de genomineerden bekend van de Wij Inholland awards voor de Docent, Onderzoeker en Ondersteuner van het jaar. Deze week kun je stemmen op je favoriete kandidaten. De winnaars maken we bekend op dinsdag 4 november tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek. Weet jij al wie je kiest? Breng hier je stem uit! 

Kort zetten we de kandidaten nog even voor je op een rijtje. 

Genomineerden Wij Inholland award - Docent van het jaar 2025-2026 

• Rutger Boxhoorn, docent en moduleleider Event Experience, coördinator van Inholland Radio en lid van de curriculumcommissie, domein Creative Business;
• Sanne Hille Knoester, docent-onderzoeker, voorzitter van de curriculumcommissie en moduleleider van het afstudeertraject Design Based Research, domein Creative Business;
• Elma Dijkstra, docent in de afstudeerfase van de master Leren en Innoveren, voorzitter van de curriculumcommissie en onderzoeker bij het lectoraat Teaching, Learning & Technology (TLT), domein Onderwijs & Innovatie.

Bekijk hieronder de video’s of bekijk het Iris-artikel.

Genomineerden Wij Inholland award – Onderzoeker van het jaar 2025-2026 

• Jeany van Beelen - Slijper, associate lector Human Capital, domein Business, Finance & Law (BFL)
• Guido Stompff, lector Design Thinking, domein Creative Business (CRB)
• Frank van der Helm, associate lector Levende teeltsystemen, Tuinbouw & Agribusiness, domein Agri, Food & Life Sciences (AFL)

Bekijk de video’s of bekijk het Iris-artikel.

Genomineerden Wij Inholland award - Ondersteuner van het jaar 2025-2026

• Sanja Leene, communitymanager EdTech, stafafdeling Informatievoorziening & Technologie (IVT)
• Jurre Kruse, functioneel beheerder bij Inholland Academy
• Tom Schutz, applicatiebeheerder SharePoint en Iris, stafafdeling Informatievoorziening & Technologie (IVT)

Bekijk de video’s of bekijk het Iris-artikel.

Uitreiking tijdens Dag van het Onderwijs & Onderzoek 
De winnaars van de Wij Inholland awards Docent en Onderzoeker van het jaar worden bekendgemaakt tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek op dinsdag 4 november aanstaande. Je kunt je stem uitbrengen in de periode van 27 oktober 9.00 uur tot en met vrijdag 31 oktober 17.00 uur via dit formulier.  

De drie genomineerde collega’s zijn bekend voor de Wij Inholland award 2025-2026 – Ondersteuner van het jaar. Wie verdient volgens jou een extra moment in de spotlight? Van maandag 27 tot en met vrijdag 31 oktober kun je stemmen op jouw favoriete ondersteuner. De winnaar ontvangt op 4 november de award tijdens de Dag van het Onderwijs en Onderzoek. 

Ondersteuners zijn van onschatbare waarde voor het hoger onderwijs. Denk aan roostermakers, ICT’ers, administratieve collega’s of beleidsadviseurs – zij zorgen er, vaak achter de schermen, voor dat alles op rolletjes loopt. Hun toewijding en expertise maken elke dag het verschil voor studenten en docenten. Met de jaarlijkse Wij Inholland award – Ondersteuner zetten we hun onmisbare bijdrage in het zonnetje. 

Benieuwd naar de genomineerden? We stellen ze aan je voor: 

Sanja Leene, communitymanager EdTech 
Sanja creëerde vanuit IVT een innovatieve leeromgeving waarin studenten vaker en veiliger hun competenties kunnen oefenen in een virtuele werksituatie. Ze werkte intensief samen met docenten, onderzoekers en ICT-professionals van binnen en buiten Inholland. Deze samenwerking leidde tot een leeromgeving die aansluit bij de praktijk en tegelijkertijd ruimte biedt voor experiment en reflectie. 

De jury is onder de indruk van haar natuurlijke leiderschap en strategische visie op inclusie en duurzame verandering. Sanja: “Ik ben benieuwd naar mensen, wie ze zijn, wat ze belangrijk vinden. Als je elkaar beter kent en de sfeer is goed, kun je samen beter werk verzetten.” 

Sanja is goed in het vertalen van plannen naar actie en realiteit. Daarbij pakt ze een proactieve rol: hoe pakken we een project aan, wie doet wat en wanneer. Ze durft aan de slag te gaan zonder dat het hele traject volledig is uitgestippeld.  Ze stelt zichzelf voortdurend de vraag of ze het goed doet en zorgt dat iedereen mee kan doen. Kortom, haar reflectieve houding en actieve rol in het ophalen van studentenfeedback maken haar tot een krachtige ondersteuner. Komend jaar wil ze werken aan een fysiek Innovatielab in Amsterdam. “Waar docenten kunnen experimenteren met VR en workshops volgen over Emerging Tech.” 

Sanja over haar nominatie: “Leuk, maar als communitymanager wil je natuurlijk dat je hele team genomineerd wordt. We hebben elkaars kwaliteiten nodig. Alleen samen kunnen we echt impact maken.”

Jurre Kruse, functioneel beheerder, Inholland Academy 
Jurre optimaliseerde het CRM-systeem van Inholland Academy, waardoor de communicatie met ruim 300 externe docenten en talloze deeltijdprofessionals soepeler verloopt. Zijn werk heeft geleid tot meer overzicht, betere afstemming en een hogere tevredenheid onder gebruikers. Hij weet techniek en mensgerichtheid op een unieke manier te combineren. 

De jury prijst zijn vermogen om technische vraagstukken begrijpelijk te maken en gebruikers actief te betrekken. Jurre: “Ik probeer het simpel te houden en werk met herkenbare voorbeelden. Samen kijken helpt vaak meer dan er alleen over praten.” 

Zijn strategische aanpak valt op: hij begint pas met bouwen als het ‘waarom’ helder is. Jurre: “Dat geeft richting. Je voorkomt dat je iets maakt waar niemand op zit te wachten.” 

Over zijn nominatie: “Dat collega's mij hebben voorgedragen zie ik vooral als een mooi compliment voor hoe we samenwerken. Het is fijn om te merken dat mijn werk wordt gezien en gewaardeerd. Dat motiveert enorm.” 

Tom Schutz – applicatiebeheerder SharePoint en Iris, IVT 
Tom speelde een sleutelrol in de verbetering van de klachtenprocedure voor studenten. Hij loste technische obstakels op en dacht actief mee over gebruiksvriendelijkheid en communicatie. Tom: “Een student moet eenvoudig een klacht kunnen melden. Het is dan fijn als de behandelaar vervolgens snel en soepel te werk kan gaan.” 

De jury waardeert zijn hands-on-mentaliteit en samenwerking binnen én buiten de stafdienst. Of het nu gaat om een videoportaal of klachtenmonitoring – Tom doet het met aandacht, geduld en een glimlach. Hij is een verbinder die verder kijkt dan zijn eigen takenpakket en altijd oog heeft voor de gebruiker. 

Zijn brede inzetbaarheid en betrokkenheid vallen op. Tom: “We hebben geen strakke rolverdeling in ons team. Het is een leuke uitdaging om zowel de klantvraag op te halen als de technische uitwerking te realiseren.” 

Over zijn nominatie: “Ik kon het echt niet geloven. Ik dacht meteen aan de collega’s – aan wie ik ook mijn ervaring en kennis te danken heb.”

Docenten zijn het hart van ons onderwijs. Ze maken dagelijks het verschil: in de klas, in projecten en in het leven van studenten. Drie van deze inspirerende collega’s zijn genomineerd voor de Wij Inholland award 2025-2026 – Docent van het jaar. Wie in het zonnetje wordt gezet bepaal jij. Je kunt je stem uitbrengen van maandag 27 oktober tot en met vrijdag 31 oktober. De winnaar maken we bekend op de Dag van het Onderwijs en Onderzoek op dinsdag 4 november. 

Bij Inholland werken we aan een cultuur waarin docenten zich gewaardeerd voelen, zich blijven ontwikkelen en als rolmodel fungeren. Docenten die hun vak met passie en overtuiging uitdragen verdienen daarbij extra aandacht. Drie van hen zijn genomineerd voor de Wij Inholland award:

Rutger Boxhoorn, docent Creative Business 
Rutger is moduleleider Event Experience, coördinator van Inholland Radio en lid van de curriculumcommissie. De jury roemt zijn passie voor radiomaken en maatschappelijke thema’s zoals duurzaamheid. Hij weet studenten te inspireren met zijn energie en de verbindende bijdrage aan flexibel, betekenisvol onderwijs. 

“Die energie haal ik uit de studenten zelf,” zegt Rutger. “Bijvoorbeeld door hun enthousiasme voor uitzendingen bij Sail Amsterdam, of als ze in het eerste jaar een audio-zelfportret maken. Dan denken ze echt na over welke geluiden bij hen passen.” 

Rutger vindt het belangrijk dat studenten werken aan iets wat op dat moment relevant is. “Voor henzelf, hun omgeving of een opdrachtgever.” Dat zorgt volgens hem voor een sterke koppeling tussen theorie en praktijk. Hij past zijn lessen voortdurend aan op de actualiteit en gebruikt zelden dezelfde les twee keer. 

De nominatie kwam voor Rutger als een verrassing: “Ik ben vooral bezig om studenten te laten zien hoe ze hun plek kunnen vinden in de wereld. Het is fijn dat collega’s zien hoeveel energie ik daarin steek.” 

Sanne Hille Knoester, docent-onderzoeker International Creative Business 
Sanne is docent, docent-onderzoeker, voorzitter van de curriculumcommissie en moduleleider van het afstudeertraject Design Based Research. De jury beschrijft haar als een docent met visie op toekomstbestendig onderwijs en waardeert haar inzet voor een curriculum dat creativiteit koppelt aan maatschappelijke impact. 

Sanne: “Wat mij betreft ben je als onderwijsontwikkelaar en docent continu aan het onderzoeken. Ik blijf op de hoogte door literatuur te lezen over onderwijs en toetsing en ga in gesprek met onze studenten, het werkveld en collega's. Zo volg ik belangrijke ontwikkelingen in de wereld en mijn werkveld. Als ontwerper en onderzoeker is dat mijn tweede natuur.” 

Sanne valt op door haar veelzijdigheid en het gemak waarmee ze schakelt tussen studenten, collega’s en vakgenoten. Haar kracht ligt in het afstemmen van toon en aanpak per situatie. De jury is onder de indruk van hoe Sanne haar onderzoek direct verbindt aan het onderwijs. Studenten doen praktijkgericht onderzoek en dragen bij aan maatschappelijke vraagstukken – precies waar het hbo voor staat. 

Sanne over haar voordracht door collega's: “Ik vind het vooral bijzonder dat mensen in deze drukke tijden de moeite hebben genomen om dit te doen. Het motiveert me enorm als docent om elke dag het beste te doen voor het beste onderwijs voor onze studenten, maar ook uitvoerbaar voor onze docenten. Ik ben onderdeel van een mooi en creatief team dat door durf en hard werken, enorme stappen heeft gezet. Daar ben ik nog het meeste trots op.” 

Elma Dijkstra, docent master Leren en Innoveren 
Elma is docent in de afstudeerfase van de master Leren en Innoveren. Ze is ook voorzitter van de curriculumcommissie en onderzoeker bij het lectoraat Teaching, Learning & Technology (TLT).  Ze werkt met hart en ziel aan betekenisvol onderwijs voor deeltijdstudenten in het onderwijs. De jury prijst haar begeleiding van studenten die werken aan hun eigen praktijkvraagstuk. Ze biedt structuur en inspiratie, maar laat bewust ruimte voor initiatief en eigenaarschap. Dat stimuleert zelfsturing en maakt het leerproces persoonlijk. 

Elma: “Ik wil studenten op weg helpen, maar ook uitdagen en vertrouwen geven. Het zijn gemotiveerde professionals die willen leren en innoveren. Om studenten beter te ondersteunen, is de begeleiding vernieuwd. We geven meer persoonlijke aandacht, kennismakingsgesprekken, formatieve feedback en korte check-ins.” 

Als begeleider waakt Elma ervoor dat ze het proces niet overneemt van de student. “Dat werkt. Studenten zijn tevreden. Zo kan je met kleine veranderingen een groot verschil maken.” 

Elma werkt nu anderhalf jaar bij Inholland. “Dat ik nu al genomineerd ben, voelt als een grote eer. Het is waardering voor mijn inzet én die van het hele team. Onze gezamenlijke inspanning heeft geleid toch een grote studententevredenheid.” 

‘Lesgeven is liefdewerk.’ Op zijn allereerste dag als docent kreeg William Hazenbroek een kaartje met deze uitspraak mee van zijn moeder. Al dertig jaar draagt hij het bij zich, in zijn tas én in zijn hart. Want William houdt van zijn vak en de diversiteit ervan. “Ik heb nooit twee jaar achtereen hetzelfde gedaan.” Zo zette hij vele lichtingen studenten HRM en Business Studies in beweging, maar ook collega’s toen hij teamleider werd. Nu, na een korte pauze door privéomstandigheden, is hij terug in een nieuwe rol. Lees het verhaal van William, docent-onderzoeker en aanjager van studentenwelzijn.

William begon in 1995 als docent Bedrijfskunde in Rotterdam. “Ik heb alle mogelijke rollen op mij genomen: lesgeven, coördineren van projecten en onderwijs ontwikkelen, noem maar op. Ik werkte mee aan de nieuwe opleiding Business Studies waar HRM in opging.” Het contact met studenten staat voor William centraal. Samen met collega’s organiseerde hij elk jaar een driedaagse om in te zoomen op wie ze zijn, wat ze willen en kunnen. Ook veel projecten waren buiten de deur om studenten dingen te laten ervaren. “Want leren is ervaren: proberen, vallen en opstaan. Dat is het mooie van het hbo.”

Docenten met onderwijs- en praktijkervaring
In 2020 kreeg William de rol van teamleider bij onze hogeschool in Den Haag. Het onderwijs maakte een verandering door. In plaats van zich puur te richten op kennisoverdracht kregen docenten een meer coachende rol. “Als teamleider met de nodige ervaring wilde ik docenten daarin meenemen en per individu kijken waar hun behoefte en kracht zit.” Het was de tijd van corona, maar Williams team groeide. “Heel bewust zocht ik naar een mix van jong en oud, van onderwijs- en praktijkervaring. Zo haalde ik vooral professionals uit het bedrijfsleven erbij.”

Afscheid nemen
Enkele jaren later stond Williams leven op zijn kop: in 2023 overleed zijn vrouw na een ziekbed. “Van Inholland heb ik op persoonlijk vlak ontzettend veel steun en aandacht gehad”, vertelt hij. “Er waren zo’n veertig collega’s bij de uitvaart. Inholland bood me een coachingstraject op het gebied van afscheid nemen. Toen ik merkte dat werken niet lukte, heeft Inholland me rust gegund en meegedacht hoe ik kon terugkeren.”

Welzijn en ontwikkeling
In april 2024 is William teruggekeerd. Twee dagen in de week richt hij zich op studentenwelzijn op de locatie Rotterdam. Hoe kunnen decanen, studentcoaches en het Studiesucces Centrum beter gecoördineerd samenwerken en hoe kunnen mensen van de opleidingen de weg naar hen het beste vinden? “Welzijn is belangrijk. Mensen moeten zich goed voelen op de hogeschool en op hun werk. Het is de basis om jezelf te ontwikkelen.”

Leren is ervaren
Daarnaast werkt William twee dagen in de week als docent-onderzoeker. Zijn adagium ‘leren is ervaren’ komt hier weer om de hoek kijken. “Ik wil studenten waarde(n)volle ervaringen bieden door ze te betrekken in onderzoeksprojecten in de praktijk. Voor studenten in het hbo is dat een heel aantrekkelijke vorm van onderwijs. Zo buigen zij zich bijvoorbeeld over de vraag hoe bedrijven op de Zuid-Hollandse eilanden jonge mensen kunnen aantrekken en hoe we deze regio aantrekkelijker kunnen maken.”

Ontwikkelen met open blik
Ondertussen denkt William na over zijn volgende stap bij Inholland. “Hiervoor volg ik samen met enkele collega’s het ontwikkeltraject Nieuw Perspectief. Waar zitten mijn passies, interesses en talenten. Het is prachtig om daar stil bij te staan en een mooi voorbeeld dat je je kunt blijven ontwikkelen als je daar zelf het initiatief toe neemt. Ik heb nooit twee jaar achtereen hetzelfde gedaan en die ontwikkeling gun ik iedereen. Zo probeerde ik dat los te maken als teamleider bij collega’s omdat scholing en professionalisering essentieel zijn om mee te bewegen in de veranderingen in het onderwijs. En om zo studenten in beweging te zetten. Mijn boodschap: blijf jezelf en studenten uitdagen. Zo versterken we elkaar.”

Onze hogeschool richt zich op onderwijs en op onderzoek. Bij Nynke Bos versterken beide disciplines elkaar. Want als lector Teaching, Learning & Technology voert ze onderzoek uit naar vernieuwingen die het onderwijs nog beter kunnen maken. “Het prettige van het hbo is dat ik als onderzoeker in en met de praktijk samenwerk en zo kan achterhalen welke innovaties nu echt meerwaarde bieden.” Lees het verhaal van Nynke.

Nynke studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). Omdat ze tijdens haar academische studie geen stage hoefde te lopen, kwam ze pas na haar afstuderen in aanraking met de praktijk. “Ik kwam in de verslavingszorg terecht. Wat ik moeilijk vond, was als patiënten na hun behandeling terugvielen in hun oude gedrag.”

Kiezen voor onderzoek
Internet kwam op en dat wekte Nynkes nieuwsgierigheid. Kun je bijvoorbeeld patiënten online ondersteuning bieden na hun ontslag? De onderzoeker in haar stond definitief op. Ze keerde terug bij de UvA om mee te werken aan de ontwikkeling van e-learning. “Op onderwijskundig gebied schoot ik nog te kort en daarom besloot ik aan de Open Universiteit de master Onderwijswetenschappen te volgen.”

Naar het hbo
Nynke kreeg de kans om te promoveren aan de Open Universiteit op blended learning. “Ik was zo gedreven dat ik dit onderzoek naast mijn fulltime baan aan de UvA deed.” Nynke stapte daarna over naar de Universiteit Leiden voor verder onderwijskundig onderzoek. “Daar kwam ik na een paar jaar achter dat ik mijn kennis niet kwijt wilde in wetenschappelijke artikelen, maar liever toepassen in de praktijk. Ik wilde naar het hbo.”

Unieke kans als lector
Nynke ging werken bij Hogeschool Saxion als senior onderzoeker naar multidisciplinair onderwijs. “Het prettige van het hbo is dat ik als onderzoeker in en met de praktijk samenwerk en zo kan achterhalen welke innovaties nu echt meerwaarde bieden.” In 2020 werd ze benaderd door Inholland. “Of ik wilde solliciteren voor de functie van lector. Zulke posities liggen niet voor het oprapen, dus ik ben ervoor gegaan.”

Ontwikkelen met open blik
Door corona kwam onderwijsvernieuwing zoals blended learning in een stroomversnelling. Maar ook met technologische innovaties zoals generatieve AI is Nynkes vakgebied volop in ontwikkeling. Hoe houdt ze die bij? “Het lectoraat organiseert hackathons met docenten en studenten om de nieuwe mogelijkheden te verkennen. Daarnaast heb ik een netwerk van lectoren in Nederland dat maandelijks samenkomt. LinkedIn werkt heel goed om op de hoogte te blijven en mijn blik staat altijd open voor wat er in de praktijk gebeurt. Zo ga ik op heel veel uitnodigingen in om in aanraking te komen met nieuwe, inspirerende toepassingen.”

Elkaar versterken
Haar up-to-date kennis zet Nynke in om antwoord te geven op vragen van opleidingen. Als onderzoeker versterkt ze haar collega’s in het onderwijs. Zo gaan ontwikkelingen in de agri- en foodsector zo snel, dat geprinte lesmaterialen die niet kunnen bijbenen. “Hiervoor kun je nu AI inzetten om samen met experts actueel lesmateriaal te genereren.” Daarnaast adviseert Nynke over niet-technologische onderwijsinnovaties, zoals over open leeromgevingen (labs). Wanneer zet je die succesvol in? “Het is een Inholland-brede zoektocht waarvoor ik een boekje heb geschreven om mijn bevindingen te delen. Wat ik heel sterk vind is dat collegelid Marije Deutekom daar ook echt open voor staat. Dat is de kracht van Inholland: we zijn een lerende organisatie, waarin we kritisch zijn op ons eigen handelen.”

Dienstbaar zijn
Als lector zit Nynke echt op haar plek. “Ik kan me inhoudelijk ontwikkelen in mijn vakgebied en daarmee dienstbaar zijn aan onze hogeschool. Optrekken met collega’s in ons gezamenlijke innovatietraject vanuit wat ik weet dat werkt in het onderwijs: dat is echt de vervulling van een droom.”

De vonk sloeg jaren geleden over tijdens een gastcollege bij Hogeschool Inholland Rotterdam. Als accountmanager van Rabobank mocht Hakan Copur ondernemersplannen van studenten beoordelen. Enthousiast keerde hij terug naar huis en zei tegen zijn vrouw: “Wat is dit gaaf om te doen.” Maar Hakan wilde eerst wat meer commerciële ervaring opdoen, tot hij vlak vóór corona de keuze maakte voor Hogeschool Inholland. “Sindsdien ga ik met ontzettend veel plezier naar mijn werk.” Lees het verhaal van Hakan, docent bij de opleiding Business Studies in Rotterdam.

Hakan was 30 jaar toen hij zijn eerste gastcollege gaf. “Ik was ontzettend enthousiast. De vraag was niet of ik docent zou worden, maar wanneer.” Hakan wilde eerst nog wat zaken op zijn bucketlist afstrepen. Zoals als expat werken in het buitenland. “Ik ging naar Turkije om een nieuwe markt op te zetten voor een Nederlands bedrijf. Ook in mijn latere functie als commercieel manager reisde ik veel. Maar het begon me tegen te staan.” In 2020 raakte Hakan weer in gesprek met Inholland voor een vaste baan als docent Business Studies. “Ik had inmiddels genoeg kennis en ervaring als professional. En toen door corona al het reizen sowieso onmogelijk werd, hakte ik de knoop door: ik stap in het onderwijs.”

Coachen in de praktijk
Hakan voelt zich vooral op zijn plek in het hoger beroepsonderwijs. “Het hbo is praktijkgericht. Dankzij mijn carrière kan ik studenten goed coachen in hoe ze zaken in de praktijk aanpakken.” Hakan bouwt graag een persoonlijke band op met zijn studenten. “Aan de hand van een moodboard laat ik meteen in het eerste college zien wie ik ben en waar ik trots op ben. Wat ik heb bereikt, kunnen studenten ook bereiken.”

Betrokken bij studenten
In zijn persoonlijke benadering maakt Hakan het verschil. “Ik ben betrokken. Ik luister goed naar studenten en maak tijd voor hen. Laatst nog, toen ik een student meerdere dagen niet had gezien, vroeg ik expliciet of het wel goed met haar ging. Ze bedankte me daarna voor mijn betrokkenheid. Logisch, als student wil je gehoord worden.” Zo houdt Hakan zijn studenten letterlijk bij de les. Die betrokkenheid is wederkerig. “Ik heb contact met veel afgestudeerden. Ze vertellen wat ze aan het doen zijn en vragen me soms nog steeds om advies.”

Altijd elkaar versterken
Dat de ander het verschil kan maken, heeft Hakan ook zelf ervaren. Hij weet nog goed hoe hij als beginnend docent op weg werd geholpen door zijn collega’s. “Ik was nog nooit docent geweest en dat maakte de eerste periode best uitdagend. Maar ik kon met alle vragen bij hen terecht.” Ook nu leunt hij op hun expertise, bijvoorbeeld om mee te kijken naar opdrachten van studenten. “Zo begeleid ik samen met een collega afstudeeropdrachten van studenten: ik vanuit mijn achtergrond in marketing, zij met de blik van een registeraccountant. Die verschillende perspectieven heb je bij Business Studies echt nodig om beroepsproducten goed te beoordelen.”

Verder ontwikkelen
Hakan heeft zijn plek bij Inholland gevonden. “Vanwege de vriendelijkheid en behulpzaamheid van mijn collega’s, maar ook de persoonlijke sfeer: we kunnen het in gesprekken echt over van alles hebben. En natuurlijk vanwege de studenten. Als jongeren leergierig en gemotiveerd zijn, geeft dat zo veel energie.” Die leergierigheid herkent hij wel. Ook hij is nooit uitgeleerd. “Ik heb uiteraard mijn didactische vaardigheden behaald en daarnaast geeft Inholland alle tijd en ruimte om je verder te ontwikkelen. Wat ik zou willen doen? Betrokken zijn bij een uitwisselingsprogramma en in het buitenland lesgeven.” Wat dat betreft blijft het internationale aan Hakan trekken.

Al vele jaren zet Connie te Grotenhuis zich met hart en ziel in voor de masteropleidingen Advanced Nursing Practice, Advanced Health Informatics Practice en Physician Assistent van Hogeschool Inholland. En sinds dinsdag mag Connie zich ook de Ondersteuner van het jaar 2025 noemen. Connie ontving de welverdiende award uit handen van collegelid Jeroen van den Berg, tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van Inholland Den Haag. 

Ondersteunende collega’s zijn net zo onmisbaar voor goed onderwijs als docenten. Elke dag weer zorgen ze samen met docenten dat lessen op rolletjes lopen en dat studenten kunnen rekenen op goede dienstverlening. Connie werd dinsdag verkozen tot meest inspirerende voorbeeld. Aan de ondersteunerprijs is een bedrag van 2.500 euro verbonden, te besteden aan innovatie van het eigen werk (of dat van het team/de afdeling). 

Jeroen en de rest van de jury kozen de uiteindelijke winnaar uit meerdere voordrachten, allen voorgedragen door collega’s van stafdiensten en domeinen. In bijzijn van medegenomineerden Richard Visscher en Funda Zararsiz hoorde Connie de uitslag, gevolgd door een daverend applaus. Jeroen van den Berg: “Deze ondersteuner van het jaar is de personificatie van onze kernwaarden persoonlijk en dichtbij. Ze is betrokken, communicatief en empatisch, zonder focus te verliezen. Met samenwerken als bijzondere kwaliteit krijgt ze ontzetten veel waardering van zowel collega’s als studenten.”    

‘Jemig, gaat dit over mij?’ 
“Om deze prijs te winnen, dat is echt de kers op de taart, de ultieme waardering die je kunt krijgen”, reageerde een trotse Connie. “Het is heel fijn om een leuke baan te hebben waar je op je plek bent. Waar je kunt samenwerken met leuke collega's die kwaliteitsgericht zijn en die goed werk willen leveren. Daarbij heb ik ook altijd de kans gekregen om nieuwe dingen te ontdekken, en nieuwe dingen te proberen. Het is nooit 100 jaar hetzelfde wat je moet doen. En dan nu die prijs, met al die dingen die over je gezegd worden. Dan denk je wel: jemig, gaat dat over mij?” 

Een onmisbare steunpilaar voor studenten
Volgens collega’s is Connie te Grotenhuis voor studenten van genoemde masters hét gezicht van hun opleiding. Met haar warme ontvangst, grondige kennis en vleugje humor weet ze potentiële studenten direct aan de opleiding te binden. Ze beantwoordt niet alleen geduldig vragen, maar zorgt ook dat het aanmeldproces soepel verloopt, met goed geïnformeerde en gemotiveerde studenten als resultaat. Naast haar rol als eerste aanspreekpunt is Connie verantwoordelijk voor het beheer van de webpagina's en coördineert ze communicatie met studenten, van informatiemarkten tot open dagen. Haar persoonlijke benadering en oprechte interesse maken dat studenten zich welkom voelen en een sterke band opbouwen met Inholland.  

Een empathische verbinder met oog voor detail
Connie excelleert in het organiseren van evenementen zoals Open Dagen, alumnidagen, en internationale samenwerkingen. Tijdens de interprofessionele internationale week in samenwerking met Amerikaanse universiteiten speelde haar vloeiende Engels en haar organisatorische talent een sleutelrol in het succes. Haar empathische karakter blijkt ook binnen het team: ze biedt steun aan collega’s die het moeilijk hebben en neemt initiatief om verbeteringen door te voeren in werkprocessen. Tijdens gesprekken met studenten over gevoelige onderwerpen, zoals klachten of fraude, blijft Connie kalm, betrokken en oplossingsgericht, waardoor zij vertrouwen wint bij studenten en collega’s.  

Innovatief, betrokken en een echte teamspeler
Connie is continu op zoek naar nieuwe mogelijkheden om processen te optimaliseren en de samenwerking binnen het team te versterken. Zo introduceerde ze verbeteringen in het aanmeldproces van studenten en neemt ze ideeën van collega’s mee in de uitvoering. In coronatijd zorgde ze dat het onderwijs online vlekkeloos verliep, waarbij ze alle details tot in de puntjes regelde. Haar nieuwsgierigheid naar nieuwe technologieën en communicatiestrategieën maakt haar tot een inspirerende collega. Of het nu gaat om prioriteiten stellen, feedback geven, of evenementen organiseren: Connie’s enthousiasme en nauwkeurigheid zorgen voor rust, efficiëntie en een hechte samenwerking. Ze is niet alleen een teamworker, maar ook een verbinder die iedereen om zich heen inspireert en motiveert. 

Na haar examens nam Gerry een tussenjaar, waarna ze startte bij de Rabobank. Ondanks de diverse kansen en rollen binnen de Rabobank waagde Gerry, na een samenwerking met de hogeschool, de overstap naar het onderwijs. Gedreven door groei en ontwikkeling werkt Gerry hier nog steeds met trots. “Mijn route is nog niet afgelopen.” Lees het verhaal van Gerry, associate lector Investeren in circulaire land- en tuinbouw. 

Een stap buiten je comfortzone 
Gerry besloot tijdens haar carrière binnen de Rabobank buiten haar comfortzone te stappen en de overstap te maken naar het onderwijs. Ze startte bij de Ichthus hogeschool in Delft, een voorganger van onze hogeschool. Daar verzorgde ze colleges voor het duale onderwijs en werd ze vervolgens opleidingsmanager van vijf opleidingen. De overstap naar het onderwijs blijkt nog altijd goed bij Gerry te passen. “Het is leuk om dingen te leren en jezelf op die manier verder te ontwikkelen. Bij lectoren, docent-onderzoekers en veel studenten merk ik die passie om kennis op te doen en zich te ontwikkelen ook. Daarom kan ik zo goed met hen samenwerken en leer ik ook zo veel van hen. Heerlijk!”  

Ontwikkelen met een open blik 
Na de overstap heeft Gerry ook binnen onze hogeschool niet stilgezeten. Haar rol als opleidingsmanager werd na verloop van tijd ingeruild voor een rol als onderzoeker en coördinator voor het Research & Innovation Centre Agri, Food & Life Sciences. Het onderzoeksveld beviel Gerry goed en in 2022 is Gerry associate lector Investeren in circulaire land- en tuinbouw geworden. 

Het is duidelijk dat Gerry binnen onze hogeschool volop kansen heeft gepakt en gecreëerd om zich te ontwikkelen. “Ik heb het interne managementdevelopmenttraject gevolgd, en buiten onze hogeschool de opleidingen organisatiepsychologie, loopbaanmanagement en een MBA gedaan. Het zijn allemaal investeringen in jezelf en daar heb je profijt van, zowel op je werk als privé. Belangrijk is wel dat je goed reflecteert. Vooral vóór, tijdens en na een opleiding: wat betekenen die ontwikkelingstrajecten voor je, wat kun je ermee? Zo borg je je opgedane kennis in je dagelijks werk.” 

Samenwerking als bron van ontwikkeling  
“Naast rollen en opleidingen zijn er meer manieren om jezelf te ontwikkelen”, benadrukt Gerry. ”Zoals samenwerken met- en je laten inspireren door collega's, reflecteren en aan de slag met feedback. Wees nieuwsgierig naar wat er om je heen gebeurt en leer van alternatieve manieren en ongemakkelijke momenten.” 

In haar rol als onderzoeker helpt deze open blik haar ook om bij te blijven in haar vakgebied. “In het doen van onderzoek werk ik samen met studenten, die stellen spannende vragen, komen met verrassende en nieuwe inzichten. Daarnaast sta ik steeds open voor collega’s en mensen in het werkveld. Relaties en netwerken zijn dan ook belangrijke onderdelen van mijn werk én mijn ontwikkeling.”  

Kortom: interdisciplinair samenwerken verruimt je blik. Als associate lector werkt Gerry voor twee domeinen binnen de hogeschool: AFL (Agri, Food & Life Sciences) en BFL (Business, Finance & Law). Vanuit haar rol werkt Gerry mee aan een bijzonder vierjarig onderzoeksproject. “We werken samen met zeven hogescholen, brancheorganisaties, ondernemers, familiebedrijven, bedrijfsadviseurs, overheden en studenten. Een complexe samenwerking met als doel het sociale, emotionele, familiare, financiële, fiscale en juridische proces van bedrijfsovernames beter te laten verlopen. We hebben hierin te maken met de overdracht van de oude generatie naar een nieuwe generatie, met nieuwe duurzame verdienmodellen en diverse ondernemers competenties.” 

Trots 
“Zo terugkijkend ben ik best trots op wat ik allemaal heb gedaan en nog steeds doe. Het zou jammer zijn als je tot de conclusie komt dat je veel kansen hebt laten liggen. Wat die kansen zijn, is voor iedereen anders. Net als de route die je volgt. Mijn route is in elk geval nog niet afgelopen. Ik kijk met trots terug op mijn overstap en de bijbehorende reis binnen de hogeschool.” 

Het onderwijs heeft Liesbeth altijd gedreven. Zes jaar geleden besloot ze de overstap te maken van een middelbare school naar het hoger onderwijs.  Ze startte als allround teamondersteuner binnen Inholland. Met een parttime contract was deze rol goed te combineren met haar jonge gezin. Toen het een tijd later begon te kriebelen, sprak Liesbeth zich uit. Nu, een aantal jaar later, kijkt ze terug op een divers en uitdagend ontwikkelpad. Lees het verhaal van Liesbeth, teamleider van de opleiding Ad Pedagogische Educatief Professional. 

Gedreven door onderwijs 
Zes jaar geleden startte Liesbeth, na een carrière als leerkracht op een middelbare school, binnen Inholland. Ze combineerde haar baan als allround team ondersteuner (ATO) binnen het domein Onderwijs & Innovatie met een jong gezin thuis. Na een paar jaar besloot Liesbeth aan te geven dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging. ‘“Op een gegeven moment begon het te kriebelen om meer te doen,” zegt ze. Naast haar functie als ATO werd ze projectleider voor het terugdringen van het lerarentekort.  

Toen Inholland een tijd later startte met de Associate degree Pedagogisch Educatief Professional besloot Liesbeth weer in de klas te gaan staan. “Ik blijf het ontzettend leuk vinden om dingen te organiseren. Daarom ben ik naast docent ook coördinator van de opleiding geworden." Daar stopte Liesbeth haar reis niet. “Ik ben onlangs teamleider geworden,” vertelt ze trots. Ze werkt nu drie dagen per week en vindt het werk nog steeds ontzettend leuk. “Ondanks mijn nieuwe uitdagingen blijf ik mijn balans tussen werk en privé heel belangrijk vinden.” 

Ruimte en balans 
Ruimte en balans zijn belangrijke voorwaarden in het werk van Liesbeth. “Inholland is een fijne werkgever. Mijn ervaring is dat als je in gesprek gaat, er veel mogelijkheden zijn. Er wordt meegedacht over waar je ingezet kunt worden en waar je kwaliteiten liggen,” legt ze uit. Liesbeth ervaart vooral dat het hebben van eigen regie helpt in het vinden van de juiste balans. “In het onderwijs zijn er pieken, deze probeer ik te compenseren in rustige periodes.” De voorwaarden zijn fijn en schoolvakanties sluiten goed aan op haar gezinsleven.  

“Natuurlijk draagt de omgeving waarin je werkt ook bij aan je werkplezier,” vervolgt Liesbeth. De cultuur binnen Inholland, en specifiek in Dordrecht waar Liesbeth werkt, is kleinschalig en informeel. “Iedereen kent elkaar en dat zorgt voor een prettige werkomgeving. ”  Ook over locaties heen zoeken Liesbeth en haar collega’s elkaar op. “Onze opleiding is gevestigd op drie Inholland-locaties. We kalibreren, hebben overleg en proberen ons onderwijs zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen. Iedere opleiding heeft wel een eigen sausje,” legt Liesbeth uit. “Welke locatie het best bij jou past moet je komen ervaren.” 

Ontwikkelen met een open blik 
In haar werk leidt ze studenten op tot professionals, maar ook op persoonlijk vlak ziet Liesbeth hen ontwikkelen. “Iedereen ontwikkelt zich zowel in het vakgebied als persoonlijk. Je groeit als mens, en dat vind ik heel leuk om te zien,” vertelt ze. Liesbeth ontmoet regelmatig studenten die onzeker zijn over hun eigen kunnen. “Het is geweldig om te zien hoe ze groeien in zelfverzekerdheid. Persoonlijke ontwikkeling is voor mij belangrijker dan alleen kennisoverdracht.”  

Liesbeth vervolgt haar verhaal met een voorbeeld. Een student die ze begeleidde, vond de opleiding in het begin moeilijk. “Ze maakte het moeilijk voor zichzelf en twijfelde vaak of het wel ging lukken. Nu straalt ze zelfverzekerdheid uit,” vertelt ze. Als docent fungeert Liesbeth ook als coach. Zo heeft ze geleerd in te spelen op de individuele behoeften van studenten. “Sommigen hebben veel begeleiding nodig, anderen juist heel weinig.”

Vorige week maakten we de genomineerden bekend van de Wij Inholland awards voor de Docent en Onderzoeker van het jaar. Deze week kun je stemmen op je favoriete kandidaten. De winnaars maken we bekend op donderdag 14 november tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek. Weet jij al wie je kiest? Breng hier je stem uit! 

Kort zetten we de kandidaten nog even voor je op een rijtje. 

Genomineerden Wij Inholland award - Docent van het jaar 2024-2025 

• Hans Rader, docent en coördinator Basis Didactische Bekwaamheid (BDB), domein Onderwijs & Innovatie (O&I) 
• Esther Hospes, docent bij de masteropleiding Advanced Nursing Practice, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW) 
• Yvonne Zoetigheid, docent Verpleegkunde, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW) 

Bekijk hieronder de video’s of bekijk het Iris-artikel: 

Genomineerden Wij Inholland award – Onderzoeker van het jaar 2024-2025 

• Jasmijn Ruijgrok, docent-onderzoeker bij het lectoraat Slimme materialen voor de Energietransitie, domein Agri, Food & Life Sciences (AFL) 
• Piet Verstegen, senior onderzoeker bij het lectoraat Human Capital, domein Business, Finance en Law (BFL)   
• Diana van Veen, onderzoeker lectoraat Teaching, Learning & Technology, domein Onderwijs & Innovatie (O&I) 

Bekijk de video’s of bekijk het Iris-artikel:

Uitreiking tijdens Dag van het Onderwijs & Onderzoek 
De winnaars van de Wij Inholland awards Docent en Onderzoeker van het jaar worden bekendgemaakt tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek op donderdag 14 november aanstaande. Je kunt je stem uitbrengen in de periode van 4 november 9.00 uur tot en met vrijdag 8 november 18:00 uur via dit formulier.  

Na 15,5 jaar bij Naturalis in Leiden, besloot Berry van der Hoorn de overstap te maken naar het hoger onderwijs. Bij Naturalis werkte hij al aan onderzoek naar biodiversiteit, begeleidde hij studenten en werkte hij samen met lectoren. Wat deed hem overtuigen tot een overstap? Toegepast onderzoek en onderwijs. “Een wetenschappelijke publicatie is mooi, maar het is fantastisch als het werkveld direct met resultaten aan de slag kan. Dat is op het hbo nog sterker.” Lees het verhaal van Berry, werkzaam binnen Inholland bij de opleiding Landscape and Environment Management.  

Onderzoek binnen het onderwijs 
“Naturalis is een academisch instituut waar wetenschappelijk publiceren belangrijk is", vertelt Berry over zijn overstap. "In het hoger onderwijs draait het meer om onderwijs én het verder helpen van het werkveld met toepasbare kennis. Dat vind ik mooi, want ik krijg ontzettend veel informatie vanuit de onderzoekprojecten die ik direct kan doorsluizen naar mijn lessen.”  

Naast de samenwerking tussen onderzoek en onderwijs waardeert Berry ook de interdisciplinaire samenwerking tussen domeinen. Zoals de interdisciplinaire minor Impact Makers. “Binnen deze minor werken studenten samen met andere disciplines aan oplossingen voor maatschappelijke uitdagingen.” Bij ieder vraagstuk zijn verschillende lectoraten en opleidingen uit meerdere domeinen betrokken. Zelf draagt Berry bij aan interdisciplinaire samenwerking door ook colleges te geven binnen andere domeinen. “Ik vind het zelf belangrijk dat we samen met stedenbouwkundigen nadenken over groene oplossingen, door hen moet het verschil gemaakt worden.” 

Ontwikkelen met een open blik 
Berry werkt nu drie jaar bij Inholland als docent-onderzoeker. Naast faciliteren van lessen en uitvoeren van onderzoek is hij medeverantwoordelijk voor het binnenhalen van nieuwe onderzoeksprojecten. Dit doet hij door op zoek te gaan naar financiering en door fondsen te werven. “De ruimte binnen de hogeschool is voor mij heel breed. Binnen de kaders van het onderwijs kan ik mijn eigen specialiteit inbrengen. Ik focus me vooral op biodiversiteit in de stad.” 

Eenmaal geworven, voert Berry de onderzoeksprojecten samen met studenten uit. Zo werkte hij aan een onderzoek naar de biodiversiteit op een bedrijventerrein in de regio. “Het bedrijventerrein scheidt Haarlem van een groene zone. Als het bedrijventerrein anders wordt ingericht, kun je de biodiversiteit versterken. Studenten analyseren wat diersoorten nodig hebben, wat ontbreekt en wat knelpunten zijn. Zo komen we samen tot oplossingen.” Samen met studenten werkt Berry aan een ecologische visie die kan worden aangeleverd bij gemeente Haarlem.  

Vernieuwen van onderzoek en onderwijs 
Binnen Inholland ervaart Berry de ruimte om eigen ambities uit te spreken. “Vanaf dag één mocht ik meewerken aan de voorbereiding van een promotietraject. Dat wilde ik al langere tijd graag doen. Als je iets wilt, is die ruimte er binnen Inholland.” Ook op andere manieren creëert Berry ruimte om zijn bijdrage binnen het onderwijs te vergroten, bijvoorbeeld door zich in te zetten voor het vernieuwen van het onderwijs. Berry werkt mee aan het nieuwe curriculum van zijn opleiding. Hiermee hoopt hij onder andere ook de werkdruk binnen het onderwijs te verlagen. Samen met collega’s werkt hij aan nieuwe didactische werkvormen, gestoeld op feedback en met meer regie bij de student. “Werken binnen het onderwijs brengt pieken van werkdruk met zich mee. We willen dit anders met elkaar inrichten zodat zowel studenten als docenten hier voordeel uit halen.” Of Berry dan uiteindelijk ook minder tijd in zijn werk zou stoppen weet hij niet. “Ik ben mijn hobby aan het uitvoeren. Hier gaan soms extra uren inzitten, mijn studenten waarderen dat enorm.” 

Wie wint de Wij Inholland award voor de Onderzoeker van het jaar 2024- 2025? Genomineerd zijn Jasmijn Ruijgrok, Piet Verstegen en Diana van Veen. De Inholland-collega’s zijn genomineerd vanwege de tomeloze energie en betrokkenheid waarmee zij hun onderzoek uitvoeren én verbinden met het onderwijs.  Om voor de award in aanmerking te komen baseert de jury zich op belangrijke Inholland-kernwaarden: persoonlijk en dichtbij, divers en inclusief, het verschil zit in ons én altijd elkaar versterken. 

Eerder deze week presenteerden we al de genomineerden voor Wij Inholland award - Docent van het jaar.   Vanaf maandag 4 november kun je stemmen op je favoriete onderzoeker en docent. Op donderdag 14 november, de Dag van het Onderwijs & Onderzoek wordt de winnaar bekendgemaakt. 

Jasmijn Ruijgrok, docent-onderzoeker bij het lectoraat Slimme materialen voor de Energietransitie (domein Techniek, Ontwerpen & Informatica) en de opleiding Chemie (domein Agri, Food & Life Sciences )  
Jasmijn werkt sinds 2018 bij Hogeschool Inholland en is momenteel docent-onderzoeker bij het lectoraat Materialen voor de Energietransitie en de opleiding Chemie. Zij voert onderzoek uit naar alternatieve duurzame materialen en recycletechnieken voor de noodzakelijk energie-, en materiaaltransitie. Gemiddeld twee dagen per week geeft ze les aan studenten met wie ze veelvuldig in het lab te vinden is. Jasmijn is daarnaast nauw en enthousiast betrokken bij het werven en voorlichten van (nieuwe) studenten. Zo verbindt én deelt ze haar kennis zowel binnen het onderwijs als onderzoek. 

Jasmijn Ruijgrok combineert onderwijs en onderzoek op unieke wijze, aldus de jury, die haar inzet voor de energietransitie roemt als “van grote maatschappelijke waarde.” Met haar PD-traject hoopt Jasmijn binnen vijf jaar de eerste pilots op grotere schaal te draaien voor duurzame recycling van composieten. Daarnaast is ze een inspiratie voor jonge mensen en begeleidt ze hen naar het werkveld. Zo biedt ze niet alleen inzicht in de toekomst van haar vakgebied, maar laat ze ook zien dat “we nooit klaar zijn met leren,” aldus de jury. 

‘Voor mij gaan onderwijs en onderzoek hand in hand’ 
“Deze nominatie was een grote verrassing voor mij, juist omdat ik nog niet zo lang met dit onderzoek bezig ben”, reageert Jasmijn op haar nominatie. “Het is  super tof om te merken dat mijn werk wordt gezien en dat er aandacht is voor een cruciaal thema: de inzet van chemie voor een duurzame toekomst. Voor mij gaan onderzoek en onderwijs hand in hand. Het contact met studenten houdt me scherp en laat me op een frisse manier naar mijn onderzoek kijken. Andersom neem ik de nieuwste ontwikkelingen direct mee in mijn lessen, zodat studenten zien hoe ze straks hun kennis kunnen inzetten om écht impact te maken voor een duurzamere wereld.” 

“Ik zie deze nominatie als een erkenning voor het belang van duurzame chemische processen, die binnen de gehele energietransitie cruciaal zijn. Mijn onderzoek richt zich op de recycling van complexe materialen die hard nodig zijn voor de energietransitie, zoals bijvoorbeeld windturbines en opslagtanks voor waterstof. Deze materialen worden nu aan eindelevensduur vaak verbrand of gestort. Harstikke zonde want dit zijn ontzettend hoogwaardige sterke materialen. Met chemische recyclingmethoden kunnen we deze materialen omzetten naar nieuwe, herbruikbare bouwstenen. Dit soort duurzame innovaties zijn nodig om een circulaire economie haalbaar te maken. En door studenten hierin mee te nemen, hoop ik niet alleen bij te dragen aan oplossingen voor klimaatverandering, maar ook aan de volgende generatie impactmakers.” 

 

Piet Verstegen, senior onderzoeker bij het lectoraat Human Capital, domein Business, Finance en Law (BFL)  
Piet is van huis uit econoom en met een trainingsachtergrond al ruim 15 jaar betrokken bij het lectoraat Human Capital, hij heeft in die periode een wezenlijke bijdragen geleverd aan onderzoek én aan de verbinding met de opleidingen.  Piet Verstegen speelt met zijn onderzoek in op de veranderingen op de arbeidsmarkt, waar een leven lang ontwikkelen steeds belangrijker wordt en loopbanen meer weg hebben van een klimrek dan van een ladder.  

Om zowel studenten, ouders als docenten beter inzicht te geven in de veranderende beroepsbeelden, ontwikkelde hij het 'holistische visuele beroepsbeeld,' oftewel ‘het Poppetje van Piet’. Dit model, dat verder gaat dan een traditionele functiebeschrijving, integreert elementen als passie, Leven Lang Ontwikkelen en bedrijfscultuur. Piet experimenteerde ook met multidisciplinaire afstudeerkringen en werkt samen met andere hogescholen aan open leermateriaal voor de nieuwe generatie professionals. 

Piet is als ‘een innovatiemotor voor de regio’ 
De jury is onder de indruk van Piets gedrevenheid gedurende een lange periode. Onderzoek voert hij vaak uit samen met de mensen uit de praktijk. Op die manier beklijven de resultaten beter. “Piet wordt gezien als ‘een innovatiemotor voor de regio’. Het maakt zichtbaar hoe we als hogeschool steeds bezig zijn met de arbeidsmarkt, waar we uiteraard voor opleiden, maar waar dus ook onderzoekers als Piet aan verbonden zijn. Er wordt daarbij ook gekeken naar wat de nieuwste trends en ontwikkelingen zijn, zodat we ook de curricula daar goed op af kunnen stemmen.” 

Zelf zegt Piet: “Het is een fijne blijk van waardering als je richting je pensioen deze nominatie krijgt. Dit is nu een periode van herbeleven van je loopbaan met haar hoogtepunten en lastige momenten.  Een heel oeuvre zie ik als een mooie beeldspraak voor mijn langdurige (zo’n vijftien jaar) en consistente bijdrage aan het onderzoek in het lectoraat HRM, tegenwoordig het lectoraat Human Capital. Ik heb denk ik wel bijgedragen door het aandragen en ontdekken van nieuwe aanpakken en methoden van praktijkgericht onderzoek in ons kennisgebied.” 

Diana van Veen, onderzoeker lectoraat Teaching, Learning & Technology, domein Onderwijs & Innovatie (O&I) 
Diana van Veen leidt vanuit het lectoraat Teaching, Learning & Technology de samenwerking tussen Inholland en Heliomare, met als doel technologie een grotere rol te geven in het speciaal en voortgezet onderwijs. Haar onderzoek richt zich op het inzetten van technologie om sociaal-emotioneel leren (SEL) te versterken, wat bij Heliomare essentieel is voor leerlingen met diverse ondersteuningsbehoeften, zoals een lichamelijke of verstandelijke beperking, autisme of niet-aangeboren hersenletsel. Door de focus op SEL sluit het onderzoek aan op alle groepen in het speciaal onderwijs en helpt het hen hun persoonlijke ontwikkeling te ondersteunen. 

Diana gebruikt innovatief ICT-tools die leerlingen op een nieuwe, praktische manier betrekken en helpen bij hun leerproces. Haar aanpak is sterk gericht op samenwerking: leraren, therapeuten en andere professionals leveren belangrijke input, zodat de oplossingen direct toepasbaar zijn in de praktijk. Daarnaast werkt Diana aan het versterken van de onderzoeksvaardigheden binnen Heliomare zelf, zodat zij technologie en onderwijsvernieuwing steeds beter kunnen toepassen. Komend schooljaar start ze met een landelijke community om de impact van haar onderzoek nog verder te vergroten. 

‘Haar vernieuwende onderzoek draagt bij aan kansengelijkheid’ 
De jury is onder de indruk van de manier waarop Diana de samenwerking tussen Heliomare en Inholland vormgeeft. Haar onderzoek naar technologie bij sociaal-emotioneel leren is vernieuwend en draagt bij aan kansengelijkheid, een belangrijk en nog onderbelicht gebied. “Diana vult een kennishiaat op met haar aanpak en zet zelfs een landelijke community op om kennis hierover te delen. Naast haar duidelijke focus maakt Diana het onderzoek toegankelijk en toepasbaar, wat de samenwerking tussen Inholland en het werkveld tot een mooi voorbeeld van onderwijsinnovatie maakt.” 

‘Een mooie verrassing voor mij en ons lectoraat’ 
“Ik was al ingeseind door Nynke (Bos, red.), onze lector, zij heeft mij samen met mijn samenwerkingspartner voorgedragen”, aldus Diana in een reactie. “Zo kon ik wennen aan het idee en werd ik niet overvallen toen de nominatie werkelijkheid werd. Ik was erg verrast dat ik was voorgedragen, omdat het onderzoeksproject echt teamwork is. Ik had dat nooit bedacht dat zoiets zou gebeuren. Toen de nominatie binnenkwam via de mail, waren we met bijna heel ons lectoraat bij elkaar en dat was al een klein feestje. Ik voel mij vereerd dat ik genomineerd ben. Er zijn zoveel goede onderzoeken binnen Inholland, dan is de nominatie echt een mooie verrassing voor mij als onderzoeker en voor ons lectoraat. 

Over de jury
De genomineerde onderzoekers zijn gekozen door de jury, onder voorzitterschap van Marije Deutekom, lid van het college van bestuur. In hun selectie lette de jury op thema’s als maatschappelijk relevante vraagstukken, bijdragen aan een duurzame samenleving en flexibiliteit in het onderwijs. Naast Marije Deutekom maakten ook Kathelijn Rijkels (stafdirecteur Onderwijs- en Onderzoeksbeleid & Juridische Zaken), Silvana Herben (winnaar Docent van het Jaar 2023), Bea Becht (HMR-lid), Willem Potjer (studentlid HMR), Eric Wiersma (HMR-lid), Machteld de Jong (lector Diversiteitsvraagstukken) en Conny Rijkers (stafdienst Communicatie & Human Resources) deel uit van de jury. De jury roemt de genomineerden om hun vermogen om studenten te raken en het onderwijs persoonlijk en toegankelijk te maken.  

Laat ons weten wie jouw favoriet is? 
Komende donderdag maken we de genomineerden bekend voor de categorie 'Onderzoek'. Vanaf maandag 4 november kan je via Iris je stem uitbrengen op jouw favoriete kandidaat. Stemmen kan tot 8 november. 

Elke student heeft die ene docent. Degene die met geduld, passie en persoonlijke aandacht net dat extra zetje geeft, die een college tot leven brengt of je inspireert om verder te kijken. Voor de Wij Inholland award 2024-2025 zijn drie van deze bijzondere docenten genomineerd voor de titel Docent van het Jaar. Wie sleept dit jaar de felbegeerde award in de wacht?

Ieder jaar zien we bij Inholland veel collega’s die bijzonder werk verrichten. De meest indrukwekkende zetten wij in het zonnetje tijdens de uitreiking van de Wij Inholland awards. De awards voor de Docent van het jaar en Onderzoeker van het jaar 2024-2025 reiken we uit tijdens de Dag van Het Onderwijs & Onderzoek op donderdag 14 november aanstaande in Haarlem. De genomineerden voor de Onderzoeker van het jaar maken we later deze week bekend. Stemmen op je favoriete onderzoeker en docent kun je in de week van 4 november.

Maak kennis met de genomineerden!

Hans Rader, docent en coördinator Basis Didactische Bekwaamheid (BDB), domein Onderwijs & Innovatie (O&I)
Hans Rader, docent en coördinator van de opleiding Basis Didactische Bekwaamheid (BDB), maakt van elke les een leerervaring voor zowel nieuwe docenten als voor zichzelf. Sinds de start van de BDB in 2015 leidt hij beginnende docenten op en helpt hen om met vertrouwen een verschil te maken voor hun eigen studenten. Hans stimuleert docenten zich blijvend te ontwikkelen, ook na de BDB en dat vooral samen te doen als onderwijsteam. De jury prijst Hans om zijn open blik en aanpassingsvermogen: “Hij weet zijn lessen perfect af te stemmen op de behoefte van zijn cursisten, zonder het doel uit het oog te verliezen.”

‘Het is geweldig deze erkenning te krijgen’
Zelf zegt Hans over zijn nominatie: "Toen ik hoorde dat ik genomineerd was, was mijn eerste reactie er een van ongeloof en ongemak. Waarom ik? Ik wist er helemaal niets van, en we doen het toch als team? Maar het is natuurlijk geweldig om zo'n erkenning te krijgen. Ik werk met startende en zittende docenten aan hun professionalisering, op gebieden zoals toetsing, kwaliteitsbewustzijn en blended learning. Vooral dat laatste – de balans vinden tussen verschillende leermethoden en tools – is voor mij een kans om theorie en praktijk te verbinden. Ik probeer dan ook altijd zélf de principes toe te passen die we aan docenten meegeven, zoals actief leren en feedback-methodes. Leren en ontwikkelen doe je immers door dingen te doen, fouten te maken en daarvan te leren.”

‘BDB is een prachtige proeftuin’
“De BDB is wat dat betreft een prachtige proeftuin: we werken met nieuwsgierige en leergierige collega’s die zelf willen experimenteren, bijvoorbeeld met het oefenen van gespreksvaardigheden met een AI-avatar. Dat vraagt een zekere durf, ook omdat we cursisten aanmoedigen om buiten de gebaande paden te treden en nieuwsgierig te blijven. Als iets mislukt, is dat alleen jammer als je er niets van leert. Dat ‘practice what you preach’-principe zie ik als een essentieel onderdeel van mijn werk, en dat is waar we cursisten graag in meenemen. Ik zie het dan ook als een mooie erkenning dat dit nu ook in de voordracht zo gewaardeerd wordt."

Esther Hospes, docent bij de masteropleiding Advanced Nursing Practice, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW)
Voor de masterstudenten Advanced Nursing Practice is Esther Hospes een ware rots in de branding. Deze gepassioneerde docent, die zelf Voeding en Diëtetiek studeerde en een master Health Sciences deed, begeleidt haar studenten bij hun praktijkonderzoek en weet telkens weer een sterke verbinding te leggen tussen theorie en praktijk. Haar coachende manier van lesgeven en vermogen om studenten persoonlijk te benaderen, maken haar een rolmodel voor onderwijs waarin zowel persoonlijke aandacht als vakkennis centraal staan. “Ze inspireert haar studenten om verder te kijken, met creativiteit en een open houding voor elke student,” aldus de jury.

Toen Esther hoorde dat ze genomineerd was, schrok ze aanvankelijk. “Eerlijk gezegd had ik het totaal niet verwacht en dacht meteen: waarom ik? Het voelde wat ongemakkelijk, want ik kan genoeg collega’s bedenken die dit net zo verdienen. . Als docent en voorzitter van de examencommissie ben ik altijd op zoek naar het waarom: waarom werken we op deze manier, hoe draagt het bij aan wat we willen bereiken? Het helpt me scherp te blijven en te focussen op kwaliteit en verbetering.”

‘Ik help studenten graag in mogelijkheden te denken’
“In mijn lessen leg ik de nadruk op interactie en probeer ik de studenten op een creatieve manier te betrekken. Vaak begin ik met een onverwachte opdracht, iets dat misschien los lijkt te staan van de lesstof, maar altijd een link heeft met een leerdoel. Het houdt iedereen scherp en maakt de lessen actiever. Mijn vragen zijn bedoeld om studenten verder te helpen denken en hen aan te moedigen in mogelijkheden te denken. Hun praktijkgerichte onderzoeken leiden niet alleen tot nieuwe inzichten, maar dragen vaak bij aan het verbeteren van de zorg die zij bieden. Dat is mooi om te zien."

Yvonne Zoetigheid, docent Verpleegkunde, domein Gezondheid, Sport en Welzijn (GSW)
Met meer dan twintig jaar ervaring in de zorg en het onderwijs is Yvonne een drijvende kracht in het verpleegkundig domein. Als docent én opleidingsadviseur helpt zij studenten het complexe werkveld van de zorg te ontdekken en hun leiderschapsvaardigheden te ontwikkelen. Haar positieve toon en diepgaande kennis van het regionale zorglandschap geven studenten de basis om hun eigen pad te kiezen. De jury prijst Yvonne’s vermogen om structuur en flexibiliteit samen te brengen: “Ze is een dynamisch baken van rust, die vertrouwen geeft en studenten helpt hun weg te vinden, welke opleidingsachtergrond ze ook hebben.”

‘De nominatie is een enorme verrassing en een eer’
“De nominatie was een enorme verrassing voor me en voelt echt als een eer”, zegt Yvonne over haar nominatie. “Ik zie het als een mooie erkenning voor het hele team van de hbo-verpleegkunde op onze locaties in Amsterdam en Alkmaar. Zelf werk ik al 27 jaar bij de hogeschool, begonnen als coördinator van het contractonderwijs voor verpleegkunde in 1997. Na jarenlang opleidingsadviseur van het contractonderwijs te zijn geweest werk ik nu binnen het cluster Nursing als opleidingsadviseur en PPO-coach van deeltijdstudenten. Mijn passie ligt bij het opleiden en begeleiden van studenten die straks hun weg vinden in dit prachtige beroep. Opleiden doen we echt samen, met de praktijk: zo werk ik veel samen met werkveldpartners en verzorg ik bijvoorbeeld workshops voor praktijkopleiders over flexibel opleiden, zodat zij studenten beter kunnen begeleiden.”

‘Mijn studenten waarderen het persoonlijke contact enorm’
“Wat ik zo waardeer in mijn werk, is de kans om studenten te helpen hun professionele en persoonlijke kant te ontwikkelen. Als leercoach ben ik betrokken bij hun traject en help ik hen in te zien wat hen drijft, wat goed gaat, en wat ze nodig hebben om zich verder te ontwikkelen. Mijn ervaring als coach/counselor en mijn achtergrond in de zorg pas ik vaak toe, bijvoorbeeld door hen te helpen bij het herkennen van stressklachten of het stellen van haalbare doelen. Ook een veilige leeromgeving is iets waar ik actief aan werk, onder andere door een vragenlijst mede te ontwikkelen, in samenwerking met de Hogeschool van Amsterdam, waarvan de resultaten direct bijdragen aan een verbeterd leerklimaat. Mijn studenten waarderen het persoonlijke contact enorm; ze voelen zich gesteund, en dat is misschien wel het grootste compliment dat ik kan krijgen!"

Over de jury
De genomineerde docenten zijn gekozen door de jury, onder voorzitterschap van Marije Deutekom, lid van het college van bestuur. In hun selectie lette de jury op thema’s als maatschappelijk relevante vraagstukken, bijdragen aan een duurzame samenleving en flexibiliteit in het onderwijs. Naast Marije Deutekom maakten ook Kathelijn Rijkels (stafdirecteur Onderwijs- en Onderzoeksbeleid & Juridische Zaken), Silvana Herben (winnaar Docent van het Jaar 2023), Bea Becht (HMR-lid), Willem Potjer (studentlid HMR), Eric Wiersma (HMR-lid), Machteld de Jong (lector Diversiteitsvraagstukken) en Conny Rijkers (stafdienst Communicatie & Human Resources) deel uit van de jury. De jury roemt de genomineerden om hun vermogen om studenten te raken en het onderwijs persoonlijk en toegankelijk te maken.

Laat ons weten wie jouw favoriet is?
Komende donderdag maken we de genomineerden bekend voor de categorie 'Onderzoek'. Vanaf maandag 4 november kan je via Iris je stem uitbrengen op jouw favoriete kandidaat. Stemmen kan tot 8 november.

Marianne werkt sinds 2004 bij Hogeschool Inholland. Destijds startte ze met 16 uur per week, perfect passend bij de schooltijden van haar twee jonge kinderen. Inmiddels is haar werk uitgegroeid tot een fulltimebaan van 40 uur per week, waarin ze de afgelopen jaren diverse rollen heeft vervuld binnen de hogeschool. Lees het verhaal van Marianne, medewerker Communicatie/HR binnen Inholland. 

Marianne's reis bij Inholland begon na het afronden van haar opleiding communicatie. Ze werd getipt voor een managementassistentfunctie bij een lectoraat. De voornaamste reden om bij Inholland te werken? De locatie én het onderwijs. “Ik kon de school zelf net niet zien door mijn raam, maar er is altijd wel een locatie in de buurt,” zegt Marianne. 

Later kwam er een communicatiefunctie vrij, die ze met beide handen aangreep. Ze werkte in een dynamische omgeving waar alle lectoren samenkwamen in een afdeling voor advanced study and applied research. "Het was een geweldige baan," herinnert Marianne zich. "We waren pioniers in onderzoek binnen het hoger onderwijs, iets wat toen nog nieuw was. Ons onderwijs blijft continu in beweging, en inmiddels is de samenwerking tussen onderzoek, onderwijs en het werkveld sterk.” 

Toen de lectoren naar de verschillende domeinen verhuisden, werd haar functie opgeheven. Marianne vervolgde haar carrière binnen Inholland met diverse andere rollen. “Ik heb ervaren dat er telkens wordt meegedacht welke vervolgstap goed bij je past.” 

Passie voor onderwijs 
Wat Marianne altijd bij Inholland heeft gehouden, zijn de studenten. “Ook al geef je geen les, je werkt dagelijks in de dynamiek van jonge mensen. Daar doen we het allemaal voor,” zegt ze. Aangemoedigd door een collega heeft Marianne een paar jaar geleden de kans gegrepen om als studentenbegeleider aan de slag te gaan. Ze zag studenten binnenkomen, vaak onzeker en zoekend, en hen uitgroeien tot professionals. "Ik nam contact op met studenten die een tijdje niet op school waren geweest. We hadden geweldige gesprekken, mijn oprechte belangstelling hielp hen vaak om de drempel weer over te stappen en terug te komen." 

Ontwikkelen met een open blik 
Inmiddels werkt Marianne binnen communicatie, waar haar reis begon. "Ik zit nu in een gedreven team met een fijne samenwerking. En we blijven ons ontwikkelen, iets waar ik een innerlijke drive voor heb." Haar nieuwsgierigheid en honger naar nieuwe kennis en ontwikkeling zijn groot. "Dat merk ik aan alles: als iets me boeit, wil ik er meer van weten." 

Marianne blikt terug op een rijke carrière bij de Hogeschool, iets wat ze van tevoren niet had kunnen bedenken. Ze heeft diverse opleidingen gevolgd, waaronder ‘coachend leidinggeven’. Door de diversiteit in haar functies heeft Marianne geleerd dat vooral de mensen om haar heen belangrijk zijn in haar werk. Zowel studenten als collega’s. “De samenwerking, het hulpvaardige. Altijd als je iets vraagt, staan ze klaar om je verder te helpen. Dat is heel prettig om te ervaren.” Ondanks de grootte van de hogeschool, voelt het kleinschalig en persoonlijk aan. 

De diversiteit binnen de hogeschool maakt het werk voor Marianne extra leuk. “Elke locatie heeft zijn eigen cultuur en dat maakt het interessant. Of het nu Haarlem, Rotterdam of Delft is, elk heeft zijn unieke sfeer en type studenten. Die diversiteit maakt het boeiend.”

Als 19-jarige verhuisde Teffany Kartopawiro van Suriname naar Nederland om van haar passie voor dieren haar beroep te maken. Met haar drive voor verduurzaming en ondernemerschap ontwikkelde ze zich tot onderzoeker. Daarbij leidt ze de studenten van morgen op. Lees het verhaal van Teffany, onderzoeker én docent bij Hogeschool Inholland. 

Van hogeschool naar kenniscentrum 
Teffany groeide op in Suriname, omringd door dieren en een groot erf. Al op jonge leeftijd voelde ze een sterke passie voor dieren en fantaseerde ze over wat ze hier later mee kon doen. Inmiddels is Teffany MSc Dierwetenschapper en werkt zij als onderzoeker én docent bij onze hogeschool in Delft. “Ik mag mijn passie voor dieren nu dagelijks in praktijk brengen en delen met de studenten van morgen.” 

Dat ze in het onderwijs terecht zou komen, had Teffany niet verwacht. Tijdens haar afstuderen, aan de universiteit, werd ze gevraagd om bij Inholland te komen werken. “Ik had nooit gedacht dat ik in het onderwijs zou gaan werken, maar de variatie tussen docentschap en onderzoek sprak me aan. Inholland maakte destijds de switch van hogeschool naar kenniscentrum, wat betekende dat veel meer ruimte kwam voor toegepast onderzoek. Dat vond ik interessant en ik besloot de uitdaging aan te gaan.” 

Neem jezelf mee in de klas 
Het was voor Teffany even wennen in het onderwijs, maar in korte tijd ontwikkelde ze haar eigen manier van lesgeven. "Ik ben geen docent die alleen zendt. Ik pas praktische werkvormen toe en verplaats me in de studenten. Zo help ik ze op een andere manier dingen te begrijpen. De praktijk leert dat je met praktische werkvormen juist de studenten kunt laten nadenken over problemen die nu of in de toekomst spelen." Teffany probeert ook de blik van haar studenten te verbreden. “Onze projecten zijn vaak interdisciplinair. Zo helpen we studenten breder te kijken dan het dier. Denk bijvoorbeeld aan de toepassing van dieren in de zorg.” 

Na bijna tien jaar in het onderwijs kan Teffany niet ontkennen dat ze haar plek heeft gevonden. “Wat ik nooit had verwacht, was hoeveel voldoening ik zou halen uit het begeleiden van studenten. Het is fantastisch om te zien hoe ze zich ontwikkelen. Ik probeer mezelf altijd in hen te verplaatsen en leg uit waarom bepaalde zaken belangrijk zijn. Die persoonlijke aanpak wordt gewaardeerd.” 

Ontwikkelen met een open blik 
Als onderzoeker is Teffany naast haar onderwijstaken regelmatig in het werkveld te vinden. Door het uitvoeren van onderzoek en het delen van kennis blijft ze betrokken bij actuele vraagstukken. “Vorige week was ik in Spanje voor een congres over voedselzekerheid. Ik heb daar mijn paper gepresenteerd en kreeg bevestiging dat ons onderzoek helpend inzicht geeft in vraagstukken rondom voedselzekerheid over heel de wereld. Dat maakt mijn werk divers en interessant.” 

Aan welke projecten Teffany met haar studenten werkt, is afhankelijk van het werkveld. Via het netwerk van de opleiding komen vraagstukken op haar af. “Netwerkevenementen zoals een congres zijn erg belangrijk voor ons. Zodra een vraagstuk bij ons wordt neergelegd, kijken we of en hoe het aansluit op het leerprogramma van onze studenten.” Congressen, symposia en onderzoek helpen Teffany bij te blijven in wat speelt in de sector en om zich te blijven ontwikkelen. “De student die je nu opleidt, leidt je op voor morgen. Als docent moet je daarin ook mee.” 

Buiten haar rol als docent en onderzoeker ervaart Teffany ruimte voor haar eigen ontwikkeling. “Je moet je eigen behoefte aangeven. Mijn ervaring is dat er altijd ruimte is om met je eigen ontwikkeling aan de slag te gaan.” Zo heeft Teffany zichzelf uitgedaagd voorzitter te worden van de toetscommissie. “Ik zag dit als een kans om de kwaliteit van toetsen te garanderen. Het is een manier om input te leveren en de samenwerking met de examencommissie sprak me aan.” 

Vooruitkijken naar de toekomst 
Met haar innovatieve en vooruitkijkende blik heeft Teffany ervaren dat ze als ‘niet boerenmeisje’ goed out of the box kan denken, in een steeds veranderende maatschappij en wereld. Door met de tijd mee te gaan inspireert ze haar studenten van de opleiding Dier in de Duurzame Samenleving in Delft en moedigt ze hen aan hetzelfde te doen door kritisch te blijven. “Ik heb aan het begin wel eens nagedacht: moet ik niet naar het werkveld? Maar in je projecten sluit je naadloos aan op de praktijk.” 

Na 22 jaar bij de Rabobank in rollen als directeur bestuurder te hebben gewerkt, heeft Fabian drie jaar geleden zijn nieuwe uitdaging in het onderwijs gevonden. Bij Inholland zet Fabian, directeur van het domein Agri, Food & Life Sciences en Inholland Delft, zijn passie en expertise in om bij te dragen aan de innovatiekracht van Nederland. Zijn verhaal is een inspirerend voorbeeld van hoe de verbinding tussen onderwijs, onderzoek en bedrijfsleven leidt tot vooruitgang. 

Verbinding tussen onderwijs en bedrijfsleven 
Fabian komt uit een ondernemersfamilie. Van huis uit nam hij dan ook de passie mee om het bedrijfsleven van Nederland verder te helpen. Ruim 22 jaar zette hij zich bij de Rabobank in voor een betere wereld, veelal in de rol als directeur/bestuurder. “Het bedrijfsleven binnen én buiten Nederland heeft grote uitdagingen,” stelt Fabian. Binnen de Rabobank droeg Fabian actief bij aan het realiseren van innovatie rondom belangrijke thema’s zoals de energie- en klimaattransitie, het wereldvoedselvraagstuk en technische revolutie. “Dit zijn complexe opgaven. Om tot werkbare oplossingen te komen hebben onderzoek, werkveld en onderwijs elkaar nodig. Vanuit de Rabobank heb ik deze samenwerking, genaamd het triple helix-model, aangejaagd.” Drie jaar geleden maakte Fabian de overstap naar Hogeschool Inholland als directeur van het onderwijsdomein Agri, Food & Life Sciences (AFL) en de locatie Delft. Binnen een nieuwe organisatie, met hetzelfde doel werkt hij nog steeds aan het samenbrengen en versterken van toonaangevende ecosystemen. Nu vanuit de kant van het onderwijs. “Mijn doel blijft hetzelfde. Ik ben en blijf een enthousiaste verbinder die mensen, organisaties en kennisinstellingen samenbrengt rondom belangrijke thema’s voor een betere wereld.”  

Werken aan de toekomst, mét de toekomst 
Fabian gebruikt zijn ervaringen uit de commerciële wereld om een brug te slaan tussen theorie en praktijk. Ook al blijft het doel hetzelfde, werken vanuit een nieuw perspectief geeft een frisse impuls aan zijn werkzaamheden. "Het is fantastisch om vanuit een kennisinstelling bij te kunnen dragen aan maatschappelijke vraagstukken," vertelt Fabian. "Hier bouw je aan de toekomst mét de toekomst, en dat vind ik heel belangrijk. Samen met studenten kleuren we de toekomst van Nederland in."  

Fabian ziet een belangrijke rol voor kennisinstellingen als Inholland. “Als kennisinstelling hebben we een belangrijke bijdrage te leveren aan de maatschappelijke vraagstukken die er liggen. De cultuur van Inholland helpt de hogeschool om deze rol te kunnen pakken. Er heerst een open sfeer waarin collega’s en studenten eigen ervaringen en perspectief kunnen inbrengen. En waarin er ruimte is om eigen ambities na te jagen die in het verlengde hiervan liggen.” Dit geldt ook voor Fabian zo. Ondernemersbloed kruipt immers waar het niet gaan kan. Zo creëert Fabian ruimte voor zichzelf om naast zijn rol binnen Inholland ook andere rollen binnen en buiten de hogeschool te vervullen, bijvoorbeeld binnen de Greenport, de metropoolregio, en VNO NCW. “Deze ecosystemen blijven belangrijk voor mij,” deelt Fabian. 

Samenwerken aan een vitale metropool 
In het eerste jaar van zijn overstap naar het onderwijs kon Fabian direct meewerken aan het nieuwe strategisch meerjarenplan. Inholland omschrijft hierin voor de komende jaren een duidelijke positionering en profilering om ‘samen te werken aan een vitale metropool’. "We willen proactief inspelen op vraagstukken van Nederland en de regio," legt Fabian uit. Deze visie sloot naadloos aan op zijn eigen ambitie: het gezamenlijk faciliteren van de innovatie motor van Nederland. Deze strategie vraagt om een ‘van buiten naar binnen’ aanpak. “Wat we buiten zien gebeuren, vertalen we richting ons onderwijs en onderzoek. Mijn werkweek reflecteert deze aanpak letterlijk: de helft van mijn tijd ben ik buiten de hogeschool binnen netwerken in gesprek over het verbeteren van organisaties en onze kennisinstelling. De andere helft ben ik binnen aan het werk met onze collega’s én studenten." Fabian merkt op dat binnen de hogeschool de medewerkers veel passie hebben en hard werken aan een betere toekomst. "Laten we de passie die er bij iedereen vanaf spat vasthouden en samen verder bouwen aan onze slagkracht, verbetercultuur en ons verandervermogen," aldus Fabian. 

Vooruitkijken naar de toekomst 
Inholland participeert steeds meer proactief in grootschalige programma’s rondom gezonde voeding, digitalisering, groen en techniek. En ook het opleiden van werkende professionals naast jonge professionals. Een concreet voorbeeld hiervan is het samenwerkingsverband op het gebied van de eiwittransitie met onder andere DSM en andere landelijke partners. Of het meerjarenprogramma met de Greenport in zowel Nood Holland als Zuid Holland. "Dit soort initiatieven passen perfect bij de vernieuwde strategie van Inholland. We maken veel impact door vanuit de marktvraag onderwijsvernieuwing en onderzoekverbetering in gang te zetten," zegt Fabian trots. "Dit is een continu proces van experimenteren, vallen, opstaan en weer leren, net zoals onze studenten die we iedere dag begeleiden richting de toekomst." 

Fabian kijkt met trots terug op zijn overstap en de reis binnen Inholland. "Uiteindelijk moeten we het met elkaar doen en dat is geweldig. Ik zie het, als geboren vooruitgangsoptimist, dan ook als mijn taak om verbindend en inspirerend leiderschap te tonen.” Fabian’s aanpak, geworteld in het triple helix-model, laat zien hoe belangrijk het is om onderzoek, werkveld en onderwijs te integreren om complexe maatschappelijke vraagstukken aan te pakken en de wereld elke dag een stukje beter te maken. 

Onze collega Tessa Mulder (42), ambtelijk secretaris bij het domein Gezondheid Sport & Welzijn in Haarlem, heeft een indrukwekkende prestatie geleverd door het wereldrecord burpees voor vrouwen te verbreken. In de dojo van Cardio Fitness Beverwijk wist zij in drie minuten tijd maar liefst 65 burpees te voltooien, waarmee zij het vorige record van 61 ruim overtrof. Dit meldt de website beverwijk.nieuws.nl.

Foto: Mizzle Media / Michel van Bergen 

De recordpoging vond enkele maanden geleden plaats, maar pas op 20 augustus ontving Tessa het verlossende bericht dat haar record officieel erkend is door Guinness World Records. Deze prestatie is het resultaat van maandenlange training en doorzettingsvermogen, waarbij ze haar burpee-techniek tot in de perfectie heeft uitgevoerd.

Kickbokser en trainer
Tessa begon haar sportcarrière als kickbokser en won in 2012 de Nederlandse titel. Ondanks dat ze niet langer actief is in de ring, blijft ze betrokken bij de sport door te trainen en andere vrouwen te begeleiden bij Cardio Fitness Beverwijk.

Over de toekomstplannen van Tessa is nog weinig bekend, maar ze staat open voor nieuwe uitdagingen. "Het kriebelt nog niet om het record voor een heel uur burpees aan te vallen, maar wie weet wat de toekomst brengt," aldus Tessa. Haar kickbokservaring komt goed van pas bij deze zware fysieke uitdagingen: "Net zoals in de ring, moest ik ook nu drie minuten lang knokken, maar dit keer tegen mezelf."

Sport en werken in balans
Met haar recordpoging inspireert Tessa anderen om hun grenzen te verleggen en toont ze aan dat met vastberadenheid en doorzettingsvermogen alles mogelijk is. Zelf vindt ze vitaliteit erg belangrijk en dan vooral de combinatie met sport en werken. “Op het werk zet ik mijn hoofd graag aan het werk, maar daarna mag ook echt mijn lichaam aan de slag. Ik vind het belangrijk dat daar een balans in is. Ik loop ook graag mee met Inholland-loopjes zoals de Damloop by night en de 5 kilometer bij de Halve van Haarlem de komende maand. Leuk om zo collega’s van andere domeinen en opleidingen tegen te komen en samen in beweging te zijn.”

Hoe kan Hogeschool Inholland een neuro-inclusieve leeromgeving creëren voor alle studenten en medewerkers? In april spraken ongeveer 35 collega’s en studenten hierover tijdens de Community of Practice Diversiteit (CoP Diversiteit). Dit keer was het thema 'Neurodiversity & Inclusion'. Jonathan Evans, docent bij de opleiding Creative Business, sloot aan om de bekendheid van dit onderwerp te vergroten en praktische tips te delen. “Neuro-inclusie en een Inholland-brede aanpak zijn belangrijk,” zegt hij. 

For the English version, click here

Jonathan werkt momenteel fulltime als senior en coach bij het domein Creative Business. In september start hij twee dagen per week als onderzoeker, samen met Joke Hermes, lector Inclusion and the Creative Industries, gericht op inclusie binnen dit domein. Het was voor hem bijzonder om, samen met laatstejaars Business Innovation student Flann, als co-host deel te nemen aan de CoP over neurodiversiteit en inclusie. “Drie jaar geleden werd ik op 33-jarige leeftijd gediagnosticeerd als autistisch. Deze CoP was een van de eerste gelegenheden waarbij ik hierover kon spreken met een grote groep mensen op mijn werkplek,” legt Jonathan uit. “Het is belangrijk om betrokkenheid over bepaalde kwesties over te brengen aan medewerkers en studenten van Inholland." 

Unieke perspectieven van neurodiverse mensen 
Neurodivergente mensen hebben unieke perspectieven die buiten de neurotypische normen vallen. Het gaat hierbij niet alleen om autisme, maar ook om ADHD, obsessieve-compulsieve stoornis, dyslexie en andere vormen van neurodiversiteit. Veel mensen worden laat of niet gediagnosticeerd, vooral vrouwen, etnische minderheden en LGBT+ mensen. Jonathan benadrukt het belang van bewustwording en actie over dit onderwerp. “Door je uit te spreken, breng je een positieve verandering teweeg," zegt hij. 

Uitdagingen en voorrechten 
Jonathan zelf kreeg te maken met verschillende uitdagingen na zijn late diagnose. “Toen ik de diagnose kreeg, viel veel op zijn plek, maar het is ook een proces van ups en downs,” vertelt hij. Hij benadrukt het belang van een ondersteunend netwerk en begripvolle leidinggevenden. “Het is mogelijk om te floreren als neurodivergent persoon, maar er moeten neuro-bevestigende voorwaarden zijn om dit mogelijk te maken." 

Aanpassingen binnen Inholland 
Binnen Inholland kunnen er kleine aanpassingen worden gemaakt om neurodivergente mensen tegemoet te komen. Denk hierbij aan toegankelijkere gebouwen, betere bewegwijzering, visualisaties op de website en prikkelvrije ruimtes. Estelle Kleuskens, een oud-student International Creative Business, schreef haar scriptie over hoe de fysieke ruimtes van Inholland verbeterd kunnen worden. 

Toekomstvisie voor Inclusie 
Jonathan hoopt dat alle Inholland-opleidingen inclusie een plek in hun onderwijsprogramma kunnen geven. “Een inclusieve, Inhollandbrede aanpak is belangrijk. Het inbedden van onderwijsmodellen zoals 'Universal Design for Learning' en 'Compassionate Pedagogy' zou helpen.” Hij benadrukt dat de verantwoordelijkheid voor onderwerpen als neurodiversiteit niet bij een paar ambassadeurs moet liggen, maar dat een universele aanpak nodig is. 

Zanzibar, een tropisch en paradijselijk eiland voor de kust van Tanzania, wordt vaak geassocieerd met idyllische vakanties. Echter, onder het pittoreske oppervlak schuilt een harde realiteit: wijdverbreide armoede en ongelijke verdeling van middelen. Irene Witteman, beleidsadviseur bij Hogeschool Inholland, ontdekte deze ongelijkheid tijdens een vakantie twee jaar geleden. Getroffen door de armoede, besloot ze bij te dragen aan de verbetering van het onderwijs op Zanzibar. Dit doet ze met haar stichting Happy Scholar via diverse projecten, mét hulp van vele collega’s van Hogeschool Inholland. 

Op vakantie was ze, met haar dochters. Aangekomen bij haar resort op Zanzibar werd Irene getroffen door het schrijnende contrast. “Ik dacht dit kan niet. Ik schaamde me dood. Je komt je resort uit en aan de overkant van jouw hotel zie je mensen emmers met water uit de grond halen. En die wonen dan in krotten die tegen jouw resort aangebouwd zijn. Ik schrok echt en dacht: ik wil hier iets doen.” 

Happy Scholar voor educatieve uitdagingen 
Met haar 25 jaar onderwijservaring besloot Irene al snel een eigen stichting Happy Scholar op te zetten om educatieve uitdagingen aan te pakken. Een cruciaal probleem vormt het beperkte Engelse taalniveau, essentieel voor de toeristische sector op Zanzibar, een belangrijke bron van inkomsten op het eiland. Ook goede faciliteiten en toegang tot ICT vormen een hindernis. 

Meerdere projecten voor kansarme jongeren 
Inmiddels heeft Irene met haar stichting , en in samenwerking met vier scholen op het eiland, diverse projecten opgezet. Zo ondersteunt ze het Kawa Trainingcentre dat in 2012 is opgericht door de Nederlandse Suzan Degeling. Jongeren zonder werk kunnen bij haar een opleiding volgen tot tourguide, horecamedewerker of zelfstandig ondernemer. Met andere collega’s van Inholland zorgde Irene ervoor dat er namens de hogeschool 60 laptops werden gedoneerd, mede in het kader van een duurzame hogeschool.

Op de school van Suzan kwamen ook Pabo-studenten van Inholland om te leren van elkaars cultuur. De studenten gingen vervolgens ook aan de slag op lokale basisscholen. Ondergedompeld in de Engelse taal leerden kinderen essentiële basisvaardigheden op de computer en kregen de leraren les in didactische vaardigheden. Deze studiereis verzorgde zij samen met collega Marloes Maas, in het kader van het Cross Cultural Exchange-programma van de Pabo.  

De buitengewone veerkracht van de inwoners 
“Ondanks alle uitdagingen ontdekte ik de buitengewone veerkracht van de mensen op Zanzibar”, vertelt Irene op de website van de stichting. “De toewijding van de schooldirecteuren, de leergierigheid van de leerkrachten en hun oprechte liefde voor leren en voor de leerlingen waren de drijvende krachten achter het ontstaan van Happy Scholar. Het is onze missie om meer kennis en middelen te delen met de scholen waarmee we werken, om zo blijvende verandering te brengen in de educatieve mogelijkheden van deze gemeenschappen. We nodigen je van harte uit om deel te nemen aan deze inspirerende reis naar een hoopvolle toekomst voor de kinderen van Zanzibar. Kinderen die vaak met een glimlach op hun gezicht en met een ongelooflijke veerkracht en flexibiliteit de uitdagingen van het leven aangaan. We kunnen veel van elkaar leren.” 

Erg blij is Irene met de steun die ze krijgt vanuit de hogeschool. Het contact met de Pabo-studenten, de IVT-collega’s, vanuit meerdere hoeken kreeg ze spontaan steun aangeboden. “Ik word er blij van, ik vind het superfijn dat er zoveel collega’s en studenten meedenken en meehelpen. Inholland heeft zoveel kennis en expertise! Het is fijn om die te kunnen delen.” 

Mee op reis, doneren of op een andere manier bijdragen aan de stichting Happy Scholar? Neem contact op met Irene of via de website.

Docent-onderzoeker Jasmijn Ruijgrok is als tweede collega van Inholland gestart met een professional doctorate (PD). Een PD is een nieuwe vorm van praktijkgericht promotieonderzoek voor het hbo. Jasmijn richt zich de komende jaren op de vraag hoe we polymeren die we nu voor de energietransitie gebruiken duurzaam kunnen recyclen.

Jasmijn is sinds 2018 docent chemie. Al snel richtte zij zich ook op onderzoek samen met het lectoraat Slimme materialen voor de energietransitie. “Mijn interessegebieden? Polymeerengineering en elektrochemie. Het eerste gaat over het ontwikkelen én toepassen van kunststoffen. Elektrochemie is de chemie in elektrische processen. Polymeerengineering en elektrochemie zijn heel belangrijk voor de energietransitie om bijvoorbeeld krachtige en efficiënte batterijen te ontwikkelen en sterke windmolens die decennia kunnen blijven draaien. Zo zijn de energietransitie en de ontwikkeling van nieuwe materialen nauw met elkaar verbonden. Niet alleen om superkrachtige batterijen of windmolens te kunnen fabriceren, maar ook om ze van duurzame grondstoffen en recyclebaar te maken.”

Materialen voor de energietransitie
Met haar PD wil Jasmijn verder kijken dan de energietransitie waar we nu middenin zitten. “De focus is er nu op gericht om richting 2030 fossiele brandstoffen zo veel mogelijk te vervangen door duurzame energiebronnen. Dat is logisch. Maar wat gaat er na 2030 gebeuren met windmolens en opslagtanks voor waterstof als die aan het eind van hun levenscyclus zijn? Ze worden gemaakt van composieten. Sterke materialen met een complexe samenstelling. Het zou mooi zijn als we dan voor deze materialen een manier hebben gevonden om ze duurzaam en hoogwaardig te kunnen recyclen.”

Windmolens en opslagtanks voor waterstof
Jasmijns onderzoek richt zich op duurzame recycling van windmolens en opslagtanks voor waterstof. “Chemisch gezien lijken de materialen die daarvoor worden toegepast op elkaar: glasvezel, dan wel koolstofvezel (vaak) vervat in epoxyhars. De vraag is hoe je die epoxy’s afbreekt zonder dat je de waardevolle vezels daarbinnen kapot maakt. De eerste stap is literatuuronderzoek naar mogelijk bruikbare recyclingtechnieken. Vervolgens werk ik dat in modelsystemen uit. Daarna is het de bedoeling om het op te schalen voor nieuw materiaal dat uit de fabriek komt en om tot slot te onderzoeken hoe die methode voor gebruikt materiaal kan worden toegepast.”

Praktijkgericht en interdisciplinair
“Ik had niet de ambitie om een promotieonderzoek te doen aan een universiteit”, zegt Jasmijn. “Het gaat dan om fundamenteel onderzoek waar je moeilijker de vertaalslag kunt maken naar het onderwijs en de praktijk. Ik ben een echte hbo’er. Ik ben graag praktisch bezig met studenten en professionals uit het werkveld. Mooi is dat praktijkpartners betrokken zijn bij het onderzoek: als onderdeel van de beoordelingscommissie tot in het onderzoek zelf. Het wordt ook echt een interdisciplinaire aanpak, want je kunt misschien een goede oplossing voor chemische recycling hebben gevonden, het uiteindelijke recyclaat moet ook worden gebruikt. Daar komen sociologische, economische en beleidsvraagstukken bij kijken, waarvoor ik verschillende partners betrek.”

Bijdragen aan een maatschappelijk vraagstuk
Jasmijn is in januari gestart met haar PD-traject, dat uiteindelijk zes jaar gaat duren. “Het kon ook in vier jaar, maar ik kies ervoor om naast mijn onderzoek als docent te blijven werken. Want hoe tof is het om mijn studenten mee te nemen in het vraagstuk dat ik probeer op te lossen en te laten zien wat zij als chemici kunnen gaan betekenen voor de energietransitie? Dat vind ik zelf ook mooi aan de praktische insteek van de PD: ook ik mag direct bijdragen aan een belangrijk maatschappelijk vraagstuk.”

Inholland-collegelid Mieke van den Berg gaat deze maand in gesprek met Wouter van Velzen en Ben van der Sluijs. Wouter werkt bij de Inholland Service Organisatie (ISO) in Delft als assistent facilitair medewerker. Ben is de werkbegeleider van Wouter, die via het participatiebanentraject bij Inholland is komen werken. Ben werkt al 34 jaar voor Inholland en “bemoeit zich overal mee” om primaire processen bij Inholland zo goed mogelijk te laten verlopen.

Mieke: “Wouter, kun je vertellen wie je bent?”
Wouter: “Ik werk nu inmiddels zes jaar als participatiemedewerker voor Inholland. Ik ben begonnen als schoonmaakmedewerker in Den Haag, maar ik ben door Ben, die zag dat ik meer in mijn mars had, naar Inholland Delft gehaald.”

Wouter is één van de vier participatiemedewerkers in Delft. Ben noemt ze ‘pareltjes’: ”Ik zie geen verschil tussen reguliere- en participatiemedewerkers. Natuurlijk moet je altijd even aftasten, maar ik kijk vooral naar hun kwaliteiten. Wouter is echt een aanpakker en bij zulke collega’s ga ik vooral op  mijn gevoel af en kijk ik naar de manier waarop zijn talenten zo goed mogelijk kunnen worden ingezet. Wouter heeft zich de afgelopen zes jaar heel sterk ontwikkeld. Hij helpt iedereen binnen de onze vestiging.”

Wouter: “Ik ben 31 jaar oud en ik kom uit Leiden. In mei 2018 ben ik bij Inholland Den Haag als schoonmaakmedewerker begonnen vanuit het participatietraject. Ik was daar heel goed ontvangen en had het daar heel erg naar mijn zin. Ben zag me daar aan het werk en vroeg of ik naar Delft wilde komen. Dat was in januari 2019. In Delft werk ik inmiddels als assistent facilitair medewerker. Ook hier kreeg ik een heel rustige inwerktijd. Er was tijd om met iedereen te praten en er werd regelmatig aan me gevraagd hoe het ging en wat ik wilde doen. Ik kreeg eerst een proefplaatsing, maar ik heb nu een vaste aanstelling. Bij Inholland, en dan met name Ben, kijkt men heel goed naar wat mensen kunnen, wat ze willen en wat ze nodig hebben om hun werk goed te kunnen doen. Ben is altijd heel open en eerlijk, ik word net als iedereen uit het team behandeld. En als ik iets niet goed doe, dan helpt hij me om het wel goed te doen. Ik vind dat heel fijn, dat er rust is, dat ik vragen kan stellen en dat er met je wordt gesproken. Bij andere werkgevers die een participatiemedewerker aannemen, wordt toch vooral gekeken wat het oplevert en na twee jaar moet je er weer uit. Dat is bij Inholland niet zo, daar bouw je echt een band op met je collega’s'.”

Wouter: “Ik heb leerproblemen. Mede daardoor ben ik in de participatiewet terechtgekomen. Soms leer ik makkelijk en soms moeilijk. Ik ben iemand die graag in de praktijk leert. Dat werkt beter dan dat ik dat uit een boek moet doen. Via Inholland heb ik een aantal trainingen gevolgd en daar ben ik heel blij mee. Dat was zowel in de praktijk, maar ook uit boeken, maar dat ging goed. Ik ben iemand die heel graag de handen uit de mouwen steekt, maar heb daar wel structuur en duidelijkheid bij nodig. En die krijg ik nu. Maar ik krijg ook weer vrijheid om bepaalde dingen op mijn eigen manier te doen. Dat ik die kansen ook krijg van Ben vind ik ook leuk. Als dingen niet goed lukken, dan ga ik naar Ben toe, maar hij neemt ook het initiatief richting mij als hij ziet dat ik extra hulp nodig heb. Ben geeft me altijd heel snel duidelijkheid, maar eigenlijk kan ik bij iedereen in het team terecht, iedereen helpt me.”

Ben: “Veel mensen zouden wat kunnen leren van participatiemedewerkers. De werkethiek is ontzettend hoog.”

Mieke: “Kun je vertellen wat je doet bij ISO, en wat daar zo leuk en inspirerend aan is?”

Wouter: “Als assistent facilitair medewerker vind ik alles wat ik doe leuk omdat elke dag anders is. Elke ochtend begin ik met een facilitaire ronde. Ik kijk of de verlichting het doet, of de lokalen netjes zijn, of het warm genoeg is. Of er goed onderwijs kan worden gegeven dus. Dat ik daar een rol in kan spelen, vind ik heel leuk. De ronde die ik elke dag loop, ik begin om half 8, is echt belangrijk want als er dingen niet goed zijn geregeld, heeft dat invloed op de lessen. Ik zie dan vaak kleine dingen die ik zelf snel kan oplossen, bijvoorbeeld even de tafels netjes zetten, of de schermen het doen of een lichtje maken. Als schoonmaker ben je vaak onzichtbaar omdat je werkt op tijden dat er geen medewerkers zijn, maar nu ziet iedereen wat ik doe. Dat ik ook echt bijdraag aan het onderwijs. Die zichtbaarheid vind ik leuk. Mensen zien dan ook dat niks zomaar gebeurt, dat mensen weten wie dat heeft gedaan. Inholland is heel goed in het zichtbaar maken van iedereen, ook van mensen in participatiebanen. Er is ruimte voor iedereen en dat is fijn.”

Ben: “Mijn werk bestaat uit allemaal mooie ervaringen en natuurlijk vind ik het heel leuk om deze woorden van Wouter te horen. Pas heb ik nog een dame in de schoonmaak aangenomen, dat is ook een parel. Ik ben haar nu aan het begeleiden. Ik zie dat ze helemaal opbloeit. Daar doe ik het voor. Er leven heel onjuiste voorstellingen over mensen in participatiebanen. Dat het vooral gedoe zou opleveren in een team, dat het begeleiden heel veel tijd kost. Maar ik zie juist mensen die er heel erg voor gaan, ze willen juist heel graag werken. Ik beschouw ons als een team, ik wil niet de baas zijn. De waarden van Inholland, dat je erbij hoort en jezelf mag zijn, inclusie dus, dat laten we elke dag in ons werk zien.”

Wouter: “Ik ervaar dat precies zo.”

Mieke: “En hoe ziet jouw dag er verder uit, nadat je de ronde hebt gelopen en collega’s heb geholpen?”

Wouter: “Om 12.00 uur gaan we lunchen. Maar ook dan komen collega’s met vragen binnenlopen. Ik vind het nooit een probleem om mijn lunch te onderbreken en ze dan even te helpen. We lunchen altijd met elkaar, we zijn met vijf personen. We praten dan over van alles en nog wat. En ik werk ook één avond in de week. Eerst hadden we een beveiliger, maar dat was duur, nu doe ik dat en dat gaat ook goed. Ik werk inmiddels 35 uur per week, dat is bijna fulltime. Op de andere dagen is mijn werkdag om 15.00 uur voorbij.”

Mieke: “Waar ben je trots op in jouw werk?”
Wouter: “Ik ben er trots op dat ik onderdeel mag zijn van een leuk team binnen Inholland. Ik heb ook bij andere werkgevers gezien dat ze iemand die via een participatiebaan binnenkomt vooral als iemand met problemen zagen. Bij Inholland ben ik echt onderdeel van het team.”

Ben: “Bij de weekstart of het maandelijks teamoverleg dan praat iedereen mee. Dus ook de ideeën van Wouter worden gehoord en meegenomen in onze aanpak. Ik zie ook dat Wouter doorgroeit naar een ander, hoger, level en dat is mooi.”

Wouter: “Ik zie dat zelf ook en ik ervaar ik me steeds kan ontwikkelen binnen Inholland. En als dingen niet zo goed gaan, dan is dat ook niet erg. Dan praat ik daar over met Ben. Niet alleen over het probleem, maar vooral wat ik nodig heb om het te kunnen oplossen. Omdat Ben heel open en eerlijk is tegen mij, kan ik zijn feedback ook goed hebben. Ook omdat ik merk dat er daarna meteen dingen veranderen. In het begin vond ik het wel lastig om met feedback om te gaan, maar ik zie dat Ben het oprecht bedoelt en het erom gaat mij en het werk te verbeteren. Wat ik daarin nodig heb, dat is echt een andere insteek dan iemand alleen maar te wijzen op de dingen die niet goed gaan.”

Mieke: “Eigenlijk is jullie aanpak een best practice voor Inholland. Open en eerlijk het gesprek aangaan over het functioneren van iemand, nagaan wat iemand nodig heeft, vaststellen hoe je je werk nog beter kunt doen. Snel en op een integere wijze met elkaar in gesprek gaan, dat is heel belangrijk en zorgt voor onderling vertrouwen en verbinding.

Inholland wil graag een organisatie zijn waar iedereen zich thuis voelt, inclusief. Voel jij je thuis bij Inholland en in jouw werk en wat is hierin belangrijk voor je?”

Wouter: “Ik voel me heel erg thuis bij Inholland. Belangrijk hierin voor mij is dat ik kansen krijg om mezelf te ontwikkelen, dat ik word gezien om wie ik ben en om wat ik kan. En daarmee help ik Inholland ook weer. Bij Inholland gebeurt alles in een team en wordt daarin van alles besproken. Ik had bijvoorbeeld bedacht dat het handig zou zijn als ik een kar bij me zou hebben bij mijn ronde waarop ik veel spullen kan meenemen. Dingen die ik zelf aandraag, worden dan dagelijkse praktijk, dat is fijn en laat zien dat ik word geaccepteerd.”

Mieke: “En waar zie je jezelf over vijf jaar?”

Wouter: “Ik ben heel ambitieus, ik wil mezelf blijven ontwikkelen. Waar ik over vijf jaar sta, dat vind ik echt een lastige vraag, je weet nooit hoe het gaat over vijf jaar. Voor mij is het wel belangrijk dat ik dan geen assistent facilitair medewerker meer ben, maar een echte facilitair medewerker 3. Dat is mijn droom, mijn ambitie. Ik durf daar niet altijd open over te zijn omdat ik toch bang ben dat het me niet lukt en dat ik dan teleurgesteld word. Maar eigenlijk doe ik dat werk grotendeels al. En daarvoor moet ik me blijven ontwikkelen. Ik heb nu met Ben een formulier met competenties gemaakt en ik ben hard bezig om dat te bereiken.”

Mieke: “Heb je nog tips voor Inholland? Hoe de hogeschool er nog beter voor kan zorgen dat iedereen zich thuis voelt?”

Wouter: “Ik hoop dat Inholland op deze manier blijft omgaan met participatiemedewerkers. Dat ze worden gezien als collega’s die teams komen versterken.”

Mieke: “Dank je wel voor dit mooie gesprek. Ik wist vooraf niet goed wat ik kon verwachten van mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Het belangrijkste wat ik meeneem uit dit gesprek is dat ik denk dat ik heel goed begrijp wat je bedoelt als je zegt wat je nodig hebt om goed te kunnen werken. En dat daarin eigenlijk geen verschillen bestaan tussen reguliere- en participatiemedewerkers. Het gaat om tijd, aandacht, rust, ruimte voor ontwikkeling en bovenal het gevoel te hebben deel uit te maken van een team. Dat je er echt bij hoort.”

Inholland loopt als een magenta-roze draad door Josines werkende leven. Die ontwikkelt zich als zij Leisure & Events Management studeert in Diemen. “Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in sport en toerisme en heb na mijn afstuderen allerlei verschillende banen gehad en ben uiteindelijk gaan ondernemen. Eerst had ik een aantal sportbedrijven en daarna een opleidingsinstituut: PowerMama, gericht op pre- en postnatale fitness.”

Hybride werken
Josine hield contact met haar toenmalige marketingdocent. Toen die coördinator werd van het uitstroomprofiel Sport Experience en tijdelijk naar het buitenland ging, vroeg hij Josine om zijn rol als coördinator over te nemen. “Ik deed dit werk naast mijn ondernemerschap. Totdat de cursussen die ik gaf allemaal stopten vanwege de coronamaatregelen. Gelukkig kreeg ik een vaste baan als coördinator aangeboden.”

Ondernemen bij Inholland
“Het werk bij Inholland vind ik superleuk. Het is heel afwisselend en ik heb van mijn leidinggevende altijd de vrijheid en het vertrouwen gekregen nieuwe projecten op te zetten. Ik voel me vanaf het begin bij onze hogeschool ondernemer. Als coördinator begeleidde ik vierdejaarsstudenten bij ontwerpgericht onderzoek en ik was verantwoordelijk voor een goed verloop van het curriculum van mijn uitstroomprofiel.”

Erfelijke ziekte
Josine werkte 36 uur per week en dat was in haar geval behoorlijk zwaar. Toen zij twee jaar bij Inholland werkte kwam een chronische ziekte bij haar aan het licht: het Ehlers-Danlos syndroom (EDS), een erfelijke aandoening van het bindweefsel. “Omdat bindweefsel overal in je lichaam zit, heb ik overal last. Van mijn hart, mijn gewrichten, mijn maag, mijn darmen. Ik heb veel pijn en ben snel vermoeid. Het is een onzichtbare ziekte: niemand kan aan mij zien dat ik ziek ben.”

Revalideren met goede support
“Sport heeft me voor een deel gered”, zegt Josine. “Ik heb daardoor sterke spieren waardoor mijn gewrichten wat stabieler zijn. Maar het kan nog steeds gebeuren dat mijn arm uit de kom gaat als ik ’s nachts in een verkeerde houding slaap.” Tijdens haar werk bij Inholland volgde Josine een intensief fysio- en ergotherapietraject bij revalidatiecentrum Reade om anders te leren bewegen, rusten en beter met haar energie om te gaan. Ze wilde daarnaast ‘gewoon’ blijven werken. Hoewel, gewoon: “Ik was de enige van de revalidanten die dat deed, de rest was volledig afgekeurd.” Josine ervaart veel begrip binnen onze hogeschool “Meteen na mijn diagnose vertelde ik over mijn ziekte. Mijn leidinggevende zei: “Vertel maar wat je nodig hebt.” Ook de bedrijfsarts van Inholland was heel begripvol. Die wilde dat ik minder ging werken.” En dat advies nam Josine uiteindelijk ter harte. “Ik had een drukke baan, dagelijks nog veel klachten en wekelijks medische afspraken. Bovendien volgde ik de Master Sport- en Beweeginnovatie op Papendal. Thuis was ik uitgeteld. Ik had weinig energie meer voor mijn gezin.”

Een nieuwe en bijzondere rol als labregisseur  
Op advies van de bedrijfsarts heeft Josine zich gedeeltelijk ziekgemeld. “Mijn master heb ik opgegeven en ik ben ook gestopt als coördinator. Ik werk nu twaalf tot zestien uur per week. Ik ben labregisseur van het living lab Preventie door Sport en Bewegen. Daarnaast ben ik bezig met de ontwikkeling van domeinoverstijgend onderwijs op het gebied van e-sports en gamification.” Haar functie als labregisseur vindt Josine heel bijzonder. “Doel van het lab is om sportaanbod en de manier van organiseren van sport te optimaliseren voor mensen met een handicap of chronische ziekte. Mensen zoals ik dus. Ik begeleid het consortium door middel van ontwerpgericht onderzoek, iets dat ik eerder als coördinator bij Leisure & Events Management aan studenten heb geleerd. Ook revalidatiecentrum Reade is betrokken.”

Gegund door leidinggevende
Het werk komt voor Josine als een geschenk uit de hemel. Toch twijfelde ze. “Ik voelde me schuldig: ik was het werk bij Leisure & Events Management aan het afbouwen en dan zou ik toch iets nieuws beginnen bij het lectoraat Kracht van Sport en Bewegen. Maar mijn leidinggevende zei dat ze me dit echt gunde.”

Het belang van een open blik
Josine wil haar bijzondere verhaal graag kwijt. “Het is belangrijk dat je rekening met elkaar houdt, dat er iets met de ander aan de hand kan zijn zonder dat je dit aan de buitenkant ziet. Wees daarom nieuwsgierig naar collega’s en vraag hoe iemand zich voelt of functioneert. Zo haal je het beste uit mensen. Inholland is daar in mijn geval heel goed mee omgegaan. Het is ook een les voor mezelf geweest. Ik wilde mij eerst niet ziek melden, omdat ik bang was dat ik daardoor mijn baan zou verliezen. Maar Inholland heeft me volop vertrouwen en veiligheid gegeven.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak? Ga eerst het gesprek aan met jouw leidinggevende. Wil je toch direct met het HR-Expertiseteam praten, neem dan gerust contact op voor een verkennend gesprek. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Lovende woorden
“Ik werkte bij een bedrijf in reclameartikelen toen ik solliciteerde als directiesecretaresse bij Ichthus Hogeschool Rotterdam. Inholland bestond nog niet in deze vorm,” vertelt Petra. Ze kan zich niet herinneren waarom ze van baan veranderde. “Dat is al 35 jaar geleden. Na zo’n jaar of vijf kwam ik bij de HMR terecht als ambtelijk secretaris. Een functie die heel goed bij me past. Wat mij betreft, blijf ik dit nog een hele tijd doen.” Gelukkig maar, want iedereen die met Petra werkt, spreekt lovende woorden over haar inzet, accuratesse en betrokkenheid. Studenten en collega's die met haar werken roemen het geduld waarmee ze iedereen te hulp schiet.

In de schijnwerpers staan
Zelf vindt Petra die behulpzaamheid een vanzelfsprekendheid. “Dat zit in mijn karakter. Ik zet graag mensen in hun kracht en blijf daarbij zelf liever wat op de achtergrond. Wat voor mij belangrijk is dat mensen hun werk goed kunnen doen. Dat geldt denk ik voor de meeste ondersteuners. Zelf in de schijnwerpers staan, vind ik niet belangrijk, maar nu ik de award heb gewonnen, voelt dat voor een keer toch wel heel bijzonder.”

Notitie naar de voorzitter
Petra’s eigen stille kracht is ervoor zorgen dat studenten en collega’s prettig met elkaar samenwerken tijdens de bijeenkomsten van de HMR. “Een goede voorbereiding is daarbij het halve werk, zowel inhoudelijk als logistiek. Als iedereen op tijd op de hoogte is van agenda en besluitvorming verlopen de bijeenkomsten effectiever.” Dat ze ook nog eens kan buigen op haar jarenlange ervaring, zorgvuldige archivering en goed geheugen, draagt daar zeker aan bij. “Het komt wel eens voor dat ik tijdens een vergadering een notitie naar de voorzitter schuif ter ondersteuning. Het is fijn dat mensen die kennis van me aannemen. Ik zorg er dan ook voor dat ik goed bij blijf in mijn vakgebied. Als er bijvoorbeeld nieuwe informatie van het ministerie komt, zorg ik dat ik dat weet.”

Wisseling van de wacht
“Als ambtelijk secretaris heb ik een onafhankelijke positie, maar omdat ik de HMR ondersteun, ligt mijn hart daar toch wel het meest. Dat heeft vooral te maken met het belang van de raad. Medezeggenschap is gewoon heel belangrijk. Studenten en medewerkers vertegenwoordigen in de raad de stem van medestudenten en collega’s en hebben daarmee invloed op het beleid van Inholland. De raad praat met het College van Bestuur mee over onderwijs, organisatie en financiën.”

Binnenkort zal er wisseling van de wacht plaatsvinden. De termijn van de huidige HMR loopt af en vanaf 1 maart zal een nieuwe raad van start gaan. Tot 19 januari aanstaande kunnen kandidaten zich melden. Als er meer kandidaten dan beschikbare zetels zijn, volgen verkiezingen. In dat geval zal er campagne gevoerd worden. “Ik vind het mooi om te zien dat er steeds weer enthousiaste kandidaten zijn. Sommigen worden met een forse meerderheid van stemmen gekozen. Die hebben echt een goede campagne gevoerd en zichzelf goed zichtbaar gemaakt op de intranetpagina over de verkiezingen.”

Begrip voor elkaar
Voor Petra, die ook nog actief is in het Landelijk Secretarissen Overleg (LSO) met ambtelijk secretarissen van andere centrale raden van hogescholen, is het een drukke tijd.  Eerst afscheid nemen van de oude raad en straks nieuwe leden op gang helpen. “Gelukkig blijven er meestal enkele medewerkers voor een extra termijn en dat is fijn voor de continuïteit. De HMR die nu in die afrondende fase zit, heeft trouwens wel een bijzondere start gemaakt. Door corona is deze raad online gestart. Omdat we elkaar nog niet fysiek ontmoet hadden, kwam de echte kennismaking pas maanden later. Het online vergaderen ging op zich goed, maar normaal gesproken worden deze bijeenkomsten gecombineerd met een lunch en borrel waar ook de leden van het college van bestuur aanwezig zijn. De sfeer in die setting draagt echt bij aan meer begrip voor elkaar en elkaars standpunt. Dat heb ik wel gemerkt.”

Slimme toepassingen
Sinds corona is Petra volledig overgestapt naar een digitaal archief. “Ik was tot dat moment die ene collega met een kamer vol archiefkasten. Ik herinner me nog levendig de tijd van printen, kopiëren, stapeltjes maken en enveloppen versturen. Maar nu mailen we zelfs geen enkel vergaderstuk meer. Je kunt ze inzien op onze Sharepointpagina. Ik ben blij dat ik overgestapt ben. En nog steeds investeer ik in beter online werken. Pas nog volgde ik een Outlook-training. Ik realiseerde me dat ik vooral de voor de hand liggende functies gebruikte, maar allerlei slimme toepassingen niet kende. Nu wel.”

Al vele jaren is Petra Ivangh in dienst bij Hogeschool Inholland en de trouwe steun en toeverlaat van de Hogeschool Medezeggenschapsraad. En sinds dinsdag mag Petra zich ook de Ondersteuner van het jaar 2024 noemen. Petra ontving de welverdiende Wij Inholland award uit handen van collegelid Mieke van den Berg, tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van Hogeschool Inholland Den Haag.

Ondersteunende collega’s zijn net zo onmisbaar voor goed onderwijs als docenten. Elke dag weer zorgen ze samen met docenten dat lessen op rolletjes lopen en dat studenten kunnen rekenen op goede dienstverlening. Petra werd dinsdag verkozen tot meest inspirerende voorbeeld. Aan de ondersteunerprijs is een bedrag van 2.500 euro verbonden, te besteden aan innovatie van het eigen werk (of dat van het team/de afdeling).

Het was aan Mieke en de rest van de jury om de genomineerden en uiteindelijk de winnaar te kiezen uit tien voordrachten, allen voorgedragen door collega’s van stafdiensten en domeinen. In bijzijn van Petra en medegenomineerden Dagmar Dijkshoorn en Manon van Waardenberg zei Mieke: “Een keuze maken is ontzettend leuk, maar ook ingewikkeld. Het zijn zulke mooie verhalen en hun werk wordt zo gewaardeerd. Dat geeft een inkijkje in hoe deze collega’s hun werk doen: iemand die net binnenkomt en door zijn inzet enorm opvalt versus iemand die al meer dan dertig jaar al heel mooi werk doet. Dat maakt mij trots.”

‘Heel eervol om gekozen te worden’
Even later klonk het verlossende woord, en  volgde een daverend applaus voor Petra. “Want ze is altijd bereid, altijd voor iedereen vriendelijk, zet altijd extra stappen. Ze is trouw, punctueel en je voelt je veilig bij haar,” aldus Mieke. Trots nam Petra de award in ontvangst. “Ik vind het heel mooi dat Inholland ook een award uitreikt aan ondersteuners om hen in het zonnetje te zetten. Ik was heel erg verrast en vond het heel eervol om genomineerd te zijn en zeker ook om nu gekozen te zijn, ook naast deze twee kanjers”, zei Petra, wijzend naar Manon en Dagmar. En naar de zaal, met een knipoog naar de aanstaande HMR-verkiezingen op 12 februari: "Willen jullie met mij samenwerken de komende tijd, als ondersteuner van het jaar, stel je dan kandidaat voor de Hogeschool Medezeggenschapsraad, dit kan tot 19 januari!”

‘Collega’s dragen Petra op handen’
In de voordracht zijn collega’s zeer lovend over Petra: “Zowel collega’s als studenten dragen haar op handen, niet alleen vanwege haar werk, maar ook door de manier waarop zij haar werk doet. Persoonlijk en dichtbij is haar op het lijf geschreven. Petra helpt iedereen en weet door haar vriendelijke manier ervoor te zorgen dat iedereen zich veilig voelt, wat voor de studenten in de HMR niet altijd vanzelfsprekend is. Haar activiteiten beperken zich niet tot de HMR, zij houdt zich ook actief bezig met het professionaliseren van de opleidingscommissies, met het aanpassen van het medezeggenschapsreglement en nog veel meer. Al met al vervult Petra met haar inzet, zorgvuldigheid en betrokkenheid een belangrijke functie in de continuïteit van onze organisatie. En ten slotte: Petra is een zeer vriendelijke en behulpzame collega. Ze staat altijd voor je klaar en zet vele stappen extra als ze vragen krijgt om iets uit te zoeken.”

Creatieve koffiebekers, goede voornemens en nieuwjaarswensen
De nieuwjaarsbijeenkomst was de laatste in de traditionele jaarlijkse bijeenkomsten op de locaties om met elkaar te toosten op het nieuwe jaar. Kenmerkend dit keer waren de collega’s die in de rij stonden om hun gloednieuwe koffiebeker te laten voorzien van een persoonlijke tekening. Initialen, opvallende tags, spiritanimals; aan communicatiecollega Rosalie Brouwer was het om de mokken creatief en blijvend te kenmerken. Een uitdagende taak, gezien de lange rijen die zich vormden.

Samen naar één Inholland
Uiteraard was er ruimte voor goede voornemens en vele nieuwjaarswensen. Collega’s werden uitgenodigd hun goede voornemens mee te geven op een kaartje. Op een later moment zullen deze voornemens gedeeld worden. In gesprek met studenten gaven de locatiedirecteuren een inkijkje in de plannen voor het nieuwe jaar, het College van Bestuur nam de gelegenheid om iets mee te geven over het Inholland-brede jaarplan ‘Samen naar één Inholland’. Een plan met zeven focuspunten, waarbij locaties, domeinen, opleidingen en stafafdelingen aangeven hoe zij daar een bijdrage aan kunnen leveren.

 Collegelid Marije Deutekom zei daar bijvoorbeeld over: “Om uiteindelijk de doelen uit ons Strategisch Plan te behalen zullen we ook in 2024 een aantal zaken moeten doen. Hierbij is het belangrijk dat we samenwerken en niet allemaal zelf dingen gaan zitten uitvinden. Als we bijvoorbeeld allemaal op onze eigen manier, op onze eigen postzegel, ons onderwijs gaan flexibiliseren. Wordt het onderwijs dan ook echt flexibel? We doen het dan immers allemaal op onze eigen manier en niet samen. Daar moeten we afspraken over maken. En of je nu bijvoorbeeld aan de Pabo studeert in Dordrecht, Den Haag, Rotterdam, of waar dan ook. Het is belangrijk dat je als student dezelfde begeleiding krijgt en van dezelfde voorzieningen gebruik kunt maken. Dat je daarop kunt rekenen. Met deze beweging naar één Inholland is het heel belangrijk dat we naar elkaar luisteren. Dus als iemand iets anders vindt vooral ook de vraag te stellen: waarom kijk jij hier nou anders naar. Dat wens ik ons allemaal, maar dat neem ik ook mijzelf voor om in 2024 te doen.”

Om mee te doen aan de laatste aflevering van deze serie moest Iris Hilt even nadenken. De inkoper, al 21 jaar gestationeerd op locatie Diemen, wist niet zeker of haar verhaal wel interessant genoeg was. Die aarzeling is gebaseerd op een hardnekkig gevoel van vroeger. Iris: “Lang dacht ik dat ik met mijn mavo-opleiding en modevakschool niet was opgewassen tegen collega’s. Dat mijn kennis en ervaring minder meetelden. Inmiddels weet ik allang dat dit niet waar is, maar steekt die gedachte soms nog de kop op. Onterecht blijkt ook nu; Iris zit vol met anekdotes en weet helder uit te leggen wat een inkoper zoal doet en meemaakt in 21 jaar. Ook aan mensen die daar weinig beeld bij hebben.

Iris werkte nog niet lang bij Inholland, toen ze bij de afdeling Inkoop solliciteerde. “Ik werd getipt door een collega die dacht dat ik inkoopervaring had. Dat viel wel mee; in mijn vorige baan bestelde ik soms de verjaardagscadeaus.” Nieuwsgierig als ze was, besloot Iris een kans te wagen. Ze werd aangenomen en kwam terecht op voor haar onbekend terrein. “Ik vond het meteen interessant en dynamisch. Vooral omdat er zoveel ontwikkelingen waren in het werkproces.”

Jarenlang hetzelfde glazenwassersbedrijf
Alles wat aangeschaft wordt bij Inholland, gaat via de afdeling Inkoop. Of dat nou mankracht, schoolspullen, laptops of het ontwerp voor de nieuwe locatie in Amsterdam is. Iris legt uit dat zo’n tien jaar geleden alle locaties de inkoop zelf regelden. Daarna zijn de processen geautomatiseerd en gecentraliseerd. Iris: “Vroeger konden medewerkers voor de meeste spullen of diensten zelf een leverancier kiezen. Als er maar een bonnetje en budget was. Wij verwerkten de gegevens in een Excelbestand. Nu werken we op alle locaties met dezelfde portal en moet je bestellingen plaatsen bij een van onze contractpartijen. De tijd dat we jarenlang met hetzelfde glazenwassersbedrijf konden werken, ligt achter ons. We hanteren nu wettelijke regels en werken met aanbestedingen en raamcontracten als het gaat om grote en langdurige overeenkomsten. Voor die aanbestedingen kom je bij een van mijn collega’s terecht.”

Oplossingen vinden
Zelf heeft Iris het meest contact met collega’s die operationele bestellingen doen. Dat gaat van kantoorartikelen tot inhuur van personeel. “Voor die bestellende collega’s ben ik de spin in het web. Zeker als het fout gaat. Dan hebben ze bijvoorbeeld een offerte ontvangen, maar lukt het niet die toe te voegen in het systeem. Soms is de oorzaak een tikfout, maar een enkele keer wordt iets gekocht van een partij waar we geen overeenkomst mee hebben. Dan kan het goed misgaan met de levering of betaling. Ook in zulke situaties probeer ik een oplossing te vinden, maar soms denk ik ook wel eens: Je wéét nu toch wel hoe het werkt. We hebben ons aan inkoopregels te houden.”

Dynamiek voelbaar in het hele gebouw
Ondanks dat Iris niet direct met het onderwijs te maken heeft, heeft ze wel affiniteit met de studenten. “Hun dynamiek is voelbaar door het hele gebouw. Ook in de kantoren. En natuurlijk kom ik ze tegen bij evenementen of als ze iets moeten bestellen. Als ik die jongeren zo bij elkaar zie zitten, realiseer ik me echt wel dat mijn werk ook bijdraagt aan hun onderwijs.”

Kapper in huis
Iris werkt na corona veel thuis en dat bevalt haar best. “Gek genoeg heb ik nu met sommige collega’s intensiever contact. Door Teams ben ik gezichten leren (her-)kennen, die ik jarenlang alleen maar als namen voorbij heb zien komen op de mail.” Toch is ze ook nog geregeld op school in Diemen te vinden, waar ze een schat aan herinneringen heeft liggen. Iris: “Weet je bijvoorbeeld dat hier jaren een kapster in het pand zat? Ik was een van haar eerste klanten. Ze is hier gekomen vanwege een evenement en lang gebleven. Docenten en studenten lieten zich door haar knippen, van keurige coupe tot een bontgekleurd kapsel. Een tijdje terug is de kapster verhuist naar een andere stek in Amsterdam.” En straks verhuist de locatie Diemen ook naar de hoofdstad. De inrichting van het pand in de Sluisbuurt is al in volle gang. “Samen met studenten heb ik laatst meegedaan aan een brainstorm over hoe we dat afscheid gaan vieren. Er waren veel ideeën. En er is budget, dus dat komt goed.”

Iris Hilt op haar 21ste

Voor Hogeschool Inholland is veerkracht een belangrijk streven. Sterker nog, de veerkrachtige samenleving is een van de profilerende thema’s van Inholland. Een logische keuze, want volgens Marije Deutekom, lid van het college van bestuur (cvb), is een veerkrachtige samenleving een basisvoorwaarde om te werken aan de inclusieve wereld van morgen. “We moeten ervoor zorgen dat iedereen kan meedoen, want we hebben iedereen nodig voor de ingewikkelde maatschappelijke vraagstukken van nu.”

De noodzaak om te streven naar een veerkrachtige samenleving is vandaag de dag maar al te duidelijk, vindt Marije. “Zie wat er gebeurt in de maatschappij: er is sprake van toenemende polarisatie waardoor mensen elkaar de rug toe keren. Door armoede en discriminatie dreigen mensen buiten de boot te vallen. Over het algemeen merk je een gebrek aan dialoog en empathie, wat leidt tot onbegrip en verdere polarisatie.”

Terug naar het collectief
Er is volgens Marije een transitie nodig van ‘wat is goed voor mij’ naar ‘wat is goed voor ons’. “We moeten toewerken naar een samenleving waarin we weer samen leven. Waarin het gaat om het collectief en we ervoor zorgen dat iedereen kan meedoen, zich kan ontwikkelen en ontplooien en een bijdrage kan leveren aan de maatschappij.”

Rol van hogescholen
Onlangs maakte Marije een reis naar Portugal samen met negen andere hogescholen. “Daar ging het gesprek onder meer over onze rol als kennisinstellingen. Iedereen was het erover eens dat we een belangrijke maatschappelijke rol te vervullen hebben als hogescholen, want we staan midden in de samenleving. En bij Hogeschool Inholland pakken we die rol ook op. Niet alleen door studenten de juiste vaardigheden te geven om aan de slag te gaan met actuele maatschappelijke vraagstukken. Maar ook doordat we met hen leren kritisch na te denken en interesse te tonen in de ander.”

Inzetten op persoonlijke ontwikkeling
Onderwijs en onderzoek bij Hogeschool Inholland gaan dus om professionele én persoonlijke ontwikkeling: stil staan bij wie je bent als persoon en welke verantwoordelijkheid en betekenis je hebt en kunt hebben als ethisch bewuste professional. “We nemen maatschappelijke vraagstukken daarom altijd als vertrekpunt voor praktijkgericht onderzoek. Zo gaan studenten de wijk in en maken ze in dialoog met professionals en bewoners mee wat ongelijkheid betekent voor mensen, om maar een voorbeeld te noemen. Daarmee dagen we ze uit om kritisch denkende, onderzoekende professionals te worden die zich kunnen inzetten voor de inclusieve wereld van morgen.”

Interdisciplinair samenwerken
Uitdagingen rond de veerkrachtige samenleving zijn ingewikkeld. Je kunt ze niet in één keer op eigen houtje oplossen. “Vandaar dat we in onze praktijkgerichte onderzoeksprojecten waar nodig interdisciplinair samenwerken en samen leren met mensen uit onderwijs, onderzoek, bedrijfsleven en burgers. Kort-cyclisch en iteratief werken we toe naar oplossingen en in dat onderzoekende en ontwerpende proces houden we elkaar vast.”

Persoonlijke veerkracht
Marije neemt ook haar persoonlijke veerkracht serieus. “Veerkracht gaat om adaptief vermogen en redzaamheid. Dat begint bij zorgen dat ik voor mezelf zorg. Ik neem de tijd om te bewegen, te sporten en even afstand te nemen van mijn werk. Veerkracht breng je alleen op als de veer niet altijd gespannen staat. Het is heel belangrijk om op tijd te ontspannen en je op te laden, zodat je voldoende energie behoudt voor nieuwe of zelfs onverwachte uitdagingen. Mijn tip is om dat soort pauzemomenten in te plannen in je agenda. Misschien als goed voornemen voor het nieuwe jaar om gezond en fit te blijven.”

Lisette Bakker runt het Living Lab Sustainable Fashion bij Hogeschool Inholland Haarlem en doet het liefst duizend dingen tegelijk. Ze laat zich graag leiden door haar nieuwsgierigheid en pakt kansen zodra die zich voordoen. Dat was als student al zo. Ze volgde niet één maar twee studies aan de Universiteit van Amsterdam: Communicatiewetenschappen én Psychologie.

Passie voor mode
“Na mijn afstuderen ging ik bij een communicatiebureau werken, onder meer voor modemerken. Mode heeft me als kind al aangetrokken. Mijn moeder en grootmoeder waren veel met kleding bezig en ik leerde die ook zelf te maken.” Lisette stapte over naar een mode-pr-bureau en kwam daarna als pr-adviseur in dienst bij een modemerk.

Van betekenis zijn in het onderwijs
Toen het merk failliet ging, gooide Lisette het roer om. “Ik wilde meer betekenis geven aan mijn werk. Tijdens mijn studie had ik een bijbaan als studentmentor op de Hogeschool van Amsterdam. Ik keerde er terug als docent voor de opleiding Communicatie en voelde me als een vis in het water. Ik wil studenten bewegen en aanzetten om de problematiek van vandaag de dag op te pakken en er iets mee te gaan doen. Om als het ware een brug te bouwen tussen nu en de toekomst.”

Duurzaam merk
Lisette woonde met haar gezin in Haarlem en met de komst van haar tweede kind besloot ze uit praktische overweging haar docentschap in Amsterdam op te geven. Ze koos opnieuw voor de mode, en nu bewust voor een duurzaam merk. “Maar ik miste de vertaalslag naar de student, het inspireren en activeren van mensen. Ik kon onvoldoende mijn intellect inzetten en mijn kennis ontwikkelen.”

Onderwijsvernieuwing bij Inholland
Een vacature van  Creative Business op onze hogeschool bood uitkomst. “Deze opleiding wilde het onderwijs totaal vernieuwen en dat vond ik heel interessant. Op de HvA zette ik in op meer interactie met studenten. Ik had een coachopleiding gevolgd om echt contact met hen te maken en ze intrinsiek te raken. Die kant ging Creative Business ook op. Ik mocht de opleiding meehelpen vormgeven, sloot aan bij de curriculumcommissie en werd studieloopbaancoördinator.”

Communicatieadviseur en docent
Eenmaal binnen onze hogeschool bleef Lisette sprongen maken. Ze keerde terug in de communicatie en kon als senior communicatieadviseur het mooie onderzoek van de lectoraten over het voetlicht brengen. Totdat na anderhalf jaar een uitgelezen kans voorbij kwam bij Business Studies. “Daar kon ik met de methode van design thinking studenten activeren om met wicked problemen aan de slag te gaan.”

Op haar plek bij Living Lab Sustainable Fashion
Het was een kans die Lisette niet kon laten liggen, want duurzame mode is een belangrijk thema bij Business Studies. “Inmiddels ben ik lab lead van het Living Lab Sustainable Fashion, en dat voelt als een prachtig onderdeel van het pad dat ik bewandel. Ik reik modellen en kaders aan voor studenten waarbinnen zij onderzoek doen met echte opdrachtgevers in de regio. Het zijn trajecten waar ik ook een lerende partner in ben. De uitkomst is ook voor mij een ontdekking en zeer leerzaam. Hoe hergebruiken we textiel, wat doen we aan de microplastics in het water afkomstig van kleding?”

Mode als communicatiemiddel
Dankzij het living lab volgt Lisette de nieuwste ontwikkeling in duurzame mode op de voet. Het onderwerp beweegt haar dag en nacht. “Mode is hét middel om te communiceren over duurzaamheid, want iedereen heeft iets met kleding. Ik zou het heel gaaf vinden om ooit duurzaamheid op onze hogeschool breder te trekken en vanuit een holistische kijk de verschillende betrokken lectoraten te bundelen in één kenniskring.”

Trouw zijn aan jezelf
Voor nu zit de rol als lab lead Lisette als gegoten. “Hier kan ik van betekenis zijn, mensen activeren, bezig zijn met hoe we omgaan met onze aarde. In dit werk ben ik trouw aan mezelf. Ik doe het met liefde en aandacht. En als we met liefde en aandacht leven, dan is dat het begin van veel oplossingen. Ook voor vraagstukken rond duurzaamheid.” 

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak? Ga eerst het gesprek aan met jouw leidinggevende. Wil je toch direct met het HR-Expertiseteam praten, neem dan gerust contact op voor een verkennend gesprek. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Hanna zit goed op haar plek. Het hbo voelt vertrouwd voor haar. “Als kind volgde ik Freinetonderwijs: aan de hand van thema’s gingen we als leerlingen bijvoorbeeld de stad in en werkten we samen aan uitdagende vraagstukken. Precies zoals we dat nu met onze hbo-studenten doen.”

Waarde toevoegen
Hanna ging na haar studie Onderwijskunde/HRD aan de slag bij Hogeschool Rotterdam waar ze ruim veertien jaar werkte als docent, onderzoeker en adviseur. Vanwaar al die verschillende rollen? “Ik vond het belangrijk om als onderwijskundige ook ervaring op te doen met de praktijk in de klas. Met je voeten in de klei. Zo heb ik eigenlijk altijd gewerkt: een combinatie van hogeschoolbreed advieswerk en een functie in onderwijs of onderzoek. Zodat je weet waar je het over hebt en wat er speelt. In mijn beleving kan ik zo het meeste waarde toevoegen aan een organisatie.”

Een mooie kans bij Hogeschool Inholland
Na veertien jaar bij Hogeschool Rotterdam daagde Hanna zich uit en maakte de overstap naar de rijksoverheid. Dat beviel minder goed, ze had niet het gevoel dat ze van toegevoegde waarde kon zijn.

Hanna wilde terug naar het hbo en zo begon ze drie jaar geleden bij onze hogeschool als onderwijskundig beleidsadviseur. “Het was een heel interessante tijd, want onze hogeschool was bezig met de ontwikkeling van het huidige Strategisch Plan. Ik kon het college van bestuur in dit traject ondersteunen. Daarnaast richtte ik me op onderwijsvernieuwing en adviseerde ik opleidingen daarover.”

Onderwijsvernieuwing bij Creative Business
Als adviseur zag ze hoe het domein Creative Business onderwijsvernieuwing in de praktijk bracht. “Daar ging ik echt op aan. Het strategisch plan van onze hogeschool lag er inmiddels en ik wilde ervaren hoe het in onze domeinen werkt. Bij Creative Business gebeurt iets unieks in het hbo. Derde- en vierdejaarsstudenten mogen vrij kiezen uit onderwijstracks en daarmee de manier waarop zij leren. Toen ik een vacature zag voor onderwijskundige bij Creative Business, ben ik daarvoor gegaan.”

Elkaar versterken
Bij het domein Creative Business werkte Hanna anderhalf jaar mee aan de ontwikkeling van de Creative Future voor de opleidingen Communicatie, Facility Management en Business Innovation. Toen de ontwikkelfase grotendeels voorbij was, keek Hanna weer om zich heen. “Ik weet waar ik goed in ben. Ik ben degene die iemands briljante idee graag verder brengt. Daarin vind ik mijn werkplezier en maak ik me nuttig. Voor de implementatie moet je iemand anders hebben. Zo doet iedereen waar die goed in is en versterken we elkaar.”

Lerende organisatie
Sinds deze zomer is Hanna adviseur Human Resource Development (HRD) bij onze hogeschool. “Wat ik mooi vind aan Inholland is dat we steeds meer werken met lerende netwerken. Je hoeft het allemaal niet alleen uit te vinden. Werken, leren en innoveren komen steeds meer samen. We zoeken elkaar vaker op als collega’s rondom thema’s. Daarbij ervaren we soms ook hoe lastig het is om samen te werken. Precies zoals studenten dat ervaren. Dat spreekt mij aan en ik hoop dat we als collega’s door gaan met deze beweging. Ik wil als HRD-adviseur bijdragen om van onze hogeschool een lerende organisatie te maken.”

Nieuwe klussen
Zo draagt Hanna bij aan de leergang voor ‘changemakers’: collega’s die verspreid over onze hogeschool met onderwijsvernieuwing bezig zijn. Zij zijn onderdeel van een steeds groter lerend netwerk van veranderaars binnen Inholland. Daarnaast zet zij zich in voor docentprofessionalisering en organisatieontwikkeling. “We hebben een prachtig aanbod in ons leerportaal. We hebben veel in huis en kunnen zoveel leren van elkaar. Mijn manier van leren is om mezelf te blijven uitdagen en nieuwe klussen aan te pakken dwars door de organisatie. Ik ga heen waar ik van toegevoegde waarde kan zijn. Ik gun al mijn collega’s dat ze daarvoor de ruimte krijgen en pakken.”

Inholland-collegelid Mieke van den Berg gaat deze maand in gesprek met Flann Naji. Hij doet de opleiding Business Innovation en weet uit ervaring, door hersenletsel bij geboorte, hoe het is om te studeren met een functiebeperking. Hij heeft zeg maar een ‘ander brein’ en richt zich in zijn afstudeerscriptie voor het lectoraat Diversiteitsvraagstukken op neurodiverse studenten en medewerkers. Wat is het eigenlijk, is Inholland ‘safe’ genoeg voor deze doelgroep en hoe kan neurodiversiteit organisatieprocessen en/of projecten versterken? 

Mieke: “Flann, kun je iets over jezelf vertellen?”
Flann: “Ik ben Flann, ik ben half Nederlands, een kwart Irakees en kwart Iers. Dat laatste komt van mijn vader, hij had een Iraakse vader en een Ierse moeder. Ik spreek goed Nederlands, maar het liefst praat ik in het Engels. Mijn onderzoek, waar we zo ook over gaan praten, is ook in het Engels.” 

“Mijn hele leven woon ik al in Amstelveen. Ik ben nu 27 jaar oud en ben geboren in het VU-ziekenhuis. Bij mijn geboorte heb ik hersenletsel opgelopen door zuurstoftekort. Dat heeft er waarschijnlijk toe geleid dat ik dyslectisch ben, in het autistisch spectrum zit en een aantal motorische stoornissen heb. Je kunt zeggen dat ik echt wel een functiebeperking heb. Op dit moment woon ik nog bij mijn ouders en dat vind ik prima. Op dit moment kan ik nog niet alleen leven. Dat gaat later wel gebeuren, maar nu focus ik me eerst op de afronding van mijn studie. Bovendien zijn studentenkamers in Amsterdam onbetaalbaar en een rommelige, drukke omgeving is niets voor mij.” 

“Toen ik klein was, wilden ze me naar het speciaal onderwijs sturen omdat er geen plek voor mij was in het reguliere onderwijs. Maar mijn ouders wilden dat niet en stuurden me daarom naar een internationale school. Ik heb mijn hele jeugd op de British School of Amsterdam doorgebracht. Daar droeg iedereen een uniform, ik dus ook. Tot mijn 19^e jaar heb ik elke dag een stropdas gedragen. Ik kijk er met een goed gevoel op terug, het was een heel interessante omgeving, veel mensen met een internationale context en veel gelijkgestemde mensen. Na het afronden van mijn middelbare school ontstond in 2015-2016 de grote migrantencrisis, toen er veel mensen uit Syrië naar Nederland vluchtten. Ik heb toen een tussenjaar genomen en gewerkt bij een opvang voor vluchtelingen in de Bijlmer. In het oude ING-gebouw waar 500 vluchtelingen verbleven. In de drie maanden dat ik daar werkte, heb ik ontzettend veel ervaring opgedaan. Ik had mijn hele leven in een bubbel van geprivilegieerde mensen geleefd en toen bevond ik me ineens in een totaal andere bubbel. Toen het Centraal Opvang Asielzoekers (COA) de opvang overnam, ging ik met daklozen werken, ernstig zieke daklozen. Ook dat was een fascinerende ervaring voor mij. Het was echt een heel heftige wereld met kwetsbare mensen. Mijn tussenjaar heeft me heel veel gebracht, ik moest uit mijn comfortzone. In het begin was ik heel verlegen en niet zo sociaal, maar in de heel sociale wereld van de hulpverlening werd ik vanzelf socialer. De mensen die daar werkten en met wie we werkten, dat waren echt andere mensen dan de mensen die ik tot dan toe had ontmoet.” 

Mieke: “Je studeert nu aan de opleiding Business Innovation. Wat betekent deze opleiding voor jou?”
Flann: “Bij Business Innovation heb ik geleerd hoe je een idee daadwerkelijk de realiteit in brengt. Een idee verzinnen is niet zo moeilijk, maar het daadwerkelijk omzetten tot iets concreets in de praktijk is veel moeilijker. Dat is ook wat de opleiding zo interessant maakt. Design thinking, prototyping, dat doen we daar. Op dit moment zit ik in mijn zesde jaar, ik heb al mijn vakken gehaald en ben nu bezig met mijn afstudeeropdracht bij het lectoraat Diversiteitvraagstukken. Ik heb wat studieachterstand opgelopen doordat ik na al mijn vakken te hebben afgerond teveel last had van mijn chronische depressie en even moe was van innoveren. Nu neem ik rustig de tijd om mijn scriptie af te ronden.” 

“De overgang van het tussenjaar naar Hogeschool Inholland vond ik best moeilijk. In mijn eerste jaar had ik alleen maar ruimte voor mijn studie, verder deed ik niets anders. Nu werk ik ook weer als vrijwilliger bij de daklozenopvang, dat doe ik erbij.” 

Mieke: “In jouw afstudeerscriptie voor het lectoraat Diversiteitvraagstukken focus je je op neurodiverse studenten en medewerkers. Wat was de aanleiding voor dit onderzoek?” 
Flann: “In mijn onderzoek kijk ik hoe neurodiversiteit door Hogeschool Inholland beter benut kan worden. In hoeverre doet Inholland dat al? Ik wil laten zien dat neurodiversiteit ook waardevol is voor een organisatie als Inholland en wil met het onderzoek aantonen hoe neurodiversiteit organisatieprocessen of projecten kan versterken.” 

“Ik heb inmiddels 34 interviews gedaan met medewerkers van de opleidingen Business Innovation, Applied Mathemetics en Facilitair Management. Ik heb alleen medewerkers van Inholland geïnterviewd. Studenten gaan immers weer weg.” 

Mieke: “Interessant jouw onderzoek. Was het makkelijk om collega’s te vinden die mee willen doen met jouw onderzoek?” 
Flann: “Het was niet heel makkelijk om medewerkers te vinden die ik kon interviewen. Wat interessant is, ik heb niemand gesproken met een angststoornis of depressie. Terwijl dit volgens de statistieken heel vaak voorkomt. Ik heb gemerkt dat er veel stigma’s zijn rond neurodiversiteit. Veel mensen zeggen: ik ken niemand maar ik denk wel dat een paar van mijn collega’s dat hebben.“ 

Mieke: “Je bent heel open over jezelf. Dat valt mij op. Heb je dat in gesprek met medewerkers ook gezien? Zijn mensen snel bereid over neurodiversiteit te praten als het henzelf aangaat?” 
Flann: “Het is niet makkelijk over neurodiversiteit te praten. Ik heb ook alleen de mensen die echt mee wilden doen gesproken. Opvallend was ook dat ik een generatieverschil zag: de oudere generatie docenten praat er minder makkelijk over in vergelijking tot de jongere generatie die meer open is. En omdat het toch een gevoelig thema is, wilde ik geen druk zetten. Het hielp natuurlijk wel dat ik zelf neurodivers ben. Ik zeg dingen die mensen herkennen en dat helpt om zelf ook meer open te praten.”  

“Uit mijn onderzoek kwamen drie groepen mensen naar voren: collega’s die zelf neurodivers zijn,  collega’s die iemand met neurodiversiteit in de familie hebben en collega’s die onbekend zijn met neurodiversiteit. De eerste twee groepen praten makkelijker en meer open over neurodiversiteit.”  

Mieke: “Kun je eigenlijk zeggen dat iedereen een uitdaging heeft op neurodiversiteit?“ 
Flann: “Ja, ik denk het wel, maar ik wil wel graag verschil maken want iedereen heeft wel zijn struggles in het leven maar de mensen die neurodivers zijn hebben wel meer uitdagingen omdat dingen die vanzelfsprekend zijn voor anderen voor hen dat niet zijn.”  

“Mij is ook opgevallen in het onderzoek dat er sprake kan zijn van discriminatie binnen neurodiversiteit. Als iemand met een Marokkaans-Nederlandse achtergrond zich moeilijk concentreert dan is hij vervelend terwijl als iemand anders dat heeft er begrip voor is. Hier speelt intersectionaliteit ook een rol en zie je hoe ingewikkeld dit is.”  

Mieke: “Hoe ver ben je met je onderzoek?”  
Flann: “Mijn oorspronkelijke idee was om een onderzoek te doen over op welke manier Inholland gebruik kan maken van de voordelen van neurodiverse perspectieven. Mijn uitgangspunt was dan ook om in de gesprekken deze voordelen naar boven te halen, maar op dat niveau van gesprek en denken zijn we nog niet. Het is zelfs zo dat niet iedereen makkelijk over neurodiversiteit praat of zich bewust is van de consequenties voor studenten of medewerkers die neurodivers zijn. Ik heb daarom mijn focus verschoven naar te kijken hoe we Inholland een betere plek kunnen maken voor mensen met neurodiversiteit. Een safe space. We zijn een stap dichterbij als we een open gesprek kunnen voeren hierover.”  

Mieke: “En wat zijn volgens jou de voordelen van neurodiverse collega’s voor Inholland? “ 
Flann: “Mensen die neurodivers zijn, hebben een ander perspectief op de werkelijkheid en dat kan aanvullend zijn op bestaande perspectieven. Bijvoorbeeld bij het ontwerpen van het nieuwe gebouw van Inholland in Amsterdam. Mensen die neurodivers zijn, zijn bovendien vaak ook heel perfectionistisch en willen alles zeer goed doen.”  

“Het is wel heel belangrijk dat je als organisatie rekening houdt met de mogelijkheden en grenzen van mensen die neurodivers zijn. Dat gebeurt nu nog niet altijd, als je dat wel doet, dan zorg je er echt voor dat iedereen zich erbij hoort voelen en ook eigen perspectieven durft in te brengen. Ik ben bijvoorbeeld een heel goede student, maar dat komt ook omdat er rekening met mij wordt gehouden. Dat zit in kleine dingen zoals het krijgen van meer tijd om projecten af te maken bijvoorbeeld, maar als je dat doet dan levert het wel veel op.”  

Mieke: “Wat kan Inholland nog beter doen om de krachten van neurodiverse studenten en collega’s te benutten?” 
Flann: “Bovenal gaat het er toch om dat er nog een stigma ligt rond neurodiversiteit. Mensen praten niet graag over autisme, adhd, angststoornissen of depressies. Daarom is het zo belangrijk dat er ruimte is om contact met elkaar te maken, dat daar echt tijd voor is. In de opleidingen of bij het SSC heeft iedereen vaak te weinig tijd en dan lukt het niet. Het is ook belangrijk dat het perspectief van het benutten van neurodiverse collega’s niet door een enkeling wordt ondersteund, maar dat het breed in de organisatie wordt ingebed. Tijd vrij maken om kennis en bewustzijn te vergroten van studenten en collega’s die niet neurodivers zijn en daarnaast het onderwijssysteem zo inrichten dat er genoeg tijd en ruimte is om optimaal te functioneren in het systeem. Daar past geen haast of tijdsdruk bij. Het gaat vaak ook om kleine dingen zoals iemand een kleine rustige ruimte geven om in te werken.”  “Of misschien wil iemand het liefst alle lessen in de ochtend of juist in de middag, omdat dat beter bij hun dagritme past. Het gaat vaak om kleine interventies die een groot effect hebben, maar waar mensen nu vaak niet om vragen. Veel mensen die neurodivers zijn, hebben een grote kans op een burn-out, dat zou je hiermee kunnen voorkomen.” 

Mieke: “En bij studenten: wat zouden we daar beter en anders moeten doen?”  
Flann: “Ik ben me ervan bewust dat ik maar bij drie opleidingen heb gekeken, maar ik zie wel heel mooie initiatieven. Bijvoorbeeld methodes hoe je studenten kunt identificeren met neurodiversiteit. Of een studiecoach met een specialisme op neurodiversiteit. Het is ook belangrijk dat opleidingen onderling deze kennis en ervaringen delen. Dat gebeurt nu nog te weinig, zelfs als ze in hetzelfde gebouw zitten.” 

“En dat is ook een lastig aspect aan mijn onderzoek. Ik heb nu alleen de mensen kunnen betrekken die geïnteresseerd zijn in dit onderwerp. De mensen die er geen oog voor hebben die heb ik niet geïnterviewd. Dus het kan zijn dat er nog veel meer behoefte is aan ondersteuning en kennis op het terrein van neurodiversiteit.”  

“Ik zie wel dat de jongere generatie meer open is over zichzelf en zich ook meer durft uit te spreken. Maar ik zie in mijn onderzoek ook een groot verschil tussen studenten en medewerkers. Voor studenten is er veel geregeld als het gaat om neurodiversiteit en studeren, maar voor medewerkers eigenlijk niet.”  

Mieke: “Hoe ziet jouw gedroomde toekomst eruit?”
Flann: “Ik ben heel praktisch. Mijn hersenen werken zo. Nu wil ik vooral afstuderen. Ik heb goede en slechte dagen. Op basis van die dagen stel ik mijn ambities bij. Ik moet rekening houden met hoe ik mij voel. Het gaat bij mij in stapjes, als ik iets kan doen met kleine acties op een dag ben ik tevreden. “ 

Mieke: “Misschien kunnen we hiervan leren dat mensen meer stap voor stap moeten groeien?” 
Flann: “Ik word veel kalmer als ik vier wat ik wel doe dan wat ik allemaal nog niet doen. Ik vier de kleine overwinningen en wat wensen voor Inholland betreft; misschien als meer rustige ruimtes in het gebouw komen dan is het al heel wat. Kleine dingen kunnen veel veranderen.”  

“Mensen vragen vaak waarom ik zo open ben over mijn neurodiversiteit. Maar dit is de manier om hulp te krijgen. Ik moet nu eenmaal open zijn over mezelf om de voorwaarden te kunnen creëren waarin ik goed kan studeren en waarin ik me prettig voel. Maar dat betekent wel dat ik mijn privacy heb opgegeven om verder te komen.”  

“We hebben als Inholland een kans om een voorbeeldfunctie te pakken op het gebied van neurodiversiteit. Het is nog een redelijk nieuw aandachtsgebied, dus we kunnen echt iets betekenen. Echt iets doen voor studenten en medewerkers en uiteindelijk wordt iedereen gelukkiger van een inclusieve onderwijsomgeving.” 

Mieke: “Je bent wel echt een voorbeeld voor anderen op dit gebied.“ 
Flann: “En dat voorbeeld wil ik ook zijn. Ik heb het geluk gehad dat ik in een geprivilegieerde omgeving ben opgegroeid. Mijn moeder kan mij bijvoorbeeld goed begeleiden, zodat ik de kans heb om te komen waar ik nu ben. Zij is hoogopgeleid en we hebben de financiële middelen. Maar als ik mijn moeder niet had dan waar zou ik nu zijn? Ik ben succesvol geworden door mijn omgeving en de ruimte die Inholland mij bood in mijn opleiding. En dat wil ik graag ook voor anderen realiseren door mijn onderzoek.” 

Elvira werkt als beleidsadviseur en leidinggevende van het Marketing, Communicatie & Recruitment-team bij het domein Creative Business. Ze kent het domein en onze hogeschool door en door. Nog maar vijf jaar geleden studeerde ze af bij de opleiding Media & Entertainment Management (MEM, het tegenwoordige Creative Business). “Ik was als ‘promostudent’ actief bij open dagen en werd in mijn laatste studiejaar benaderd om parttimemedewerker te worden voor werving en instroom bij de opleiding Communicatie in Den Haag.”

Medewerker werving en instroom
Elvira pakte de kans met beide handen aan. Het tekent haar drive. Ze is altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen en doet gerust meerdere dingen tegelijk. Na haar afstuderen bleef ze bij onze hogeschool werken en maakte ze deel uit van het projectteam voor de visitatie van ‘haar’ MEM-opleiding. “Vervolgens werd ik bij de opleidingen Communicatie en MEM coördinator voor de werving en instroom. Beide opleidingen zaten in onderwijsvernieuwingstrajecten en hadden behoefte aan vernieuwde communicatie. Door mijn opleiding en werkervaring kon ik dit goed coördineren.”

Als accountmanager
Na enkele jaren kwam iets nieuws op haar pad. “Voor de vernieuwde Associate degree Crossmediale Communicatie was een accountmanager nodig: een collega die de banden met de werkveldpartners aanhaalt om samen met studenten van de opleiding te werken aan praktijkgerichte vraagstukken. Het is een functie gericht op samenwerking tussen werkveld en studenten en dat heeft me altijd aangetrokken.”

Adviseur communicatie & marketing
Toch merkte Elvira na een jaar dat de functie niet helemaal bij haar paste. “Gelukkig heb ik altijd leidinggevenden gehad die me aanmoedigden na te denken waar mijn ambities liggen. Zo kreeg ik kansen om me verder te ontwikkelen. Toen ik een interne vacature voorbij zag komen voor adviseur communicatie & marketing bij het domein Creative Business, ben ik daarvoor gegaan. Die functie was nieuw voor het domein én nieuw voor mij. Ze waren op zoek naar een communicatieve duizendpoot. Iemand die de strategische ambities van het domein kon doorvertalen naar creatieve communicatieconcepten. Voor zowel interne als externe stakeholders. Ik kreeg het vertrouwen om dit te mogen doen.”

Elkaar versterken
Elvira spijkerde enthousiast haar kennis bij door trainingen te volgen en veel boeken te lezen. “Ik had vooral een coördinerende en adviserende rol in samenwerking met communicatiespecialisten, zoals tekstschrijvers, video-editors en vormgevers. Het communicatievakgebied ligt me. Mijn kracht zit in het overzien van situaties, ook als ze complex zijn, om vervolgens met anderen een route uit te stippelen naar hoe we tot een gezamenlijk doel komen. Hun specialisme heb ik dan weer nodig. Zo versterken we elkaar.”

Voor het eerst leidinggevende
Sinds begin 2023 geeft Elvira leiding aan het marketing, communicatie & recruitment-team van Creative Business en is ze er beleidsadviseur marketingcommunicatie. “Het was een natuurlijke vervolgstap na mijn eerdere coördinerende functie: het werk wat ik toen nog alleen kon doen, is zo uitgebreid geworden, dat we het nu echt als team moeten oppakken.” Voor het eerst geeft Elvira als primus inter pares leiding aan een team. “Het eerste halfjaar heb ik een managementcoach gehad die mij in een-op-een-sessies hielp groeien in mijn nieuwe rol.”

Combinatie werken en leren
De komende tijd wil Elvira zich verder richten op managementtheorie en -vaardigheden en ontdekken wat voor leidinggevende ze eigenlijk is. “Ik probeer mijn collega’s in hun kracht te zetten, hen dingen te laten doen waar zij energie van krijgen. Want zo kunnen we als team echt gaan vliegen.” En over pakweg vijf jaar? “Dan zou ik heel graag manager willen zijn van een grotere afdeling én heb ik een masteropleiding afgerond. De combinatie van werken en leren trekt me en past natuurlijk ook heel goed bij onze hogeschool. Hier vind je een fijne, veilige werkomgeving waarin je wordt uitgedaagd jezelf te blijven ontwikkelen.”

Docent Ruud Gortworst houdt niet van doorsnee en gewoon. “Ik vind mensen die anders denken en doen vaak interessanter dan de gemiddelde man of vrouw. Het is fascinerend wat er in sommige hoofden omgaat. ” Deze uitspraak past goed bij de docent, leercoach en ontwikkelaar GGZ-onderwijs. Sinds 21 jaar werkt Ruud bij de opleiding Verpleegkunde van Inholland Amsterdam. Dat hij zelf sommige zaken ook graag out of the box aanvliegt, is in zijn lange carrière goed van pas gekomen. Hij stond altijd open voor vernieuwingen en bijzondere onderwijsmethoden. Nog steeds.

“Ik kom net terug van een demonstratie van een groot videoscherm dat we gaan gebruiken voor we een interactief communicatieprogramma. Het is een immersive room.  Verschillende scenes uit de beroepspraktijk kunnen we als achtergrond gebruiken. Daarnaast oriënteer ik mij op andere vormen zoals een lastig gesprek voeren met een patiënt of collega door middel van de dialogue trainer. In deze virtuele wereld krijgen studenten de kans om op een veilige manier gespreksvaardigheden te oefenen. Zonder grote consequenties merken ze het effect van een ‘verkeerde’ boodschap; zijn ze te direct of juist te onduidelijk, dan verdwijnt de gesprekspartner. Kiezen ze voor de juiste woorden, dan krijgt het gesprek een vervolg.”

Onvoorspelbare psychiatrische patiënten
Voor Ruud is communicatie met patiënten een belangrijke vaardigheid voor een verpleegkundige. Niet voor niets is hij co-auteur van het studieboek De verpleegkundige als communicator. 
“Op school werken ook vaak met trainingsacteurs, die ik zelf heb gescreend en voorbereid op een casus die we naspelen. Dat is elke keer een hele belevenis. Studenten kunnen het echt moeilijk krijgen als zo’n acteur zich voordoet als onvoorspelbare psychiatrische patiënt. Voorheen speelde ik die rol ook wel eens zelf of vroegen we er een student voor. Met acteurs is het professioneler.”

IJzeren geheugen
Ruud heeft een ijzeren geheugen. Moeiteloos dist hij anekdotes en chronologische feiten op uit al zijn Inholland jaren en daarvoor. “Na mijn opleiding aan de pedagogische academie vond ik vanwege de grote werkloosheid moeilijk een vast baan. Het bleef bij invalbaantjes waarbij ik steevast bij de ‘moeilijke klassen’ werd gezet. Dat ging me goed af, maar was toch niet wat ik wilde.” Het roer ging om toen hij een advertentie zag van een psychiatrische kliniek waar je het vak van psychiatrische verpleegkundige kon leren in de praktijk. Al snel sloot hij een hele nieuwe wereld in zijn armen. “Ik heb daar zoveel meegemaakt.” In 2003 werd hij docent bij Inholland om studenten net zo enthousiast en vaardig te maken in dit vak.

Zonder empathie red je het niet
Het mooie van een baan in de psychiatrie is dat het werken met hoofd, hart en handen is, vindt Ruud. Dat leert hij al zijn studenten. “Theoretische kennis is leidend, maar zonder empathie red je het niet. Bij Inholland zijn we altijd op de hoogte van alle vakinhoudelijke en wetenschappelijke ontwikkelingen. Het is onze taak die in het onderwijs te verwerken, zodat we altijd de juiste behandelprotocollen kennen.” Als voorbeeld noemt Ruud de respons op mensen die zichzelf opzettelijk verwonden als gevolg van een psychisch probleem. “Vroeger negeerden we automutilatie, in de veronderstelling dat het eerder zou stoppen, nu leren we onze studenten dat dat averechts werkt.”

Verschillende minors vormgegeven
Ruud heeft een belangrijk aandeel gehad in de onderwijsvernieuwing van de opleiding Verpleegkunde, zowel voor de vierjarige opleiding als de deeltijd. En dan met name de vakken rondom de geestelijke gezondheid. “Ik heb verschillende minors vormgegeven. Daarbij zit ook een vrije minor, die studenten mogen invullen met vakken die voor hen belangrijk zijn. Zo hebben ze meer regie over hun eigen leerproces. Ook heb ik de rol van praktijkondersteuner somatiek een prominentere plek in het curriculum gegeven. Via de huisarts komen patiënten met chronische lichamelijke ziekten daar vaak eerst terecht.”

Een persoonlijke tijdlijn
Hoe langer Ruud toekomstige beroepskrachten begeleidt als docent of coach, hoe meer hij ervan overtuigd is dat aandacht voor de persoonlijke ontwikkeling van studenten essentieel is. “Soms laat ik studenten belangrijke momenten uit hun eigen leven en dat van hun nabije familie en vrienden op een tijdlijn zetten. Wat waren belangrijke gebeurtenissen en waarom? Welke hadden te maken met gezondheidsproblemen? Dan blijkt dat studenten wel te maken hebben met psychosociale problematiek, maar vaak nog een minder goed beeld hebben van de psychiatrie. Pas bij een stage of een vak in die richting, realiseren ze zich bijvoorbeeld voor het eerst welke impact een zware depressie kan hebben. Ook voor die realisatie is een rollenspel met trainingsacteurs heel waardevol. Hoe handel je? Dan hebben we het ook over wat je moet met je eigen gevoelens in een behandelsituatie. Duw je die weg of kan je er gebruik van maken? Die vragen leveren mooie en soms confronterende gesprekken op.”

Momenten van verwondering
Aan de werkvorm die Ruud al jaren gebruikt bij de supervisiebijeenkomsten met studenten, heeft hij een mooi souvenir overgehouden. “Bij de laatste sessie schrijven we elkaar een kaart waarop we terugblikken op alle bijeenkomsten en elkaars iets toewensen. De kaarten die ik ontvang, bewaar ik. Zo bedankte een student me voor het delen van mijn wijsheid en wenste hij me nog veel momenten van verwondering toe. Dat studenten zich zo eerlijk en open op durven te stellen, vind ik mooi.” 

Het was tot het laatste moment spannend, maar de vakjury heeft beslist. Hogeschool Inholland in Haarlem is de winnaar van de Participatieprijs voor werkgevers in de Regio Zuid-Kennemerland 2023. De werkgeversprijs is gericht op werkgevers die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt duurzaam aan het werk helpen en houden. “De onderwijsinstelling heeft een helder beleid op het gebied van inclusief werkgeven, voert dit professioneel uit en behaalt uitstekende resultaten”, aldus de jury.

De vakjury heeft overwogen dat het succesvol, duurzaam doorvoeren van inclusief werkgeven binnen een heel grote organisatie zoals Inholland (2.700 medewerkers, waarvan 650 in Haarlem) geen sinecure is. “Alles moet kloppen en de aanpak moet integraal zijn: beleid, hrm-vakmanschap, communicatie, samenwerking en begeleiding.” De werkgeversprijs is een mooi bewijs van het feit dat dit bij Inholland het geval is.

‘Een geweldige en welkome erkenning’
“Dit is een geweldige en zeer welkome erkenning voor onze toewijding, inzet en behaalde successen”, zegt Nicole van Dijk, die de prijs samen met collega Ronald Paalvast donderdagmiddag in ontvangst nam in De Koepel te Haarlem. Als adviseurs banenafspraak en loopbaan geven Nicole en Ronald bij Hogeschool Inholland invulling aan de banenafspraak, waarin staat dat er meer arbeidsplaatsen moeten komen voor mensen met een afstand op de arbeidsmarkt.

‘Iedereen moet zijn talenten kunnen benutten’
“Inholland wil een inclusieve organisatie zijn waarbij iedereen zichzelf kan zijn en zich thuis voelt”, vertelden Ronald en Nicole eerder toen de nominatie van Inholland bekend werd gemaakt. “We waarderen verschillen tussen mensen en willen dat iedereen zijn talenten kan benutten én naar vermogen kan bijdragen. Inmiddels is er voor zo’n 42 medewerkers een passende functie in de organisatie gecreëerd. Veel collega’s zijn nu duurzaam bij ons in dienst.”

Een passende functie helpt een team om iemands takenpakket te verlichten of om taken die nu blijven liggen bij iemand onder te brengen. Inholland werkt intensief samen met Jobstap om kandidaten te werven en te selecteren die talenten, affiniteit en ambitie hebben die bij de functie past. Binnen Inholland wordt er een persoonlijk werkbegeleider gezocht die het talent op de werkvloer begeleidt. Deze werkbegeleider krijgt hiervoor ook coaching on the job en een werkbegeleiderstraining van twee dagen via Jobstap. 

Overige genomineerden
De vakjury heeft Hogeschool Inholland Haarlem als winnaar geselecteerd uit drie finalisten. De andere finalisten waren Iber Lengua (taal & cultuurtrainingen) en Tommy Tomato (warme groentelunches voor basisschoolleerlingen).

Over de prijs
De focus van deze werkgeversprijs ligt op het aan het werk helpen én houden van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Met de wedstrijd en de prijs worden voorbeeld-werkgevers in beeld gebracht, zodat ’het heilige vuur’ van inclusief werkgeven verder verspreid wordt onder alle werkgevers (profit, non-profit en overheid). De prijs is een vakjuryprijs, géén publieks- of populariteitsprijs. De winnaar is bekend gemaakt tijdens het jaarevenement met 150 gasten in de Koepel van Haarlem. Het is de vijfde keer dat deze prijs is uitgereikt. Eerder winnaars waren Vos Supermarkten, MEO Haarlem, Secrid en Fenicks.

Ga voor meer informatie naar participatieprijswerkgevers.nl.

Feike van der Leij, lector Health & Food bij het domein Agri, Food & Life Sciences is een aanstekelijke verteller. Of het nu gaat over eiwitten, veldbonen, eendenkroos, moleculaire genetica of alle samenwerkingsprojecten die hij aanjaagt, je wordt enthousiast en weet: Feikes werk doet ertoe. Elk onderzoek waar hij bij betrokken is, vliegt hij aan in het ‘5 O-verband'. Feike: “Daarmee doel ik op de noodzakelijke samenwerking tussen onderzoek, onderwijs, omgeving, overheid en ondernemers. Onderzoek doe je niet alleen in een laboratorium. Je hebt elkaar nodig om gezonde langdurige veranderingen in onze voedselproductie voor elkaar te krijgen, zodat we langer gezond kunnen leven. De Wij Inholland award voor de ‘onderzoeker van het jaar’ is dan ook zeker niet voor mij alleen.”  

Feike, opgeleid als moleculair bioloog, promoveerde aan de Rijksuniversiteit van Groningen op aardappel-biotechnologie en genetische modificatie van gewassen. “Ik onderzocht bijvoorbeeld hoe je met aardappels of suikerbiet afbreekbare visnetten kan maken uit zonlicht en CO₂”. Daarna verschoof zijn aandacht naar voeding en werkte hij als onderzoeker in de kindergeneeskunde. Hij hield zich bezig met obesitas en diabetes en raakte meer en meer geïnteresseerd in de maatschappelijke kant van voeding.”

Passie en betrokkenheid
De volgende stap in zijn carrière werd het lectorschap, eerst in Noord-Nederland en sinds 2021 bij Inholland. Feike: “Ik wilde mijn kennis niet alleen delen met andere wetenschappers maar ook met een breed publiek. Als lector aan een hogeschool kan dat, omdat ons onderzoek een duidelijke relatie heeft met wat er in de samenleving en het bedrijfsleven speelt. Zoals met het omvangrijke programma Food for Happy Ageing Daarmee onderzoeken we hoe voedingsmiddelen ons kunnen helpen langer gezond te blijven en op een gelukkige manier oud te worden. Op een manier die goed is voor het klimaat en onze leefomgeving. Dat gaat niet alleen over voedingsmiddelen, maar ook over innovaties, gedrag en zorg.”

(On)waarheden over voeding
Gezond en gelukkig leven is een dankbaar doel om na te streven, want wie wil dat nou niet? Maar hoe maak je eigenlijk de juiste gezonde keuzes? Volgens Feike geven gerenommeerde instituten als het Nederlands voedingscentrum prima adviezen. Minder enthousiast is hij over de vele ‘onzinverhalen’ die via (social) media verspreid wordt, en op geen enkel wetenschappelijk onderzoek zijn gebaseerd. “Ik vind het belangrijk dat we evidence based informatie delen met een breed publiek. Daarom besteed ik steevast een derde van mijn onderzoeksbudget aan communicatie, zodat we de resultaten en innovaties van ons onderzoek meer bekendheid bij de doelgroep kunnen geven.”

De kracht van eiwitten
Een van die innovaties is het gebruik van veldbonen en waterlinzen (eendenkroos) in voedingsmiddelen. “Allebei de gewassen zijn heel eiwitrijk en veel milieuvriendelijker dan soja en zuivel. Er zijn verschillende types eiwitten waarvan we vooral de hoogwaardige soorten benutten in ons lichaam. Gebeurt dat onvoldoende, dan bestaat er kans op ondervoeding. Ook is het belangrijk om te weten dat eiwitten je spierkracht beïnvloeden. Als je beweegt trekken je spieren samen waarna je lichaam een signaal afgeeft om eiwitten op te nemen. Deze opname zorgt voor toename van spiermassa en -kracht. Daarom zeg ik vaak dat bewegen misschien nog wel belangrijker is dan voeding als basis voor een goede gezondheid.”

Spijs van veldbonen
Met het ‘Bean me up-onderzoek’ hebben Feike, zijn collega’s en studenten hard gewerkt om de potentie van de veldboon te onderzoeken. De onderzoekers van het lectoraat bekeken, samen met externe experts, hoe de veldboon het best geteeld en geoogst kon worden en de studenten Food Commerce & Technology verwerkten ze tot een bakkerijproduct. Feike: “Nu telen boeren vooral nog veldbonen om veevoer van te maken. Maar we zijn op weg om een betere keten in gang te zetten. In sommige winkels kan je al gevulde koeken kopen met ‘spijs’ van veldbonen. Dat komt omdat sommige bakkerijen deze innovatie interessant vinden.”

Een tijdschrift voor opa en oma
Een ander onderzoek dat Feike nauw aan het hart ligt is, is het PLINT-onderzoek. Hierin wordt gekeken hoe de kans op ondervoeding bij thuiswonenden ouderen verkleind kan worden. Een belangrijke rol is daarbij weggelegd voor de mantelzorgers, die goed geïnformeerd moeten worden door experts. Studenten van de zorgopleidingen komen via de zorggroepen bij de mensen thuis. Ook foodstudenten zijn in buurthuizen zelf in gesprek gegaan met de doelgroep. “Het gesubsidieerde gedeelte van dit onderzoek is net afgesloten, maar ik zal met enkele collega’s de promovendus die nog nadere analyses maakt, blijven begeleiden. En we gaan natuurlijk onze inzichten tot dusver delen. Die zijn onder andere te lezen in het tijdschrift Vitaal en Voedzaam dat verschenen is. Een deel van het prijzengeld dat aan de award gekoppeld is, wil ik gebruiken om het tijdschrift op onze Inholland locaties te verspreiden. Studenten kunnen het dan meepikken voor hun opa en oma.”  

Silvana Herben, docent bij de Pabo en de Associate degree Pedagogisch Educatief Professional bij Inholland Den Haag  en Feike van der Leij, lector Health & Food bij het Agri Centre Food & Life Sciences, zijn de nieuwe Docent en Onderzoeker van het jaar 2023-2024. Zij kregen de bijbehorende Wij Inholland award uitgereikt tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek bij Inholland Rotterdam Rotterdam. De awards gaan jaarlijks naar collega’s die bijzonder werk verrichten. 

Zowel de jury als alle collega’s van Inholland konden stemmen op zes genomineerde onderzoekers en docenten. Silvana Herben en Feike van der Leij kwamen als winnaars uit de bus. Tijdens de zinderende finale op de Dag van het Onderwijs & Onderzoek was het eer aan collegelid en juryvoorzitter Marije Deutekom om de gelukkigen te feliciteren en in de bloemen te zetten.  “Er staan hier twee toppers, maar niemand doet dit alleen. We doen het met  z'n allen, maar tegelijkertijd is het wel een heel mooi moment om twee mensen in het zonnetje te zetten. Wij zijn trots op jullie en de organisatie is trots op jullie.”

‘Je bent sterker dan je denkt’
“Ik heb kinderen beloofd niet te hysterisch te doen, maar zoals je ziet gaat dat al niet lukken. Ik kom uit een kansarme wijk, heb heel hard gewerkt om hier te komen en dan sta je hier gewoon”. zei Silvana direct na het ontvangen van de prijs, waarbij zij haar winst direct leek op  te dragen aan kinderen uit kansarme wijken, een voor haar belangrijke doelgroep. “Voor hen heb ik een citaat van Winnie de Poeh: ‘je bent sterker dan je denkt, dapperder dan je gelooft en slimmer dan je weet'.”

‘Een enorm eerbetoon ook aan de club om mij heen’
“Ik vind het vooral ook een enorm eerbetoon aan de club om mij heen”, liet Feike weten. “Ik sta hier nu, maar al die onderzoekers, docenten en studenten die met hun creativiteit tot fantastisch mooie oplossingen komen. Daar zou ik graag de eer naartoe willen laten gaan.”

‘Silvana is een rolmodel met impact voor studenten’
Silvana Herben startte drie jaar geleden als docent schrijven op de Pabo maar bereidde al snel haar taken uit. Zo is ze inmiddels ook intensief betrokken bij het Ad PEP-programma als docent, onderwijsontwikkelaar en studentenbegeleider. Eerder werkte ze als adviseur bij een onderwijs-adviesbureau met als specialisme ‘het jonge kind’. Bij Inholland zorgde ze voor een essentiële uitbreiding kinderliteratuur en initieerde ze het ‘Jonge kind lokaal’ dat ze inrichtte met activerende en inspirerende materialen. Ook werkt zij aan een boek over thematisch werken en fijne motoriek.

Als studentenbegeleider heeft Silvana oog voor het individu en denkt concreet mee over ieders leerlijn. Studenten kunnen altijd bij haar terecht voor een serieus gesprek, maar waarderen ook het plezier dat ze uitstraalt. Collega’s over Silvana: “We bedoelen het vriendelijk als we zeggen dat Silvana zich met álles bemoeit. Meestal hoef je haar inbreng of hulp niet eens te vragen want dan heeft ze die al aangeboden. Haar ideeën zijn aanstekelijk goed en brengt ze het liefst meteen in praktijk.” Volgens de jury verdient Silvana de prijs vanwege haar belangrijke rol als rolmodel en impact op studenten. Ook haar empathie, humor en maatwerk voor studenten worden geprezen. 

‘Een uitstekende verbinder die verder kijkt dan zijn eigen domein’
Bij Feike van der Leij, van oorsprong bioloog en zeer geïnteresseerd in moleculen, begint het onderzoek altijd met maatschappelijke relevantie. Zijn drive om oplossingen te vinden voor kleine en grote problemen rondom duurzame voedings(technologie) is enorm. Bijvoorbeeld met het onderzoek Happy aging. In dit onderzoek wordt onderzocht hoe we mensen niet alleen gezond oud kunnen laten worden maar ook gelukkig. En welke uitvoerbare toepassing op voedingsgebied is daarvoor nodig? 

Feike houdt ervan studenten te begeleiden en ze te betrekken bij echte vraagstukken. Door de praktijk naar binnen te halen krijgen ze de kans om van complexe opgaven te leren. Dat je daarbij kunt falen is eveneens leerzaam, vindt Feike. Feike is volgens collega's en de jury een uitstekende verbinder die verder kijkt dan zijn eigen domein. Voeding is overal. Hij initieert contacten met bijvoorbeeld de opleiding Mondzorgkunde en met het domein Gezondheid, Sport en Welzijn. Hij roert zich ook graag in het publieke debat, kwam aan het woord in de Tweede Kamer over de suikertaks en wordt op bijeenkomsten gevraagd als spreker.

Feike  zijn onderzoek, onder andere naar duurzaamheid en circulaire economie positief ontvangen, vooral vanwege zijn publiekstoegankelijke communicatie. Verschillende beoordelaars prijzen zijn inspirerende benadering en het vermogen om complexe onderwerpen begrijpelijk te maken.

Overige genomineerden
In totaal waren zes collega's genomineerd voor de Wij Inholland award Docent & Onderzoeker van het jaar. “Allemaal toppers”, zoals Marije Deutekom aangaf tijdens de Dag van het Onderwijs & Onderzoek.  De overige genomineerden voor Docent van het jaar waren Rob van Leeuwen, docent Werktuigbouwkunde en Andries Kooijman, docent, stage- en afstudeerbegeleider bij de opleiding Business IT & Management. Naast Feike waren genomineerd voor Onderzoeker van het jaar: Monique van der Veen, onderzoeker Mondzorgkunde in Amsterdam en Tjitske Lovert, onderzoeker bij het lectoraat Diversiteitsvraagstukken in Den Haag. 

Meer informatie over de genomineerden en de Wij Inholland awards vind je hier.

Marleen is docent in hart en nieren. Ze werkt bij Hogeschool Inholland met grote passie als docent bij de master Pedagogiek. Ook zet ze zich sinds kort in als beleidsadviseur voor de kwaliteit van ons onderwijs. Een mooie afwisselende baan dus. “Fijn is dat geen jaar hetzelfde is. Je hebt vaak de vrijheid taken af te wisselen en jezelf verder te ontwikkelen.”

Sterke combinatie van docentschap en beleidsmatige werk
Haar eerste baan was bij de deeltijdopleiding Sociaal-Pedagogische Hulpverlening (SPH) bij de Hogeschool van Amsterdam (HvA). “Als beginnend docent focuste ik me puur op het geven van onderwijs. De bredere context kreeg ik niet mee. Maar toen ik de combinatie vond tussen het docentschap en beleidsmatig werk, wilde ik dat niet meer kwijt, omdat ik heb gemerkt dat beide kanten elkaar versterken. Je kunt beleid gemakkelijker concretiseren en zien hoe het uitpakt in de praktijk en als docent kun je dat beleid ook beter bewaken en uitvoeren.”

Verandering door corona
Ze maakte bij de HvA een bijzondere en leerzame tijd mee. “Ik nam deel aan een projectgroep om het curriculum te ontwerpen van de nieuwe bacheloropleiding Social Work waar ook SPH onder kwam te vallen. Het was een landelijke verandering die bij Hogeschool Inholland al eerder was ingezet.” Nadat de nieuwe opleiding ging draaien, kwam er een volgende grote verandering: corona. “De lockdown maakte de wereld een stuk kleiner en het was niet meer mogelijk om op locatie te voelen wat er speelde, wat vanuit het oogpunt van curriculumontwikkeling een handicap was.”

Marleens overstap naar onze hogeschool
Na 14 jaar op de HvA begon Marleen om zich heen te kijken. “Ik ben van huis uit (ortho)pedagoog en trof een vacature voor docent bij de master Pedagogiek bij Hogeschool Inholland. Tijdens het – noodgedwongen online – sollicitatiegesprek was er een klik over en weer en in mei 2021 ben ik begonnen.”

Kans als beleidsadviseur
Haar nieuwe betrekking als docent bij de master Pedagogiek was slechts voor zestien uur. “Het leuke van Hogeschool Inholland is dat er altijd kansen zijn. Dat bleek meteen. Een HR-adviseur belde me nog vóór mijn start. Er kwam tijdelijk een plek vrij als beleidsadviseur bij het domein Techniek, Ontwerpen & Informatica (TOI). Dit sloot goed aan op mijn loopbaanwensen. Zo had ik opeens twee nieuwe uitdagingen binnen onze hogeschool: als docent en de mooie uitdaging om beleidswerk te doen in een volledig andere beroepscontext.”

In gesprek met het HR-Expertiseteam
Helaas zat een vast contract er bij TOI niet in. Maar Marleen ging niet bij de pakken neer zitten. “Ik heb mijn netwerk binnen en buiten Inholland laten weten voor zestien uur per week beschikbaar te zijn en veel (koffie)gesprekken gevoerd over mijn ambities en loopbaanwensen. En ik maakte een afspraak voor een intakegesprek met het HR-Expertiseteam. Daar vertelde ik over mijn loopbaan en werk waar ik energie van krijg.”

Aan de slag bij Onderwijs & Onderzoek Beleid
Na het gesprek bij het HR-Expertiseteam wees de wervingsadviseur Marleen op verschillende passende vacatures binnen onze hogeschool. Gelukkig was het al snel raak. “Op 1 juni ben ik begonnen als beleidsadviseur Onderwijskwaliteit op de stafafdeling OOB-JZ. Zestien uur per week zet ik mij in voor de kwaliteit van ons onderwijs. Opnieuw kan ik mijn ervaring als docent inzetten, want docent bij de master Pedagogiek ben ik nog steeds.”

Durven vertrouwen in een ideale baan
De eerste maanden van 2023 waren wel even spannend voor Marleen. “Wat als er voor mijn functie bij TOI niets in de plaats zou komen? Tegelijkertijd heb ik altijd vertrouwen gehouden en ben ik blij dat ik vasthield aan mijn ideale werk: het zijn van docent én beleidsadviseur. Daar bleef ik voor gaan en ik wist: onze hogeschool heeft heel veel te bieden.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak? Ga eerst het gesprek aan met jouw leidinggevende. Wil je toch direct met het HR-Expertiseteam praten, neem dan gerust contact op voor een verkennend gesprek. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Richard en Fabian zijn allebei domeindirecteuren. Richard sinds vier jaar van onderwijsdomein Techniek, Ontwerpen & Informatica (TOI) en Fabian sinds twee jaar van ons onderwijsdomein Agri, Food & Life Sciences (AFL). Ze zitten goed op hun plek. “Ik ben heel gepassioneerd over leren en ontwikkelen”, zegt Richard. “Als hogeschool zijn we bezig met het innoveren van de beroepspraktijk door onderwijs, onderzoek en het werkveld bijeen te brengen en elkaar te versterken. Daarin stellen we het leerproces van studenten centraal, zodat ze al tijdens de opleiding aan de hand van complexe, uitdagende vraagstukken uit de praktijk zich voorbereiden op de beroepspraktijk van morgen."

Verbinden van mensen en organisaties
Ook Fabian spreekt vol passie over zijn werk. “Hiervóór werkte ik voor een grote bank waar ik als verantwoordelijke voor innovatie-ecosystemen in Nederland vanuit de ondernemerskant veel samenwerkte met onderwijs en onderzoek. Mooi is om nu mijn ervaring en mijn vaardigheden als verbinder van mensen en organisaties in te zetten bij onze mooie Hogeschool Inholland en daar vanuit de kant van onderwijs en onderzoek te werken aan maatschappelijke opgaven met de triple helix (de samenwerking tussen onderzoek, onderwijs en werkveld, red.) rond een duurzame leefomgeving en veerkrachtige samenleving. Het is goed dat onze hogeschool de keuze durfde te maken om op deze thema’s te focussen in de strategie. We mogen ook trots zijn dat er vanuit veel plekken en regio’s bij Inholland steeds meer mooie voorbeelden worden gedeeld waarin studenten en werkende professionals gezamenlijk werken aan deze maatschappelijke opgaven.”

Redeneren van buiten naar binnen
Richard herkent Fabians verhaal. “Ook TOI leert, werkt en innoveert door een groeiend aantal studenten in living labs en kenniswerkplaatsen. Vaak ook met studenten van andere domeinen. Zo trekken we op met AFL om ons regionaal te positioneren als innovatiemotor voor de regio. Dit vereist dat ik zelf continu met een open blik van perspectief wissel: welke vragen liggen er extern en hoe kunnen we daar intern antwoord op geven? Het redeneren van buiten naar binnen is iets wat ik gemeen heb met Fabian, omdat we allebei een achtergrond hebben buiten het onderwijs.”

Dienstbaar en inspirerend leiderschap
“De stap van een commerciële sector naar het onderwijs en onderzoek is best groot en echt wel even wennen”, erkent Fabian. “Om mijn draai goed te vinden heeft het me geholpen dat ik me vanaf de start echt welkom voelde en dat ik bewust de tijd genomen heb om de organisatie en de mensen te leren kennen en waarderen. Ik heb moeten leren om geduldiger te zijn en meer tijd te nemen om de rest van de organisatie goed aan te laten sluiten, want van huis uit ben ik resultaatgericht en wil ik vanuit een professionele verbetercultuur van storytelling snel naar ‘story doing’. Het is de balans vinden tussen versnellen en vertragen. Want uiteindelijk moeten we het met elkaar doen, elkaar versterken. Ik zie het dan ook als mijn taak om dienstbaar en inspirerend leiderschap te tonen.” Richard knikt. “Ik voel me ook dienstbaar aan het succes van studenten en collega’s. Ik moet vooral leidinggeven aan verandering, niet op inhoud: want kennis is volop aanwezig.”

Intervisie met CvB
Net als Fabian heeft Richard zijn modus moeten vinden als leidinggevende binnen onze hogeschool. “Mijn manier van kijken en werken was niet altijd vanzelfsprekend bij collega’s. Het is voor mij zoeken geweest hoe ik doelstellingen formuleer die helder genoeg zijn zodat collega’s kunnen handelen zonder dat ik de oplossingen voorkauw. Wat hielp was mijn intervisie met Huug den Deugd, toenmalig lid van het College van Bestuur. Met zijn kennis van de organisatie hielp hij me op weg.”

Buddy voor nieuwe directeur
Op zijn beurt heeft Richard Fabian op weg kunnen helpen. “Ik heb aangegeven het heel waardevol te vinden dat er buddy’s zijn voor nieuwe directeuren die van buiten het onderwijs komen”, zegt Richard. “Zes maanden lang kwamen we ongeveer tweewekelijks bijeen. Meestal bespraken we uitdagingen en kansen die Fabian zag, soms lichtte ik hem in over ontwikkelingen binnen de hogeschool waar hij iets mee zou kunnen doen.”

Ruimte en vertrouwen
Fabian: “Het klankborden met Richard was heel prettig, juist omdat we andere talenten hebben en elkaar van daaruit kunnen versterken. Bijkomend voordeel is dat we van elkaar ook beter weten wat we doen en dat versterkt de samenwerking tussen onze domeinen en de regio’s. Intervisie organiseer ik nog steeds voor mezelf. Elke vrijdag staat voor mij in het teken van ontwikkeling van mezelf en van de organisatie, door bijvoorbeeld andere organisaties te bezoeken, symposia bij te wonen en te sparren met mensen met een ondernemende visie. Sowieso loop ik elke dag hard om te reflecteren en te kauwen op nieuwe ideeën. Het houdt me fris en geïnspireerd. Inholland geeft me de ruimte en het vertrouwen mezelf te blijven ontwikkelen en anderen aan te moedigen dat ook te doen en met nieuwe initiatieven te komen. Dat koester ik.”

Tip van Richard:
Durf hulp te vragen en met een buddy te werken om bijv. kansen en uitdagingen te bespreken. Altijd elkaar versterken.

Tip van Fabian:
Neem de tijd voor reflectie, ontspanning en inspiratie. Hierdoor blijf je scherp.

Eerder in deze serie:

Na de docenten zijn nu de onderzoekers aan de beurt. Wie wint dit jaar de Wij Inholland award voor Onderzoeker van het jaar 2023-2024? De voordrachten van Monique van der Veen, Feike van der Leij en Tjitske Lovert maakten veel indruk op de jury. De Inholland-collega’s zijn genomineerd vanwege de tomeloze energie en betrokkenheid waarmee zij hun onderzoek uitvoeren én verbinden met het onderwijs.  Om voor de award in aanmerking te komen baseert de jury zich op belangrijke Inholland-kernwaarden: persoonlijk en dichtbij, divers en inclusief, het verschil zit in ons én altijd elkaar versterken.

Eerder deze week presenteerden we al de genomineerden voor Wij Inholland award - Docent van het jaar.   Vanaf maandag 30 oktober kun je stemmen op je favoriete onderzoeker en docent. Op 9 november, de Dag van het Onderwijs & Onderzoek wordt de winnaar bekendgemaakt.  

Monique van der Veen, onderzoeker Mondzorgkunde, locatie Amsterdam
“Ik hoop dat mijn studenten met dezelfde nieuwsgierige blik naar de wereld blijven kijken als ik.” Dat zegt onderzoeker Monique van der Veen in de video over haar nominatie. Deze uitspraak tekent haar ten voeten uit. Ze is een voorstander van een leven lang leren, iets dat zeker ook op haar eigen loopbaan van toepassing is. Ze begon met een studie Technische Natuurkunde en kwam via een promotieonderzoek terecht in het mond- en tandheelkundige domein. Ze verbond zich aan verschillende wetenschappelijke instituten en is nu naast haar hoogleraarschap aan het Academisch Centrum van Tandheelkunde Amsterdam (ACTA) docent-expert bij de opleiding Mondheelkunde van Hogeschool Inholland. Monique heeft veel aandacht gaat voor preventie: Hoe voorkomen we in alle lagen van onze samenleving onnodig tandbederf én de daaruit voortkomende gezondheids- en mentale problemen van een slecht gebit en verwaarloosde mondzorg?

In het contact met studenten is Monique erop gebrand ze concreet en praktijkgericht op te leiden. Het is haar doel toekomstige mondhygiënisten zo actueel geïnformeerd te krijgen over risico’s en preventiemogelijkheden. Daarvoor laat ze studenten praktijkervaring opdoen op plekken waar zij met haar onderzoek actief is, zoals in de ouderenzorg en in het basisonderwijs. Dat gebeurt in alle jaarlagen. Monique zet de opleiding Mondzorgkunde nadrukkelijk op de kaart als partner in de tandheelkundige zorg. Zo wordt intensief samengewerkt met de universitaire tandartsenopleiding ACTA waarbij Mondzorg vooral het deel ‘preventie’ voor rekening neemt en ACTA de ‘reparatie’.

Monique verwierf namens Inholland succesvol een aantal omvangrijke subsidieaanvragen voor grote samenwerkingsprojecten en onderzoeken. Inzichten uit dit onderzoek zullen op den duur weer landen in het mondzorgkunde curriculum, zodat dat altijd actueel is en aansluit bij het werkveld.

Feike van der Leij, lector Health & Food, Agri Centre Food & Life Sciences
“Ik heb nooit onderscheid gemaakt tussen onderzoek en onderwijs. Voor mij is dat één pot nat”, zegt Feike in deze video. Feike begeeft zich graag op het snijvlak van biologie en scheikunde en wil snappen hoe dingen op moleculair niveau werken. Zijn onderzoek begint altijd met maatschappelijke relevantie. Zijn drive om oplossingen te vinden voor kleine en grote problemen rondom duurzame voedings(technologie) is enorm. Bijvoorbeeld met het onderzoek Happy aging. Hierin onderzoekt hij hoe mensen niet alleen gezond maar ook gelukkig oud kunnen worden. En welke uitvoerbare toepassing op voedingsgebied daarvoor nodig is.

Feike is een verbinder die overal kansen ziet voor samenwerking. Samen met ondernemers en andere omgevingspartners draagt hij bij aan up-to-date beroepsonderwijs. Hij begeleidt graag studenten en betrekt ze het liefst bij actuele vraagstukken. Feike is groot voorstander ook de bedrijven waarmee wordt samengewerkt de school binnen te halen voor gastlessen en ontmoetingen waardoor interactie met de student ontstaat. Dit draagt bij aan kenniscirculatie. Hij zoekt telkens naar de samenwerking met de vijf o’s: onderwijs, onderzoek, ondernemers, omgeving en overheid.  

Bij het vergoten van kennis over gezonde en klimaatvriendelijke geproduceerde voeding, vergeet hij geen enkele doelgroep. Volgens hem moet die kennis breed toegankelijk zijn. Hij roert zich dan ook graag in het publieke debat, kwam aan het woord in de Tweede kamer over de suikertaks en wordt gevraagd als spreker. Aan de titels van de onderzoeken is af te lezen hoe enthousiast Feike is over zijn werk. Wat denk je van de projecten Bean me up over de veldboon en Zuur op een rij, een onderzoek naar smaakverandering? Studenten van de opleiding Food Commerce and Technology begeleidden deze proef. In 2024 wordt dit onderzoek vervolgd en worden ook studenten van de opleiding Food Commerce & Technology en Mondzorgkunde betrokken. Ook deze versterkende samenwerking tekent Feike.

Tjitske Lovert, onderzoeker lectoraat Diversiteitsvraagstukken, ONI/locatie Den Haag
Het horen van een ervaring van studenten met stagediscriminatie, heeft zoveel impact op haar dat ze er meteen mee aan de slag wil. Dat zegt Tjitske in de video, waarin ze meer over haarzelf en haar drijfveren vertelt.

Stagediscriminatie staat al enige jaren hoog op de landelijke agenda. Na een eerder onderzoek van het lectoraat Diversiteitsvraagstukken naar dit onderwerp - en het tekenen van het landelijk manifest tegen stagediscriminatie in het hoger onderwijs - nam Tjitske vanuit Inholland het initiatief voor de Haagse aanpak Gelijke stagekansen. Met dit project wordt samen met externe partners en studenten stagediscriminatie in kaart gebracht en aangepakt in de regio Den Haag.

De Haagse Aanpak biedt concrete en inspirerende oplossingen vanuit verschillende perspectieven van alle betrokkenen en is daarmee divers en inclusief. In gezamenlijke creatieve ontwerpsessies zijn interventies ontworpen en ingezet om stagediscriminatie tegen te gaan. Denk aan campagne-materialen, een nulmeting om ervaringen met mogelijke stagediscriminatie in kaart te brengen, een nieuwe standaard voor onderwijs en werkgevers en het ‘Gelijke kansenspel’. Ook heeft ze het Haags manifest Gelijke stagekansen opgesteld dat ondertekend is door de bestuurders van alle partners.  

Kansenongelijkheid en stagediscriminatie zijn thema’s waar studenten niet makkelijk over praten. Bij dit project lukt dat wel, mede door Tjitske. Zij creëert een veilige context waarin alle betrokkenen zich uitgenodigd voelen om openhartig te zijn. Het project Haagse Aanpak werd opgepikt door de nationaal coördinator tegen discriminatie en racisme (NCDR) en de ministeries OCW en SZW. Tjitske blijft zichzelf altijd ontwikkelen, zowel door overige diverse projecten waaraan ze werkt voor het lectoraat, het bijwonen van externe symposia en haar functie als relatiebeheerder bij de locatie Den Haag. Ook volgt ze een leergang aan de Erasmus Universiteit. Alle kennis wordt weer ingebracht in het team en in het project.

Winnaar vorig jaar
Vorig jaar ging de award Onderzoeker van het jaar naar Krista Schram, associate lector van het lectoraat Publiek Vertrouwen in Veiligheid. De jury waardeerde haar aandacht voor de mensen waar haar onderzoeksprojecten om draaien: “burgers die zich onveilig voelen, studenten die aan het onderzoek bijdragen, de mensen uit de beroepspraktijk voor wie het onderzoek bedoeld is. Zij richt zich op de echte problemen waar het werkveld op het gebied van veiligheidsbeleving mee worstelt. Bovendien durft zij ook minder populaire onderzoeksresultaten te delen en zich kwetsbaar op te stellen door fouten in het onderzoek te bespreken. Dit toont lef en getuigt van een krachtig onderzoeker.”

Meer weten? Alle informatie over de Wij Inholland awards vind je hier!

Persoonlijk en dichtbij, passend bij waar wij als hogeschool met ons onderwijs voor staan. Dat is volgens de jury de manier waarop Silvana Herben, Rob van Leeuwen en Andries Kooijman lesgeven. En een van de belangrijkste redenen om ze te nomineren voor de jaarlijkse Wij Inholland award – Docent van het jaar. Maak kennis met de kandidaten en bekijk de video’s. En vanaf 30 oktober kun je laten weten wie je favoriet is!

Ieder jaar zien we bij Inholland veel collega’s die bijzonder werk verrichten. De meest indrukwekkende zetten wij in het zonnetje tijdens de uitreiking van de Wij Inholland awards. De awards voor de Docent van het jaar en Onderzoeker van het jaar 2023-2024 reiken we uit tijdens de Dag van Het Onderwijs & Onderzoek op donderdag 9 november aanstaande in Rotterdam. De genomineerden voor de Onderzoeker van het jaar maken we later deze week bekend. Stemmen op je favoriete onderzoeker en docent kun je in de week van 30 oktober.

Maak kennis met de drie kandidaten voor Docent van het jaar 2023-2024

Silvana Herben, docent Pabo en Associate degree Pedagogisch Educatief Professional, locatie Den Haag
Silvana’s reactie op haar nominatie was behoorlijk enthousiast: “Ik ging eerst even uit mijn dak, moest gillen en vond het ongelooflijk te gek! Ik denk dat ik genomineerd ben, omdat ik vol passie, energie en enthousiasme mijn lessen vormgeef. De studenten voelen mijn liefde voor het vak en de kinderen waar het uiteindelijk om is te doen.”

Silvana is van het teach what you preach; in al haar lessen laat ze studenten het belang van de waarden diversiteit en inclusie zien. Ze vindt dat in een klaslokaal ruimte moet zijn voor iedereen en een goede leerkracht daar altijd oog voor moet hebben. Zo wordt school een veilige plek waar kinderen zich kunnen spiegelen aan volwassenen die inclusief werken.

Drie jaar geleden begon Silvana als schrijfdocent op de Pabo, maar inmiddels doceert ze een heleboel andere vakken en ging ze bij de Ad-PEP aan de slag als docent, onderwijsontwikkelaar en studentenbegeleider. Ze zorgt dat al haar studenten, ook een diverse groep, blijven geloven in de haalbaarheid van hun eigen doelen. Ook als het even lastig is. Studenten kunnen altijd bij haar terecht voor een rustig en serieus gesprek. Tegelijkertijd wordt er in de buurt van Silvana ook altijd veel gelachen. Ze organiseert vaak leuke dingen met haar klas, zoals uitjes of etentjes.

Rob van Leeuwen, docent Werktuigbouwkunde, locatie Alkmaar
Toen Rob hoorde dat hij was genomineerd voor de Wij Inholland award was hij eerst verbaasd en toen vereerd. “Ik denk dat vooral de vorm waarin ik mijn onderwijs aanbied inspirerend is. Bij alle lessen, of ze nou voor eerstejaars of afstudeerders zijn, zorg ik voor een goede balans tussen praktijk, theorie en onderzoek.”

Rob is gespecialiseerd in industriële automatisering en robotica en weet alles van geautomatiseerde machinebouw. Hij heeft ook een eigen bedrijf in dit domein. Zo verbindt hij praktijk en school op een levendige manier. Dat is volgens hem een voorwaarde voor goed onderwijs. “Ik leg altijd een relatie met het beroepenveld omdat ik weet dat alleen ‘papieren lessen’ niet inspireren. Dit vak leer je in de praktijk.”

Rob is docent en kartrekker bij de minor Robotica. In deze minor werken derdejaarsstudenten aan echte vraagstukken van bedrijven. Zoals de aardbeienteler die een geautomatiseerd proces zocht om het groene kroontje van de aardbei te halen. Met deze opdracht gingen studenten voortvarend aan de slag; ze ontwikkelden een functionele toepassing die met enthousiasme ontvangen werd. Rob staat dan tussen alle trotse studenten zelf ook te glimmen. “Ik streef altijd naar een win-win-situatie en dat lukt bij deze minor heel goed; studenten hebben een fantastische praktijkervaring en de bedrijven investeren in goed opgeleide professionals waar de sector van profiteert.”

Andries Kooijman, docent Business IT & Management, locatie Alkmaar
Andries was verrast en enthousiast  toen hij hoorde dat hij was genomineerd. “Ik ben gewoon altijd lekker bezig om zo goed mogelijk les te geven en gun mijn studenten een zo succesvolle studietijd. Dat moet je breed zien. Succes is in dit verband niet alleen maar goede studieresultaten, maar ook persoonlijke groei. Balans in je leven is heel belangrijk.”   

Andries begeleidt studenten uit alle jaarlagen van de opleiding Business IT & Management. Onder zijn vleugels gaan ze aan de slag met (praktijk)opdrachten van bedrijven die resulteren in uiteenlopende eindproducten, zoals een specifiek procesadvies of een uitgebreid ‘management dashboard’. "Ik leer mijn studenten bedrijfsdata te analyseren om bedrijfsprocessen te verbeteren.” Andries zorgt ervoor dat iedere student zich thuis voelt op de opleiding en deelneemt aan een project dat bij hem of haar past. Niet iedere student heeft affiniteit met een hypercommercieel bedrijf. Door samenwerkingsverbanden aan te gaan met non-profitorganisaties is die mogelijkheid er. Hij schetst voor iedereen het brede scala aan opties in het werkveld.

Winnaar vorig jaar
De Wij Inholland award Docent van het jaar ging vorig jaar naar Nol Graas, docent Technische Bedrijfskunde. Nol werd geprezen om de energieke wijze waarop Nol invulling geeft aan zijn docentschap. De jury: “Hij is ondernemend, innovatief en bevlogen en vervult uiteenlopende rollen, zowel binnen zijn domein als Inholland-breed.  Nol weet studenten een stem te geven, stelt het leerproces van zijn studenten centraal en weet dat praktijkgericht werken veel meerwaarde heeft voor het leerproces van studenten. Hij deelt hierbij zijn leerproces ook met zijn studenten.”

Meer weten? Alle informatie over de Wij Inholland awards vind je hier!

Irene Witteman is altijd een beetje kritisch zegt ze zelf. Dus ook bij het achterom kijken naar de eerste 21 jaren van Inholland scherpt ze haar blik. Zeker als je haar vraagt naar het onderwerp waar zij zich als beleidsadviseur voor inzet: hoe zorgen we ervoor dat studenten met een functiebeperking voldoende ondersteund worden? “In de afgelopen jaren zijn we daar steeds meer over gaan nadenken. En nog steeds hoort het onderwerp op de agenda. En dat niet alleen; er moet beleid uit voortkomen dat doordringt tot in de haarvaten van de organisatie. Dat vraagt bewustwording van iedereen.”

Voordat Irene beleidsadviseur werd, was ze docent op de Pabo. Ze herinnert zich nog goed de docentenkamer. “Die lag naast een groot computereiland voor studenten en die kenden we allemaal. Ze kwamen vaak even de docentenkamer binnenlopen voor een vraag of luchtig gesprekje.” Helaas verdwenen deze computerwerkplekken en kwam er een einde aan het gemak waarmee die terloopse contactmomenten tot stand kwamen. Irene: “Gelukkig zijn we met Inholland veel energie gaan steken in het creëren van nabijheid op andere manieren en is ‘persoonlijk en dichtbij’ een van onze kernwaarden.”

De technische vooruitgang werkt in ons voordeel
Het ondersteunen van studenten kan niet zonder persoonlijke benadering vindt Irene. En dat geldt zeker voor studenten met een functiebeperking, een groep die je niet over één kam kunt scheren. Het zijn bijvoorbeeld studenten met een gezicht- of gehoorproblemen of die gehinderd worden door een fysieke beperking. Maar denk ook aan studenten die beperkt worden door mentale problemen zoals depressie, angst, autisme, AD(H)D of dyslexie. Een functiebeperking zie je niet altijd aan de buitenkant. Irene: “Voor sommige hindernissen wordt de inrichting van een gebouw aangepast of worden speciale ondersteuningsmiddelen aangeschaft. Bijvoorbeeld bij een visuele beperking of dyslexie. Daar werkt de technische vooruitgang in ons voordeel en lopen we behoorlijk goed in de pas met de mogelijkheden.”

Interactieve workshops
Vandaag de dag gaat vooral aandacht naar het toenemend aantal mentale klachten bij studenten. “Daarom werken we hard aan een betere informatievoorziening en begeleidingsstructuur. Ook houden we meedenksessies met studenten uit de doelgroep en is er een ruim trainingsaanbod voor collega’s. Vijf jaar geleden zijn we bijvoorbeeld gestart met interactieve workshops waar studenten iets vertellen over hun beperking en de impact ervan. Een van hen zei: het is niet nodig van alles te weten over mijn beperking, maar vraag wel wat vaker hoe het met me gaat.”

Signalen in de gaten houden
Irenes aandacht voor mentale problematiek wordt versterkt door haar persoonlijke ervaring. Zij verloor twee broers aan depressie. “Hun problemen gingen gepaard met veel lijden en eenzaamheid. Het kan niet anders dan dat mijn kijk op het leven en onderwijs heeft beïnvloed. Een succesvolle studietijd is niet altijd maakbaar. Daarom vind ik het zo belangrijk dat we mentale problemen bespreekbaar maken. Ook die van onszelf. Tegelijkertijd weet ik ook dat we niet alle problemen van studenten kunnen oplossen en we als medewerker soms machteloos zijn. Soms weten we het niet. Ook dát moeten we durven uitspreken en dat schuurt soms. Dit alles ontslaat ons niet van de plicht signalen in de gaten te houden.”

Tijd blijven nemen voor een gesprek
De tijd om te praten met een student die dat nodig heeft, staat onder druk vindt Irene. “Terwijl het tonen van oprechte interesse en het stellen van existentiële vragen juist zo belangrijk is. Het vraagt ook geduld, want niet elke student kan zijn probleem goed verwoorden of durft aan de bel te trekken.” Irene vindt dat Inholland inmiddels bekend staat als school met veel aandacht voor inclusief onderwijs. “We zijn ons steeds meer bewust van het belang ervan.”

Irene heeft samen met ECIO over dit onderwerp het boekje De normaalste zaak van de wereld – studeren met een ondersteuningsvraag geschreven. Het boekje, vrij van beleidsjargon, is hier te downloaden.

Susanne is allround teamondersteuner bij de opleidingen Communicatie en Crossmediale Communicatie. “Ik ondersteun de teamleiders door bijvoorbeeld afspraken voor hen te plannen en teamdagen te helpen organiseren. Daarnaast voer ik voor de docenten cijfers in in ons systeem. En ik richt me op werving en instroom van studenten.

Lekker regelen en organiseren
Na haar gedegen Schoevers-opleiding – Susanne haalt blind 160 aanslagen per minuut – ging ze in 2001 bij onze hogeschool aan de slag achter de balie als ‘frontofficer’. Na vier jaar kreeg ze de ondersteunende functie die ze nog steeds heeft. “Het plannen, regelen en organiseren ligt me goed. Ik houd ervan om dingen voor elkaar te krijgen en raak niet snel in de stress als we noodgedwongen moeten afwijken van het oorspronkelijk plan. Er is altijd wel een oplossing.”
 

Kans gegrepen
Haar rol bij werving en instroom was een kans die Susanne pas later met beide handen greep. “Een collega nam ontslag en ik heb mijn vinger opgestoken om taken van haar over te nemen. Studenten en docenten vragen voor onze open dagen. De locatie en catering regelen. Externe voorlichtingen op scholen mede organiseren. Zorgen dat scholen die ons bezoeken goed worden onthaald. Het maakt mijn werk drukker, maar ook uitdagender en creatiever.”

Presteren als team
Susanne is niet alleen stressbestendig en creatief, een bijzondere kracht van haar is ook dat ze een verbinder is. “Voor een open dag lukt het me vaak wel de juiste student eruit te pikken om een presentatie te geven of de juiste collega die goed een verhaal kan vertellen. Zo levert iedereen een bijdrage aan zo’n open dag. Hoe we het als opleidingen doen, is sowieso een teamprestatie. Ik waardeer het dan ook altijd zeer als collega’s, ondanks dat ze het druk hebben, tijd willen vrijmaken om even bij te springen.”

Elkaar versterken
De collegiale, positieve, oplossingsgerichte cultuur bij Communicatie en Crossmediale Communicatie maakt dat Susanne er nog steeds graag werkt. “We gaan echt voor het beste resultaat, we hebben allemaal dezelfde doelen voor ogen. Als ik ergens tegenaanloop, dan zoek ik samen met mijn teamleiders of andere collega’s naar een oplossing. Zo versterken we elkaar.”

Relaties bouwen
Susanne geniet ook van de persoonlijke sfeer. Behalve voor collega’s is Susanne voor veel studenten een bekend gezicht. “Met veel van hen bouw ik een band op, zoals met de ‘promostudenten’ die actief zijn bij onze open dagen. Dan krijg ik een gevoel van trots als ze uiteindelijk hun diploma uitgereikt krijgen. Sommige afstudeerders spreek ik nog steeds. Zo heb ik goed contact met een oud-student uit Turkije. Voor hem was ik een soort moederfiguur. Ik heb hem geholpen bij zijn inburgering. Inmiddels is hij docent op onze hogeschool.”

Post-hbo-opleiding
Susanne zit goed op haar plek maar is niet uitgeleerd. “Het mooie van onze hogeschool is, dat je elk jaar ruimte krijgt voor cursussen, trainingen en opleidingen. Zo heb ik Cambridge Engels gevolgd en trainingen in eventmanagement. Het afgelopen studiejaar heb ik zelfs een post-hbo-opleiding HRM afgerond. Pittig en superleuk om telkens uit je comfortzone gehaald te worden en opdrachten te doen die je uitdagen om collega’s te interviewen of presentaties te geven.”

Met een loopbaancoach
“Wat ik met mijn nieuwe diploma ga doen? Ik ben in gesprek met een loopbaancoach om mijn doelen helderder te krijgen. Wat ik nu doe, vind ik in elk geval heel erg leuk. Tegelijk merk ik dat ik echt nog niet klaar ben met leren. Daar ben je nooit te oud voor, zoals het ook nooit te laat is om in je werk een heel andere kant op te gaan. Wie weet word ik op een dag zelf loopbaancoach om mensen deze boodschap mee te geven.”

Hogeschool Inholland Haarlem is een van de drie finalisten van de Participatieprijs werkgevers Regio Zuid-Kennemerland 2023. De prijs richt zich op werkgevers die mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt duurzaam aan het werk helpen en houden. Zij zijn de beste ambassadeurs van het inclusief werkgeven. Ronald Paalvast, adviseur banenafspraak en loopbaan, is trots dat Inholland finalist is. “We maken al een flink aantal jaren werk van meer diversiteit op de werkvloer. Mooi dat dit nu gezien wordt.” 

Foto: Ronald Paalvast en Nicole van Dijk – door Judith Buijze-Cappon

Sinds 2016 geeft Inholland structureel invulling aan de wet banenafspraak, waarin staat dat er meer arbeidsplaatsen moeten komen voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.  Inholland wil een inclusieve organisatie zijn waarbij iedereen zichzelf kan zijn en zich thuis voelt. We waarderen verschillen tussen mensen en willen dat iedereen zijn talenten kan benutten én naar vermogen kan bijdragen. Inmiddels is er voor zo’n 42 medewerkers een passende functie in de organisatie gecreëerd. “Veel collega’s zijn nu duurzaam bij ons in dienst, volgende week tekenen we weer een contract”, vertellen Ronald en zijn collega Nicole van Dijk. 

 Passende functie creëren
Zo’n passende functie helpt een team om iemands takenpakket te verlichten of om taken die nu blijven liggen bij iemand onder te brengen. Inholland werkt intensief samen met Jobstap om kandidaten te werven en te selecteren die talenten, affiniteit en ambitie hebben die bij de functie past. Binnen Inholland wordt er een persoonlijk werkbegeleider gezocht die het talent op de werkvloer begeleidt. Deze werkbegeleider krijgt hiervoor ook coaching on the job en een werkbegeleiderstraining van twee dagen via Jobstap.  

Ervaringsverhalen 
Geïnteresseerd in ervaringsverhalen van teamleiders, werkbegeleiders en geplaatste werknemers? Lees dan een van deze artikelen:  

• Inholland maakt werk van de banenafspraak - Doe jij met ons mee?
• Dit ben ik: Carla Deurholt

Prijsuitreiking op 16 november 
Ronald en Nicole weten sinds eind september dat Inholland Haarlem finalist is bij de werkgeversprijs. De prijsuitreiking is op 16 november in de Koepel in Haarlem. “Nu begint het grote wachten”, zegt Ronald lachend. Al zitten ze voorlopig nog niet stil: Ronald en Nicole zijn onlangs geïnterviewd over hun nominatie (lees hier het interview). En binnenkort worden er filmopnames gemaakt bij de Pabo in Haarlem. Ronald: “Zo kunnen we ook visueel maken hoe een passende functie tot stand komt en hoe trots we daarop kunnen zijn.” 

Ieder kind heeft zo haar of zijn dromen: piloot worden, bij de politie, een beroemde zangeres. “Ik wilde hersenchirurg worden”, onthult Mieke. “Maar omdat natuurkunde me niet lag, koos ik voor bedrijfseconomie in Groningen. Dat vond ik ook leuk en ik wist zeker dat ik daarmee werk zou vinden. Een keuze dus in het kader van de toenmalige campagne ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’.”

Opwerken tot registeraccountant
Het bleek inderdaad een slimme keuze te zijn. Nog vóór haar afstuderen stonden de accountantskantoren in de rij voor Mieke. Ze rondde netjes haar studie af en ging aan de slag bij een kantoor in Leeuwarden. “Daar werkte ik me op tot registeraccountant.”

Naar de sociale woningbouw
Na vijf jaar stond Mieke voor de keuze: doorstromen naar een hogere functie of vertrekken. “Het beleid van het accountantskantoor was up or out. Ik besloot dicht bij mezelf te blijven en weg te gaan.” Mieke ging werken voor de koepelorganisatie van de Nederlandse woningcorporaties. “Ik had een enorme intrinsieke motivatie om me in te zetten voor het maatschappelijke doel om mensen een thuis te geven.”

Bij woningcorporatie Eigen Haard
De sociale woningbouw raakte Mieke. Ze bleef actief in de sector en ging aan de slag bij woningcorporatie Eigen Haard. “Het is fantastisch om te werken aan fijne buurten en een prettig thuis voor mensen. Echt een primaire basisbehoefte voor iedereen.” Ze bleef twintig jaar verbonden aan de woningcorporatie. Een bewogen tijd waarin ze maar liefst zes fusies meemaakte en zelf gretig meebewoog. “Ik richtte me op finance en IT en pakte er steeds meer taken bij. Alles smaakte naar meer.”

Allerlei extra functies naast het werk
Energiek als ze is, zocht Mieke naast haar fulltimebaan ook werk buiten de organisatie. “Ik vind het belangrijk om me in allerlei zaken te verdiepen en me te verwonderen. Het zorgt voor een brede, frisse blik, ook op je eigen werk. Wat ik bijvoorbeeld deed, was onderwijs geven aan accountants; in Diemen, bij de voorganger van onze hogeschool.”

Voor het eerst als bestuurder
In 2009 kwam een volgende, bijzondere stap voor Mieke. Ze nam plaats in het bestuur van Eigen Haard. “Een zeer leerzame periode. Ik heb echt moeten leren om als bestuurder mensen in hun kracht te zetten. Het is de balans zoeken tussen loslaten in vertrouwen en controle houden.” In haar elf jaar als bestuurder investeerde Mieke volop in haar professionele en persoonlijke ontwikkeling. “Met verschillende postdoctorale en master-opleidingen, maar ook door intervisie en coaching. Het is belangrijk dat je je kwetsbaar opstelt en een hulpvraag durft te stellen.”

Klik met onze hogeschool
Na elf jaar was het tijd voor een volgende stap. “Ik kreeg de kans om in gesprek te gaan bij Inholland. De plek waar ik jaren geleden onderwijs gaf. Al bij mijn eerste online oriëntatie greep de hogeschool me: de foto’s van jonge mensen, de teksten over leren is durven en over persoonlijk en dichtbij. Tijdens het kennismakingsgesprek voelde ik de klik en wist ik dat het goed zat.”

In coronatijd
Vlak na het aantreden van Mieke als lid van het College van Bestuur brak corona uit. “Het kwam toen echt aan op leiderschap. Collega’s moesten weten welke richting we als hogeschool opgingen. Ik leerde om de crisis te beteugelen in samenwerking met alle collega’s, ieders kennis te benutten en mee te bewegen. Dat begint bij de mensen goed leren kennen en vervolgens weten wat de een nodig heeft en wat de ander. Het is een soort volgend leiderschap: niet te snel willen gaan.”

Intervisie binnen en buiten Inholland
Ook hier kan Mieke terugvallen op intervisie. “Binnen het CvB organiseren we keukentafelgesprekken om elkaar feedback te geven. Dat zorgt voor een lach en een traan. Ik zit verder in intervisiegroepen met andere mensen in het hoger beroepsonderwijs. Zo blijf ik professioneel bij en werk ik verder aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Het is gratis wijsheid. Je hoeft het wiel echt niet zelf opnieuw uit te vinden. En waar ik ook veel van leer is het moederschap. De ervaring die ik opdoe als moeder neem ik mee in mijn werk en andersom.”

Basiskwalificatie Didactische Bekwaamheid
Uitgeleerd is Mieke nog lang niet. Zo heeft ze onlangs het traject Basiskwalificatie Didactische Bekwaamheid (BDB) gevolgd: een zijsprong op het klimrek om in de huid van docenten te kruipen. “Mijn intentie was vooral om te ervaren en te voelen wat onze docenten allemaal moeten kunnen en wat docenten meemaken in het onderwijs. Het was een waardevolle ervaring en erg leuk om samen met collega’s uit het onderwijs een leersprong te maken.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak. Ons HR-Expertiseteam staat voor jou klaar. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Als Hogeschool Inholland streven we naar inclusief onderwijs: een curriculum en manier van lesgeven waarin al onze studenten zich gerepresenteerd voelen, welke achtergrond ze ook hebben. Ook Fatiha Ait Ali, docent bij de opleiding Business IT & Management in Diemen, maakt zich daar hard voor. Bij de laatste Community of Practice (CoP) Diversiteit kreeg ze nieuwe tips zoals: “Laat studenten populaire muziek uit hun eigen land of eigen subcultuur draaien in de klas. Dat werkt enorm verbindend.”

Voordat Fatiha vijf jaar geleden voor het onderwijs koos, werkte ze ongeveer tien jaar als strategieconsultant. Ze reisde het land door om organisaties te adviseren hoe ze IT kunnen inzetten voor hun bedrijfsprocessen. Het is niet bepaald een wereld waar vrouwen met een Marokkaanse achtergrond de boventoon voeren. “Ook eerder, als student Communicatiewetenschappen en Bedrijfskunde aan de Universiteit van Amsterdam, bevond ik mij in een witte wereld.”

Onbewust buitensluiten
Uit eigen ervaring weet Fatiha wat een monoculturele leeromgeving met je kan doen. “Hoe aardig de docenten en studenten ook waren, ik voelde me wel eenzaam. Geregeld werd ik onbewust met bepaalde opmerkingen of vormen van gedrag buitengesloten.”

Automatisch rolmodel
Nu ze vooraan de klas staat, merkt Fatiha dat ze automatisch het rolmodel is dat ze vroeger misschien wel gemist had. “Bij vrouwelijke studenten, zeker met een niet-Nederlandse achtergrond, krijg ik dat vaak terug, omdat ze bij Business IT & Management nu eenmaal in de minderheid zijn.”

Studentenwelzijn en studiesucces
Fatiha pakt haar rol als docent op om studenten te wijzen op vooroordelen en aannames. “We hebben die allemaal”, zegt ze. “Het gaat erom dat je je daarvan bewust bent en je er overheen zet. Kijk naar het individu voor je, verdiep je in die persoon. Je zult meer overeenkomsten zien dan verschillen. En over die verschillen kun je een gesprek voeren.” Met deze boodschap wil Fatiha voor een veilige inclusieve sfeer zorgen. “Het gevoel erbij te horen is namelijk heel belangrijk voor studentenwelzijn en studiesucces.”

Ongeschreven regels bij bedrijven
Ook op andere manieren werkt Fatiha aan inclusief onderwijs, als docent en projectmanager in transdisciplinair onderwijs en in onderwijsvernieuwing. “Het zit in zoiets simpels als de namen die je kiest in de lesstof. Ook Fatima of Mohammed kunnen een directeur zijn van een bedrijf. Verder let ik op een diversiteit aan achtergronden als ik gastsprekers uitnodig of alumni inschakel bij de introductiedagen. Ik daag studenten ook uit om uit hun bubbel te stappen. Bijvoorbeeld door ze te laten samenwerken met studenten van andere opleidingen, waar je andere studenten hebt die anders naar vraagstukken kijken. Of door ze bewust te maken van de ongeschreven regels bij bedrijven en consultancybureaus. Hoor je daar een pak aan te trekken? En wil je dat niet, in welke omgeving voel je je dan wel thuis?”

Tip voor inclusief onderwijs
Om na te gaan hoe ze verder kan bijdragen aan inclusief onderwijs, nam Fatiha deel aan de laatste CoP-bijeenkomst Diversiteit. Ze oogstte meteen een mooie tip. “Docent Marette Ebert vertelde hoe ze muziek inzet. Laat studenten een hit uit hun eigen land of eigen subcultuur draaien in de klas. Dat werkt enorm verbindend.”

Wrijving en glans 
In de CoP-bijeenkomst was er ook aandacht voor het slavernijverleden. Hoe kan dat verleden, en de doorwerking ervan in het heden, een plek krijgen in het onderwijs? Het is iets dat ook Fatiha bezighoudt. “Het is belangrijk te luisteren naar ieders verhaal, want die verhalen maken wat Nederland nu is. Het mooie van de CoP is dat je verhalen van anderen hoort en dat er ook ruimte is voor jouw verhaal. Doe moeite om naar elkaar te luisteren en in gesprek te gaan. Ook al leidt dat soms tot frustraties en emoties. Maar zonder wrijving geen glans.” 

Bijeenkomst gemist? 
Kijk de bijeenkomst terug.

Volgende CoP op donderdag 2 november a.s. 
Tijdens de volgende bijeenkomst van de CoP Diversiteit kunnen we elkaar eindelijk weer eens fysiek ontmoeten! In samenwerking met de Taskforce Diversiteit en Inclusie organiseert de CoP de Inholland Inspiratiedag Diversiteit en Inclusie, waar we met elkaar de verdieping zoeken op de thema’s inclusieve studentparticipatie en inclusief curriculum. Laat je inspireren en ontwerp mee in het inclusiever maken van ons onderwijs op donderdag 2 november van 12 tot 16 uur (inclusief lunch), locatie Den Haag. Zowel studenten als collega’s zijn welkom! Geïnteresseerd? Meld je nu alvast aan.

Voordat Jaap Versluis docent media en journalistiek bij Inholland Rotterdam werd, werkte hij als journalist. Eerst bij een krant en daarna bij de NCRV-televisie. En hoewel hij van zijn werk hield, begon er toch iets te knagen. Te vaak voelde hij zich een observant aan de zijlijn en ook de kortlopende contracten begonnen hem tegen te staan. Net als de biotoop Hilversum, waar hij vooral aan de telefoon zat om potentiële gasten binnen te hengelen. “Dus toen mijn vrouw en ik ons eerste kind verwachtten, ging het roer om. In de krant stond een vacature voor een docent Mediaplanner bij Inholland waarop ik solliciteerde. Eerlijk gezegd wist ik niet precies wat deze functie inhield maar ik dacht: ik heb verstand van media en ik wil graag in het onderwijs werken.”

Jaap werd aangenomen, stond binnen de kortste keren voor de klas en is nooit meer vertrokken. Was hij in het begin nog luid en nadrukkelijk aanwezig als docent, na verloop van tijd lukte het hem steeds beter studenten zelf in beweging te krijgen. Hij leerde ze dat persoonlijke belangstelling een drive is om mooie betekenisvolle verhalen te maken.

Je laten leiden door nieuwsgierigheid
Jaap, die zelf het vak journalistiek in de praktijk leerde: “In plaats van achter je laptop te gaan googelen of een e-mail te sturen, wil ik dat studenten contact leggen met de buitenwereld. Het gesprek aangaan, doorvragen en dan woorden en beelden zoeken die het verhaal en de verteller recht doen. Met een goed verhaal kun je verbindingen tot stand brengen.”

Kranten en boeken nemen af in populariteit
In 21 jaar is het medialandschap ingrijpend veranderd. De komst van social media en de ontwikkelingen van internet zorgden voor meer digitale podia. En kranten en boeken nemen af in populariteit. “Tegenwoordig maken onze studenten ‘content’. Ik houd niet van dat begrip. Alsof je een emmer vult met tekst en beeld en die dan leegkiepert. Mijn studenten doen veel meer; zo leren ze omgaan met de uitdagingen rondom AI en blended learning en werken aan mooie producties waarmee ze verschil willen maken.”

Geen cijfers meer
Ook bij de opleiding Communicatie werken ze al een tijd met living labs, waarin studenten samen aan een opdracht werken en de docent een coachende rol heeft. Jaap: “Er ontstaat meer teamwork en dat vind ik een hele positieve ontwikkeling. Je voelt de onderlinge binding en het enthousiasme groeien als ze aan een opdracht werken. Bijvoorbeeld aan het Tommy Tomato-project waarbij onderzocht wordt hoe middelbare scholen gezondere en duurzamere lunches kunnen aanbieden.” Een sterk punt van Inholland noemt Jaap de continue aandacht voor interactief en vernieuwend onderwijs. “Onze studenten krijgen geen cijfers meer, alleen nog feedback.”

Storytelling gaat over echte mensen
Naast het werken in een lab, volgen studenten workshops en masterclasses. Bijvoorbeeld die van Jaap over storytelling. “Ook een woord dat vroeger niet bestond. Veel grote merken kapen dit begrip om met een bedacht en gelikt filmpje hun producten te verkopen. Ik vertel mijn studenten dat storytelling wat mij betreft moet gaan gaat over echte mensen. Over wat hen beweegt in het leven en hoe ze fouten mogen maken.”

Niet blijven hangen bij snel en glamorous
Jaap is blij dat studenten niet blijven hangen bij snel en glamorous, maar betekenisvolle verhalen weten te maken. Zoals laatst toen studenten samen in een internationaal  blendend programma met Duitse en Belgische studenten aan de slag gingen met het thema Communicatie en Fashion. Studenten verdiepten zich in de keuzes die modemerken rondom duurzaamheid maken en werden uitgedaagd om over hun eigen kledingkeuzes na te denken. Jaap: “Het is mooi om te merken dat we steeds beter weten hoe we samen met studenten het communicatievak inhoudsvol kunnen houden en verbeteren.”

Van jongs af aan heeft Jos interesse voor techniek. Het uitvinden, proberen en prutsen heeft hem altijd al geboeid. Zo haalde hij als kind een achteruittraprem van een fiets uit elkaar. Ook fototoestellen zijn meerdere malen (onherstelbaar) door Jos uit elkaar geschroefd om te zien hoe zo'n ding nou eigenlijk in elkaar zit. Hij studeerde werktuigbouwkunde en werkt sindsdien als engineer. Inmiddels combineert Jos zijn werk als engineer met een baan als docent Aeronautical Engineering bij Hogeschool Inholland in Delft. Een rol waarin Jos sámen met studenten technische vraagstukken probeert op te lossen en vooral niet alleen maar 'informatie zendt'.

Kunst van de eenvoud
Het mooie van techniek zit hem volgens Jos in de eenvoud. Hoe kun je simpele dingen maken waarvan iedereen zegt dat het logisch is? In zijn vrije tijd verdiept Jos zich in elektronica en programmeren, en ontwikkelt hij nieuwe ideeën. “De vraag of iets beter kan spookt altijd door mijn hoofd. Het prutsen, proberen, ontdekken geeft me een kick. Ik kan me echt afsluiten als ik aan het programmeren of ontwerpen ben. Daar kan ik helemaal in opgaan. Dan vergeet ik de tijd en zo'n eurekamoment kan soms ook om één uur 's nachts komen.”

Samen met studenten problemen oplossen
Op de middelbare school gaf Jos bijles aan zijn klasgenoten en later in zijn studententijd gaf hij zelf werkcolleges. Hoewel meerdere mensen hem adviseerden om docent te worden was dat totaal niet waar zijn hart sneller van ging kloppen. Het traditionele beeld van een docent die voor de klas staat en informatie zendt leek hem helemaal niks. “Ik wil zelf dingen leren”.

Toen Jos twee jaar geleden werd gevraagd voor een project bij Hogeschool Inholland om samen met studenten aan een vliegsimulator te werken pakte hij die kans. Het samen met studenten werken sprak hem aan. "Het gaat mij niet om het overdragen van kennis, maar om het samen met studenten problemen oplossen".

Dat beviel zo goed dat Jos inmiddels drie dagen per week werkt als docent bij de opleiding Aeronautical Engineering. Daarnaast werkt hij twee dagen in de week als freelance engineer. De combinatie van docentschap en freelance engineer werkt voor hem heel goed, omdat hij zijn studenten kan vertellen wat hij in de praktijk zelf leert en andersom, omdat hij zelf ook van zijn studenten leert. Het leuke aan samenwerken met studenten vindt Jos Meuleman het enthousiasme waarmee zij een project aangaan. Het gevoel van 'wij gaan de wereld veranderen' werkt voor hem aanstekelijk.

Ben jij ook trots op het werken bij Inholland? En wil je daarom het verhaal van Jos delen? Ga naar het LinkedIn- of Facebook-kanaal van Inholland, deel de post met de video en tag collega Jos Meuleman.  

Benieuwd naar de inspirerende verhalen van onze andere collega's in de serie #Ditbenik? Bekijk ze hier.

Wat hij als kind wilde doen als hij groot was? Yeison moet lachen om de vraag. “Loodgieter”, zegt hij en knikt. “Ja, dat is inderdaad heel iets anders dan wat ik nu doe: werken bij de opleiding Verloskunde.” Een leven en een loopbaan kunnen heel onvoorspelbaar zijn. Ook bij Yeison.

Opleiding tot facilitair medewerker
“Ik ben opgegroeid in Purmerend en heb ook een paar jaar in Colombia gewoond. Toen ik terugkwam in Nederland, heb ik mij ingeschreven bij het ROC van Amsterdam. Nee, uiteindelijk koos ik niet voor het vak van loodgieter, maar voor de opleiding tot facilitair medewerker. Die opleiding is lekker breed. Je kunt op kantoor gaan werken maar ook in de catering.”

Aan de slag in de catering
Tijdens zijn opleiding ontdekte Yeison wat hij het leukste vond: voor en met mensen werken. “Ik koos voor de catering en ging bij een horecaketen aan de slag. De ene keer bracht ik koffie of lunch rond, dan weer stond ik in de keuken. Heel afwisselend.”

Zijn stap naar de hogeschool
Zijn werk bij het bedrijf hield op. Via zijn werkcoach van het UWV kon hij aan de slag bij onze hogeschool. “Ik ging weer in de catering werken op de locatie aan de Amsterdamse De Boelelaan. Maar deze functie trok mij steeds minder aan. Ik wilde wel meer werkzaamheden doen en meer contact met mensen, maar die mogelijkheid was er niet.”

Nieuwe interne vacature
Vanwege corona sloten locaties tijdelijk de deuren. Voor Yeison was dat de kans om nog eens goed om zich heen te kijken. “Ik zag een interne vacature voor facilitair medewerker op onze locatie aan de Amsterdamse Vlaardingenlaan. Het was precies de brede functie die ik van mijn opleiding zo leuk vond. En ik had natuurlijk het juiste diploma.”

Op zijn lijf geschreven
Yeison luisterde goed naar zijn gevoel en verzamelde de moed om de switch te maken. Hij heeft er geen dag spijt van. “Het werk is op mijn lijf geschreven. Ik ondersteun docenten en studenten Verloskunde die materialen nodig hebben. Ik beheer onze voorraad en plaats bestellingen. Dat kan bijvoorbeeld gaan om reanimatiepoppen of laatst nog om 15 runderharten.”

Eigen winkeltje
“Ik ga echt altijd vrolijk naar mijn werk” zegt Yeison. “Ik heb het gevoel mijn eigen winkeltje te hebben. Studenten en docenten weten me inmiddels goed te vinden en dat contact is superfijn. De eerste periode heb ik orde geschapen in de voorraadkamer. Nu zorg ik dat alles goed blijft draaien en probeer ik vooruit te denken wat we de komende tijd aan spullen nodig hebben. En als er iets kapotgaat, denk ik graag mee over hoe we het kunnen fixen.”

Ontwikkelen door kansen te pakken
Yeison zit nu goed op zijn plek. “Ik ben blij dat ik naar mijn gevoel heb geluisterd en op tijd de juiste keuze heb gemaakt. Daar was wel een beetje moed voor nodig, omdat ik niet helemaal wist wat het werk in de Vlaardingenlaan zou inhouden. Maar de klik met het werk en de collega’s hier was er al heel snel. Het is fijn dat ik hier de ruimte krijg om nieuwe dingen te doen. We zijn nu bezig met een interne verhuizing. Dat zorgt even voor extra drukke tijden maar daarmee gaan we er ook verder op vooruit.”

Wil jij ook aan de slag met jouw talent(en) en ontwikkeling? Vanuit jouw intrinsieke motivatie of misschien wel uit noodzaak. Ons HR-Expertiseteam staat voor jou klaar. Samen maken we werk van jouw ontwikkeling en van onze duurzame hogeschool.

Ruim 500 fietsers, waaronder enkele tientallen Inholland-collega’s, stonden vrijdag aan de start van de 19^e HBO Fietstocht bij Avans Hogeschool in 's-Hertogenbosch. Een stortbui vlak voor de start deed hen en de organisatie even schrikken, maar de weergoden waren de fietsers goed gezind want op enkele spetters na bleef het verder droog.

De deelnemers hadden gekozen uit een van de vier fietsroutes variërend van 50, 75, 100 en 120 kilometer. Iedere route bracht de deelnemers door de mooie Loonse en Drunense Duinen. De langere routes stopten bij de Bredase vestiging van Avans voor een goed verzorgde lunch en een snackbreak in Tilburg.

Volgend jaar naar Groningen
Na de finish konden deelnemers genieten van een heerlijk buffet onder het genot van heerlijke zonnestralen. Tegen het einde van de middag werd deze sportieve middag afgesloten met de bekendmaking van de organiserende instelling voor 2024. Ga jij volgend jaar mee naar Groningen?

Thijs van de Reep, social mediamanager bij Inholland, was een van de collega’s die meereed: “Het leuke aan de HBO Fietstocht is dat je met collega’s van allerlei onderwijsinstellingen rondrijdt. Je deelt dezelfde passie en hebt alle tijd om ervaringen te delen.”

Over de HBO Fietstocht 
De HBO Fietstocht is in het jaar 2000 in het leven geroepen naar aanleiding van het 25-jarig bestaan van de HBO-raad (sinds 18 april 2013 de Vereniging Hogescholen). Na deze succesvolle primeur was een nieuwe traditie geboren.

Op de Facebook-pagina van de HBO Fietstocht zijn nog meer foto's te zien.

Brigitte Spa, manager studentenadministratie bij Hogeschool Inholland, ging na de havo meteen aan het werk in de beste viswinkel van Haarlem. “Ik woonde boven de winkel. Het was een leuke baan, waar ik ontzettend veel heb geleerd. Telkens bedacht ik iets nieuws om de handel te verbeteren en was daar heel gepassioneerd in. Dat zit in mijn karakter. Op mijn 39ste besloot ik dat het tijd was voor iets anders.”

Na een kleine omweg, solliciteerde ze als medewerker bij de studentenadministratie van Inholland. Sinds dat moment heeft ze elke kans die zich voordeed om te groeien in haar functie aangegrepen. “Ik ben nu 61 en leer nog steeds. Superleuk!”  De administratie zat in de beginjaren in een klein en oud gebouwtje van de voormalige HTS. “Pas later kwam de nieuwbouw waar vanwege de enorme groei aan studenten geen plek was voor de ondersteunende afdelingen. We weken kortstondig uit naar de toenmalige Pabo-locatie in Hoofddorp. Omdat we nog niet digitaal werkten ontvingen we studenten aan de balie. Dat ging daar niet. Gelukkig gingen we weer terug naar Haarlem.” 

Omringd door papier
Toen Brigitte begon bij de administratie werden zij en haar team omringd door papier. “Soms nam ik zelfs een stapel aanmeldingen onder mijn arm mee naar huis om daar verder te werken. Anders kregen we alle gegevens niet op tijd verwerkt. Bij naderende deadlines had ik zo’n vijfentwintig uitzendkrachten extra rondlopen. Nu zijn dat er hooguit vier.”

Kratten met pakketjes op de post
De procedures van nu zijn niet meer te vergelijken met vroeger toen de toekomstige student op verzoek aanmeldformulieren kreeg opgestuurd. Samen met uitgebreide instructies over welke gegevens nog meer retour moesten. Brigitte: “Die pakketjes gingen met kratten tegelijk naar de post en kregen we in kratten weer terug. Daarna begon het lopende band werk: alfabetisch ordenen, datum stempelen, controleren en vaak weer terugsturen omdat iets ontbrak of niet goed was ingevuld. Ik heb in die eerste jaren in de piekperiodes regelmatig zestig uur in de week gewerkt. Pittig maar ook heel leuk en uitdagend. Kwam er weer een hele stoet studenten uit China, waar we acuut iets mee moesten. Ik heb er goede herinneringen aan. Nu zouden we die werkstroom chaotisch noemen maar toen wisten we niet beter.”

Grote veranderingen kunnen soms beter in kleine stappen
Ze kan het zich nu niet meer voorstellen, maar twintig jaar geleden had elke locatie nog een eigen studentenadministratie met elk een andere werkwijze. Het kwam zelfs voor dat een aangemelde student op de ene locatie werd afgewezen maar op de andere werd aangenomen. De toetsingscriteria waren vaag of werden niet goed toegepast. Brigitte maakte zich hard voor centralisering. “Het College van Bestuur vreesde dat het een negatief effect zou hebben op het contact tussen locatie en studenten. Ik leerde toen dat groter veranderingen soms beter in kleine stappen georganiseerd kunnen worden en stelde voor om per locatie een accountmanager aan te stellen. Dat hielp. Na verloop van tijd was deze coördinator helemaal niet meer nodig. We konden vanuit Haarlem alles prima regelen. Nu werken we met een goed uitgeruste backoffice en beleidsadviseurs met uiteenlopende expertises.”

De hele dag post scannen
Met de komst van het centrale digitale administratiesysteem zocht Brigitte naar iemand die niet schrikt van het ordenen en door laten stromen van omvangrijke aantallen. “Ik vond zo iemand; in het begin was hij de hele dag bezig post aan het inscannen en die te verdelen per locaties met een aantekening wat er mee moest gebeuren. Nu is hij een van mijn functioneel beheerders.” De digitalisering van de administratie verfijnt zich nog steeds, maar ooit waren er collega’s die niet met twee schermen wilden werken. Brigitte vertelt: “Zij printten alles uit. Dat was niet efficiënt. Die efficiency bereikten we vooral met de komst van Studielink, het landelijke aanmeldsysteem.”

Streven naar toegankelijke procedures voor studenten
Brigitte streeft naar optimaal toegankelijke procedures voor studenten. “Ik zeg vaak: ‘Wij zijn er zodat studenten zich goed en correct inschrijven, kunnen doorstromen en zich aan het eind van hun studie weer kunnen uitschrijven. Liefst met diploma’. Daaromheen zitten veel administratieve processen, zoals het organiseren van de studiekeuze-check, het afnemen van toelatingstoetsen en alle communicatie rond het compleet maken van de dossiers. Het is aan ons om die processen te stroomlijnen. We hebben ook een financiële verantwoordelijkheid. De rijksbijdrage voor onze budgetten is immers gebaseerd op het aantal studenteninschrijvingen. Om het proces optimaal te houden, organiseren we studentenpanels en vragen we regelmatig of ons aanbod volledig is.”

Zijn allereerste werkdag als docent viel gelijk met de officiële start van Hogeschool Inholland. “Dat er sprake was van een fusie van verschillende scholen, had ik niet zo door. Ik vond het vooral leuk dat ik was aangenomen op de Alkmaarse hogeschool waar ik zelf ooit economie studeerde.”

Na een kleine tien jaar in de financiële dienstverlening te hebben gewerkt, wilde Chris wel eens wat anders. “Ik zocht een baan met betekenis en dus besloot ik te solliciteren op een vacature als docent. Omdat ik al eens wat gastlessen had gegeven, leek me dat wel wat. Toen ik werd aangenomen dacht ik: ‘Dit doe ik een paar jaar en daarna kijk ik verder’. Inmiddels zit ik hier ruim 21 jaar. Niet meer als docent, maar als manager. Zo werd ik van ‘die jongen van de bank’ een echte hoger onderwijsman.”

Voor de leeuwen geworpen
De eerste twee jaren stak Chris veel energie in het bijspijkeren van zijn didactische kwaliteiten. “Het voelde soms alsof ik voor de leeuwen werd geworpen. Uiteraard haalde ik mijn bevoegdheid, maar het was vooral de ervaring die me een betere docent maakte.” Chris gaf uiteenlopende lessen, van marketing tot gemeentefinanciën. “Ik herinner me een les over een softwarepakket waar ik zelf nooit van gehoord had. Ik zei overal ‘ja’ op en dacht dat dat normaal was.” Gelukkig vond Chris na een tijd een betere balans én stapte hij over naar de locatie in Diemen. “De studentenpopulatie was daar heel divers. Dat sprak me aan.”

Ondernemer in vaste dienst
In 2008 werd Chris manager bij  Inholland Academy, waar post-hbo-opleidingen worden gegeven aan beroepsprofessionals die zich laten bij- of omscholen op eigen kosten of op die van hun werkgever. Volgens Chris is dat een goede manier om mensen de kans te geven zich een leven lang te ontwikkelen. “De Inholland Academy drijft, anders dan de hogeschool, op eigen middelen en vraagt om een meer zakelijke benadering. Voor mij een ideale combinatie; wel een vast dienstverband, maar je toch ondernemend opstellen.” 

De bal bleef rollen
“En toen werd ik in 2012 gevraagd om terug te keren in Diemen. Dit keer als opleidingsmanager  bij de marketing- en finance-opleidingen. De bal bleef rollen en nu is Chris verantwoordelijk voor meerdere opleidingen op verschillende locaties bij het domein Agri Food & Life Sciences. Stuk voor stuk opleidingen met een groot maatschappelijk karakter, waarbij studenten leren inspelen op actuele uitdagingen rondom duurzaamheid, gezondheid, voeding en inrichting van zowel het stedelijk als het landelijk gebied. Er wordt volop samengewerkt met organisaties uit de regio. Chris: “Het leuke is dat ik op geen van deze gebieden een echte inhoudelijk expert ben, maar op mijn manier toch kan bijdragen aan thema’s waarmee we de wereld een beetje beter willen maken. ”

‘Best een pittig baantje’
Chris vindt dat hij een ‘best een pittig baantje’ heeft. Hij werkt met omvangrijke budgetten die hij inzet voor de dagelijkse gang van zaken én het optimaliseren en doorontwikkelen van het onderwijs. “Dat is een doorgaand proces, want een hogeschool is nooit af. Gelukkig is er veel ruimte en vertrouwen om te pionieren. Ik zoek steeds naar manieren om mijn teams goed te ondersteunen en onze opleidingen aantrekkelijk en actueel te houden.”

Meer dan vroeger je eigen leerroute uitstippelen
Zo worden onderwijs, praktijk én de student anno 2023 bij het laboratoriumonderwijs beter op elkaar afgestemd. “Dat gebeurde samen met het team, studenten en het beroepenveld”, vertelt Chris. “We besloten onze opleidingen meer onderscheidend te profileren door onder meer de focus te leggen op elektrochemie. Ook hebben we de samenwerking intensiever gemaakt met allerlei relevante partijen  in de regio en  meer keuzemogelijkheden gecreëerd voor de student. Die wil meer dan vroeger zijn eigen leerroute uitstippelen. Ik wil dat faciliteren; studenten hoeven niet allemaal op dezelfde manier door dezelfde hoepel te springen.”

“Ik werk al langer dan 21 jaar in het hoger onderwijs. In het begin met losse contracten maar na een paar jaar gelukkig in vast dienstverband. Dat gaf meer rust, waardoor ik me ook op andere interesses kon richten .” Aan het woord is Laila Mubarak, docent en fotograaf. Ze geeft persoonsgerichte- en vaardigheidstrainingen bij de opleiding Pedagogiek van Hogeschool Inholland in Amsterdam. Daar begon ze ooit met twee groepen. Inmiddels heeft ze er acht.

Laila: “Veel opleidingen zijn samengevoegd waardoor ook mijn team enorm is uitgebreid. Ik heb nu veertig directe collega’s. We kennen elkaar misschien minder goed dan vroeger, maar met al die verschillende expertises vullen we elkaar professioneel goed aan. Daar profiteren docenten en studenten van.”

Nog steeds veel meer meiden op de opleiding
Studenten verbinden zich anders met hun studie en de hogeschool dan vroeger, vindt Laila. “Ze wonen langer thuis en hebben minder oog voor medestudenten en school dan voorheen. Sommigen lijken in twee parallelle werelden te leven.” Ook op fysiek vlak bespeurt Laila meer afstandelijkheid. Dat wijt ze aan de veranderende tijdsgeest. “Studenten gaven elkaar vroeger makkelijker een omhelzing. Waar ik eerst nog wel eens training gaf die gepaard ging met aanraking, stel ik dat nu ook niet meer voor. Begrijpelijk, maar ook jammer. Aanraking is een basisbehoefte van de mens.”

De sector kan wel wat meer mannen gebruiken
Niet veranderd is het overtal aan meiden dat voor de opleiding kiest. “Het handjevol jongens dat er is, heb ik een tijd geleden gefotografeerd en gebombardeerd als ambassadeurs, want de sector kan wel wat meer mannelijke hulpverleners gebruiken.” Studenten kunnen naïef binnenkomen, heeft Laila gemerkt. “Die denken ‘leuk iets met kinderen te gaan doen’ en ontdekken pas later achter dat veel kinderen in heel pittige situaties zitten. Ze voelen angst, woede en frustratie en zitten helemaal niet op de zoveelste hulpverlener te wachten.” In de lessen van Laila ondervinden studenten dat elk probleem een andere benadering kent en dat ze onderscheid moeten maken tussen hun eigen emoties en die van de cliënt. “Als je handelt vanuit een onderstroom met eigen emoties, kun je geen functionele hulp bieden. ”

In de les draait het om interactie en groepsdynamiek
Laila noemt zichzelf eerder trainer dan docent. “Dat pas beter bij wat ik doe. In mijn les draait het om interactie, groepsdynamiek en fysieke nabijheid. Boeken worden thuis gelezen. Op school oefenen we de theorie in rollenspellen en groepsgesprekken.” Laila: “Als mijn studenten voor hun werk echt contact willen maken met jongeren en hun naasten, is het belangrijk dat ze ongemakkelijke gevoelens niet uit de weg gaan. Voor een zuiver contact met een cliënt, is zelfbewustzijn nodig. Dat kun je leren door elkaar te bevragen, te luisteren en waar te nemen.”

Nog steeds een voorrecht om studenten te zien groeien als professionals
Na twintig jaar vindt Laila het nog steeds een voorrecht om te zien hoe studenten groeien in hun ontwikkeling als toekomstige hulpverlener. “Ze voelen weerstand bij het voeren van een open gesprek over emoties. Voor hen zijn woorden als kwetsbaarheid en veiligheid abstracte begrippen waar ze niks mee kunnen. In de training gaan we samen op zoek naar de wereld achter het hulpverlenersjargon. Zeker als ze daarnaast stage lopen, zie je kwartjes vallen en diepgaande gesprekken ontstaan. Ze ontdekken ook dat de werkelijkheid minder ideaal is dan ze dachten. Dat bijvoorbeeld op de werkvloer wordt gediscrimineerd en er veel bureaucratische rompslomp is om tegenaan te botsen.”

Het vangen van emoties en vastleggen van de werkelijkheid
In 2016 voltooide Laila op de koninklijke Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag haar opleiding documentaire fotografie. “Het lesgeven gaat goed samen met fotograferen. Ik maak vooral portretten en wil mijn modellen zo echt mogelijk vastleggen. Ook hier ligt mijn focus op de werkelijkheid en het vangen van emoties. Ik realiseer me telkens dat er geen strakke scheidlijn loopt tussen positieve en negatieve emoties. Er is wat er is, daar een oordeel over vellen is niet nodig. Vanuit die gedachte fotografeer ik en geef ik mijn lessen.”