Ondernemen in de hoogste versnelling
“We zaten ineens met beslissers aan tafel. Dan weet je: dit doet ertoe.”
Het begint met een idee. Een twijfel. Twintig weken later ligt er een product, met aandeelhouders en de eerste klanten. De minor Innoveren & Ondernemen (MIO) van Inholland is geen theoretische oefening, maar (leren) ondernemen in sneltreinvaart. Studenten vertellen hoe ze onder druk keuzes maken en ontdekken wat ze kunnen.
“Je test, loopt vast, verbetert en verkoopt”, aldus Bas, student Technische Bedrijfskunde aan de HvA. “Met echte euro’s en echte verantwoordelijkheid.” Dat praktische karakter was voor hem doorslaggevend. “Bij andere minoren blijft het vaak bij marktonderzoek. Hier ontwikkel je prototypes, vind je partners en breng je je product echt op de markt. Je praat met bedrijven en ontdekt of je idee werkt.”
Zijn team ontwikkelde een magnetische ritssluiting die mensen met dementie of Parkinson helpt zelfstandig hun jas te sluiten, de MagnoZip. En dat verliep niet altijd even soepel. “Onze eerste ontwerpen werkten niet. Maar door feedback serieus te nemen en scherp te blijven op het probleem, kwamen we er toch.” De grootste kick? “Een afspraak bij een van de grootste zorgorganisaties in Noord-Holland. We verwachtten een klein gesprek, maar zaten met acht mensen aan tafel, die kritische vragen stelden over kostenefficiëntie en veiligheid. Met als resultaat direct twee afnames. Dan besef je: dit is serieus.”
Ieder team heeft een eigen finance-, marketing-, sales-, productie- en algemeen directeur. Bas leerde als de ceo professioneel communiceren, strategische keuzes maken en soms gewoon lef hebben. “Dat je iets bouwt vanaf nul, met startkapitaal en omzet… Zo’n totaalplaatje had ik niet verwacht.”
‘Het succes ging sneller dan we aankonden’
Een Facebookoproep bleek het begin van een rollercoaster. Dat overkwam Tessa, student Technische Bedrijfskunde en ceo van Open-It, een compacte multitool voor het openen van flesjes, blikjes en pillendoordrukstrips voor mensen met verminderde handkracht. “Ik vroeg mensen met Parkinson, ALS en reuma waar zij tegenaanlopen. Meer dan 200 reacties gaven wel aan dat dit een probleem is dat mensen raakt.”
Na een onzekere start sloeg het onverwacht om. “Binnen zes dagen draaiden we break-even. En in één weekend verkochten we zo’n 500 producten, goed voor € 7.000 omzet. Fantastisch, maar ook stress! We hadden nauwelijks voorraad en zaten dagenlang zelf pakketjes te assembleren. Iedereen vond het een luxeprobleem. Maar zo voelde het niet."
Terugkijkend zat juist daar de groei. “Je komt jezelf tegen. Ik wilde alles zelf oplossen, maar dat kan niet. Je moet leren loslaten en vertrouwen op je team. Want zonder team red je dit niet.” Open-It heeft inmiddels een KvK-inschrijving en werkt aan een doorstart richting Europa. “We gingen door diepe dalen, maar hebben grote hoogtes bereikt. De minor is het drukste halfjaar van je studie, maar ook het allerleerzaamste.”
‘Niemand durfde. Dus stond ik daar’
Ook het team van Tamim, student Bouwmanagement en Vastgoed, kreeg een realitycheck. Hun eerste idee - een telefoonhouder voor winkelwagens - strandde na marktonderzoek. “Dat was wel even slikken.” Met nog maar een enkele weken te gaan, vonden ze een nieuw ‘probleem’: jaarlijks belandt 1,5 miljoen kilo kauwgom op straat. Hun oplossing werd GumMate, een klein bakje om (uitgekauwde) kauwgom tijdelijk in te bewaren.
Tamim organiseerde zelf een pilot bij Talland College om het concept te testen. “Spannend, want je hebt nog geen eindproduct, maar moet mensen wel overtuigen.” De uitkomst gaf vertrouwen: 73% van de studenten wilde GumMate gebruiken. “Je leert dat niemand het voor je doet. Je moet initiatief nemen, zelf deadlines stellen en de regie pakken. Als dat lukt, voelt dat zó goed.”
Zijn persoonlijke hoogtepunt kwam tijdens de finale in de Kapelkerk. “De winnaar mag door naar de landelijke competitie van Jong Ondernemen, maar niemand bij ons durfde te pitchen. Dus stapte ik naar voren. Één dag voorbereiding en we wonnen de derde prijs! Ver buiten mijn comfortzone ontdekte ik dat ik veel meer kon dat ik dacht. Dat vergeet ik niet meer.”
Doorzetten en bijsturen
Die ontwikkeling herkent Isa Smit direct. Als student Technische Bedrijfskunde volgde ze de minor zelf, en afgelopen semester was ze projectmanager en aanspreekpunt voor de teams. Haar kantoor groeide uit tot de huiskamer van de minor, waar studenten binnenlopen om te sparren en ideeën te delen. “Je leert hier dingen die je de rest van je carrière meeneemt. Zoals omgaan met tegenslag en dat ondernemen nooit volgens plan gaat, maar dat je altijd kunt bijsturen.”
Volgens Bas ligt het geheim in de persoonlijke sfeer. “Het contact met andere studenten en begeleiders is ongelooflijk waardevol. Je blijft hangen op school, kijkt bij elkaar mee en ontwikkelt jezelf continu. De minor is superintensief, en precies daarom zo goed.”