Drie papers geaccepteerd op de grootste en meest competitieve designonderzoeksconferentie ooit
De conferentie van de Design Research Society (DRS2026) in Edinburgh is dit jaar de grootste en meest competitieve editie ooit: 1.963 ingediende papers, waarvan slechts 30 tot 35 procent werd geaccepteerd. Onderzoekers van het lectoraat Societal Impact Design van Inholland mogen daar maar liefst drie keer tussen staan.
De geaccepteerde papers van lector Wina Smeenk en haar collega’s worden op 8 en 11 juni gepresenteerd. Ze gaan over AI-ondersteunde loopbaanreflectie in het ontwerponderwijs, over boundary objects als gedeelde taal in systemisch co-design, en over kennisproducten als brug tussen onderzoek en praktijk. Oftewel: drie vormen van ontwerpgericht onderzoek.
"Drie geaccepteerde papers bij DRS2026 is voor ons lectoraat een bijzonder moment. Het laat zien dat het onderzoek dat we samen met studenten, collega's en partners doen relevant is ver buiten Inholland. Dat geeft energie om door te gaan."
Een korte weergave van de papers:
IkigAI: loopbaanreflectie met AI
Hoe vind je als ontwerper in opleiding je richting in een vakgebied dat steeds diverser en minder voorspelbaar wordt? Onderzoekers Claudia Mayer en Wina Smeenk (Inholland) en Giulia Calabretta (TU Delft) ontwikkelden IkigAI: een workshopformat waarin ikigai – een Japanse concept over wat je leven betekenis en richting geeft – wordt gecombineerd met generatieve AI als reflectiepartner. Studenten gaan in gesprek met AI om loopbaanmogelijkheden te verkennen en hun eigen identiteit als ontwerper scherper te krijgen. De resultaten zijn veelbelovend: mits goed begeleid, helpt AI studenten verder dan reguliere reflectieoefeningen.
Claudia vertelt: “Generatieve AI is sterk in het snel genereren van perspectieven, het leggen van verbanden en het zonder oordeel doorvragen. Tegelijk mist het bewustzijn, persoonlijke context en sociale betekenis, en dat is precies waar mensen juist sterk in zijn. De IkigAI-workshop benut deze complementariteit: menselijke reflectie verrijkt door analytische inzichten van AI, zodat studenten hun profiel scherper kunnen formuleren en gerichter carrièrepaden kunnen verkennen.”
Veel studenten hebben hier baat bij, bijvoorbeeld wanneer ze in hun afstudeerfase worstelen met het verwoorden van hun professionele profiel, vervolgt Claudia. “Ze denken vanuit aannames, zitten gevangen in hun eigen bubbel of worden geremd door imposter syndroom. De IkigAI workshop gebruikt AI als neutrale spiegel die helpt die blokkades te doorbreken.”
Lees het paper of lees meer over het project Strategische waarde creëren met GenAI voor ontwerpers.
Boundary objects: ontwerpen als gedeelde taal
In Systemisch Co-Design werken ontwerpers samen met niet-ontwerpers aan complexe vraagstukken. Maar hoe zorg je dat iedereen elkaar begrijpt? Laura Niño Caceres, Sietske Klooster en Wina Smeenk (Inholland) en Caroline Hummels (TU Eindhoven) onderzochten hoe zogenoemde boundary objects – tastbare artefacten zoals een canvas of een gezamenlijke ervaring – die brug kunnen slaan door het gesprek tussen verschillende perspectieven op gang te brengen. Ze concluderen dat deze objecten het meest effectief zijn als ze geworteld zijn in de specifieke context en cultuur van de betrokkenen.
Lees het paper of lees meer over het project Embodied Systemisch Co-Design.
Kennisproducten: onderzoek dat de praktijk bereikt
Onderzoek heeft pas impact als de kennis ook daadwerkelijk terechtkomt bij de mensen die ermee aan de slag kunnen. Koen van Turnhout (HU), Wina Smeenk (Inholland), Daan Andriessen (HU) en Miriam Losse (Saxion) presenteren een theoretisch kader voor kennisproducten: de middelen waarmee onderzoekers hun inzichten overdraagbaar maken. Ze maken onderscheid tussen kennisinhoud (wat je weet), kennisvorm (wat je verwacht dat mensen ermee doen) en uitingsvorm (de manier waarop mensen ermee in aanraking komen), en bieden praktische handvatten voor onderzoekers die hun werk meer impact willen geven.
Lees het paper of lees meer in het handboek Kennisproducten uit praktijkgericht onderzoek (Boom), waarin het kader is uitgewerkt dat met de acceptatie bij DRS2026 nu ook wetenschappelijk is gereviewd.